Menu

Polimyksyna B

Lista powiązanych wpisów:

Maxitrol, (1 mg + 3500 j.m. + – stosowanie u dzieci
Maxitrol nie jest zalecany dla dzieci z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności oraz ryzyka poważnych działań niepożądanych. Bezpieczne alternatywy to m.in. Tobradex, FML (fluorometholone) i Vigamox (moxifloxacin). Każdy z tych leków powinien być stosowany pod kontrolą lekarza.
Iruxol Mono, 1,2 j.m./g – stosowanie w ciąży
Stosowanie leku IRUXOL MONO przez kobiety w ciąży i karmiące piersią wymaga ostrożności i konsultacji z lekarzem. Lek może być stosowany w pierwszym trymestrze ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne. Kolagenaza zawarta w leku nie przenika do mleka matki. Alternatywne leki bezpieczne dla kobiet w ciąży i karmiących piersią to m.in. chloramfenikol, neomycyna, framycetyna, bacytracyna, gentamycyna, polimyksyna B, erytromycyna, klindamycyna, mupirocyna, sulfadiazyna, kwas fusydowy i klotrymazol.
Gentamycin KRKA, 40 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
Gentamycin Krka to antybiotyk, który może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, zwiększając ryzyko działań niepożądanych. Należy unikać jednoczesnego stosowania z lekami moczopędnymi, niektórymi antybiotykami, lekami zwiotczającymi mięśnie oraz innymi substancjami nefrotoksycznymi i ototoksycznymi. W dokumentach nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się jego unikanie podczas leczenia. W razie wątpliwości zawsze należy skonsultować się z lekarzem.
Gentamycin KRKA, 40 mg/ml – przeciwwskazania
Gentamycin Krka to antybiotyk stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na gentamycynę lub inne antybiotyki aminoglikozydowe oraz w przypadku miastenii. Przed rozpoczęciem leczenia pacjent powinien poinformować lekarza o wszelkich zaburzeniach słuchu, równowagi, chorobach nerek, hipokalcemii oraz biegunce. Gentamycyna może wchodzić w interakcje z lekami moczopędnymi, zwiotczającymi mięśnie, innymi antybiotykami, lekami przeciwzakrzepowymi oraz innymi lekami. Ważne jest monitorowanie stanu pacjenta podczas leczenia.
Garamycin, 2 mg/cm2 – wskazania – na co działa?
Garamycin to lek stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych kości i tkanek miękkich oraz do zapobiegania miejscowym zakażeniom. Jest podawany przez lekarza podczas zabiegu chirurgicznego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na gentamycynę oraz przebytych chorobach immunologicznych lub tkanki łącznej. Możliwe działania niepożądane to nefrotoksyczność, neurotoksyczność oraz miejscowe reakcje skórne.
Garamycin, 2 mg/cm2 – przeciwwskazania
Garamycin to lek stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych kości i tkanek miękkich. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na gentamycynę, chorób immunologicznych i chorób tkanki łącznej. Należy zachować ostrożność w przypadku zaburzeń czynności nerek, schorzeń nerwowo-mięśniowych oraz jednoczesnego stosowania innych antybiotyków aminoglikozydowych. W ciąży i podczas karmienia piersią lek można stosować tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne.
Garamycin, 2 mg/cm2 – interakcje z lekami i alkoholem
Garamycin, zawierający gentamycynę, może wchodzić w interakcje z lekami moczopędnymi, neurotoksycznymi oraz lekami blokującymi przewodzenie nerwowo-mięśniowe. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek oraz schorzeniami nerwowo-mięśniowymi powinni zachować ostrożność. Zaleca się unikanie alkoholu podczas leczenia.
Dexamytrex, (5 mg + 0,3 mg)/g – stosowanie u dzieci
Dexamytrex nie jest zalecany dla dzieci ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki, takie jak Tobrex, Floxal i Maxitrol, są bezpieczne i skuteczne w leczeniu bakteryjnych zakażeń oczu u dzieci. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości, zawsze należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Biodacyna, 125 mg/ml – przeciwwskazania
Stosowanie leku Biodacyna wymaga uwzględnienia przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na amikacynę, miastenia oraz nadwrażliwość na inne antybiotyki aminoglikozydowe. Ważne jest monitorowanie czynności nerek i słuchu oraz unikanie interakcji z innymi lekami, które mogą nasilać działania niepożądane. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i dokładnie przestrzegać jego zaleceń.
