Menu

Okrężnica olbrzymia

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
  1. Coloclear, 1500 mg – przeciwwskazania
  2. Stoperan – wskazania – na co działa?
  3. Stoperan – przeciwwskazania
  4. Nasienie Płesznika – wskazania – na co działa?
  5. Reasec, 2,5 mg + 25 mcg – dawkowanie leku
  6. Loperamid WZF, 2 mg – wskazania – na co działa?
  7. Dissenten, 2 mg – wskazania – na co działa?
  8. Dissenten, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Dissenten, 2 mg – dawkowanie leku
  10. Dissenten, 2 mg – przedawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Coloclear, 1500 mg – przeciwwskazania

    Lek Coloclear nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na jego składniki, z niewydolnością nerek, nefropatią fosforanową, chorobami serca, wodobrzuszem, zaburzeniami jelit, dzieci i młodzież poniżej 18 lat oraz osoby powyżej 75 lat. Nie należy również stosować innych środków przeczyszczających razem z lekiem Coloclear.

  • Ilustracja poradnika Stoperan – wskazania – na co działa?

    Stoperan to lek przeciwbiegunkowy stosowany w leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki u dorosłych i dzieci powyżej 6 lat. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i rodzaju biegunki. Lek nie powinien być stosowany w przypadkach nadwrażliwości na loperamid, niedrożności jelit, ostrych zapaleń jelit oraz u dzieci poniżej 6 lat. Ważne jest przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania i środków ostrożności, aby uniknąć działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Stoperan – przeciwwskazania

    Stoperan to lek przeciwbiegunkowy, który nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości, niedrożności jelit, ostrym wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, rzekomobłoniastym zapaleniu jelit, bakteryjnym zapaleniu jelita cienkiego i okrężnicy, ostrej czerwonki oraz u dzieci poniżej 6 lat. Należy zachować ostrożność w przypadku biegunki bakteryjnej, zaburzeń czynności wątroby, odwodnienia i niedoboru elektrolitów, gorączki i krwi w kale, pacjentów z AIDS oraz nieprzekraczania zalecanych dawek. Stoperan może wchodzić w interakcje z chinidyną i rytonawirem.

  • Ilustracja poradnika Nasienie Płesznika – wskazania – na co działa?

    Nasienie płesznika jest stosowane w leczeniu nawykowych zaparć, bolesnych wypróżnień po operacjach, szczelin odbytu i choroby hemoroidalnej. Dawkowanie różni się w zależności od wieku pacjenta. Przeciwwskazania obejmują m.in. nagłe zmiany wypróżnień i niezdiagnozowane krwawienia. Ważne jest przyjmowanie odpowiedniej ilości płynów podczas stosowania leku. Nasienie płesznika może obniżać wchłanianie innych leków i powodować działania niepożądane, takie jak wzdęcia i reakcje nadwrażliwości.

  • Ilustracja poradnika Reasec, 2,5 mg + 25 mcg – dawkowanie leku

    Reasec to lek stosowany w leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i rodzaju biegunki. Dorośli powinni przyjmować 1-2 tabletki trzy razy na dobę, a dzieci powyżej 4 lat zgodnie z zaleceniami lekarza. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 4 lat. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na składniki leku, ciężką postać marskości wątroby i jaskrę z wąskim kątem przesączania. W przypadku braku poprawy w ciągu 48 godzin (ostra biegunka) lub 10 dni (przewlekła biegunka), należy przerwać stosowanie leku.

  • Ilustracja poradnika Loperamid WZF, 2 mg – wskazania – na co działa?

    Loperamid WZF to lek przeciwbiegunkowy stosowany w leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki oraz u pacjentów z przetoką jelita krętego. Dawkowanie zależy od wieku i rodzaju biegunki, a maksymalna dawka dla dorosłych wynosi 8 tabletek dziennie. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6 lat oraz w przypadkach takich jak ostra czerwonka czy wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Ważne jest uzupełnianie płynów i elektrolitów podczas leczenia. Loperamid może wchodzić w interakcje z innymi lekami, a jego stosowanie może powodować działania niepożądane, takie jak bóle głowy, zaparcia czy nudności.

  • Ilustracja poradnika Dissenten, 2 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Dissenten, zawierający chlorowodorek loperamidu, jest stosowany w leczeniu biegunki ostrej i przewlekłej. Dawkowanie różni się w zależności od wieku pacjenta, a lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6 lat. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku chorób wątroby. Dissenten może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, zawroty głowy, zaparcie, nudności i nadmierne wytwarzanie gazów jelitowych.

  • Ilustracja poradnika Dissenten, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Dissenten, zawierający chlorowodorek loperamidu, jest stosowany w leczeniu biegunki. Może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak ból głowy i zaparcie, po rzadkie, takie jak ciężkie reakcje skórne i zaburzenia psychiczne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i wiedzieli, kiedy skontaktować się z lekarzem. Dzieci są bardziej wrażliwe na przedawkowanie tego leku, co może prowadzić do zaparcia i depresji ośrodkowego układu nerwowego.

  • Ilustracja poradnika Dissenten, 2 mg – dawkowanie leku

    Artykuł omawia szczegółowo dawkowanie leku Dissenten, który zawiera chlorowodorek loperamidu. Dawkowanie dla dorosłych to początkowo 2 tabletki, a następnie 1 tabletka po każdym luźnym stolcu, maksymalnie 8 tabletek na dobę. Dla dzieci w wieku 6-17 lat dawka początkowa to 1 tabletka, a maksymalna dawka dobowa zależy od masy ciała. Leku nie należy stosować u dzieci poniżej 6 lat. U osób starszych i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagane dostosowanie dawki. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni stosować lek ostrożnie. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Dissenten, 2 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Dissenten może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak depresja ośrodkowego układu nerwowego, zaparcie, wzdęcia brzucha, niedrożność jelit, wykwity pęcherzowe, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, świąd oraz zatrzymanie moczu. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie kroki, takie jak płukanie żołądka, podanie naloksonu oraz monitorowanie pacjenta przez co najmniej 48 godzin.