Menu

Neuroblastoma

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do terapii, 370-740 MBq/ml – stosowanie w ciąży
  2. Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do terapii, 370-740 MBq/ml – stosowanie u dzieci
  3. Adriblastina PFS – dawkowanie leku
  4. Doxorubicin-Ebewe, 2 mg/ml – wskazania – na co działa?
  5. Endoxan, 200 mg – wskazania – na co działa?
  6. Endoxan, 200 mg – dawkowanie leku
  7. Endoxan, 1000 mg – wskazania – na co działa?
  8. Endoxan, 1000 mg – dawkowanie leku
  9. Endoxan, 50 mg – wskazania – na co działa?
  10. Carboplatin Pfizer, 10 mg/ml – stosowanie u dzieci
  11. Cyklofosfamid
  12. Doksorubicyna
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do terapii, 370-740 MBq/ml – stosowanie w ciąży

    Metajodobenzyloguanidyna-131 I (MIBG-131 I) jest skutecznym lekiem w terapii nowotworowej, ale jego stosowanie jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko związane z promieniowaniem jonizującym. Alternatywne leki, takie jak octreotyd, lanreotyd i interferon alfa, mogą być bezpieczniejsze dla tych pacjentek, ale zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed ich zastosowaniem.

  • Ilustracja poradnika Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do terapii, 370-740 MBq/ml – stosowanie u dzieci

    Metajodobenzyloguanidyna-131 I (MIBG-131 I) jest radiofarmaceutykiem stosowanym w terapii nowotworowej, ale jego stosowanie u dzieci wiąże się z ryzykiem poważnych efektów ubocznych, takich jak trombocytopenia, zahamowanie czynności szpiku kostnego i wtórne nowotwory złośliwe. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, ciążę, karmienie piersią, krótki oczekiwany czas przeżycia pacjenta oraz niewydolność nerek wymagającą dializoterapii. Alternatywne metody leczenia nowotworów neuroendokrynnych u dzieci obejmują chemioterapię, radioterapię, immunoterapię i terapię celowaną.

  • Ilustracja poradnika Adriblastina PFS – dawkowanie leku

    ADRIBLASTINA PFS to lek stosowany w leczeniu różnych typów nowotworów. Podaje się go dożylnie w postaci wlewów. Standardowa dawka początkowa wynosi 60-90 mg/m2 powierzchni ciała w monoterapii. W leczeniu skojarzonym stosuje się 60 mg/m2 doksorubicyny i 600 mg/m2 cyklofosfamidu. W pewnych sytuacjach, takich jak niewydolność wątroby, może być konieczne dostosowanie dawki. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na doksorubicynę, długotrwałe zahamowanie czynności szpiku kostnego oraz ciężką niewydolność wątroby.

  • Ilustracja poradnika Doxorubicin-Ebewe, 2 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Doxorubicin-Ebewe jest stosowany w leczeniu różnych nowotworów złośliwych, takich jak mięsaki tkanek miękkich, ziarnica złośliwa, chłoniaki nieziarnicze, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, rak tarczycy, rak piersi, rak jajnika, rak pęcherza moczowego, rak drobnokomórkowy płuc i neuroblastoma. Dawkowanie leku zależy od rodzaju nowotworu, stanu pacjenta oraz innych czynników. Przeciwwskazania do stosowania leku obejmują nadwrażliwość na doksorubicynę, zahamowanie czynności szpiku kostnego, ciężkie choroby serca, ciężką chorobę wątroby, ostre zakażenia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej oraz ciążę i karmienie piersią.

  • Ilustracja poradnika Endoxan, 200 mg – wskazania – na co działa?

    Endoxan, znany również jako cyklofosfamid, jest lekiem cytotoksycznym stosowanym w leczeniu różnych nowotworów, takich jak białaczki, chłoniaki złośliwe i złośliwe guzy lite. Jest również używany w leczeniu immunosupresyjnym w przeszczepach organów. Lek ten może wywoływać poważne działania niepożądane, w tym mielosupresję, toksyczne działanie na nerki i drogi moczowe, kardiotoksyczność oraz toksyczne działanie na płuca. Stosowanie Endoxanu powinno być monitorowane przez doświadczonych lekarzy.

  • Ilustracja poradnika Endoxan, 200 mg – dawkowanie leku

    Endoxan to silny lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu różnych nowotworów. Dawkowanie leku jest indywidualnie dostosowywane do pacjenta, biorąc pod uwagę rodzaj nowotworu, schemat terapii, stan zdrowia i wyniki badań. Lek podawany jest dożylnie w postaci wlewu lub powolnego wstrzyknięcia. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby z zaburzeniami wątroby, nerek oraz osoby starsze, mogą wymagać dostosowania dawki. Endoxan jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na cyklofosfamid, obturacją odpływu moczu, ciężkimi zaburzeniami szpiku kostnego oraz aktywnym zakażeniem. Ważne jest regularne monitorowanie wyników badań krwi oraz unikanie kontaktu z osobami zakażonymi.

  • Ilustracja poradnika Endoxan, 1000 mg – wskazania – na co działa?

    Endoxan, zawierający cyklofosfamid, jest lekiem cytotoksycznym stosowanym w leczeniu różnych nowotworów, takich jak białaczki, chłoniaki złośliwe, złośliwe guzy lite oraz w terapii immunosupresyjnej. Dawkowanie jest indywidualnie dostosowywane, a lek powinien być podawany przez doświadczonych lekarzy. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, obturację odpływu moczu oraz okres ciąży i karmienia piersią. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby komórek krwi, nudności, wymioty, utrata włosów oraz uszkodzenie pęcherza moczowego.

  • Ilustracja poradnika Endoxan, 1000 mg – dawkowanie leku

    Endoxan to lek przeciwnowotworowy zawierający cyklofosfamid. Dawkowanie leku jest indywidualnie dostosowywane do pacjenta, biorąc pod uwagę rodzaj choroby, schemat terapii oraz stan zdrowia pacjenta. Lek może być podawany dożylnie w postaci wlewu lub bezpośredniego wstrzyknięcia. W przypadku przedawkowania konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta i podjęcie odpowiednich środków zaradczych. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby komórek krwi, nudności, wymioty, utrata włosów oraz problemy z pęcherzem moczowym.

  • Ilustracja poradnika Endoxan, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Endoxan to lek cytotoksyczny stosowany w leczeniu różnych nowotworów, takich jak białaczki, chłoniaki złośliwe i złośliwe guzy lite. Lek jest również używany w leczeniu immunosupresyjnym w przeszczepach organów. Dawkowanie jest indywidualnie dostosowywane do pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na cyklofosfamid, obturację odpływu moczu i ciężkie zaburzenia czynności szpiku kostnego. Działania niepożądane to m.in. mielosupresja, toksyczne działanie na nerki i drogi moczowe, kardiotoksyczność i zwiększone ryzyko wtórnych nowotworów.

  • Ilustracja poradnika Carboplatin Pfizer, 10 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Carboplatin Pfizer nie jest zalecany dla dzieci z powodu braku dostatecznych danych dotyczących jego bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki przeciwnowotworowe dla dzieci to cisplatyna, metotreksat i vincristine, które są bezpieczniejsze i lepiej zbadane. Ważne jest monitorowanie dzieci podczas leczenia, aby zapewnić ich bezpieczeństwo i skuteczność terapii.

  • Ilustracja poradnika Cyklofosfamid

    Cyklofosfamid to silny lek cytostatyczny z grupy oksazafosforyn, wykorzystywany głównie w leczeniu różnych nowotworów oraz w terapii immunosupresyjnej. Stosowany jest zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z innymi lekami, a jego działanie polega na hamowaniu podziału komórek nowotworowych. Substancja ta jest dostępna w kilku postaciach i znajduje zastosowanie w leczeniu wielu poważnych schorzeń, takich jak białaczki, chłoniaki czy rak piersi. Ze względu na możliwe poważne działania niepożądane, jej stosowanie wymaga ścisłej kontroli lekarskiej.

  • Ilustracja poradnika Doksorubicyna

    Doksorubicyna to silny lek przeciwnowotworowy, stosowany w leczeniu wielu różnych typów nowotworów, takich jak rak piersi, jajnika czy chłoniaki. Dostępna jest w kilku postaciach, w tym w formie klasycznej oraz nowoczesnych preparatów liposomalnych, które pozwalają na lepszą tolerancję i mniejsze ryzyko niektórych działań niepożądanych. Jej działanie polega na niszczeniu komórek nowotworowych, a leczenie zawsze odbywa się pod ścisłym nadzorem lekarza specjalisty.