Menu

Neuroblastoma

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Etopozyd – porównanie substancji czynnych
  2. Epirubicyna – porównanie substancji czynnych
  3. Topotekan – wskazania – na co działa?
  4. Temsyrolimus – dawkowanie leku
  5. Technet (99mTc) – wskazania – na co działa?
  6. Oksodotreotyd lutetu (177Lu) – dawkowanie leku
  7. Melfalan – wskazania – na co działa?
  8. Melfalan – stosowanie u dzieci
  9. Doksorubicyna – wskazania – na co działa?
  10. Doksorubicyna – stosowanie u dzieci
  11. Cyklofosfamid – wskazania – na co działa?
  12. Cyklofosfamid – stosowanie u dzieci
  13. Cyclophosphamide Sandoz, 100 mg/ml – wskazania – na co działa?
  14. Cyclophosphamide Sandoz, 100 mg/ml – dawkowanie leku
  15. Plerixafor MSN, 20 mg/ml – wskazania – na co działa?
  16. Cyclophosphamide Accord, 1000 mg – dawkowanie leku
  17. Cyclophosphamide Accord, 1000 mg – wskazania – na co działa?
  18. Sunitinib Glenmark, 25 mg – stosowanie u dzieci
  19. Melphalan Zentiva, 50 mg – stosowanie w ciąży
  20. Temsirolimus Accord, 30 mg – stosowanie u dzieci
  21. Doxorubicin medac – wskazania – na co działa?
  22. 99mTc – Tektrotyd, 16 mcg HYNIC-[De-Phe – wskazania – na co działa?
  23. Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do terapii, 370-740 MBq/ml
  24. Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do terapii, 370-740 MBq/ml – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Etopozyd – porównanie substancji czynnych

    Etopozyd, daunorubicyna i doksorubicyna należą do grupy leków przeciwnowotworowych, które są wykorzystywane w leczeniu wielu różnych nowotworów, zarówno u dorosłych, jak i dzieci. Choć ich mechanizm działania jest podobny, leki te różnią się zakresem wskazań, bezpieczeństwem stosowania w szczególnych grupach pacjentów oraz możliwymi działaniami niepożądanymi. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi trzema ważnymi substancjami, aby lepiej zrozumieć ich rolę w nowoczesnej terapii nowotworowej.

  • Ilustracja poradnika Epirubicyna – porównanie substancji czynnych

    Epirubicyna, daunorubicyna i doksorubicyna należą do tej samej grupy leków przeciwnowotworowych – antracyklin. Wszystkie te substancje są stosowane w leczeniu różnych nowotworów, ale każda z nich ma swoje unikalne właściwości, zakres wskazań oraz profil bezpieczeństwa. Porównanie tych leków pozwala lepiej zrozumieć, kiedy i u kogo mogą być stosowane, jakie mają działania niepożądane oraz jakie są ich ograniczenia. W poniższym opisie znajdziesz zestawienie podobieństw i różnic pomiędzy epirubicyną, daunorubicyną i doksorubicyną, które mogą mieć znaczenie w wyborze odpowiedniej terapii.

  • Ilustracja poradnika Topotekan – wskazania – na co działa?

    Topotekan to nowoczesna substancja przeciwnowotworowa, która znajduje zastosowanie w leczeniu wybranych nowotworów u dorosłych, takich jak rak jajnika, drobnokomórkowy rak płuca oraz rak szyjki macicy. Może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami, w zależności od wskazań i przebiegu choroby. U dzieci i młodzieży topotekan jest rozważany jedynie w szczególnych przypadkach, głównie przy nowotworach litych, jednak jego zastosowanie w tej grupie wiekowej jest ograniczone.

  • Ilustracja poradnika Temsyrolimus – dawkowanie leku

    Temsyrolimus to substancja czynna stosowana u dorosłych w leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego oraz chłoniaka z komórek płaszcza. Podawana jest wyłącznie dożylnie, w starannie kontrolowanych dawkach, a jej dawkowanie jest ściśle dostosowane do stanu zdrowia pacjenta, rodzaju nowotworu oraz ewentualnych współistniejących schorzeń. Poznaj, jak wygląda schemat dawkowania temsyrolimusu i na co należy zwrócić szczególną uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Technet (99mTc) – wskazania – na co działa?

    Technet (99mTc) to radioaktywny izotop szeroko stosowany w diagnostyce medycznej. Pozwala na dokładne obrazowanie narządów takich jak wątroba, nerki czy układ hormonalny, pomagając w rozpoznawaniu różnych schorzeń. Substancja ta wykorzystywana jest wyłącznie do celów diagnostycznych, a jej zastosowanie różni się w zależności od rodzaju badania oraz grupy pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Oksodotreotyd lutetu (177Lu) – dawkowanie leku

    Oksodotreotyd lutetu (177Lu) to nowoczesna substancja stosowana w terapii wybranych guzów neuroendokrynnych przewodu pokarmowego i trzustki u dorosłych. Jej dawkowanie jest ściśle określone i podlega rygorystycznym zasadom, zależnym od stanu zdrowia pacjenta, funkcji nerek i wątroby oraz indywidualnej tolerancji leczenia. W opisie znajdziesz szczegółowe informacje o schemacie podawania, modyfikacjach dawkowania w razie działań niepożądanych oraz zaleceniach dla szczególnych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Melfalan – wskazania – na co działa?

    Melfalan to lek należący do grupy silnych leków przeciwnowotworowych, stosowany w leczeniu różnych nowotworów zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Substancja ta może być podawana doustnie lub dożylnie, a jej zakres zastosowań zależy od postaci leku i schematu leczenia. Wskazania obejmują między innymi szpiczaka mnogiego, nowotwory jajnika czy ostre białaczki. Dla niektórych pacjentów dostępne są także specjalne schematy leczenia z zastosowaniem melfalanu w połączeniu z innymi lekami. Poznaj szczegóły zastosowań tej substancji czynnej w różnych grupach wiekowych i sytuacjach klinicznych.

  • Ilustracja poradnika Melfalan – stosowanie u dzieci

    Bezpieczeństwo stosowania melfalanu u dzieci jest tematem wymagającym szczególnej uwagi, ponieważ ten lek cytotoksyczny może być wykorzystywany w leczeniu nowotworów w wieku dziecięcym, ale tylko w określonych przypadkach i pod ścisłą kontrolą medyczną. W zależności od postaci leku, drogi podania oraz wieku pacjenta, zakres stosowania i dawkowanie mogą się znacząco różnić. Warto poznać najważniejsze aspekty dotyczące bezpieczeństwa, wskazań i przeciwwskazań tej substancji czynnej u najmłodszych pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Doksorubicyna – wskazania – na co działa?

    Doksorubicyna to substancja czynna o szerokim zastosowaniu w leczeniu nowotworów, zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Występuje w różnych postaciach i może być podawana samodzielnie lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi. Jej skuteczność potwierdzają liczne badania kliniczne, a zakres wskazań obejmuje wiele typów nowotworów, w tym raka piersi, jajnika, mięsaków czy białaczek. Warto poznać, w jakich sytuacjach doksorubicyna jest stosowana, na co należy zwrócić uwagę podczas terapii oraz jakie są różnice w jej zastosowaniu w zależności od wieku pacjenta i rodzaju choroby.

  • Ilustracja poradnika Doksorubicyna – stosowanie u dzieci

    Bezpieczeństwo stosowania doksorubicyny u dzieci to temat wymagający szczególnej uwagi. Dzieci nie są „małymi dorosłymi” – ich organizm inaczej przetwarza leki, co może wpływać na ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza podczas terapii przeciwnowotworowej. W przypadku doksorubicyny, która jest silnym lekiem stosowanym w onkologii, ważne jest indywidualne podejście do dawkowania oraz ścisłe monitorowanie stanu zdrowia młodych pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Cyklofosfamid – wskazania – na co działa?

    Cyklofosfamid to substancja czynna szeroko stosowana w leczeniu nowotworów krwi, guzów litych oraz w terapii przygotowującej do przeszczepu szpiku. Jest wykorzystywany zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, choć wskazania i dawkowanie mogą się różnić w zależności od wieku, choroby i postaci leku. Poznaj najważniejsze informacje o zastosowaniach cyklofosfamidu oraz różnicach w jego stosowaniu u różnych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Cyklofosfamid – stosowanie u dzieci

    Stosowanie cyklofosfamidu u dzieci wymaga dużej ostrożności, ponieważ młodzi pacjenci są szczególnie wrażliwi na skutki uboczne leków cytostatycznych. Różnice w metabolizmie i reakcjach organizmu dzieci sprawiają, że dawkowanie oraz monitorowanie leczenia muszą być dostosowane indywidualnie. Cyklofosfamid jest wykorzystywany w leczeniu ciężkich chorób nowotworowych u dzieci, ale jego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Cyclophosphamide Sandoz, 100 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Cyclophosphamide Sandoz jest stosowany w leczeniu różnych nowotworów oraz niektórych chorób autoimmunologicznych. Wskazania obejmują przewlekłą białaczkę limfocytową, ostrą białaczkę limfoblastyczną, chłoniaka Hodgkina, chłoniaka nieziarniczego, szpiczaka mnogiego, raka jajnika, raka piersi, mięsak Ewinga, drobnokomórkowy rak płuca, neuroblastomę, toczniowe zapalenie nerek i ziarniniakowatość Wegenera. Lek podaje się dożylnie, najczęściej w formie infuzji. Możliwe działania niepożądane to mielosupresja, łysienie, zapalenie pęcherza moczowego oraz nudności i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Cyclophosphamide Sandoz, 100 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Cyclophosphamide Sandoz jest stosowany w leczeniu różnych nowotworów i chorób autoimmunologicznych. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby, stanu zdrowia pacjenta i innych terapii. Lek powinien być podawany przez doświadczonych lekarzy. Ważne jest regularne monitorowanie liczby krwinek i odpowiednie nawodnienie pacjenta. Lek należy przechowywać w lodówce i zużyć w ciągu 28 dni po otwarciu.

  • Ilustracja poradnika Plerixafor MSN, 20 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Plerixafor MSN jest stosowany w celu mobilizacji macierzystych komórek krwiotwórczych u pacjentów z chłoniakiem i szpiczakiem mnogim, gdy mobilizacja tych komórek jest niewystarczająca. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta i wynosi 20 mg lub 0,24 mg/kg mc. dla dorosłych oraz 0,24 mg/kg mc. dla dzieci. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz białaczkę. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności i zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia.

  • Ilustracja poradnika Cyclophosphamide Accord, 1000 mg – dawkowanie leku

    Lek Cyclophosphamide Accord jest stosowany w leczeniu różnych nowotworów i chorób autoimmunologicznych. Dawkowanie leku jest indywidualne i zależy od stanu zdrowia pacjenta oraz wyników badań. Ważne jest regularne monitorowanie parametrów hematologicznych i odpowiednie nawodnienie. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby krwinek białych, utrata włosów, zapalenie pęcherza moczowego, gorączka, zmniejszenie liczby płytek krwi oraz nudności i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Cyclophosphamide Accord, 1000 mg – wskazania – na co działa?

    Cyclophosphamide Accord jest lekiem stosowanym w leczeniu różnych nowotworów krwi, chłoniaków, nowotworów litych oraz w przygotowaniu do przeszczepienia szpiku kostnego. Ponadto, jest stosowany w leczeniu zagrażających życiu chorób autoimmunologicznych, takich jak nefropatia toczniowa i ziarniniak Wegenera. Lek działa poprzez niszczenie komórek nowotworowych, co jest kluczowe w terapii wielu rodzajów raka. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby krwinek, utrata włosów, zapalenie pęcherza moczowego oraz gorączka. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia i przez 12 miesięcy po jego zakończeniu.

  • Ilustracja poradnika Sunitinib Glenmark, 25 mg – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku Sunitinib Glenmark u dzieci nie jest zalecane ze względu na wysokie ryzyko działań niepożądanych. Alternatywne leki, takie jak Imatynib, Sorafenib i Everolimus, są bezpieczniejsze i mają dobrze udokumentowane działanie. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem w celu wyboru odpowiedniego leczenia dla dziecka.

  • Ilustracja poradnika Melphalan Zentiva, 50 mg – stosowanie w ciąży

    Melphalan Zentiva jest lekiem cytotoksycznym stosowanym w leczeniu nowotworów, ale jego stosowanie w ciąży i karmieniu piersią jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko teratogenności i mutagenności. Kobiety w ciąży i karmiące piersią powinny unikać tego leku i skonsultować się z lekarzem w celu znalezienia bezpieczniejszych alternatyw, takich jak metotreksat, cyklosporyna czy hydroksykarbamid, które również wymagają dokładnej oceny ryzyka przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Temsirolimus Accord, 30 mg – stosowanie u dzieci

    Temsirolimus Accord nie jest zalecany dla dzieci z powodu braku skuteczności i potencjalnych działań niepożądanych. Alternatywne leki dla dzieci z nowotworami to metotreksat, winkrystyna, cyklofosfamid i doksorubicyna, które są bezpieczne i skuteczne w tej grupie wiekowej.

  • Ilustracja poradnika Doxorubicin medac – wskazania – na co działa?

    Doxorubicin medac jest lekiem stosowanym w leczeniu różnych nowotworów, w tym raka piersi, jajnika, macicy, pęcherza moczowego, płuca, tarczycy, tkanek miękkich i kości, nerwiaka zarodkowego, guza Wilmsa, chłoniaków złośliwych oraz białaczek. Lek działa poprzez niszczenie komórek nowotworowych. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, zapalenie błon śluzowych, łysienie oraz zmniejszenie liczby krwinek białych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na doksorubicynę, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, ciężkie zaburzenia rytmu serca, zakażenia uogólnione oraz karmienie piersią.

  • Ilustracja poradnika 99mTc – Tektrotyd, 16 mcg HYNIC-[De-Phe – wskazania – na co działa?

    99m Tc-Tektrotyd to radiofarmaceutyk stosowany w diagnostyce zmian patologicznych z nadekspresją receptorów somatostatynowych. Wskazania obejmują guzy neuroendokrynne, gruczolaki przysadki, guzy układu współczulnego i rak rdzeniasty tarczycy. Pacjent powinien stosować dietę lekkostrawną, pozostać na czczo i ewentualnie przyjąć leki przeczyszczające przed badaniem. Zalecana dawka wynosi 370-925 MBq, podawana w jednorazowym wstrzyknięciu dożylnym. Przeciwwskazania to nadwrażliwość, ciąża i karmienie piersią.

  • Ilustracja poradnika Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do terapii, 370-740 MBq/ml

    Metajodobenzyloguanidyna-131 I (MIBG-131 I) to radiofarmaceutyk stosowany w terapii nowotworowej, który zawiera promieniotwórczy izotop jodu-131. Lek podawany jest dożylnie w celu leczenia złośliwych nowotworów, takich jak pheochromocytoma, paraganglioma, neuroblastoma oraz rakowiaki. Dawkowanie leku jest ściśle kontrolowane przez specjalistów medycyny nuklearnej. Istnieją przeciwwskazania do stosowania, w tym nadwrażliwość na składniki leku oraz ciąża. Możliwe działania niepożądane […]

  • Ilustracja poradnika Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do terapii, 370-740 MBq/ml – dawkowanie leku

    Metajodobenzyloguanidyna-131 I (MIBG-131 I) to radiofarmaceutyk stosowany w terapii nowotworowej. Zalecana jednorazowa dawka wynosi około 3,7 GBq i jest podawana dożylnie. Przed podaniem leku należy go odpowiednio przygotować, a pacjenci powinni być świadomi przeciwwskazań i możliwych działań niepożądanych. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciążę, karmienie piersią, krótki oczekiwany czas przeżycia oraz niewydolność nerek. Działania niepożądane mogą obejmować nudności, wymioty, uraz popromienny, niedoczynność lub nadczynność tarczycy oraz zahamowanie czynności szpiku kostnego.