Biodacyna, 125 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
Biodacyna, zawierająca amikacynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym antybiotykami aminoglikozydowymi, antybiotykami beta-laktamowymi, lekami zwiotczającymi mięśnie, silnie działającymi lekami moczopędnymi, indometacyną, bisfosfonianami, związkami platyny oraz tiaminą. Może również reagować z substancjami takimi jak sód i cytryniany. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii Biodacyną, zwłaszcza jeśli przyjmują inne leki.
Biodacyna, 125 mg/ml – dawkowanie leku
Lek Biodacyna, zawierający amikacynę, jest stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała pacjenta oraz rodzaju i ciężkości zakażenia. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: 15 mg/kg mc./dobę, dzieci od 4 tygodnia życia do 12 lat: 15-20 mg/kg mc./dobę, noworodki: 10 mg/kg mc., wcześniaki: 7,5 mg/kg mc. co 12 godzin. W przypadku pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek, dawkowanie należy dostosować. Ważne jest, aby lek był stosowany ściśle według zaleceń lekarza.
Biodacyna, 250 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
Interakcje leków mogą wpływać na skuteczność terapii oraz zwiększać ryzyko działań niepożądanych. W przypadku leków Biodacyna (amikacyna) oraz Piperacillin/Tazobactam Kabi istnieje kilka istotnych interakcji z innymi lekami, które warto znać. Należy unikać jednoczesnego stosowania z innymi lekami nefro-, neuro- lub ototoksycznymi oraz zachować ostrożność przy stosowaniu z innymi substancjami. W dokumentach nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zawsze warto skonsultować się z lekarzem przed spożyciem alkoholu podczas terapii antybiotykowej.
Atecortin, (5 mg + 10 000 j.m. – stosowanie w ciąży
Stosowanie leku Atecortin w ciąży i podczas karmienia piersią jest ograniczone ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i dziecka. W takich przypadkach zaleca się konsultację z lekarzem w celu znalezienia bezpieczniejszych alternatyw, takich jak erytromycyna, amoksycylina czy chloramfenikol. Ważne jest, aby każda decyzja dotycząca leczenia była podejmowana w porozumieniu z lekarzem specjalistą.
Atecortin, (5 mg + 10 000 j.m. – stosowanie u dzieci
Stosowanie leku Atecortin u dzieci jest ograniczone do przypadków bezwzględnej konieczności i wymaga nadzoru lekarza specjalisty. Bezpieczniejsze alternatywy to erytromycyna, tobramycyna i ciprofloksacyna, które mogą być stosowane w leczeniu bakteryjnych zakażeń oczu i uszu u dzieci.
Atecortin, (5 mg + 10 000 j.m.
Atecortin to trójskładnikowy lek stosowany miejscowo w okulistyce i laryngologii, zawierający oksytetracyklinę, polimyksynę B oraz octan hydrokortyzonu. Działa bakteriostatycznie na bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne oraz ma działanie przeciwzapalne i przeciwalergiczne. Lek jest stosowany w leczeniu bakteryjnych zapaleń spojówek, zapalenia brzegów powiek oraz zapalenia przewodu słuchowego zewnętrznego. Należy go stosować przez około 7 dni, a w […]
Atecortin, (5 mg + 10 000 j.m. – skład leku
Lek Atecortin zawiera trzy składniki aktywne: oksytetracyklinę, polimyksynę B i hydrokortyzon, które działają synergistycznie w leczeniu bakteryjnych zapaleń oczu i uszu. Substancje pomocnicze, takie jak glinu tristearynian i parafina ciekła, stabilizują formę leku i ułatwiają jego aplikację. Lek jest stosowany w okulistyce i otologii, ale ma pewne przeciwwskazania, takie jak uczulenie na składniki czy choroby wirusowe.
Atecortin, (5 mg + 10 000 j.m. – wskazania – na co działa?
