Menu

Obrzęk płuc

Produkty powiązane z obrzęk płuc
Activlab Pharma Selen, kapsułki, 200 µg
Activlab Pharma Selen, kapsułki, 200 µg
Amara woda utleniona, roztwór
Amara woda utleniona, roztwór
Apteo Selen + wit. E, tabletki
Apteo Selen + wit. E, tabletki
Dr Jacobs Jod + selen, kapsułki
Dr Jacobs Jod + selen, kapsułki
Hasco Lek woda utleniona, płyn, 10%
Hasco Lek woda utleniona, płyn, 10%
Naturell Selen Organiczny + E, tabletki
Naturell Selen Organiczny + E, tabletki
Naturell Selen Organiczny, tabletki
Naturell Selen Organiczny, tabletki
Naturell Selen Organiczny, tabletki, 200 µg
Naturell Selen Organiczny, tabletki, 200 µg
Oleofarm Selen, kapsułki, 100 µg
Oleofarm Selen, kapsułki, 100 µg
Olimp Selen 110, tabletki, 110 µg
Olimp Selen 110, tabletki, 110 µg
Selen organiczny Xenico, kapsułki, 300 µg
Selen organiczny Xenico, kapsułki, 300 µg
Selen organiczny, tabletki, 100 µg
Selen organiczny, tabletki, 100 µg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Emilia Chłopek-Olkuska
Emilia Chłopek-Olkuska
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
  1. Aminomel Nephro – wskazania – na co działa?
  2. Aminomel Nephro – przeciwwskazania
  3. Aminomel Nephro – dawkowanie leku
  4. Aminomel 10 E – skład leku
  5. Aminomel 10 E – wskazania – na co działa?
  6. Aminomel 10 E – przeciwwskazania
  7. Aminomel 10 E – dawkowanie leku
  8. Aminomel 12,5 E – przeciwwskazania
  9. Aminomel 12,5 E – dawkowanie leku
  10. Alexan, 50 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Alexan, 50 mg/ml – przedawkowanie leku
  12. Alexan, 20 mg/ml – przedawkowanie leku
  13. Afrin – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Afrin – dawkowanie leku
  15. Afrin – przedawkowanie leku
  16. Actilyse 50, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Acecor, 400 mg – przedawkowanie leku
  18. Amlozek, 10 mg – przedawkowanie leku
  19. Dekstran
  20. Jodopowidon
  21. Furosemid
  22. Epoprostenol
  23. Adrenalina
  24. Prednizolon
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Aminomel Nephro – wskazania – na co działa?

    AMINOMEL NEPHRO to roztwór do infuzji zawierający aminokwasy, stosowany w żywieniu pozajelitowym pacjentów z ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek. Lek jest podawany dożylnie i może być stosowany w połączeniu z hemodializą, dializą otrzewnową oraz hemofiltracją. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki, niestabilność układu krążenia, niedotlenienie komórkowe, obrzęk płuc oraz wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów. Możliwe działania niepożądane to reakcje anafilaktyczne, podrażnienie w miejscu podania, hiperamonemia oraz niewydolność wątroby.

  • Ilustracja poradnika Aminomel Nephro – przeciwwskazania

    AMINOMEL NEPHRO to roztwór aminokwasów stosowany w żywieniu pozajelitowym pacjentów z niewydolnością nerek. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, niestabilność układu krążenia, niedotlenienie komórkowe, obrzęk płuc oraz wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów. Przed rozpoczęciem terapii należy monitorować reakcje alergiczne, choroby wątroby, niewydolność serca i nadnerczy oraz parametry kliniczne pacjenta. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Aminomel Nephro – dawkowanie leku

    AMINOMEL NEPHRO to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym pacjentów z niewydolnością nerek. Dawkowanie zależy od zapotrzebowania na aminokwasy i stanu klinicznego pacjenta. Lek nie jest zalecany w przypadku nadwrażliwości na składniki, niestabilności układu krążenia, niedotlenienia komórkowego, obrzęku płuc oraz wrodzonych zaburzeń metabolizmu aminokwasów. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, a podczas terapii monitorować stan pacjenta. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak reakcje anafilaktyczne, podrażnienie w miejscu podania infuzji oraz zaburzenia wątroby.

  • Ilustracja poradnika Aminomel 10 E – skład leku

    AMINOMEL 10E to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym, zawierający aminokwasy i elektrolity. Jest przeznaczony dla pacjentów po ciężkich urazach, w ostrych i przewlekłych chorobach oraz po dużych zabiegach operacyjnych. Lek zawiera zarówno substancje czynne, jak i pomocnicze, które są niezbędne do jego prawidłowego działania. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku występowania przeciwwskazań lub ryzyka działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Aminomel 10 E – wskazania – na co działa?

    AMINOMEL 10E jest stosowany jako składnik żywienia pozajelitowego, szczególnie u pacjentów po ciężkich urazach, w ostrych i przewlekłych chorobach wymagających żywienia pozajelitowego oraz w przypadku dużych zabiegów operacyjnych. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta, a maksymalna dawka dobowa wynosi 20 ml/kg mc. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, wstrząs, niedotlenienie komórkowe, obrzęk płuc, hiperkaliemię, hipernatremię, hipermagnezemię oraz zaburzenia metabolizmu aminokwasów. Należy zachować ostrożność w przypadku reakcji alergicznych, ryzyka zakażenia, znacznego niedożywienia oraz stosowania u dzieci i osób w podeszłym wieku. Działania niepożądane mogą obejmować reakcje anafilaktyczne, reakcje nadwrażliwości, hiperkaliemię, hiperamonemię, azotemię oraz problemy w miejscu podania infuzji.

  • Ilustracja poradnika Aminomel 10 E – przeciwwskazania

    AMINOMEL 10E to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym. Istnieją przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, wstrząs, niedotlenienie komórkowe, obrzęk płuc, hiperkaliemia, hipernatremia, hipermagnezemia oraz zaburzenia metabolizmu aminokwasów. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem. Leku nie wolno stosować u dzieci poniżej 2 roku życia. Ważne jest monitorowanie stanu pacjenta podczas terapii, aby uniknąć potencjalnych powikłań.

  • Ilustracja poradnika Aminomel 10 E – dawkowanie leku

    Lek AMINOMEL 10E jest stosowany w żywieniu pozajelitowym, dostarczając aminokwasy i elektrolity. Dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta. Maksymalna prędkość wlewu to 1 ml/kg mc./godz., a maksymalna dawka dobowa to 20 ml/kg mc. Lek nie jest zalecany dla pacjentów z określonymi przeciwwskazaniami, a jego stosowanie wymaga regularnego monitorowania stanu pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Aminomel 12,5 E – przeciwwskazania

    Lek AMINOMEL 12,5E jest stosowany w żywieniu pozajelitowym, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, wstrząs, niedotlenienie komórkowe, obrzęk płuc, hiperkaliemia, hipernatremia, hipermagnezemia oraz zaburzenia metabolizmu aminokwasów. Należy zachować ostrożność w przypadku reakcji alergicznych, powstawania cząstek we krwi, zakażeń, sepsy, znacznego niedożywienia, stosowania u dzieci poniżej 2 roku życia oraz u osób w podeszłym wieku. Ważne jest również monitorowanie interakcji z innymi lekami, takimi jak kortykosteroidy, leki moczopędne i tiazydowe leki moczopędne.

  • Ilustracja poradnika Aminomel 12,5 E – dawkowanie leku

    Lek AMINOMEL 12,5E jest stosowany jako składnik żywienia pozajelitowego, zapewniający podaż składników niezbędnych do syntezy białka. Dawkowanie leku zależy od masy ciała pacjenta i stanu jego przemiany materii. Maksymalna prędkość wlewu wynosi 0,8 ml/kg mc./godz., a zalecana dawka dobowa to 6,4 – 8 ml/kg mc. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, niestabilnym stanem krążeniowym, niedotlenieniem komórkowym, obrzękiem płuc, zwiększonym stężeniem sodu, potasu lub magnezu w osoczu oraz wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu aminokwasów. Możliwe działania niepożądane to m.in. ciężkie reakcje alergiczne, hiperkaliemia, zaburzenia oddychania, hiperamonemia, niewydolność wątroby, zwłóknienie wątroby, cholestaza, stłuszczenie wątroby, zapalenie pęcherzyka żółciowego, kamica pęcherzyka żółciowego,…

  • Ilustracja poradnika Alexan, 50 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Alexan, lek stosowany w leczeniu białaczek i chłoniaków, może powodować różne działania niepożądane, w tym zapalenie płuc, uszkodzenie wątroby, zmniejszenie liczby retikulocytów, wysypki, zmniejszenie apetytu, hiperurykemię, zapalenie spojówek, niestrawność, ból brzucha, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej lub odbytu, wypadanie włosów, gorączkę oraz zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia. Duże dawki leku mogą prowadzić do poważniejszych skutków ubocznych, takich jak znaczne zmniejszenie liczby krwinek, zmiany osobowości, perforacja żołądka i jelit, ropień wątroby, zakrzepy krwi w wątrobie, zapalenie trzustki, zespół nagłych zaburzeń oddychania, rabdomioliza, pogorszenie czynności serca, brak wytwarzania plemników i brak miesiączki. Stosowanie leku u dzieci może prowadzić do specyficznych działań niepożądanych,…

  • Ilustracja poradnika Alexan, 50 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Alexan, zawierającego cytarabinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak toksyczność hematologiczna, neurologiczne objawy, objawy ze strony przewodu pokarmowego, układu oddechowego, wątroby, serca oraz mięśni. Dawki uznawane za przedawkowanie to 1 do 3 g/m2 pc. w infuzji dożylnej trwającej od 1 do 3 godzin, podawanej co 12 godzin przez 4 do 6 dni. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać terapię i skontaktować się z lekarzem. Może być konieczne przetoczenie krwi, podanie antybiotyków, hemodializa lub zastąpienie płynu mózgowo-rdzeniowego.

  • Ilustracja poradnika Alexan, 20 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Alexan, zawierającego cytarabinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak toksyczność hematologiczna, zaburzenia układu nerwowego, działanie toksyczne na rogówkę i spojówki, zaburzenia żołądka i jelit oraz zaburzenia układu oddechowego. Dawki powyżej 3 g/m2 pc. są uznawane za przedawkowanie. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać terapię i zastosować leczenie podtrzymujące. Cytarabinę można usunąć z organizmu metodą hemodializy.

  • Ilustracja poradnika Afrin – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Afrin, zawierający oksymetazoliny chlorowodorek, może powodować różne działania niepożądane, takie jak nadwrażliwość, nerwowość, zawroty głowy, zaburzenia snu, tachykardia, pieczenie w nosie, suchość w nosie i jamie ustnej oraz podrażnienie nosa i gardła. Przedawkowanie leku może prowadzić do poważnych objawów, takich jak rozszerzenie źrenic, nudności, sinica, gorączka, skurcze, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie akcji serca, nadciśnienie tętnicze, obrzęk płuc, duszność, zaburzenia psychiczne, senność, obniżenie temperatury ciała, bradykardia, niedociśnienie, wstrząs, bezdech i utrata przytomności. Lek Afrin może być stosowany w ciąży jedynie po konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Afrin – dawkowanie leku

    Lek Afrin jest stosowany w leczeniu obrzęku błony śluzowej nosa. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta: dorośli i dzieci powyżej 10 lat - 2 rozpylenia do każdego otworu nosowego, dzieci 6-10 lat - 1 rozpylenie. Nie stosować dłużej niż 3 dni. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów, takich jak tachykardia, nadciśnienie, duszność. W razie przedawkowania, skontaktuj się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Afrin – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Afrin może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak rozszerzenie źrenic, nudności, sinica, gorączka, skurcze, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie akcji serca, nadciśnienie tętnicze, obrzęk płuc, duszność, zaburzenia psychiczne, senność, bradykardia, niedociśnienie, wstrząs, bezdech i utrata przytomności. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Leczenie obejmuje podanie nieselektywnego antagonisty receptorów α-adrenergicznych, intubację i sztuczne oddychanie, usunięcie pozostałości leku oraz leczenie objawowe i wspomagające.

  • Ilustracja poradnika Actilyse 50, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Actilyse to lek trombolityczny stosowany w leczeniu zawału mięśnia sercowego, zatorowości płucnej oraz udaru niedokrwiennego. Może powodować różne działania niepożądane, w tym niewydolność serca, krwawienie do mózgu, obrzęk płuc, niskie ciśnienie krwi i bóle w klatce piersiowej. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Actilyse nie jest zalecany dla dzieci poniżej 16 roku życia. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi potencjalnych skutków ubocznych i monitorowali swoje zdrowie podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Acecor, 400 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Acecor może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak osłabienie, zawroty głowy, trudności w oddychaniu, objawy hipoglikemii oraz niewydolność serca. Standardowa dawka wynosi 400-1200 mg na dobę. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie kroki, takie jak podanie atropiny lub glukagonu oraz zastosowanie elektrostymulacji serca.

  • Ilustracja poradnika Amlozek, 10 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Amlozek, zawierającego amlodypinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, wstrząs, duszność oraz niekardiogenny obrzęk płuc. Standardowa dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, a maksymalna dawka to 10 mg raz na dobę. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do oddziału pomocy doraźnej. Postępowanie obejmuje monitorowanie czynności serca i układu oddechowego, uniesienie kończyn, kontrolowanie objętości płynów, podanie leku zwężającego naczynia krwionośne, podanie dożylne glukonianu wapnia oraz płukanie żołądka.

  • Ilustracja poradnika Dekstran

    Dekstran to wszechstronna substancja stosowana w różnych dziedzinach medycyny – od zwiększania objętości krwi w sytuacjach nagłych, przez leczenie niedoborów żelaza, aż po łagodzenie objawów suchości oczu. W zależności od postaci i połączeń z innymi substancjami, może być podawany dożylnie, domięśniowo lub miejscowo do oczu. Zanim jednak zostanie zastosowany, warto poznać podstawowe informacje na temat jego działania, możliwych wskazań, przeciwwskazań oraz profilu bezpieczeństwa.

  • Ilustracja poradnika Jodopowidon

    Jodopowidon to substancja o szerokim zastosowaniu w leczeniu i profilaktyce zakażeń skóry, błon śluzowych oraz ran. Dzięki silnemu działaniu przeciwbakteryjnemu, przeciwgrzybiczemu i przeciwwirusowemu jest wykorzystywany w różnych postaciach – od maści i roztworów po globulki dopochwowe. Bezpieczne i skuteczne stosowanie wymaga jednak uwzględnienia przeciwwskazań, możliwych działań niepożądanych i interakcji z innymi preparatami.

  • Ilustracja poradnika Furosemid

    Furosemid to silny lek moczopędny, który pomaga usuwać nadmiar wody i soli z organizmu. Stosowany jest głównie w leczeniu obrzęków i nadciśnienia, a także w nagłych stanach wymagających szybkiego działania. Dostępny jest w postaci tabletek oraz roztworu do wstrzykiwań, co pozwala na indywidualne dopasowanie terapii do potrzeb pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Epoprostenol

    Epoprostenol to substancja wykorzystywana głównie w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego oraz podczas hemodializy w określonych sytuacjach. Działa poprzez rozszerzanie naczyń krwionośnych i hamowanie zlepiania się płytek krwi, co pomaga poprawić przepływ krwi w organizmie. Stosowanie epoprostenolu wymaga ścisłego nadzoru i odpowiedniego przygotowania pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Adrenalina

    Adrenalina to substancja, która odgrywa kluczową rolę w ratowaniu życia podczas nagłych reakcji alergicznych, zatrzymania krążenia czy stanów zagrożenia życia. Wykorzystuje się ją także w znieczuleniach miejscowych w stomatologii, gdzie przedłuża działanie leku znieczulającego i zmniejsza ryzyko krwawienia. Adrenalina dostępna jest w różnych postaciach i dawkach, dzięki czemu można ją stosować zarówno u dorosłych, jak i u dzieci w zależności od wskazań.

  • Ilustracja poradnika Prednizolon

    Prednizolon to syntetyczny glikokortykosteroid, który wykazuje silne działanie przeciwzapalne i immunosupresyjne. Jest stosowany w leczeniu ostrych stanów zapalnych, chorób alergicznych, autoimmunologicznych, a także w sytuacjach nagłych, takich jak wstrząs anafilaktyczny czy obrzęk mózgu. Substancja dostępna jest w różnych postaciach i dawkach, co umożliwia dopasowanie leczenia do indywidualnych potrzeb pacjenta.