Menu

Niedowaga

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Zonisamid – stosowanie u dzieci
  2. Roflumilast – przeciwwskazania
  3. Peginterferon alfa-2b – profil bezpieczeństwa
  4. Pasyreotyd – stosowanie u dzieci
  5. Oktokog alfa – dawkowanie leku
  6. Iwosydenib – przeciwwskazania
  7. Czynnik krzepnięcia IX – dawkowanie leku
  8. Apremilast – profil bezpieczeństwa
  9. Apremilast – przeciwwskazania
  10. Apremilast – stosowanie u dzieci
  11. Apremilast Aristo, 30 mg – przeciwwskazania
  12. Apremilast Aristo, 10 mg; 20 mg; 30 mg – przeciwwskazania
  13. Paracetamol OLIMP – przeciwwskazania
  14. HEVASCOL, 480 mg I/ml – dawkowanie leku
  15. Ibuprofen/Paracetamol Sandoz – przeciwwskazania
  16. Devikap 2000 IU – dawkowanie leku
  17. Zonisamidum Neuraxpharm, 50 mg – wskazania – na co działa?
  18. Zonisamidum Neuraxpharm, 50 mg – przeciwwskazania
  19. Zonisamidum Neuraxpharm, 50 mg – dawkowanie leku
  20. Zonisamidum Neuraxpharm, 100 mg – wskazania – na co działa?
  21. Zonisamidum Neuraxpharm, 100 mg – przeciwwskazania
  22. Zonisamidum Neuraxpharm, 25 mg – przeciwwskazania
  23. Crusia, 20 mg/0,2 ml (2000 j – przeciwwskazania
  24. Hitaxa Fast Kids – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Zonisamid – stosowanie u dzieci

    Stosowanie zonisamidu u dzieci wymaga szczególnej uwagi, ponieważ ich organizm inaczej przetwarza leki niż u dorosłych. Substancja ta jest dopuszczona do leczenia wspomagającego padaczki u dzieci powyżej 6. roku życia, ale jej stosowanie wiąże się z określonymi ograniczeniami i koniecznością monitorowania różnych parametrów zdrowotnych. Warto poznać najważniejsze zasady bezpieczeństwa, aby terapia była skuteczna i możliwie bezpieczna.

  • Ilustracja poradnika Roflumilast – przeciwwskazania

    Roflumilast to nowoczesna substancja stosowana w leczeniu ciężkiej postaci przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) z nawracającymi zaostrzeniami. Choć poprawia funkcjonowanie dróg oddechowych, jego stosowanie może być przeciwwskazane w określonych przypadkach, takich jak poważne schorzenia wątroby czy nadwrażliwość. W niektórych sytuacjach wymaga szczególnej ostrożności i indywidualnej oceny ryzyka. Poznaj, kiedy nie należy stosować roflumilastu oraz na co zwrócić uwagę, by terapia była bezpieczna.

  • Ilustracja poradnika Peginterferon alfa-2b – profil bezpieczeństwa

    Peginterferon alfa-2b to substancja czynna stosowana w leczeniu określonych chorób krwi, której bezpieczeństwo stosowania zależy od wielu czynników, takich jak stan zdrowia pacjenta, wiek, czynność wątroby i nerek. Właściwe monitorowanie oraz indywidualne dostosowanie dawki są kluczowe, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych. Poznaj najważniejsze zasady bezpiecznego stosowania tej substancji u różnych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Pasyreotyd – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leków u dzieci wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ ich organizm reaguje na substancje czynne inaczej niż u dorosłych. Pasyreotyd, wykorzystywany głównie w leczeniu choroby Cushinga i akromegalii, jest lekiem przeznaczonym wyłącznie dla dorosłych pacjentów. W dostępnych dokumentach nie ma informacji o bezpieczeństwie ani o skuteczności stosowania tej substancji czynnej u dzieci, dlatego nie jest ona zalecana w tej grupie wiekowej.

  • Ilustracja poradnika Oktokog alfa – dawkowanie leku

    Oktokog alfa to substancja stosowana w leczeniu i zapobieganiu krwawieniom u osób z hemofilią A. Jej dawkowanie zależy od wieku pacjenta, masy ciała, rodzaju krwawienia i innych czynników. Możliwe są różne schematy podawania – zarówno doraźnie, jak i profilaktycznie. W poniższym opisie wyjaśniamy, jak ustala się dawki i na co zwrócić uwagę przy stosowaniu tej substancji w różnych grupach pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Iwosydenib – przeciwwskazania

    Iwosydenib to nowoczesny lek stosowany w leczeniu wybranych nowotworów, takich jak ostra białaczka szpikowa i rak dróg żółciowych z określoną mutacją genetyczną. Chociaż przynosi istotne korzyści, nie każdy pacjent może z niego bezpiecznie skorzystać. W pewnych przypadkach jego stosowanie jest całkowicie zakazane, a w innych wymaga dużej ostrożności i szczególnego nadzoru lekarskiego. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i sytuacje wymagające czujności podczas terapii iwosydenibem.

  • Ilustracja poradnika Czynnik krzepnięcia IX – dawkowanie leku

    Czynnik krzepnięcia IX jest kluczową substancją stosowaną w leczeniu i zapobieganiu krwawieniom u osób z hemofilią B. Schematy dawkowania różnią się w zależności od wieku pacjenta, postaci leku oraz indywidualnych potrzeb. Dostępnych jest kilka rodzajów preparatów, w tym produkty o standardowym i wydłużonym działaniu, co umożliwia dostosowanie terapii do codziennego życia pacjenta. Poznaj szczegółowe zasady dawkowania tej substancji, w tym informacje dotyczące dzieci, osób starszych oraz wskazania do stosowania profilaktycznego i doraźnego.

  • Ilustracja poradnika Apremilast – profil bezpieczeństwa

    Apremilast to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu łuszczycy, łuszczycowego zapalenia stawów oraz choroby Behçeta. Jego profil bezpieczeństwa jest szeroko przebadany zarówno u dorosłych, jak i u dzieci od 6. roku życia. Dowiedz się, na co zwrócić szczególną uwagę podczas stosowania apremilastu, jakie grupy pacjentów wymagają ostrożności oraz jakie są najważniejsze zalecenia dotyczące jego przyjmowania.

  • Ilustracja poradnika Apremilast – przeciwwskazania

    Apremilast to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu łuszczycy, łuszczycowego zapalenia stawów oraz choroby Behçeta. Pomimo udowodnionej skuteczności, nie każdy pacjent może go przyjmować. Przeciwwskazania do stosowania apremilastu zależą od stanu zdrowia, wieku oraz innych indywidualnych czynników. Warto poznać, kiedy lek ten nie powinien być stosowany, a także w jakich sytuacjach konieczna jest szczególna ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Apremilast – stosowanie u dzieci

    Bezpieczeństwo stosowania apremilastu u dzieci wymaga szczególnej uwagi, ponieważ dzieci różnią się od dorosłych nie tylko masą ciała, ale także sposobem wchłaniania, metabolizowania i wydalania leków. Apremilast jest dopuszczony do stosowania u dzieci powyżej określonego wieku i masy ciała, jednak tylko w ściśle określonych wskazaniach i dawkach. Warto zapoznać się z zaleceniami dotyczącymi dawkowania, przeciwwskazań oraz środków ostrożności, aby zapewnić najmłodszym pacjentom maksymalne bezpieczeństwo terapii.

  • Ilustracja poradnika Apremilast Aristo, 30 mg – przeciwwskazania

    Apremilast Aristo jest lekiem stosowanym w leczeniu łuszczycowego zapalenia stawów, łuszczycy plackowatej oraz choroby Behçeta. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na apremilast lub inne składniki leku, w ciąży i podczas karmienia piersią, a także u pacjentów z nasilającą się depresją lub myślami samobójczymi. Pacjenci z ciężkimi chorobami nerek powinni stosować zmniejszoną dawkę, a osoby z niedowagą powinny regularnie monitorować swoją masę ciała. W przypadku wystąpienia ciężkiej biegunki, nudności lub wymiotów, należy skonsultować się z lekarzem. Apremilast Aristo może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich…

  • Ilustracja poradnika Apremilast Aristo, 10 mg; 20 mg; 30 mg – przeciwwskazania

    Lek Apremilast Aristo jest stosowany w leczeniu łuszczycowego zapalenia stawów, łuszczycy plackowatej oraz choroby Behçeta. Nie należy go przyjmować w przypadku nadwrażliwości na apremilast lub w ciąży. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem ryzyko depresji, ciężkich chorób nerek, niedowagi oraz problemów z jelitami. Lek może wchodzić w interakcje z rifampicyną, fenytoiną, fenobarbitalem, karbamazepiną oraz dziurawcem. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności, ból głowy oraz zakażenia górnych dróg oddechowych.

  • Ilustracja poradnika Paracetamol OLIMP – przeciwwskazania

    Paracetamol OLIMP jest skutecznym lekiem przeciwbólowym i przeciwgorączkowym, ale jego stosowanie wiąże się z pewnymi przeciwwskazaniami i środkami ostrożności. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości, ciężkich zaburzeń czynności wątroby i nerek. Przed zażyciem leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku chorób wątroby, nerek, zespołu Gilberta, niedokrwistości hemolitycznej, odwodnienia, regularnego spożywania alkoholu, niedowagi, niedożywienia oraz stosowania innych leków, które mogą wchodzić w interakcje z paracetamolem. Ważne jest również, aby nie przekraczać zalecanej dawki i nie stosować leku dłużej niż 3 dni bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika HEVASCOL, 480 mg I/ml – dawkowanie leku

    Lek HEVASCOL jest stosowany w radiologii diagnostycznej i interwencyjnej. Dawkowanie zależy od rodzaju badania i stanu pacjenta. W limfografii podaje się 4-7 ml na kończynę, w histerosalpingografii do 15 ml, a w chemoembolizacji do 15 ml. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby starsze i dzieci, wymagają dostosowania dawki. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, nadczynność tarczycy, ciężkie urazy i ciążę w przypadku histerosalpingografii. Przed zastosowaniem leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza w przypadku chorób serca, płuc, wątroby, nerek i tarczycy.

  • Ilustracja poradnika Ibuprofen/Paracetamol Sandoz – przeciwwskazania

    Ibuprofen/Paracetamol Sandoz to lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy, który nie powinien być stosowany w przypadku jednoczesnego przyjmowania innych leków zawierających paracetamol, alergii na ibuprofen lub paracetamol, choroby wrzodowej, zaburzeń krzepnięcia krwi, niewydolności serca, wątroby lub nerek oraz w trzecim trymestrze ciąży. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma jakiekolwiek schorzenia lub przyjmuje inne leki. Ważne jest również przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania, aby uniknąć poważnych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Devikap 2000 IU – dawkowanie leku

    Devikap to lek zawierający cholekalcyferol, stosowany w profilaktyce i leczeniu niedoboru witaminy D. Zalecana dawka dla dorosłych to 2 000 IU na dobę, a dla otyłych dorosłych 4 000 IU na dobę. Otyła młodzież i dzieci powyżej 11 lat powinny przyjmować 2 000 IU na dobę. Leczenie niedoboru witaminy D wymaga dawek od 2 000 IU do 4 000 IU na dobę. Pacjenci z niedowagą mogą potrzebować niższych dawek. Lek należy przyjmować doustnie, najlepiej podczas głównego posiłku. Przeciwwskazania obejmują hiperkalcemię, hiperkalciurię, kamicę nerkową, ciężką niewydolność nerek, hiperwitaminozę D oraz wiek poniżej 11 lat.

  • Ilustracja poradnika Zonisamidum Neuraxpharm, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Zonisamidum Neuraxpharm jest stosowany w leczeniu padaczki, szczególnie w przypadku napadów częściowych, które mogą przechodzić w napady wtórnie uogólnione. Może być stosowany jako monoterapia lub w leczeniu wspomagającym. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, masy ciała oraz innych stosowanych leków. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na zonisamid i alergię na sulfonamidy. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić to z lekarzem, szczególnie w przypadku dzieci poniżej 12 lat, osób w podeszłym wieku, problemów z wątrobą lub nerkami, chorób oczu, kamicy nerkowej, przebywania w gorącym klimacie oraz niedowagi. Najczęstsze działania niepożądane to pobudzenie, drażliwość, dezorientacja, depresja, nieprawidłowa koordynacja mięśniowa, zawroty głowy, zaburzenia pamięci, senność, podwójne…

  • Ilustracja poradnika Zonisamidum Neuraxpharm, 50 mg – przeciwwskazania

    Lek Zonisamidum Neuraxpharm jest stosowany w leczeniu padaczki, ale istnieją pewne przeciwwskazania i środki ostrożności, które należy wziąć pod uwagę przed jego zażyciem. Nie należy stosować leku w przypadku nadwrażliwości na zonisamid lub sulfonamidy. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem kwestie takie jak wiek pacjenta, problemy z wątrobą, nerkami, choroby oczu, historię kamicy nerkowej, przebywanie w gorącym klimacie, niedowagę oraz ciążę. Możliwe działania niepożądane to m.in. reakcje alergiczne, przegrzanie, myśli samobójcze, ból mięśni, kamienie nerkowe oraz zaburzenia widzenia.

  • Ilustracja poradnika Zonisamidum Neuraxpharm, 50 mg – dawkowanie leku

    Lek Zonisamidum Neuraxpharm jest stosowany w leczeniu padaczki. Dawkowanie zależy od tego, czy lek jest stosowany w monoterapii, czy jako leczenie wspomagające. U dorosłych dawka początkowa wynosi 100 mg raz na dobę, a zalecana dawka to 300 mg raz na dobę. U dzieci dawka początkowa to 1 mg na kilogram masy ciała, a zalecana dawka to 6-8 mg na kilogram masy ciała. W niektórych przypadkach, takich jak pacjenci w podeszłym wieku, z problemami z wątrobą lub nerkami, może być konieczne dostosowanie dawki. Lek jest przeznaczony do długotrwałego stosowania, a przerwanie leczenia powinno odbywać się stopniowo pod kontrolą lekarza.

  • Ilustracja poradnika Zonisamidum Neuraxpharm, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Zonisamidum Neuraxpharm jest stosowany w leczeniu napadów padaczkowych, zarówno jako monoterapia, jak i leczenie wspomagające. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, masy ciała oraz innych stosowanych leków. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na zonisamid oraz alergię na sulfonamidy. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie potencjalne ryzyka i środki ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Zonisamidum Neuraxpharm, 100 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Zonisamidum Neuraxpharm obejmują nadwrażliwość na zonisamid i sulfonamidy. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie problemy zdrowotne, takie jak problemy z nerkami, wątrobą, choroby oczu, przebywanie w gorącym klimacie oraz niedowaga. Stosowanie leku u dzieci i młodzieży wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza w kontekście przegrzania i odwodnienia. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Zonisamidum Neuraxpharm, 25 mg – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Zonisamidum Neuraxpharm wiąże się z pewnymi przeciwwskazaniami, takimi jak nadwrażliwość na zonisamid lub sulfonamidy oraz wiek poniżej 6 lat. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie jeśli pacjent ma problemy z wątrobą, nerkami, oczami, przebywa w gorącym klimacie, ma niedowagę lub jest w ciąży. Ważne jest również monitorowanie stanu zdrowia dzieci i młodzieży podczas stosowania leku. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego konieczne może być dostosowanie dawki.

  • Ilustracja poradnika Crusia, 20 mg/0,2 ml (2000 j – przeciwwskazania

    Lek Crusia, zawierający enoksaparynę sodową, nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, uczulenia na heparynę, małopłytkowości poheparynowej, nasilonego krwawienia oraz planowanego znieczulenia podpajęczynówkowego lub zewnątrzoponowego. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma choroby nerek, wątroby, wrzody żołądka, nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, jest w podeszłym wieku lub stosuje leki mogące powodować krwawienia.

  • Ilustracja poradnika Hitaxa Fast Kids – dawkowanie leku

    Hitaxa Fast Kids to lek przeciwhistaminowy stosowany w leczeniu objawów alergii. Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży wynosi 10 ml raz na dobę, dla dzieci w wieku 2-5 lat 2,5 ml raz na dobę, a dla dzieci w wieku 6-11 lat 5 ml raz na dobę. Lek można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku. Leczenie bez konsultacji lekarskiej nie powinno trwać dłużej niż 10 dni. W razie pominięcia dawki należy ją przyjąć jak najszybciej, a następnie kontynuować regularne dawkowanie.