Atecortin to lek stosowany miejscowo w okulistyce i otologii, który leczy bakteryjne zapalenie spojówek, zapalenie brzegów powiek, zapalenie woreczka łzowego, zapalenie rogówki oraz zapalenie przewodu słuchowego zewnętrznego. Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, a jego stosowanie jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na substancje czynne, grzybiczego zapalenia spojówek, chorób wirusowych, jaskry pierwotnej oraz gruźlicy oka. Możliwe działania niepożądane obejmują reakcje uczuleniowe, podrażnienie spojówek, pieczenie i świąd okolic oka oraz nieostre widzenie.
Atecortin, (5 mg + 10 000 j.m. – profil bezpieczenstwa
Atecortin to lek stosowany miejscowo w okulistyce i otologii. Kobiety karmiące powinny unikać jego stosowania, a osoby prowadzące pojazdy mogą doświadczyć chwilowego zaburzenia widzenia. Brak jest bezpośrednich informacji o interakcjach z alkoholem, ale zaleca się jego unikanie. Seniorzy powinni być pod ścisłą kontrolą lekarza, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.
Atecortin, (5 mg + 10 000 j.m. – interakcje z lekami i alkoholem
Atecortin to lek stosowany miejscowo w okulistyce i otologii, który może wchodzić w interakcje z innymi lekami, zwłaszcza inhibitorami CYP3A. Nie ma dostępnych informacji na temat interakcji z innymi substancjami ani alkoholem. Zawsze warto skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku oraz przed spożyciem alkoholu.
Atecortin, (5 mg + 10 000 j.m. – działania niepożądane i skutki uboczne
Lek Atecortin może powodować różne działania niepożądane, takie jak reakcje uczuleniowe, podrażnienie spojówek, nieostre widzenie, wtórne zakażenie grzybicze oraz zwiększenie ciśnienia śródgałkowego. Działania te mogą występować z różną częstością. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.
Atecortin, (5 mg + 10 000 j.m. – dawkowanie leku
Atecortin to lek stosowany miejscowo w okulistyce i otologii, zawierający oksytetracyklinę, polimyksynę B oraz hydrokortyzon. W okulistyce stosuje się go w leczeniu bakteryjnych zapaleń spojówek, brzegów powiek, woreczka łzowego oraz rogówki, a także po zabiegach chirurgicznych na gałce ocznej. W otologii stosuje się go w leczeniu zapalenia przewodu słuchowego zewnętrznego. Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, zazwyczaj przez około 7 dni. Przed użyciem zawiesinę należy lekko wstrząsnąć. Ważne jest, aby unikać kontaktu końcówki tuby z jakąkolwiek powierzchnią, aby zapobiec zanieczyszczeniu zawiesiny.
Atecortin, (5 mg + 10 000 j.m. – przedawkowanie leku
Atecortin to lek stosowany w okulistyce i otologii. Przedawkowanie może prowadzić do reakcji alergicznych, podrażnienia spojówek, wtórnych zakażeń grzybiczych oraz zaburzeń widzenia. Standardowe dawkowanie to 1-2 krople do worka spojówkowego 2-3 razy na dobę przez około 7 dni (okulistyka) oraz 2-4 krople do uszu 3 razy na dobę przez około 7 dni (otologia). W przypadku przedawkowania należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.
Neomycinum Jelfa, 5 mg/g – stosowanie u dzieci
Neomycinum Jelfa to maść do oczu zawierająca neomycynę, antybiotyk aminoglikozydowy, stosowany w leczeniu zakażeń oczu. Nie ma jednoznacznych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego leku u dzieci, dlatego zaleca się konsultację z lekarzem przed jego zastosowaniem. Alternatywne leki bezpieczne dla dzieci to m.in. tobramycyna, erytromycyna i polimyksyna B.
Polimyksyna B
Polimyksyna B to antybiotyk polipeptydowy stosowany miejscowo, który pomaga zwalczać zakażenia wywołane przez bakterie Gram-ujemne. Występuje w różnych postaciach – od maści na skórę po krople do oczu i uszu, często w połączeniu z innymi substancjami. Poznaj jej najważniejsze zastosowania, przeciwwskazania oraz najczęściej obserwowane działania niepożądane.