Menu

Mutacja genetyczna

Produkty powiązane z mutacja genetyczna
Riluzol PMCS, tabletki powlekane, 50 mg
Riluzol PMCS, tabletki powlekane, 50 mg
Tetmodis, tabletki, 25 mg
Tetmodis, tabletki, 25 mg
Viregyt-K, kapsułki, 100 mg
Viregyt-K, kapsułki, 100 mg
Lista powiązanych wpisów:
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Maria Bialik
Maria Bialik
  1. Programy lekowe NFZ – jak znaleźć refundowane terapie w Polsce?
  2. Dowiedz się więcej o zespole Marfana! Czy znasz tę chorobę?
  3. Poznaj nowe leki na pląsawicę Huntingtona
  4. Metformina w leczeniu stwardnienia guzowatego
  5. Czym jest antybiotykooporność?
  6. Wokselotor – porównanie substancji czynnych
  7. Tremelimumab – porównanie substancji czynnych
  8. Trametynib – porównanie substancji czynnych
  9. Talazoparyb – porównanie substancji czynnych
  10. Selumetynib – porównanie substancji czynnych
  11. Olaparyb – porównanie substancji czynnych
  12. Migalastat – porównanie substancji czynnych
  13. Kwizartynib – porównanie substancji czynnych
  14. Kapiwasertyb – porównanie substancji czynnych
  15. Iwosydenib – porównanie substancji czynnych
  16. Gilterytynib – porównanie substancji czynnych
  17. Ewinakumab – porównanie substancji czynnych
  18. Entrektynib – porównanie substancji czynnych
  19. Alektynib – porównanie substancji czynnych
  20. Deksametazon – mechanizm działania
  21. Indapamid – mechanizm działania
  22. Nicergolina – mechanizm działania
  23. Welagluceraza alfa – mechanizm działania
  24. Wankomycyna – mechanizm działania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Co to są programy lekowe? Jak działają i kto może z nich skorzystać?
    Inne

    Programy lekowe to szansa na dostęp do nowoczesnych terapii finansowanych przez NFZ. Dzięki nim pacjenci mogą otrzymać skuteczne leczenie bez ponoszenia kosztów. W artykule wyjaśniamy, czym są programy lekowe, kto może z nich skorzystać i jak znaleźć placówki realizujące te świadczenia. Dowiedz się, jak działa wyszukiwarka programylekowe.pl i w jaki sposób może pomóc Ci w znalezieniu odpowiedniej terapii dla Twojej choroby.

  • Ilustracja poradnika Czy wiesz, czym jest zespół Marfana?
    Inne

    Zespół Marfana – co to za choroba? Zespół Marfana to choroba mało znana, często nie rozpoznawana na pierwszy rzut oka, choć bardzo charakterystyczna i rzucająca się w oczy. Jest genetyczną wadą tkanki łącznej. Jakie są przyczyny zespołu Marfana? Zespół Marfana spowodowany jest mutacją  15 chromosomu i znajdującego się tam genu fibryliny 1 – jednego z […]

  • Ilustracja poradnika Jak leczyć chorobę Huntingtona?
    Układ nerwowy

    Choroba Huntingtona jest chorobą, w której dochodzi do uszkodzeń neuronów, przez co stopniowo pojawiają się objawy. Jest to schorzenie dziedziczne, którego podłoże znajdujemy w mutacjach genetycznych.

  • Ilustracja poradnika Metformina w leczeniu stwardnienia guzowatego
    Ośrodkowy układ nerwowy, Na receptę

    Nowe badanie wskazuje, że metformina – powszechnie stosowana w terapii cukrzycy typu 2 – skutecznie łagodzi objawy związane ze stwardnieniem guzowatym, wliczając zmniejszenie częstotliwości napadów drgawkowych i redukcję w rozmiarze guzów mózgu.

  • Ilustracja poradnika Dlaczego oporność na antybiotyki jest problemem?
    Leki stosowane w zakażeniach, Na receptę

    Odkrycie antybiotyków to krok milowy medycyny. Zrewolucjonizowały możliwości terapii oraz otworzyły wiele nowych ścieżek. Stały się narzędziem, dzięki któremu w końcu możliwe okazało się leczenie licznych powszechnych chorób bakteryjnych. Choć antybiotyki niezaprzeczalnie uratowały ludzkość, to ich lekkomyślne stosowanie może nas doprowadzić na skraj przepaści. Dlaczego tak bardzo trzeba na nie uważać? Czym jest antybiotykooporność i jakie może mieć konsekwencje?

  • Ilustracja poradnika Wokselotor – porównanie substancji czynnych

    Współczesna hematologia oferuje pacjentom nowe opcje leczenia rzadkich niedokrwistości hemolitycznych. Wokselotor i mitapiwat należą do tej samej grupy leków hematologicznych, ale ich zastosowanie, mechanizm działania oraz bezpieczeństwo terapii różnią się znacząco. Porównanie tych substancji czynnych pozwala zrozumieć, kiedy są stosowane, jakie mają przeciwwskazania oraz które grupy pacjentów mogą z nich skorzystać.

  • Ilustracja poradnika Tremelimumab – porównanie substancji czynnych

    Tremelimumab, atezolizumab i ipilimumab to nowoczesne leki immunoonkologiczne, które zmieniły podejście do leczenia zaawansowanych nowotworów. Choć należą do tej samej grupy leków, różnią się wskazaniami, mechanizmem działania oraz bezpieczeństwem stosowania. W tym porównaniu dowiesz się, w jakich sytuacjach mogą być stosowane, jakie mają ograniczenia i czym się od siebie różnią.

  • Ilustracja poradnika Trametynib – porównanie substancji czynnych

    Trametynib, binimetynib i selumetynib to nowoczesne leki przeciwnowotworowe, które hamują aktywność białek MEK – ważnych elementów w rozwoju niektórych nowotworów. Choć należą do tej samej grupy, różnią się wskazaniami do stosowania, grupami pacjentów, dla których są przeznaczone, oraz sposobem podawania. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice między tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć ich działanie i bezpieczeństwo stosowania.

  • Ilustracja poradnika Talazoparyb – porównanie substancji czynnych

    Porównanie talazoparybu, niraparibu i olaparybu pokazuje, jak subtelne różnice w działaniu i zastosowaniu tych inhibitorów PARP wpływają na leczenie pacjentów z nowotworami, zwłaszcza rakiem piersi, jajnika i gruczołu krokowego. Każda z tych substancji charakteryzuje się innymi wskazaniami, profilem bezpieczeństwa oraz specyficznymi przeciwwskazaniami, co ma znaczenie przy wyborze terapii. Poznaj kluczowe różnice i podobieństwa, które mogą wpłynąć na decyzję terapeutyczną, oraz sprawdź, która z tych substancji jest bezpieczniejsza dla kobiet w ciąży, dzieci czy osób z zaburzeniami nerek lub wątroby.

  • Ilustracja poradnika Selumetynib – porównanie substancji czynnych

    Nowoczesne leczenie niektórych nowotworów opiera się dziś na tzw. inhibitorach MEK, do których należą selumetynib, binimetynib i trametynib. Choć wszystkie te substancje należą do jednej grupy leków i wpływają na podobny szlak sygnałowy w komórkach, różnią się wskazaniami do stosowania, bezpieczeństwem oraz grupami pacjentów, u których mogą być używane. Sprawdź, czym się różnią i kiedy mogą być stosowane, a także na co warto zwrócić uwagę przy ich porównaniu.

  • Ilustracja poradnika Olaparyb – porównanie substancji czynnych

    Olaparyb, niraparyb i rukaparyb to innowacyjne leki z grupy inhibitorów PARP, wykorzystywane w leczeniu niektórych nowotworów, zwłaszcza raka jajnika. Chociaż wszystkie należą do tej samej grupy i mają podobny mechanizm działania, różnią się pod względem wskazań, dawkowania, bezpieczeństwa i możliwości stosowania u różnych grup pacjentów. Poznaj kluczowe różnice między tymi trzema substancjami i dowiedz się, kiedy lekarz może zdecydować się na zastosowanie jednego z nich.

  • Ilustracja poradnika Migalastat – porównanie substancji czynnych

    Migalastat, miglustat oraz imigluceraza to substancje czynne wykorzystywane w leczeniu rzadkich chorób metabolicznych, takich jak choroba Fabry’ego, choroba Gauchera czy choroba Niemanna-Picka typu C. Mimo że należą do tej samej grupy leków działających na przewód pokarmowy i metabolizm, każda z nich wyróżnia się odmiennym mechanizmem działania i zastosowaniem. Porównanie tych substancji pozwala lepiej zrozumieć, dla kogo są przeznaczone i jakie mają ograniczenia oraz zalety.

  • Ilustracja poradnika Kwizartynib – porównanie substancji czynnych

    Kwizartynib, midostauryna oraz gilterytynib należą do nowoczesnych leków przeciwnowotworowych, które blokują kinazę FLT3 i są stosowane u dorosłych pacjentów z ostrą białaczką szpikową z określonymi mutacjami genetycznymi. Chociaż należą do tej samej grupy terapeutycznej i działają w podobny sposób, różnią się zakresem wskazań, sposobem podawania, bezpieczeństwem u pacjentów z chorobami współistniejącymi oraz możliwością stosowania u kobiet w ciąży czy dzieci. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami czynnymi, aby lepiej zrozumieć, kiedy i u kogo mogą być stosowane.

  • Ilustracja poradnika Kapiwasertyb – porównanie substancji czynnych

    Kapiwasertyb, alpelisyb oraz trametynib to nowoczesne substancje czynne stosowane w leczeniu wybranych nowotworów, zwłaszcza zaawansowanego raka piersi i czerniaka. Każda z nich działa na innym etapie procesów zachodzących w komórkach nowotworowych i jest wybierana w zależności od obecności określonych mutacji genetycznych. Leki te różnią się nie tylko mechanizmem działania, ale także profilem bezpieczeństwa oraz grupami pacjentów, u których mogą być stosowane. Porównanie tych trzech substancji pozwala lepiej zrozumieć, w jakich sytuacjach lekarze decydują się na ich zastosowanie i jakie mogą być związane z nimi korzyści oraz ograniczenia.

  • Ilustracja poradnika Iwosydenib – porównanie substancji czynnych

    Iwosydenib, gilterytynib i midostauryna to innowacyjne substancje czynne, które zmieniły podejście do leczenia niektórych nowotworów krwi, zwłaszcza ostrej białaczki szpikowej z określonymi mutacjami genetycznymi. Każda z nich działa w inny sposób i jest przeznaczona dla innej grupy pacjentów. Porównanie tych leków pozwala lepiej zrozumieć ich zastosowanie, skuteczność oraz bezpieczeństwo w różnych sytuacjach klinicznych. Poniżej znajdziesz szczegółowe zestawienie ich podobieństw i różnic w kontekście wskazań, mechanizmu działania, stosowania w szczególnych grupach pacjentów oraz najważniejszych środków ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Gilterytynib – porównanie substancji czynnych

    Gilterytynib, midostauryna oraz ponatynib należą do nowoczesnych leków celowanych, które stosuje się głównie w leczeniu różnych postaci białaczek. Choć działają na podobne mechanizmy w komórkach nowotworowych, każdy z nich ma nieco inne zastosowania, właściwości i profil bezpieczeństwa. Zrozumienie różnic pomiędzy tymi substancjami pozwala lepiej dobrać leczenie do indywidualnych potrzeb pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Ewinakumab – porównanie substancji czynnych

    Ewinakumab, alirokumab i ewolokumab to nowoczesne przeciwciała monoklonalne stosowane w leczeniu zaburzeń lipidowych, zwłaszcza u osób z bardzo wysokim poziomem cholesterolu LDL. Choć wszystkie te substancje mają na celu obniżenie cholesterolu, różnią się wskazaniami, mechanizmem działania i grupami pacjentów, którym mogą być podawane. Poznaj ich najważniejsze cechy, podobieństwa i różnice oraz dowiedz się, dla kogo i w jakich sytuacjach są najczęściej stosowane.

  • Ilustracja poradnika Entrektynib – porównanie substancji czynnych

    Entrektynib, alektynib i larotrektynib należą do grupy innowacyjnych leków celowanych stosowanych w leczeniu określonych nowotworów. Ich działanie polega na blokowaniu aktywności wybranych białek odpowiedzialnych za wzrost i rozwój komórek rakowych. Choć leki te mają wiele cech wspólnych, różnią się między innymi zakresem zastosowania, grupami pacjentów, dla których są przeznaczone, oraz profilem bezpieczeństwa. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi nowoczesnymi terapiami, aby lepiej zrozumieć możliwości leczenia nowotworów, w których występują konkretne zmiany genetyczne.

  • Ilustracja poradnika Alektynib – porównanie substancji czynnych

    Alektynib, afatynib i kryzantaspaza to innowacyjne leki przeciwnowotworowe, które odgrywają ważną rolę w leczeniu różnych rodzajów nowotworów. Każdy z nich działa na inny sposób i jest przeznaczony dla odmiennych grup pacjentów. W porównaniu można zauważyć zarówno podobieństwa, jak i istotne różnice dotyczące wskazań, bezpieczeństwa stosowania czy skuteczności w różnych grupach wiekowych. Poznanie tych różnic pomaga zrozumieć, dlaczego wybór odpowiedniej terapii jest tak ważny i indywidualnie dopasowywany do potrzeb pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Deksametazon – mechanizm działania

    Deksametazon to jedna z najsilniejszych substancji przeciwzapalnych, która wykazuje szerokie działanie na układ odpornościowy i procesy zapalne w organizmie. Dzięki różnym formom podania – od tabletek, przez krople do oczu, aż po zastrzyki – może być stosowany w leczeniu wielu chorób, zarówno ogólnoustrojowo, jak i miejscowo. Poznaj w prosty sposób, jak deksametazon działa w Twoim ciele, jak długo utrzymuje się jego efekt oraz co mówią badania o jego bezpieczeństwie.

  • Ilustracja poradnika Indapamid – mechanizm działania

    Indapamid to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Działa nie tylko poprzez zwiększenie wydalania wody z organizmu, ale także poprzez korzystny wpływ na naczynia krwionośne. Jego mechanizm działania jest złożony, a lek wyróżnia się długotrwałym efektem obniżającym ciśnienie, przy minimalnym wpływie na metabolizm cukrów i tłuszczów. Poznaj, jak indapamid działa w organizmie, jak długo utrzymuje się jego efekt oraz co wykazały badania przedkliniczne.

  • Ilustracja poradnika Nicergolina – mechanizm działania

    Nicergolina to substancja wykorzystywana w leczeniu łagodnych i umiarkowanych zaburzeń funkcji poznawczych, takich jak otępienie. Jej mechanizm działania obejmuje korzystny wpływ na naczynia krwionośne mózgu, poprawę metabolizmu komórek nerwowych oraz hamowanie zlepiania się płytek krwi. Dzięki tym właściwościom nicergolina wspiera lepsze ukrwienie i odżywienie mózgu, co przekłada się na poprawę jego funkcjonowania.

  • Ilustracja poradnika Welagluceraza alfa – mechanizm działania

    Welagluceraza alfa to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu choroby Gauchera typu I. Jej mechanizm działania polega na uzupełnianiu brakującego enzymu, dzięki czemu pomaga zmniejszyć objawy choroby, takie jak powiększenie wątroby i śledziony czy niedokrwistość. Poznaj, w jaki sposób welagluceraza alfa działa w organizmie, jak jest wchłaniana, rozprowadzana i wydalana, oraz jakie wyniki przyniosły badania nad jej skutecznością.

  • Ilustracja poradnika Wankomycyna – mechanizm działania

    Wankomycyna to antybiotyk glikopeptydowy, który odgrywa ważną rolę w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych. Działa na bakterie w sposób odmienny od wielu innych antybiotyków, skutecznie zwalczając szczepy oporne na inne leki. Wyróżnia się specyficznym mechanizmem działania oraz unikalnymi właściwościami farmakokinetycznymi, które decydują o jej skuteczności i bezpieczeństwie stosowania.