Menu

Kapiwasertyb – porównanie substancji czynnych

Kapiwasertyb, alpelisyb oraz trametynib to nowoczesne substancje czynne stosowane w leczeniu wybranych nowotworów, zwłaszcza zaawansowanego raka piersi i czerniaka. Każda z nich działa na innym etapie procesów zachodzących w komórkach nowotworowych i jest wybierana w zależności od obecności określonych mutacji genetycznych. Leki te różnią się nie tylko mechanizmem działania, ale także profilem bezpieczeństwa oraz grupami pacjentów, u których mogą być stosowane. Porównanie tych trzech substancji pozwala lepiej zrozumieć, w jakich sytuacjach lekarze decydują się na ich zastosowanie i jakie mogą być związane z nimi korzyści oraz ograniczenia.

Spis treści

Kapiwasertyb, alpelisyb i trametynib to nowoczesne leki przeciwnowotworowe, stosowane w leczeniu określonych typów nowotworów, głównie raka piersi i czerniaka. Różnią się mechanizmem działania, wskazaniami oraz bezpieczeństwem u różnych grup pacjentów.

Podobieństwa i różnice między kapiwasertybem, alpelisybem i trametynibem

W tej sekcji przyjrzymy się trzem substancjom czynnym: kapiwasertybowi, alpelisybowi oraz trametynibowi. Wszystkie należą do grupy nowoczesnych leków przeciwnowotworowych, które stosuje się głównie w leczeniu zaawansowanych postaci raka piersi oraz innych nowotworów. Ich wspólną cechą jest działanie na określone szlaki sygnałowe w komórkach nowotworowych, dzięki czemu mogą hamować ich wzrost i podział¹²³.

Każda z tych substancji działa na inny element procesów komórkowych: kapiwasertyb blokuje kinazy AKT, alpelisyb hamuje kinazę PI3K, a trametynib blokuje kinazy MEK¹²³.
Leki te są stosowane przede wszystkim u osób dorosłych, choć trametynib ma również zastosowanie w leczeniu dzieci z określonymi nowotworami⁴.
Wszystkie trzy leki stosuje się w przypadkach zaawansowanej lub opornej na leczenie choroby nowotworowej, po potwierdzeniu obecności odpowiednich mutacji genetycznych⁵⁶⁷.

Ważne: Wybór odpowiedniej substancji czynnej zależy od obecności określonych zmian genetycznych w nowotworze, takich jak mutacje w genach BRAF, PIK3CA, AKT1 lub PTEN. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykonanie specjalistycznych badań genetycznych, które pozwalają dobrać lek o największej skuteczności i najmniejszym ryzyku działań niepożądanych⁸⁹¹⁰.

Wskazania do stosowania – kiedy wybiera się kapiwasertyb, alpelisyb, a kiedy trametynib?

Choć wszystkie omawiane leki są stosowane w leczeniu nowotworów, to ich wskazania różnią się znacząco:

Kapiwasertyb podaje się w skojarzeniu z fulwestrantem w leczeniu dorosłych z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym rakiem piersi, który jest dodatni dla receptorów estrogenowych (ER+) i HER2-ujemny oraz posiada określone zmiany w genach PIK3CA, AKT1 lub PTEN⁵.
Alpelisyb również stosowany jest w skojarzeniu z fulwestrantem, ale wyłącznie u kobiet po menopauzie i mężczyzn z zaawansowanym rakiem piersi HR+ (hormonalnie dodatnim), HER2-ujemnym i z mutacją PIK3CA. Nie jest stosowany w innych nowotworach⁶.
Trametynib ma szersze wskazania: w monoterapii lub w połączeniu z innymi lekami jest używany w leczeniu czerniaka z mutacją BRAF V600, niedrobnokomórkowego raka płuca oraz u dzieci i młodzieży z glejakami z mutacją BRAF V600E⁷⁴.

Wskazania różnią się także ze względu na wiek pacjenta – podczas gdy kapiwasertyb i alpelisyb są stosowane tylko u dorosłych, trametynib znajduje zastosowanie także w leczeniu nowotworów u dzieci i młodzieży⁴.

Mechanizm działania i wpływ na organizm

Każda z porównywanych substancji działa na inny element szlaku sygnałowego w komórkach nowotworowych:

Kapiwasertyb blokuje aktywność wszystkich trzech izoform kinazy AKT, co prowadzi do zahamowania przekazywania sygnałów wzrostu i podziału komórek nowotworowych¹.
Alpelisyb jest inhibitorem PI3Kα – enzymu, który działa wyżej w tym samym szlaku co AKT. Hamuje przekazywanie sygnałów sprzyjających rozwojowi nowotworu, ale działa tylko wtedy, gdy nowotwór posiada określone mutacje w genie PIK3CA².
Trametynib to inhibitor kinaz MEK1 i MEK2, działający w innym miejscu szlaku (RAS/RAF/MEK/ERK), co sprawia, że jest skuteczny zwłaszcza w nowotworach z mutacją BRAF³.

Różnice w mechanizmie działania przekładają się na wybór leku w zależności od typu i genetyki nowotworu. Kapiwasertyb i alpelisyb stosuje się głównie w raku piersi, trametynib – w czerniaku, glejakach i innych nowotworach z mutacją BRAF⁵⁶⁷⁴.

Pod względem farmakokinetyki (czyli losów leku w organizmie) występują pewne różnice:

Kapiwasertyb i alpelisyb mają krótki okres półtrwania i szybko się wchłaniają; trametynib natomiast utrzymuje się w organizmie znacznie dłużej (nawet do kilku dni)¹¹¹²¹³.
Alpelisyb wymaga przyjmowania po posiłku, trametynib natomiast należy przyjmować na czczo⁹¹⁰.

Przeciwwskazania i szczególne środki ostrożności

Wszystkie trzy substancje mają wspólne przeciwwskazanie: nie należy ich stosować w przypadku uczulenia na którąkolwiek substancję czynną lub pomocniczą zawartą w leku¹⁴¹⁵¹⁶.

Jednak szczegółowe środki ostrożności i ryzyko powikłań różnią się pomiędzy lekami:

Kapiwasertyb oraz alpelisyb mogą powodować poważną hiperglikemię (podwyższenie poziomu cukru we krwi), szczególnie u osób z cukrzycą lub stanem przedcukrzycowym. U tych pacjentów konieczna jest ścisła kontrola poziomu cukru oraz dostosowanie leczenia przeciwcukrzycowego¹⁷¹⁸.
Trametynib jest przeciwwskazany u pacjentów z określonymi zaburzeniami serca, niewyrównanym nadciśnieniem, a także wymaga szczególnej ostrożności u osób z chorobami oczu i zaburzeniami funkcji wątroby¹⁹.
Wszystkie trzy leki mogą powodować wysypkę, biegunki oraz inne działania niepożądane wymagające czasowego przerwania lub zmiany dawki leku¹⁷¹⁸²⁰.

Warto także zwrócić uwagę, że niektóre działania niepożądane mogą występować tylko przy stosowaniu określonych leków, np. trametynib może powodować zaburzenia widzenia i zmniejszenie funkcji serca, co wymaga regularnych kontroli okulistycznych i kardiologicznych²¹.

Bezpieczeństwo stosowania u szczególnych grup pacjentów

Porównując kapiwasertyb, alpelisyb i trametynib pod kątem bezpieczeństwa u dzieci, kobiet w ciąży, karmiących piersią, kierowców oraz osób z chorobami nerek i wątroby, można zauważyć istotne różnice:

Kapiwasertyb oraz alpelisyb nie są zalecane u dzieci i młodzieży, ponieważ nie badano ich bezpieczeństwa w tej grupie²²²³.
Trametynib jest stosowany także u dzieci, zwłaszcza w leczeniu glejaków z mutacją BRAF V600E⁴.
W ciąży i podczas karmienia piersią wszystkie trzy leki są przeciwwskazane lub niewskazane, ponieważ mogą zaszkodzić dziecku²⁴²⁵²⁶.
U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek i wątroby zwykle nie jest konieczne dostosowanie dawki. Jednak w przypadku ciężkich zaburzeń funkcji tych narządów nie zaleca się stosowania tych leków lub wymagana jest szczególna ostrożność²⁷²⁸²⁹.
Wszystkie trzy substancje mogą wywoływać zmęczenie lub zawroty głowy, dlatego pacjenci powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn³⁰³¹³².

Warto wiedzieć:

Stosowanie kapiwasertybu i alpelisybu wymaga regularnego monitorowania poziomu cukru we krwi – szczególnie u osób z cukrzycą lub stanem przedcukrzycowym.
Trametynib wymaga okresowych badań serca i wzroku, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka.
Wszystkie te leki mogą wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach.

Tabela porównawcza – najważniejsze różnice między kapiwasertybem, alpelisybem a trametynibem

Substancja czynna	Najważniejsze wskazania	Stosowanie u dzieci	Stosowanie w ciąży	Stosowanie u kierowców
Kapiwasertyb	Zaawansowany rak piersi ER+, HER2-, z mutacją PIK3CA/AKT1/PTEN (w skojarzeniu z fulwestrantem)	Nie zaleca się – brak danych	Nie zaleca się – brak danych o bezpieczeństwie, ryzyko dla płodu	Może powodować zmęczenie, zawroty głowy – zalecana ostrożność
Alpelisyb	Zaawansowany rak piersi HR+, HER2-, z mutacją PIK3CA (w skojarzeniu z fulwestrantem)	Nie zaleca się – brak danych	Nie zaleca się – ryzyko dla płodu	Może powodować zmęczenie, zaburzenia widzenia – zalecana ostrożność
Trametynib	Czerniak, glejak z mutacją BRAF V600E, niedrobnokomórkowy rak płuca (zwykle w skojarzeniu z innymi lekami)	Można stosować u dzieci w określonych wskazaniach (np. glejak)	Nie zaleca się – ryzyko dla płodu	Może powodować zmęczenie, zaburzenia widzenia – zalecana ostrożność

Kapiwasertyb, alpelisyb i trametynib – wybór leku a bezpieczeństwo i skuteczność

Podsumowując, kapiwasertyb, alpelisyb i trametynib to nowoczesne leki, które odmieniły leczenie zaawansowanych nowotworów. Ich zastosowanie zależy przede wszystkim od rodzaju i genetyki nowotworu oraz wieku pacjenta. Każdy z tych leków wymaga ścisłej kontroli podczas terapii, a decyzję o wyborze podejmuje lekarz na podstawie indywidualnych wskazań i czynników ryzyka. Wspólne dla nich jest to, że są stosowane głównie wtedy, gdy wyczerpane zostały inne możliwości leczenia lub gdy nowotwór wykazuje określone zmiany genetyczne. Ich skuteczność i bezpieczeństwo są zbliżone, ale różnią się one szczegółami dotyczącymi wskazań, działań niepożądanych i możliwości stosowania w określonych grupach pacjentów⁵⁶⁷⁴.

Pytania i odpowiedzi

Kiedy stosuje się kapiwasertyb, alpelisyb i trametynib?

Kapiwasertyb i alpelisyb są stosowane głównie w leczeniu zaawansowanego raka piersi z określonymi mutacjami, trametynib – w czerniaku, glejakach i innych nowotworach z mutacją BRAF V600E⁵⁶⁷⁴.

Czy można stosować te leki u dzieci?

Tylko trametynib ma wskazania pediatryczne – jest stosowany u dzieci z określonymi typami glejaków. Kapiwasertyb i alpelisyb nie są przeznaczone dla dzieci⁴.

Jakie są najczęstsze działania niepożądane tych leków?

Najczęściej obserwuje się hiperglikemię (kapiwasertyb, alpelisyb), wysypkę, biegunkę, zmęczenie oraz zaburzenia czynności serca i wzroku (trametynib)¹⁷¹⁸²¹.

Czy te leki można stosować w ciąży lub podczas karmienia piersią?

Nie, kapiwasertyb, alpelisyb i trametynib nie powinny być stosowane w ciąży ani podczas karmienia piersią ze względu na ryzyko dla dziecka²⁴²⁵²⁶.

Czy konieczne są badania kontrolne podczas leczenia?

Tak, konieczne są regularne badania krwi, monitorowanie poziomu cukru (przy kapiwasertybie i alpelisybie), badania serca i wzroku (przy trametynibie) oraz kontrola działań niepożądanych¹⁷¹⁸²¹.

Jakie badania są konieczne przed rozpoczęciem leczenia?

Przed rozpoczęciem leczenia kapiwasertybem, alpelisybem lub trametynibem konieczne jest wykonanie badań genetycznych potwierdzających obecność określonych mutacji (np. PIK3CA, AKT1, PTEN lub BRAF V600). Dzięki temu lekarz może dobrać terapię najbardziej skuteczną dla danego pacjenta⁸⁹¹⁰.

Czy leki te można łączyć z innymi terapiami?

Kapiwasertyb i alpelisyb są najczęściej stosowane w połączeniu z innymi lekami (np. z fulwestrantem), a trametynib często łączy się z dabrafenibem lub innymi lekami celowanymi. Wybór schematu zależy od stanu zdrowia pacjenta i wcześniejszych terapii⁵⁶⁷.

Jak wygląda monitorowanie podczas leczenia?

Podczas terapii konieczne są regularne badania kontrolne – np. pomiar poziomu cukru we krwi (przy kapiwasertybie i alpelisybie), ocena czynności serca i wzroku (przy trametynibie), a także badania krwi, kontrola ciśnienia tętniczego oraz monitorowanie działań niepożądanych¹⁷¹⁸²¹.

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Kapiwasertyb to nowoczesna substancja czynna stosowana doustnie w leczeniu zaawansowanego lub przerzutowego raka piersi. Terapia opiera się na ściśle określonym schemacie dawkowania, który jest dostosowany do potrzeb pacjentów dorosłych, z uwzględnieniem indywidualnych sytuacji, takich jak choroby współistniejące czy wiek. Przejrzyste zasady modyfikacji dawki pomagają bezpiecznie prowadzić leczenie nawet w przypadku wystąpienia działań niepożądanych.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Kapiwasertyb to nowoczesna substancja czynna stosowana głównie w leczeniu niektórych nowotworów. W trakcie terapii mogą pojawić się zarówno łagodne, jak i poważniejsze działania niepożądane, w tym dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, skóry czy układu metabolicznego. Warto wiedzieć, jak często występują niepożądane reakcje, jak je rozpoznać oraz na co zwrócić szczególną uwagę podczas stosowania tej substancji.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Kapiwasertyb to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu zaawansowanego raka piersi. Jego działanie polega na blokowaniu kluczowych procesów, które pozwalają komórkom nowotworowym przetrwać i dzielić się. Dzięki temu lek pomaga spowolnić postęp choroby i poprawić wyniki leczenia u pacjentów, u których inne terapie przestały być skuteczne. Poznaj prostym językiem, jak kapiwasertyb działa w organizmie i co wpływa na jego skuteczność.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Kapiwasertyb to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu niektórych typów raka piersi. Profil bezpieczeństwa tego leku jest dobrze opisany i obejmuje szczególne zalecenia dla różnych grup pacjentów. W poniższym opisie znajdziesz jasne i przystępne informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania kapiwasertybu, także w połączeniu z innymi lekami, a także wskazówki dla osób z chorobami przewlekłymi, kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz seniorów.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Kapiwasertyb to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu zaawansowanego raka piersi, szczególnie w połączeniu z innymi lekami. Choć może przynieść pacjentom korzyści, istnieją sytuacje, w których jej stosowanie jest przeciwwskazane lub wymaga szczególnej ostrożności. Przed rozpoczęciem terapii ważne jest poznanie przeciwwskazań oraz czynników ryzyka związanych z jej stosowaniem, aby leczenie było bezpieczne i skuteczne.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Stosowanie leków u dzieci zawsze wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ich rozwijający się organizm oraz odmienne reakcje na substancje lecznicze. W przypadku kapiwasertybu, który jest nowoczesnym lekiem onkologicznym, bezpieczeństwo jego stosowania u pacjentów pediatrycznych nie zostało potwierdzone w badaniach klinicznych. Dowiedz się, co wiemy o możliwości stosowania tej substancji u dzieci i dlaczego decyzje terapeutyczne w tej grupie wiekowej są tak wymagające.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Kapiwasertyb to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu nowotworów, która może mieć wpływ na Twoją codzienność, w tym na prowadzenie samochodu czy obsługę maszyn. Niektóre działania niepożądane, takie jak zmęczenie, zawroty głowy czy omdlenia, mogą wpływać na bezpieczeństwo w trakcie wykonywania tych czynności. Warto wiedzieć, jak może zareagować Twój organizm podczas terapii kapiwasertybem i kiedy zachować szczególną ostrożność.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Stosowanie leków w ciąży i podczas karmienia piersią budzi wiele obaw, szczególnie gdy chodzi o nowoczesne terapie przeciwnowotworowe. Kapiwasertyb to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu określonych rodzajów raka piersi, jednak jej bezpieczeństwo dla kobiet ciężarnych oraz matek karmiących wymaga szczególnej uwagi. W poniższym opisie znajdziesz szczegółowe informacje o potencjalnym ryzyku, zaleceniach i środkach ostrożności związanych ze stosowaniem kapiwasertybu w tych wyjątkowych okresach życia.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Kapiwasertyb to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu zaawansowanego raka piersi u dorosłych. Działa poprzez hamowanie ważnego szlaku sygnałowego w komórkach nowotworowych, co spowalnia rozwój choroby. Jest stosowany w połączeniu z innymi lekami i przeznaczony wyłącznie dla wybranej grupy pacjentów, u których zawiodła wcześniejsza terapia hormonalna. Sprawdź, w jakich wskazaniach stosuje się kapiwasertyb i na co należy zwrócić szczególną uwagę podczas leczenia.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Przedawkowanie kapiwasertybu, stosowanego w leczeniu nowotworów, może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, takich jak biegunka czy inne dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego. W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki tej substancji nie istnieje specyficzne antidotum – leczenie polega na łagodzeniu objawów i wsparciu ogólnym. Poznaj objawy przedawkowania oraz najważniejsze zasady postępowania w takiej sytuacji.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO TRUQAP 160 mg tabletki powlekane TRUQAP 200 mg tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY TRUQAP 160 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 160 mg kapiwasertybu. TRUQAP 200 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 200 mg kapiwasertybu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki powlekane (tabletka). TRUQAP 160 mg tabletki powlekane Okrągłe, obustronnie wypukłe, beżowe tabletki powlekane z wytłoczonym napisem „CAV” powyżej oznaczenia „160” po jednej stronie tabletki i gładkie na odwrocie. Przybliżona średnica tabletki: 10 mm. TRUQAP 200 mg tabletki powlekane Obustronnie wypukłe, beżowe tabletki powlekane w kształcie kapsułki, z wytłoczonym napisem „CAV 200” na jednej stronie tabletki i gładkie na odwrocie. Przybliżone wymiary: 14,5 mm (długość), 7,25 mm (szerokość).
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy TRUQAP jest wskazany do stosowania w skojarzeniu z fulwestrantem w leczeniu dorosłych pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym rakiem piersi wykazującym ekspresję receptorów estrogenowych (ER-dodatnim), HER2-ujemnym z co najmniej jedną zmianą w genach PIK3CA/AKT1/PTEN , po nawrocie lub progresji, do których doszło w trakcie lub po terapii hormonalnej (patrz punkt 5.1). U kobiet w wieku przed- lub okołomenopauzalnym produkt leczniczy TRUQAP z fulwestrantem należy stosować w skojarzeniu z agonistą hormonu uwalniającego hormon luteinizujący (LHRH). U mężczyzn należy rozważyć podawanie agonisty LHRH zgodnie z obecnie obowiązującymi standardami postępowania klinicznego.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie produktem TRUQAP powinno być rozpoczynane i nadzorowane przez lekarza mającego doświadczenie w stosowaniu przeciwnowotworowych produktów leczniczych. Pacjenci z ER-dodatnim, HER2-ujemnym zaawansowanym rakiem piersi powinni zostać zakwalifikowani do leczenia produktem TRUQAP na podstawie obecności co najmniej jednej zmiany w genach PIK3CA/AKT1/PTEN , które należy oceniać odpowiednio do tego celu przeznaczonym testem z certyfikatem CE-IVD. Jeżeli test z certyfikatem CE-IVD nie jest dostępny, należy stosować inny zwalidowany test. Dawkowanie Zalecana dawka produktu leczniczego TRUQAP wynosi 400 mg (dwie tabletki po 200 mg) dwa razy na dobę przyjmowane w odstępach około 12 godzin (całkowita dawka dobowa to 800 mg) przez 4 dni, po których następują 3 dni bez leczenia. Patrz Tabela 1. Tabela 1 Schemat dawkowania produktu TRUQAP w każdym tygodniu
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie
Dzień 1 2 3 4 5* 6* 7*
Rano 2 x 200 mg 2 x 200 mg 2 x 200 mg 2 x 200 mg
Wieczorem 2 x 200 mg 2 x 200 mg 2 x 200 mg 2 x 200 mg
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie
* Bez przyjmowania leku w dniu 5, 6 i 7. Produkt leczniczy TRUQAP należy podawać jednocześnie z fulwestrantem. Zalecana dawka fulwestrantu to 500 mg podawane w 1., 15. i 29. dniu, a następnie raz na miesiąc. Aby uzyskać więcej informacji należy zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego (ChPL) fulwestrantu. Pominięcie dawki W razie pominięcia dawki produktu TRUQAP można ją przyjąć w ciągu 4 godzin od zwykłej pory przyjmowania produktu. Po upływie ponad 4 godzin dawkę tę należy pominąć. Następną dawkę produktu TRUQAP należy przyjąć o zwykłej porze. Należy zachować co najmniej 8 godzin przerwy pomiędzy dawkami. Wymioty Jeśli u pacjenta wystąpią wymioty, nie należy przyjmować dodatkowej dawki. Następną dawkę produktu TRUQAP należy przyjąć o zwykłej porze. Czas trwania leczenia Leczenie kapiwasertybem należy kontynuować do wystąpienia progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie
Dostosowanie dawki Leczenie produktem TRUQAP można przerwać w ramach postępowania z działaniami niepożądanymi i można rozważyć zmniejszenie dawki. Zmniejszenie dawki produktu TRUQAP należy przeprowadzać zgodnie ze schematem podanym w Tabeli 2. Dawkę kapiwasertybu można zmniejszyć maksymalnie dwa razy. Wytyczne dotyczące modyfikacji dawki z powodu wystąpienia konkretnych działań niepożądanych przedstawiono w Tabelach 3-5. Tabela 2 Wytyczne dotyczące zmniejszania dawki produktu TRUQAP z powodu działań niepożądanych

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie

TRUQAP Dawka i schemat dawkowania Liczba i moc tabletek
Dawka początkowa 400 mg dwa razy na dobę przez 4 dni, a następnie 3 dni przerwy Dwie tabletki po 200 mg dwa razy na dobę
Pierwsze zmniejszenie dawki 320 mg dwa razy na dobę przez4 dni, a następnie 3 dni przerwy Dwie tabletki po 160 mg dwarazy na dobę
Drugie zmniejszenie dawki 200 mg dwa razy na dobę przez 4 dni, a następnie 3 dni przerwy Jedna tabletka 200 mg dwa razy na dobę

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie
Hiperglikemia Tabela 3 Zalecana modyfikacja dawki produktu leczniczego TRUQAP w przypadku hiperglikemii

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie

Stopień nasilenia według CTCAEa i stężenieglukozy na czczo (FG)b przed przyjęciem dawki produktu TRUQAP Zaleceniac
Stopień 1.> GGN-160 mg/dl lub > GGN-8,9 mmol/l lub HbA1c > 7% Nie ma konieczności dostosowania dawki produktu TRUQAP.Rozważyć rozpoczęcie lub zintensyfikowanie doustnego leczenia przeciwcukrzycowegod.
Stopień 2.> 160-250 mg/dl lub > 8,9-13,9 mmol/l Wstrzymać podawanie produktu leczniczego TRUQAP i rozpocząć lub zintensyfikować doustne leczenie przeciwcukrzycowe.Jeśli poprawa do wartości ≤ 160 mg/dl (lub≤ 8,9 mmol/l) nastąpi w ciągu 28 dni, wznowić stosowanie produktu TRUQAP w tej samej dawce i utrzymać rozpoczęte lub zintensyfikowane leczenie przeciwcukrzycowe.Jeśli poprawa do wartości ≤ 160 mg/dl (lub≤ 8,9 mmol/l) nastąpi po 28 dniach, wznowić leczenie produktem TRUQAP w dawce o jedenpoziom mniejszej oraz utrzymać rozpoczęte lub zintensyfikowane leczenie przeciwcukrzycowe.
Stopień 3.> 250-500 mg/dl lub > 13,9-27,8 mmol/l Wstrzymać stosowanie produktu TRUQAP i skonsultować się z diabetologiem.Rozpocząć lub zintensyfikować doustne leczenie przeciwcukrzycowe. Rozważyć podanie dodatkowych leków przeciwcukrzycowych, takich jak insulinae, w zależności od wskazań klinicznych.Rozważyć nawodnienie dożylne i wdrożyć odpowiednie postępowanie kliniczne zgodnie z lokalnie obowiązującymi wytycznymi.Jeśli FG zmniejszy się do wartości ≤ 160 mg/dl (lub ≤ 8,9 mmol/l) w ciągu 28 dni, wznowić stosowanie produktu TRUQAP w dawce o jeden poziom mniejszej i utrzymać rozpoczęte lub zintensyfikowane leczenie przeciwcukrzycowe. Jeśli FG nie zmniejszy się do wartości ≤ 160 mg/dl (lub ≤ 8,9 mmol/l) w ciągu 28 dni po odpowiednimleczeniu, trwale zakończyć stosowanie produktu TRUQAP.

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie

Stopień nasilenia według CTCAEa i stężenie glukozy na czczo (FG)b przed przyjęciem dawkiproduktu TRUQAP Zaleceniac
Stopień 4.> 500 mg/dl lub > 27,8 mmol/l Wstrzymać stosowanie produktu TRUQAP i skonsultować się z diabetologiem.Rozpocząć lub zintensyfikować odpowiednie leczenie przeciwcukrzycowe.Rozważyć podawanie insulinye, (dawkowanie i czas trwania leczenia w zależności od wskazań klinicznych), nawadnianie dożylne i wdrożyć odpowiednie postępowanie kliniczne zgodnie z lokalnie obowiązującymi wytycznymi.Jeśli FG zmniejszy się do wartości ≤ 500 mg/dl (lub ≤ 27,8 mmol/l) w ciągu 24 godzin, należy postępować zgodnie z wytycznymi podanymi w tej tabeli dla właściwego stopnia nasilenia.Jeśli stężenie FG > 500 mg/dl (lub > 27,8 mmol/l) potwierdzi się po 24 godzinach, trwale zakończyć stosowanie produktu TRUQAP.

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie
a Stopień nasilenia według NCI CTCAE wersja 4.03. b Należy także uwzględnić zwiększenie wartości HbA1c. c Dalsze zalecenia dotyczące monitorowania glikemii i innych parametrów metabolicznych, patrz punkt 4.4. d Należy rozważyć konsultację z diabetologiem podczas dobierania leczenia przeciwcukrzycowego. Należy uwzględnić możliwość wystąpienia hipoglikemii po podaniu leku przeciwcukrzycowego w dniach bez podawania dawki produktu TRUQAP. Pacjenci powinni także rozważyć konsultację z dietetykiem w celu wprowadzenia zmian w trybie życia, mogących zmniejszyć hiperglikemię (patrz punkt 4.4). Metformina jest obecnie preferowanym doustnym lekiem przeciwcukrzycowym rekomendowanym w przypadku wystąpienia hiperglikemii pojawiającej się u pacjentów uczestniczących w badaniach z kapiwasertybem. Dawkowanie i leczenie pacjentów otrzymujących metforminę w kombinacji z kapiwasertybem wymaga zachowania ostrożności.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie
Z uwagi na możliwość interakcji metforminy z kapiwasertybem (wywołanej inhibicją transporterów nerkowych [np. OCT2] zaangażowanych w wydalanie metforminy) w trakcie równoległego przyjmowania kapiwasertybu i metforminy należy cotygodniowo monitorować kreatyninę po rozpoczęciu leczenia metforminą aż do trzech tygodni, a następnie pierwszego dnia każdego cyklu. Metforminę należy podawać wyłącznie w te dni, w które podaje się również kapiwasertyb (okres półtrwania kapiwasertybu wynosi około 8 godzin) i należy ją odstawić, gdy odstawia się leczenie kapiwasertybem, z wyjątkiem innych wskazań klinicznych. e Doświadczenie z pacjentami otrzymującymi insulinę podczas leczenia produktem TRUQAP jest ograniczone. Biegunka Należy rozważyć wtórną profilaktykę u pacjentów z nawracającą biegunką (patrz punkt 4.4). Tabela 4 Zalecana modyfikacja dawki produktu TRUQAP w przypadku biegunki

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie

Stopień nasilenia według CTCAEa Zalecenia
Stopień 1. Nie ma konieczności dostosowania dawki produktu TRUQAP.Rozpocząć odpowiednie leczenie przeciwbiegunkowe, zmaksymalizować leczenie wspomagające i monitorować w zależności odwskazań klinicznych.
Stopień 2. Rozpocząć lub zintensyfikować odpowiednie leczenie przeciwbiegunkowe, monitorować pacjenta i w zależności od wskazań klinicznych przerwać stosowanie produktu TRUQAP na maksymalnie 28 dni do ustąpienia biegunki do stopnia ≤ 1., a następnie wznowić podawanieproduktu TRUQAP w tej samej dawce lub w

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie

Stopień nasilenia według CTCAEa Zalecenia
dawce o jeden poziom mniejszej, w zależności od wskazań klinicznych.Jeśli biegunka stopnia 2. utrzymuje się lub nawraca, utrzymać odpowiednie leczenie przeciwbiegunkowe i wznowić stosowanie produktu TRUQAP w dawce o jeden poziommniejszej, w zależności od wskazań klinicznych.
Stopień 3. Przerwać stosowanie produktu TRUQAP. Rozpocząć lub zintensyfikować odpowiednie leczenie przeciwbiegunkowe i monitorować w zależności od wskazań klinicznych.Jeśli nastąpi poprawa objawów do stopnia ≤ 1. w ciągu 28 dni, wznowić podawanie produktu TRUQAP w dawce o jeden poziom mniejszej.Jeśli nie nastąpi poprawa objawów do stopnia ≤ 1.w ciągu 28 dni, trwale zakończyć stosowanie produktu TRUQAP.
Stopień 4. Trwale zakończyć stosowanie produktu TRUQAP.

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie
a Stopień nasilenia według NCI CTCAE wersja 5.0. Wysypka i inne polekowe reakcje skórne Należy rozważyć konsultację z dermatologiem w przypadku wystąpienia polekowych reakcji skórnych wszystkich stopni, niezależnie od ich nasilenia. U pacjentów z uporczywą wysypką i (lub) wcześniejszym występowaniem wysypki stopnia 3., należy rozważyć profilaktykę wtórną polegającą na kontynuowaniu podawania doustnych leków przeciwhistaminowych i (lub) steroidów miejscowych (patrz punkt 4.4). Tabela 5 Zalecana modyfikacja dawki produktu TRUQAP w przypadku wysypki i innych polekowych reakcji skórnych

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie

Stopień nasilenia według CTCAEa Zalecenia
Stopień 1. Nie ma konieczności dostosowania dawki produktu TRUQAP.Rozpocząć stosowanie emolientów i rozważyć włączenie doustnych niesedatywnych leków przeciwhistaminowych, w zależności od wskazańklinicznych, aby opanować objawy.
Stopień 2. Rozpocząć lub zintensyfikować miejscowe leczenie steroidami i rozważyć włączenie doustnych niesedatywnych leków przeciwhistaminowych.W przypadku braku poprawy w wyniku zastosowanego leczenia przerwać stosowanie produktu TRUQAP.Wznowić w tej samej dawce po tym, jak wysypka stanie się tolerowana klinicznie.
Stopień 3. Przerwać stosowanie produktu TRUQAP. Rozpocząć odpowiednie leczenie dermatologiczne steroidami do stosowania miejscowego o średniej/dużej sile działania, doustnymi niesedatywnymi lekami przeciwhistaminowymi i (lub) steroidami o działaniu systemowym.Jeśli nastąpi poprawa objawów w ciągu 28 dni dostopnia ≤ 1., wznowić podawanie produktu TRUQAP w dawce o jeden poziom mniejszej.

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie

Stopień nasilenia według CTCAEa Zalecenia
Jeśli nie nastąpi poprawa objawów do stopnia ≤ 1. w ciągu 28 dni, trwale zakończyć stosowanie produktu TRUQAP.U pacjentów z nawrotem niemożliwej do tolerowania wysypki stopnia ≥ 3. rozważyć trwałe zakończenie stosowania produktu TRUQAP.
Stopień 4. Trwale zakończyć stosowanie produktu TRUQAP.

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie
a Stopień nasilenia według CTCAE wersja 5.0. Inne działania toksyczne Tabela 6 Zalecana modyfikacja dawki i postępowanie w przypadku innych działań toksycznych (z wyłączeniem hiperglikemii, biegunki, wysypki i innych polekowych reakcji skórnych)

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie

Stopień nasilenia według CTCAEa Zalecenia
Stopień 1. Nie ma konieczności dostosowania dawki produktu TRUQAP, rozpocząć odpowiednie leczenie i monitorować w zależności odwskazań klinicznych.
Stopień 2. Przerwać stosowanie produktu TRUQAP do czasu poprawy objawów do stopnia ≤ 1.
Stopień 3. Przerwać stosowanie produktu TRUQAP do czasu poprawy objawów do stopnia ≤ 1. Jeśli nastąpi poprawa objawów, wznowić podawanie produktu TRUQAP w tej samej dawce lub wdawce o jeden poziom mniejszej, w zależności od wskazań klinicznych.
Stopień 4. Trwale zakończyć stosowanie produktu TRUQAP.

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie
a Stopień nasilenia według CTCAE wersja 5.0. Jednoczesne podawanie z silnymi i umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 Należy unikać jednoczesnego podawania produktu TRUQAP z silnymi inhibitorami CYP3A4. Jeśli jednoczesne podanie tych leków jest konieczne, dawkę produktu TRUQAP należy zmniejszyć do 320 mg dwa razy na dobę (co odpowiada całkowitej dawce dobowej 640 mg). Dawkę produktu TRUQAP należy zmniejszyć do 320 mg dwa razy na dobę (co odpowiada całkowitej dawce dobowej 640 mg) podczas jednoczesnego podawania z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4. Po odstawieniu silnego lub umiarkowanego inhibitora CYP3A4 należy wznowić dawkowanie produktu TRUQAP (po upływie 3 do 5 okresów półtrwania inhibitora), które było stosowane przed rozpoczęciem podawania silnego lub umiarkowanego inhibitora CYP3A4. Więcej informacji, patrz punkt 4.5. Szczególne populacje pacjentów Osoby w podeszłym wieku Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie
Dane dotyczące pacjentów w wieku ≥ 75 lat są ograniczone . Zaburzenie czynności nerek Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Produkt leczniczy TRUQAP nie jest zalecany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, ponieważ nie badano bezpieczeństwa stosowania i farmakokinetyki u tych pacjentów (patrz punkt 5.2). Zaburzenie czynności wątroby Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby dostępne dane są ograniczone; produkt leczniczy TRUQAP powinien być podawany pacjentom z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby tylko, jeśli korzyści przewyższają ryzyko i ci pacjenci powinni być ściśle monitorowani pod kątem objawów toksyczności.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie
Produkt leczniczy TRUQAP nie jest zalecany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ponieważ nie badano bezpieczeństwa stosowania i farmakokinetyki u tych pacjentów (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego TRUQAP u dzieci w wieku 0-18 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Produkt leczniczy TRUQAP jest przeznaczony do stosowania doustnego. Tabletki można przyjmować z pokarmem lub bez (patrz punkt 5.2). Należy je połykać w całości, popijając wodą i nie należy ich żuć, rozgryzać, rozpuszczać ani dzielić. Nie należy połykać tabletki, która została wcześniej połamana, rozgnieciona lub w innych sposób naruszona, ponieważ takie metody przyjmowania nie były badane w badaniach klinicznych.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Hiperglikemia Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania produktu TRUQAP u pacjentów ze współistniejącą cukrzycą typu 1 lub cukrzycą typu 2 wymagających przyjmowania insuliny i (lub) u pacjentów z HbA1c > 8,0% (63,9 mmol/mol) nie było badane, ponieważ pacjenci ci zostali wykluczeni z udziału w badaniu klinicznym III fazy. Do tego badania włączono 21 (5,9%) pacjentów w grupie otrzymującej TRUQAP w skojarzeniu z fulwestrantem z HbA1c ≥ 6,5%. Hiperglikemia była częściej zgłaszana u pacjentów z wyjściowym HbA1c ≥ 6,5% (28,6% pacjentów) niż u tych z wyjściowym HbA1c <6,5% (15,4%). Ciężka hiperglikemia, związana z kwasicą ketonową, występowała u pacjentów leczonych produktem TRUQAP. Pacjenci z cukrzycą w wywiadzie mogą wymagać intensyfikacji leczenia przeciwcukrzycowego i powinni być ściśle monitorowani.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Specjalne środki ostrozności
Konsultacja z diabetologiem lub z osobą z fachowego personelu medycznego doświadczoną w leczeniu hiperglikemii jest rekomendowana u pacjentów z cukrzycą. Przed rozpoczęciem leczenia produktem TRUQAP należy poinformować pacjentów o możliwości wystąpienia hiperglikemii spowodowanej przyjmowaniem produktu TRUQAP (patrz punkt 4.8) oraz o konieczności natychmiastowego skontaktowania się z osobą z fachowego personelu medycznego w przypadku wystąpienia objawów hiperglikemii (np. nadmiernego pragnienia, częstszego niż zwykle oddawania moczu lub oddawania większej niż zwykle ilości moczu bądź zwiększonego łaknienia z utratą masy ciała). Przed rozpoczęciem leczenia kapiwasertybem u pacjentów należy oznaczyć stężenie glukozy we krwi na czczo (FG) i stężenie HbA1c, a następnie powtarzać te oznaczenia regularnie podczas leczenia (Tabela 7). Tabela 7 Harmonogram monitorowania stężeń glukozy na czczo i stężenia HbA1c

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Specjalne środki ostrozności

Zalecany harmonogram monitorowania stężeń glukozy na czczo oraz stężenia HbA1c uwszystkich pacjentów leczonych produktem TRUQAP Zalecany harmonogram monitorowania stężeń glukozy na czczo oraz stężenia HbA1c upacjentów z cukrzycą, leczonych produktem TRUQAP1
W czasie badań przesiewowych przed rozpoczęciem leczeniaproduktem TRUQAP Oznaczyć stężenie glukozy w osoczu na czczo i stężenie HbA1c oraz zoptymalizować stężenie glukozy we krwi u pacjenta (patrz Tabela 3).
Po rozpoczęciu leczenia produktem TRUQAP Monitorować stężenie glukozy na czczo w tygodniu 1., 2., 4., 6. i 8. po rozpoczęciu leczenia, a następnie co miesiąc.
Należy regularnie monitorować/pacjent powinien samodzielnie monitorować stężenie glukozy na czczo, częściej w okresie pierwszych 4 tygodni, a zwłaszcza w ciągu pierwszych 2 tygodni leczenia, zgodnie z zaleceniami fachowego personelu medycznego*. Należy monitorować/pacjent powinien samodzielnie monitorować stężenie glukozy na czczo codziennie w pierwszych 2 tygodniach leczenia.Następnie, należy kontynuować monitorowanie stężenia glukozy na czczo tak często, jak to konieczne w ramach postępowania z hiperglikemią, zgodnie z zaleceniami fachowegopersonelu medycznego*.
Stężenie HbA1c należy skontrolować co 3 miesiące.
Jeśli wystąpi hiperglikemia po rozpoczęciu leczenia produktem TRUQAP Należy monitorować stężenie glukozy na czczo zgodnie ze wskazaniami klinicznymi (co najmniej dwa razy w tygodniu, tj. w dni rozpoczęcia i zakończenia leczenia kapiwasertybem) do czasu obniżenia się stężenia glukozy na czczo do poziomów wyjściowych.Zaleca się udzielanie pacjentom porad dotyczących zmiany stylu życia. Należy rozważyć konsultację z fachowym personelem medycznym mającym doświadczenie w leczeniu hiperglikemii.W zależności od ciężkości hiperglikemii, dawkowanie produktu TRUQAP można przerwać, zredukować lub trwale zakończyć (patrz punkt 4.2, Tabela3).
W czasie stosowania leku przeciwcukrzycowego należy nadal kontrolować stężenie glukozy na czczo co najmniej raz w tygodniu przez 2 miesiące, a następnie raz na dwa tygodnie lub zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.
* Monitorowanie stężenia glukozy należy zawsze wykonywać na polecenie lekarza w zależności od wskazań klinicznych.1 Częstsze badanie stężenia glukozy na czczo jest wymagane u pacjentów z cukrzycą w wywiadzie, u pacjentów bez cukrzycy w wywiadzie i wykazujących FG >GGN 160 mg/dl (>GGN 8,9 mmol/l) podczas leczenia, u pacjentów stosujących jednocześnie kortykosteroidy lub u osób ze współistniejącymi zakażeniami lub w innych stanach, które mogą wymagać wzmożonej kontroli glikemii, aby zapobiec pogorszeniu się zaburzeń metabolizmu glukozy i potencjalnym powikłaniom, jakim jest cukrzycowa kwasica ketonowa. U tych pacjentów oprócz FG zaleca się monitorowanie HbA1c, ciał ketonowych(najlepiej we krwi) i innych parametrów metabolicznych (zgodnie ze wskazaniami).

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Specjalne środki ostrozności
Biegunka Biegunkę zgłaszano u większości pacjentów leczonych produktem TRUQAP (patrz punkt 4.8). Kliniczne następstwa biegunki mogą obejmować odwodnienie, hipokaliemię i ostre uszkodzenie nerek, które były zgłaszane, wraz z zaburzeniami rytmu serca (z hipokaliemią jako czynnikiem ryzyka), podczas leczenia produktem TRUQAP. W zależności od nasilenia biegunki podawanie produktu TRUQAP może zostać przerwane, zmniejszone lub całkowicie zakończone (patrz punkt 4.2, Tabela 4). Należy doradzić pacjentom, by rozpoczęli przyjmowanie leków przeciwbiegunkowych po wystąpieniu pierwszych objawów biegunki i aby zwiększyli doustną podaż płynów, jeśli objawy biegunki wystąpią podczas przyjmowania produktu TRUQAP. U pacjentów z biegunką konieczne jest utrzymanie prawidłowej wolemii i równowagi elektrolitowej, aby uniknąć powikłań związanych z hipowolemią i małym stężeniem elektrolitów.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Specjalne środki ostrozności
Wysypka i inne polekowe reakcje skórne U pacjentów otrzymujących TRUQAP zgłaszano polekowe reakcje skórne, w tym rumień wielopostaciowy i uogólnione złuszczające zapalenie skóry (patrz punkt 4.8). Należy monitorować pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów wysypki lub zapalenia skóry, a w zależności od nasilenia polekowych reakcji skórnych dawkowanie można przerwać, zmniejszyć lub trwale zakończyć (patrz punkt 4.2, Tabela 5). Zaleca się konsultację z dermatologiem na wczesnym etapie występowania tych reakcji, aby zwiększyć precyzję rozpoznania i ustalić odpowiednie postępowanie. Pacjenci wykluczeni z badania Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania tego produktu leczniczego nie było badane u pacjentów z objawowym zajęciem narządów trzewnych. Pacjenci z występowaniem w wywiadzie klinicznie istotnej choroby serca, w tym QTcF > 470 ms, wszelkich czynników zwiększających ryzyko wydłużenia QTc lub ryzyko wystąpienia arytmii bądź ryzyko zaburzeń czynności serca lub pacjenci ze współistniejącą cukrzycą typu 1 lub cukrzycą typu 2 wymagający przyjmowania insuliny oraz pacjenci z HbA1c > 8,0% (63,9 mmol/mol) byli wykluczeni z badania CAPItello-291.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy wziąć to pod uwagę przepisując produkt TRUQAP tym pacjentom. Inne produkty lecznicze Jednoczesne podawanie silnych lub umiarkowanych inhibitorów CYP3A4 z produktem TRUQAP może prowadzić do zwiększenia ekspozycji na kapiwasertyb, a w konsekwencji do większego ryzyka wystąpienia działań toksycznych. Patrz punkt 4.2, aby zapoznać się z modyfikacjami dawki produktu TRUQAP podczas jednoczesnego podawania z inhibitorami CYP3A4. I przeciwnie: jednoczesne podawanie silnych i umiarkowanych induktorów CYP3A4 może prowadzić do zmniejszenia ekspozycji na kapiwasertyb. Należy unikać jednoczesnego podawania silnych i umiarkowanych induktorów CYP3A4 z produktem leczniczym TRUQAP. Zawartość sodu Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Kapiwasertyb jest metabolizowany głównie przez enzymy CYP3A4 i UGT2B7. W warunkach in vivo kapiwasertyb jest słabym inhibitorem CYP3A zależnym od czasu. Produkty lecznicze, które mogą zwiększać stężenie kapiwasertybu w osoczu Silne inhibitory CYP3A4 Jednoczesne podawanie produktu TRUQAP z silnymi inhibitorami CYP3A4 zwiększa stężenie kapiwasertybu, co może zwiększyć ryzyko wystąpienia działań toksycznych produktu TRUQAP. Należy unikać jednoczesnego podawania leku z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. boceprewirem, cerytynibem, klarytromycyną, kobicystatem, koniwaptanem, ensitrelwirem, idelalizybem, indynawirem, itrakonazolem, josamycyną, ketokonazolem, lonafarnibem, mibefradylem, mifepristonem, nefazodonem, nelfinawirem, pozakonazolem, rybocyklibem, rytonawirem, sakwinawirem, telaprewirem, telitromycyną, troleandomycyną, tukatynibem, worykonazolem, grejpfrutem i sokiem z grejpfruta).
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Interakcje
Jeśli jednoczesne podawanie jest konieczne, należy zmniejszyć dawkę produktu TRUQAP (patrz punkt 4.2). Jednoczesne podawanie wielokrotnych dawek 200 mg silnego inhibitora CYP3A4, itrakonazolu zwiększyło pole pod krzywą zależności stężenia kapiwasertybu od czasu (AUC inf ) i stężenie maksymalne (C max ) odpowiednio o 95% i 70% w porównaniu z podaniem samego kapiwasertybu. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 Jednoczesne podawanie produktu TRUQAP z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 zwiększa stężenie kapiwasertybu, co może zwiększyć ryzyko wystąpienia działań toksycznych produktu TRUQAP. Należy zmniejszyć dawkę produktu TRUQAP podczas jednoczesnego podawania z umiarkowanym inhibitorem CYP3A4 (np. aprepitantem, ciprofloksacyną, cyklosporyną, diltiazemem, erytromycyną, flukonazolem, fluwoksaminą, tofizopamem, werapamilem) (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Interakcje
Produkty lecznicze, które mogą zmniejszać stężenie kapiwasertybu w osoczu Silne induktory CYP3A4 Należy unikać jednoczesnego podawania produktu leczniczego TRUQAP z silnymi induktorami CYP3A4 (np. karbamazepiną, fenytoiną, ryfampicyną, zielem dziurawca). Jednoczesne podawanie kapiwasertybu z silnym induktorem CYP3A4, enzalutamidem, zmniejszyło AUC kapiwasertybu o około 40% do 50%. Umiarkowane induktory CYP3A4 Jednoczesne podawanie kapiwasertybu z umiarkowanym induktorem CYP3A4 ma potencjał zmniejszania stężenia kapiwasertybu. Może to obniżać skuteczność produktu leczniczego TRUQAP. Należy unikać jednoczesnego podawania leku z umiarkowanymi induktorami CYP3A4 (np. bozentanem, cenobamatem, dabrafenibem, elagoliksem, etrawiryną, lersywiryną, lesinuradem, lopinawirem, lorlatynibem, metamizolem, mitapiwatem, modafinilem, nafcyliną, peksydartynibem, fenobarbitalem, ryfabutyną, semagacestatem, sotorasibem, talwiraliną, telotristatu etylem, tiorydazyną).
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Interakcje
Produkty lecznicze, których stężenie w osoczu może zmienić się pod wpływem kapiwasertybu Substraty CYP3A Stężenie produktów leczniczych eliminowanych głównie w drodze metabolizmu CYP3A może zwiększać się, gdy są one podawane jednocześnie z produktem TRUQAP, co może następnie prowadzić do nasilenia działań toksycznych, w zależności od okna terapeutycznego tych produktów. Kapiwasertyb zwiększał AUC midazolamu o 15% do 77% i dlatego jest słabym inhibitorem CYP3A (patrz punkt 5.2). Może zajść konieczność dostosowania dawki produktów leczniczych o wąskim oknie terapeutycznym, wydalanych głównie drogą metabolizmu CYP3A (np. karbamazepiny, cyklosporyny, fentanylu, pimozydu, simwastatyny, takrolimusu). Należy zapoznać się z ChPL innych produktów leczniczych, w których podano zalecenia dotyczące jednoczesnego podawania ze słabymi inhibitorami CYP3A4. Substraty CYP2D6 o wąskim indeksie terapeutycznym Oceny in vitro wykazały, że kapiwasertyb ma potencjał hamujący aktywności enzymów CYP2D6.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Interakcje
Kapiwasertyb należy stosować ostrożnie w kombinacji z wrażliwymi substratami enzymów CYP2D6, które charakteryzują się wąskim indeksem terapeutycznym, ponieważ kapiwasertyb może zwiększać ekspozycję ogólnoustrojową na te substraty. Substraty CYP2B6 o wąskim indeksie terapeutycznym Oceny in vitro wykazały, że kapiwasertyb ma potencjał indukujący aktywności enzymów CYP2B6. Kapiwasertyb należy stosować ostrożnie w kombinacji z wrażliwymi substratami enzymów CYP2B6, które charakteryzują się wąskim indeksem terapeutycznym (np. bupropionem), ponieważ kapiwasertyb może zmniejszać ekspozycję ogólnoustrojową na te substraty. Substraty UGT1A1 o wąskim indeksie terapeutycznym Oceny in vitro wykazały, że kapiwasertyb ma potencjał hamujący aktywności enzymów UGT1A1. Kapiwasertyb należy stosować ostrożnie w kombinacji z wrażliwymi substratami enzymów UGT1A1, które charakteryzują się wąskim indeksem terapeutycznym (np.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Interakcje
irynotekanem), ponieważ kapiwasertyb może zwiększać ekspozycję ogólnoustrojową na te substraty. Interakcje z transporterami wątrobowymi (BCRP, OATP1B1, OATP1B3) Ekspozycja na produkty lecznicze, które są wrażliwe na zahamowanie BCRP, OATP1B1 i (lub) OATP1B3, jeśli są metabolizowane przez CYP3A4, może zwiększyć się pod wpływem jednoczesnego podawania produktu TRUQAP. Może to prowadzić do nasilenia działań toksycznych. W zależności od okna terapeutycznego tych produktów leczniczych, może zajść konieczność dostosowania ich dawki, jeśli są one wrażliwe na zahamowanie BCRP, OATP1B1 i (lub) OATP1B3, jeśli są metabolizowane przez CYP3A4 (np. simwastatyna). Należy zapoznać się z ChPL innych produktów leczniczych, w których podano zalecenia dotyczące jednoczesnego podawania z inhibitorami CYP3A4, BCRP, OATP1B1 i OATP1B3.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Interakcje
Interakcje z transporterami nerkowymi (MATE1, MATE2K, OCT2) Ekspozycja na produkty lecznicze, które są wrażliwe na zahamowanie MATE1, MATE2K i (lub) OCT2 może zwiększyć się pod wpływem jednoczesnego podawania produktu TRUQAP. Może to prowadzić do nasilenia działań toksycznych. W zależności od okna terapeutycznego tych produktów leczniczych, może zajść konieczność dostosowania ich dawki, jeśli są one wrażliwe na zahamowanie MATE1, MATE2K i OCT2 (np. dofetylid, prokainamid). Należy zapoznać się z ChPL innych produktów leczniczych, w których podano zalecenia dotyczące jednoczesnego podawania z inhibitorami MATE1, MATE2K i (lub) OCT2. Podczas leczenia produktem TRUQAP może wystąpić przejściowe zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy z powodu zahamowania OCT2, MATE1 i MATE2K przez kapiwasertyb.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym/Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Należy doradzić kobietom w wieku rozrodczym, by unikały zajścia w ciążę podczas przyjmowania produktu TRUQAP. U kobiet w wieku rozrodczym należy wykonać test ciążowy przed rozpoczęciem leczenia i zweryfikować jego wynik jako ujemny. Należy rozważyć powtarzanie testu ciążowego przez cały czas trwania leczenia. Należy doradzić pacjentom stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas przyjmowania produktu TRUQAP i przez pewien czas po zakończeniu leczenia produktem TRUQAP: co najmniej 4 tygodnie u kobiet i 16 tygodni u mężczyzn. Ciąża Brak danych dotyczących stosowania produktu TRUQAP u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Dlatego produkt leczniczy TRUQAP nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią Nie wiadomo, czy kapiwasertyb lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Ekspozycję na kapiwasertyb potwierdzono u karmionych piersią młodych szczura, co może wskazywać na wydzielanie kapiwasertybu do mleka. Nie można wykluczyć ryzyka dla dziecka karmionego piersią (patrz punkt 5.3). Podczas leczenia produktem TRUQAP należy przerwać karmienie piersią. Płodność Brak danych klinicznych dotyczących płodności. W badaniach na zwierzętach nie obserwowano działań niepożądanych na żeńskie narządy rozrodcze, ale wpływ na płodność samic szczura nie był badany. Kapiwasertyb wywierał działanie toksyczne na jądra i może zaburzać płodność mężczyzn w wieku rozrodczym (patrz punkt 5.3). Należy zapoznać się z punktem 4.6 w drukach informacyjnych fulwestrantu.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn TRUQAP może wywierać niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, ponieważ podczas leczenia kapiwasertybem zgłaszano uczucie zmęczenia, zawroty głowy oraz omdlenia (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Podsumowanie profilu bezpieczeństwa produktu TRUQAP opiera się na danych pochodzących od 355 pacjentów, którzy otrzymali TRUQAP w skojarzeniu z fulwestrantem w badaniu III fazy (CAPItello-291). Mediana czasu trwania ekspozycji na kapiwasertyb w badaniu CAPItello-291 wyniosła 5,42 miesiąca, przy czym u 27% pacjentów ekspozycja trwała ≥ 12 miesięcy. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były: biegunka (72,4%), wysypka (40,3%), nudności (34,6%), uczucie zmęczenia (32,1%), wymioty (20,6%), zapalenie błony śluzowej jamy ustnej (17,2%), hiperglikemia (16,9%), ból głowy (16,9%) i zmniejszone łaknienie (16,6%). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi stopnia 3. lub 4. były: wysypka (12,4%), biegunka (9,3%), hiperglikemia (2,3%), hipokaliemia (2,3%), niedokrwistość (2,0%) i zapalenie błony śluzowej jamy ustnej (2,0%).
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Działania niepożądane
Ciężkie działania niepożądane obserwowano u 6,8% pacjentów leczonych produktem TRUQAP w skojarzeniu z fulwestrantem. Do najczęstszych ciężkich działań niepożądanych zgłaszanych u pacjentów przyjmujących TRUQAP w skojarzeniu z fulwestrantem należały: wysypka (2,3%), biegunka (1,7%) i wymioty (1,1%). Zmniejszenie dawki z powodu działań niepożądanych zgłoszono u 17,7% pacjentów. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi prowadzącymi do zmniejszenia dawki produktu TRUQAP były biegunka (7,9%) i wysypka (4,5%). Zakończenie leczenia z powodu działań niepożądanych miało miejsce u 9,6% pacjentów. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi prowadzącymi do zakończenia leczenia były wysypka (4,5%), biegunka (2,0%) i wymioty (2,0%). Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych W Tabeli 8 wymieniono działania niepożądane w oparciu o zbiorcze dane pochodzące od pacjentów leczonych produktem TRUQAP w skojarzeniu z fulwestrantem w badaniach klinicznych po podaniu zalecanej dawki.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Działania niepożądane
Działania niepożądane zostały przedstawione według klasyfikacji układów i narządów MedDRA (ang. System Organ Class, SOC ). W obrębie każdej grupy układów i narządów preferowane terminy uporządkowano zgodnie z malejącą częstością, a następnie według zmniejszającej się ciężkości. Częstości występowania działań niepożądanych są zdefiniowane jako: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000) i częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 8 Działania niepożądane obserwowane u pacjentów leczonych produktem TRUQAP

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Termin MedDRA Dowolny stopień nasilenia (%)
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zakażenie układu moczowego1 Bardzo często
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niedokrwistość Bardzo często
Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość2 Często
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hiperglikemia2 Bardzo często
Zmniejszone łaknienie Bardzo często
Hipokaliemia Często
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Bardzo często
Zaburzenia smaku Często
Zawroty głowy Często
Omdlenia Często
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Ostre uszkodzenie nerek Często
Zaburzenia żołądka i jelit Suchość błony śluzowej jamy ustnej Często
Ból brzucha Często
Biegunka2 Bardzo często
Nudności Bardzo często
Wymioty Bardzo często
Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej3 Bardzo często
Niestrawność Często
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypka4 Bardzo często
Świąd Bardzo często
Suchość skóry Często
Rumień wielopostaciowy Często
Wykwity polekowe Niezbyt często
Zapalenie skóry Niezbyt często
Uogólnione złuszczające zapalenie skóry Niezbyt często
Toksyczne wykwity skórne Niezbyt często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Zmęczenie5 Bardzo często
Zapalenie błony śluzowej Często
Gorączka Często
Badania diagnostyczne Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi Często

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Działania niepożądane
Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Termin MedDRA Dowolny stopień nasilenia (%)
Zwiększenie stężenia hemoglobiny glikowanej Często
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Działania niepożądane
1 Zakażenie układu moczowego obejmuje zakażenie układu moczowego i zapalenie pęcherza moczowego. 2. Obejmuje inne pokrewne terminy. 3. Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej obejmuje zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, owrzodzenie aftowe i owrzodzenie jamy ustnej. 4. Wysypka obejmuje rumień, wysypkę, wysypkę rumieniową, wysypkę plamistą, wysypkę plamisto-grudkową, wysypkę grudkową i wysypkę ze świądem. 5. Zmęczenie obejmuje uczucie zmęczenia i astenię. Opis wybranych działań niepożądanych Hiperglikemia Hiperglikemia dowolnego stopnia wystąpiła u 60 (16,9%) pacjentów, a hiperglikemia stopnia 3. lub 4. wystąpiła u 8 (2,3%) pacjentów otrzymujących produkt leczniczy TRUQAP. Mediana czasu do pierwszego wystąpienia hiperglikemii wyniosła 15 dni (zakres: 1 do 367). W badaniu zmniejszenie dawki było konieczne u 2 (0,6%) pacjentów, a 1 (0,3%) pacjent zakończył leczenie z powodu hiperglikemii.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Działania niepożądane
Wśród wspomnianych 60 pacjentów z hiperglikemią 28 (46,7%) pacjentów było leczonych lekiem antyhiperglikemicznym (w tym 16,7% – insuliną). Patrz punkt 4.4. Biegunka Biegunka wystąpiła u 257 (72,4%) pacjentów otrzymujących produkt leczniczy TRUQAP. Biegunka stopnia 3. lub 4. wystąpiła u 33 (9,3%) pacjentów. Mediana czasu do pierwszego wystąpienia biegunki wyniosła 8 dni (zakres: 1 do 519). Zmniejszenie dawki było konieczne u 28 (7,9%) pacjentów, a 7 (2,0%) pacjentów zakończyło stosowanie produktu TRUQAP z powodu biegunki. Wśród wspomnianych 257 pacjentów z biegunką podanie leków przeciwbiegunkowych było konieczne u 59% (151/257) pacjentów w celu opanowania objawów biegunki. Wysypka Wysypkę (w tym rumień, wysypkę, wysypkę rumieniową, wysypkę plamistą, wysypkę plamisto- grudkową, wysypkę grudkową i wysypkę ze świądem) zgłoszono u 143 (40,3%) pacjentów. Mediana czasu do pierwszego wystąpienia wysypki wyniosła 12 dni (zakres: 1-226). Zdarzenia stopnia 3. lub 4.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Działania niepożądane
wystąpiły u 44 (12,4%) pacjentów otrzymujących kapiwasertyb. Rumień wielopostaciowy wystąpił u 6 (1,7%) pacjentów, a największym stopniem nasilenia był stopień 3. u 3 (0,8%) pacjentów. Uogólnione złuszczające zapalenie skóry wystąpiło u 2 (0,6%) pacjentów; zdarzenia te miały 3. stopień nasilenia. Zmniejszenie dawki było konieczne u 16 (4,5%) pacjentów, a 16 (4,5%) pacjentów zakończyło leczenie produktem TRUQAP z powodu wysypki. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Obecnie nie ma swoistego leczenia w przypadku przedawkowania produktu leczniczego TRUQAP. Przyjęcie kapiwasertybu w dawce większej niż wskazana może zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych kapiwasertybu, w tym biegunki. Lekarze powinni stosować ogólne środki wspomagające, a pacjenci powinni być leczeni objawowo.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwnowotworowe, inne leki przeciwnowotworowe, kod ATC: L01EX27. Mechanizm działania Kapiwasertyb jest silnym, selektywnym inhibitorem aktywności kinazowej wszystkich 3 izoform kinazy serynowo-treoninowej AKT (AKT1, AKT2 i AKT3). AKT jest głównym przekaźnikiem sygnału w kaskadzie 3-kinazy fosfatydyloinozytolu (PI3K) regulującej liczne procesy komórkowe, w tym: przeżycie komórek, ich proliferację, cykl komórkowy, metabolizm, transkrypcję genów i migrację komórek. Aktywacja AKT w nowotworach jest skutkiem: aktywacji wyższych etapów przez inne szlaki sygnałowe, mutacji w genie AKT1 , utraty funkcji homologu fosfatazy i tensyny (ang. Phosphatase and Tensin Homolog, PTEN) oraz mutacji w podjednostce katalitycznej PI3K ( PIK3CA ).
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Kapiwasertyb zmniejsza wzrost linii komórkowych wywodzących się z guzów litych i zaburzeń hematologicznych, w tym linii komórkowych raka piersi z mutacjami PIK3CA lub AKT1 bądź bez tych mutacji lub ze zmianami w genie PTEN . Leczenie kapiwasertybem i fulwestrantem wykazywało odpowiedź przeciwnowotworową w szeregu modeli PDX ludzkiego raka piersi ER+ reprezentujących różne podtypy raka piersi. Obejmowały one modele z wykrywalnymi mutacjami lub zmianami w genach PIK3CA , PTEN lub AKT1 bądź bez tych mutacji i zmian . Elektrofizjologia serca Na podstawie analizy zależności odpowiedzi na leczenie od ekspozycji, przeprowadzonej na danych pochodzących od 180 pacjentów z zaawansowanymi litymi nowotworami złośliwymi, którzy otrzymywali kapiwasertyb w dawkach od 80 do 800 mg, przewidywane wydłużenie QTcF wyniosło 3,87 ms przy średnim C max w stanie stacjonarnym po podaniu dawki 400 mg dwa razy na dobę.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna CAPItello-291 to randomizowane badanie prowadzone metodą podwójnie ślepej próby z grupą kontrolną przyjmującą placebo, do którego włączono 708 pacjentów w celu analizy skuteczności i bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego TRUQAP w skojarzeniu z fulwestrantem u dorosłych kobiet w wieku przed- i pomenopauzalnym oraz u dorosłych mężczyzn z miejscowo zaawansowanym (nieoperacyjnym) lub przerzutowym ER-dodatnim i HER2-ujemnym (definiowanym jako IHC 0 lub 1+, lub IHC 2+/ISH-) rakiem piersi, z których u 289 występował nowotwór z co najmniej jedną kwalifikującą się zmianą w genach PIK3CA/AKT1/PTEN , po wystąpieniu nawrotu lub progresji choroby w trakcie lub po leczeniu opartym na inhibitorze aromatazy (AI). Z badania wykluczono pacjentów, którzy stosowali wcześniej więcej niż 2 linie terapii hormonalnej z powodu choroby miejscowo zaawansowanej (nieoperacyjnej) lub przerzutowej, więcej niż 1 linię chemioterapii z powodu choroby miejscowo zaawansowanej (nieoperacyjnej) lub przerzutowej, wcześniejsze leczenie inhibitorami AKT, PI3K, mTOR, fulwestrantem i (lub) innymi SERDs, z istotnymi klinicznie zaburzeniami metabolizmu glukozy (zdefiniowanymi jako pacjenci z cukrzycą typu 1 lub cukrzycą typu 2 wymagający przyjmowania insuliny i (lub) HbA1c > 8,0% (63,9 mmol/mol)), z istotną klinicznie chorobą serca w wywiadzie i objawową chorobą trzewną lub pacjentów z obciążeniem chorobą dyskwalifikującym ich od leczenia hormonalnego.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci zostali zrandomizowani w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej produkt TRUQAP w dawce 400 mg (N=355) lub placebo (N=353) podawane dwa razy na dobę przez 4 dni, po których następowały 3 dni przerwy w każdym tygodniu wchodzącym w skład 28-dniowego cyklu leczenia. Fulwestrant w dawce 500 mg podawano w 1. i 15. dniu cyklu 1., a następnie w 1. dniu 28-dniowego cyklu. Kobiety w wieku przed- i okołomenopauzalnym były leczone agonistą LHRH. Randomizacja była stratyfikowana wedle obecności przerzutów do wątroby, wcześniejszego leczenia inhibitorami CDK4/6 i regionu geograficznego. Leczenie podawano do czasu progresji choroby, zgonu, wycofania zgody lub niedopuszczalnej toksyczności. Przed randomizacją od pacjentów pobierano próbkę guza w celu retrospektywnego stwierdzenia obecności lub braku zmian w genach PIK3CA/AKT1/PTEN w badaniu wykonywanym w ośrodku centralnym. Dane demograficzne i wyjściowe cechy charakterystyczne były równomiernie rozłożone w obu grupach.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W puli 708 pacjentów mediana wieku wyniosła 58 lat (zakres: 26 do 90 i 30,7% pacjentów było w wieku powyżej 65 lat); kobiety (99%); osoby rasy białej (57,5%), osoby rasy żółtej (26,7%), osoby rasy czarnej (1,1%); stan sprawności według Eastern Cooperative Oncology Group (ECOG) 0 (65,7%), 1 (34,2%), 21,8% pacjentek było w wieku przed- lub okołomenopauzalnym. Wszyscy pacjenci otrzymywali wcześniej terapię hormonalną (100% pacjentów otrzymywało terapię opartą na AI i 44,1% pacjentów otrzymywało tamoksyfen). Wcześniejsze leczenie inhibitorem CDK4/6 zgłoszono u 70,1% pacjentów. Chemioterapię z powodu choroby miejscowo zaawansowanej (nieoperacyjnej) lub przerzutowej zgłoszono u 18,2% pacjentów. Dane demograficzne pacjentów zaliczonych do podgrupy ze zmianami w genach PIK3CA/AKT1/PTEN były ogólnie odpowiadające całej populacji badania .
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Podwójny pierwszorzędowy punkt końcowy obejmował czas przeżycia wolnego od progresji choroby (PFS) w ocenie badacza w populacji ogólnej oraz PFS w podgrupie pacjentów ze zmianami w genach PIK3CA/AKT1/PTEN oceniane na podstawie kryteriów oceny odpowiedzi w guzach litych (RECIST) w wersji 1.1. W dniu daty odcięcia danych (ang. data cutoff, DCO ) 15 sierpnia 2022 r., badanie wykazało statystycznie istotną poprawę PFS u pacjentów otrzymujących produkt leczniczy TRUQAP w skojarzeniu z fulwestrantem w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo w skojarzeniu z fulwestrantem, zarówno w populacji ogólnej, jak i w podgrupie ze zmianami w genach PIK3CA/AKT1/PTEN (patrz Tabela 9). W analizie eksploracyjnej PFS przeprowadzonej u 313 (44%) pacjentów z guzami bez zmian w genach PIK3CA/AKT1/PTEN HR wyniósł 0,79 (95% CI: 0,61; 1,02), co wskazuje, że różnica w populacji ogólnej została przypisana przede wszystkim wynikom odnotowanym w populacji pacjentów z guzami, w których występowała zmiana w genach PIK3CA/AKT1/PTEN .
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wyniki dotyczące PFS w ocenie badacza zostały potwierdzone spójnymi wynikami zaślepionej, niezależnej, centralnej oceny (BICR). Dane dotyczące OS nie były gotowe w chwili przeprowadzania pierwotnej analizy PFS. ORR w ocenie badacza u pacjentów otrzymujących TRUQAP z fulwestrantem i placebo z fulwestrantem wyniósł odpowiednio 22,9% i 12,2% w populacji ogólnej oraz odpowiednio 28,8% i 9,7% w podgrupie ze zmianami w genach. Wyniki dotyczące skuteczności przedstawiono w Tabeli 9 oraz na Rycinie 1. Tabela 9 Czas przeżycia wolnego od progresji choroby w ocenie badacza w podgrupie ze zmianami w genach PIK3CA/AKT1/PTEN

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Podgrupa ze zmianami w genach PIK3CA/AKT1/PTENN = 289
TRUQAP + fulwestrant N = 155 Placebo + fulwestrant N = 134
Liczba zdarzeń PFS – n (%) 121 (78,1) 115 (85,8)
Mediana PFS, miesiące (95% CI) 7.3 (5,5; 9,0) 3,1 (2,0; 3,7)
Iloraz hazardu (95% CI)a 0,50 (0,38; 0,65)
Wartość pb < 0,001

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakodynamiczne
a Model proporcjonalnych hazardów Coxa ze stratyfikacją. Iloraz hazardu < 1 przemawia na korzyść kapiwasertybu w skojarzeniu z fulwestrantem. W przypadku populacji ogólnej, test log-rank i model Coxa poddano stratyfikacji wedle obecności przerzutów do wątroby (tak/nie), wcześniejszego stosowania inhibitorów CDK4/6 (tak/nie) i regionu geograficznego (Region 1: Stany Zjednoczone, Kanada, Europa Zachodnia, Australia i Izrael, Region 2: Ameryka Łacińska, Europa Wschodnia i Rosja w por. z Regionem 3: Azja). W przypadku populacji ze zmianami genetycznymi, test log-rank i model Coxa poddano stratyfikacji wedle obecności przerzutów do wątroby (tak/nie) i wcześniejszego stosowania inhibitorów CDK4/6 (tak/nie). b Test log-rank ze stratyfikacją. Rycina 1 – Wykres estymaty Kaplana-Meiera dla czasu przeżycia wolnego od progresji choroby – badanie CAPItello-291 (ocena badacza, podgrupa ze zmianami w genach PIK3CA/AKT1/PTEN )
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Prawdopodobieństwo przeżycia wolnego od progresji Mediana PFS w miesiącach (95% CI) TRUQAP plus Fulwestrant: 7,3 (5,5; 9,0) ————– Placebo plus Fulwestrant: 3,1 (2,0; 3,7) HR (95% CI): 0,50 (0,38; 0,65) Wartość p w teście log-rank <0,001 Czas od randomizacji (miesiące) Liczba pacjentów podlegających ryzyku TRUQAP plus Fulwestrant Placebo plus Fulwestrant Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego TRUQAP we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży z rakiem piersi (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetykę kapiwasertybu scharakteryzowano u osób zdrowych i u pacjentów z guzami litymi. Pole pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC i C max ) zwiększało się proporcjonalnie po podaniu pacjentom pojedynczej dawki z zakresu od 80 do 800 mg. Po podaniu wielokrotnych dawek z przedziału od 80 do 600 mg dwa razy na dobę AUC zwiększało się nieco bardziej niż w sposób proporcjonalny do dawki. Po przerywanym podawaniu kapiwasertybu w dawce 400 mg dwa razy na dobę w schemacie: 4 dni leczenia i 3 dni przerwy, przewiduje się, że stężenia kapiwasertybu w stanie stacjonarnym z AUC wynoszącym 8 069 hng/ml (37%) oraz C max wynoszącym 1 371 ng/ml (30%) zostaną osiągnięte w 3. i 4. dniu podawania leku w każdym tygodniu, począwszy od 2. tygodnia. W dniach bez podawania leku jego stężenia w osoczu są niskie (wynoszą około 0,5% do 15% C max w stanie stacjonarnym).
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wchłanianie Kapiwasertyb jest szybko wchłaniany, a stężenie maksymalne (C max ) obserwuje się po około 1-2 godzinach u pacjentów. Średnia bezwzględna biodostępność wynosi 29%. Wpływ pokarmu Gdy kapiwasertyb był podawany po bogatotłuszczowym, wysokokalorycznym posiłku (około 1000 kcal), stosunek wyników po posiłku/na czczo dla AUC i C max wyniósł odpowiednio 1,32 i 1,23 w porównaniu z wynikiem otrzymanym po podaniu leku po całonocnym poście. Gdy kapiwasertyb był podawany po ubogotłuszczowym, niskokalorycznym posiłku (około 400 kcal) ekspozycja na lek była podobna do ekspozycji po podaniu leku na czczo, a stosunek wyników po posiłku/na czczo wyniósł 1,14 i 1,21 odpowiednio dla AUC and C max . Jednoczesne podawanie leku z pokarmem nie powodowało klinicznie istotnych zmian w ekspozycji. Dystrybucja Średnia objętość dystrybucji wyniosła 2,6 l/kg po dożylnym podaniu kapiwasertybu osobom zdrowym.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Kapiwasertyb nie wiąże się w dużym stopniu z białkami osocza (odsetek leku w postaci niezwiązanej wynosi 22%), a stosunek stężenia w osoczu do stężenia we krwi wynosi 0,71. Metabolizm Kapiwasertyb jest metabolizowany głównie przez enzymy CYP3A4 i UGT2B7. Najważniejszym metabolitem występującym w osoczu ludzkim był glukuronid eteru, który stanowił 83% całkowitego materiału związanego z lekiem. Mniej istotny metabolit będący produktem utleniania stanowił 2%, a kapiwasertyb stanowił 15% całkowitej ilości materiału związanego z lekiem obecnego w krążeniu. Nie zidentyfikowano aktywnych metabolitów. Eliminacja Efektywny okres półtrwania po podaniu pacjentom dawek wielokrotnych wyniósł 8,3 h. Średni całkowity klirens z osocza wyniósł 38 l/h po pojedynczym dożylnym podaniu osobom zdrowym. Średni całkowity klirens z osocza po podaniu doustnym wyniósł 60 l/h po doustnym podaniu pojedynczej dawki i zmniejszył się o 8% po wielokrotnym podaniu dawek 400 mg dwa razy na dobę.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Po pojedynczym doustnym podaniu dawki 400 mg średni całkowity odzysk dawki radioaktywnej wyniósł 45% z moczu i 50% z kału. Klirens nerkowy wyniósł 21% klirensu całkowitego. Kapiwasertyb jest wydalany głównie w drodze przemian metabolicznych. Szczególne populacje pacjentów Wpływ rasy, wieku, płci i masy ciała W oparciu o analizę farmakokinetyki populacyjnej stwierdzono, że w odniesieniu do AUC i C max rasa (z uwzględnieniem pacjentów rasy białej i Japończyków), płeć lub wiek nie miały istotnego wpływu na ekspozycję na kapiwasertyb. Stwierdzono statystycznie istotną korelację pomiędzy klirensem pozornym po doustnym podaniu kapiwasertybu a masą ciała. Przewiduje się, że w porównaniu z pacjentem ważącym 66 kg, u pacjenta o masie ciała 47 kg AUC będzie o 12% większe. Nie ma podstaw do modyfikacji dawki w oparciu o masę ciała, ponieważ przewidywany wpływ na ekspozycję na kapiwasertyb jest niewielki.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenie czynności nerek Analizy farmakokinetyki populacyjnej wykazały, że AUC i C max były o 1% większe u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 60 do 89 ml/min) w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek. AUC i C max były o 16% większe u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30 do 59 ml/min) w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek. Nie ma danych dotyczących ciężkich zaburzeń czynności nerek lub schyłkowej niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min). Zaburzenie czynności wątroby Analizy farmakokinetyki populacyjnej wykazały, że AUC i C max były o 5% większe u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny ≤ GGN i AspAT > GGN lub stężenie bilirubiny > 1 GGN do ≤ 1,5 GGN) w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością wątroby (stężenie bilirubiny ≤ GGN i AspAT ≤ GGN).
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakokinetyczne
AUC było o 17%, a C max o 13% większe u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny > 1,5 GGN do ≤ 3 GGN) w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością wątroby. Dane dotyczące pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone i nie ma danych dotyczących ciężkich zaburzeń czynności wątroby. Interakcje międzylekowe Jednoczesne podanie osobom zdrowym pojedynczej dawki kapiwasertybu wynoszącej 400 mg po wielokrotnym podaniu leku zmniejszającego wydzielanie kwasu solnego w żołądku, rabeprazolu, w dawce 20 mg dwa razy na dobę przez 3 dni nie spowodowało klinicznie istotnych zmian ekspozycji na kapiwasertyb. Badania in vitro wykazały, że kapiwasertyb jest metabolizowany głównie przez enzymy CYP3A4 i UGT2B7. Wyniki klinicznych badań interakcji międzylekowych (ang.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakokinetyczne
drug-drug interactions, DDI ) oceniających potencjalne DDI w oparciu o interakcje z enzymami CYP3A4 (itrakonazolem i enzalutamidem) zostały przedstawione w punkcie 4.5 powyżej. Nie przeprowadzono klinicznych badań DDI analizujących potencjalne DDI w oparciu o interakcje z enzymami UGT2B7. W badaniach in vitro kapiwasertyb hamował aktywność enzymów metabolizujących CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4 i UGT1A1 oraz indukował aktywność enzymów metabolizujących CYP1A2, CYP2B6 i CYP3A4. Kapiwasertyb hamował także aktywność transporterów lekowych BCRP, OATP1B1, OATP1B3, OAT3, OCT2, MATE1 i MATE2K w badaniach in vitro . Wyniki klinicznego badania DDI analizującego potencjalne DDI w oparciu o interakcje z enzymami CYP3A4 (midazolamem) przedstawiono w punkcie 4.5 powyżej. Nie przeprowadzono klinicznych badań DDI analizujących potencjalne DDI w oparciu o interakcje z CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2D6, UGT1A1, BCRP, OATP1B1, OATP1B3, OAT3, OCT2, MATE1 i MATE2K .
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność w badaniach nieklinicznych/po podaniu dawek wielokrotnych Głównymi narządami lub układami będącymi celem dla działań toksycznych były szlak sygnałowy insuliny (zwiększenie stężenia glukozy i insuliny u szczurów i psów), męskie narządy rozrodcze (zwyrodnienie kanalików u szczurów i psów) oraz układ moczowy u szczurów (wielomocz, zmniejszenie wielkości komórek nabłonka kanalików nerkowych, zmniejszona wielkość i masa nerek). Działania te obserwowane po 1 miesiącu podawania leku były w dużym stopniu odwracalne w ciągu 1 miesiąca od zakończenia dawkowania. Działania te występowały przy stężeniach w osoczu, które były mniejsze lub podobne do stężeń występujących u ludzi (około 0,14 do 2-krotnie) po podaniu zalecanej dawki 400 mg dwa razy na dobę (w oparciu o całkowite AUC).
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wpływ na układ sercowo-naczyniowy (wydłużenie odstępu QTc, zwiększona kurczliwość serca i zmniejszone ciśnienie krwi) obserwowano u psów przy stężeniach w osoczu stanowiących w przybliżeniu 1,4 do 2,7- krotności przewidywanej ekspozycji klinicznej u ludzi po podaniu zalecanej dawki 400 mg dwa razy na dobę (w oparciu o C max niezwiązanego leku). Mutagenność i rakotwórczość Kapiwasertyb nie wykazywał działania mutagennego lub genotoksycznego w warunkach in vitro . Po doustnym podaniu szczurom kapiwasertyb wywoływał powstawanie mikrojąder w szpiku kostnym w aneugenicznym mechanizmie działania. Nie przeprowadzono badań rakotwórczego działania kapiwasertybu. Toksyczny wpływ na reprodukcję Toksyczny wpływ na zarodek i płód/rozwój potomstwa W badaniu zarodków i płodów szczura kapiwasertyb powodował zwiększenie poimplantacyjnej utraty zarodka, większą liczbę wczesnych śmierci zarodka wraz ze zmniejszeniem masy ciężarnej macicy i płodu oraz mniej istotne zmiany w narządach trzewnych płodu.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Działania te obserwowano po podaniu dawki 150 mg/kg mc./dobę powodującej toksyczny wpływ na matkę, oraz gdy stężenia w osoczu stanowiły około 0,8-krotności ekspozycji u ludzi po podaniu zalecanej dawki 400 mg dwa razy na dobę (w oparciu o całkowite AUC). Gdy kapiwasertyb podawano ciężarnym samicom szczura w dawce 150 mg/kg mc./dobę przez cały czas trwania ciąży i we wczesnym okresie laktacji, stwierdzono zmniejszenie wielkości miotu i masy ciała młodych. Ekspozycję na kapiwasertyb potwierdzono u młodych osobników karmionych piersią, co może wskazywać na możliwość wydzielania kapiwasertybu do mleka ludzkiego. Płodność Kapiwasertyb wywierał działanie toksyczne na jądra i może zaburzać płodność mężczyzn w wieku reprodukcyjnym. Nie badano wpływu na płodność samic zwierząt. U samic w badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym zgłaszano pewne zmiany masy macicy u szczurów, które przypisywano zmianom zachodzącym w trakcie cyklu rujowego.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badanie histopatologiczne przeprowadzone u szczurów i psów nie wykazało żadnego związanego z leczeniem wpływu na żeńskie narządy rozrodcze, który może wskazywać na działania niepożądane na płodność samic.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń tabletki Celuloza mikrokrystaliczna (E460i) Wapnia wodorofosforan Kroskarmeloza sodowa (E468) Magnezu stearynian (E470b) Otoczka Hypromeloza Tytanu dwutlenek (E171) Makrogol 3350 Polidekstroza Kopowidon Trójglicerydy, średniołańcuchowe Żelaza tlenek czarny (E172) Żelaza tlenek czerwony (E172) Żelaza tlenek żółty (E172) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 4 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blister z Aluminium/Aluminium zawierający 16 tabletek powlekanych. Opakowanie po 64 tabletki (4 blistry). 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO TRUQAP 160 mg tabletki powlekane TRUQAP 200 mg tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY TRUQAP 160 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 160 mg kapiwasertybu. TRUQAP 200 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 200 mg kapiwasertybu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki powlekane (tabletka). TRUQAP 160 mg tabletki powlekane Okrągłe, obustronnie wypukłe, beżowe tabletki powlekane z wytłoczonym napisem „CAV” powyżej oznaczenia „160” po jednej stronie tabletki i gładkie na odwrocie. Przybliżona średnica tabletki: 10 mm. TRUQAP 200 mg tabletki powlekane Obustronnie wypukłe, beżowe tabletki powlekane w kształcie kapsułki, z wytłoczonym napisem „CAV 200” na jednej stronie tabletki i gładkie na odwrocie. Przybliżone wymiary: 14,5 mm (długość), 7,25 mm (szerokość).
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy TRUQAP jest wskazany do stosowania w skojarzeniu z fulwestrantem w leczeniu dorosłych pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym rakiem piersi wykazującym ekspresję receptorów estrogenowych (ER-dodatnim), HER2-ujemnym z co najmniej jedną zmianą w genach PIK3CA/AKT1/PTEN , po nawrocie lub progresji, do których doszło w trakcie lub po terapii hormonalnej (patrz punkt 5.1). U kobiet w wieku przed- lub okołomenopauzalnym produkt leczniczy TRUQAP z fulwestrantem należy stosować w skojarzeniu z agonistą hormonu uwalniającego hormon luteinizujący (LHRH). U mężczyzn należy rozważyć podawanie agonisty LHRH zgodnie z obecnie obowiązującymi standardami postępowania klinicznego.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie produktem TRUQAP powinno być rozpoczynane i nadzorowane przez lekarza mającego doświadczenie w stosowaniu przeciwnowotworowych produktów leczniczych. Pacjenci z ER-dodatnim, HER2-ujemnym zaawansowanym rakiem piersi powinni zostać zakwalifikowani do leczenia produktem TRUQAP na podstawie obecności co najmniej jednej zmiany w genach PIK3CA/AKT1/PTEN , które należy oceniać odpowiednio do tego celu przeznaczonym testem z certyfikatem CE-IVD. Jeżeli test z certyfikatem CE-IVD nie jest dostępny, należy stosować inny zwalidowany test. Dawkowanie Zalecana dawka produktu leczniczego TRUQAP wynosi 400 mg (dwie tabletki po 200 mg) dwa razy na dobę przyjmowane w odstępach około 12 godzin (całkowita dawka dobowa to 800 mg) przez 4 dni, po których następują 3 dni bez leczenia. Patrz Tabela 1. Tabela 1 Schemat dawkowania produktu TRUQAP w każdym tygodniu
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie
Dzień 1 2 3 4 5* 6* 7*
Rano 2 x 200 mg 2 x 200 mg 2 x 200 mg 2 x 200 mg
Wieczorem 2 x 200 mg 2 x 200 mg 2 x 200 mg 2 x 200 mg
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie
* Bez przyjmowania leku w dniu 5, 6 i 7. Produkt leczniczy TRUQAP należy podawać jednocześnie z fulwestrantem. Zalecana dawka fulwestrantu to 500 mg podawane w 1., 15. i 29. dniu, a następnie raz na miesiąc. Aby uzyskać więcej informacji należy zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego (ChPL) fulwestrantu. Pominięcie dawki W razie pominięcia dawki produktu TRUQAP można ją przyjąć w ciągu 4 godzin od zwykłej pory przyjmowania produktu. Po upływie ponad 4 godzin dawkę tę należy pominąć. Następną dawkę produktu TRUQAP należy przyjąć o zwykłej porze. Należy zachować co najmniej 8 godzin przerwy pomiędzy dawkami. Wymioty Jeśli u pacjenta wystąpią wymioty, nie należy przyjmować dodatkowej dawki. Następną dawkę produktu TRUQAP należy przyjąć o zwykłej porze. Czas trwania leczenia Leczenie kapiwasertybem należy kontynuować do wystąpienia progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie
Dostosowanie dawki Leczenie produktem TRUQAP można przerwać w ramach postępowania z działaniami niepożądanymi i można rozważyć zmniejszenie dawki. Zmniejszenie dawki produktu TRUQAP należy przeprowadzać zgodnie ze schematem podanym w Tabeli 2. Dawkę kapiwasertybu można zmniejszyć maksymalnie dwa razy. Wytyczne dotyczące modyfikacji dawki z powodu wystąpienia konkretnych działań niepożądanych przedstawiono w Tabelach 3-5. Tabela 2 Wytyczne dotyczące zmniejszania dawki produktu TRUQAP z powodu działań niepożądanych

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie

TRUQAP Dawka i schemat dawkowania Liczba i moc tabletek
Dawka początkowa 400 mg dwa razy na dobę przez 4 dni, a następnie 3 dni przerwy Dwie tabletki po 200 mg dwa razy na dobę
Pierwsze zmniejszenie dawki 320 mg dwa razy na dobę przez4 dni, a następnie 3 dni przerwy Dwie tabletki po 160 mg dwarazy na dobę
Drugie zmniejszenie dawki 200 mg dwa razy na dobę przez 4 dni, a następnie 3 dni przerwy Jedna tabletka 200 mg dwa razy na dobę

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie
Hiperglikemia Tabela 3 Zalecana modyfikacja dawki produktu leczniczego TRUQAP w przypadku hiperglikemii

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie

Stopień nasilenia według CTCAEa i stężenieglukozy na czczo (FG)b przed przyjęciem dawki produktu TRUQAP Zaleceniac
Stopień 1.> GGN-160 mg/dl lub > GGN-8,9 mmol/l lub HbA1c > 7% Nie ma konieczności dostosowania dawki produktu TRUQAP.Rozważyć rozpoczęcie lub zintensyfikowanie doustnego leczenia przeciwcukrzycowegod.
Stopień 2.> 160-250 mg/dl lub > 8,9-13,9 mmol/l Wstrzymać podawanie produktu leczniczego TRUQAP i rozpocząć lub zintensyfikować doustne leczenie przeciwcukrzycowe.Jeśli poprawa do wartości ≤ 160 mg/dl (lub≤ 8,9 mmol/l) nastąpi w ciągu 28 dni, wznowić stosowanie produktu TRUQAP w tej samej dawce i utrzymać rozpoczęte lub zintensyfikowane leczenie przeciwcukrzycowe.Jeśli poprawa do wartości ≤ 160 mg/dl (lub≤ 8,9 mmol/l) nastąpi po 28 dniach, wznowić leczenie produktem TRUQAP w dawce o jedenpoziom mniejszej oraz utrzymać rozpoczęte lub zintensyfikowane leczenie przeciwcukrzycowe.
Stopień 3.> 250-500 mg/dl lub > 13,9-27,8 mmol/l Wstrzymać stosowanie produktu TRUQAP i skonsultować się z diabetologiem.Rozpocząć lub zintensyfikować doustne leczenie przeciwcukrzycowe. Rozważyć podanie dodatkowych leków przeciwcukrzycowych, takich jak insulinae, w zależności od wskazań klinicznych.Rozważyć nawodnienie dożylne i wdrożyć odpowiednie postępowanie kliniczne zgodnie z lokalnie obowiązującymi wytycznymi.Jeśli FG zmniejszy się do wartości ≤ 160 mg/dl (lub ≤ 8,9 mmol/l) w ciągu 28 dni, wznowić stosowanie produktu TRUQAP w dawce o jeden poziom mniejszej i utrzymać rozpoczęte lub zintensyfikowane leczenie przeciwcukrzycowe. Jeśli FG nie zmniejszy się do wartości ≤ 160 mg/dl (lub ≤ 8,9 mmol/l) w ciągu 28 dni po odpowiednimleczeniu, trwale zakończyć stosowanie produktu TRUQAP.

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie

Stopień nasilenia według CTCAEa i stężenie glukozy na czczo (FG)b przed przyjęciem dawkiproduktu TRUQAP Zaleceniac
Stopień 4.> 500 mg/dl lub > 27,8 mmol/l Wstrzymać stosowanie produktu TRUQAP i skonsultować się z diabetologiem.Rozpocząć lub zintensyfikować odpowiednie leczenie przeciwcukrzycowe.Rozważyć podawanie insulinye, (dawkowanie i czas trwania leczenia w zależności od wskazań klinicznych), nawadnianie dożylne i wdrożyć odpowiednie postępowanie kliniczne zgodnie z lokalnie obowiązującymi wytycznymi.Jeśli FG zmniejszy się do wartości ≤ 500 mg/dl (lub ≤ 27,8 mmol/l) w ciągu 24 godzin, należy postępować zgodnie z wytycznymi podanymi w tej tabeli dla właściwego stopnia nasilenia.Jeśli stężenie FG > 500 mg/dl (lub > 27,8 mmol/l) potwierdzi się po 24 godzinach, trwale zakończyć stosowanie produktu TRUQAP.

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie
a Stopień nasilenia według NCI CTCAE wersja 4.03. b Należy także uwzględnić zwiększenie wartości HbA1c. c Dalsze zalecenia dotyczące monitorowania glikemii i innych parametrów metabolicznych, patrz punkt 4.4. d Należy rozważyć konsultację z diabetologiem podczas dobierania leczenia przeciwcukrzycowego. Należy uwzględnić możliwość wystąpienia hipoglikemii po podaniu leku przeciwcukrzycowego w dniach bez podawania dawki produktu TRUQAP. Pacjenci powinni także rozważyć konsultację z dietetykiem w celu wprowadzenia zmian w trybie życia, mogących zmniejszyć hiperglikemię (patrz punkt 4.4). Metformina jest obecnie preferowanym doustnym lekiem przeciwcukrzycowym rekomendowanym w przypadku wystąpienia hiperglikemii pojawiającej się u pacjentów uczestniczących w badaniach z kapiwasertybem. Dawkowanie i leczenie pacjentów otrzymujących metforminę w kombinacji z kapiwasertybem wymaga zachowania ostrożności.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie
Z uwagi na możliwość interakcji metforminy z kapiwasertybem (wywołanej inhibicją transporterów nerkowych [np. OCT2] zaangażowanych w wydalanie metforminy) w trakcie równoległego przyjmowania kapiwasertybu i metforminy należy cotygodniowo monitorować kreatyninę po rozpoczęciu leczenia metforminą aż do trzech tygodni, a następnie pierwszego dnia każdego cyklu. Metforminę należy podawać wyłącznie w te dni, w które podaje się również kapiwasertyb (okres półtrwania kapiwasertybu wynosi około 8 godzin) i należy ją odstawić, gdy odstawia się leczenie kapiwasertybem, z wyjątkiem innych wskazań klinicznych. e Doświadczenie z pacjentami otrzymującymi insulinę podczas leczenia produktem TRUQAP jest ograniczone. Biegunka Należy rozważyć wtórną profilaktykę u pacjentów z nawracającą biegunką (patrz punkt 4.4). Tabela 4 Zalecana modyfikacja dawki produktu TRUQAP w przypadku biegunki

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie

Stopień nasilenia według CTCAEa Zalecenia
Stopień 1. Nie ma konieczności dostosowania dawki produktu TRUQAP.Rozpocząć odpowiednie leczenie przeciwbiegunkowe, zmaksymalizować leczenie wspomagające i monitorować w zależności odwskazań klinicznych.
Stopień 2. Rozpocząć lub zintensyfikować odpowiednie leczenie przeciwbiegunkowe, monitorować pacjenta i w zależności od wskazań klinicznych przerwać stosowanie produktu TRUQAP na maksymalnie 28 dni do ustąpienia biegunki do stopnia ≤ 1., a następnie wznowić podawanieproduktu TRUQAP w tej samej dawce lub w

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie

Stopień nasilenia według CTCAEa Zalecenia
dawce o jeden poziom mniejszej, w zależności od wskazań klinicznych.Jeśli biegunka stopnia 2. utrzymuje się lub nawraca, utrzymać odpowiednie leczenie przeciwbiegunkowe i wznowić stosowanie produktu TRUQAP w dawce o jeden poziommniejszej, w zależności od wskazań klinicznych.
Stopień 3. Przerwać stosowanie produktu TRUQAP. Rozpocząć lub zintensyfikować odpowiednie leczenie przeciwbiegunkowe i monitorować w zależności od wskazań klinicznych.Jeśli nastąpi poprawa objawów do stopnia ≤ 1. w ciągu 28 dni, wznowić podawanie produktu TRUQAP w dawce o jeden poziom mniejszej.Jeśli nie nastąpi poprawa objawów do stopnia ≤ 1.w ciągu 28 dni, trwale zakończyć stosowanie produktu TRUQAP.
Stopień 4. Trwale zakończyć stosowanie produktu TRUQAP.

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie
a Stopień nasilenia według NCI CTCAE wersja 5.0. Wysypka i inne polekowe reakcje skórne Należy rozważyć konsultację z dermatologiem w przypadku wystąpienia polekowych reakcji skórnych wszystkich stopni, niezależnie od ich nasilenia. U pacjentów z uporczywą wysypką i (lub) wcześniejszym występowaniem wysypki stopnia 3., należy rozważyć profilaktykę wtórną polegającą na kontynuowaniu podawania doustnych leków przeciwhistaminowych i (lub) steroidów miejscowych (patrz punkt 4.4). Tabela 5 Zalecana modyfikacja dawki produktu TRUQAP w przypadku wysypki i innych polekowych reakcji skórnych

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie

Stopień nasilenia według CTCAEa Zalecenia
Stopień 1. Nie ma konieczności dostosowania dawki produktu TRUQAP.Rozpocząć stosowanie emolientów i rozważyć włączenie doustnych niesedatywnych leków przeciwhistaminowych, w zależności od wskazańklinicznych, aby opanować objawy.
Stopień 2. Rozpocząć lub zintensyfikować miejscowe leczenie steroidami i rozważyć włączenie doustnych niesedatywnych leków przeciwhistaminowych.W przypadku braku poprawy w wyniku zastosowanego leczenia przerwać stosowanie produktu TRUQAP.Wznowić w tej samej dawce po tym, jak wysypka stanie się tolerowana klinicznie.
Stopień 3. Przerwać stosowanie produktu TRUQAP. Rozpocząć odpowiednie leczenie dermatologiczne steroidami do stosowania miejscowego o średniej/dużej sile działania, doustnymi niesedatywnymi lekami przeciwhistaminowymi i (lub) steroidami o działaniu systemowym.Jeśli nastąpi poprawa objawów w ciągu 28 dni dostopnia ≤ 1., wznowić podawanie produktu TRUQAP w dawce o jeden poziom mniejszej.

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie

Stopień nasilenia według CTCAEa Zalecenia
Jeśli nie nastąpi poprawa objawów do stopnia ≤ 1. w ciągu 28 dni, trwale zakończyć stosowanie produktu TRUQAP.U pacjentów z nawrotem niemożliwej do tolerowania wysypki stopnia ≥ 3. rozważyć trwałe zakończenie stosowania produktu TRUQAP.
Stopień 4. Trwale zakończyć stosowanie produktu TRUQAP.

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie
a Stopień nasilenia według CTCAE wersja 5.0. Inne działania toksyczne Tabela 6 Zalecana modyfikacja dawki i postępowanie w przypadku innych działań toksycznych (z wyłączeniem hiperglikemii, biegunki, wysypki i innych polekowych reakcji skórnych)

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie

Stopień nasilenia według CTCAEa Zalecenia
Stopień 1. Nie ma konieczności dostosowania dawki produktu TRUQAP, rozpocząć odpowiednie leczenie i monitorować w zależności odwskazań klinicznych.
Stopień 2. Przerwać stosowanie produktu TRUQAP do czasu poprawy objawów do stopnia ≤ 1.
Stopień 3. Przerwać stosowanie produktu TRUQAP do czasu poprawy objawów do stopnia ≤ 1. Jeśli nastąpi poprawa objawów, wznowić podawanie produktu TRUQAP w tej samej dawce lub wdawce o jeden poziom mniejszej, w zależności od wskazań klinicznych.
Stopień 4. Trwale zakończyć stosowanie produktu TRUQAP.

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie
a Stopień nasilenia według CTCAE wersja 5.0. Jednoczesne podawanie z silnymi i umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 Należy unikać jednoczesnego podawania produktu TRUQAP z silnymi inhibitorami CYP3A4. Jeśli jednoczesne podanie tych leków jest konieczne, dawkę produktu TRUQAP należy zmniejszyć do 320 mg dwa razy na dobę (co odpowiada całkowitej dawce dobowej 640 mg). Dawkę produktu TRUQAP należy zmniejszyć do 320 mg dwa razy na dobę (co odpowiada całkowitej dawce dobowej 640 mg) podczas jednoczesnego podawania z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4. Po odstawieniu silnego lub umiarkowanego inhibitora CYP3A4 należy wznowić dawkowanie produktu TRUQAP (po upływie 3 do 5 okresów półtrwania inhibitora), które było stosowane przed rozpoczęciem podawania silnego lub umiarkowanego inhibitora CYP3A4. Więcej informacji, patrz punkt 4.5. Szczególne populacje pacjentów Osoby w podeszłym wieku Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie
Dane dotyczące pacjentów w wieku ≥ 75 lat są ograniczone . Zaburzenie czynności nerek Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Produkt leczniczy TRUQAP nie jest zalecany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, ponieważ nie badano bezpieczeństwa stosowania i farmakokinetyki u tych pacjentów (patrz punkt 5.2). Zaburzenie czynności wątroby Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby dostępne dane są ograniczone; produkt leczniczy TRUQAP powinien być podawany pacjentom z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby tylko, jeśli korzyści przewyższają ryzyko i ci pacjenci powinni być ściśle monitorowani pod kątem objawów toksyczności.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie
Produkt leczniczy TRUQAP nie jest zalecany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ponieważ nie badano bezpieczeństwa stosowania i farmakokinetyki u tych pacjentów (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego TRUQAP u dzieci w wieku 0-18 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Produkt leczniczy TRUQAP jest przeznaczony do stosowania doustnego. Tabletki można przyjmować z pokarmem lub bez (patrz punkt 5.2). Należy je połykać w całości, popijając wodą i nie należy ich żuć, rozgryzać, rozpuszczać ani dzielić. Nie należy połykać tabletki, która została wcześniej połamana, rozgnieciona lub w innych sposób naruszona, ponieważ takie metody przyjmowania nie były badane w badaniach klinicznych.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Hiperglikemia Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania produktu TRUQAP u pacjentów ze współistniejącą cukrzycą typu 1 lub cukrzycą typu 2 wymagających przyjmowania insuliny i (lub) u pacjentów z HbA1c > 8,0% (63,9 mmol/mol) nie było badane, ponieważ pacjenci ci zostali wykluczeni z udziału w badaniu klinicznym III fazy. Do tego badania włączono 21 (5,9%) pacjentów w grupie otrzymującej TRUQAP w skojarzeniu z fulwestrantem z HbA1c ≥ 6,5%. Hiperglikemia była częściej zgłaszana u pacjentów z wyjściowym HbA1c ≥ 6,5% (28,6% pacjentów) niż u tych z wyjściowym HbA1c <6,5% (15,4%). Ciężka hiperglikemia, związana z kwasicą ketonową, występowała u pacjentów leczonych produktem TRUQAP. Pacjenci z cukrzycą w wywiadzie mogą wymagać intensyfikacji leczenia przeciwcukrzycowego i powinni być ściśle monitorowani.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Specjalne środki ostrozności
Konsultacja z diabetologiem lub z osobą z fachowego personelu medycznego doświadczoną w leczeniu hiperglikemii jest rekomendowana u pacjentów z cukrzycą. Przed rozpoczęciem leczenia produktem TRUQAP należy poinformować pacjentów o możliwości wystąpienia hiperglikemii spowodowanej przyjmowaniem produktu TRUQAP (patrz punkt 4.8) oraz o konieczności natychmiastowego skontaktowania się z osobą z fachowego personelu medycznego w przypadku wystąpienia objawów hiperglikemii (np. nadmiernego pragnienia, częstszego niż zwykle oddawania moczu lub oddawania większej niż zwykle ilości moczu bądź zwiększonego łaknienia z utratą masy ciała). Przed rozpoczęciem leczenia kapiwasertybem u pacjentów należy oznaczyć stężenie glukozy we krwi na czczo (FG) i stężenie HbA1c, a następnie powtarzać te oznaczenia regularnie podczas leczenia (Tabela 7). Tabela 7 Harmonogram monitorowania stężeń glukozy na czczo i stężenia HbA1c

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Specjalne środki ostrozności

Zalecany harmonogram monitorowania stężeń glukozy na czczo oraz stężenia HbA1c uwszystkich pacjentów leczonych produktem TRUQAP Zalecany harmonogram monitorowania stężeń glukozy na czczo oraz stężenia HbA1c upacjentów z cukrzycą, leczonych produktem TRUQAP1
W czasie badań przesiewowych przed rozpoczęciem leczeniaproduktem TRUQAP Oznaczyć stężenie glukozy w osoczu na czczo i stężenie HbA1c oraz zoptymalizować stężenie glukozy we krwi u pacjenta (patrz Tabela 3).
Po rozpoczęciu leczenia produktem TRUQAP Monitorować stężenie glukozy na czczo w tygodniu 1., 2., 4., 6. i 8. po rozpoczęciu leczenia, a następnie co miesiąc.
Należy regularnie monitorować/pacjent powinien samodzielnie monitorować stężenie glukozy na czczo, częściej w okresie pierwszych 4 tygodni, a zwłaszcza w ciągu pierwszych 2 tygodni leczenia, zgodnie z zaleceniami fachowego personelu medycznego*. Należy monitorować/pacjent powinien samodzielnie monitorować stężenie glukozy na czczo codziennie w pierwszych 2 tygodniach leczenia.Następnie, należy kontynuować monitorowanie stężenia glukozy na czczo tak często, jak to konieczne w ramach postępowania z hiperglikemią, zgodnie z zaleceniami fachowegopersonelu medycznego*.
Stężenie HbA1c należy skontrolować co 3 miesiące.
Jeśli wystąpi hiperglikemia po rozpoczęciu leczenia produktem TRUQAP Należy monitorować stężenie glukozy na czczo zgodnie ze wskazaniami klinicznymi (co najmniej dwa razy w tygodniu, tj. w dni rozpoczęcia i zakończenia leczenia kapiwasertybem) do czasu obniżenia się stężenia glukozy na czczo do poziomów wyjściowych.Zaleca się udzielanie pacjentom porad dotyczących zmiany stylu życia. Należy rozważyć konsultację z fachowym personelem medycznym mającym doświadczenie w leczeniu hiperglikemii.W zależności od ciężkości hiperglikemii, dawkowanie produktu TRUQAP można przerwać, zredukować lub trwale zakończyć (patrz punkt 4.2, Tabela3).
W czasie stosowania leku przeciwcukrzycowego należy nadal kontrolować stężenie glukozy na czczo co najmniej raz w tygodniu przez 2 miesiące, a następnie raz na dwa tygodnie lub zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.
* Monitorowanie stężenia glukozy należy zawsze wykonywać na polecenie lekarza w zależności od wskazań klinicznych.1 Częstsze badanie stężenia glukozy na czczo jest wymagane u pacjentów z cukrzycą w wywiadzie, u pacjentów bez cukrzycy w wywiadzie i wykazujących FG >GGN 160 mg/dl (>GGN 8,9 mmol/l) podczas leczenia, u pacjentów stosujących jednocześnie kortykosteroidy lub u osób ze współistniejącymi zakażeniami lub w innych stanach, które mogą wymagać wzmożonej kontroli glikemii, aby zapobiec pogorszeniu się zaburzeń metabolizmu glukozy i potencjalnym powikłaniom, jakim jest cukrzycowa kwasica ketonowa. U tych pacjentów oprócz FG zaleca się monitorowanie HbA1c, ciał ketonowych(najlepiej we krwi) i innych parametrów metabolicznych (zgodnie ze wskazaniami).

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Specjalne środki ostrozności
Biegunka Biegunkę zgłaszano u większości pacjentów leczonych produktem TRUQAP (patrz punkt 4.8). Kliniczne następstwa biegunki mogą obejmować odwodnienie, hipokaliemię i ostre uszkodzenie nerek, które były zgłaszane, wraz z zaburzeniami rytmu serca (z hipokaliemią jako czynnikiem ryzyka), podczas leczenia produktem TRUQAP. W zależności od nasilenia biegunki podawanie produktu TRUQAP może zostać przerwane, zmniejszone lub całkowicie zakończone (patrz punkt 4.2, Tabela 4). Należy doradzić pacjentom, by rozpoczęli przyjmowanie leków przeciwbiegunkowych po wystąpieniu pierwszych objawów biegunki i aby zwiększyli doustną podaż płynów, jeśli objawy biegunki wystąpią podczas przyjmowania produktu TRUQAP. U pacjentów z biegunką konieczne jest utrzymanie prawidłowej wolemii i równowagi elektrolitowej, aby uniknąć powikłań związanych z hipowolemią i małym stężeniem elektrolitów.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Specjalne środki ostrozności
Wysypka i inne polekowe reakcje skórne U pacjentów otrzymujących TRUQAP zgłaszano polekowe reakcje skórne, w tym rumień wielopostaciowy i uogólnione złuszczające zapalenie skóry (patrz punkt 4.8). Należy monitorować pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów wysypki lub zapalenia skóry, a w zależności od nasilenia polekowych reakcji skórnych dawkowanie można przerwać, zmniejszyć lub trwale zakończyć (patrz punkt 4.2, Tabela 5). Zaleca się konsultację z dermatologiem na wczesnym etapie występowania tych reakcji, aby zwiększyć precyzję rozpoznania i ustalić odpowiednie postępowanie. Pacjenci wykluczeni z badania Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania tego produktu leczniczego nie było badane u pacjentów z objawowym zajęciem narządów trzewnych. Pacjenci z występowaniem w wywiadzie klinicznie istotnej choroby serca, w tym QTcF > 470 ms, wszelkich czynników zwiększających ryzyko wydłużenia QTc lub ryzyko wystąpienia arytmii bądź ryzyko zaburzeń czynności serca lub pacjenci ze współistniejącą cukrzycą typu 1 lub cukrzycą typu 2 wymagający przyjmowania insuliny oraz pacjenci z HbA1c > 8,0% (63,9 mmol/mol) byli wykluczeni z badania CAPItello-291.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy wziąć to pod uwagę przepisując produkt TRUQAP tym pacjentom. Inne produkty lecznicze Jednoczesne podawanie silnych lub umiarkowanych inhibitorów CYP3A4 z produktem TRUQAP może prowadzić do zwiększenia ekspozycji na kapiwasertyb, a w konsekwencji do większego ryzyka wystąpienia działań toksycznych. Patrz punkt 4.2, aby zapoznać się z modyfikacjami dawki produktu TRUQAP podczas jednoczesnego podawania z inhibitorami CYP3A4. I przeciwnie: jednoczesne podawanie silnych i umiarkowanych induktorów CYP3A4 może prowadzić do zmniejszenia ekspozycji na kapiwasertyb. Należy unikać jednoczesnego podawania silnych i umiarkowanych induktorów CYP3A4 z produktem leczniczym TRUQAP. Zawartość sodu Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Kapiwasertyb jest metabolizowany głównie przez enzymy CYP3A4 i UGT2B7. W warunkach in vivo kapiwasertyb jest słabym inhibitorem CYP3A zależnym od czasu. Produkty lecznicze, które mogą zwiększać stężenie kapiwasertybu w osoczu Silne inhibitory CYP3A4 Jednoczesne podawanie produktu TRUQAP z silnymi inhibitorami CYP3A4 zwiększa stężenie kapiwasertybu, co może zwiększyć ryzyko wystąpienia działań toksycznych produktu TRUQAP. Należy unikać jednoczesnego podawania leku z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. boceprewirem, cerytynibem, klarytromycyną, kobicystatem, koniwaptanem, ensitrelwirem, idelalizybem, indynawirem, itrakonazolem, josamycyną, ketokonazolem, lonafarnibem, mibefradylem, mifepristonem, nefazodonem, nelfinawirem, pozakonazolem, rybocyklibem, rytonawirem, sakwinawirem, telaprewirem, telitromycyną, troleandomycyną, tukatynibem, worykonazolem, grejpfrutem i sokiem z grejpfruta).
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Interakcje
Jeśli jednoczesne podawanie jest konieczne, należy zmniejszyć dawkę produktu TRUQAP (patrz punkt 4.2). Jednoczesne podawanie wielokrotnych dawek 200 mg silnego inhibitora CYP3A4, itrakonazolu zwiększyło pole pod krzywą zależności stężenia kapiwasertybu od czasu (AUC inf ) i stężenie maksymalne (C max ) odpowiednio o 95% i 70% w porównaniu z podaniem samego kapiwasertybu. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 Jednoczesne podawanie produktu TRUQAP z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 zwiększa stężenie kapiwasertybu, co może zwiększyć ryzyko wystąpienia działań toksycznych produktu TRUQAP. Należy zmniejszyć dawkę produktu TRUQAP podczas jednoczesnego podawania z umiarkowanym inhibitorem CYP3A4 (np. aprepitantem, ciprofloksacyną, cyklosporyną, diltiazemem, erytromycyną, flukonazolem, fluwoksaminą, tofizopamem, werapamilem) (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Interakcje
Produkty lecznicze, które mogą zmniejszać stężenie kapiwasertybu w osoczu Silne induktory CYP3A4 Należy unikać jednoczesnego podawania produktu leczniczego TRUQAP z silnymi induktorami CYP3A4 (np. karbamazepiną, fenytoiną, ryfampicyną, zielem dziurawca). Jednoczesne podawanie kapiwasertybu z silnym induktorem CYP3A4, enzalutamidem, zmniejszyło AUC kapiwasertybu o około 40% do 50%. Umiarkowane induktory CYP3A4 Jednoczesne podawanie kapiwasertybu z umiarkowanym induktorem CYP3A4 ma potencjał zmniejszania stężenia kapiwasertybu. Może to obniżać skuteczność produktu leczniczego TRUQAP. Należy unikać jednoczesnego podawania leku z umiarkowanymi induktorami CYP3A4 (np. bozentanem, cenobamatem, dabrafenibem, elagoliksem, etrawiryną, lersywiryną, lesinuradem, lopinawirem, lorlatynibem, metamizolem, mitapiwatem, modafinilem, nafcyliną, peksydartynibem, fenobarbitalem, ryfabutyną, semagacestatem, sotorasibem, talwiraliną, telotristatu etylem, tiorydazyną).
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Interakcje
Produkty lecznicze, których stężenie w osoczu może zmienić się pod wpływem kapiwasertybu Substraty CYP3A Stężenie produktów leczniczych eliminowanych głównie w drodze metabolizmu CYP3A może zwiększać się, gdy są one podawane jednocześnie z produktem TRUQAP, co może następnie prowadzić do nasilenia działań toksycznych, w zależności od okna terapeutycznego tych produktów. Kapiwasertyb zwiększał AUC midazolamu o 15% do 77% i dlatego jest słabym inhibitorem CYP3A (patrz punkt 5.2). Może zajść konieczność dostosowania dawki produktów leczniczych o wąskim oknie terapeutycznym, wydalanych głównie drogą metabolizmu CYP3A (np. karbamazepiny, cyklosporyny, fentanylu, pimozydu, simwastatyny, takrolimusu). Należy zapoznać się z ChPL innych produktów leczniczych, w których podano zalecenia dotyczące jednoczesnego podawania ze słabymi inhibitorami CYP3A4. Substraty CYP2D6 o wąskim indeksie terapeutycznym Oceny in vitro wykazały, że kapiwasertyb ma potencjał hamujący aktywności enzymów CYP2D6.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Interakcje
Kapiwasertyb należy stosować ostrożnie w kombinacji z wrażliwymi substratami enzymów CYP2D6, które charakteryzują się wąskim indeksem terapeutycznym, ponieważ kapiwasertyb może zwiększać ekspozycję ogólnoustrojową na te substraty. Substraty CYP2B6 o wąskim indeksie terapeutycznym Oceny in vitro wykazały, że kapiwasertyb ma potencjał indukujący aktywności enzymów CYP2B6. Kapiwasertyb należy stosować ostrożnie w kombinacji z wrażliwymi substratami enzymów CYP2B6, które charakteryzują się wąskim indeksem terapeutycznym (np. bupropionem), ponieważ kapiwasertyb może zmniejszać ekspozycję ogólnoustrojową na te substraty. Substraty UGT1A1 o wąskim indeksie terapeutycznym Oceny in vitro wykazały, że kapiwasertyb ma potencjał hamujący aktywności enzymów UGT1A1. Kapiwasertyb należy stosować ostrożnie w kombinacji z wrażliwymi substratami enzymów UGT1A1, które charakteryzują się wąskim indeksem terapeutycznym (np.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Interakcje
irynotekanem), ponieważ kapiwasertyb może zwiększać ekspozycję ogólnoustrojową na te substraty. Interakcje z transporterami wątrobowymi (BCRP, OATP1B1, OATP1B3) Ekspozycja na produkty lecznicze, które są wrażliwe na zahamowanie BCRP, OATP1B1 i (lub) OATP1B3, jeśli są metabolizowane przez CYP3A4, może zwiększyć się pod wpływem jednoczesnego podawania produktu TRUQAP. Może to prowadzić do nasilenia działań toksycznych. W zależności od okna terapeutycznego tych produktów leczniczych, może zajść konieczność dostosowania ich dawki, jeśli są one wrażliwe na zahamowanie BCRP, OATP1B1 i (lub) OATP1B3, jeśli są metabolizowane przez CYP3A4 (np. simwastatyna). Należy zapoznać się z ChPL innych produktów leczniczych, w których podano zalecenia dotyczące jednoczesnego podawania z inhibitorami CYP3A4, BCRP, OATP1B1 i OATP1B3.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Interakcje
Interakcje z transporterami nerkowymi (MATE1, MATE2K, OCT2) Ekspozycja na produkty lecznicze, które są wrażliwe na zahamowanie MATE1, MATE2K i (lub) OCT2 może zwiększyć się pod wpływem jednoczesnego podawania produktu TRUQAP. Może to prowadzić do nasilenia działań toksycznych. W zależności od okna terapeutycznego tych produktów leczniczych, może zajść konieczność dostosowania ich dawki, jeśli są one wrażliwe na zahamowanie MATE1, MATE2K i OCT2 (np. dofetylid, prokainamid). Należy zapoznać się z ChPL innych produktów leczniczych, w których podano zalecenia dotyczące jednoczesnego podawania z inhibitorami MATE1, MATE2K i (lub) OCT2. Podczas leczenia produktem TRUQAP może wystąpić przejściowe zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy z powodu zahamowania OCT2, MATE1 i MATE2K przez kapiwasertyb.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym/Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Należy doradzić kobietom w wieku rozrodczym, by unikały zajścia w ciążę podczas przyjmowania produktu TRUQAP. U kobiet w wieku rozrodczym należy wykonać test ciążowy przed rozpoczęciem leczenia i zweryfikować jego wynik jako ujemny. Należy rozważyć powtarzanie testu ciążowego przez cały czas trwania leczenia. Należy doradzić pacjentom stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas przyjmowania produktu TRUQAP i przez pewien czas po zakończeniu leczenia produktem TRUQAP: co najmniej 4 tygodnie u kobiet i 16 tygodni u mężczyzn. Ciąża Brak danych dotyczących stosowania produktu TRUQAP u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Dlatego produkt leczniczy TRUQAP nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią Nie wiadomo, czy kapiwasertyb lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Ekspozycję na kapiwasertyb potwierdzono u karmionych piersią młodych szczura, co może wskazywać na wydzielanie kapiwasertybu do mleka. Nie można wykluczyć ryzyka dla dziecka karmionego piersią (patrz punkt 5.3). Podczas leczenia produktem TRUQAP należy przerwać karmienie piersią. Płodność Brak danych klinicznych dotyczących płodności. W badaniach na zwierzętach nie obserwowano działań niepożądanych na żeńskie narządy rozrodcze, ale wpływ na płodność samic szczura nie był badany. Kapiwasertyb wywierał działanie toksyczne na jądra i może zaburzać płodność mężczyzn w wieku rozrodczym (patrz punkt 5.3). Należy zapoznać się z punktem 4.6 w drukach informacyjnych fulwestrantu.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn TRUQAP może wywierać niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, ponieważ podczas leczenia kapiwasertybem zgłaszano uczucie zmęczenia, zawroty głowy oraz omdlenia (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Podsumowanie profilu bezpieczeństwa produktu TRUQAP opiera się na danych pochodzących od 355 pacjentów, którzy otrzymali TRUQAP w skojarzeniu z fulwestrantem w badaniu III fazy (CAPItello-291). Mediana czasu trwania ekspozycji na kapiwasertyb w badaniu CAPItello-291 wyniosła 5,42 miesiąca, przy czym u 27% pacjentów ekspozycja trwała ≥ 12 miesięcy. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były: biegunka (72,4%), wysypka (40,3%), nudności (34,6%), uczucie zmęczenia (32,1%), wymioty (20,6%), zapalenie błony śluzowej jamy ustnej (17,2%), hiperglikemia (16,9%), ból głowy (16,9%) i zmniejszone łaknienie (16,6%). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi stopnia 3. lub 4. były: wysypka (12,4%), biegunka (9,3%), hiperglikemia (2,3%), hipokaliemia (2,3%), niedokrwistość (2,0%) i zapalenie błony śluzowej jamy ustnej (2,0%).
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Działania niepożądane
Ciężkie działania niepożądane obserwowano u 6,8% pacjentów leczonych produktem TRUQAP w skojarzeniu z fulwestrantem. Do najczęstszych ciężkich działań niepożądanych zgłaszanych u pacjentów przyjmujących TRUQAP w skojarzeniu z fulwestrantem należały: wysypka (2,3%), biegunka (1,7%) i wymioty (1,1%). Zmniejszenie dawki z powodu działań niepożądanych zgłoszono u 17,7% pacjentów. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi prowadzącymi do zmniejszenia dawki produktu TRUQAP były biegunka (7,9%) i wysypka (4,5%). Zakończenie leczenia z powodu działań niepożądanych miało miejsce u 9,6% pacjentów. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi prowadzącymi do zakończenia leczenia były wysypka (4,5%), biegunka (2,0%) i wymioty (2,0%). Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych W Tabeli 8 wymieniono działania niepożądane w oparciu o zbiorcze dane pochodzące od pacjentów leczonych produktem TRUQAP w skojarzeniu z fulwestrantem w badaniach klinicznych po podaniu zalecanej dawki.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Działania niepożądane
Działania niepożądane zostały przedstawione według klasyfikacji układów i narządów MedDRA (ang. System Organ Class, SOC ). W obrębie każdej grupy układów i narządów preferowane terminy uporządkowano zgodnie z malejącą częstością, a następnie według zmniejszającej się ciężkości. Częstości występowania działań niepożądanych są zdefiniowane jako: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000) i częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 8 Działania niepożądane obserwowane u pacjentów leczonych produktem TRUQAP

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Termin MedDRA Dowolny stopień nasilenia (%)
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zakażenie układu moczowego1 Bardzo często
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niedokrwistość Bardzo często
Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość2 Często
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hiperglikemia2 Bardzo często
Zmniejszone łaknienie Bardzo często
Hipokaliemia Często
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Bardzo często
Zaburzenia smaku Często
Zawroty głowy Często
Omdlenia Często
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Ostre uszkodzenie nerek Często
Zaburzenia żołądka i jelit Suchość błony śluzowej jamy ustnej Często
Ból brzucha Często
Biegunka2 Bardzo często
Nudności Bardzo często
Wymioty Bardzo często
Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej3 Bardzo często
Niestrawność Często
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypka4 Bardzo często
Świąd Bardzo często
Suchość skóry Często
Rumień wielopostaciowy Często
Wykwity polekowe Niezbyt często
Zapalenie skóry Niezbyt często
Uogólnione złuszczające zapalenie skóry Niezbyt często
Toksyczne wykwity skórne Niezbyt często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Zmęczenie5 Bardzo często
Zapalenie błony śluzowej Często
Gorączka Często
Badania diagnostyczne Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi Często

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Działania niepożądane
Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Termin MedDRA Dowolny stopień nasilenia (%)
Zwiększenie stężenia hemoglobiny glikowanej Często
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Działania niepożądane
1 Zakażenie układu moczowego obejmuje zakażenie układu moczowego i zapalenie pęcherza moczowego. 2. Obejmuje inne pokrewne terminy. 3. Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej obejmuje zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, owrzodzenie aftowe i owrzodzenie jamy ustnej. 4. Wysypka obejmuje rumień, wysypkę, wysypkę rumieniową, wysypkę plamistą, wysypkę plamisto-grudkową, wysypkę grudkową i wysypkę ze świądem. 5. Zmęczenie obejmuje uczucie zmęczenia i astenię. Opis wybranych działań niepożądanych Hiperglikemia Hiperglikemia dowolnego stopnia wystąpiła u 60 (16,9%) pacjentów, a hiperglikemia stopnia 3. lub 4. wystąpiła u 8 (2,3%) pacjentów otrzymujących produkt leczniczy TRUQAP. Mediana czasu do pierwszego wystąpienia hiperglikemii wyniosła 15 dni (zakres: 1 do 367). W badaniu zmniejszenie dawki było konieczne u 2 (0,6%) pacjentów, a 1 (0,3%) pacjent zakończył leczenie z powodu hiperglikemii.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Działania niepożądane
Wśród wspomnianych 60 pacjentów z hiperglikemią 28 (46,7%) pacjentów było leczonych lekiem antyhiperglikemicznym (w tym 16,7% – insuliną). Patrz punkt 4.4. Biegunka Biegunka wystąpiła u 257 (72,4%) pacjentów otrzymujących produkt leczniczy TRUQAP. Biegunka stopnia 3. lub 4. wystąpiła u 33 (9,3%) pacjentów. Mediana czasu do pierwszego wystąpienia biegunki wyniosła 8 dni (zakres: 1 do 519). Zmniejszenie dawki było konieczne u 28 (7,9%) pacjentów, a 7 (2,0%) pacjentów zakończyło stosowanie produktu TRUQAP z powodu biegunki. Wśród wspomnianych 257 pacjentów z biegunką podanie leków przeciwbiegunkowych było konieczne u 59% (151/257) pacjentów w celu opanowania objawów biegunki. Wysypka Wysypkę (w tym rumień, wysypkę, wysypkę rumieniową, wysypkę plamistą, wysypkę plamisto- grudkową, wysypkę grudkową i wysypkę ze świądem) zgłoszono u 143 (40,3%) pacjentów. Mediana czasu do pierwszego wystąpienia wysypki wyniosła 12 dni (zakres: 1-226). Zdarzenia stopnia 3. lub 4.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Działania niepożądane
wystąpiły u 44 (12,4%) pacjentów otrzymujących kapiwasertyb. Rumień wielopostaciowy wystąpił u 6 (1,7%) pacjentów, a największym stopniem nasilenia był stopień 3. u 3 (0,8%) pacjentów. Uogólnione złuszczające zapalenie skóry wystąpiło u 2 (0,6%) pacjentów; zdarzenia te miały 3. stopień nasilenia. Zmniejszenie dawki było konieczne u 16 (4,5%) pacjentów, a 16 (4,5%) pacjentów zakończyło leczenie produktem TRUQAP z powodu wysypki. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Obecnie nie ma swoistego leczenia w przypadku przedawkowania produktu leczniczego TRUQAP. Przyjęcie kapiwasertybu w dawce większej niż wskazana może zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych kapiwasertybu, w tym biegunki. Lekarze powinni stosować ogólne środki wspomagające, a pacjenci powinni być leczeni objawowo.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwnowotworowe, inne leki przeciwnowotworowe, kod ATC: L01EX27. Mechanizm działania Kapiwasertyb jest silnym, selektywnym inhibitorem aktywności kinazowej wszystkich 3 izoform kinazy serynowo-treoninowej AKT (AKT1, AKT2 i AKT3). AKT jest głównym przekaźnikiem sygnału w kaskadzie 3-kinazy fosfatydyloinozytolu (PI3K) regulującej liczne procesy komórkowe, w tym: przeżycie komórek, ich proliferację, cykl komórkowy, metabolizm, transkrypcję genów i migrację komórek. Aktywacja AKT w nowotworach jest skutkiem: aktywacji wyższych etapów przez inne szlaki sygnałowe, mutacji w genie AKT1 , utraty funkcji homologu fosfatazy i tensyny (ang. Phosphatase and Tensin Homolog, PTEN) oraz mutacji w podjednostce katalitycznej PI3K ( PIK3CA ).
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Kapiwasertyb zmniejsza wzrost linii komórkowych wywodzących się z guzów litych i zaburzeń hematologicznych, w tym linii komórkowych raka piersi z mutacjami PIK3CA lub AKT1 bądź bez tych mutacji lub ze zmianami w genie PTEN . Leczenie kapiwasertybem i fulwestrantem wykazywało odpowiedź przeciwnowotworową w szeregu modeli PDX ludzkiego raka piersi ER+ reprezentujących różne podtypy raka piersi. Obejmowały one modele z wykrywalnymi mutacjami lub zmianami w genach PIK3CA , PTEN lub AKT1 bądź bez tych mutacji i zmian . Elektrofizjologia serca Na podstawie analizy zależności odpowiedzi na leczenie od ekspozycji, przeprowadzonej na danych pochodzących od 180 pacjentów z zaawansowanymi litymi nowotworami złośliwymi, którzy otrzymywali kapiwasertyb w dawkach od 80 do 800 mg, przewidywane wydłużenie QTcF wyniosło 3,87 ms przy średnim C max w stanie stacjonarnym po podaniu dawki 400 mg dwa razy na dobę.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna CAPItello-291 to randomizowane badanie prowadzone metodą podwójnie ślepej próby z grupą kontrolną przyjmującą placebo, do którego włączono 708 pacjentów w celu analizy skuteczności i bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego TRUQAP w skojarzeniu z fulwestrantem u dorosłych kobiet w wieku przed- i pomenopauzalnym oraz u dorosłych mężczyzn z miejscowo zaawansowanym (nieoperacyjnym) lub przerzutowym ER-dodatnim i HER2-ujemnym (definiowanym jako IHC 0 lub 1+, lub IHC 2+/ISH-) rakiem piersi, z których u 289 występował nowotwór z co najmniej jedną kwalifikującą się zmianą w genach PIK3CA/AKT1/PTEN , po wystąpieniu nawrotu lub progresji choroby w trakcie lub po leczeniu opartym na inhibitorze aromatazy (AI). Z badania wykluczono pacjentów, którzy stosowali wcześniej więcej niż 2 linie terapii hormonalnej z powodu choroby miejscowo zaawansowanej (nieoperacyjnej) lub przerzutowej, więcej niż 1 linię chemioterapii z powodu choroby miejscowo zaawansowanej (nieoperacyjnej) lub przerzutowej, wcześniejsze leczenie inhibitorami AKT, PI3K, mTOR, fulwestrantem i (lub) innymi SERDs, z istotnymi klinicznie zaburzeniami metabolizmu glukozy (zdefiniowanymi jako pacjenci z cukrzycą typu 1 lub cukrzycą typu 2 wymagający przyjmowania insuliny i (lub) HbA1c > 8,0% (63,9 mmol/mol)), z istotną klinicznie chorobą serca w wywiadzie i objawową chorobą trzewną lub pacjentów z obciążeniem chorobą dyskwalifikującym ich od leczenia hormonalnego.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci zostali zrandomizowani w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej produkt TRUQAP w dawce 400 mg (N=355) lub placebo (N=353) podawane dwa razy na dobę przez 4 dni, po których następowały 3 dni przerwy w każdym tygodniu wchodzącym w skład 28-dniowego cyklu leczenia. Fulwestrant w dawce 500 mg podawano w 1. i 15. dniu cyklu 1., a następnie w 1. dniu 28-dniowego cyklu. Kobiety w wieku przed- i okołomenopauzalnym były leczone agonistą LHRH. Randomizacja była stratyfikowana wedle obecności przerzutów do wątroby, wcześniejszego leczenia inhibitorami CDK4/6 i regionu geograficznego. Leczenie podawano do czasu progresji choroby, zgonu, wycofania zgody lub niedopuszczalnej toksyczności. Przed randomizacją od pacjentów pobierano próbkę guza w celu retrospektywnego stwierdzenia obecności lub braku zmian w genach PIK3CA/AKT1/PTEN w badaniu wykonywanym w ośrodku centralnym. Dane demograficzne i wyjściowe cechy charakterystyczne były równomiernie rozłożone w obu grupach.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W puli 708 pacjentów mediana wieku wyniosła 58 lat (zakres: 26 do 90 i 30,7% pacjentów było w wieku powyżej 65 lat); kobiety (99%); osoby rasy białej (57,5%), osoby rasy żółtej (26,7%), osoby rasy czarnej (1,1%); stan sprawności według Eastern Cooperative Oncology Group (ECOG) 0 (65,7%), 1 (34,2%), 21,8% pacjentek było w wieku przed- lub okołomenopauzalnym. Wszyscy pacjenci otrzymywali wcześniej terapię hormonalną (100% pacjentów otrzymywało terapię opartą na AI i 44,1% pacjentów otrzymywało tamoksyfen). Wcześniejsze leczenie inhibitorem CDK4/6 zgłoszono u 70,1% pacjentów. Chemioterapię z powodu choroby miejscowo zaawansowanej (nieoperacyjnej) lub przerzutowej zgłoszono u 18,2% pacjentów. Dane demograficzne pacjentów zaliczonych do podgrupy ze zmianami w genach PIK3CA/AKT1/PTEN były ogólnie odpowiadające całej populacji badania .
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Podwójny pierwszorzędowy punkt końcowy obejmował czas przeżycia wolnego od progresji choroby (PFS) w ocenie badacza w populacji ogólnej oraz PFS w podgrupie pacjentów ze zmianami w genach PIK3CA/AKT1/PTEN oceniane na podstawie kryteriów oceny odpowiedzi w guzach litych (RECIST) w wersji 1.1. W dniu daty odcięcia danych (ang. data cutoff, DCO ) 15 sierpnia 2022 r., badanie wykazało statystycznie istotną poprawę PFS u pacjentów otrzymujących produkt leczniczy TRUQAP w skojarzeniu z fulwestrantem w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo w skojarzeniu z fulwestrantem, zarówno w populacji ogólnej, jak i w podgrupie ze zmianami w genach PIK3CA/AKT1/PTEN (patrz Tabela 9). W analizie eksploracyjnej PFS przeprowadzonej u 313 (44%) pacjentów z guzami bez zmian w genach PIK3CA/AKT1/PTEN HR wyniósł 0,79 (95% CI: 0,61; 1,02), co wskazuje, że różnica w populacji ogólnej została przypisana przede wszystkim wynikom odnotowanym w populacji pacjentów z guzami, w których występowała zmiana w genach PIK3CA/AKT1/PTEN .
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wyniki dotyczące PFS w ocenie badacza zostały potwierdzone spójnymi wynikami zaślepionej, niezależnej, centralnej oceny (BICR). Dane dotyczące OS nie były gotowe w chwili przeprowadzania pierwotnej analizy PFS. ORR w ocenie badacza u pacjentów otrzymujących TRUQAP z fulwestrantem i placebo z fulwestrantem wyniósł odpowiednio 22,9% i 12,2% w populacji ogólnej oraz odpowiednio 28,8% i 9,7% w podgrupie ze zmianami w genach. Wyniki dotyczące skuteczności przedstawiono w Tabeli 9 oraz na Rycinie 1. Tabela 9 Czas przeżycia wolnego od progresji choroby w ocenie badacza w podgrupie ze zmianami w genach PIK3CA/AKT1/PTEN

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Podgrupa ze zmianami w genach PIK3CA/AKT1/PTENN = 289
TRUQAP + fulwestrant N = 155 Placebo + fulwestrant N = 134
Liczba zdarzeń PFS – n (%) 121 (78,1) 115 (85,8)
Mediana PFS, miesiące (95% CI) 7.3 (5,5; 9,0) 3,1 (2,0; 3,7)
Iloraz hazardu (95% CI)a 0,50 (0,38; 0,65)
Wartość pb < 0,001

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
a Model proporcjonalnych hazardów Coxa ze stratyfikacją. Iloraz hazardu < 1 przemawia na korzyść kapiwasertybu w skojarzeniu z fulwestrantem. W przypadku populacji ogólnej, test log-rank i model Coxa poddano stratyfikacji wedle obecności przerzutów do wątroby (tak/nie), wcześniejszego stosowania inhibitorów CDK4/6 (tak/nie) i regionu geograficznego (Region 1: Stany Zjednoczone, Kanada, Europa Zachodnia, Australia i Izrael, Region 2: Ameryka Łacińska, Europa Wschodnia i Rosja w por. z Regionem 3: Azja). W przypadku populacji ze zmianami genetycznymi, test log-rank i model Coxa poddano stratyfikacji wedle obecności przerzutów do wątroby (tak/nie) i wcześniejszego stosowania inhibitorów CDK4/6 (tak/nie). b Test log-rank ze stratyfikacją. Rycina 1 – Wykres estymaty Kaplana-Meiera dla czasu przeżycia wolnego od progresji choroby – badanie CAPItello-291 (ocena badacza, podgrupa ze zmianami w genach PIK3CA/AKT1/PTEN )
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Prawdopodobieństwo przeżycia wolnego od progresji Mediana PFS w miesiącach (95% CI) TRUQAP plus Fulwestrant: 7,3 (5,5; 9,0) ————– Placebo plus Fulwestrant: 3,1 (2,0; 3,7) HR (95% CI): 0,50 (0,38; 0,65) Wartość p w teście log-rank <0,001 Czas od randomizacji (miesiące) Liczba pacjentów podlegających ryzyku TRUQAP plus Fulwestrant Placebo plus Fulwestrant Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego TRUQAP we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży z rakiem piersi (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetykę kapiwasertybu scharakteryzowano u osób zdrowych i u pacjentów z guzami litymi. Pole pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC i C max ) zwiększało się proporcjonalnie po podaniu pacjentom pojedynczej dawki z zakresu od 80 do 800 mg. Po podaniu wielokrotnych dawek z przedziału od 80 do 600 mg dwa razy na dobę AUC zwiększało się nieco bardziej niż w sposób proporcjonalny do dawki. Po przerywanym podawaniu kapiwasertybu w dawce 400 mg dwa razy na dobę w schemacie: 4 dni leczenia i 3 dni przerwy, przewiduje się, że stężenia kapiwasertybu w stanie stacjonarnym z AUC wynoszącym 8 069 hng/ml (37%) oraz C max wynoszącym 1 371 ng/ml (30%) zostaną osiągnięte w 3. i 4. dniu podawania leku w każdym tygodniu, począwszy od 2. tygodnia. W dniach bez podawania leku jego stężenia w osoczu są niskie (wynoszą około 0,5% do 15% C max w stanie stacjonarnym).
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wchłanianie Kapiwasertyb jest szybko wchłaniany, a stężenie maksymalne (C max ) obserwuje się po około 1-2 godzinach u pacjentów. Średnia bezwzględna biodostępność wynosi 29%. Wpływ pokarmu Gdy kapiwasertyb był podawany po bogatotłuszczowym, wysokokalorycznym posiłku (około 1000 kcal), stosunek wyników po posiłku/na czczo dla AUC i C max wyniósł odpowiednio 1,32 i 1,23 w porównaniu z wynikiem otrzymanym po podaniu leku po całonocnym poście. Gdy kapiwasertyb był podawany po ubogotłuszczowym, niskokalorycznym posiłku (około 400 kcal) ekspozycja na lek była podobna do ekspozycji po podaniu leku na czczo, a stosunek wyników po posiłku/na czczo wyniósł 1,14 i 1,21 odpowiednio dla AUC and C max . Jednoczesne podawanie leku z pokarmem nie powodowało klinicznie istotnych zmian w ekspozycji. Dystrybucja Średnia objętość dystrybucji wyniosła 2,6 l/kg po dożylnym podaniu kapiwasertybu osobom zdrowym.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Kapiwasertyb nie wiąże się w dużym stopniu z białkami osocza (odsetek leku w postaci niezwiązanej wynosi 22%), a stosunek stężenia w osoczu do stężenia we krwi wynosi 0,71. Metabolizm Kapiwasertyb jest metabolizowany głównie przez enzymy CYP3A4 i UGT2B7. Najważniejszym metabolitem występującym w osoczu ludzkim był glukuronid eteru, który stanowił 83% całkowitego materiału związanego z lekiem. Mniej istotny metabolit będący produktem utleniania stanowił 2%, a kapiwasertyb stanowił 15% całkowitej ilości materiału związanego z lekiem obecnego w krążeniu. Nie zidentyfikowano aktywnych metabolitów. Eliminacja Efektywny okres półtrwania po podaniu pacjentom dawek wielokrotnych wyniósł 8,3 h. Średni całkowity klirens z osocza wyniósł 38 l/h po pojedynczym dożylnym podaniu osobom zdrowym. Średni całkowity klirens z osocza po podaniu doustnym wyniósł 60 l/h po doustnym podaniu pojedynczej dawki i zmniejszył się o 8% po wielokrotnym podaniu dawek 400 mg dwa razy na dobę.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Po pojedynczym doustnym podaniu dawki 400 mg średni całkowity odzysk dawki radioaktywnej wyniósł 45% z moczu i 50% z kału. Klirens nerkowy wyniósł 21% klirensu całkowitego. Kapiwasertyb jest wydalany głównie w drodze przemian metabolicznych. Szczególne populacje pacjentów Wpływ rasy, wieku, płci i masy ciała W oparciu o analizę farmakokinetyki populacyjnej stwierdzono, że w odniesieniu do AUC i C max rasa (z uwzględnieniem pacjentów rasy białej i Japończyków), płeć lub wiek nie miały istotnego wpływu na ekspozycję na kapiwasertyb. Stwierdzono statystycznie istotną korelację pomiędzy klirensem pozornym po doustnym podaniu kapiwasertybu a masą ciała. Przewiduje się, że w porównaniu z pacjentem ważącym 66 kg, u pacjenta o masie ciała 47 kg AUC będzie o 12% większe. Nie ma podstaw do modyfikacji dawki w oparciu o masę ciała, ponieważ przewidywany wpływ na ekspozycję na kapiwasertyb jest niewielki.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenie czynności nerek Analizy farmakokinetyki populacyjnej wykazały, że AUC i C max były o 1% większe u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 60 do 89 ml/min) w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek. AUC i C max były o 16% większe u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30 do 59 ml/min) w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek. Nie ma danych dotyczących ciężkich zaburzeń czynności nerek lub schyłkowej niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min). Zaburzenie czynności wątroby Analizy farmakokinetyki populacyjnej wykazały, że AUC i C max były o 5% większe u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny ≤ GGN i AspAT > GGN lub stężenie bilirubiny > 1 GGN do ≤ 1,5 GGN) w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością wątroby (stężenie bilirubiny ≤ GGN i AspAT ≤ GGN).
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
AUC było o 17%, a C max o 13% większe u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny > 1,5 GGN do ≤ 3 GGN) w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością wątroby. Dane dotyczące pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone i nie ma danych dotyczących ciężkich zaburzeń czynności wątroby. Interakcje międzylekowe Jednoczesne podanie osobom zdrowym pojedynczej dawki kapiwasertybu wynoszącej 400 mg po wielokrotnym podaniu leku zmniejszającego wydzielanie kwasu solnego w żołądku, rabeprazolu, w dawce 20 mg dwa razy na dobę przez 3 dni nie spowodowało klinicznie istotnych zmian ekspozycji na kapiwasertyb. Badania in vitro wykazały, że kapiwasertyb jest metabolizowany głównie przez enzymy CYP3A4 i UGT2B7. Wyniki klinicznych badań interakcji międzylekowych (ang.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
drug-drug interactions, DDI ) oceniających potencjalne DDI w oparciu o interakcje z enzymami CYP3A4 (itrakonazolem i enzalutamidem) zostały przedstawione w punkcie 4.5 powyżej. Nie przeprowadzono klinicznych badań DDI analizujących potencjalne DDI w oparciu o interakcje z enzymami UGT2B7. W badaniach in vitro kapiwasertyb hamował aktywność enzymów metabolizujących CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4 i UGT1A1 oraz indukował aktywność enzymów metabolizujących CYP1A2, CYP2B6 i CYP3A4. Kapiwasertyb hamował także aktywność transporterów lekowych BCRP, OATP1B1, OATP1B3, OAT3, OCT2, MATE1 i MATE2K w badaniach in vitro . Wyniki klinicznego badania DDI analizującego potencjalne DDI w oparciu o interakcje z enzymami CYP3A4 (midazolamem) przedstawiono w punkcie 4.5 powyżej. Nie przeprowadzono klinicznych badań DDI analizujących potencjalne DDI w oparciu o interakcje z CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2D6, UGT1A1, BCRP, OATP1B1, OATP1B3, OAT3, OCT2, MATE1 i MATE2K .
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność w badaniach nieklinicznych/po podaniu dawek wielokrotnych Głównymi narządami lub układami będącymi celem dla działań toksycznych były szlak sygnałowy insuliny (zwiększenie stężenia glukozy i insuliny u szczurów i psów), męskie narządy rozrodcze (zwyrodnienie kanalików u szczurów i psów) oraz układ moczowy u szczurów (wielomocz, zmniejszenie wielkości komórek nabłonka kanalików nerkowych, zmniejszona wielkość i masa nerek). Działania te obserwowane po 1 miesiącu podawania leku były w dużym stopniu odwracalne w ciągu 1 miesiąca od zakończenia dawkowania. Działania te występowały przy stężeniach w osoczu, które były mniejsze lub podobne do stężeń występujących u ludzi (około 0,14 do 2-krotnie) po podaniu zalecanej dawki 400 mg dwa razy na dobę (w oparciu o całkowite AUC).
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wpływ na układ sercowo-naczyniowy (wydłużenie odstępu QTc, zwiększona kurczliwość serca i zmniejszone ciśnienie krwi) obserwowano u psów przy stężeniach w osoczu stanowiących w przybliżeniu 1,4 do 2,7- krotności przewidywanej ekspozycji klinicznej u ludzi po podaniu zalecanej dawki 400 mg dwa razy na dobę (w oparciu o C max niezwiązanego leku). Mutagenność i rakotwórczość Kapiwasertyb nie wykazywał działania mutagennego lub genotoksycznego w warunkach in vitro . Po doustnym podaniu szczurom kapiwasertyb wywoływał powstawanie mikrojąder w szpiku kostnym w aneugenicznym mechanizmie działania. Nie przeprowadzono badań rakotwórczego działania kapiwasertybu. Toksyczny wpływ na reprodukcję Toksyczny wpływ na zarodek i płód/rozwój potomstwa W badaniu zarodków i płodów szczura kapiwasertyb powodował zwiększenie poimplantacyjnej utraty zarodka, większą liczbę wczesnych śmierci zarodka wraz ze zmniejszeniem masy ciężarnej macicy i płodu oraz mniej istotne zmiany w narządach trzewnych płodu.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Działania te obserwowano po podaniu dawki 150 mg/kg mc./dobę powodującej toksyczny wpływ na matkę, oraz gdy stężenia w osoczu stanowiły około 0,8-krotności ekspozycji u ludzi po podaniu zalecanej dawki 400 mg dwa razy na dobę (w oparciu o całkowite AUC). Gdy kapiwasertyb podawano ciężarnym samicom szczura w dawce 150 mg/kg mc./dobę przez cały czas trwania ciąży i we wczesnym okresie laktacji, stwierdzono zmniejszenie wielkości miotu i masy ciała młodych. Ekspozycję na kapiwasertyb potwierdzono u młodych osobników karmionych piersią, co może wskazywać na możliwość wydzielania kapiwasertybu do mleka ludzkiego. Płodność Kapiwasertyb wywierał działanie toksyczne na jądra i może zaburzać płodność mężczyzn w wieku reprodukcyjnym. Nie badano wpływu na płodność samic zwierząt. U samic w badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym zgłaszano pewne zmiany masy macicy u szczurów, które przypisywano zmianom zachodzącym w trakcie cyklu rujowego.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badanie histopatologiczne przeprowadzone u szczurów i psów nie wykazało żadnego związanego z leczeniem wpływu na żeńskie narządy rozrodcze, który może wskazywać na działania niepożądane na płodność samic.
CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń tabletki Celuloza mikrokrystaliczna (E460i) Wapnia wodorofosforan Kroskarmeloza sodowa (E468) Magnezu stearynian (E470b) Otoczka Hypromeloza Tytanu dwutlenek (E171) Makrogol 3350 Polidekstroza Kopowidon Trójglicerydy, średniołańcuchowe Żelaza tlenek czarny (E172) Żelaza tlenek czerwony (E172) Żelaza tlenek żółty (E172) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 4 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blister z Aluminium/Aluminium zawierający 16 tabletek powlekanych. Opakowanie po 64 tabletki (4 blistry). 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Piqray 50 mg tabletki powlekane Piqray 150 mg tabletki powlekane Piqray 200 mg tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Piqray 50 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 50 mg alpelisybu. Piqray 150 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 150 mg alpelisybu. Piqray 200 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 200 mg alpelisybu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana (tabletka). Piqray 50 mg tabletki powlekane Jasnoróżowa, okrągła, sklepiona tabletka powlekana, ze ściętymi krawędziami i odciśniętym napisem „L7” po jednej stronie oraz „NVR” po drugiej stronie. Przybliżona średnica: 7,2 mm. Piqray 150 mg tabletki powlekane Bladoczerwona, owalna, sklepiona tabletka powlekana, ze ściętymi krawędziami i odciśniętym napisem „UL7” po jednej stronie oraz „NVR” po drugiej stronie. Przybliżone wymiary: 14,2 mm (długość); 5,7 mm (szerokość).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Piqray 200 mg tabletki powlekane Jasnoczerwona, owalna, sklepiona tabletka powlekana, ze ściętymi krawędziami i odciśniętym napisem „YL7” po jednej stronie oraz „NVR” po drugiej stronie. Przybliżone wymiary: 16,2 mm (długość); 6,5 mm (szerokość).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Piqray jest wskazany w skojarzeniu z fulwestrantem w leczeniu kobiet po menopauzie oraz mężczyzn z miejscowo zaawansowanym lub rozsianym rakiem piersi wykazującym ekspresję receptora hormonalnego (HR-dodatnim) i niewykazującym ekspresji ludzkiego naskórkowego czynnika wzrostu typu 2 (HER2-ujemnym) oraz mutacją PIK3CA, w przypadku stwierdzenia progresji choroby w trakcie lub po leczeniu hormonalnym stosowanym w monoterapii (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie produktem Piqray powinno być rozpoczynane przez lekarza mającego doświadczenie w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. Do leczenia produktem Piqray należy kwalifikować pacjentów z zaawansowanym HR-dodatnim, HER2-ujemnym rakiem piersi na podstawie obecności mutacji PIK3CA w próbkach tkanki nowotworowej lub osocza wykrytej przy użyciu zwalidowanej metody analitycznej. Gdy w próbce osocza nie wykryto mutacji, należy zbadać wycinek tkanki nowotworowej, jeśli jest dostępny. Dawkowanie Zalecana dawka to 300 mg alpelisybu (2 tabletki powlekane po 150 mg) przyjmowane raz na dobę w sposób nieprzerwany. Produkt leczniczy Piqray należy przyjmować bezpośrednio po posiłku, codziennie mniej więcej o tej samej porze (patrz punkt 5.2). Maksymalna zalecana dawka dobowa produktu Piqray wynosi 300 mg. W razie pominięcia dawki produktu leczniczego Piqray można ją przyjąć bezpośrednio po posiłku w ciągu 9 godzin od zwykłej pory podawania produktu.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Dawkowanie
Jeśli upłynie ponad 9 godzin, dawkę wyznaczoną w tym dniu należy pominąć. Następnego dnia produkt leczniczy Piqray należy przyjąć o zwykłej porze. Jeśli po przyjęciu dawki produktu leczniczego Piqray pacjent zwymiotuje, nie powinien przyjmować dodatkowej dawki w tym dniu. Następnego dnia należy wznowić leczenie według zwykłego schematu, przyjmując dawkę o zwykłej porze. Produkt leczniczy Piqray należy podawać jednocześnie z fulwestrantem. Zalecana dawka fulwestrantu to 500 mg podawane domięśniowo w 1, 15 i 29 dniu terapii, a następnie raz w miesiącu. Należy zapoznać się z pełną informacją dotyczącą przepisywania fulwestrantu. Leczenie należy kontynuować, dopóki widoczne są korzyści kliniczne lub dopóki nie wystąpią nieakceptowane objawy toksyczności. Może być konieczna modyfikacja dawki w celu poprawy tolerancji. Modyfikacja dawki W przypadku ciężkich lub nietolerowanych działań niepożądanych produktu (ang.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Dawkowanie
adverse drug reaction, ADR) może być wymagane przerwanie dawkowania na pewien czas, zmniejszenie dawki lub zaprzestanie podawania produktu Piqray. Jeśli konieczne jest zmniejszenie dawki, wytyczne dotyczące zmniejszania dawki w przypadku wystąpienia ADR podano w Tabeli 1. Zaleca się maksymalnie dwukrotne zmniejszenie dawki, po czym należy definitywnie zakończyć leczenie produktem Piqray. Dawkę należy zmniejszać na podstawie najcięższych, poprzedzających interwencję, objawów toksyczności. Tabela 1 Zalecane wytyczne dotyczące zmniejszania dawki produktu Piqray w przypadku wystąpienia ADR 1

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Dawkowanie

Dawka produktu Piqray Dawka i schemat dawkowania Liczba i moc tabletek
Dawka początkowa 300 mg na dobę w sposób nieprzerwany 2 tabletki po 150 mg
Pierwsze zmniejszenie dawki 250 mg na dobę w sposób nieprzerwany 1 tabletka 200 mg i 1 tabletka 50 mg
Drugie zmniejszenie dawki 200 mg na dobę w sposób nieprzerwany 1 tabletka 200 mg
1 W przypadku zapalenia trzustki dozwolone jest tylko jednorazowe zmniejszenie dawki.

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Dawkowanie
W Tabelach 2-5 przedstawiono w skrócie wytyczne dotyczące przerwania dawkowania, zmniejszania dawki lub zaprzestania podawania produktu Piqray w ramach leczenia określonych ADR. Ustalając plan postępowania oparty na indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka związanego z leczeniem produktem Piqray u każdego pacjenta, należy kierować się oceną kliniczną lekarza prowadzącego z uwzględnieniem potwierdzenia parametrów laboratoryjnych, jeśli zajdzie taka konieczność. Hiperglikemia Należy zawsze rozważyć konsultację z pracownikiem ochrony zdrowia mającym doświadczenie w leczeniu hiperglikemii. Jest to zalecane w przypadku pacjentów w stanie przedcukrzycowym lub u pacjentów ze stężeniem glukozy na czczo (FG) >250 mg/dl lub 13,9 mmol/l, ze wskaźnikiem masy ciała (BMI) ≥30 lub w wieku ≥75 lat. Należy zawsze przeprowadzić konsultację z diabetologiem lub pracownikiem ochrony zdrowia mającym doświadczenie w leczeniu hiperglikemii u pacjentów z cukrzycą.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Dawkowanie
Tabela 2 Modyfikacja dawki i sposób postępowania w przypadku hiperglikemii

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Dawkowanie

Stężenie glukozy na czczo (FG)1 Zalecenia
Modyfikacja dawki i postępowanie powinno opierać się wyłącznie na stężeniu glukozy (wosoczu/krwi) na czczo.
>GGN -160 mg/dl lub>GGN -8,9 mmol/l Modyfikacja dawki produktu Piqray nie jest konieczna.Należy rozpocząć podawanie doustnych leków przeciwcukrzycowych lub zintensyfikować doustne leczenie przeciwcukrzycowe2.
>160-250 mg/dl lub>8,9-13,9 mmol/l Modyfikacja dawki produktu Piqray nie jest konieczna.Należy rozpocząć podawanie doustnych leków przeciwcukrzycowych lub zintensyfikować doustne leczenie przeciwcukrzycowe2.Jeśli w ciągu 21 dni stężenie glukozy na czczo nie obniży się do≤160 mg/dl lub 8,9 mmol/l mimo stosowania odpowiednich doustnych leków przeciwcukrzycowych2,3, należy zmniejszyć dawkę produktu Piqray o 1 poziom i postępować według zaleceń właściwych dlawartości FG.

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Dawkowanie

>250-500 mg/dl lub>13,9-27,8 mmol/l Przerwać podawanie produktu Piqray.Rozpocząć podawanie doustnych leków przeciwcukrzycowych lub zintensyfikować doustne leczenie przeciwcukrzycowe2 i rozważyć stosowanie dodatkowych leków przeciwcukrzycowych, takich jak insulina3 przez 1-2 dni, dopóki nie ustąpi hiperglikemia, w zależności od wskazań klinicznych.Zastosować nawadnianie drogą dożylną i rozważyć odpowiednie leczenie (np. wyrównać zaburzenia elektrolitowe / kwasicę ketonową / zaburzenia hiperosmolarne).Jeśli stężenie glukozy na czczo obniży się do ≤160 mg/dl lub 8,9 mmol/l w ciągu 3 do 5 dni stosowania odpowiedniej terapii przeciwcukrzycowej, wznowić podawanie produktu Piqray w dawce mniejszej o jeden poziom.Jeśli stężenie glukozy na czczo nie obniży się do ≤160 mg/dl lub 8,9 mmol/l w ciągu 3 do 5 dni stosowania odpowiedniej terapiiprzeciwcukrzycowej, zaleca się konsultację z pracownikiem ochrony zdrowia mającym doświadczenie w leczeniu hiperglikemii.Jeśli stężenie glukozy na czczo nie obniży się do ≤160 mg/dl lub 8,9 mmol/l w ciągu 21 dni po zastosowaniu odpowiedniej terapii przeciwcukrzycowej2,3, należy definitywnie zakończyć leczenieproduktem Piqray.
>500 mg/dl lub>27,8 mmol/l Przerwać podawanie produktu Piqray.Rozpocząć podawanie odpowiednich leków przeciwcukrzycowych lub zintensyfikować leczenie przeciwcukrzycowe2,3 (zastosować nawadnianie drogą dożylną i rozważyć właściwe leczenie [np. wyrównać zaburzenia elektrolitowe / kwasicę ketonową / zaburzenia hiperosmolarne]), wykonać badania kontrolne w ciągu 24 godzin i w przypadkach wskazanych ze względów klinicznych.Jeśli stężenie glukozy na czczo obniży się do ≤500 mg/dl lub≤27,8 mmol/l, postępować według zaleceń właściwych dla wartości FG<500 mg/dl.Jeśli po 24 godzinach potwierdzone zostanie stężenie glukozy na czczowynoszące >500 mg/dl lub >27,8 mmol/l, definitywnie zakończyć leczenie produktem Piqray.
1 Stężenie glukozy na czczo odpowiada klasyfikacji hiperglikemii według CTCAE w wersji 4.03; CTCAE (ang. Common Terminology Criteria for Adverse Events) = ogólne kryteria terminologiczne NCI dotyczące zdarzeń niepożądanych.2 Należy rozpocząć podawanie stosownych leków przeciwcukrzycowych, takich jak metformina, inhibitory SGLT2 lub leki uwrażliwiające na działanie insuliny (takie jak tiazolidynediony lub inhibitory dipeptydylopeptydazy 4) i sprawdzić w odpowiedniej informacji w sprawie ordynacji produktu leczniczego zalecenia dotyczące dawkowania oraz modyfikacji dawki, w tym także miejscowe wytyczne w sprawie leczenia cukrzycy. W badaniu klinicznym fazy III zalecano podawanie metforminy według następujących wytycznych: należy rozpocząć podawanie metforminy w dawce 500 mg raz na dobę. W zależności od tolerancji dawkę metforminy można zwiększyć do 500 mg dwa razy na dobę, następnie do 500 mg przyjmowanych podczas śniadania i 1 000 mg przyjmowanych podczas posiłku spożywanego wieczorem, a później dodatkowo zwiększyć do 1 000 mg dwa razy na dobę, jeśli zajdzie taka konieczność (patrz punkt 4.4).3 Insulinę można stosować przez 1-2 dni, dopóki nie ustąpi hiperglikemia, tak jak zalecano w badaniu klinicznym fazy III. W większości przypadków hiperglikemii spowodowanych przez alpelisyb może to jednak nie być konieczne, zważywszy na krótki okres półtrwania alpelisybu i przewidywaną normalizację stężenia glukozy po przerwaniu podawania produktu Piqray.

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Dawkowanie
Stwierdzono, że występująca wyjściowo cukrzyca i stan przedcukrzycowy, wyjściowy BMI ≥30 i wyjściowy wiek pacjenta ≥75 lat są czynnikami ryzyka hiperglikemii u pacjentów leczonych alpelisybem. Te czynniki ryzyka występowały u 74,7% pacjentów z hiperglikemią dowolnego stopnia oraz u 86,2% pacjentów z hiperglikemią stopnia 3. lub 4. (patrz punkt 4.4). Wysypka Można rozważyć profilaktyczne podanie doustnego leku przeciwhistaminowego w chwili rozpoczęcia leczenia produktem Piqray. Ponadto zaleca się podanie leków przeciwhistaminowych w celu opanowania objawów wysypki. Należy rozpocząć leczenie kortykosteroidem stosowanym miejscowo w chwili wystąpienia pierwszych oznak wysypki i rozważyć podawanie kortykosteroidów o działaniu ogólnoustrojowym w przypadku wysypki o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Zależnie od nasilenia wysypki może być wymagane przerwanie dawkowania, zmniejszenie dawki lub zaprzestanie podawania produktu Piqray zgodnie z opisem w Tabeli 3 (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Dawkowanie
Tabela 3 Modyfikacja dawki i sposób postępowania w przypadku wysypki

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Dawkowanie

Stopień nasilenia1 Zalecenia
Wszystkie stopnie Zawsze należy rozważyć konsultację u dermatologa.
Stopień 1.(<10% pola powierzchni ciałaz czynną toksyczną reakcją skórną) Modyfikacja dawki produktu Piqray nie jest konieczna. Rozpocząć leczenie kortykosteroidem stosowanym miejscowo.Rozważyć dodanie doustnego leku przeciwhistaminowego w celu opanowania objawów.Jeśli wysypka nie ulegnie poprawie w ciągu 28 dni stosowania odpowiedniego leczenia, należy włączyćkortykosteroid o działaniu ogólnoustrojowym w małej dawce.
Stopień 2.(10-30% pola powierzchni ciałaz czynną toksyczną reakcją skórną) Modyfikacja dawki produktu Piqray nie jest konieczna. Rozpocząć lub zintensyfikować leczenie kortykosteroidem stosowanym miejscowo i doustnym lekiem przeciwhistaminowym.Rozważyć leczenie kortykosteroidem o działaniu ogólnoustrojowym w małej dawce.Jeśli wysypka ulegnie poprawie do stopnia ≤1. w ciągu10 dni, można zakończyć podawanie kortykosteroidu o działaniu ogólnoustrojowym.
Stopień 3. (np. ciężka wysypka nieodpowiadająca na leczenie zachowawcze)(>30% pola powierzchni ciałaz czynną toksyczną reakcją skórną) Przerwać podawanie produktu Piqray do czasu poprawy nasilenia wysypki do stopnia ≤1.Rozpocząć lub zintensyfikować leczenie kortykosteroidem stosowanym miejscowo/o działaniu ogólnoustrojowymi lekiem przeciwhistaminowym.Po złagodzeniu nasilenia wysypki do stopnia ≤1. wznowić podawanie produktu Piqray w dawce mniejszej o jedenpoziom.
Stopień 4. (np. ciężkie reakcje pęcherzowe, zmiany pęcherzykowe lub złuszczanie się skóry) (dowolny % pola powierzchni ciała z towarzyszącym rozległym nadkażeniem, gdy wskazane jestpodanie antybiotyków dożylnie; następstwa zagrażające życiu) Definitywnie zakończyć podawanie produktu Piqray.
1 Klasyfikacji według CTCAE w wersji 5.0

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Dawkowanie
Biegunka lub zapalenie okrężnicy Tabela 4 Modyfikacja dawki i postępowanie z biegunką lub zapaleniem okrężnicy

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Dawkowanie

Stopień nasilenia1 Zalecenie
Stopień 1. Modyfikacja dawki produktu Piqray nie jest konieczna. Rozpocząćodpowiednie leczenie i monitorować stan pacjenta w zależności od wskazań klinicznych.
Stopień 2.2 Przerwać podawanie produktu Piqray.Rozpocząć lub zintensyfikować odpowiednie leczenie i monitorować stan pacjenta w zależności od wskazań klinicznych.Jeśli biegunka lub zapalenie okrężnicy ulegnie poprawie do stopnia ≤1., wznowić leczenie produktem Piqray w tej samej dawce.W przypadku ponownego wystąpienia biegunki lub zapalenia okrężnicyw stopniu ≥2., przerwać podawanie produktu Piqray aż do uzyskania poprawydo stopnia ≤1., a następnie wznowić podawanie produktu Piqray w dawce mniejszej o jeden poziom.
Stopień 3.2,3 Przerwać podawanie produktu Piqray.Rozpocząć lub zintensyfikować odpowiednie leczenie i monitorować stan pacjenta w zależności od wskazań klinicznych.Jeśli biegunka lub zapalenie okrężnicy ulegnie poprawie do stopnia ≤1., wznowić leczenie produktem Piqray w dawce mniejszej o jeden poziom.
Stopień 4.2,3 Definitywnie zakończyć podawanie produktu Piqray.
1 Klasyfikacja według CTCAE wersja 5.0.2 W przypadku stopnia ≥2. należy rozważyć dodatkowe leczenie, takie jak podanie steroidów.3 Pacjenci powinni dodatkowo otrzymać leczenie zgodne z lokalnie obowiązującym standardem postępowania, obejmujące kontrolowanie stężenia elektrolitów, podawanie przeciwwymiotnychi przeciwbiegunkowych produktów leczniczych i (lub) uzupełnienie płynów oraz suplementację elektrolitów, w zależności od wskazań klinicznych.

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Dawkowanie
Inne objawy toksyczności Tabela 5 Modyfikacja dawki i sposób postępowania w przypadku innych objawów toksyczności (z wyłączeniem hiperglikemii, wysypki i biegunki lub zapalenia okrężnicy)

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Dawkowanie

Stopień nasilenia1 Zalecenia
Stopień 1. lub2. Modyfikacja dawki produktu Piqray nie jest konieczna. Rozpocząć odpowiednieleczenie i monitorować stosownie do wskazań klinicznych2,3.
Stopień 3. Przerwać dawkowanie produktu Piqray do czasu zmniejszenia nasilenia objawówdo stopnia ≤1., a następnie wznowić podawanie produktu Piqray w dawce mniejszej o jeden poziom2.
Stopień 4. Definitywnie zakończyć podawanie produktu Piqray3.
1 Klasyfikacji według CTCAE w wersji 5.02 W przypadku zapalenia trzustki stopnia 2. i 3. przerwać dawkowanie produktu Piqray, dopóki nie nastąpi poprawa do stopnia ≤1., a następnie wznowić jego podawanie w dawce mniejszej o jeden poziom. Dozwolone jest tylko jednorazowe zmniejszenie dawki. Jeśli objawy toksyczności nawrócą, definitywnie zakończyć leczenie produktem Piqray.3 W przypadku zwiększenia stężenia bilirubiny całkowitej stopnia 2., należy przerwać podawanie produktu Piqray aż do złagodzenia tych odchyleń do stopnia ≤1., a następnie wznowić leczenie w tej samej dawce, jeśli zaburzenie ustąpiło w ciągu ≤14 dni lub wznowić leczenie w dawce mniejszej o jeden poziom, jeśli zaburzenie ustąpiło w ciągu >14 dni.

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Dawkowanie
Szczególne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczna modyfikacja schematu dawkowania u pacjentów w wieku 65 lat lub starszych (patrz punkt 5.2). Dane dotyczące pacjentów w wieku ≥75 lat, a zwłaszcza u pacjentów w wieku ≥85 lat są ograniczone. Zaburzenia czynności nerek Na podstawie wyników analizy farmakokinetyki populacyjnej ustalono, że u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek modyfikacja dawki nie jest konieczna (patrz punkt 5.2). Należy zachować ostrożność u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek ze względu na brak doświadczeń związanych ze stosowaniem produktu Piqray w tej populacji. Zaburzenia czynności wątroby Na podstawie badania dotyczącego zaburzeń czynności wątroby u osób bez nowotworów z osłabioną czynnością wątroby ustalono, że nie jest konieczna modyfikacja dawki u pacjentów z łagodnymi, umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (odpowiednio stopnia A, B i C wg klasyfikacji Child-Pugh) (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Nie określono skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Piqray u dzieci w wieku od 0 do 18 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Produkt leczniczy Piqray przeznaczony jest do podawania doustnego. Tabletki należy połykać w całości. Nie należy ich żuć, kruszyć ani dzielić przed połknięciem. Nie należy przyjmować tabletek połamanych, popękanych ani uszkodzonych w inny sposób.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Fulwestrant Ze względu na ograniczone dane dotyczące pacjentów stosujących wcześniej fulwestrant (n=39, badanie CBYL719X2101), uważa się, że skuteczność nie została ustalona w tej populacji (patrz punkt 5.1). Nadwrażliwość (w tym reakcja anafilaktyczna) U pacjentów leczonych produktem Piqray zgłaszano występowanie ciężkich reakcji nadwrażliwości (w tym reakcji anafilaktycznej, wstrząsu anafilaktycznego oraz obrzęku naczynioruchowego) z towarzyszącymi objawami, między innymi takimi jak duszność, nagłe zaczerwienie skóry, wysypka, gorączka lub tachykardia (patrz punkt 4.8). Należy definitywnie zakończyć leczenie produktem Piqray i nie podawać go ponownie u pacjentów z ciężkimi reakcjami nadwrażliwości. Należy szybko rozpocząć właściwe leczenie. Ciężkie reakcje skórne Po zastosowaniu alpelisybu zgłaszano występowanie ciężkich reakcji skórnych.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
W badaniu klinicznym III fazy zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i rumień wielopostaciowy (EM) zgłoszono odpowiednio u 1 (0,4%) i 3 (1,1%) pacjentów. Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano występowanie reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS) (patrz punkt 4.8). Nie należy rozpoczynać leczenia produktem Piqray u pacjentów z ciężkimi reakcjami skórnymi w wywiadzie. Pacjentów należy poinformować o przedmiotowych i podmiotowych objawach ciężkich reakcji skórnych (np. o zapowiadającej chorobę gorączce, objawach grypopodobnych, zmianach dotyczących błon śluzowych lub postępującej wysypce skórnej). Jeśli pojawią się przedmiotowe lub podmiotowe objawy ostrej reakcji skórnej, należy przerwać podawanie produktu Piqray do czasu ustalenia etiologii tej reakcji. Zaleca się konsultację u dermatologa. W przypadku potwierdzenia ciężkiej reakcji skórnej należy definitywnie zakończyć leczenie produktem Piqray.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie należy ponownie podawać produktu Piqray u pacjentów, u których wystąpiły opisane wcześniej ciężkie reakcje skórne. Jeśli rozpoznanie ciężkiej reakcji skórnej nie potwierdzi się, może być konieczne przerwanie leczenia produktem Piqray, zmniejszenie dawki produktu lub zakończenie terapii zgodnie z opisem w Tabeli 3 (patrz punkt 4.2). Hiperglikemia U pacjentów leczonych produktem Piqray obserwowano przypadki ciężkiej hiperglikemii, niekiedy przebiegające z nieketonowym hiperglikemicznym zespołem hipermolalnym (ang. hyperglycaemic hyperosmolar nonketotic syndrome, HHNKS) lub z kwasicą ketonową. Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano pewną liczbę przypadków kwasicy ketonowej zakończonej zgonem. W badaniu klinicznym fazy III hiperglikemia występowała częściej u pacjentów, u których podczas badań przesiewowych stwierdzono cukrzycę (u 0 z 12 pacjentów [0%] stopnia 1.-2. oraz u 10 z 12 pacjentów [83,3%] stopnia 3.-4.), stan przedcukrzycowy (u 42 ze 159 pacjentów [26,4%] stopnia 1.-2.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
oraz u 77 ze 159 pacjentów [48,4%] stopnia 3.-4.), u pacjentów z BMI ≥30 (u 13 z 74 pacjentów [17,6%] stopnia 1.-2. i u 38 z 74 pacjentów [51,4%] stopnia 3.-4.) lub w wieku ≥75 lat (u 6 z 34 pacjentów [17,6%] stopnia 1.-2. i u 19 z 34 pacjentów [55,9%] stopnia 3.-4.) Hiperglikemia może szybko wystąpić po rozpoczęciu leczenia, dlatego zaleca się częste samodzielne kontrolowanie stężenia glukozy przez pacjentów w okresie pierwszych 4 tygodni, a zwłaszcza w ciągu pierwszych 2 tygodni terapii, stosownie do wskazań klinicznych. W Tabeli 6 podano specjalny zalecany harmonogram monitorowania stężeń glukozy na czczo. W badaniu klinicznym fazy III u pacjentów z cukrzycą w wywiadzie zintensyfikowano doustne leczenie przeciwcukrzycowe w czasie stosowania produktu Piqray. Wszystkim pacjentom należy przekazać zalecenia dotyczące zmian stylu życia, które mogą zmniejszyć ryzyko hiperglikemii (np. ograniczenia żywieniowe i aktywność fizyczna). Tabela 6 Harmonogram monitorowania stężeń glukozy na czczo

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Specjalne środki ostrozności

Zalecany harmonogram monitorowania stężeń glukozy na czczo oraz stężenia HbA1cu wszystkich pacjentów leczonych produktem Piqray Zalecany harmonogram monitorowania stężeń glukozy na czczo oraz stężenia HbA1cu pacjentów z cukrzycą, stanem przedcukrzycowym, BMI ≥30 lub w wieku ≥75 lat leczonych produktem Piqray
W czasie badań przesiewowych przed rozpoczęciem leczenia produktem Piqray Oznaczyć stężenie glukozy w osoczu na czczo i stężenie HbA1c oraz zoptymalizować stężenie glukozy we krwi u pacjenta (patrz Tabela 2).
Po rozpoczęciu leczenia produktem Piqray Monitorować stężenie glukozy na czczo w tygodniu 1., 2., 4., 6. i 8. po rozpoczęciu leczenia, a następnie co miesiąc.
Należy regularnie monitorować/pacjent powinien samodzielnie monitorować stężenie glukozy na czczo, częściej w okresie pierwszych 4 tygodni, a zwłaszcza w ciągu pierwszych 2 tygodni leczenia, zgodnie z zaleceniami pracownika ochrony zdrowia*. Należy monitorować/pacjent powinien samodzielnie monitorować stężenie glukozy na czczo codziennie w pierwszych 2 tygodniach leczenia. Następnie, należy kontynuować monitorowanie stężenia glukozy na czczo tak często, jak to konieczne w ramach postępowaniaz hiperglikemią, zgodniez zaleceniami pracownika ochrony zdrowia*.
Stężenie HbA1c należy skontrolować po 4 tygodniach leczenia, a następnie co 3 miesiące.
Jeśli wystąpi hiperglikemia po rozpoczęciu leczenia produktem Piqray Należy regularnie monitorować stężenie glukozy na czczo, według miejscowych standardów postępowania, co najmniej do czasu obniżenia się stężenia glukozy na czczo do prawidłowego poziomu.
W czasie stosowania leku przeciwcukrzycowego należy nadal kontrolować stężenie glukozy na czczo co najmniej raz w tygodniu przez 8 tygodni,a następnie raz na 2 tygodnie oraz kontrolować stężenie glukozy na czczo zgodnie z zaleceniami pracownika ochrony zdrowia mającego doświadczenie w leczeniu hiperglikemii.
* Monitorowanie stężenia glukozy należy zawsze wykonywać na polecenie lekarza w zależności od wskazań klinicznych.

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów należy poinformować o przedmiotowych i podmiotowych objawach hiperglikemii (np. o wzmożonym pragnieniu, częstszym niż zwykle oddawaniu moczu lub oddawaniu moczu w ilościach większych niż zazwyczaj, zwiększonym łaknieniu z towarzyszącą utratą masy ciała). Spośród 190 pacjentów z hiperglikemią u 87,4% (166/190) zastosowano leczenie lekami przeciwcukrzycowymi, a 75,8% (144/190) zgłaszało stosowanie metforminy w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi (np. insuliną, inhibitorami dipeptydylopeptydazy-4 (DPP-4), inhibitorami SGLT2 i sulfonylomocznikami). Doustne leki przeciwcukrzycowe były stosowane u 154 pacjentów. Siedemnastu (11,0%) spośród tych 154 pacjentów zakończyło leczenie badane z powodu hiperglikemii. Jednoczesne podawanie leku zawierającego insulinę zastosowano u 54 pacjentów; 13 (24,1%) spośród tych pacjentów zakończyło badane leczenie z powodu hiperglikemii. Spośród 162 pacjentów z hiperglikemią stopnia ≥2.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
u 155 nastąpiła poprawa przynajmniej o 1 stopień, mediana czasu do poprawy od wystąpienia pierwszego zdarzenia wyniosła 8 dni (95% CI: 8 do 10 dni). Spośród pacjentów z podwyższonym stężeniem glukozy w osoczu na czczo, którzy kontynuowali leczenie fulwestrantem po zakończeniu przyjmowania produktu Piqray (n=58), u 98,3% (n=57) stężenie glukozy w osoczu na czczo powróciło do poziomu wyjściowego. Nie określono bezpieczeństwa stosowania produktu Piqray u pacjentów z cukrzycą typu I i niekontrolowaną cukrzycą typu II, ponieważ pacjentów tych wykluczono z udziału w badaniu klinicznym fazy III. Do badania włączono pacjentów z cukrzycą typu II stwierdzoną w wywiadzie chorobowym. Pacjenci z cukrzycą w wywiadzie mogą wymagać intensyfikacji leczenia przeciwcukrzycowego. Należy ich bardzo dokładnie monitorować. Zależnie od nasilenia hiperglikemii może być wymagane przerwanie dawkowania, zmniejszenie dawki lub zaprzestanie podawania produktu Piqray zgodnie z opisem w Tabeli 2 (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Zapalenie płuc U pacjentów leczonych produktem Piqray w badaniach klinicznych zgłaszano występowanie zapalenia płuc, w tym ciężkie przypadki zapalenia płuc/ostrej choroby śródmiąższowej płuc. Pacjentom należy zalecić, aby natychmiast zgłaszali wszelkie nowe objawy lub nasilenie istniejących objawów ze strony układu oddechowego. U pacjentów, u których wystąpiły nowe objawy lub stwierdzono nasilenie istniejących już objawów ze strony układu oddechowego, albo u których podejrzewa się zapalenie płuc, należy niezwłocznie przerwać leczenie produktem Piqray i przeprowadzić ocenę pod kątem zapalenia płuc. Rozpoznanie nieinfekcyjnego zapalenia płuc należy rozważyć u pacjentów zgłaszających się z nieswoistymi objawami przedmiotowymi i podmiotowymi, takimi jak niedotlenienie, kaszel, duszność lub nacieki śródmiąższowe w badaniu radiologicznym oraz u osób, u których na podstawie wyników odpowiednich badań diagnostycznych wykluczono przyczynę zakaźną, nowotworową i inne przyczyny.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Podawanie produktu Piqray należy definitywnie zakończyć u wszystkich pacjentów z potwierdzonym zapaleniem płuc. Biegunka lub zapalenie okrężnicy Należy monitorować pacjentów pod kątem wystąpienia biegunki i innych objawów zapalenia okrężnicy, takich jak ból brzucha oraz obecność śluzu lub krwi w stolcu. Ciężką biegunkę i jej kliniczne następstwa, takie jak odwodnienie i ostre uszkodzenie nerek zgłaszano podczas leczenia produktem leczniczym Piqray i ustąpiły one po podjęciu odpowiedniej interwencji. U 59,5% pacjentów (n=169) biegunka wystąpiła podczas leczenia produktem leczniczym Piqray. Biegunka stopnia 3. wystąpiła u 7% (n=20) pacjentów i nie zgłoszono przypadków w 4. stopniu nasilenia. Wśród pacjentów z biegunką stopnia 2. lub 3. (n=76) mediana czasu do początku biegunki wyniosła 50 dni (zakres: 1 do 954 dni). Zmniejszenie dawki produktu leczniczego Piqray było konieczne u 5,6% pacjentów, a 2,8% pacjentów zakończyło leczenie produktem leczniczym Piqray z powodu biegunki.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
U 169 pacjentów z biegunką podanie leków przeciwbiegunkowych (np. loperamidu) w celu opanowania objawów było konieczne u 64,5% (109/169). W zależności od nasilenia biegunki lub zapalenia okrężnicy może zajść konieczność przerwania podawania produktu leczniczego Piqray, zmniejszenia dawki lub zakończenia leczenia, zgodnie z informacjami zamieszczonymi w Tabeli 4 (patrz punkt 4.2). Należy doradzić pacjentom rozpoczęcie leczenia przeciwbiegunkowego, zwiększenie ilości płynów przyjmowanych doustnie i powiadomienie lekarza prowadzącego w przypadku wystąpienia biegunki lub innych objawów zapalenia okrężnicy podczas leczenia produktem leczniczym Piqray. W przypadku zapalenia okrężnicy można rozważyć zastosowanie dodatkowego leczenia, takiego jak steroidy, w zależności od wskazań klinicznych. Martwica kości szczęki Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego lub następowego stosowania produktu leczniczego Piqray i bisfosfonianów lub inhibitorów liganda receptora RANK (np. denozumabu).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie należy rozpoczynać leczenia produktem leczniczym Piqray u pacjentów z trwającą martwicą kości szczęki spowodowaną wcześniejszym lub jednoczesnym leczeniem bifosfonianami/denozumabem. Należy doradzić pacjentom niezwłoczne zgłaszanie wszelkich nowych objawów w obrębie jamy ustnej lub nasilenia istniejących objawów (takich jak ruchomość zębów, ból lub obrzęk, niegojące się owrzodzenia w jamie ustnej lub wydzielina) występujące podczas leczenia produktem Piqray. U pacjentów, u których wystąpi martwica kości szczęki należy rozpocząć standardowe postępowanie medyczne. Objawy zajęcia narządów trzewnych Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania tego produktu leczniczego nie były badane u pacjentów z objawami zajęcia narządów trzewnych. Sód Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę powlekaną, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Produkty lecznicze, które mogą zwiększyć stężenie alpelisybu w osoczu Inhibitory białka oporności raka piersi (ang. Breast cancer resistance protein, BCRP) Alpelisyb jest substratem BCRP in vitro . BCRP uczestniczy w wydalaniu z wątroby i dróg żółciowych oraz wydzielaniu alpelisybu w jelitach, zatem zahamowanie aktywności białka transportującego BCRP w wątrobie i w jelitach w fazie eliminacji może prowadzić do wzrostu ekspozycji ustrojowej na alpelisyb. Dlatego zaleca się zachowanie ostrożności i monitorowanie pacjenta pod kątem działań toksycznych podczas jednoczesnego leczenia inhibitorami BCRP (np. eltrombopagiem, lapatynibem, pantoprazolem). Produkty lecznicze, które mogą zmniejszyć stężenie alpelisybu w osoczu Leki zobojętniające Jednoczesne podawanie antagonisty receptora H2, ranitydyny, w skojarzeniu z alpelisybem w pojedynczej dawce doustnej 300 mg spowodowało nieznaczne pogorszenie biodostępności alpelisybu i zmniejszenie całkowitej ekspozycji na alpelisyb.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Interakcje
W obecności niskokalorycznego posiłku o obniżonej zawartości tłuszczu (ang. low-fat low-calorie, LFLC) nastąpiło zmniejszenie wartości AUC inf średnio o 21% i wartości C max o 36% w przypadku podania ranitydyny. Bez pokarmu efekt ten był bardziej wyraźny – w przypadku podania ranitydyny wartość AUC inf zmniejszyła się o 30%, a wartość C max o 51% w porównaniu z wartością na czczo, gdy nie podano jednocześnie ranitydyny. W analizie farmakokinetyki populacyjnej wykazano brak istotnego wpływu podawanych jednocześnie leków zobojętniających (w tym inhibitorów pompy protonowej, antagonistów receptora H2 i leków zobojętniających kwas solny w żołądku) na farmakokinetykę alpelisybu. Dlatego alpelisyb może być podawany jednocześnie z lekami zobojętniającymi, o ile alpelisyb będzie przyjmowany bezpośrednio po posiłku (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Interakcje
Induktory CYP3A4 Podawanie 600 mg ryfampicyny raz na dobę (silny induktor CYP3A4) przez 7 dni, a następnie jednoczesne podawanie z pojedynczą doustną dawką 30 mg alpelisybu w dniu 8., prowadziło do zmniejszenia C max alpelisybu o 38% i AUC o 57% u zdrowych osób dorosłych (N=25). Jednoczesne podawanie ryfampicyny w dawce 600 mg raz na dobę przez 15 dni z alpelisybem w dawce 300 mg raz na dobę począwszy od dnia 8. do dnia 15. zmniejszyło C max alpelisybu w stanie stacjonarnym o 59% i AUC o 74%. Jednoczesne podawanie z silnym induktorem CYP3A4 zmniejsza AUC alpelisybu, co może zmniejszać skuteczność alpelisybu. Należy unikać jednoczesnego podawania alpelisybu z silnymi induktorami CYP3A4 (np. apalutamid, karbamazepina, enzalutamid, mitotan, fenytoina, ryfampicyna, ziele dziurawca) i należy rozważyć jednoczesne podawanie alternatywnego produktu leczniczego, który nie indukuje lub indukuje w niewielkim stopniu CYP3A4.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Interakcje
Produkty lecznicze, których stężenie osoczowe może zostać zmienione przez alpelisyb Substraty CYP3A4, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19 i CYP2B6 Modyfikacja dawki nie jest konieczna w przypadku podawania produktu Piqray jednocześnie z substratami CYP3A4 (np. z ewerolimusem, midazolamem), substratami CYP2C8 (np. z repaglinidem), substratami CYP2C9 (np. z warfaryną), substratami CYP2C19 (np. z omeprazolem). W przypadku substratu CYP2B6 nie zaobserwowano istotnych zmian w ekspozycji podczas jednoczesnego podawania z produktem Piqray, jednak wyniki należy rozpatrywać ostrożnie ze względu na ograniczone dane (patrz punkt 5.2). W badaniu interakcji z innymi lekami, w którym alpelisyb podawano jednocześnie z ewerolimusem będącym wrażliwym substratem CYP3A4, potwierdzono brak istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych (wzrost wartości AUC o 11,2%) pomiędzy alpelisybem a substratami CYP3A4.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Interakcje
Nie wykazano zmiany ekspozycji na ewerolimus w przypadku podawania alpelisybu w dawkach mieszczących się w przedziale od 250 do 300 mg. U zdrowych osób jednoczesne podawanie substratu CYP2C9 (S-warfaryny) z alpelisybem zwiększało ekspozycję na S-warfarynę średnio o 34% i 19% odpowiednio dla AUC inf i C max w porównaniu z podawaniem samej S-warfaryny, co wskazuje, że alpelisyb jest łagodnym inhibitorem CYP2C9. Substancje będące substratami transporterów Badania in vitro wskazywały, że alpesilib (i [lub] jego metabolit BZG791) ma potencjał do hamowania aktywności transporterów leków OAT3 oraz BCRP i P-gp w jelitach. Należy zachować ostrożność stosując produkt Piqray w skojarzeniu z wrażliwymi substratami tych transporterów o wąskim indeksie terapeutycznym, ponieważ Piqray może zwiększać ekspozycję ustrojową na te substraty.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Interakcje
Hormonalne środki antykoncepcyjne Nie przeprowadzono żadnych badań klinicznych dotyczących oceny możliwych interakcji między alpelisybem a hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Piqray jest wskazany do stosowania u mężczyzn i kobiet po menopauzie. Nie należy stosować go u kobiet, które są w ciąży lub mogą być w ciąży albo karmić piersią (patrz punkt 4.1). Kobiety w wieku rozrodczym/antykoncepcja u kobiet i mężczyzn Kobiety zdolne do zajścia w ciążę należy poinformować, że wyniki badań na zwierzętach i mechanizm działania wskazują na możliwość szkodliwego wpływu alpelisybu na rozwijający się płód. W badaniach rozwoju zarodka i płodu u szczurów i królików wykazano, że podanie doustne alpelisybu w okresie organogenezy miało toksyczny wpływ na zarodek i płód oraz działanie teratogenne (patrz punkt 5.3). Kobiety zdolne do zajścia w ciążę, które przyjmują produkt leczniczy Piqray powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji (np. metody podwójnej bariery mechanicznej) w trakcie przyjmowania produktu Piqray i co najmniej przez 1 tydzień po zakończeniu leczenia tym produktem.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Mężczyźni, których partnerki są w ciąży, mogą być w ciąży lub mogą zajść w ciążę, powinni używać prezerwatyw podczas stosunków płciowych w trakcie przyjmowania produktu Piqray i co najmniej przez 1 tydzień po zakończeniu leczenia tym produktem. Należy zapoznać się z treścią punktu 4.6 informacji dotyczącej przepisywania produktu leczniczego zawierającego fulwestrant. Ciąża Produkt leczniczy Piqray nie jest wskazany i nie powinien być stosowany u kobiet, które są lub mogą być w ciąży (patrz punkt 4.1). Brak danych dotyczących stosowania alpelisybu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Produkt Piqray nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących skutecznej metody antykoncepcji. Przed rozpoczęciem leczenia produktem Piqray u kobiet zdolnych do zajścia w ciążę należy sprawdzić, czy nie są w ciąży.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią Nie wiadomo, czy alpelisyb przenika do mleka kobiecego lub do mleka samic zwierząt. Ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u niemowlęcia karmionego piersią zalecane jest powstrzymanie się kobiety od karmienia piersią w czasie leczenia i przez co najmniej 1 tydzień po przyjęciu ostatniej dawki produktu leczniczego Piqray. Płodność Brak jest dostępnych danych klinicznych dotyczących wpływu alpelisybu na płodność. Na podstawie badań toksyczności po podaniu wielokrotnym i badań płodności u zwierząt uznano, że alpelisyb może pogorszyć płodność u zdolnych do rozrodu osobników płci męskiej i żeńskiej (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Piqray wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjentom należy zalecić zachowanie ostrożności podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn w przypadku wystąpienia uczucia zmęczenia lub nieostrego widzenia w trakcie leczenia (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Profil bezpieczeństwa stosowania opiera się na danych pochodzących od 284 pacjentów z grupy otrzymującej produkt leczniczy Piqray w skojarzeniu z fulwestrantem w ramach badania III fazy kontrolowanego placebo i prowadzonego metodą podwójnie ślepej próby. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi (zgłaszanymi z częstością >20% w połączonej populacji pacjentów z mutacją i bez mutacji) były: podwyższenie stężenia glukozy w osoczu (79,2%), zwiększenie stężenia kreatyniny (67,6%), biegunka (59,5%), wzrost aktywności gamma- glutamylotranspeptydazy (53,2%), wysypka (51,8%), zmniejszenie liczby limfocytów (55,3%), nudności (46,8%), wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej (44,0%), niedokrwistość (44,0%), zmęczenie (43,3%), wzrost aktywności lipazy (42,6%), zmniejszenie łaknienia (35,9%), zapalenie jamy ustnej (30,3%), wymioty (28,5%), zmniejszenie masy ciała (27,8%), hipokalcemia (27,8%), obniżenie stężenia glukozy w osoczu (26,8%), wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) (22,2%) oraz łysienie (20,4%).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Działania niepożądane
Najczęstszymi działaniami niepożądanymi stopnia 3. lub 4. (zgłaszanymi z częstością ≥2%) były: podwyższenie stężenia glukozy w osoczu (39,1%), wysypka (19,4%), wzrost aktywności gamma- glutamylotranspeptydazy (12,0%), zmniejszenie liczby limfocytów (9,2%), biegunka (7,0%), wzrost aktywności lipazy (7,0%), hipokaliemia (6,3%), zmęczenie (5,6%), zmniejszenie masy ciała (5,3%), niedokrwistość (4,9%), nadciśnienie tętnicze (4,6%), wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej (4,2%), nudności (2,8%), zwiększenie stężenia kreatyniny (2,8%), zapalenie jamy ustnej (2,5%), hipokalcemia (2,1%) oraz zapalenie błon śluzowych (2,1%). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi prowadzącymi do zakończenia leczenia były: hiperglikemia (6,3%), wysypka (4,2%), biegunka (2,8%) i zmęczenie (2,5%) . Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Działania niepożądane odnotowane w badaniu klinicznym fazy III i po wprowadzeniu produktu do obrotu (Tabela 7) wymieniono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Działania niepożądane
W obrębie każdej klasy układów i narządów działania niepożądane wymieniono według częstości występowania, zaczynając od działań najcięższych. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane wymieniono zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Ponadto, poszczególne kategorie częstości podano według następującej konwencji: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 7 Działania niepożądane obserwowane w badaniu klinicznym fazy III i w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Działania niepożądane

Działanie niepożądane Dowolny stopień (%) Stopień 3. lub 4. (%)
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Zakażenia dróg moczowych1 Bardzo często 29 (10,2) 2 (0,7)*
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Niedokrwistość Bardzo często 125 (44,0) 14 (4,9)*
Zmniejszenie liczby limfocytów Bardzo często 157 (55,3) 26 (9,2)
Zmniejszenie liczby płytek krwi Bardzo często 43 (15,1) 4 (1,4)*
Zaburzenia układu immunologicznego
Nadwrażliwość2 Często 11 (3,9) 2 (0,7)*
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Podwyższenie stężenia glukozy w osoczu Bardzo często 225 (79,2) 111 (39,1)
Zmniejszenie stężenia glukozy w osoczu Bardzo często 76 (26,8) 1 (0,4)
Zmniejszenie łaknienia (apetytu) Bardzo często 102 (35,9) 2 (0,7)*
Hipokaliemia Bardzo często 42 (14,8) 18 (6,3)
Hipokalcemia Bardzo często 79 (27,8) 6 (2,1)
Obniżenie stężenia magnezu Bardzo często 34 (12,0) 1 (0,4)
Odwodnienie Często 10 (3,5) 1 (0,4)*
Kwasica ketonowa3 Niezbyt często 2 (0,7) 2 (0,7)
Nieketonowy hiperglikemiczny zespół hipermolalny (HHNKS)# Nieznana Nieznana Nieznana
Zaburzenia psychiczne
Bezsenność Często 22 (7,7)
Zaburzenia układu nerwowego
Ból głowy Bardzo często 55 (19,4) 2 (0,7)*
Zaburzenie smaku4 Bardzo często 44 (15,5) 1 (0,4)*
Zaburzenia oka
Nieostre widzenie Często 15 (5,3) 1 (0,4)*
Suchość oczu Często 10 (3,5)
Zapalenie błony naczyniowej oka Nieznana Nieznana Nieznana
Zaburzenia naczyniowe
Nadciśnienie tętnicze Często 27 (9,5) 13 (4,6)
Obrzęk limfatyczny Często 16 (5,6)
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Zapalenie płuc5 Często 5 (1,8) 1 (0,4)*
Zaburzenia żołądka i jelit
Biegunka Bardzo często 169 (59,5) 20 (7.0)*
Nudności Bardzo często 133 (46,8) 8 (2.8)*
Zapalenie jamy ustnej6 Bardzo często 86 (30,3) 7 (2.5)*
Wymioty Bardzo często 81 (28,5) 2 (0.7)*
Ból brzucha Bardzo często 50 (17,6) 4 (1.4)*
Niestrawność Bardzo często 33 (11,6)
Ból zęba Często 13 (4,6) 1 (0,4)*
Zapalenie dziąseł Często 11 (3,9) 1 (0,4)*
Ból dziąseł Często 9 (3,2)
Zapalenie kącików ust Często 8 (2,8)
Zapalenie trzustki Niezbyt często 1 (0,4) 1 (0,4)
Zapalenie okrężnicy# Nieznana Nieznana Nieznana

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Wysypka7 Bardzo często 147 (51,8) 55 (19,4)*
Łysienie Bardzo często 58 (20,4)
Świąd Bardzo często 53 (18,7) 2 (0,7)*
Suchość skóry8 Bardzo często 53 (18,7) 1 (0,4)*
Rumień9 Często 18 (6,3) 2 (0,7)*
Zapalenie skóry10 Często 10 (3,5) 2 (0,7)*
Erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa Często 5 (1,8)
Rumień wielopostaciowy Często 3 (1,1) 2 (0,7)*
Zespół Stevensa-Johnsona Niezbyt często 1 (0,4) 1 (0,4)*
Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS)#- Nieznana Nieznana Nieznana
Obrzęk naczynioruchowy# Nieznana Nieznana Nieznana
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Kurcze mięśni Często 22 (7,7)
Ból mięśni Często 19 (6,7) 1 (0,4)*
Martwica kości szczęki Często 16 (5,6) 5 (1,8)*
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Ostra niewydolność nerek Często 16 (5,6) 5 (1,8)
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Zmęczenie11 Bardzo często 123 (43,3) 16 (5,6)*
Zapalenie błon śluzowych Bardzo często 56 (19,7) 6 ( 2,1)*
Obrzęki obwodowe Bardzo często 47 (16,5)
Gorączka Bardzo często 45 (15,8) 2 (0,7)
Suchość błon śluzowych12 Bardzo często 36 (12,7) 1 (0,4)
Obrzęk13 Często 18 (6,3)
Badania diagnostyczne
Zmniejszenie masy ciała Bardzo często 79 (27,8) 15 (5,3)*
Zwiększone stężenie kreatyniny we krwi Bardzo często 192 (67,6) 8 (2,8)*
Zwiększenie aktywności gamma-glutamylotransferazy Bardzo często 151 (53,2) 34 (12,0)
Zwiększenie aktywności aminotransferazyalaninowej Bardzo często 125 (44,0) 12 (4,2)*
Zwiększenie aktywności lipazy Bardzo często 121 (42,6) 20 (7,0)
Wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) Bardzo często 63 (22,2) 2 (0,7)
Zmniejszenie stężenia albuminy Bardzo często 41 (14,4) 1 (0,4)
Zwiększenie stężenia hemoglobiny glikowanej Często 8 ( 2,8) 0
* Nie stwierdzono żadnych działań niepożądanych stopnia 4.# Działania niepożądane zgłaszane w okresie po wprowadzeniu leku do obrotu. Pochodzą one ze zgłoszeń spontanicznych, dla których nie zawsze możliwe jest wiarygodne ustalenie częstości występowania lub związku przyczynowego z narażeniem na produkt leczniczy.1 Zakażenie dróg moczowych: w tym także jeden przypadek posocznicy moczopochodnej2 Nadwrażliwość: w tym także alergiczne zapalenie skóry3 Kwasica ketonowa: w tym także cukrzycowa kwasica ketonowa (patrz punkt 4.4)4 Zaburzenia smaku: w tym także utrata smaku, zmniejszone odczuwanie bodźców smakowych5 Zapalenie płuc: w tym także choroba śródmiąższowa płuc6 Zapalenie jamy ustnej: w tym także owrzodzenie aftowe i owrzodzenie jamy ustnej7 Wysypka: w tym także wysypka grudkowo-plamista, wysypka plamkowa, wysypka uogólniona, wysypka grudkowa, swędząca wysypka8 Suchość skóry: w tym także pęknięcia skóry, nadmierne rogowacenie skóry, skóra pergaminowata9 Rumień: w tym także rumień uogólniony10 Zapalenie skóry: w tym także trądzikopodobne zapalenie skóry11 Zmęczenie: w tym także osłabienie psychofizyczne (astenia)12 Suchość błon śluzowych: w tym także suchość w jamie ustnej, suchość sromu i pochwy13 Obrzęk: w tym także opuchlizna twarzy, obrzęk twarzy, obrzęk powiek

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych Hiperglikemia Wystąpienie hiperglikemii (FPG >160 mg/dl) zgłoszono u 190 (66,9%) pacjentów; Zdarzenia stopnia 2. (FPG 160-250 mg/dl), 3. (FPG >250-500 mg/dl) i 4. (FPG >500 mg/dl) zgłoszono odpowiednio u 16,2%, 33,8% i 4,6% pacjentów. Na podstawie wyjściowego stężenia glukozy w osoczu na czczo i wyjściowej wartości HbA1c uznano, że 56% pacjentów ma stan przedcukrzycowy (FPG >100-126 mg/dl [od 5,6 do 6,9 mmol/l] lub HbA1c 5,7-6,4%) a 4,2% pacjentów choruje na cukrzycę (FPG ≥126 mg/dl [≥7,0 mmol/l] lub HbA1c ≥6,5%). U 74,8% pacjentów, u których w punkcie wyjścia stwierdzono stan przedcukrzycowy, wystąpiła hiperglikemia (dowolnego stopnia) w trakcie leczenia alpelisybem. W przypadku wszystkich pacjentów z hiperglikemią stopnia ≥2. (FPG ≥160 mg/dl) mediana czasu, jaki upłynął do momentu jej wystąpienia po raz pierwszy, wyniosła 15 dni (przedział: od 5 dni do 900 dni) (na podstawie wyników badań laboratoryjnych).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Działania niepożądane
Mediana czasu utrzymywania się hiperglikemii stopnia ≥2. wynosiła 10 dni (95% CI: od 8 do 13 dni). U pacjentów z hiperglikemią stopnia ≥2. mediana czasu do wystąpienia poprawy (o przynajmniej jeden stopień względem pierwszego zdarzenia) wyniosła 8 dni (95% CI: 8 do 10 dni). U wszystkich pacjentów, którzy kontynuowali leczenie fulwestrantem po zakończeniu przyjmowania produktu Piqray wartości FPG powróciły do stanu wyjściowego (prawidłowego). Hiperglikemię leczono podając leki przeciwcukrzycowe, patrz punkt 4.4. Wysypka Incydenty wysypki (w tym wysypki grudkowo-plamistej, plamkowej, uogólnionej, grudkowej i, swędzącej, zapalenia skóry i trądzikopodobnego zapalenia skóry) zgłoszono u 153 (53,9%) pacjentów. Wysypka miała przeważnie nasilenie łagodne lub umiarkowane (stopnia 1. lub 2.) i odpowiadała na leczenie, a w niektórych przypadkach wysypce towarzyszył świąd i suchość skóry. Wysypkę stopnia 2. i 3.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Działania niepożądane
zgłoszono odpowiednio u 13,7% i 20,1% pacjentów, a mediana czasu, jaki upłynął do wystąpienia wysypki po raz pierwszy wyniosła 12 dni (przedział: od 2 dni do 220 dni). Wśród pacjentów, którzy otrzymali profilaktyczne leczenie przeciwwysypkowe, w tym leki przeciwhistaminowe wysypkę zgłaszano rzadziej niż w całej populacji; 26,1% w porównaniu z 53,9% w przypadku wysypki wszystkich stopni nasilenia, 11,4% w porównaniu z 20,1% dla stopnia 3. oraz 3,4% w porównaniu z 4,2% dla wysypki prowadzącej do definitywnego zakończenia stosowania produktu leczniczego Piqray. W związku z tym, można profilaktycznie zacząć podawać leki przeciwhistaminowe w chwili rozpoczęcia leczenia produktem Piqray. Działanie gastrotoksyczne (nudności, biegunka, wymioty) Biegunkę, nudności i wymioty zgłoszono odpowiednio u 59,5%, 46,8% i 28,5% pacjentów (patrz Tabela 7). Biegunkę stopnia 2. i 3. zgłoszono odpowiednio u 19,7% i 7,0% pacjentów, a mediana czasu, jaki upłynął do momentu wystąpienia biegunki stopnia ≥2.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Działania niepożądane
wyniosła 50 dni (przedział: od 1 dnia do 954 dni). W trakcie leczenia produktem Piqray zgłaszano występowanie ciężkiej biegunki i jej następstw klinicznych, takich jak odwodnienie oraz ostre uszkodzenie nerek, które ustąpiły po odpowiedniej interwencji (patrz Tabela 4). U odpowiednio 28/153 (17,6%) i 109/169 (64,5%) pacjentów zastosowano leki przeciwwymiotne (np. ondansetron) i przeciwbiegunkowe (np. loperamid) w celu opanowania objawów. Martwica kości szczęki Wystąpienie martwicy kości szczęki zgłoszono u 5,6% pacjentów (16/284) w grupie leczenia produktem Piqray stosowanym łącznie z fulwestrantem. Piętnastu pacjentów, u których wystąpiła martwica kości szczęki, stosowało jednocześnie bisfosfoniany (np. kwas zoledronowy) lub inhibitory liganda receptora RANK (np. denozumab). Z tego względu, nie można wykluczyć zwiększenia ryzyka rozwoju martwicy kości szczęki u pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Piqray i bisfosfoniany lub inhibitory liganda receptora RANK.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Działania niepożądane
Osoby w podeszłym wieku U pacjentów w wieku ≥65 lat leczonych alpelisybem stosowanym łącznie z fulwestrantem częstość występowania hiperglikemii stopnia 3.-4. była większa (45,3%) niż u pacjentów w wieku <65 lat (33,5%), natomiast u pacjentów w wieku <75 lat hiperglikemię stopnia 3.-4. stwierdzono u 36% pacjentów w porównaniu z 55,9% pacjentów w wieku ≥75 lat. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinni zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Działania niepożądane związane z przedawkowaniem były zgodne z profilem bezpieczeństwa produktu leczniczego Piqray i obejmowały hiperglikemię, nudności, osłabienie psychofizyczne (astenię) oraz wysypkę. Postępowanie We wszystkich przypadkach przedawkowania, w razie konieczności, należy zastosować ogólne leczenie objawowe i środki wspomagające. Nie jest znane antidotum dla produktu leczniczego Piqray.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwnowotworowe, inne leki przeciwnowotworowe, kod ATC: L01EM03 Mechanizm działania Alpelisyb jest swoistym α inhibitorem kinazy 3-fosfatydyloinozytolu (ang. phosphatidylinositol3kinase, PI3Kα) klasy I. Mutacje typu „nabycia funkcji” (ang. gain-of-function, GOF) w genie kodującym katalityczną podjednostkę α PI3K (PIK3CA) prowadzą do aktywacji szlaku sygnałowego PI3Kα i AKT, transformacji komórkowej oraz powstawania zmian nowotworowych w modelach in vitro i in vivo . W liniach komórkowych raka piersi alpelisyb hamował fosforylację substancji stanowiących cel PI3K na dalszych etapach szlaku, w tym AKT, i wykazywał aktywność w liniach komórkowych z mutacją PIK3CA. In vivo , alpelisyb hamował szlak sygnałowy PI3K/AKT i ograniczał wzrost zmiany nowotworowej w modelach heteroprzeszczepów, w tym także w modelach raka piersi .
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wykazano, że zahamowanie PI3K przez alpelisyb powoduje zwiększenie transkrypcji receptora estrogenowego (ER) w komórkach raka piersi. Wykazano wzmocnienie działania przeciwnowotworowego alpelisybu stosowanego w skojarzeniu z fulwestrantem w porównaniu z działaniem każdego z tych leków stosowanych indywidualnie w modelach heteroprzeszczepów wywodzących się z linii komórkowych ER-dodatniego raka piersi z mutacją PIK3CA. Szlak sygnałowy PI3K/AKT odpowiada za homeostazę glukozy, a hiperglikemia jest przewidywaną reakcją niepożądaną wynikającą z zahamowania aktywności PI3K związaną z właściwym molekularnym celem działania inhibitora (ang. on-target). Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Produkt leczniczy Piqray oceniano w kluczowym badaniu fazy III, czyli randomizowanym badaniu z grupą kontrolną placebo prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z zastosowaniem alpelisybu podawanego w skojarzeniu z fulwestrantem u kobiet po menopauzie oraz mężczyzn z zaawansowanym (nawracającym lokoregionalnie lub rozsianym) rakiem piersi HR+, HER2-, u których stwierdzono progresję lub nawrót choroby w trakcie leczenia opartego na inhibitorze aromatazy(stosowanego w skojarzeniu z inhibitorem CDK4/6 lub bez inhibitora CDK4/6) albo po jego zakończeniu.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Łącznie 572 pacjentów włączono do dwóch kohort – kohorty osób z rakiem piersi z mutacją PIK3CA i kohorty osób z rakiem piersi bez mutacji PIK3CA. Pacjentów randomizowano w stosunku 1:1 do grupy leczenia alpelisybem podawanym w dawce 300 mg łącznie z fulwestrantem lub do grupy leczenia placebo podawanym łącznie z fulwestrantem. Randomizacji przypisano układ warstwowy na podstawie obecności przerzutów w płucach lub w wątrobie oraz wcześniejszego leczenia inhibitorem/inhibitorami CDK4/6. W kohorcie z mutacją PIK3CA 169 pacjentów z jedną lub więcej mutacjami PIK3CA (C420R, E542K, E545A, E545D [tylko 1635G>T], E545G, E545K, Q546E, Q546R, H1047L, H1047R lub H1047Y) randomizowano do leczenia skojarzonego alpelisybem i fulwestrantem, a 172 pacjentów randomizowano do leczenia skojarzonego placebo i fulwestrantem. W tej kohorcie u 170 (49,9%) pacjentów wykazano przerzuty w płucach/wątrobie, a 20 (5,9%) pacjentów stosowało wcześniej leczenie inhibitorem CDK4/6.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Mediana wieku pacjentów wyniosła 63 lata (przedział: od 25 do 92 lat). 44,9% pacjentów było w wieku co najmniej 65 lat i ≤85 lat. Do badania włączono pacjentów rasy białej (66,3%), żółtej (21,7%) i czarnej lub Afroamerykanów (1,2%). W populacji badanej był jeden mężczyzna włączony do kohorty osób z mutacją PIK3CA, którego leczono alpelisybem i fulwestrantem. Odpowiednio u 66,0% i 33,4% pacjentów stan sprawności wg ECOG wyniósł 0 i 1. U 97,7% pacjentów stosowano wcześniej terapię hormonalną. U 67,7% osób ostatnim rodzajem terapii stosowanej przed włączeniem do badania była terapia hormonalna. Lekami najczęściej stosowanymi w ramach terapii hormonalnej były letrozol i anastrozol. Ostatnim rodzajem terapii hormonalnej stosowanej przed włączeniem do badania była terapia systemowa u 47,8% osób i terapia adjuwantowa u 51,9% osób.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Ogółem, u 85,6% pacjentów chorobę uznano za oporną na terapię hormonalną; oporność pierwotną (oporność de novo ) stwierdzono u 13,2% pacjentów, a oporność wtórną (nawrót/ progresję po początkowej odpowiedzi) u 72,4% pacjentów. Dane demograficzne oraz wyjściowe cechy charakterystyczne choroby, wyniki oceny wydolności w skali ECOG, masa guza i rodzaj stosowanego wcześniej leczenia przeciwnowotworowego były dobrze zrównoważone we wszystkich grupach leczenia. W randomizowanej fazie leczenia podawano doustnie alpelisyb w dawce 300 mg lub placebo raz na dobę w sposób nieprzerwany. Fulwestrant w dawce 500 mg podawano domięśniowo w fazie leczenia w 1 i 15 dniu cyklu 1, a następnie w 1 dniu cyklu trwającego 28 dni (podanie ±3 dni). Pacjentom nie wolno było zmieniać leczenia z placebo na alpelisyb w trakcie badania ani po stwierdzeniu progresji choroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania był czas przeżycia bez progresji choroby (ang.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
progression-free survival, PFS) ustalony przez badacza na podstawie kryteriów oceny odpowiedzi na leczenie w guzach litych (ang. Response Evaluation Criteria in Solid Tumors, RECIST) w wersji 1.1 u pacjentów z mutacją PIK3CA. Najważniejszym drugorzędowym punktem końcowym był całkowity czas przeżycia (ang. overall survival, OS) u pacjentów z mutacją PIK3CA. Pozostałe drugorzędowe punkty końcowe to PFS u pacjentów bez mutacji PIK3CA oraz OS u pacjentów bez mutacji PIK3CA. Pierwotna analiza skuteczności Badanie spełniło pierwszorzędowy punkt końcowy w ostatecznej analizie PFS (data odcięcia danych: 12 czerwca 2018 r.) wykazując statystycznie istotne wydłużenie PFS w ocenie badacza w kohorcie z mutacją PIK3CA u pacjentów otrzymujących alpelisyb łącznie z fulwestrantem w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo łącznie z fulwestrantem z szacunkowym zmniejszeniem ryzyka progresji choroby lub zgonu o 35% na korzyść leczenia alpelisybem w skojarzeniu z fulwestrantem (patrz Tabela 8).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 8 Pierwotna analiza skuteczności w badaniu C2301 – podsumowanie wyników dotyczących skuteczności w oparciu o kryteria RECIST (FAS, kohorta z mutacją PIK3CA). Data odcięcia danych: 12 czerwca 2018 r.

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Piqray + fulwestrant (n=169) Placebo + fulwestrant (n=172)
Mediana czasu przeżycia bez progresji choroby (PFS) (miesiące, 95% CI)
Ocena radiologiczna przeprowadzona przez badacza#
Kohorta osób z mutacją PIK3CA 11,0 5,7
(N=341) (7,5 do 14,5) (3,7 do 7,4)
Współczynnik ryzyka (95% CI) 0,65 (0,50 do 0,85)
Wartość pa 0,00065
Ocena zaślepionej niezależnej komisji weryfikacyjnej*#
Kohorta osób z mutacją PIK3CA 11,1 3,7
(N=173) (7,3 do 16,8) (2,1 do 5,6)
Współczynnik ryzyka (95% CI) 0,48 (0,32 do 0,71)
Wartość p Nie dotyczy
CI (ang. confidence interval) = przedział ufności; N = liczba pacjentów a Wartość p uzyskano w jednostronnym teście log-rank ze stratyfikacją. # Na podstawie kryteriów RECIST 1.1* Według metody audytu w oparciu o 50% próbek

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W kohorcie z mutacją PIK3CA w analizach PFS w podgrupach zgodnie z oceną badacza, dokonanych według czynników stratyfikacji randomizacji wykazano zasadniczo spójny efekt terapeutyczny na korzyść grupy leczonej alpelisybem, niezależnie od obecności lub braku przerzutów w płucach/wątrobie. Wśród 20 pacjentów z wcześniejszym leczeniem inhibitorem CDK4/6 współczynnik ryzyka (HR) dla PFS wyniósł 0,48 (95% CI: 0,17; 1,36); mediana PFS wyniosła 1,8 miesiąca (95% CI: 1,7; 3,6) w grupie otrzymującej placebo w skojarzeniu z fulwestrantem i 5,5 miesiąca (95% CI: 1,6; 16,8) w grupie otrzymującej alpelisyb z fulwestrantem. Wykorzystując dane zgromadzone do daty odcięcia w dniu 12 czerwca 2018 r. wyniki dotyczące PFS w podgrupie pacjentów z opornością na terapię hormonalną (HR=0,64; 95% CI: 0,49; 0,85, n=292) i pacjentów wrażliwych na terapię hormonalną (HR=0,87; 95% CI: 0,35; 2,17, n=39) przemawiały na korzyść leczenia skojarzonego alpelisybem z fulwestrantem.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Liczba pacjentów z mutacją PIK3CA wrażliwych na terapię hormonalną była ograniczona (n=39) i należy zachować ostrożność przy interpretacji wyników. Wykorzystując dane zgromadzone do daty odcięcia w dniu 12 czerwca 2018 r. całkowity odsetek odpowiedzi u pacjentów ze zmianami możliwymi do zmierzenia w punkcie wyjściowym wyniósł 35,7% (95% CI: 27,4; 44,7) w grupie otrzymującej alpelisyb w skojarzeniu z fulwestrantem i 16,2% (95% CI: 10,4; 23,5) w grupie otrzymującej placebo w skojarzeniu z fulwestrantem. W trakcie wykonywania ostatecznej analizy OS (data odcięcia danych 23 kwietnia 2020 r.), przeprowadzono opisową analizę efektywności w zakresie PFS. Przy medianie czasu od randomizacji do daty odcięcia danych wynoszącej około 42 miesiące, wyniki PFS były zgodne z wynikami z uzyskanymi w pierwotnej analizie PFS. Oszacowano, że redukcja ryzyka progresji lub zgonu wyniosła 36% na korzyść leczenia alpelisybem w skojarzeniu z fulwestrantem (HR=0,64; 95% CI: 0,50; 0,81) (Rycina 1).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 1 Badanie C2301 – Wykres Kaplana-Meiera przedstawiający PFS w ocenie badacza (FAS, kohorta z mutacją PIK3CA): aktualizacja opisowa z datą odcięcia danych w dniu 23 kwietnia 2020 r. Censoring Times Alpelisib + Fulv (n/N = 124/169) Placebo + Fulv (n/N = 149/172) Terminy ocenzurowania danych Alpelisyb + fulw. (n/N = 124/169) Placebo + fulw. (n/N = 149/172) Współczynnik ryzyka = 0,64 95% CI [0,50; 0,81] Mediany Kaplana-Meiera (miesiące) Alpelisyb + fulw.: 11,0 Placebo + fulw.: 5,7
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
100. Hazard Ratio = 0.64 95 % CI [0.50;0.81] Kaplan-Meier medians (Months) Alpelisib + Fulv : 11.0 Placebo + Fulv : 5.7 80. Event-free probability (%) Prawdopodobieństwo niewystąpienia zdarzenia (%) 60 40 20 0 0 4 8 12 16 20 24 28 32 36 40 44 48 52 56 Time (Months) Number of subjects still at risk Czas (miesiące) Time (Months) Alpelisib + Fulv Placebo + Fulv Liczba osób pozostających w grupie ryzyka
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Czas (miesiące) 0 4 8 12 16 20 24 28 32 36 40 44 48 52 56
Alpelisyb + fulw. 169 123 85 66 54 44 37 29 24 18 12 6 1 0 0
Placebo + fulw. 172 89 67 51 40 33 22 13 10 7 4 1 1 1 0
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Ostateczna analiza czasu przeżycia całkowitego W chwili przeprowadzania ostatecznej analizy OS badanie nie osiągnęło swojego najważniejszego drugorzędowego punktu końcowego. W dniu odcięcia danych 23 kwietnia 2020 r., łącznie zgłoszono 87 (51,5%) zgonów w grupie leczonej alpelisybem w skojarzeniu z fulwestrantem I 94 (54,7%) zgony w grupie otrzymującej placebo w skojarzeniu z fulwestrantem. HR wyniósł 0,86 (95% CI: 0,64; 1,15; p=0,15, test jednostronny), a określona granica skuteczności O’Briena-Fleminga p  0,0161 nie została przekroczona. Mediana OS wyniosła 39,3 miesiąca (95% CI: 34,1; 44,9) w grupie leczonej alpelisybem w skojarzeniu z fulwestrantem i 31,4 miesiąca (95% CI: 26,8, 41,3) w grupie leczonej placebo w skojarzeniu z fulwestrantem (Rycina 2). Rycina 2 Analiza najważniejszego drugorzędowego punktu końcowego w badaniu C2301 – wykres Kaplana-Meiera przedstawiający OS (FAS, kohorta z mutacją PIK3CA) z datą odcięcia danych w dniu 23 kwietnia 2020 r.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Terminy ocenzurowania danych Alpelisyb + fulw. (n/N = 87/169) Placebo + fulw. (n/N = 94/172) Współczynnik ryzyka = 0,86 95% CI [0,64; 1,15] Mediany Kaplana-Meiera (miesiące) Alpelisyb + fulw.: 39,3 Placebo + fulw.: 31,4 Wartość p w teście jednostronnym log-rank = 0,15 100. Prawdopodobieństwo niewystąpienia zdarzenia (%) 80. Censoring Times Alpelisib + Fulv (n/N = 87/169) Placebo + Fulv (n/N = 94/172) Event-free probability (%) 60. Hazard Ratio = 0.86 95 % CI [0.64;1.15] Kaplan-Meier medians (Months) Alpelisib + Fulv : 39.3 Placebo + Fulv : 31.4 Logrank p-value 1-sided = 0.15 40 20 0 0 2 4 6 8 10 12 14 16 18 20 22 24 26 28 30 32 34 36 38 40 42 44 46 48 50 52 54 Time (Months) 0 2 4 6 8 10 12 14 16 18 169 162 159 156 145 141 138 133 126 122 172 164 155 150 149 143 133 126 119 115 Licz N b u a m o b s er ó o b f s p u o b z je o c s ts ta s j ti ą ll c a y t c ri h sk w grupie ryzyka Czas (miesiące) Time (Months) Alpelisib + Fulv Placebo + Fulv Czas (miesiące) Alpelisyb + fulw.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Placebo + fulw. 20 22 24 26 28 30 32 34 36 38 40 42 44 46 48 50 52 54 112 111 108 103 102 94 91 85 68 56 47 35 26 19 9 4 1 0 111 104 98 92 86 80 74 73 60 49 42 29 20 13 7 6 3 0 U pacjentów poddanych wcześniej leczeniu CDK4/6i (n=20), mediana OS w grupie leczonej alpelisybem w skojarzeniu z fulwestrantem wyniosła 29,8 miesiąca (95% CI: 6,7; 38,2), w porównaniu do 12,9 miesiaca w grupie otrzymującej placebo w skojarzeniu z fulwestrantem (95% CI: 2,5; 34,6) (HR=0,67; 95% CI: 0,21, 2,18). Kohorta bez mutacji PIK3CA U pacjentów, u których w tkance nowotworowej nie stwierdzono mutacji PIK3CA, nie odnotowano korzystnego wpływu na PFS. Wcześniejsze stosowanie fulwestrantu w badaniu CBYL719X2102 Pacjenci, którzy wcześniej stosowali fulwestrant nie zostali włączeni do kluczowego badania. W badaniu I fazy CBYL719X2101 39 pacjentów zgłaszało wcześniejsze stosowane fulwestrantu.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Najlepszymi całkowitymi odpowiedziami na leczenie alpelisybem w skojarzeniu z fulwestrantem u 21 pacjentów z mutacjami PIK3CA i chorobą mierzalną w chwili przystąpienia do badania była odpowiedź częściowa u 7 pacjentów, stabilizacja choroby u 11 pacjentów i progresja choroby u 2 pacjentów. Zatem skuteczność tego leczenia u pacjentów wcześniej leczonych fulwestrantem nie została ustalona z powodu ograniczonych danych w tamtym czasie (patrz punkt 4.4). Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Piqray we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu raka piersi (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetykę alpelisybu oceniano u pacjentów stosujących schemat dawkowania dawką doustną mieszczącą się w przedziale od 30 do 450 mg na dobę. Osoby zdrowe otrzymywały pojedyncze dawki doustne wynoszące od 300 do 400 mg. Farmakokinetyka była porównywalna u pacjentów z chorobami nowotworowymi i u zdrowych osób. Wchłanianie Po podaniu alpelisybu doustnie mediana czasu upływającego do chwili osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (T max ) wahała się w przedziale od 2,0 do 4,0 godzin, niezależnie od podanej dawki, czasu lub schematu dawkowania. Na podstawie modelowania wchłaniania ustalono, że biodostępność jest bardzo duża (>99%) po posiłku, ale mniejsza na czczo (~68,7% w przypadku dawki 300 mg) . Można oczekiwać, że w przypadku podawania alpelisybu codziennie stężenie osoczowe stanu stacjonarnego osiągnięte zostanie u większości pacjentów 3 dni po rozpoczęciu leczenia. Wpływ pokarmu Pokarm wpływa na wchłanianie alpelisybu.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U zdrowych ochotników po podaniu doustnym pojedynczej dawki alpelisybu 300 mg spożycie wysokokalorycznego posiłku bogatego w tłuszcze (985 kalorii i 58,1 g tłuszczu) spowodowało zwiększenie wartości AUC inf o 73%, a wartości C max o 84%, natomiast spożycie niskokalorycznego posiłku o obniżonej zawartości tłuszczu (334 kalorii i 8,7 g tłuszczu) spowodowało zwiększenie wartości AUC inf o 77%, a wartości C max o 145% w porównaniu ze stanem na czczo. Nie stwierdzono istotnej różnicy między wysokokalorycznym posiłkiem bogatym w tłuszcze a niskokalorycznym posiłkiem o obniżonej zawartości tłuszczu pod względem wartości AUC inf , przy stosunku średnich geometrycznych wynoszącym 0,978 (CI: 0,876; 1,09), co wskazuje na to, że ani zawartość tłuszczu, ani całkowita podaż kalorii nie mają znaczącego wpływu na wchłanianie. Możliwą przyczyną wpływu pokarmu na wchłanianie jest zwiększenie rozpuszczalności w przewodzie pokarmowym przez żółć wydzielaną w odpowiedzi na spożycie pokarmu.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dlatego produkt leczniczy Piqray należy przyjmować bezpośrednio po posiłku, codziennie mniej więcej o tej samej porze. Dystrybucja Alpelisyb w stopniu umiarkowanym wiąże się z białkami, przy czym wolna frakcja stanowi 10,8% niezależnie od stężenia. Alpelisyb rozkłada się równo między krwinki czerwone a osocze, przy czym średni stosunek stężenia we krwi do stężenia w osoczu wynosi in vivo 1,03. Alpelisyb jest substratem ludzkich transporterów usuwających (ang. efflux transporters), dlatego należy spodziewać się, że nie przechodzi przez barierę krew-mózg. Szacuje się, że objętość dystrybucji alpelisybu w stanie stacjonarnym (Vss/F) wynosi 114 litrów (współczynnik zmienności międzyosobniczej CV% = 49%). Metabolizm W badaniach in vitro wykazano, że główny szlak metaboliczny polega na powstawaniu metabolitu BZG791 w wyniku chemicznej i enzymatycznej hydrolizy amidowej, a następnie hydroksylacji z udziałem CYP3A4.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Alpelisyb jest hydrolizowany w ustroju w drodze rozkładu chemicznego i rozkładu enzymatycznego przez wykazujące wszędzie ekspresję wysokowydajne enzymy (esterazy, amidazy, cholinoesterazy) występujące nie tylko w wątrobie. Metabolity powstające przy udziale CYP3A4 i glukuronidy stanowią ~15% podanej dawki; metabolit BZG791 stanowi ~40-45% dawki. Reszta dawki alpelisybu, która została wykryta jako postać niezmieniona alpelisybu w moczu i kale, była wydalana jako alpelisyb lub nie została wchłonięta. Eliminacja Na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej po spożyciu pokarmu wykazano, że klirens alpelisybu jest niewielki i wynosi 9,2 l/h (CV% 21%). Okres półtrwania określony w oparciu o dane z populacji niezależnie od wysokości dawki i czasu wynosił od 8 do 9 godzin w stanie równowagi stężenia w przypadku podawania dawki 300 mg raz na dobę.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W badaniu masy u ludzi po podaniu doustnym alpelisyb i jego metabolity wykryto głównie w kale (81,0%), jako alpelisyb lub zmetabolizowane do BZG791. Wydalanie z moczem ma pomniejsze znaczenie (13,5%), a alpelisyb wydalany jest w postaci niezmienionej (2%). Po podaniu doustnym [14C]-alpelisybu w dawce pojedynczej, 94,5% całkowitej podanej dawki radioaktywnej odzyskano w ciągu 8 dni. Liniowość lub nieliniowość Wykazano, że po spożyciu posiłku farmakokinetyka ma charakter liniowy w odniesieniu do dawki i czasu w przedziale dawek od 30 do 450 mg. Po podaniu wielokrotnym ekspozycja na alpelisyb (AUC) w stanie stacjonarnym jest tylko nieznacznie większa niż po podaniu w dawce pojedynczej, przy czym średni współczynnik kumulacji wynosił od 1,3 do 1,5 w przypadku schematu dawkowania raz na dobę. Interakcje metaboliczne Substraty CYP3A4, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19 i CYP2B6 W badaniu interakcji międzylekowych, jednoczesne podawanie wielokrotnych dawek alpelisybu 300 mg z pojedynczą dawką wrażliwych substratów CYP3A4 (midazolam), CYP2C8 (repaglinid), CYP2C9 (warfaryna), CYP2C19 (omeprazol) i CYP2B6 (bupropion) podawane w postaci zmieszanej, wykazały brak klinicznie istotnej interakcji farmakokinetycznej.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dane dotyczące substratu CYP2B6 (bupropion) należy interpretować ostrożnie ze względu na małą wielkość próbki. U zdrowych osób jednoczesne podawanie substratu CYP2C9 (S-warfaryny) z wielokrotnymi dawkami 300 mg alpelisybu w stanie stacjonarnym zwiększało ekspozycję na S-warfarynę średnio o 34% i 19% odpowiednio dla AUC inf i C max w porównaniu z podawaniem samej S-warfaryny. Oznacza to, że alpelisyb jest łagodnym inhibitorem CYP2C9. W badaniu interakcji międzylekowych z wrażliwym substratem CYP3A4 i P-gp, ewerolimusem, u pacjentów z zaawansowanymi guzami litymi, AUC wzrosło o 11,2%. Nie należy spodziewać się wystąpienia klinicznie znaczącej zmiany na skutek interakcji międzylekowych z substratami CYP3A4. Induktory CYP3A4 W badaniu interakcji z innymi lekami, w którym alpelisyb podawano jednocześnie z ryfampicyną, silnym induktorem CYP3A4, potwierdzono, że istnieje klinicznie istotna interakcja farmakokinetyczna między alpelisybem a silnymi induktorami CYP3A4 (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Interakcje oparte na transporterach Na podstawie danych z badań in vitro nie można odrzucić hamowania przez alpelisyb [i (lub) jego metabolit BZG791] nerkowego transportera anionów organicznych OAT3 u pacjentów po podaniu dawki terapeutycznej. Wykazano, że w warunkach in vitro alpelisyb wywiera jedynie słabe działanie hamujące wobec wykazujących wszędzie ekspresję transporterów usuwających (P-gp, BCRP, MRP2, BSEP), transporterów substancji rozpuszczonych u wejścia do wątroby (OATP1B1, OATP1B3, OCT1) i transporterów substancji rozpuszczonych w nerkach (OAT1, OCT2, MATE1, MATE2K). Stężenie układowe frakcji niezwiązanej w stanie równowagi (lub stężenie u wejścia do wątroby), zarówno w przypadku dawki terapeutycznej, jak i maksymalnej dawki tolerowanej, jest istotnie niższe od ustalonej eksperymentalnie stałej inhibicji dla frakcji niezwiązanej lub IC 50 , dlatego zahamowanie nie przekłada się na istotność kliniczną.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ze względu na duże stężenia alpelisybu w świetle jelita nie można całkowicie wykluczyć wpływu na P-gp i BCRP w jelicie. Szczególne grupy pacjentów Wpływ wieku, masy ciała i płci W analizie farmakokinetyki populacyjnej wykazano, że wiek, masa ciała ani płeć nie wpływają w sposób znaczący klinicznie na poziom ekspozycji ustrojowej na alpelisyb w stopniu wymagającym modyfikacji dawki produktu leczniczego Piqray. Dzieci i młodzież (w wieku poniżej 18 lat) Nie określono farmakokinetyki produktu leczniczego Piqray u dzieci w wieku od 0 do 18 lat. Dane nie są dostępne. Osoby w podeszłym wieku (65 lat lub starsze) 117 spośród 284 pacjentów otrzymujących produkt Piqray w badaniu fazy III (w grupie leczenia alpelisybem podawanym łącznie z fulwestrantem) było w wieku ≥65 lat, a 34 pacjentów było w wieku między 75 a 87 lat. Nie obserwowano ogólnych różnic dotyczących ekspozycji na Piqray między tymi pacjentami a osobami młodszymi (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Rasa/pochodzenie etniczne W analizach farmakokinetyki populacyjnej i analizach farmakokinetyki z badania fazy I prowadzonego z udziałem pacjentów z Japonii z chorobami nowotworowymi wykazano, że pochodzenie etniczne nie wpływa w sposób znaczący klinicznie na poziom ekspozycji ustrojowej na produkt leczniczy Piqray. Parametry farmakokinetyczne określone w modelach niekompartmentowych po podaniu produktu leczniczego Piqray w dawce pojedynczej i w wielokrotnych dawkach dobowych u pacjentów z Japonii były bardzo podobne do parametrów obserwowanych w populacji osób rasy białej. Zaburzenia czynności nerek Na podstawie wyników analizy farmakokinetyki populacyjnej, w której uwzględniono 117 pacjentów z prawidłową czynnością nerek (eGFR ≥90 ml/min/1,73 m 2 ) / (CLcr ≥90 ml/min), 108 pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (eGFR od 60 do <90 ml/min/1,73 m 2 )/ (CLcr od 60 do <90 ml/min) i 45 pacjentów z umiarkowaymi zaburzeniami czynności nerek (eGFR od 30 do <60 ml/min/1,73 m 2 ), wykazano że łagodne i umiarkowane zaburzenia czynności nerek nie mają wpływu na poziom ekspozycji na alpelisyb (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności wątroby Na podstawie badania farmakokinetyki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wykazano, że umiarkowani i ciężkie zaburzenia czynności wątroby mają nieistotny wpływ na poziom ekspozycji na alpelisyb (patrz punkt 4.2). Średnia ekspozycja na alpelisyb zwiększyła się 1,26-krotnie u pacjentów z ciężkimi (GMR: 1,00 dla C max ; 1,26 dla AUC last /AUC inf ) zaburzeniami czynności wątroby. Na podstawie wyników analizy farmakokinetyki populacyjnej, w której uwzględniono 230 pacjentów z prawidłową czynnością wątroby i 41 pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby, a nie uwzględniono żadnych pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, popartych dodatkowo wynikami ze specjalnego badania dotyczącego zaburzeń czynności wątroby wykazano, że łagodne i umiarkowane zaburzenia czynności wątroby nie mają wpływu na poziom ekspozycji na alpelisyb (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa i toksyczność po podaniu wielokrotnym Większość obserwowanych działań alpelisybu miała związek z jego aktywnością farmakologiczną jako swoistego wobec p110α inhibitora szlaku PI3K, na przykład wpływ na homeostazę glukozy powodujący wystąpienie hiperglikemii oraz ryzyko wzrostu ciśnienia krwi. Głównymi narządami, których dotyczyły działania niepożądane, były: szpik kostny, tkanka limfatyczna, trzustka oraz niektóre narządy rozrodcze u obu płci. Działania na szpik kostny i tkankę limfatyczną były na ogół odwracalne po zaprzestaniu leczenia. Wpływ na trzustkę i narządy rozrodcze nie był w pełni odwracalny, ale wykazano tendencję do odwracalności zmian. We wstępnych badaniach na szczurach wykryto dowody na zmiany zapalne skóry.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa dla układu sercowo-naczyniowego Wykazano zahamowanie czynności kanałów hERG in vitro (IC 50 = 9,4 µM) przy stężeniach ~13- krotnie większych niż narażenie u ludzi po podaniu zalecanej dawki 300 mg/dobę. Nie obserwowano istotnego działania elektrofizjologicznego u psów. Rakotwórczość i mutagenność Nie przeprowadzono badań dotyczących działania rakotwórczego. Wyniki standardowych badań genotoksyczności z alpelisybem przeprowadzonych w warunkach in vitro były ujemne. Alpelisyb nie miał działania genotoksycznego w badaniu toksyczności po wielokrotnym podaniu dawki leku przeprowadzonym na szczurach, którego integralną częścią była analiza mikrojądrowa, przy poziomie ekspozycji na alpelisyb stanowiącym maksymalnie około 2- krotność szacowanej ekspozycji (AUC) u ludzi po podaniu zalecanej dawki 300 mg.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Toksyczny wpływ na rozród W badaniach rozwoju zarodka i płodu u szczurów i królików wykazano, że podanie doustne alpelisybu w okresie organogenezy miało toksyczny wpływ na zarodek i płód oraz działanie teratogenne. U szczurów i królików w wyniku prenatalnej ekspozycji na alpelisyb obserwowano zwiększenie częstości występowania obumarcia zarodków przed i po zagnieżdżeniu, zmniejszenia masy ciała płodów oraz nieprawidłowych zmian płodów (powiększenie komory mózgu, zmniejszone kostnienie i wady wrodzone kośćca), począwszy od ekspozycji na poziomie niższym niż u ludzi w przypadku podawania największej zalecanej dawki wynoszącej 300 mg, wskazując na ich potencjalne znaczenie kliniczne. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym zaobserwowano działania niepożądane w narządach rozrodczych, takie jak zanik pochwy lub macicy i wahania cyklu rujowego u szczurów, zmniejszona masa gruczołu krokowego i jąder u szczurów i psów oraz zanik gruczołu krokowego u psów przy klinicznie istotnych dawkach ustalonych w oparciu o wartość AUC.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach płodności przeprowadzonych na samcach i samicach szczura obserwowano podobny wpływ na płodność. U samic przy poziomie ekspozycji na alpelisyb (AUC) stanowiącym około dwukrotność ekspozycji u ludzi po podaniu zalecanej dawki 300 mg obserwowano zwiększoną liczbę przed- i poimplantacyjnej utraty zarodków, która skutkowała zmniejszeniem liczby miejsc implantacji i żywych zarodków. U samców ekspozycja stanowiąca około dwukrotność szacowanej ekspozycji (AUC) u ludzi po podaniu zalecanej dawki 300 mg nie miała wpływu na płodność i zdolności rozrodcze, w tym liczbę plemników i ich ruchliwość. Jednak przy ekspozycji (AUC) odpowiadającej lub mniejszej niż ekspozycja po podaniu zalecanej dawki 300 mg u ludzi, masa gruczołów dodatkowych (pęcherzyki nasienne, gruczoł krokowy) była zmniejszona, a w badaniu mikroskopowym korelowała z atrofią i (lub) zmniejszonym wydzielaniem, odpowiednio, gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fototoksyczność W teście fototoksyczności in vitro przeprowadzonym w linii komórkowej fibroblastów mysich Balb/c 3T3 nie stwierdzono znaczącego potencjału fototoksycznego alpelisybu.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń tabletki Celuloza mikrokrystaliczna Mannitol Karboksymetyloskrobia sodowa Hypromeloza Magnezu stearynian Otoczka tabletki Hypromeloza Żelaza tlenek, czarny (E172) Żelaza tlenek, czerwony (E172) Tytanu dwutlenek (E 171) Makrogol Talk 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania tego produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blister z PVC/PCTFE/Alu (polichlorku winylu/polichlorotrifluoroetylenu/aluminium) w formie blistra zgrzanego z pudełkiem tekturowym, zawierającego 14 tabletek powlekanych. Piqray 50 mg i 200 mg tabletki powlekane Opakowania zawierające 28 tabletek powlekanych (14 tabletek po 50 mg i 14 tabletek po 200 mg) lub 56 tabletek powlekanych (28 tabletek po 50 mg i 28 tabletek po 200 mg).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 150 mg
Dane farmaceutyczne
Opakowania zbiorcze zawierające 168 tabletek powlekanych (3x 56, każde zawierające 28 tabletek po 50 mg i 28 tabletek po 200 mg). Piqray 150 mg tabletki powlekane Opakowania zawierające 28 lub 56 tabletek powlekanych. Opakowania zbiorcze zawierające 168 (3x 56) tabletek powlekanych. Piqray 200 mg tabletki powlekane Opakowania zawierające 14 lub 28 tabletek powlekanych. Opakowania zbiorcze zawierające 84 (3x 28) tabletki powlekane. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Piqray 50 mg tabletki powlekane Piqray 150 mg tabletki powlekane Piqray 200 mg tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Piqray 50 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 50 mg alpelisybu. Piqray 150 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 150 mg alpelisybu. Piqray 200 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 200 mg alpelisybu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana (tabletka). Piqray 50 mg tabletki powlekane Jasnoróżowa, okrągła, sklepiona tabletka powlekana, ze ściętymi krawędziami i odciśniętym napisem „L7” po jednej stronie oraz „NVR” po drugiej stronie. Przybliżona średnica: 7,2 mm. Piqray 150 mg tabletki powlekane Bladoczerwona, owalna, sklepiona tabletka powlekana, ze ściętymi krawędziami i odciśniętym napisem „UL7” po jednej stronie oraz „NVR” po drugiej stronie. Przybliżone wymiary: 14,2 mm (długość); 5,7 mm (szerokość).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Piqray 200 mg tabletki powlekane Jasnoczerwona, owalna, sklepiona tabletka powlekana, ze ściętymi krawędziami i odciśniętym napisem „YL7” po jednej stronie oraz „NVR” po drugiej stronie. Przybliżone wymiary: 16,2 mm (długość); 6,5 mm (szerokość).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Piqray jest wskazany w skojarzeniu z fulwestrantem w leczeniu kobiet po menopauzie oraz mężczyzn z miejscowo zaawansowanym lub rozsianym rakiem piersi wykazującym ekspresję receptora hormonalnego (HR-dodatnim) i niewykazującym ekspresji ludzkiego naskórkowego czynnika wzrostu typu 2 (HER2-ujemnym) oraz mutacją PIK3CA, w przypadku stwierdzenia progresji choroby w trakcie lub po leczeniu hormonalnym stosowanym w monoterapii (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie produktem Piqray powinno być rozpoczynane przez lekarza mającego doświadczenie w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. Do leczenia produktem Piqray należy kwalifikować pacjentów z zaawansowanym HR-dodatnim, HER2-ujemnym rakiem piersi na podstawie obecności mutacji PIK3CA w próbkach tkanki nowotworowej lub osocza wykrytej przy użyciu zwalidowanej metody analitycznej. Gdy w próbce osocza nie wykryto mutacji, należy zbadać wycinek tkanki nowotworowej, jeśli jest dostępny. Dawkowanie Zalecana dawka to 300 mg alpelisybu (2 tabletki powlekane po 150 mg) przyjmowane raz na dobę w sposób nieprzerwany. Produkt leczniczy Piqray należy przyjmować bezpośrednio po posiłku, codziennie mniej więcej o tej samej porze (patrz punkt 5.2). Maksymalna zalecana dawka dobowa produktu Piqray wynosi 300 mg. W razie pominięcia dawki produktu leczniczego Piqray można ją przyjąć bezpośrednio po posiłku w ciągu 9 godzin od zwykłej pory podawania produktu.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie
Jeśli upłynie ponad 9 godzin, dawkę wyznaczoną w tym dniu należy pominąć. Następnego dnia produkt leczniczy Piqray należy przyjąć o zwykłej porze. Jeśli po przyjęciu dawki produktu leczniczego Piqray pacjent zwymiotuje, nie powinien przyjmować dodatkowej dawki w tym dniu. Następnego dnia należy wznowić leczenie według zwykłego schematu, przyjmując dawkę o zwykłej porze. Produkt leczniczy Piqray należy podawać jednocześnie z fulwestrantem. Zalecana dawka fulwestrantu to 500 mg podawane domięśniowo w 1, 15 i 29 dniu terapii, a następnie raz w miesiącu. Należy zapoznać się z pełną informacją dotyczącą przepisywania fulwestrantu. Leczenie należy kontynuować, dopóki widoczne są korzyści kliniczne lub dopóki nie wystąpią nieakceptowane objawy toksyczności. Może być konieczna modyfikacja dawki w celu poprawy tolerancji. Modyfikacja dawki W przypadku ciężkich lub nietolerowanych działań niepożądanych produktu (ang.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie
adverse drug reaction, ADR) może być wymagane przerwanie dawkowania na pewien czas, zmniejszenie dawki lub zaprzestanie podawania produktu Piqray. Jeśli konieczne jest zmniejszenie dawki, wytyczne dotyczące zmniejszania dawki w przypadku wystąpienia ADR podano w Tabeli 1. Zaleca się maksymalnie dwukrotne zmniejszenie dawki, po czym należy definitywnie zakończyć leczenie produktem Piqray. Dawkę należy zmniejszać na podstawie najcięższych, poprzedzających interwencję, objawów toksyczności. Tabela 1 Zalecane wytyczne dotyczące zmniejszania dawki produktu Piqray w przypadku wystąpienia ADR 1

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie

Dawka produktu Piqray Dawka i schemat dawkowania Liczba i moc tabletek
Dawka początkowa 300 mg na dobę w sposób nieprzerwany 2 tabletki po 150 mg
Pierwsze zmniejszenie dawki 250 mg na dobę w sposób nieprzerwany 1 tabletka 200 mg i 1 tabletka 50 mg
Drugie zmniejszenie dawki 200 mg na dobę w sposób nieprzerwany 1 tabletka 200 mg
1 W przypadku zapalenia trzustki dozwolone jest tylko jednorazowe zmniejszenie dawki.

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie
W Tabelach 2-5 przedstawiono w skrócie wytyczne dotyczące przerwania dawkowania, zmniejszania dawki lub zaprzestania podawania produktu Piqray w ramach leczenia określonych ADR. Ustalając plan postępowania oparty na indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka związanego z leczeniem produktem Piqray u każdego pacjenta, należy kierować się oceną kliniczną lekarza prowadzącego z uwzględnieniem potwierdzenia parametrów laboratoryjnych, jeśli zajdzie taka konieczność. Hiperglikemia Należy zawsze rozważyć konsultację z pracownikiem ochrony zdrowia mającym doświadczenie w leczeniu hiperglikemii. Jest to zalecane w przypadku pacjentów w stanie przedcukrzycowym lub u pacjentów ze stężeniem glukozy na czczo (FG) >250 mg/dl lub 13,9 mmol/l, ze wskaźnikiem masy ciała (BMI) ≥30 lub w wieku ≥75 lat. Należy zawsze przeprowadzić konsultację z diabetologiem lub pracownikiem ochrony zdrowia mającym doświadczenie w leczeniu hiperglikemii u pacjentów z cukrzycą.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie
Tabela 2 Modyfikacja dawki i sposób postępowania w przypadku hiperglikemii

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie

Stężenie glukozy na czczo (FG)1 Zalecenia
Modyfikacja dawki i postępowanie powinno opierać się wyłącznie na stężeniu glukozy (wosoczu/krwi) na czczo.
>GGN -160 mg/dl lub>GGN -8,9 mmol/l Modyfikacja dawki produktu Piqray nie jest konieczna.Należy rozpocząć podawanie doustnych leków przeciwcukrzycowych lub zintensyfikować doustne leczenie przeciwcukrzycowe2.
>160-250 mg/dl lub>8,9-13,9 mmol/l Modyfikacja dawki produktu Piqray nie jest konieczna.Należy rozpocząć podawanie doustnych leków przeciwcukrzycowych lub zintensyfikować doustne leczenie przeciwcukrzycowe2.Jeśli w ciągu 21 dni stężenie glukozy na czczo nie obniży się do≤160 mg/dl lub 8,9 mmol/l mimo stosowania odpowiednich doustnych leków przeciwcukrzycowych2,3, należy zmniejszyć dawkę produktu Piqray o 1 poziom i postępować według zaleceń właściwych dlawartości FG.

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie

>250-500 mg/dl lub>13,9-27,8 mmol/l Przerwać podawanie produktu Piqray.Rozpocząć podawanie doustnych leków przeciwcukrzycowych lub zintensyfikować doustne leczenie przeciwcukrzycowe2 i rozważyć stosowanie dodatkowych leków przeciwcukrzycowych, takich jak insulina3 przez 1-2 dni, dopóki nie ustąpi hiperglikemia, w zależności od wskazań klinicznych.Zastosować nawadnianie drogą dożylną i rozważyć odpowiednie leczenie (np. wyrównać zaburzenia elektrolitowe / kwasicę ketonową / zaburzenia hiperosmolarne).Jeśli stężenie glukozy na czczo obniży się do ≤160 mg/dl lub 8,9 mmol/l w ciągu 3 do 5 dni stosowania odpowiedniej terapii przeciwcukrzycowej, wznowić podawanie produktu Piqray w dawce mniejszej o jeden poziom.Jeśli stężenie glukozy na czczo nie obniży się do ≤160 mg/dl lub 8,9 mmol/l w ciągu 3 do 5 dni stosowania odpowiedniej terapiiprzeciwcukrzycowej, zaleca się konsultację z pracownikiem ochrony zdrowia mającym doświadczenie w leczeniu hiperglikemii.Jeśli stężenie glukozy na czczo nie obniży się do ≤160 mg/dl lub 8,9 mmol/l w ciągu 21 dni po zastosowaniu odpowiedniej terapii przeciwcukrzycowej2,3, należy definitywnie zakończyć leczenieproduktem Piqray.
>500 mg/dl lub>27,8 mmol/l Przerwać podawanie produktu Piqray.Rozpocząć podawanie odpowiednich leków przeciwcukrzycowych lub zintensyfikować leczenie przeciwcukrzycowe2,3 (zastosować nawadnianie drogą dożylną i rozważyć właściwe leczenie [np. wyrównać zaburzenia elektrolitowe / kwasicę ketonową / zaburzenia hiperosmolarne]), wykonać badania kontrolne w ciągu 24 godzin i w przypadkach wskazanych ze względów klinicznych.Jeśli stężenie glukozy na czczo obniży się do ≤500 mg/dl lub≤27,8 mmol/l, postępować według zaleceń właściwych dla wartości FG<500 mg/dl.Jeśli po 24 godzinach potwierdzone zostanie stężenie glukozy na czczowynoszące >500 mg/dl lub >27,8 mmol/l, definitywnie zakończyć leczenie produktem Piqray.
1 Stężenie glukozy na czczo odpowiada klasyfikacji hiperglikemii według CTCAE w wersji 4.03; CTCAE (ang. Common Terminology Criteria for Adverse Events) = ogólne kryteria terminologiczne NCI dotyczące zdarzeń niepożądanych.2 Należy rozpocząć podawanie stosownych leków przeciwcukrzycowych, takich jak metformina, inhibitory SGLT2 lub leki uwrażliwiające na działanie insuliny (takie jak tiazolidynediony lub inhibitory dipeptydylopeptydazy 4) i sprawdzić w odpowiedniej informacji w sprawie ordynacji produktu leczniczego zalecenia dotyczące dawkowania oraz modyfikacji dawki, w tym także miejscowe wytyczne w sprawie leczenia cukrzycy. W badaniu klinicznym fazy III zalecano podawanie metforminy według następujących wytycznych: należy rozpocząć podawanie metforminy w dawce 500 mg raz na dobę. W zależności od tolerancji dawkę metforminy można zwiększyć do 500 mg dwa razy na dobę, następnie do 500 mg przyjmowanych podczas śniadania i 1 000 mg przyjmowanych podczas posiłku spożywanego wieczorem, a później dodatkowo zwiększyć do 1 000 mg dwa razy na dobę, jeśli zajdzie taka konieczność (patrz punkt 4.4).3 Insulinę można stosować przez 1-2 dni, dopóki nie ustąpi hiperglikemia, tak jak zalecano w badaniu klinicznym fazy III. W większości przypadków hiperglikemii spowodowanych przez alpelisyb może to jednak nie być konieczne, zważywszy na krótki okres półtrwania alpelisybu i przewidywaną normalizację stężenia glukozy po przerwaniu podawania produktu Piqray.

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie
Stwierdzono, że występująca wyjściowo cukrzyca i stan przedcukrzycowy, wyjściowy BMI ≥30 i wyjściowy wiek pacjenta ≥75 lat są czynnikami ryzyka hiperglikemii u pacjentów leczonych alpelisybem. Te czynniki ryzyka występowały u 74,7% pacjentów z hiperglikemią dowolnego stopnia oraz u 86,2% pacjentów z hiperglikemią stopnia 3. lub 4. (patrz punkt 4.4). Wysypka Można rozważyć profilaktyczne podanie doustnego leku przeciwhistaminowego w chwili rozpoczęcia leczenia produktem Piqray. Ponadto zaleca się podanie leków przeciwhistaminowych w celu opanowania objawów wysypki. Należy rozpocząć leczenie kortykosteroidem stosowanym miejscowo w chwili wystąpienia pierwszych oznak wysypki i rozważyć podawanie kortykosteroidów o działaniu ogólnoustrojowym w przypadku wysypki o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Zależnie od nasilenia wysypki może być wymagane przerwanie dawkowania, zmniejszenie dawki lub zaprzestanie podawania produktu Piqray zgodnie z opisem w Tabeli 3 (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie
Tabela 3 Modyfikacja dawki i sposób postępowania w przypadku wysypki

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie

Stopień nasilenia1 Zalecenia
Wszystkie stopnie Zawsze należy rozważyć konsultację u dermatologa.
Stopień 1.(<10% pola powierzchni ciałaz czynną toksyczną reakcją skórną) Modyfikacja dawki produktu Piqray nie jest konieczna. Rozpocząć leczenie kortykosteroidem stosowanym miejscowo.Rozważyć dodanie doustnego leku przeciwhistaminowego w celu opanowania objawów.Jeśli wysypka nie ulegnie poprawie w ciągu 28 dni stosowania odpowiedniego leczenia, należy włączyćkortykosteroid o działaniu ogólnoustrojowym w małej dawce.
Stopień 2.(10-30% pola powierzchni ciałaz czynną toksyczną reakcją skórną) Modyfikacja dawki produktu Piqray nie jest konieczna. Rozpocząć lub zintensyfikować leczenie kortykosteroidem stosowanym miejscowo i doustnym lekiem przeciwhistaminowym.Rozważyć leczenie kortykosteroidem o działaniu ogólnoustrojowym w małej dawce.Jeśli wysypka ulegnie poprawie do stopnia ≤1. w ciągu10 dni, można zakończyć podawanie kortykosteroidu o działaniu ogólnoustrojowym.
Stopień 3. (np. ciężka wysypka nieodpowiadająca na leczenie zachowawcze)(>30% pola powierzchni ciałaz czynną toksyczną reakcją skórną) Przerwać podawanie produktu Piqray do czasu poprawy nasilenia wysypki do stopnia ≤1.Rozpocząć lub zintensyfikować leczenie kortykosteroidem stosowanym miejscowo/o działaniu ogólnoustrojowymi lekiem przeciwhistaminowym.Po złagodzeniu nasilenia wysypki do stopnia ≤1. wznowić podawanie produktu Piqray w dawce mniejszej o jedenpoziom.
Stopień 4. (np. ciężkie reakcje pęcherzowe, zmiany pęcherzykowe lub złuszczanie się skóry) (dowolny % pola powierzchni ciała z towarzyszącym rozległym nadkażeniem, gdy wskazane jestpodanie antybiotyków dożylnie; następstwa zagrażające życiu) Definitywnie zakończyć podawanie produktu Piqray.
1 Klasyfikacji według CTCAE w wersji 5.0

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie
Biegunka lub zapalenie okrężnicy Tabela 4 Modyfikacja dawki i postępowanie z biegunką lub zapaleniem okrężnicy

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie

Stopień nasilenia1 Zalecenie
Stopień 1. Modyfikacja dawki produktu Piqray nie jest konieczna. Rozpocząćodpowiednie leczenie i monitorować stan pacjenta w zależności od wskazań klinicznych.
Stopień 2.2 Przerwać podawanie produktu Piqray.Rozpocząć lub zintensyfikować odpowiednie leczenie i monitorować stan pacjenta w zależności od wskazań klinicznych.Jeśli biegunka lub zapalenie okrężnicy ulegnie poprawie do stopnia ≤1., wznowić leczenie produktem Piqray w tej samej dawce.W przypadku ponownego wystąpienia biegunki lub zapalenia okrężnicyw stopniu ≥2., przerwać podawanie produktu Piqray aż do uzyskania poprawydo stopnia ≤1., a następnie wznowić podawanie produktu Piqray w dawce mniejszej o jeden poziom.
Stopień 3.2,3 Przerwać podawanie produktu Piqray.Rozpocząć lub zintensyfikować odpowiednie leczenie i monitorować stan pacjenta w zależności od wskazań klinicznych.Jeśli biegunka lub zapalenie okrężnicy ulegnie poprawie do stopnia ≤1., wznowić leczenie produktem Piqray w dawce mniejszej o jeden poziom.
Stopień 4.2,3 Definitywnie zakończyć podawanie produktu Piqray.
1 Klasyfikacja według CTCAE wersja 5.0.2 W przypadku stopnia ≥2. należy rozważyć dodatkowe leczenie, takie jak podanie steroidów.3 Pacjenci powinni dodatkowo otrzymać leczenie zgodne z lokalnie obowiązującym standardem postępowania, obejmujące kontrolowanie stężenia elektrolitów, podawanie przeciwwymiotnychi przeciwbiegunkowych produktów leczniczych i (lub) uzupełnienie płynów oraz suplementację elektrolitów, w zależności od wskazań klinicznych.

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie
Inne objawy toksyczności Tabela 5 Modyfikacja dawki i sposób postępowania w przypadku innych objawów toksyczności (z wyłączeniem hiperglikemii, wysypki i biegunki lub zapalenia okrężnicy)

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie

Stopień nasilenia1 Zalecenia
Stopień 1. lub2. Modyfikacja dawki produktu Piqray nie jest konieczna. Rozpocząć odpowiednieleczenie i monitorować stosownie do wskazań klinicznych2,3.
Stopień 3. Przerwać dawkowanie produktu Piqray do czasu zmniejszenia nasilenia objawówdo stopnia ≤1., a następnie wznowić podawanie produktu Piqray w dawce mniejszej o jeden poziom2.
Stopień 4. Definitywnie zakończyć podawanie produktu Piqray3.
1 Klasyfikacji według CTCAE w wersji 5.02 W przypadku zapalenia trzustki stopnia 2. i 3. przerwać dawkowanie produktu Piqray, dopóki nie nastąpi poprawa do stopnia ≤1., a następnie wznowić jego podawanie w dawce mniejszej o jeden poziom. Dozwolone jest tylko jednorazowe zmniejszenie dawki. Jeśli objawy toksyczności nawrócą, definitywnie zakończyć leczenie produktem Piqray.3 W przypadku zwiększenia stężenia bilirubiny całkowitej stopnia 2., należy przerwać podawanie produktu Piqray aż do złagodzenia tych odchyleń do stopnia ≤1., a następnie wznowić leczenie w tej samej dawce, jeśli zaburzenie ustąpiło w ciągu ≤14 dni lub wznowić leczenie w dawce mniejszej o jeden poziom, jeśli zaburzenie ustąpiło w ciągu >14 dni.

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie
Szczególne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczna modyfikacja schematu dawkowania u pacjentów w wieku 65 lat lub starszych (patrz punkt 5.2). Dane dotyczące pacjentów w wieku ≥75 lat, a zwłaszcza u pacjentów w wieku ≥85 lat są ograniczone. Zaburzenia czynności nerek Na podstawie wyników analizy farmakokinetyki populacyjnej ustalono, że u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek modyfikacja dawki nie jest konieczna (patrz punkt 5.2). Należy zachować ostrożność u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek ze względu na brak doświadczeń związanych ze stosowaniem produktu Piqray w tej populacji. Zaburzenia czynności wątroby Na podstawie badania dotyczącego zaburzeń czynności wątroby u osób bez nowotworów z osłabioną czynnością wątroby ustalono, że nie jest konieczna modyfikacja dawki u pacjentów z łagodnymi, umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (odpowiednio stopnia A, B i C wg klasyfikacji Child-Pugh) (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Nie określono skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Piqray u dzieci w wieku od 0 do 18 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Produkt leczniczy Piqray przeznaczony jest do podawania doustnego. Tabletki należy połykać w całości. Nie należy ich żuć, kruszyć ani dzielić przed połknięciem. Nie należy przyjmować tabletek połamanych, popękanych ani uszkodzonych w inny sposób.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Fulwestrant Ze względu na ograniczone dane dotyczące pacjentów stosujących wcześniej fulwestrant (n=39, badanie CBYL719X2101), uważa się, że skuteczność nie została ustalona w tej populacji (patrz punkt 5.1). Nadwrażliwość (w tym reakcja anafilaktyczna) U pacjentów leczonych produktem Piqray zgłaszano występowanie ciężkich reakcji nadwrażliwości (w tym reakcji anafilaktycznej, wstrząsu anafilaktycznego oraz obrzęku naczynioruchowego) z towarzyszącymi objawami, między innymi takimi jak duszność, nagłe zaczerwienie skóry, wysypka, gorączka lub tachykardia (patrz punkt 4.8). Należy definitywnie zakończyć leczenie produktem Piqray i nie podawać go ponownie u pacjentów z ciężkimi reakcjami nadwrażliwości. Należy szybko rozpocząć właściwe leczenie. Ciężkie reakcje skórne Po zastosowaniu alpelisybu zgłaszano występowanie ciężkich reakcji skórnych.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Specjalne środki ostrozności
W badaniu klinicznym III fazy zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i rumień wielopostaciowy (EM) zgłoszono odpowiednio u 1 (0,4%) i 3 (1,1%) pacjentów. Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano występowanie reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS) (patrz punkt 4.8). Nie należy rozpoczynać leczenia produktem Piqray u pacjentów z ciężkimi reakcjami skórnymi w wywiadzie. Pacjentów należy poinformować o przedmiotowych i podmiotowych objawach ciężkich reakcji skórnych (np. o zapowiadającej chorobę gorączce, objawach grypopodobnych, zmianach dotyczących błon śluzowych lub postępującej wysypce skórnej). Jeśli pojawią się przedmiotowe lub podmiotowe objawy ostrej reakcji skórnej, należy przerwać podawanie produktu Piqray do czasu ustalenia etiologii tej reakcji. Zaleca się konsultację u dermatologa. W przypadku potwierdzenia ciężkiej reakcji skórnej należy definitywnie zakończyć leczenie produktem Piqray.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie należy ponownie podawać produktu Piqray u pacjentów, u których wystąpiły opisane wcześniej ciężkie reakcje skórne. Jeśli rozpoznanie ciężkiej reakcji skórnej nie potwierdzi się, może być konieczne przerwanie leczenia produktem Piqray, zmniejszenie dawki produktu lub zakończenie terapii zgodnie z opisem w Tabeli 3 (patrz punkt 4.2). Hiperglikemia U pacjentów leczonych produktem Piqray obserwowano przypadki ciężkiej hiperglikemii, niekiedy przebiegające z nieketonowym hiperglikemicznym zespołem hipermolalnym (ang. hyperglycaemic hyperosmolar nonketotic syndrome, HHNKS) lub z kwasicą ketonową. Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano pewną liczbę przypadków kwasicy ketonowej zakończonej zgonem. W badaniu klinicznym fazy III hiperglikemia występowała częściej u pacjentów, u których podczas badań przesiewowych stwierdzono cukrzycę (u 0 z 12 pacjentów [0%] stopnia 1.-2. oraz u 10 z 12 pacjentów [83,3%] stopnia 3.-4.), stan przedcukrzycowy (u 42 ze 159 pacjentów [26,4%] stopnia 1.-2.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Specjalne środki ostrozności
oraz u 77 ze 159 pacjentów [48,4%] stopnia 3.-4.), u pacjentów z BMI ≥30 (u 13 z 74 pacjentów [17,6%] stopnia 1.-2. i u 38 z 74 pacjentów [51,4%] stopnia 3.-4.) lub w wieku ≥75 lat (u 6 z 34 pacjentów [17,6%] stopnia 1.-2. i u 19 z 34 pacjentów [55,9%] stopnia 3.-4.) Hiperglikemia może szybko wystąpić po rozpoczęciu leczenia, dlatego zaleca się częste samodzielne kontrolowanie stężenia glukozy przez pacjentów w okresie pierwszych 4 tygodni, a zwłaszcza w ciągu pierwszych 2 tygodni terapii, stosownie do wskazań klinicznych. W Tabeli 6 podano specjalny zalecany harmonogram monitorowania stężeń glukozy na czczo. W badaniu klinicznym fazy III u pacjentów z cukrzycą w wywiadzie zintensyfikowano doustne leczenie przeciwcukrzycowe w czasie stosowania produktu Piqray. Wszystkim pacjentom należy przekazać zalecenia dotyczące zmian stylu życia, które mogą zmniejszyć ryzyko hiperglikemii (np. ograniczenia żywieniowe i aktywność fizyczna). Tabela 6 Harmonogram monitorowania stężeń glukozy na czczo

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Specjalne środki ostrozności

Zalecany harmonogram monitorowania stężeń glukozy na czczo oraz stężenia HbA1cu wszystkich pacjentów leczonych produktem Piqray Zalecany harmonogram monitorowania stężeń glukozy na czczo oraz stężenia HbA1cu pacjentów z cukrzycą, stanem przedcukrzycowym, BMI ≥30 lub w wieku ≥75 lat leczonych produktem Piqray
W czasie badań przesiewowych przed rozpoczęciem leczenia produktem Piqray Oznaczyć stężenie glukozy w osoczu na czczo i stężenie HbA1c oraz zoptymalizować stężenie glukozy we krwi u pacjenta (patrz Tabela 2).
Po rozpoczęciu leczenia produktem Piqray Monitorować stężenie glukozy na czczo w tygodniu 1., 2., 4., 6. i 8. po rozpoczęciu leczenia, a następnie co miesiąc.
Należy regularnie monitorować/pacjent powinien samodzielnie monitorować stężenie glukozy na czczo, częściej w okresie pierwszych 4 tygodni, a zwłaszcza w ciągu pierwszych 2 tygodni leczenia, zgodnie z zaleceniami pracownika ochrony zdrowia*. Należy monitorować/pacjent powinien samodzielnie monitorować stężenie glukozy na czczo codziennie w pierwszych 2 tygodniach leczenia. Następnie, należy kontynuować monitorowanie stężenia glukozy na czczo tak często, jak to konieczne w ramach postępowaniaz hiperglikemią, zgodniez zaleceniami pracownika ochrony zdrowia*.
Stężenie HbA1c należy skontrolować po 4 tygodniach leczenia, a następnie co 3 miesiące.
Jeśli wystąpi hiperglikemia po rozpoczęciu leczenia produktem Piqray Należy regularnie monitorować stężenie glukozy na czczo, według miejscowych standardów postępowania, co najmniej do czasu obniżenia się stężenia glukozy na czczo do prawidłowego poziomu.
W czasie stosowania leku przeciwcukrzycowego należy nadal kontrolować stężenie glukozy na czczo co najmniej raz w tygodniu przez 8 tygodni,a następnie raz na 2 tygodnie oraz kontrolować stężenie glukozy na czczo zgodnie z zaleceniami pracownika ochrony zdrowia mającego doświadczenie w leczeniu hiperglikemii.
* Monitorowanie stężenia glukozy należy zawsze wykonywać na polecenie lekarza w zależności od wskazań klinicznych.

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów należy poinformować o przedmiotowych i podmiotowych objawach hiperglikemii (np. o wzmożonym pragnieniu, częstszym niż zwykle oddawaniu moczu lub oddawaniu moczu w ilościach większych niż zazwyczaj, zwiększonym łaknieniu z towarzyszącą utratą masy ciała). Spośród 190 pacjentów z hiperglikemią u 87,4% (166/190) zastosowano leczenie lekami przeciwcukrzycowymi, a 75,8% (144/190) zgłaszało stosowanie metforminy w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi (np. insuliną, inhibitorami dipeptydylopeptydazy-4 (DPP-4), inhibitorami SGLT2 i sulfonylomocznikami). Doustne leki przeciwcukrzycowe były stosowane u 154 pacjentów. Siedemnastu (11,0%) spośród tych 154 pacjentów zakończyło leczenie badane z powodu hiperglikemii. Jednoczesne podawanie leku zawierającego insulinę zastosowano u 54 pacjentów; 13 (24,1%) spośród tych pacjentów zakończyło badane leczenie z powodu hiperglikemii. Spośród 162 pacjentów z hiperglikemią stopnia ≥2.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Specjalne środki ostrozności
u 155 nastąpiła poprawa przynajmniej o 1 stopień, mediana czasu do poprawy od wystąpienia pierwszego zdarzenia wyniosła 8 dni (95% CI: 8 do 10 dni). Spośród pacjentów z podwyższonym stężeniem glukozy w osoczu na czczo, którzy kontynuowali leczenie fulwestrantem po zakończeniu przyjmowania produktu Piqray (n=58), u 98,3% (n=57) stężenie glukozy w osoczu na czczo powróciło do poziomu wyjściowego. Nie określono bezpieczeństwa stosowania produktu Piqray u pacjentów z cukrzycą typu I i niekontrolowaną cukrzycą typu II, ponieważ pacjentów tych wykluczono z udziału w badaniu klinicznym fazy III. Do badania włączono pacjentów z cukrzycą typu II stwierdzoną w wywiadzie chorobowym. Pacjenci z cukrzycą w wywiadzie mogą wymagać intensyfikacji leczenia przeciwcukrzycowego. Należy ich bardzo dokładnie monitorować. Zależnie od nasilenia hiperglikemii może być wymagane przerwanie dawkowania, zmniejszenie dawki lub zaprzestanie podawania produktu Piqray zgodnie z opisem w Tabeli 2 (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Specjalne środki ostrozności
Zapalenie płuc U pacjentów leczonych produktem Piqray w badaniach klinicznych zgłaszano występowanie zapalenia płuc, w tym ciężkie przypadki zapalenia płuc/ostrej choroby śródmiąższowej płuc. Pacjentom należy zalecić, aby natychmiast zgłaszali wszelkie nowe objawy lub nasilenie istniejących objawów ze strony układu oddechowego. U pacjentów, u których wystąpiły nowe objawy lub stwierdzono nasilenie istniejących już objawów ze strony układu oddechowego, albo u których podejrzewa się zapalenie płuc, należy niezwłocznie przerwać leczenie produktem Piqray i przeprowadzić ocenę pod kątem zapalenia płuc. Rozpoznanie nieinfekcyjnego zapalenia płuc należy rozważyć u pacjentów zgłaszających się z nieswoistymi objawami przedmiotowymi i podmiotowymi, takimi jak niedotlenienie, kaszel, duszność lub nacieki śródmiąższowe w badaniu radiologicznym oraz u osób, u których na podstawie wyników odpowiednich badań diagnostycznych wykluczono przyczynę zakaźną, nowotworową i inne przyczyny.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Specjalne środki ostrozności
Podawanie produktu Piqray należy definitywnie zakończyć u wszystkich pacjentów z potwierdzonym zapaleniem płuc. Biegunka lub zapalenie okrężnicy Należy monitorować pacjentów pod kątem wystąpienia biegunki i innych objawów zapalenia okrężnicy, takich jak ból brzucha oraz obecność śluzu lub krwi w stolcu. Ciężką biegunkę i jej kliniczne następstwa, takie jak odwodnienie i ostre uszkodzenie nerek zgłaszano podczas leczenia produktem leczniczym Piqray i ustąpiły one po podjęciu odpowiedniej interwencji. U 59,5% pacjentów (n=169) biegunka wystąpiła podczas leczenia produktem leczniczym Piqray. Biegunka stopnia 3. wystąpiła u 7% (n=20) pacjentów i nie zgłoszono przypadków w 4. stopniu nasilenia. Wśród pacjentów z biegunką stopnia 2. lub 3. (n=76) mediana czasu do początku biegunki wyniosła 50 dni (zakres: 1 do 954 dni). Zmniejszenie dawki produktu leczniczego Piqray było konieczne u 5,6% pacjentów, a 2,8% pacjentów zakończyło leczenie produktem leczniczym Piqray z powodu biegunki.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Specjalne środki ostrozności
U 169 pacjentów z biegunką podanie leków przeciwbiegunkowych (np. loperamidu) w celu opanowania objawów było konieczne u 64,5% (109/169). W zależności od nasilenia biegunki lub zapalenia okrężnicy może zajść konieczność przerwania podawania produktu leczniczego Piqray, zmniejszenia dawki lub zakończenia leczenia, zgodnie z informacjami zamieszczonymi w Tabeli 4 (patrz punkt 4.2). Należy doradzić pacjentom rozpoczęcie leczenia przeciwbiegunkowego, zwiększenie ilości płynów przyjmowanych doustnie i powiadomienie lekarza prowadzącego w przypadku wystąpienia biegunki lub innych objawów zapalenia okrężnicy podczas leczenia produktem leczniczym Piqray. W przypadku zapalenia okrężnicy można rozważyć zastosowanie dodatkowego leczenia, takiego jak steroidy, w zależności od wskazań klinicznych. Martwica kości szczęki Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego lub następowego stosowania produktu leczniczego Piqray i bisfosfonianów lub inhibitorów liganda receptora RANK (np. denozumabu).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie należy rozpoczynać leczenia produktem leczniczym Piqray u pacjentów z trwającą martwicą kości szczęki spowodowaną wcześniejszym lub jednoczesnym leczeniem bifosfonianami/denozumabem. Należy doradzić pacjentom niezwłoczne zgłaszanie wszelkich nowych objawów w obrębie jamy ustnej lub nasilenia istniejących objawów (takich jak ruchomość zębów, ból lub obrzęk, niegojące się owrzodzenia w jamie ustnej lub wydzielina) występujące podczas leczenia produktem Piqray. U pacjentów, u których wystąpi martwica kości szczęki należy rozpocząć standardowe postępowanie medyczne. Objawy zajęcia narządów trzewnych Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania tego produktu leczniczego nie były badane u pacjentów z objawami zajęcia narządów trzewnych. Sód Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę powlekaną, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Produkty lecznicze, które mogą zwiększyć stężenie alpelisybu w osoczu Inhibitory białka oporności raka piersi (ang. Breast cancer resistance protein, BCRP) Alpelisyb jest substratem BCRP in vitro . BCRP uczestniczy w wydalaniu z wątroby i dróg żółciowych oraz wydzielaniu alpelisybu w jelitach, zatem zahamowanie aktywności białka transportującego BCRP w wątrobie i w jelitach w fazie eliminacji może prowadzić do wzrostu ekspozycji ustrojowej na alpelisyb. Dlatego zaleca się zachowanie ostrożności i monitorowanie pacjenta pod kątem działań toksycznych podczas jednoczesnego leczenia inhibitorami BCRP (np. eltrombopagiem, lapatynibem, pantoprazolem). Produkty lecznicze, które mogą zmniejszyć stężenie alpelisybu w osoczu Leki zobojętniające Jednoczesne podawanie antagonisty receptora H2, ranitydyny, w skojarzeniu z alpelisybem w pojedynczej dawce doustnej 300 mg spowodowało nieznaczne pogorszenie biodostępności alpelisybu i zmniejszenie całkowitej ekspozycji na alpelisyb.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Interakcje
W obecności niskokalorycznego posiłku o obniżonej zawartości tłuszczu (ang. low-fat low-calorie, LFLC) nastąpiło zmniejszenie wartości AUC inf średnio o 21% i wartości C max o 36% w przypadku podania ranitydyny. Bez pokarmu efekt ten był bardziej wyraźny – w przypadku podania ranitydyny wartość AUC inf zmniejszyła się o 30%, a wartość C max o 51% w porównaniu z wartością na czczo, gdy nie podano jednocześnie ranitydyny. W analizie farmakokinetyki populacyjnej wykazano brak istotnego wpływu podawanych jednocześnie leków zobojętniających (w tym inhibitorów pompy protonowej, antagonistów receptora H2 i leków zobojętniających kwas solny w żołądku) na farmakokinetykę alpelisybu. Dlatego alpelisyb może być podawany jednocześnie z lekami zobojętniającymi, o ile alpelisyb będzie przyjmowany bezpośrednio po posiłku (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Interakcje
Induktory CYP3A4 Podawanie 600 mg ryfampicyny raz na dobę (silny induktor CYP3A4) przez 7 dni, a następnie jednoczesne podawanie z pojedynczą doustną dawką 30 mg alpelisybu w dniu 8., prowadziło do zmniejszenia C max alpelisybu o 38% i AUC o 57% u zdrowych osób dorosłych (N=25). Jednoczesne podawanie ryfampicyny w dawce 600 mg raz na dobę przez 15 dni z alpelisybem w dawce 300 mg raz na dobę począwszy od dnia 8. do dnia 15. zmniejszyło C max alpelisybu w stanie stacjonarnym o 59% i AUC o 74%. Jednoczesne podawanie z silnym induktorem CYP3A4 zmniejsza AUC alpelisybu, co może zmniejszać skuteczność alpelisybu. Należy unikać jednoczesnego podawania alpelisybu z silnymi induktorami CYP3A4 (np. apalutamid, karbamazepina, enzalutamid, mitotan, fenytoina, ryfampicyna, ziele dziurawca) i należy rozważyć jednoczesne podawanie alternatywnego produktu leczniczego, który nie indukuje lub indukuje w niewielkim stopniu CYP3A4.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Interakcje
Produkty lecznicze, których stężenie osoczowe może zostać zmienione przez alpelisyb Substraty CYP3A4, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19 i CYP2B6 Modyfikacja dawki nie jest konieczna w przypadku podawania produktu Piqray jednocześnie z substratami CYP3A4 (np. z ewerolimusem, midazolamem), substratami CYP2C8 (np. z repaglinidem), substratami CYP2C9 (np. z warfaryną), substratami CYP2C19 (np. z omeprazolem). W przypadku substratu CYP2B6 nie zaobserwowano istotnych zmian w ekspozycji podczas jednoczesnego podawania z produktem Piqray, jednak wyniki należy rozpatrywać ostrożnie ze względu na ograniczone dane (patrz punkt 5.2). W badaniu interakcji z innymi lekami, w którym alpelisyb podawano jednocześnie z ewerolimusem będącym wrażliwym substratem CYP3A4, potwierdzono brak istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych (wzrost wartości AUC o 11,2%) pomiędzy alpelisybem a substratami CYP3A4.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Interakcje
Nie wykazano zmiany ekspozycji na ewerolimus w przypadku podawania alpelisybu w dawkach mieszczących się w przedziale od 250 do 300 mg. U zdrowych osób jednoczesne podawanie substratu CYP2C9 (S-warfaryny) z alpelisybem zwiększało ekspozycję na S-warfarynę średnio o 34% i 19% odpowiednio dla AUC inf i C max w porównaniu z podawaniem samej S-warfaryny, co wskazuje, że alpelisyb jest łagodnym inhibitorem CYP2C9. Substancje będące substratami transporterów Badania in vitro wskazywały, że alpesilib (i [lub] jego metabolit BZG791) ma potencjał do hamowania aktywności transporterów leków OAT3 oraz BCRP i P-gp w jelitach. Należy zachować ostrożność stosując produkt Piqray w skojarzeniu z wrażliwymi substratami tych transporterów o wąskim indeksie terapeutycznym, ponieważ Piqray może zwiększać ekspozycję ustrojową na te substraty.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Interakcje
Hormonalne środki antykoncepcyjne Nie przeprowadzono żadnych badań klinicznych dotyczących oceny możliwych interakcji między alpelisybem a hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Piqray jest wskazany do stosowania u mężczyzn i kobiet po menopauzie. Nie należy stosować go u kobiet, które są w ciąży lub mogą być w ciąży albo karmić piersią (patrz punkt 4.1). Kobiety w wieku rozrodczym/antykoncepcja u kobiet i mężczyzn Kobiety zdolne do zajścia w ciążę należy poinformować, że wyniki badań na zwierzętach i mechanizm działania wskazują na możliwość szkodliwego wpływu alpelisybu na rozwijający się płód. W badaniach rozwoju zarodka i płodu u szczurów i królików wykazano, że podanie doustne alpelisybu w okresie organogenezy miało toksyczny wpływ na zarodek i płód oraz działanie teratogenne (patrz punkt 5.3). Kobiety zdolne do zajścia w ciążę, które przyjmują produkt leczniczy Piqray powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji (np. metody podwójnej bariery mechanicznej) w trakcie przyjmowania produktu Piqray i co najmniej przez 1 tydzień po zakończeniu leczenia tym produktem.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Mężczyźni, których partnerki są w ciąży, mogą być w ciąży lub mogą zajść w ciążę, powinni używać prezerwatyw podczas stosunków płciowych w trakcie przyjmowania produktu Piqray i co najmniej przez 1 tydzień po zakończeniu leczenia tym produktem. Należy zapoznać się z treścią punktu 4.6 informacji dotyczącej przepisywania produktu leczniczego zawierającego fulwestrant. Ciąża Produkt leczniczy Piqray nie jest wskazany i nie powinien być stosowany u kobiet, które są lub mogą być w ciąży (patrz punkt 4.1). Brak danych dotyczących stosowania alpelisybu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Produkt Piqray nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących skutecznej metody antykoncepcji. Przed rozpoczęciem leczenia produktem Piqray u kobiet zdolnych do zajścia w ciążę należy sprawdzić, czy nie są w ciąży.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią Nie wiadomo, czy alpelisyb przenika do mleka kobiecego lub do mleka samic zwierząt. Ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u niemowlęcia karmionego piersią zalecane jest powstrzymanie się kobiety od karmienia piersią w czasie leczenia i przez co najmniej 1 tydzień po przyjęciu ostatniej dawki produktu leczniczego Piqray. Płodność Brak jest dostępnych danych klinicznych dotyczących wpływu alpelisybu na płodność. Na podstawie badań toksyczności po podaniu wielokrotnym i badań płodności u zwierząt uznano, że alpelisyb może pogorszyć płodność u zdolnych do rozrodu osobników płci męskiej i żeńskiej (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Piqray wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjentom należy zalecić zachowanie ostrożności podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn w przypadku wystąpienia uczucia zmęczenia lub nieostrego widzenia w trakcie leczenia (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Profil bezpieczeństwa stosowania opiera się na danych pochodzących od 284 pacjentów z grupy otrzymującej produkt leczniczy Piqray w skojarzeniu z fulwestrantem w ramach badania III fazy kontrolowanego placebo i prowadzonego metodą podwójnie ślepej próby. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi (zgłaszanymi z częstością >20% w połączonej populacji pacjentów z mutacją i bez mutacji) były: podwyższenie stężenia glukozy w osoczu (79,2%), zwiększenie stężenia kreatyniny (67,6%), biegunka (59,5%), wzrost aktywności gamma- glutamylotranspeptydazy (53,2%), wysypka (51,8%), zmniejszenie liczby limfocytów (55,3%), nudności (46,8%), wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej (44,0%), niedokrwistość (44,0%), zmęczenie (43,3%), wzrost aktywności lipazy (42,6%), zmniejszenie łaknienia (35,9%), zapalenie jamy ustnej (30,3%), wymioty (28,5%), zmniejszenie masy ciała (27,8%), hipokalcemia (27,8%), obniżenie stężenia glukozy w osoczu (26,8%), wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) (22,2%) oraz łysienie (20,4%).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Działania niepożądane
Najczęstszymi działaniami niepożądanymi stopnia 3. lub 4. (zgłaszanymi z częstością ≥2%) były: podwyższenie stężenia glukozy w osoczu (39,1%), wysypka (19,4%), wzrost aktywności gamma- glutamylotranspeptydazy (12,0%), zmniejszenie liczby limfocytów (9,2%), biegunka (7,0%), wzrost aktywności lipazy (7,0%), hipokaliemia (6,3%), zmęczenie (5,6%), zmniejszenie masy ciała (5,3%), niedokrwistość (4,9%), nadciśnienie tętnicze (4,6%), wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej (4,2%), nudności (2,8%), zwiększenie stężenia kreatyniny (2,8%), zapalenie jamy ustnej (2,5%), hipokalcemia (2,1%) oraz zapalenie błon śluzowych (2,1%). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi prowadzącymi do zakończenia leczenia były: hiperglikemia (6,3%), wysypka (4,2%), biegunka (2,8%) i zmęczenie (2,5%) . Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Działania niepożądane odnotowane w badaniu klinicznym fazy III i po wprowadzeniu produktu do obrotu (Tabela 7) wymieniono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Działania niepożądane
W obrębie każdej klasy układów i narządów działania niepożądane wymieniono według częstości występowania, zaczynając od działań najcięższych. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane wymieniono zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Ponadto, poszczególne kategorie częstości podano według następującej konwencji: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 7 Działania niepożądane obserwowane w badaniu klinicznym fazy III i w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Działania niepożądane

Działanie niepożądane Dowolny stopień (%) Stopień 3. lub 4. (%)
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Zakażenia dróg moczowych1 Bardzo często 29 (10,2) 2 (0,7)*
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Niedokrwistość Bardzo często 125 (44,0) 14 (4,9)*
Zmniejszenie liczby limfocytów Bardzo często 157 (55,3) 26 (9,2)
Zmniejszenie liczby płytek krwi Bardzo często 43 (15,1) 4 (1,4)*
Zaburzenia układu immunologicznego
Nadwrażliwość2 Często 11 (3,9) 2 (0,7)*
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Podwyższenie stężenia glukozy w osoczu Bardzo często 225 (79,2) 111 (39,1)
Zmniejszenie stężenia glukozy w osoczu Bardzo często 76 (26,8) 1 (0,4)
Zmniejszenie łaknienia (apetytu) Bardzo często 102 (35,9) 2 (0,7)*
Hipokaliemia Bardzo często 42 (14,8) 18 (6,3)
Hipokalcemia Bardzo często 79 (27,8) 6 (2,1)
Obniżenie stężenia magnezu Bardzo często 34 (12,0) 1 (0,4)
Odwodnienie Często 10 (3,5) 1 (0,4)*
Kwasica ketonowa3 Niezbyt często 2 (0,7) 2 (0,7)
Nieketonowy hiperglikemiczny zespół hipermolalny (HHNKS)# Nieznana Nieznana Nieznana
Zaburzenia psychiczne
Bezsenność Często 22 (7,7)
Zaburzenia układu nerwowego
Ból głowy Bardzo często 55 (19,4) 2 (0,7)*
Zaburzenie smaku4 Bardzo często 44 (15,5) 1 (0,4)*
Zaburzenia oka
Nieostre widzenie Często 15 (5,3) 1 (0,4)*
Suchość oczu Często 10 (3,5)
Zapalenie błony naczyniowej oka Nieznana Nieznana Nieznana
Zaburzenia naczyniowe
Nadciśnienie tętnicze Często 27 (9,5) 13 (4,6)
Obrzęk limfatyczny Często 16 (5,6)
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Zapalenie płuc5 Często 5 (1,8) 1 (0,4)*
Zaburzenia żołądka i jelit
Biegunka Bardzo często 169 (59,5) 20 (7.0)*
Nudności Bardzo często 133 (46,8) 8 (2.8)*
Zapalenie jamy ustnej6 Bardzo często 86 (30,3) 7 (2.5)*
Wymioty Bardzo często 81 (28,5) 2 (0.7)*
Ból brzucha Bardzo często 50 (17,6) 4 (1.4)*
Niestrawność Bardzo często 33 (11,6)
Ból zęba Często 13 (4,6) 1 (0,4)*
Zapalenie dziąseł Często 11 (3,9) 1 (0,4)*
Ból dziąseł Często 9 (3,2)
Zapalenie kącików ust Często 8 (2,8)
Zapalenie trzustki Niezbyt często 1 (0,4) 1 (0,4)
Zapalenie okrężnicy# Nieznana Nieznana Nieznana

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Wysypka7 Bardzo często 147 (51,8) 55 (19,4)*
Łysienie Bardzo często 58 (20,4)
Świąd Bardzo często 53 (18,7) 2 (0,7)*
Suchość skóry8 Bardzo często 53 (18,7) 1 (0,4)*
Rumień9 Często 18 (6,3) 2 (0,7)*
Zapalenie skóry10 Często 10 (3,5) 2 (0,7)*
Erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa Często 5 (1,8)
Rumień wielopostaciowy Często 3 (1,1) 2 (0,7)*
Zespół Stevensa-Johnsona Niezbyt często 1 (0,4) 1 (0,4)*
Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS)#- Nieznana Nieznana Nieznana
Obrzęk naczynioruchowy# Nieznana Nieznana Nieznana
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Kurcze mięśni Często 22 (7,7)
Ból mięśni Często 19 (6,7) 1 (0,4)*
Martwica kości szczęki Często 16 (5,6) 5 (1,8)*
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Ostra niewydolność nerek Często 16 (5,6) 5 (1,8)
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Zmęczenie11 Bardzo często 123 (43,3) 16 (5,6)*
Zapalenie błon śluzowych Bardzo często 56 (19,7) 6 ( 2,1)*
Obrzęki obwodowe Bardzo często 47 (16,5)
Gorączka Bardzo często 45 (15,8) 2 (0,7)
Suchość błon śluzowych12 Bardzo często 36 (12,7) 1 (0,4)
Obrzęk13 Często 18 (6,3)
Badania diagnostyczne
Zmniejszenie masy ciała Bardzo często 79 (27,8) 15 (5,3)*
Zwiększone stężenie kreatyniny we krwi Bardzo często 192 (67,6) 8 (2,8)*
Zwiększenie aktywności gamma-glutamylotransferazy Bardzo często 151 (53,2) 34 (12,0)
Zwiększenie aktywności aminotransferazyalaninowej Bardzo często 125 (44,0) 12 (4,2)*
Zwiększenie aktywności lipazy Bardzo często 121 (42,6) 20 (7,0)
Wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) Bardzo często 63 (22,2) 2 (0,7)
Zmniejszenie stężenia albuminy Bardzo często 41 (14,4) 1 (0,4)
Zwiększenie stężenia hemoglobiny glikowanej Często 8 ( 2,8) 0
* Nie stwierdzono żadnych działań niepożądanych stopnia 4.# Działania niepożądane zgłaszane w okresie po wprowadzeniu leku do obrotu. Pochodzą one ze zgłoszeń spontanicznych, dla których nie zawsze możliwe jest wiarygodne ustalenie częstości występowania lub związku przyczynowego z narażeniem na produkt leczniczy.1 Zakażenie dróg moczowych: w tym także jeden przypadek posocznicy moczopochodnej2 Nadwrażliwość: w tym także alergiczne zapalenie skóry3 Kwasica ketonowa: w tym także cukrzycowa kwasica ketonowa (patrz punkt 4.4)4 Zaburzenia smaku: w tym także utrata smaku, zmniejszone odczuwanie bodźców smakowych5 Zapalenie płuc: w tym także choroba śródmiąższowa płuc6 Zapalenie jamy ustnej: w tym także owrzodzenie aftowe i owrzodzenie jamy ustnej7 Wysypka: w tym także wysypka grudkowo-plamista, wysypka plamkowa, wysypka uogólniona, wysypka grudkowa, swędząca wysypka8 Suchość skóry: w tym także pęknięcia skóry, nadmierne rogowacenie skóry, skóra pergaminowata9 Rumień: w tym także rumień uogólniony10 Zapalenie skóry: w tym także trądzikopodobne zapalenie skóry11 Zmęczenie: w tym także osłabienie psychofizyczne (astenia)12 Suchość błon śluzowych: w tym także suchość w jamie ustnej, suchość sromu i pochwy13 Obrzęk: w tym także opuchlizna twarzy, obrzęk twarzy, obrzęk powiek

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych Hiperglikemia Wystąpienie hiperglikemii (FPG >160 mg/dl) zgłoszono u 190 (66,9%) pacjentów; Zdarzenia stopnia 2. (FPG 160-250 mg/dl), 3. (FPG >250-500 mg/dl) i 4. (FPG >500 mg/dl) zgłoszono odpowiednio u 16,2%, 33,8% i 4,6% pacjentów. Na podstawie wyjściowego stężenia glukozy w osoczu na czczo i wyjściowej wartości HbA1c uznano, że 56% pacjentów ma stan przedcukrzycowy (FPG >100-126 mg/dl [od 5,6 do 6,9 mmol/l] lub HbA1c 5,7-6,4%) a 4,2% pacjentów choruje na cukrzycę (FPG ≥126 mg/dl [≥7,0 mmol/l] lub HbA1c ≥6,5%). U 74,8% pacjentów, u których w punkcie wyjścia stwierdzono stan przedcukrzycowy, wystąpiła hiperglikemia (dowolnego stopnia) w trakcie leczenia alpelisybem. W przypadku wszystkich pacjentów z hiperglikemią stopnia ≥2. (FPG ≥160 mg/dl) mediana czasu, jaki upłynął do momentu jej wystąpienia po raz pierwszy, wyniosła 15 dni (przedział: od 5 dni do 900 dni) (na podstawie wyników badań laboratoryjnych).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Działania niepożądane
Mediana czasu utrzymywania się hiperglikemii stopnia ≥2. wynosiła 10 dni (95% CI: od 8 do 13 dni). U pacjentów z hiperglikemią stopnia ≥2. mediana czasu do wystąpienia poprawy (o przynajmniej jeden stopień względem pierwszego zdarzenia) wyniosła 8 dni (95% CI: 8 do 10 dni). U wszystkich pacjentów, którzy kontynuowali leczenie fulwestrantem po zakończeniu przyjmowania produktu Piqray wartości FPG powróciły do stanu wyjściowego (prawidłowego). Hiperglikemię leczono podając leki przeciwcukrzycowe, patrz punkt 4.4. Wysypka Incydenty wysypki (w tym wysypki grudkowo-plamistej, plamkowej, uogólnionej, grudkowej i, swędzącej, zapalenia skóry i trądzikopodobnego zapalenia skóry) zgłoszono u 153 (53,9%) pacjentów. Wysypka miała przeważnie nasilenie łagodne lub umiarkowane (stopnia 1. lub 2.) i odpowiadała na leczenie, a w niektórych przypadkach wysypce towarzyszył świąd i suchość skóry. Wysypkę stopnia 2. i 3.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Działania niepożądane
zgłoszono odpowiednio u 13,7% i 20,1% pacjentów, a mediana czasu, jaki upłynął do wystąpienia wysypki po raz pierwszy wyniosła 12 dni (przedział: od 2 dni do 220 dni). Wśród pacjentów, którzy otrzymali profilaktyczne leczenie przeciwwysypkowe, w tym leki przeciwhistaminowe wysypkę zgłaszano rzadziej niż w całej populacji; 26,1% w porównaniu z 53,9% w przypadku wysypki wszystkich stopni nasilenia, 11,4% w porównaniu z 20,1% dla stopnia 3. oraz 3,4% w porównaniu z 4,2% dla wysypki prowadzącej do definitywnego zakończenia stosowania produktu leczniczego Piqray. W związku z tym, można profilaktycznie zacząć podawać leki przeciwhistaminowe w chwili rozpoczęcia leczenia produktem Piqray. Działanie gastrotoksyczne (nudności, biegunka, wymioty) Biegunkę, nudności i wymioty zgłoszono odpowiednio u 59,5%, 46,8% i 28,5% pacjentów (patrz Tabela 7). Biegunkę stopnia 2. i 3. zgłoszono odpowiednio u 19,7% i 7,0% pacjentów, a mediana czasu, jaki upłynął do momentu wystąpienia biegunki stopnia ≥2.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Działania niepożądane
wyniosła 50 dni (przedział: od 1 dnia do 954 dni). W trakcie leczenia produktem Piqray zgłaszano występowanie ciężkiej biegunki i jej następstw klinicznych, takich jak odwodnienie oraz ostre uszkodzenie nerek, które ustąpiły po odpowiedniej interwencji (patrz Tabela 4). U odpowiednio 28/153 (17,6%) i 109/169 (64,5%) pacjentów zastosowano leki przeciwwymiotne (np. ondansetron) i przeciwbiegunkowe (np. loperamid) w celu opanowania objawów. Martwica kości szczęki Wystąpienie martwicy kości szczęki zgłoszono u 5,6% pacjentów (16/284) w grupie leczenia produktem Piqray stosowanym łącznie z fulwestrantem. Piętnastu pacjentów, u których wystąpiła martwica kości szczęki, stosowało jednocześnie bisfosfoniany (np. kwas zoledronowy) lub inhibitory liganda receptora RANK (np. denozumab). Z tego względu, nie można wykluczyć zwiększenia ryzyka rozwoju martwicy kości szczęki u pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Piqray i bisfosfoniany lub inhibitory liganda receptora RANK.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Działania niepożądane
Osoby w podeszłym wieku U pacjentów w wieku ≥65 lat leczonych alpelisybem stosowanym łącznie z fulwestrantem częstość występowania hiperglikemii stopnia 3.-4. była większa (45,3%) niż u pacjentów w wieku <65 lat (33,5%), natomiast u pacjentów w wieku <75 lat hiperglikemię stopnia 3.-4. stwierdzono u 36% pacjentów w porównaniu z 55,9% pacjentów w wieku ≥75 lat. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinni zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Działania niepożądane związane z przedawkowaniem były zgodne z profilem bezpieczeństwa produktu leczniczego Piqray i obejmowały hiperglikemię, nudności, osłabienie psychofizyczne (astenię) oraz wysypkę. Postępowanie We wszystkich przypadkach przedawkowania, w razie konieczności, należy zastosować ogólne leczenie objawowe i środki wspomagające. Nie jest znane antidotum dla produktu leczniczego Piqray.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwnowotworowe, inne leki przeciwnowotworowe, kod ATC: L01EM03 Mechanizm działania Alpelisyb jest swoistym α inhibitorem kinazy 3-fosfatydyloinozytolu (ang. phosphatidylinositol3kinase, PI3Kα) klasy I. Mutacje typu „nabycia funkcji” (ang. gain-of-function, GOF) w genie kodującym katalityczną podjednostkę α PI3K (PIK3CA) prowadzą do aktywacji szlaku sygnałowego PI3Kα i AKT, transformacji komórkowej oraz powstawania zmian nowotworowych w modelach in vitro i in vivo . W liniach komórkowych raka piersi alpelisyb hamował fosforylację substancji stanowiących cel PI3K na dalszych etapach szlaku, w tym AKT, i wykazywał aktywność w liniach komórkowych z mutacją PIK3CA. In vivo , alpelisyb hamował szlak sygnałowy PI3K/AKT i ograniczał wzrost zmiany nowotworowej w modelach heteroprzeszczepów, w tym także w modelach raka piersi .
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wykazano, że zahamowanie PI3K przez alpelisyb powoduje zwiększenie transkrypcji receptora estrogenowego (ER) w komórkach raka piersi. Wykazano wzmocnienie działania przeciwnowotworowego alpelisybu stosowanego w skojarzeniu z fulwestrantem w porównaniu z działaniem każdego z tych leków stosowanych indywidualnie w modelach heteroprzeszczepów wywodzących się z linii komórkowych ER-dodatniego raka piersi z mutacją PIK3CA. Szlak sygnałowy PI3K/AKT odpowiada za homeostazę glukozy, a hiperglikemia jest przewidywaną reakcją niepożądaną wynikającą z zahamowania aktywności PI3K związaną z właściwym molekularnym celem działania inhibitora (ang. on-target). Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Produkt leczniczy Piqray oceniano w kluczowym badaniu fazy III, czyli randomizowanym badaniu z grupą kontrolną placebo prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z zastosowaniem alpelisybu podawanego w skojarzeniu z fulwestrantem u kobiet po menopauzie oraz mężczyzn z zaawansowanym (nawracającym lokoregionalnie lub rozsianym) rakiem piersi HR+, HER2-, u których stwierdzono progresję lub nawrót choroby w trakcie leczenia opartego na inhibitorze aromatazy(stosowanego w skojarzeniu z inhibitorem CDK4/6 lub bez inhibitora CDK4/6) albo po jego zakończeniu.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Łącznie 572 pacjentów włączono do dwóch kohort – kohorty osób z rakiem piersi z mutacją PIK3CA i kohorty osób z rakiem piersi bez mutacji PIK3CA. Pacjentów randomizowano w stosunku 1:1 do grupy leczenia alpelisybem podawanym w dawce 300 mg łącznie z fulwestrantem lub do grupy leczenia placebo podawanym łącznie z fulwestrantem. Randomizacji przypisano układ warstwowy na podstawie obecności przerzutów w płucach lub w wątrobie oraz wcześniejszego leczenia inhibitorem/inhibitorami CDK4/6. W kohorcie z mutacją PIK3CA 169 pacjentów z jedną lub więcej mutacjami PIK3CA (C420R, E542K, E545A, E545D [tylko 1635G>T], E545G, E545K, Q546E, Q546R, H1047L, H1047R lub H1047Y) randomizowano do leczenia skojarzonego alpelisybem i fulwestrantem, a 172 pacjentów randomizowano do leczenia skojarzonego placebo i fulwestrantem. W tej kohorcie u 170 (49,9%) pacjentów wykazano przerzuty w płucach/wątrobie, a 20 (5,9%) pacjentów stosowało wcześniej leczenie inhibitorem CDK4/6.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Mediana wieku pacjentów wyniosła 63 lata (przedział: od 25 do 92 lat). 44,9% pacjentów było w wieku co najmniej 65 lat i ≤85 lat. Do badania włączono pacjentów rasy białej (66,3%), żółtej (21,7%) i czarnej lub Afroamerykanów (1,2%). W populacji badanej był jeden mężczyzna włączony do kohorty osób z mutacją PIK3CA, którego leczono alpelisybem i fulwestrantem. Odpowiednio u 66,0% i 33,4% pacjentów stan sprawności wg ECOG wyniósł 0 i 1. U 97,7% pacjentów stosowano wcześniej terapię hormonalną. U 67,7% osób ostatnim rodzajem terapii stosowanej przed włączeniem do badania była terapia hormonalna. Lekami najczęściej stosowanymi w ramach terapii hormonalnej były letrozol i anastrozol. Ostatnim rodzajem terapii hormonalnej stosowanej przed włączeniem do badania była terapia systemowa u 47,8% osób i terapia adjuwantowa u 51,9% osób.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Ogółem, u 85,6% pacjentów chorobę uznano za oporną na terapię hormonalną; oporność pierwotną (oporność de novo ) stwierdzono u 13,2% pacjentów, a oporność wtórną (nawrót/ progresję po początkowej odpowiedzi) u 72,4% pacjentów. Dane demograficzne oraz wyjściowe cechy charakterystyczne choroby, wyniki oceny wydolności w skali ECOG, masa guza i rodzaj stosowanego wcześniej leczenia przeciwnowotworowego były dobrze zrównoważone we wszystkich grupach leczenia. W randomizowanej fazie leczenia podawano doustnie alpelisyb w dawce 300 mg lub placebo raz na dobę w sposób nieprzerwany. Fulwestrant w dawce 500 mg podawano domięśniowo w fazie leczenia w 1 i 15 dniu cyklu 1, a następnie w 1 dniu cyklu trwającego 28 dni (podanie ±3 dni). Pacjentom nie wolno było zmieniać leczenia z placebo na alpelisyb w trakcie badania ani po stwierdzeniu progresji choroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania był czas przeżycia bez progresji choroby (ang.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
progression-free survival, PFS) ustalony przez badacza na podstawie kryteriów oceny odpowiedzi na leczenie w guzach litych (ang. Response Evaluation Criteria in Solid Tumors, RECIST) w wersji 1.1 u pacjentów z mutacją PIK3CA. Najważniejszym drugorzędowym punktem końcowym był całkowity czas przeżycia (ang. overall survival, OS) u pacjentów z mutacją PIK3CA. Pozostałe drugorzędowe punkty końcowe to PFS u pacjentów bez mutacji PIK3CA oraz OS u pacjentów bez mutacji PIK3CA. Pierwotna analiza skuteczności Badanie spełniło pierwszorzędowy punkt końcowy w ostatecznej analizie PFS (data odcięcia danych: 12 czerwca 2018 r.) wykazując statystycznie istotne wydłużenie PFS w ocenie badacza w kohorcie z mutacją PIK3CA u pacjentów otrzymujących alpelisyb łącznie z fulwestrantem w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo łącznie z fulwestrantem z szacunkowym zmniejszeniem ryzyka progresji choroby lub zgonu o 35% na korzyść leczenia alpelisybem w skojarzeniu z fulwestrantem (patrz Tabela 8).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 8 Pierwotna analiza skuteczności w badaniu C2301 – podsumowanie wyników dotyczących skuteczności w oparciu o kryteria RECIST (FAS, kohorta z mutacją PIK3CA). Data odcięcia danych: 12 czerwca 2018 r.

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Piqray + fulwestrant (n=169) Placebo + fulwestrant (n=172)
Mediana czasu przeżycia bez progresji choroby (PFS) (miesiące, 95% CI)
Ocena radiologiczna przeprowadzona przez badacza#
Kohorta osób z mutacją PIK3CA 11,0 5,7
(N=341) (7,5 do 14,5) (3,7 do 7,4)
Współczynnik ryzyka (95% CI) 0,65 (0,50 do 0,85)
Wartość pa 0,00065
Ocena zaślepionej niezależnej komisji weryfikacyjnej*#
Kohorta osób z mutacją PIK3CA 11,1 3,7
(N=173) (7,3 do 16,8) (2,1 do 5,6)
Współczynnik ryzyka (95% CI) 0,48 (0,32 do 0,71)
Wartość p Nie dotyczy
CI (ang. confidence interval) = przedział ufności; N = liczba pacjentów a Wartość p uzyskano w jednostronnym teście log-rank ze stratyfikacją. # Na podstawie kryteriów RECIST 1.1* Według metody audytu w oparciu o 50% próbek

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W kohorcie z mutacją PIK3CA w analizach PFS w podgrupach zgodnie z oceną badacza, dokonanych według czynników stratyfikacji randomizacji wykazano zasadniczo spójny efekt terapeutyczny na korzyść grupy leczonej alpelisybem, niezależnie od obecności lub braku przerzutów w płucach/wątrobie. Wśród 20 pacjentów z wcześniejszym leczeniem inhibitorem CDK4/6 współczynnik ryzyka (HR) dla PFS wyniósł 0,48 (95% CI: 0,17; 1,36); mediana PFS wyniosła 1,8 miesiąca (95% CI: 1,7; 3,6) w grupie otrzymującej placebo w skojarzeniu z fulwestrantem i 5,5 miesiąca (95% CI: 1,6; 16,8) w grupie otrzymującej alpelisyb z fulwestrantem. Wykorzystując dane zgromadzone do daty odcięcia w dniu 12 czerwca 2018 r. wyniki dotyczące PFS w podgrupie pacjentów z opornością na terapię hormonalną (HR=0,64; 95% CI: 0,49; 0,85, n=292) i pacjentów wrażliwych na terapię hormonalną (HR=0,87; 95% CI: 0,35; 2,17, n=39) przemawiały na korzyść leczenia skojarzonego alpelisybem z fulwestrantem.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Liczba pacjentów z mutacją PIK3CA wrażliwych na terapię hormonalną była ograniczona (n=39) i należy zachować ostrożność przy interpretacji wyników. Wykorzystując dane zgromadzone do daty odcięcia w dniu 12 czerwca 2018 r. całkowity odsetek odpowiedzi u pacjentów ze zmianami możliwymi do zmierzenia w punkcie wyjściowym wyniósł 35,7% (95% CI: 27,4; 44,7) w grupie otrzymującej alpelisyb w skojarzeniu z fulwestrantem i 16,2% (95% CI: 10,4; 23,5) w grupie otrzymującej placebo w skojarzeniu z fulwestrantem. W trakcie wykonywania ostatecznej analizy OS (data odcięcia danych 23 kwietnia 2020 r.), przeprowadzono opisową analizę efektywności w zakresie PFS. Przy medianie czasu od randomizacji do daty odcięcia danych wynoszącej około 42 miesiące, wyniki PFS były zgodne z wynikami z uzyskanymi w pierwotnej analizie PFS. Oszacowano, że redukcja ryzyka progresji lub zgonu wyniosła 36% na korzyść leczenia alpelisybem w skojarzeniu z fulwestrantem (HR=0,64; 95% CI: 0,50; 0,81) (Rycina 1).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 1 Badanie C2301 – Wykres Kaplana-Meiera przedstawiający PFS w ocenie badacza (FAS, kohorta z mutacją PIK3CA): aktualizacja opisowa z datą odcięcia danych w dniu 23 kwietnia 2020 r. Censoring Times Alpelisib + Fulv (n/N = 124/169) Placebo + Fulv (n/N = 149/172) Terminy ocenzurowania danych Alpelisyb + fulw. (n/N = 124/169) Placebo + fulw. (n/N = 149/172) Współczynnik ryzyka = 0,64 95% CI [0,50; 0,81] Mediany Kaplana-Meiera (miesiące) Alpelisyb + fulw.: 11,0 Placebo + fulw.: 5,7
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
100. Hazard Ratio = 0.64 95 % CI [0.50;0.81] Kaplan-Meier medians (Months) Alpelisib + Fulv : 11.0 Placebo + Fulv : 5.7 80. Event-free probability (%) Prawdopodobieństwo niewystąpienia zdarzenia (%) 60 40 20 0 0 4 8 12 16 20 24 28 32 36 40 44 48 52 56 Time (Months) Number of subjects still at risk Czas (miesiące) Time (Months) Alpelisib + Fulv Placebo + Fulv Liczba osób pozostających w grupie ryzyka
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Czas (miesiące) 0 4 8 12 16 20 24 28 32 36 40 44 48 52 56
Alpelisyb + fulw. 169 123 85 66 54 44 37 29 24 18 12 6 1 0 0
Placebo + fulw. 172 89 67 51 40 33 22 13 10 7 4 1 1 1 0
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Ostateczna analiza czasu przeżycia całkowitego W chwili przeprowadzania ostatecznej analizy OS badanie nie osiągnęło swojego najważniejszego drugorzędowego punktu końcowego. W dniu odcięcia danych 23 kwietnia 2020 r., łącznie zgłoszono 87 (51,5%) zgonów w grupie leczonej alpelisybem w skojarzeniu z fulwestrantem I 94 (54,7%) zgony w grupie otrzymującej placebo w skojarzeniu z fulwestrantem. HR wyniósł 0,86 (95% CI: 0,64; 1,15; p=0,15, test jednostronny), a określona granica skuteczności O’Briena-Fleminga p  0,0161 nie została przekroczona. Mediana OS wyniosła 39,3 miesiąca (95% CI: 34,1; 44,9) w grupie leczonej alpelisybem w skojarzeniu z fulwestrantem i 31,4 miesiąca (95% CI: 26,8, 41,3) w grupie leczonej placebo w skojarzeniu z fulwestrantem (Rycina 2). Rycina 2 Analiza najważniejszego drugorzędowego punktu końcowego w badaniu C2301 – wykres Kaplana-Meiera przedstawiający OS (FAS, kohorta z mutacją PIK3CA) z datą odcięcia danych w dniu 23 kwietnia 2020 r.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Terminy ocenzurowania danych Alpelisyb + fulw. (n/N = 87/169) Placebo + fulw. (n/N = 94/172) Współczynnik ryzyka = 0,86 95% CI [0,64; 1,15] Mediany Kaplana-Meiera (miesiące) Alpelisyb + fulw.: 39,3 Placebo + fulw.: 31,4 Wartość p w teście jednostronnym log-rank = 0,15 100. Prawdopodobieństwo niewystąpienia zdarzenia (%) 80. Censoring Times Alpelisib + Fulv (n/N = 87/169) Placebo + Fulv (n/N = 94/172) Event-free probability (%) 60. Hazard Ratio = 0.86 95 % CI [0.64;1.15] Kaplan-Meier medians (Months) Alpelisib + Fulv : 39.3 Placebo + Fulv : 31.4 Logrank p-value 1-sided = 0.15 40 20 0 0 2 4 6 8 10 12 14 16 18 20 22 24 26 28 30 32 34 36 38 40 42 44 46 48 50 52 54 Time (Months) 0 2 4 6 8 10 12 14 16 18 169 162 159 156 145 141 138 133 126 122 172 164 155 150 149 143 133 126 119 115 Licz N b u a m o b s er ó o b f s p u o b z je o c s ts ta s j ti ą ll c a y t c ri h sk w grupie ryzyka Czas (miesiące) Time (Months) Alpelisib + Fulv Placebo + Fulv Czas (miesiące) Alpelisyb + fulw.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Placebo + fulw. 20 22 24 26 28 30 32 34 36 38 40 42 44 46 48 50 52 54 112 111 108 103 102 94 91 85 68 56 47 35 26 19 9 4 1 0 111 104 98 92 86 80 74 73 60 49 42 29 20 13 7 6 3 0 U pacjentów poddanych wcześniej leczeniu CDK4/6i (n=20), mediana OS w grupie leczonej alpelisybem w skojarzeniu z fulwestrantem wyniosła 29,8 miesiąca (95% CI: 6,7; 38,2), w porównaniu do 12,9 miesiaca w grupie otrzymującej placebo w skojarzeniu z fulwestrantem (95% CI: 2,5; 34,6) (HR=0,67; 95% CI: 0,21, 2,18). Kohorta bez mutacji PIK3CA U pacjentów, u których w tkance nowotworowej nie stwierdzono mutacji PIK3CA, nie odnotowano korzystnego wpływu na PFS. Wcześniejsze stosowanie fulwestrantu w badaniu CBYL719X2102 Pacjenci, którzy wcześniej stosowali fulwestrant nie zostali włączeni do kluczowego badania. W badaniu I fazy CBYL719X2101 39 pacjentów zgłaszało wcześniejsze stosowane fulwestrantu.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Najlepszymi całkowitymi odpowiedziami na leczenie alpelisybem w skojarzeniu z fulwestrantem u 21 pacjentów z mutacjami PIK3CA i chorobą mierzalną w chwili przystąpienia do badania była odpowiedź częściowa u 7 pacjentów, stabilizacja choroby u 11 pacjentów i progresja choroby u 2 pacjentów. Zatem skuteczność tego leczenia u pacjentów wcześniej leczonych fulwestrantem nie została ustalona z powodu ograniczonych danych w tamtym czasie (patrz punkt 4.4). Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Piqray we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu raka piersi (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetykę alpelisybu oceniano u pacjentów stosujących schemat dawkowania dawką doustną mieszczącą się w przedziale od 30 do 450 mg na dobę. Osoby zdrowe otrzymywały pojedyncze dawki doustne wynoszące od 300 do 400 mg. Farmakokinetyka była porównywalna u pacjentów z chorobami nowotworowymi i u zdrowych osób. Wchłanianie Po podaniu alpelisybu doustnie mediana czasu upływającego do chwili osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (T max ) wahała się w przedziale od 2,0 do 4,0 godzin, niezależnie od podanej dawki, czasu lub schematu dawkowania. Na podstawie modelowania wchłaniania ustalono, że biodostępność jest bardzo duża (>99%) po posiłku, ale mniejsza na czczo (~68,7% w przypadku dawki 300 mg) . Można oczekiwać, że w przypadku podawania alpelisybu codziennie stężenie osoczowe stanu stacjonarnego osiągnięte zostanie u większości pacjentów 3 dni po rozpoczęciu leczenia. Wpływ pokarmu Pokarm wpływa na wchłanianie alpelisybu.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U zdrowych ochotników po podaniu doustnym pojedynczej dawki alpelisybu 300 mg spożycie wysokokalorycznego posiłku bogatego w tłuszcze (985 kalorii i 58,1 g tłuszczu) spowodowało zwiększenie wartości AUC inf o 73%, a wartości C max o 84%, natomiast spożycie niskokalorycznego posiłku o obniżonej zawartości tłuszczu (334 kalorii i 8,7 g tłuszczu) spowodowało zwiększenie wartości AUC inf o 77%, a wartości C max o 145% w porównaniu ze stanem na czczo. Nie stwierdzono istotnej różnicy między wysokokalorycznym posiłkiem bogatym w tłuszcze a niskokalorycznym posiłkiem o obniżonej zawartości tłuszczu pod względem wartości AUC inf , przy stosunku średnich geometrycznych wynoszącym 0,978 (CI: 0,876; 1,09), co wskazuje na to, że ani zawartość tłuszczu, ani całkowita podaż kalorii nie mają znaczącego wpływu na wchłanianie. Możliwą przyczyną wpływu pokarmu na wchłanianie jest zwiększenie rozpuszczalności w przewodzie pokarmowym przez żółć wydzielaną w odpowiedzi na spożycie pokarmu.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dlatego produkt leczniczy Piqray należy przyjmować bezpośrednio po posiłku, codziennie mniej więcej o tej samej porze. Dystrybucja Alpelisyb w stopniu umiarkowanym wiąże się z białkami, przy czym wolna frakcja stanowi 10,8% niezależnie od stężenia. Alpelisyb rozkłada się równo między krwinki czerwone a osocze, przy czym średni stosunek stężenia we krwi do stężenia w osoczu wynosi in vivo 1,03. Alpelisyb jest substratem ludzkich transporterów usuwających (ang. efflux transporters), dlatego należy spodziewać się, że nie przechodzi przez barierę krew-mózg. Szacuje się, że objętość dystrybucji alpelisybu w stanie stacjonarnym (Vss/F) wynosi 114 litrów (współczynnik zmienności międzyosobniczej CV% = 49%). Metabolizm W badaniach in vitro wykazano, że główny szlak metaboliczny polega na powstawaniu metabolitu BZG791 w wyniku chemicznej i enzymatycznej hydrolizy amidowej, a następnie hydroksylacji z udziałem CYP3A4.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Alpelisyb jest hydrolizowany w ustroju w drodze rozkładu chemicznego i rozkładu enzymatycznego przez wykazujące wszędzie ekspresję wysokowydajne enzymy (esterazy, amidazy, cholinoesterazy) występujące nie tylko w wątrobie. Metabolity powstające przy udziale CYP3A4 i glukuronidy stanowią ~15% podanej dawki; metabolit BZG791 stanowi ~40-45% dawki. Reszta dawki alpelisybu, która została wykryta jako postać niezmieniona alpelisybu w moczu i kale, była wydalana jako alpelisyb lub nie została wchłonięta. Eliminacja Na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej po spożyciu pokarmu wykazano, że klirens alpelisybu jest niewielki i wynosi 9,2 l/h (CV% 21%). Okres półtrwania określony w oparciu o dane z populacji niezależnie od wysokości dawki i czasu wynosił od 8 do 9 godzin w stanie równowagi stężenia w przypadku podawania dawki 300 mg raz na dobę.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W badaniu masy u ludzi po podaniu doustnym alpelisyb i jego metabolity wykryto głównie w kale (81,0%), jako alpelisyb lub zmetabolizowane do BZG791. Wydalanie z moczem ma pomniejsze znaczenie (13,5%), a alpelisyb wydalany jest w postaci niezmienionej (2%). Po podaniu doustnym [14C]-alpelisybu w dawce pojedynczej, 94,5% całkowitej podanej dawki radioaktywnej odzyskano w ciągu 8 dni. Liniowość lub nieliniowość Wykazano, że po spożyciu posiłku farmakokinetyka ma charakter liniowy w odniesieniu do dawki i czasu w przedziale dawek od 30 do 450 mg. Po podaniu wielokrotnym ekspozycja na alpelisyb (AUC) w stanie stacjonarnym jest tylko nieznacznie większa niż po podaniu w dawce pojedynczej, przy czym średni współczynnik kumulacji wynosił od 1,3 do 1,5 w przypadku schematu dawkowania raz na dobę. Interakcje metaboliczne Substraty CYP3A4, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19 i CYP2B6 W badaniu interakcji międzylekowych, jednoczesne podawanie wielokrotnych dawek alpelisybu 300 mg z pojedynczą dawką wrażliwych substratów CYP3A4 (midazolam), CYP2C8 (repaglinid), CYP2C9 (warfaryna), CYP2C19 (omeprazol) i CYP2B6 (bupropion) podawane w postaci zmieszanej, wykazały brak klinicznie istotnej interakcji farmakokinetycznej.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dane dotyczące substratu CYP2B6 (bupropion) należy interpretować ostrożnie ze względu na małą wielkość próbki. U zdrowych osób jednoczesne podawanie substratu CYP2C9 (S-warfaryny) z wielokrotnymi dawkami 300 mg alpelisybu w stanie stacjonarnym zwiększało ekspozycję na S-warfarynę średnio o 34% i 19% odpowiednio dla AUC inf i C max w porównaniu z podawaniem samej S-warfaryny. Oznacza to, że alpelisyb jest łagodnym inhibitorem CYP2C9. W badaniu interakcji międzylekowych z wrażliwym substratem CYP3A4 i P-gp, ewerolimusem, u pacjentów z zaawansowanymi guzami litymi, AUC wzrosło o 11,2%. Nie należy spodziewać się wystąpienia klinicznie znaczącej zmiany na skutek interakcji międzylekowych z substratami CYP3A4. Induktory CYP3A4 W badaniu interakcji z innymi lekami, w którym alpelisyb podawano jednocześnie z ryfampicyną, silnym induktorem CYP3A4, potwierdzono, że istnieje klinicznie istotna interakcja farmakokinetyczna między alpelisybem a silnymi induktorami CYP3A4 (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Interakcje oparte na transporterach Na podstawie danych z badań in vitro nie można odrzucić hamowania przez alpelisyb [i (lub) jego metabolit BZG791] nerkowego transportera anionów organicznych OAT3 u pacjentów po podaniu dawki terapeutycznej. Wykazano, że w warunkach in vitro alpelisyb wywiera jedynie słabe działanie hamujące wobec wykazujących wszędzie ekspresję transporterów usuwających (P-gp, BCRP, MRP2, BSEP), transporterów substancji rozpuszczonych u wejścia do wątroby (OATP1B1, OATP1B3, OCT1) i transporterów substancji rozpuszczonych w nerkach (OAT1, OCT2, MATE1, MATE2K). Stężenie układowe frakcji niezwiązanej w stanie równowagi (lub stężenie u wejścia do wątroby), zarówno w przypadku dawki terapeutycznej, jak i maksymalnej dawki tolerowanej, jest istotnie niższe od ustalonej eksperymentalnie stałej inhibicji dla frakcji niezwiązanej lub IC 50 , dlatego zahamowanie nie przekłada się na istotność kliniczną.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ze względu na duże stężenia alpelisybu w świetle jelita nie można całkowicie wykluczyć wpływu na P-gp i BCRP w jelicie. Szczególne grupy pacjentów Wpływ wieku, masy ciała i płci W analizie farmakokinetyki populacyjnej wykazano, że wiek, masa ciała ani płeć nie wpływają w sposób znaczący klinicznie na poziom ekspozycji ustrojowej na alpelisyb w stopniu wymagającym modyfikacji dawki produktu leczniczego Piqray. Dzieci i młodzież (w wieku poniżej 18 lat) Nie określono farmakokinetyki produktu leczniczego Piqray u dzieci w wieku od 0 do 18 lat. Dane nie są dostępne. Osoby w podeszłym wieku (65 lat lub starsze) 117 spośród 284 pacjentów otrzymujących produkt Piqray w badaniu fazy III (w grupie leczenia alpelisybem podawanym łącznie z fulwestrantem) było w wieku ≥65 lat, a 34 pacjentów było w wieku między 75 a 87 lat. Nie obserwowano ogólnych różnic dotyczących ekspozycji na Piqray między tymi pacjentami a osobami młodszymi (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Rasa/pochodzenie etniczne W analizach farmakokinetyki populacyjnej i analizach farmakokinetyki z badania fazy I prowadzonego z udziałem pacjentów z Japonii z chorobami nowotworowymi wykazano, że pochodzenie etniczne nie wpływa w sposób znaczący klinicznie na poziom ekspozycji ustrojowej na produkt leczniczy Piqray. Parametry farmakokinetyczne określone w modelach niekompartmentowych po podaniu produktu leczniczego Piqray w dawce pojedynczej i w wielokrotnych dawkach dobowych u pacjentów z Japonii były bardzo podobne do parametrów obserwowanych w populacji osób rasy białej. Zaburzenia czynności nerek Na podstawie wyników analizy farmakokinetyki populacyjnej, w której uwzględniono 117 pacjentów z prawidłową czynnością nerek (eGFR ≥90 ml/min/1,73 m 2 ) / (CLcr ≥90 ml/min), 108 pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (eGFR od 60 do <90 ml/min/1,73 m 2 )/ (CLcr od 60 do <90 ml/min) i 45 pacjentów z umiarkowaymi zaburzeniami czynności nerek (eGFR od 30 do <60 ml/min/1,73 m 2 ), wykazano że łagodne i umiarkowane zaburzenia czynności nerek nie mają wpływu na poziom ekspozycji na alpelisyb (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności wątroby Na podstawie badania farmakokinetyki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wykazano, że umiarkowani i ciężkie zaburzenia czynności wątroby mają nieistotny wpływ na poziom ekspozycji na alpelisyb (patrz punkt 4.2). Średnia ekspozycja na alpelisyb zwiększyła się 1,26-krotnie u pacjentów z ciężkimi (GMR: 1,00 dla C max ; 1,26 dla AUC last /AUC inf ) zaburzeniami czynności wątroby. Na podstawie wyników analizy farmakokinetyki populacyjnej, w której uwzględniono 230 pacjentów z prawidłową czynnością wątroby i 41 pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby, a nie uwzględniono żadnych pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, popartych dodatkowo wynikami ze specjalnego badania dotyczącego zaburzeń czynności wątroby wykazano, że łagodne i umiarkowane zaburzenia czynności wątroby nie mają wpływu na poziom ekspozycji na alpelisyb (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa i toksyczność po podaniu wielokrotnym Większość obserwowanych działań alpelisybu miała związek z jego aktywnością farmakologiczną jako swoistego wobec p110α inhibitora szlaku PI3K, na przykład wpływ na homeostazę glukozy powodujący wystąpienie hiperglikemii oraz ryzyko wzrostu ciśnienia krwi. Głównymi narządami, których dotyczyły działania niepożądane, były: szpik kostny, tkanka limfatyczna, trzustka oraz niektóre narządy rozrodcze u obu płci. Działania na szpik kostny i tkankę limfatyczną były na ogół odwracalne po zaprzestaniu leczenia. Wpływ na trzustkę i narządy rozrodcze nie był w pełni odwracalny, ale wykazano tendencję do odwracalności zmian. We wstępnych badaniach na szczurach wykryto dowody na zmiany zapalne skóry.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa dla układu sercowo-naczyniowego Wykazano zahamowanie czynności kanałów hERG in vitro (IC 50 = 9,4 µM) przy stężeniach ~13- krotnie większych niż narażenie u ludzi po podaniu zalecanej dawki 300 mg/dobę. Nie obserwowano istotnego działania elektrofizjologicznego u psów. Rakotwórczość i mutagenność Nie przeprowadzono badań dotyczących działania rakotwórczego. Wyniki standardowych badań genotoksyczności z alpelisybem przeprowadzonych w warunkach in vitro były ujemne. Alpelisyb nie miał działania genotoksycznego w badaniu toksyczności po wielokrotnym podaniu dawki leku przeprowadzonym na szczurach, którego integralną częścią była analiza mikrojądrowa, przy poziomie ekspozycji na alpelisyb stanowiącym maksymalnie około 2- krotność szacowanej ekspozycji (AUC) u ludzi po podaniu zalecanej dawki 300 mg.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Toksyczny wpływ na rozród W badaniach rozwoju zarodka i płodu u szczurów i królików wykazano, że podanie doustne alpelisybu w okresie organogenezy miało toksyczny wpływ na zarodek i płód oraz działanie teratogenne. U szczurów i królików w wyniku prenatalnej ekspozycji na alpelisyb obserwowano zwiększenie częstości występowania obumarcia zarodków przed i po zagnieżdżeniu, zmniejszenia masy ciała płodów oraz nieprawidłowych zmian płodów (powiększenie komory mózgu, zmniejszone kostnienie i wady wrodzone kośćca), począwszy od ekspozycji na poziomie niższym niż u ludzi w przypadku podawania największej zalecanej dawki wynoszącej 300 mg, wskazując na ich potencjalne znaczenie kliniczne. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym zaobserwowano działania niepożądane w narządach rozrodczych, takie jak zanik pochwy lub macicy i wahania cyklu rujowego u szczurów, zmniejszona masa gruczołu krokowego i jąder u szczurów i psów oraz zanik gruczołu krokowego u psów przy klinicznie istotnych dawkach ustalonych w oparciu o wartość AUC.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach płodności przeprowadzonych na samcach i samicach szczura obserwowano podobny wpływ na płodność. U samic przy poziomie ekspozycji na alpelisyb (AUC) stanowiącym około dwukrotność ekspozycji u ludzi po podaniu zalecanej dawki 300 mg obserwowano zwiększoną liczbę przed- i poimplantacyjnej utraty zarodków, która skutkowała zmniejszeniem liczby miejsc implantacji i żywych zarodków. U samców ekspozycja stanowiąca około dwukrotność szacowanej ekspozycji (AUC) u ludzi po podaniu zalecanej dawki 300 mg nie miała wpływu na płodność i zdolności rozrodcze, w tym liczbę plemników i ich ruchliwość. Jednak przy ekspozycji (AUC) odpowiadającej lub mniejszej niż ekspozycja po podaniu zalecanej dawki 300 mg u ludzi, masa gruczołów dodatkowych (pęcherzyki nasienne, gruczoł krokowy) była zmniejszona, a w badaniu mikroskopowym korelowała z atrofią i (lub) zmniejszonym wydzielaniem, odpowiednio, gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fototoksyczność W teście fototoksyczności in vitro przeprowadzonym w linii komórkowej fibroblastów mysich Balb/c 3T3 nie stwierdzono znaczącego potencjału fototoksycznego alpelisybu.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń tabletki Celuloza mikrokrystaliczna Mannitol Karboksymetyloskrobia sodowa Hypromeloza Magnezu stearynian Otoczka tabletki Hypromeloza Żelaza tlenek, czarny (E172) Żelaza tlenek, czerwony (E172) Tytanu dwutlenek (E 171) Makrogol Talk 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania tego produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blister z PVC/PCTFE/Alu (polichlorku winylu/polichlorotrifluoroetylenu/aluminium) w formie blistra zgrzanego z pudełkiem tekturowym, zawierającego 14 tabletek powlekanych. Piqray 50 mg i 200 mg tabletki powlekane Opakowania zawierające 28 tabletek powlekanych (14 tabletek po 50 mg i 14 tabletek po 200 mg) lub 56 tabletek powlekanych (28 tabletek po 50 mg i 28 tabletek po 200 mg).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 200 mg
Dane farmaceutyczne
Opakowania zbiorcze zawierające 168 tabletek powlekanych (3x 56, każde zawierające 28 tabletek po 50 mg i 28 tabletek po 200 mg). Piqray 150 mg tabletki powlekane Opakowania zawierające 28 lub 56 tabletek powlekanych. Opakowania zbiorcze zawierające 168 (3x 56) tabletek powlekanych. Piqray 200 mg tabletki powlekane Opakowania zawierające 14 lub 28 tabletek powlekanych. Opakowania zbiorcze zawierające 84 (3x 28) tabletki powlekane. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Piqray 50 mg tabletki powlekane Piqray 150 mg tabletki powlekane Piqray 200 mg tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Piqray 50 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 50 mg alpelisybu. Piqray 150 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 150 mg alpelisybu. Piqray 200 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 200 mg alpelisybu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana (tabletka). Piqray 50 mg tabletki powlekane Jasnoróżowa, okrągła, sklepiona tabletka powlekana, ze ściętymi krawędziami i odciśniętym napisem „L7” po jednej stronie oraz „NVR” po drugiej stronie. Przybliżona średnica: 7,2 mm. Piqray 150 mg tabletki powlekane Bladoczerwona, owalna, sklepiona tabletka powlekana, ze ściętymi krawędziami i odciśniętym napisem „UL7” po jednej stronie oraz „NVR” po drugiej stronie. Przybliżone wymiary: 14,2 mm (długość); 5,7 mm (szerokość).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Piqray 200 mg tabletki powlekane Jasnoczerwona, owalna, sklepiona tabletka powlekana, ze ściętymi krawędziami i odciśniętym napisem „YL7” po jednej stronie oraz „NVR” po drugiej stronie. Przybliżone wymiary: 16,2 mm (długość); 6,5 mm (szerokość).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Piqray jest wskazany w skojarzeniu z fulwestrantem w leczeniu kobiet po menopauzie oraz mężczyzn z miejscowo zaawansowanym lub rozsianym rakiem piersi wykazującym ekspresję receptora hormonalnego (HR-dodatnim) i niewykazującym ekspresji ludzkiego naskórkowego czynnika wzrostu typu 2 (HER2-ujemnym) oraz mutacją PIK3CA, w przypadku stwierdzenia progresji choroby w trakcie lub po leczeniu hormonalnym stosowanym w monoterapii (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie produktem Piqray powinno być rozpoczynane przez lekarza mającego doświadczenie w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. Do leczenia produktem Piqray należy kwalifikować pacjentów z zaawansowanym HR-dodatnim, HER2-ujemnym rakiem piersi na podstawie obecności mutacji PIK3CA w próbkach tkanki nowotworowej lub osocza wykrytej przy użyciu zwalidowanej metody analitycznej. Gdy w próbce osocza nie wykryto mutacji, należy zbadać wycinek tkanki nowotworowej, jeśli jest dostępny. Dawkowanie Zalecana dawka to 300 mg alpelisybu (2 tabletki powlekane po 150 mg) przyjmowane raz na dobę w sposób nieprzerwany. Produkt leczniczy Piqray należy przyjmować bezpośrednio po posiłku, codziennie mniej więcej o tej samej porze (patrz punkt 5.2). Maksymalna zalecana dawka dobowa produktu Piqray wynosi 300 mg. W razie pominięcia dawki produktu leczniczego Piqray można ją przyjąć bezpośrednio po posiłku w ciągu 9 godzin od zwykłej pory podawania produktu.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Dawkowanie
Jeśli upłynie ponad 9 godzin, dawkę wyznaczoną w tym dniu należy pominąć. Następnego dnia produkt leczniczy Piqray należy przyjąć o zwykłej porze. Jeśli po przyjęciu dawki produktu leczniczego Piqray pacjent zwymiotuje, nie powinien przyjmować dodatkowej dawki w tym dniu. Następnego dnia należy wznowić leczenie według zwykłego schematu, przyjmując dawkę o zwykłej porze. Produkt leczniczy Piqray należy podawać jednocześnie z fulwestrantem. Zalecana dawka fulwestrantu to 500 mg podawane domięśniowo w 1, 15 i 29 dniu terapii, a następnie raz w miesiącu. Należy zapoznać się z pełną informacją dotyczącą przepisywania fulwestrantu. Leczenie należy kontynuować, dopóki widoczne są korzyści kliniczne lub dopóki nie wystąpią nieakceptowane objawy toksyczności. Może być konieczna modyfikacja dawki w celu poprawy tolerancji. Modyfikacja dawki W przypadku ciężkich lub nietolerowanych działań niepożądanych produktu (ang.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Dawkowanie
adverse drug reaction, ADR) może być wymagane przerwanie dawkowania na pewien czas, zmniejszenie dawki lub zaprzestanie podawania produktu Piqray. Jeśli konieczne jest zmniejszenie dawki, wytyczne dotyczące zmniejszania dawki w przypadku wystąpienia ADR podano w Tabeli 1. Zaleca się maksymalnie dwukrotne zmniejszenie dawki, po czym należy definitywnie zakończyć leczenie produktem Piqray. Dawkę należy zmniejszać na podstawie najcięższych, poprzedzających interwencję, objawów toksyczności. Tabela 1 Zalecane wytyczne dotyczące zmniejszania dawki produktu Piqray w przypadku wystąpienia ADR 1

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Dawkowanie

Dawka produktu Piqray Dawka i schemat dawkowania Liczba i moc tabletek
Dawka początkowa 300 mg na dobę w sposób nieprzerwany 2 tabletki po 150 mg
Pierwsze zmniejszenie dawki 250 mg na dobę w sposób nieprzerwany 1 tabletka 200 mg i 1 tabletka 50 mg
Drugie zmniejszenie dawki 200 mg na dobę w sposób nieprzerwany 1 tabletka 200 mg
1 W przypadku zapalenia trzustki dozwolone jest tylko jednorazowe zmniejszenie dawki.

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Dawkowanie
W Tabelach 2-5 przedstawiono w skrócie wytyczne dotyczące przerwania dawkowania, zmniejszania dawki lub zaprzestania podawania produktu Piqray w ramach leczenia określonych ADR. Ustalając plan postępowania oparty na indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka związanego z leczeniem produktem Piqray u każdego pacjenta, należy kierować się oceną kliniczną lekarza prowadzącego z uwzględnieniem potwierdzenia parametrów laboratoryjnych, jeśli zajdzie taka konieczność. Hiperglikemia Należy zawsze rozważyć konsultację z pracownikiem ochrony zdrowia mającym doświadczenie w leczeniu hiperglikemii. Jest to zalecane w przypadku pacjentów w stanie przedcukrzycowym lub u pacjentów ze stężeniem glukozy na czczo (FG) >250 mg/dl lub 13,9 mmol/l, ze wskaźnikiem masy ciała (BMI) ≥30 lub w wieku ≥75 lat. Należy zawsze przeprowadzić konsultację z diabetologiem lub pracownikiem ochrony zdrowia mającym doświadczenie w leczeniu hiperglikemii u pacjentów z cukrzycą.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Dawkowanie
Tabela 2 Modyfikacja dawki i sposób postępowania w przypadku hiperglikemii

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Dawkowanie

Stężenie glukozy na czczo (FG)1 Zalecenia
Modyfikacja dawki i postępowanie powinno opierać się wyłącznie na stężeniu glukozy (wosoczu/krwi) na czczo.
>GGN -160 mg/dl lub>GGN -8,9 mmol/l Modyfikacja dawki produktu Piqray nie jest konieczna.Należy rozpocząć podawanie doustnych leków przeciwcukrzycowych lub zintensyfikować doustne leczenie przeciwcukrzycowe2.
>160-250 mg/dl lub>8,9-13,9 mmol/l Modyfikacja dawki produktu Piqray nie jest konieczna.Należy rozpocząć podawanie doustnych leków przeciwcukrzycowych lub zintensyfikować doustne leczenie przeciwcukrzycowe2.Jeśli w ciągu 21 dni stężenie glukozy na czczo nie obniży się do≤160 mg/dl lub 8,9 mmol/l mimo stosowania odpowiednich doustnych leków przeciwcukrzycowych2,3, należy zmniejszyć dawkę produktu Piqray o 1 poziom i postępować według zaleceń właściwych dlawartości FG.

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Dawkowanie

>250-500 mg/dl lub>13,9-27,8 mmol/l Przerwać podawanie produktu Piqray.Rozpocząć podawanie doustnych leków przeciwcukrzycowych lub zintensyfikować doustne leczenie przeciwcukrzycowe2 i rozważyć stosowanie dodatkowych leków przeciwcukrzycowych, takich jak insulina3 przez 1-2 dni, dopóki nie ustąpi hiperglikemia, w zależności od wskazań klinicznych.Zastosować nawadnianie drogą dożylną i rozważyć odpowiednie leczenie (np. wyrównać zaburzenia elektrolitowe / kwasicę ketonową / zaburzenia hiperosmolarne).Jeśli stężenie glukozy na czczo obniży się do ≤160 mg/dl lub 8,9 mmol/l w ciągu 3 do 5 dni stosowania odpowiedniej terapii przeciwcukrzycowej, wznowić podawanie produktu Piqray w dawce mniejszej o jeden poziom.Jeśli stężenie glukozy na czczo nie obniży się do ≤160 mg/dl lub 8,9 mmol/l w ciągu 3 do 5 dni stosowania odpowiedniej terapiiprzeciwcukrzycowej, zaleca się konsultację z pracownikiem ochrony zdrowia mającym doświadczenie w leczeniu hiperglikemii.Jeśli stężenie glukozy na czczo nie obniży się do ≤160 mg/dl lub 8,9 mmol/l w ciągu 21 dni po zastosowaniu odpowiedniej terapii przeciwcukrzycowej2,3, należy definitywnie zakończyć leczenieproduktem Piqray.
>500 mg/dl lub>27,8 mmol/l Przerwać podawanie produktu Piqray.Rozpocząć podawanie odpowiednich leków przeciwcukrzycowych lub zintensyfikować leczenie przeciwcukrzycowe2,3 (zastosować nawadnianie drogą dożylną i rozważyć właściwe leczenie [np. wyrównać zaburzenia elektrolitowe / kwasicę ketonową / zaburzenia hiperosmolarne]), wykonać badania kontrolne w ciągu 24 godzin i w przypadkach wskazanych ze względów klinicznych.Jeśli stężenie glukozy na czczo obniży się do ≤500 mg/dl lub≤27,8 mmol/l, postępować według zaleceń właściwych dla wartości FG<500 mg/dl.Jeśli po 24 godzinach potwierdzone zostanie stężenie glukozy na czczowynoszące >500 mg/dl lub >27,8 mmol/l, definitywnie zakończyć leczenie produktem Piqray.
1 Stężenie glukozy na czczo odpowiada klasyfikacji hiperglikemii według CTCAE w wersji 4.03; CTCAE (ang. Common Terminology Criteria for Adverse Events) = ogólne kryteria terminologiczne NCI dotyczące zdarzeń niepożądanych.2 Należy rozpocząć podawanie stosownych leków przeciwcukrzycowych, takich jak metformina, inhibitory SGLT2 lub leki uwrażliwiające na działanie insuliny (takie jak tiazolidynediony lub inhibitory dipeptydylopeptydazy 4) i sprawdzić w odpowiedniej informacji w sprawie ordynacji produktu leczniczego zalecenia dotyczące dawkowania oraz modyfikacji dawki, w tym także miejscowe wytyczne w sprawie leczenia cukrzycy. W badaniu klinicznym fazy III zalecano podawanie metforminy według następujących wytycznych: należy rozpocząć podawanie metforminy w dawce 500 mg raz na dobę. W zależności od tolerancji dawkę metforminy można zwiększyć do 500 mg dwa razy na dobę, następnie do 500 mg przyjmowanych podczas śniadania i 1 000 mg przyjmowanych podczas posiłku spożywanego wieczorem, a później dodatkowo zwiększyć do 1 000 mg dwa razy na dobę, jeśli zajdzie taka konieczność (patrz punkt 4.4).3 Insulinę można stosować przez 1-2 dni, dopóki nie ustąpi hiperglikemia, tak jak zalecano w badaniu klinicznym fazy III. W większości przypadków hiperglikemii spowodowanych przez alpelisyb może to jednak nie być konieczne, zważywszy na krótki okres półtrwania alpelisybu i przewidywaną normalizację stężenia glukozy po przerwaniu podawania produktu Piqray.

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Dawkowanie
Stwierdzono, że występująca wyjściowo cukrzyca i stan przedcukrzycowy, wyjściowy BMI ≥30 i wyjściowy wiek pacjenta ≥75 lat są czynnikami ryzyka hiperglikemii u pacjentów leczonych alpelisybem. Te czynniki ryzyka występowały u 74,7% pacjentów z hiperglikemią dowolnego stopnia oraz u 86,2% pacjentów z hiperglikemią stopnia 3. lub 4. (patrz punkt 4.4). Wysypka Można rozważyć profilaktyczne podanie doustnego leku przeciwhistaminowego w chwili rozpoczęcia leczenia produktem Piqray. Ponadto zaleca się podanie leków przeciwhistaminowych w celu opanowania objawów wysypki. Należy rozpocząć leczenie kortykosteroidem stosowanym miejscowo w chwili wystąpienia pierwszych oznak wysypki i rozważyć podawanie kortykosteroidów o działaniu ogólnoustrojowym w przypadku wysypki o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Zależnie od nasilenia wysypki może być wymagane przerwanie dawkowania, zmniejszenie dawki lub zaprzestanie podawania produktu Piqray zgodnie z opisem w Tabeli 3 (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Dawkowanie
Tabela 3 Modyfikacja dawki i sposób postępowania w przypadku wysypki

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Dawkowanie

Stopień nasilenia1 Zalecenia
Wszystkie stopnie Zawsze należy rozważyć konsultację u dermatologa.
Stopień 1.(<10% pola powierzchni ciałaz czynną toksyczną reakcją skórną) Modyfikacja dawki produktu Piqray nie jest konieczna. Rozpocząć leczenie kortykosteroidem stosowanym miejscowo.Rozważyć dodanie doustnego leku przeciwhistaminowego w celu opanowania objawów.Jeśli wysypka nie ulegnie poprawie w ciągu 28 dni stosowania odpowiedniego leczenia, należy włączyćkortykosteroid o działaniu ogólnoustrojowym w małej dawce.
Stopień 2.(10-30% pola powierzchni ciałaz czynną toksyczną reakcją skórną) Modyfikacja dawki produktu Piqray nie jest konieczna. Rozpocząć lub zintensyfikować leczenie kortykosteroidem stosowanym miejscowo i doustnym lekiem przeciwhistaminowym.Rozważyć leczenie kortykosteroidem o działaniu ogólnoustrojowym w małej dawce.Jeśli wysypka ulegnie poprawie do stopnia ≤1. w ciągu10 dni, można zakończyć podawanie kortykosteroidu o działaniu ogólnoustrojowym.
Stopień 3. (np. ciężka wysypka nieodpowiadająca na leczenie zachowawcze)(>30% pola powierzchni ciałaz czynną toksyczną reakcją skórną) Przerwać podawanie produktu Piqray do czasu poprawy nasilenia wysypki do stopnia ≤1.Rozpocząć lub zintensyfikować leczenie kortykosteroidem stosowanym miejscowo/o działaniu ogólnoustrojowymi lekiem przeciwhistaminowym.Po złagodzeniu nasilenia wysypki do stopnia ≤1. wznowić podawanie produktu Piqray w dawce mniejszej o jedenpoziom.
Stopień 4. (np. ciężkie reakcje pęcherzowe, zmiany pęcherzykowe lub złuszczanie się skóry) (dowolny % pola powierzchni ciała z towarzyszącym rozległym nadkażeniem, gdy wskazane jestpodanie antybiotyków dożylnie; następstwa zagrażające życiu) Definitywnie zakończyć podawanie produktu Piqray.
1 Klasyfikacji według CTCAE w wersji 5.0

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Dawkowanie
Biegunka lub zapalenie okrężnicy Tabela 4 Modyfikacja dawki i postępowanie z biegunką lub zapaleniem okrężnicy

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Dawkowanie

Stopień nasilenia1 Zalecenie
Stopień 1. Modyfikacja dawki produktu Piqray nie jest konieczna. Rozpocząćodpowiednie leczenie i monitorować stan pacjenta w zależności od wskazań klinicznych.
Stopień 2.2 Przerwać podawanie produktu Piqray.Rozpocząć lub zintensyfikować odpowiednie leczenie i monitorować stan pacjenta w zależności od wskazań klinicznych.Jeśli biegunka lub zapalenie okrężnicy ulegnie poprawie do stopnia ≤1., wznowić leczenie produktem Piqray w tej samej dawce.W przypadku ponownego wystąpienia biegunki lub zapalenia okrężnicyw stopniu ≥2., przerwać podawanie produktu Piqray aż do uzyskania poprawydo stopnia ≤1., a następnie wznowić podawanie produktu Piqray w dawce mniejszej o jeden poziom.
Stopień 3.2,3 Przerwać podawanie produktu Piqray.Rozpocząć lub zintensyfikować odpowiednie leczenie i monitorować stan pacjenta w zależności od wskazań klinicznych.Jeśli biegunka lub zapalenie okrężnicy ulegnie poprawie do stopnia ≤1., wznowić leczenie produktem Piqray w dawce mniejszej o jeden poziom.
Stopień 4.2,3 Definitywnie zakończyć podawanie produktu Piqray.
1 Klasyfikacja według CTCAE wersja 5.0.2 W przypadku stopnia ≥2. należy rozważyć dodatkowe leczenie, takie jak podanie steroidów.3 Pacjenci powinni dodatkowo otrzymać leczenie zgodne z lokalnie obowiązującym standardem postępowania, obejmujące kontrolowanie stężenia elektrolitów, podawanie przeciwwymiotnychi przeciwbiegunkowych produktów leczniczych i (lub) uzupełnienie płynów oraz suplementację elektrolitów, w zależności od wskazań klinicznych.

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Dawkowanie
Inne objawy toksyczności Tabela 5 Modyfikacja dawki i sposób postępowania w przypadku innych objawów toksyczności (z wyłączeniem hiperglikemii, wysypki i biegunki lub zapalenia okrężnicy)

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Dawkowanie

Stopień nasilenia1 Zalecenia
Stopień 1. lub2. Modyfikacja dawki produktu Piqray nie jest konieczna. Rozpocząć odpowiednieleczenie i monitorować stosownie do wskazań klinicznych2,3.
Stopień 3. Przerwać dawkowanie produktu Piqray do czasu zmniejszenia nasilenia objawówdo stopnia ≤1., a następnie wznowić podawanie produktu Piqray w dawce mniejszej o jeden poziom2.
Stopień 4. Definitywnie zakończyć podawanie produktu Piqray3.
1 Klasyfikacji według CTCAE w wersji 5.02 W przypadku zapalenia trzustki stopnia 2. i 3. przerwać dawkowanie produktu Piqray, dopóki nie nastąpi poprawa do stopnia ≤1., a następnie wznowić jego podawanie w dawce mniejszej o jeden poziom. Dozwolone jest tylko jednorazowe zmniejszenie dawki. Jeśli objawy toksyczności nawrócą, definitywnie zakończyć leczenie produktem Piqray.3 W przypadku zwiększenia stężenia bilirubiny całkowitej stopnia 2., należy przerwać podawanie produktu Piqray aż do złagodzenia tych odchyleń do stopnia ≤1., a następnie wznowić leczenie w tej samej dawce, jeśli zaburzenie ustąpiło w ciągu ≤14 dni lub wznowić leczenie w dawce mniejszej o jeden poziom, jeśli zaburzenie ustąpiło w ciągu >14 dni.

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Dawkowanie
Szczególne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczna modyfikacja schematu dawkowania u pacjentów w wieku 65 lat lub starszych (patrz punkt 5.2). Dane dotyczące pacjentów w wieku ≥75 lat, a zwłaszcza u pacjentów w wieku ≥85 lat są ograniczone. Zaburzenia czynności nerek Na podstawie wyników analizy farmakokinetyki populacyjnej ustalono, że u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek modyfikacja dawki nie jest konieczna (patrz punkt 5.2). Należy zachować ostrożność u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek ze względu na brak doświadczeń związanych ze stosowaniem produktu Piqray w tej populacji. Zaburzenia czynności wątroby Na podstawie badania dotyczącego zaburzeń czynności wątroby u osób bez nowotworów z osłabioną czynnością wątroby ustalono, że nie jest konieczna modyfikacja dawki u pacjentów z łagodnymi, umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (odpowiednio stopnia A, B i C wg klasyfikacji Child-Pugh) (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Nie określono skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Piqray u dzieci w wieku od 0 do 18 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Produkt leczniczy Piqray przeznaczony jest do podawania doustnego. Tabletki należy połykać w całości. Nie należy ich żuć, kruszyć ani dzielić przed połknięciem. Nie należy przyjmować tabletek połamanych, popękanych ani uszkodzonych w inny sposób.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Fulwestrant Ze względu na ograniczone dane dotyczące pacjentów stosujących wcześniej fulwestrant (n=39, badanie CBYL719X2101), uważa się, że skuteczność nie została ustalona w tej populacji (patrz punkt 5.1). Nadwrażliwość (w tym reakcja anafilaktyczna) U pacjentów leczonych produktem Piqray zgłaszano występowanie ciężkich reakcji nadwrażliwości (w tym reakcji anafilaktycznej, wstrząsu anafilaktycznego oraz obrzęku naczynioruchowego) z towarzyszącymi objawami, między innymi takimi jak duszność, nagłe zaczerwienie skóry, wysypka, gorączka lub tachykardia (patrz punkt 4.8). Należy definitywnie zakończyć leczenie produktem Piqray i nie podawać go ponownie u pacjentów z ciężkimi reakcjami nadwrażliwości. Należy szybko rozpocząć właściwe leczenie. Ciężkie reakcje skórne Po zastosowaniu alpelisybu zgłaszano występowanie ciężkich reakcji skórnych.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Specjalne środki ostrozności
W badaniu klinicznym III fazy zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i rumień wielopostaciowy (EM) zgłoszono odpowiednio u 1 (0,4%) i 3 (1,1%) pacjentów. Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano występowanie reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS) (patrz punkt 4.8). Nie należy rozpoczynać leczenia produktem Piqray u pacjentów z ciężkimi reakcjami skórnymi w wywiadzie. Pacjentów należy poinformować o przedmiotowych i podmiotowych objawach ciężkich reakcji skórnych (np. o zapowiadającej chorobę gorączce, objawach grypopodobnych, zmianach dotyczących błon śluzowych lub postępującej wysypce skórnej). Jeśli pojawią się przedmiotowe lub podmiotowe objawy ostrej reakcji skórnej, należy przerwać podawanie produktu Piqray do czasu ustalenia etiologii tej reakcji. Zaleca się konsultację u dermatologa. W przypadku potwierdzenia ciężkiej reakcji skórnej należy definitywnie zakończyć leczenie produktem Piqray.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie należy ponownie podawać produktu Piqray u pacjentów, u których wystąpiły opisane wcześniej ciężkie reakcje skórne. Jeśli rozpoznanie ciężkiej reakcji skórnej nie potwierdzi się, może być konieczne przerwanie leczenia produktem Piqray, zmniejszenie dawki produktu lub zakończenie terapii zgodnie z opisem w Tabeli 3 (patrz punkt 4.2). Hiperglikemia U pacjentów leczonych produktem Piqray obserwowano przypadki ciężkiej hiperglikemii, niekiedy przebiegające z nieketonowym hiperglikemicznym zespołem hipermolalnym (ang. hyperglycaemic hyperosmolar nonketotic syndrome, HHNKS) lub z kwasicą ketonową. Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano pewną liczbę przypadków kwasicy ketonowej zakończonej zgonem. W badaniu klinicznym fazy III hiperglikemia występowała częściej u pacjentów, u których podczas badań przesiewowych stwierdzono cukrzycę (u 0 z 12 pacjentów [0%] stopnia 1.-2. oraz u 10 z 12 pacjentów [83,3%] stopnia 3.-4.), stan przedcukrzycowy (u 42 ze 159 pacjentów [26,4%] stopnia 1.-2.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Specjalne środki ostrozności
oraz u 77 ze 159 pacjentów [48,4%] stopnia 3.-4.), u pacjentów z BMI ≥30 (u 13 z 74 pacjentów [17,6%] stopnia 1.-2. i u 38 z 74 pacjentów [51,4%] stopnia 3.-4.) lub w wieku ≥75 lat (u 6 z 34 pacjentów [17,6%] stopnia 1.-2. i u 19 z 34 pacjentów [55,9%] stopnia 3.-4.) Hiperglikemia może szybko wystąpić po rozpoczęciu leczenia, dlatego zaleca się częste samodzielne kontrolowanie stężenia glukozy przez pacjentów w okresie pierwszych 4 tygodni, a zwłaszcza w ciągu pierwszych 2 tygodni terapii, stosownie do wskazań klinicznych. W Tabeli 6 podano specjalny zalecany harmonogram monitorowania stężeń glukozy na czczo. W badaniu klinicznym fazy III u pacjentów z cukrzycą w wywiadzie zintensyfikowano doustne leczenie przeciwcukrzycowe w czasie stosowania produktu Piqray. Wszystkim pacjentom należy przekazać zalecenia dotyczące zmian stylu życia, które mogą zmniejszyć ryzyko hiperglikemii (np. ograniczenia żywieniowe i aktywność fizyczna). Tabela 6 Harmonogram monitorowania stężeń glukozy na czczo

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Specjalne środki ostrozności

Zalecany harmonogram monitorowania stężeń glukozy na czczo oraz stężenia HbA1cu wszystkich pacjentów leczonych produktem Piqray Zalecany harmonogram monitorowania stężeń glukozy na czczo oraz stężenia HbA1cu pacjentów z cukrzycą, stanem przedcukrzycowym, BMI ≥30 lub w wieku ≥75 lat leczonych produktem Piqray
W czasie badań przesiewowych przed rozpoczęciem leczenia produktem Piqray Oznaczyć stężenie glukozy w osoczu na czczo i stężenie HbA1c oraz zoptymalizować stężenie glukozy we krwi u pacjenta (patrz Tabela 2).
Po rozpoczęciu leczenia produktem Piqray Monitorować stężenie glukozy na czczo w tygodniu 1., 2., 4., 6. i 8. po rozpoczęciu leczenia, a następnie co miesiąc.
Należy regularnie monitorować/pacjent powinien samodzielnie monitorować stężenie glukozy na czczo, częściej w okresie pierwszych 4 tygodni, a zwłaszcza w ciągu pierwszych 2 tygodni leczenia, zgodnie z zaleceniami pracownika ochrony zdrowia*. Należy monitorować/pacjent powinien samodzielnie monitorować stężenie glukozy na czczo codziennie w pierwszych 2 tygodniach leczenia. Następnie, należy kontynuować monitorowanie stężenia glukozy na czczo tak często, jak to konieczne w ramach postępowaniaz hiperglikemią, zgodniez zaleceniami pracownika ochrony zdrowia*.
Stężenie HbA1c należy skontrolować po 4 tygodniach leczenia, a następnie co 3 miesiące.
Jeśli wystąpi hiperglikemia po rozpoczęciu leczenia produktem Piqray Należy regularnie monitorować stężenie glukozy na czczo, według miejscowych standardów postępowania, co najmniej do czasu obniżenia się stężenia glukozy na czczo do prawidłowego poziomu.
W czasie stosowania leku przeciwcukrzycowego należy nadal kontrolować stężenie glukozy na czczo co najmniej raz w tygodniu przez 8 tygodni,a następnie raz na 2 tygodnie oraz kontrolować stężenie glukozy na czczo zgodnie z zaleceniami pracownika ochrony zdrowia mającego doświadczenie w leczeniu hiperglikemii.
* Monitorowanie stężenia glukozy należy zawsze wykonywać na polecenie lekarza w zależności od wskazań klinicznych.

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów należy poinformować o przedmiotowych i podmiotowych objawach hiperglikemii (np. o wzmożonym pragnieniu, częstszym niż zwykle oddawaniu moczu lub oddawaniu moczu w ilościach większych niż zazwyczaj, zwiększonym łaknieniu z towarzyszącą utratą masy ciała). Spośród 190 pacjentów z hiperglikemią u 87,4% (166/190) zastosowano leczenie lekami przeciwcukrzycowymi, a 75,8% (144/190) zgłaszało stosowanie metforminy w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi (np. insuliną, inhibitorami dipeptydylopeptydazy-4 (DPP-4), inhibitorami SGLT2 i sulfonylomocznikami). Doustne leki przeciwcukrzycowe były stosowane u 154 pacjentów. Siedemnastu (11,0%) spośród tych 154 pacjentów zakończyło leczenie badane z powodu hiperglikemii. Jednoczesne podawanie leku zawierającego insulinę zastosowano u 54 pacjentów; 13 (24,1%) spośród tych pacjentów zakończyło badane leczenie z powodu hiperglikemii. Spośród 162 pacjentów z hiperglikemią stopnia ≥2.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Specjalne środki ostrozności
u 155 nastąpiła poprawa przynajmniej o 1 stopień, mediana czasu do poprawy od wystąpienia pierwszego zdarzenia wyniosła 8 dni (95% CI: 8 do 10 dni). Spośród pacjentów z podwyższonym stężeniem glukozy w osoczu na czczo, którzy kontynuowali leczenie fulwestrantem po zakończeniu przyjmowania produktu Piqray (n=58), u 98,3% (n=57) stężenie glukozy w osoczu na czczo powróciło do poziomu wyjściowego. Nie określono bezpieczeństwa stosowania produktu Piqray u pacjentów z cukrzycą typu I i niekontrolowaną cukrzycą typu II, ponieważ pacjentów tych wykluczono z udziału w badaniu klinicznym fazy III. Do badania włączono pacjentów z cukrzycą typu II stwierdzoną w wywiadzie chorobowym. Pacjenci z cukrzycą w wywiadzie mogą wymagać intensyfikacji leczenia przeciwcukrzycowego. Należy ich bardzo dokładnie monitorować. Zależnie od nasilenia hiperglikemii może być wymagane przerwanie dawkowania, zmniejszenie dawki lub zaprzestanie podawania produktu Piqray zgodnie z opisem w Tabeli 2 (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Specjalne środki ostrozności
Zapalenie płuc U pacjentów leczonych produktem Piqray w badaniach klinicznych zgłaszano występowanie zapalenia płuc, w tym ciężkie przypadki zapalenia płuc/ostrej choroby śródmiąższowej płuc. Pacjentom należy zalecić, aby natychmiast zgłaszali wszelkie nowe objawy lub nasilenie istniejących objawów ze strony układu oddechowego. U pacjentów, u których wystąpiły nowe objawy lub stwierdzono nasilenie istniejących już objawów ze strony układu oddechowego, albo u których podejrzewa się zapalenie płuc, należy niezwłocznie przerwać leczenie produktem Piqray i przeprowadzić ocenę pod kątem zapalenia płuc. Rozpoznanie nieinfekcyjnego zapalenia płuc należy rozważyć u pacjentów zgłaszających się z nieswoistymi objawami przedmiotowymi i podmiotowymi, takimi jak niedotlenienie, kaszel, duszność lub nacieki śródmiąższowe w badaniu radiologicznym oraz u osób, u których na podstawie wyników odpowiednich badań diagnostycznych wykluczono przyczynę zakaźną, nowotworową i inne przyczyny.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Specjalne środki ostrozności
Podawanie produktu Piqray należy definitywnie zakończyć u wszystkich pacjentów z potwierdzonym zapaleniem płuc. Biegunka lub zapalenie okrężnicy Należy monitorować pacjentów pod kątem wystąpienia biegunki i innych objawów zapalenia okrężnicy, takich jak ból brzucha oraz obecność śluzu lub krwi w stolcu. Ciężką biegunkę i jej kliniczne następstwa, takie jak odwodnienie i ostre uszkodzenie nerek zgłaszano podczas leczenia produktem leczniczym Piqray i ustąpiły one po podjęciu odpowiedniej interwencji. U 59,5% pacjentów (n=169) biegunka wystąpiła podczas leczenia produktem leczniczym Piqray. Biegunka stopnia 3. wystąpiła u 7% (n=20) pacjentów i nie zgłoszono przypadków w 4. stopniu nasilenia. Wśród pacjentów z biegunką stopnia 2. lub 3. (n=76) mediana czasu do początku biegunki wyniosła 50 dni (zakres: 1 do 954 dni). Zmniejszenie dawki produktu leczniczego Piqray było konieczne u 5,6% pacjentów, a 2,8% pacjentów zakończyło leczenie produktem leczniczym Piqray z powodu biegunki.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Specjalne środki ostrozności
U 169 pacjentów z biegunką podanie leków przeciwbiegunkowych (np. loperamidu) w celu opanowania objawów było konieczne u 64,5% (109/169). W zależności od nasilenia biegunki lub zapalenia okrężnicy może zajść konieczność przerwania podawania produktu leczniczego Piqray, zmniejszenia dawki lub zakończenia leczenia, zgodnie z informacjami zamieszczonymi w Tabeli 4 (patrz punkt 4.2). Należy doradzić pacjentom rozpoczęcie leczenia przeciwbiegunkowego, zwiększenie ilości płynów przyjmowanych doustnie i powiadomienie lekarza prowadzącego w przypadku wystąpienia biegunki lub innych objawów zapalenia okrężnicy podczas leczenia produktem leczniczym Piqray. W przypadku zapalenia okrężnicy można rozważyć zastosowanie dodatkowego leczenia, takiego jak steroidy, w zależności od wskazań klinicznych. Martwica kości szczęki Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego lub następowego stosowania produktu leczniczego Piqray i bisfosfonianów lub inhibitorów liganda receptora RANK (np. denozumabu).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie należy rozpoczynać leczenia produktem leczniczym Piqray u pacjentów z trwającą martwicą kości szczęki spowodowaną wcześniejszym lub jednoczesnym leczeniem bifosfonianami/denozumabem. Należy doradzić pacjentom niezwłoczne zgłaszanie wszelkich nowych objawów w obrębie jamy ustnej lub nasilenia istniejących objawów (takich jak ruchomość zębów, ból lub obrzęk, niegojące się owrzodzenia w jamie ustnej lub wydzielina) występujące podczas leczenia produktem Piqray. U pacjentów, u których wystąpi martwica kości szczęki należy rozpocząć standardowe postępowanie medyczne. Objawy zajęcia narządów trzewnych Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania tego produktu leczniczego nie były badane u pacjentów z objawami zajęcia narządów trzewnych. Sód Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę powlekaną, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Produkty lecznicze, które mogą zwiększyć stężenie alpelisybu w osoczu Inhibitory białka oporności raka piersi (ang. Breast cancer resistance protein, BCRP) Alpelisyb jest substratem BCRP in vitro . BCRP uczestniczy w wydalaniu z wątroby i dróg żółciowych oraz wydzielaniu alpelisybu w jelitach, zatem zahamowanie aktywności białka transportującego BCRP w wątrobie i w jelitach w fazie eliminacji może prowadzić do wzrostu ekspozycji ustrojowej na alpelisyb. Dlatego zaleca się zachowanie ostrożności i monitorowanie pacjenta pod kątem działań toksycznych podczas jednoczesnego leczenia inhibitorami BCRP (np. eltrombopagiem, lapatynibem, pantoprazolem). Produkty lecznicze, które mogą zmniejszyć stężenie alpelisybu w osoczu Leki zobojętniające Jednoczesne podawanie antagonisty receptora H2, ranitydyny, w skojarzeniu z alpelisybem w pojedynczej dawce doustnej 300 mg spowodowało nieznaczne pogorszenie biodostępności alpelisybu i zmniejszenie całkowitej ekspozycji na alpelisyb.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Interakcje
W obecności niskokalorycznego posiłku o obniżonej zawartości tłuszczu (ang. low-fat low-calorie, LFLC) nastąpiło zmniejszenie wartości AUC inf średnio o 21% i wartości C max o 36% w przypadku podania ranitydyny. Bez pokarmu efekt ten był bardziej wyraźny – w przypadku podania ranitydyny wartość AUC inf zmniejszyła się o 30%, a wartość C max o 51% w porównaniu z wartością na czczo, gdy nie podano jednocześnie ranitydyny. W analizie farmakokinetyki populacyjnej wykazano brak istotnego wpływu podawanych jednocześnie leków zobojętniających (w tym inhibitorów pompy protonowej, antagonistów receptora H2 i leków zobojętniających kwas solny w żołądku) na farmakokinetykę alpelisybu. Dlatego alpelisyb może być podawany jednocześnie z lekami zobojętniającymi, o ile alpelisyb będzie przyjmowany bezpośrednio po posiłku (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Interakcje
Induktory CYP3A4 Podawanie 600 mg ryfampicyny raz na dobę (silny induktor CYP3A4) przez 7 dni, a następnie jednoczesne podawanie z pojedynczą doustną dawką 30 mg alpelisybu w dniu 8., prowadziło do zmniejszenia C max alpelisybu o 38% i AUC o 57% u zdrowych osób dorosłych (N=25). Jednoczesne podawanie ryfampicyny w dawce 600 mg raz na dobę przez 15 dni z alpelisybem w dawce 300 mg raz na dobę począwszy od dnia 8. do dnia 15. zmniejszyło C max alpelisybu w stanie stacjonarnym o 59% i AUC o 74%. Jednoczesne podawanie z silnym induktorem CYP3A4 zmniejsza AUC alpelisybu, co może zmniejszać skuteczność alpelisybu. Należy unikać jednoczesnego podawania alpelisybu z silnymi induktorami CYP3A4 (np. apalutamid, karbamazepina, enzalutamid, mitotan, fenytoina, ryfampicyna, ziele dziurawca) i należy rozważyć jednoczesne podawanie alternatywnego produktu leczniczego, który nie indukuje lub indukuje w niewielkim stopniu CYP3A4.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Interakcje
Produkty lecznicze, których stężenie osoczowe może zostać zmienione przez alpelisyb Substraty CYP3A4, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19 i CYP2B6 Modyfikacja dawki nie jest konieczna w przypadku podawania produktu Piqray jednocześnie z substratami CYP3A4 (np. z ewerolimusem, midazolamem), substratami CYP2C8 (np. z repaglinidem), substratami CYP2C9 (np. z warfaryną), substratami CYP2C19 (np. z omeprazolem). W przypadku substratu CYP2B6 nie zaobserwowano istotnych zmian w ekspozycji podczas jednoczesnego podawania z produktem Piqray, jednak wyniki należy rozpatrywać ostrożnie ze względu na ograniczone dane (patrz punkt 5.2). W badaniu interakcji z innymi lekami, w którym alpelisyb podawano jednocześnie z ewerolimusem będącym wrażliwym substratem CYP3A4, potwierdzono brak istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych (wzrost wartości AUC o 11,2%) pomiędzy alpelisybem a substratami CYP3A4.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Interakcje
Nie wykazano zmiany ekspozycji na ewerolimus w przypadku podawania alpelisybu w dawkach mieszczących się w przedziale od 250 do 300 mg. U zdrowych osób jednoczesne podawanie substratu CYP2C9 (S-warfaryny) z alpelisybem zwiększało ekspozycję na S-warfarynę średnio o 34% i 19% odpowiednio dla AUC inf i C max w porównaniu z podawaniem samej S-warfaryny, co wskazuje, że alpelisyb jest łagodnym inhibitorem CYP2C9. Substancje będące substratami transporterów Badania in vitro wskazywały, że alpesilib (i [lub] jego metabolit BZG791) ma potencjał do hamowania aktywności transporterów leków OAT3 oraz BCRP i P-gp w jelitach. Należy zachować ostrożność stosując produkt Piqray w skojarzeniu z wrażliwymi substratami tych transporterów o wąskim indeksie terapeutycznym, ponieważ Piqray może zwiększać ekspozycję ustrojową na te substraty.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Interakcje
Hormonalne środki antykoncepcyjne Nie przeprowadzono żadnych badań klinicznych dotyczących oceny możliwych interakcji między alpelisybem a hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Piqray jest wskazany do stosowania u mężczyzn i kobiet po menopauzie. Nie należy stosować go u kobiet, które są w ciąży lub mogą być w ciąży albo karmić piersią (patrz punkt 4.1). Kobiety w wieku rozrodczym/antykoncepcja u kobiet i mężczyzn Kobiety zdolne do zajścia w ciążę należy poinformować, że wyniki badań na zwierzętach i mechanizm działania wskazują na możliwość szkodliwego wpływu alpelisybu na rozwijający się płód. W badaniach rozwoju zarodka i płodu u szczurów i królików wykazano, że podanie doustne alpelisybu w okresie organogenezy miało toksyczny wpływ na zarodek i płód oraz działanie teratogenne (patrz punkt 5.3). Kobiety zdolne do zajścia w ciążę, które przyjmują produkt leczniczy Piqray powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji (np. metody podwójnej bariery mechanicznej) w trakcie przyjmowania produktu Piqray i co najmniej przez 1 tydzień po zakończeniu leczenia tym produktem.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Mężczyźni, których partnerki są w ciąży, mogą być w ciąży lub mogą zajść w ciążę, powinni używać prezerwatyw podczas stosunków płciowych w trakcie przyjmowania produktu Piqray i co najmniej przez 1 tydzień po zakończeniu leczenia tym produktem. Należy zapoznać się z treścią punktu 4.6 informacji dotyczącej przepisywania produktu leczniczego zawierającego fulwestrant. Ciąża Produkt leczniczy Piqray nie jest wskazany i nie powinien być stosowany u kobiet, które są lub mogą być w ciąży (patrz punkt 4.1). Brak danych dotyczących stosowania alpelisybu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Produkt Piqray nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących skutecznej metody antykoncepcji. Przed rozpoczęciem leczenia produktem Piqray u kobiet zdolnych do zajścia w ciążę należy sprawdzić, czy nie są w ciąży.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią Nie wiadomo, czy alpelisyb przenika do mleka kobiecego lub do mleka samic zwierząt. Ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u niemowlęcia karmionego piersią zalecane jest powstrzymanie się kobiety od karmienia piersią w czasie leczenia i przez co najmniej 1 tydzień po przyjęciu ostatniej dawki produktu leczniczego Piqray. Płodność Brak jest dostępnych danych klinicznych dotyczących wpływu alpelisybu na płodność. Na podstawie badań toksyczności po podaniu wielokrotnym i badań płodności u zwierząt uznano, że alpelisyb może pogorszyć płodność u zdolnych do rozrodu osobników płci męskiej i żeńskiej (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Piqray wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjentom należy zalecić zachowanie ostrożności podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn w przypadku wystąpienia uczucia zmęczenia lub nieostrego widzenia w trakcie leczenia (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Profil bezpieczeństwa stosowania opiera się na danych pochodzących od 284 pacjentów z grupy otrzymującej produkt leczniczy Piqray w skojarzeniu z fulwestrantem w ramach badania III fazy kontrolowanego placebo i prowadzonego metodą podwójnie ślepej próby. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi (zgłaszanymi z częstością >20% w połączonej populacji pacjentów z mutacją i bez mutacji) były: podwyższenie stężenia glukozy w osoczu (79,2%), zwiększenie stężenia kreatyniny (67,6%), biegunka (59,5%), wzrost aktywności gamma- glutamylotranspeptydazy (53,2%), wysypka (51,8%), zmniejszenie liczby limfocytów (55,3%), nudności (46,8%), wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej (44,0%), niedokrwistość (44,0%), zmęczenie (43,3%), wzrost aktywności lipazy (42,6%), zmniejszenie łaknienia (35,9%), zapalenie jamy ustnej (30,3%), wymioty (28,5%), zmniejszenie masy ciała (27,8%), hipokalcemia (27,8%), obniżenie stężenia glukozy w osoczu (26,8%), wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) (22,2%) oraz łysienie (20,4%).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Działania niepożądane
Najczęstszymi działaniami niepożądanymi stopnia 3. lub 4. (zgłaszanymi z częstością ≥2%) były: podwyższenie stężenia glukozy w osoczu (39,1%), wysypka (19,4%), wzrost aktywności gamma- glutamylotranspeptydazy (12,0%), zmniejszenie liczby limfocytów (9,2%), biegunka (7,0%), wzrost aktywności lipazy (7,0%), hipokaliemia (6,3%), zmęczenie (5,6%), zmniejszenie masy ciała (5,3%), niedokrwistość (4,9%), nadciśnienie tętnicze (4,6%), wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej (4,2%), nudności (2,8%), zwiększenie stężenia kreatyniny (2,8%), zapalenie jamy ustnej (2,5%), hipokalcemia (2,1%) oraz zapalenie błon śluzowych (2,1%). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi prowadzącymi do zakończenia leczenia były: hiperglikemia (6,3%), wysypka (4,2%), biegunka (2,8%) i zmęczenie (2,5%) . Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Działania niepożądane odnotowane w badaniu klinicznym fazy III i po wprowadzeniu produktu do obrotu (Tabela 7) wymieniono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Działania niepożądane
W obrębie każdej klasy układów i narządów działania niepożądane wymieniono według częstości występowania, zaczynając od działań najcięższych. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane wymieniono zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Ponadto, poszczególne kategorie częstości podano według następującej konwencji: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 7 Działania niepożądane obserwowane w badaniu klinicznym fazy III i w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Działania niepożądane

Działanie niepożądane Dowolny stopień (%) Stopień 3. lub 4. (%)
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Zakażenia dróg moczowych1 Bardzo często 29 (10,2) 2 (0,7)*
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Niedokrwistość Bardzo często 125 (44,0) 14 (4,9)*
Zmniejszenie liczby limfocytów Bardzo często 157 (55,3) 26 (9,2)
Zmniejszenie liczby płytek krwi Bardzo często 43 (15,1) 4 (1,4)*
Zaburzenia układu immunologicznego
Nadwrażliwość2 Często 11 (3,9) 2 (0,7)*
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Podwyższenie stężenia glukozy w osoczu Bardzo często 225 (79,2) 111 (39,1)
Zmniejszenie stężenia glukozy w osoczu Bardzo często 76 (26,8) 1 (0,4)
Zmniejszenie łaknienia (apetytu) Bardzo często 102 (35,9) 2 (0,7)*
Hipokaliemia Bardzo często 42 (14,8) 18 (6,3)
Hipokalcemia Bardzo często 79 (27,8) 6 (2,1)
Obniżenie stężenia magnezu Bardzo często 34 (12,0) 1 (0,4)
Odwodnienie Często 10 (3,5) 1 (0,4)*
Kwasica ketonowa3 Niezbyt często 2 (0,7) 2 (0,7)
Nieketonowy hiperglikemiczny zespół hipermolalny (HHNKS)# Nieznana Nieznana Nieznana
Zaburzenia psychiczne
Bezsenność Często 22 (7,7)
Zaburzenia układu nerwowego
Ból głowy Bardzo często 55 (19,4) 2 (0,7)*
Zaburzenie smaku4 Bardzo często 44 (15,5) 1 (0,4)*
Zaburzenia oka
Nieostre widzenie Często 15 (5,3) 1 (0,4)*
Suchość oczu Często 10 (3,5)
Zapalenie błony naczyniowej oka Nieznana Nieznana Nieznana
Zaburzenia naczyniowe
Nadciśnienie tętnicze Często 27 (9,5) 13 (4,6)
Obrzęk limfatyczny Często 16 (5,6)
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Zapalenie płuc5 Często 5 (1,8) 1 (0,4)*
Zaburzenia żołądka i jelit
Biegunka Bardzo często 169 (59,5) 20 (7.0)*
Nudności Bardzo często 133 (46,8) 8 (2.8)*
Zapalenie jamy ustnej6 Bardzo często 86 (30,3) 7 (2.5)*
Wymioty Bardzo często 81 (28,5) 2 (0.7)*
Ból brzucha Bardzo często 50 (17,6) 4 (1.4)*
Niestrawność Bardzo często 33 (11,6)
Ból zęba Często 13 (4,6) 1 (0,4)*
Zapalenie dziąseł Często 11 (3,9) 1 (0,4)*
Ból dziąseł Często 9 (3,2)
Zapalenie kącików ust Często 8 (2,8)
Zapalenie trzustki Niezbyt często 1 (0,4) 1 (0,4)
Zapalenie okrężnicy# Nieznana Nieznana Nieznana

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Wysypka7 Bardzo często 147 (51,8) 55 (19,4)*
Łysienie Bardzo często 58 (20,4)
Świąd Bardzo często 53 (18,7) 2 (0,7)*
Suchość skóry8 Bardzo często 53 (18,7) 1 (0,4)*
Rumień9 Często 18 (6,3) 2 (0,7)*
Zapalenie skóry10 Często 10 (3,5) 2 (0,7)*
Erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa Często 5 (1,8)
Rumień wielopostaciowy Często 3 (1,1) 2 (0,7)*
Zespół Stevensa-Johnsona Niezbyt często 1 (0,4) 1 (0,4)*
Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS)#- Nieznana Nieznana Nieznana
Obrzęk naczynioruchowy# Nieznana Nieznana Nieznana
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Kurcze mięśni Często 22 (7,7)
Ból mięśni Często 19 (6,7) 1 (0,4)*
Martwica kości szczęki Często 16 (5,6) 5 (1,8)*
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Ostra niewydolność nerek Często 16 (5,6) 5 (1,8)
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Zmęczenie11 Bardzo często 123 (43,3) 16 (5,6)*
Zapalenie błon śluzowych Bardzo często 56 (19,7) 6 ( 2,1)*
Obrzęki obwodowe Bardzo często 47 (16,5)
Gorączka Bardzo często 45 (15,8) 2 (0,7)
Suchość błon śluzowych12 Bardzo często 36 (12,7) 1 (0,4)
Obrzęk13 Często 18 (6,3)
Badania diagnostyczne
Zmniejszenie masy ciała Bardzo często 79 (27,8) 15 (5,3)*
Zwiększone stężenie kreatyniny we krwi Bardzo często 192 (67,6) 8 (2,8)*
Zwiększenie aktywności gamma-glutamylotransferazy Bardzo często 151 (53,2) 34 (12,0)
Zwiększenie aktywności aminotransferazyalaninowej Bardzo często 125 (44,0) 12 (4,2)*
Zwiększenie aktywności lipazy Bardzo często 121 (42,6) 20 (7,0)
Wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) Bardzo często 63 (22,2) 2 (0,7)
Zmniejszenie stężenia albuminy Bardzo często 41 (14,4) 1 (0,4)
Zwiększenie stężenia hemoglobiny glikowanej Często 8 ( 2,8) 0
* Nie stwierdzono żadnych działań niepożądanych stopnia 4.# Działania niepożądane zgłaszane w okresie po wprowadzeniu leku do obrotu. Pochodzą one ze zgłoszeń spontanicznych, dla których nie zawsze możliwe jest wiarygodne ustalenie częstości występowania lub związku przyczynowego z narażeniem na produkt leczniczy.1 Zakażenie dróg moczowych: w tym także jeden przypadek posocznicy moczopochodnej2 Nadwrażliwość: w tym także alergiczne zapalenie skóry3 Kwasica ketonowa: w tym także cukrzycowa kwasica ketonowa (patrz punkt 4.4)4 Zaburzenia smaku: w tym także utrata smaku, zmniejszone odczuwanie bodźców smakowych5 Zapalenie płuc: w tym także choroba śródmiąższowa płuc6 Zapalenie jamy ustnej: w tym także owrzodzenie aftowe i owrzodzenie jamy ustnej7 Wysypka: w tym także wysypka grudkowo-plamista, wysypka plamkowa, wysypka uogólniona, wysypka grudkowa, swędząca wysypka8 Suchość skóry: w tym także pęknięcia skóry, nadmierne rogowacenie skóry, skóra pergaminowata9 Rumień: w tym także rumień uogólniony10 Zapalenie skóry: w tym także trądzikopodobne zapalenie skóry11 Zmęczenie: w tym także osłabienie psychofizyczne (astenia)12 Suchość błon śluzowych: w tym także suchość w jamie ustnej, suchość sromu i pochwy13 Obrzęk: w tym także opuchlizna twarzy, obrzęk twarzy, obrzęk powiek

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych Hiperglikemia Wystąpienie hiperglikemii (FPG >160 mg/dl) zgłoszono u 190 (66,9%) pacjentów; Zdarzenia stopnia 2. (FPG 160-250 mg/dl), 3. (FPG >250-500 mg/dl) i 4. (FPG >500 mg/dl) zgłoszono odpowiednio u 16,2%, 33,8% i 4,6% pacjentów. Na podstawie wyjściowego stężenia glukozy w osoczu na czczo i wyjściowej wartości HbA1c uznano, że 56% pacjentów ma stan przedcukrzycowy (FPG >100-126 mg/dl [od 5,6 do 6,9 mmol/l] lub HbA1c 5,7-6,4%) a 4,2% pacjentów choruje na cukrzycę (FPG ≥126 mg/dl [≥7,0 mmol/l] lub HbA1c ≥6,5%). U 74,8% pacjentów, u których w punkcie wyjścia stwierdzono stan przedcukrzycowy, wystąpiła hiperglikemia (dowolnego stopnia) w trakcie leczenia alpelisybem. W przypadku wszystkich pacjentów z hiperglikemią stopnia ≥2. (FPG ≥160 mg/dl) mediana czasu, jaki upłynął do momentu jej wystąpienia po raz pierwszy, wyniosła 15 dni (przedział: od 5 dni do 900 dni) (na podstawie wyników badań laboratoryjnych).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Działania niepożądane
Mediana czasu utrzymywania się hiperglikemii stopnia ≥2. wynosiła 10 dni (95% CI: od 8 do 13 dni). U pacjentów z hiperglikemią stopnia ≥2. mediana czasu do wystąpienia poprawy (o przynajmniej jeden stopień względem pierwszego zdarzenia) wyniosła 8 dni (95% CI: 8 do 10 dni). U wszystkich pacjentów, którzy kontynuowali leczenie fulwestrantem po zakończeniu przyjmowania produktu Piqray wartości FPG powróciły do stanu wyjściowego (prawidłowego). Hiperglikemię leczono podając leki przeciwcukrzycowe, patrz punkt 4.4. Wysypka Incydenty wysypki (w tym wysypki grudkowo-plamistej, plamkowej, uogólnionej, grudkowej i, swędzącej, zapalenia skóry i trądzikopodobnego zapalenia skóry) zgłoszono u 153 (53,9%) pacjentów. Wysypka miała przeważnie nasilenie łagodne lub umiarkowane (stopnia 1. lub 2.) i odpowiadała na leczenie, a w niektórych przypadkach wysypce towarzyszył świąd i suchość skóry. Wysypkę stopnia 2. i 3.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Działania niepożądane
zgłoszono odpowiednio u 13,7% i 20,1% pacjentów, a mediana czasu, jaki upłynął do wystąpienia wysypki po raz pierwszy wyniosła 12 dni (przedział: od 2 dni do 220 dni). Wśród pacjentów, którzy otrzymali profilaktyczne leczenie przeciwwysypkowe, w tym leki przeciwhistaminowe wysypkę zgłaszano rzadziej niż w całej populacji; 26,1% w porównaniu z 53,9% w przypadku wysypki wszystkich stopni nasilenia, 11,4% w porównaniu z 20,1% dla stopnia 3. oraz 3,4% w porównaniu z 4,2% dla wysypki prowadzącej do definitywnego zakończenia stosowania produktu leczniczego Piqray. W związku z tym, można profilaktycznie zacząć podawać leki przeciwhistaminowe w chwili rozpoczęcia leczenia produktem Piqray. Działanie gastrotoksyczne (nudności, biegunka, wymioty) Biegunkę, nudności i wymioty zgłoszono odpowiednio u 59,5%, 46,8% i 28,5% pacjentów (patrz Tabela 7). Biegunkę stopnia 2. i 3. zgłoszono odpowiednio u 19,7% i 7,0% pacjentów, a mediana czasu, jaki upłynął do momentu wystąpienia biegunki stopnia ≥2.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Działania niepożądane
wyniosła 50 dni (przedział: od 1 dnia do 954 dni). W trakcie leczenia produktem Piqray zgłaszano występowanie ciężkiej biegunki i jej następstw klinicznych, takich jak odwodnienie oraz ostre uszkodzenie nerek, które ustąpiły po odpowiedniej interwencji (patrz Tabela 4). U odpowiednio 28/153 (17,6%) i 109/169 (64,5%) pacjentów zastosowano leki przeciwwymiotne (np. ondansetron) i przeciwbiegunkowe (np. loperamid) w celu opanowania objawów. Martwica kości szczęki Wystąpienie martwicy kości szczęki zgłoszono u 5,6% pacjentów (16/284) w grupie leczenia produktem Piqray stosowanym łącznie z fulwestrantem. Piętnastu pacjentów, u których wystąpiła martwica kości szczęki, stosowało jednocześnie bisfosfoniany (np. kwas zoledronowy) lub inhibitory liganda receptora RANK (np. denozumab). Z tego względu, nie można wykluczyć zwiększenia ryzyka rozwoju martwicy kości szczęki u pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Piqray i bisfosfoniany lub inhibitory liganda receptora RANK.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Działania niepożądane
Osoby w podeszłym wieku U pacjentów w wieku ≥65 lat leczonych alpelisybem stosowanym łącznie z fulwestrantem częstość występowania hiperglikemii stopnia 3.-4. była większa (45,3%) niż u pacjentów w wieku <65 lat (33,5%), natomiast u pacjentów w wieku <75 lat hiperglikemię stopnia 3.-4. stwierdzono u 36% pacjentów w porównaniu z 55,9% pacjentów w wieku ≥75 lat. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinni zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Działania niepożądane związane z przedawkowaniem były zgodne z profilem bezpieczeństwa produktu leczniczego Piqray i obejmowały hiperglikemię, nudności, osłabienie psychofizyczne (astenię) oraz wysypkę. Postępowanie We wszystkich przypadkach przedawkowania, w razie konieczności, należy zastosować ogólne leczenie objawowe i środki wspomagające. