Menu

Nietrzymanie moczu

Produkty powiązane z nietrzymanie moczu
Feminost, tabletki
Feminost, tabletki
Jasnum uro, kapsułki
Jasnum uro, kapsułki
Panaseus Libido kobieta, kapsułki
Panaseus Libido kobieta, kapsułki
Alantan Plus, krem, 20 mg + 50 mg/g
Alantan Plus, krem, 20 mg + 50 mg/g
Alantan Plus, maść, 20 mg + 50 mg/g
Alantan Plus, maść, 20 mg + 50 mg/g
Alantan, maść, 20 mg/g
Alantan, maść, 20 mg/g
Alter Medica Wierzbownica drobnokwiatowa, tabletki
Alter Medica Wierzbownica drobnokwiatowa, tabletki
Apo-Doperil, tabletki powlekane, 10 mg
Apo-Doperil, tabletki powlekane, 10 mg
Apo-Doperil, tabletki powlekane, 5 mg
Apo-Doperil, tabletki powlekane, 5 mg
Aricept, tabletki powlekane, 10 mg
Aricept, tabletki powlekane, 10 mg
Aricept, tabletki powlekane, 5 mg
Aricept, tabletki powlekane, 5 mg
Asequrella forte, tabletki
Asequrella forte, tabletki
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Maciej Birecki
Maciej Birecki
Karina Kordalewska
Karina Kordalewska
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Ditropan, 5 mg – wskazania – na co działa?
  2. Ditropan, 5 mg – dawkowanie leku
  3. Titlodine – stosowanie u dzieci
  4. Titlodine – wskazania – na co działa?
  5. Titlodine – przedawkowanie leku
  6. Titlodine – stosowanie w ciąży
  7. Clonazepamum TZF, 1 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Clexane, 2000 j.m. (20 mg)/0, – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Ciprinol – interakcje z lekami i alkoholem
  10. Ciprinol, 10 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  11. Cardura, 2 mg – wskazania – na co działa?
  12. Cardura, 4 mg – wskazania – na co działa?
  13. Cardura, 1 mg – wskazania – na co działa?
  14. Cardura, 1 mg – dawkowanie leku
  15. Mirabegron
  16. Toksyna botulinowa typu A
  17. Fezoterodyna
  18. Solifenacyna
  19. Doksazosyna
  20. Bencyklan
  21. Oksybutynina
  22. Tolterodyna
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Ditropan, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Ditropan to lek stosowany w leczeniu niestabilności pęcherza moczowego, w tym parcia naglącego, nietrzymania moczu i trudności w oddawaniu moczu. Może być również stosowany u dzieci w wieku 5 lat i starszych w leczeniu moczenia nocnego. Dawkowanie leku zależy od wieku pacjenta i wynosi od 1 tabletki 2-3 razy na dobę dla dorosłych do ½ tabletki 2 razy na dobę dla pacjentów w podeszłym wieku. Ditropan nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, jaskrą, zwężeniem drogi odpływu z pęcherza moczowego, niedrożnością jelit, toksycznym rozszerzeniem okrężnicy, ciężką postacią wrzodziejącego zapalenia okrężnicy oraz nużliwością mięśni. Najczęstsze działania niepożądane…

  • Ilustracja poradnika Ditropan, 5 mg – dawkowanie leku

    Ditropan to lek stosowany w leczeniu niestabilności pęcherza moczowego. Dawkowanie dla dorosłych to 1 tabletka 2-3 razy na dobę, maksymalnie 4 tabletki na dobę. U seniorów zaleca się 0,5 tabletki 2 razy na dobę, maksymalnie 1 tabletka 2 razy na dobę. Dla dzieci powyżej 5 lat zaleca się 1 tabletkę 2 razy na dobę, maksymalnie 3 tabletki na dobę. Tabletki należy przyjmować doustnie, popijając szklanką wody. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Titlodine – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku Titlodine u dzieci nie jest zalecane z powodu braku dowodów na jego skuteczność i bezpieczeństwo. Alternatywne leki, takie jak oksybutynina, desmopresyna i solifenacyna, mogą być stosowane u dzieci w leczeniu objawów zespołu pęcherza nadreaktywnego. Przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii u dzieci należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Titlodine – wskazania – na co działa?

    Lek Titlodine jest stosowany w leczeniu objawów zespołu pęcherza nadreaktywnego, takich jak nietrzymanie moczu, nagła potrzeba oddania moczu oraz częste korzystanie z toalety. Zalecana dawka wynosi 4 mg raz na dobę, a w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek - 2 mg raz na dobę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na tolterodynę, zatrzymaniem moczu, niewyrównaną jaskrą z wąskim kątem przesączania, miastenią, ostrym wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy oraz toksycznym rozszerzeniem okrężnicy. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest suchość w jamie ustnej.

  • Ilustracja poradnika Titlodine – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Titlodine, zawierającego tolterodynę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak halucynacje, silne pobudzenie, przyspieszone bicie serca, rozszerzenie źrenic, trudności z oddawaniem moczu i oddychaniem. Największa dawka podana ochotnikom wynosiła 12,8 mg, podczas gdy zalecana dawka terapeutyczna to 4 mg raz na dobę. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Postępowanie obejmuje płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego oraz leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Titlodine – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Titlodine przez kobiety w ciąży i karmiące piersią nie jest zalecane ze względu na brak wystarczających danych dotyczących jego bezpieczeństwa. Alternatywne leki, takie jak oksybutynina, sole mirabegronu oraz fizjoterapia, mogą być bezpiecznymi opcjami dla tych pacjentek. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii.

  • Ilustracja poradnika Clonazepamum TZF, 1 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Clonazepamum TZF, stosowany w leczeniu padaczki, może wywoływać różne działania niepożądane, takie jak senność, spowolnienie reakcji, ból i zawroty głowy, nudności oraz dolegliwości żołądkowe. Poważniejsze skutki uboczne obejmują reakcje alergiczne, zaburzenia psychiczne i trudności w oddychaniu. W przypadku wystąpienia poważniejszych objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Clexane, 2000 j.m. (20 mg)/0, – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Clexane, zawierający enoksaparynę sodową, może powodować różne działania niepożądane, w tym krwawienia, małopłytkowość, trombocytozę, wysypki skórne i bóle głowy. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne reakcje alergiczne, krwawienia do mózgu lub żołądka, osteoporoza oraz utrata kontroli nad pęcherzem. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ciprinol – interakcje z lekami i alkoholem

    Ciprinol może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym antagonistami witaminy K, probenecydem, metoklopramidem, metotreksatem, teofiliną, tyzanidyną, klozapiną, olanzapiną, ropinirolem, fenytoiną, cyklosporyną, pentoksyfiliną, kofeiną, duloksetyną, lidokainą, syldenafilem, agomelatyną i zolpidemem. Może również wchodzić w interakcje z lekami zobojętniającymi sok żołądkowy, omeprazolem oraz produktami spożywczymi i nabiałem. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Ciprinol, 10 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Cyprofloksacyna, substancja czynna leku Ciprinol, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może wpływać na ich działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach przed rozpoczęciem leczenia. Cyprofloksacyna może również wchodzić w interakcje z produktami mlecznymi i suplementami diety zawierającymi magnez, glin, żelazo lub cynk. Chociaż nie ma bezpośrednich dowodów na interakcje z alkoholem, zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia, aby uniknąć nasilenia działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Cardura, 2 mg – wskazania – na co działa?

    Lek CARDURA, zawierający doksazosynę, jest stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Dawkowanie zależy od schorzenia i reakcji pacjenta, a tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na doksazosynę, niedociśnienie ortostatyczne oraz inne schorzenia. Należy zachować ostrożność w przypadku niedociśnienia ortostatycznego, ciężkich chorób serca, niewydolności wątroby oraz jednoczesnego przyjmowania inhibitorów PDE-5. Możliwe działania niepożądane to m.in. zakażenia dróg oddechowych i moczowych, senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, tachykardia, ból w klatce piersiowej, niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęki, ból brzucha, niestrawność, suchość w jamie ustnej, nudności, świąd, ból pleców, ból mięśni, nietrzymanie…

  • Ilustracja poradnika Cardura, 4 mg – wskazania – na co działa?

    Lek CARDURA jest stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego oraz objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Działa poprzez rozszerzanie naczyń krwionośnych, co obniża ciśnienie tętnicze i poprawia przepływ moczu. Dawkowanie zależy od schorzenia i wynosi od 1 do 16 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na doksazosynę, niedociśnienie ortostatyczne oraz niektóre schorzenia układu moczowego. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Cardura, 1 mg – wskazania – na co działa?

    Lek CARDURA jest stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Dawkowanie zależy od schorzenia i może wynosić od 1 mg do 16 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na doksazosynę, niedociśnienie ortostatyczne oraz inne schorzenia. Należy zachować ostrożność w przypadku niedociśnienia ortostatycznego, ciężkich chorób serca, niewydolności wątroby oraz jednoczesnego przyjmowania inhibitorów PDE-5. Możliwe działania niepożądane to m.in. zakażenia dróg oddechowych i moczowych, senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, tachykardia, ból w klatce piersiowej, niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęki, ból brzucha, niestrawność, suchość w jamie ustnej, nudności, świąd, ból pleców, ból mięśni, nietrzymanie moczu, częstomocz,…

  • Ilustracja poradnika Cardura, 1 mg – dawkowanie leku

    Dawkowanie leku CARDURA zależy od leczonej choroby. W przypadku nadciśnienia tętniczego leczenie rozpoczyna się od 1 mg raz na dobę, a dawka może być stopniowo zwiększana do maksymalnie 16 mg na dobę. W leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) dawka początkowa wynosi 1 mg raz na dobę, a maksymalna zalecana dawka to 8 mg na dobę. Dawkowanie powinno być dostosowywane indywidualnie do potrzeb pacjenta. W razie przedawkowania lub pominięcia dawki należy skontaktować się z lekarzem. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, ból głowy, niedociśnienie ortostatyczne i inne. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Mirabegron

    Mirabegron to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu objawów nadreaktywnego pęcherza u dorosłych oraz dzieci i młodzieży. Działa poprzez rozluźnianie mięśni pęcherza, co pomaga kontrolować nagłe parcia na mocz, częstomocz i nietrzymanie moczu. Dostępny w różnych postaciach, mirabegron oferuje wygodne dawkowanie i jest ceniony za skuteczność oraz dobrą tolerancję.

  • Ilustracja poradnika Toksyna botulinowa typu A

    Toksyna botulinowa typu A to nowoczesna substancja czynna, która wykorzystywana jest zarówno w medycynie estetycznej, jak i w leczeniu wielu schorzeń neurologicznych czy problemów z nadmierną potliwością. Jej działanie polega na czasowym osłabieniu mięśni, co pozwala skutecznie wygładzać zmarszczki lub redukować objawy spastyczności. Różnorodne postacie i dawki preparatów umożliwiają dostosowanie leczenia do indywidualnych potrzeb pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Fezoterodyna

    Fezoterodyna to substancja czynna, która pomaga kontrolować objawy nadreaktywnego pęcherza, takie jak częste parcie na mocz i nietrzymanie moczu. Jej działanie opiera się na blokowaniu określonych receptorów w pęcherzu, co ułatwia utrzymanie moczu i poprawia komfort życia wielu osób. Stosowana głównie u dorosłych, dostępna jest w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu w różnych dawkach.

  • Ilustracja poradnika Solifenacyna

    Solifenacyna to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu objawów zespołu pęcherza nadreaktywnego, takich jak naglące parcie na mocz, częste oddawanie moczu czy nagłe nietrzymanie moczu. Działa rozkurczająco na mięśnie pęcherza, co pozwala kontrolować objawy i poprawić komfort życia osób zmagających się z tym schorzeniem.

  • Ilustracja poradnika Doksazosyna

    Doksazosyna to nowoczesna substancja czynna, która znalazła zastosowanie w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Działa poprzez rozluźnienie naczyń krwionośnych i mięśni w obrębie prostaty, co ułatwia przepływ krwi i poprawia komfort oddawania moczu. Lek dostępny jest w różnych postaciach i dawkach, dzięki czemu możliwe jest indywidualne dopasowanie terapii do potrzeb pacjenta. Poznaj najważniejsze informacje o doksazosynie – jej działaniu, wskazaniach, bezpieczeństwie oraz potencjalnych działaniach niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Bencyklan

    Bencyklan to substancja czynna należąca do grupy leków rozszerzających naczynia krwionośne. Jest wykorzystywana głównie w leczeniu objawowym miażdżycy zarostowej tętnic kończyn dolnych. Wyróżnia się działaniem rozkurczającym mięśnie gładkie oraz poprawiającym przepływ krwi w naczyniach obwodowych.

  • Ilustracja poradnika Oksybutynina

    Oksybutynina to substancja czynna stosowana w leczeniu objawów nadreaktywności pęcherza moczowego, takich jak nietrzymanie moczu, nagłe parcie na mocz czy częste oddawanie moczu. Dostępna jest w różnych postaciach, co pozwala na indywidualne dopasowanie leczenia. Oksybutynina działa rozkurczająco na mięśnie pęcherza, pomagając kontrolować objawy i poprawić komfort życia.

  • Ilustracja poradnika Tolterodyna

    Tolterodyna to substancja stosowana głównie w leczeniu objawów nadreaktywnego pęcherza moczowego, takich jak naglące parcie na mocz czy nietrzymanie moczu. Działa poprzez rozluźnienie mięśni pęcherza, co pozwala zmniejszyć częstotliwość oddawania moczu i kontrolować epizody nietrzymania. Dostępna jest w różnych postaciach i dawkach, a jej stosowanie powinno być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta.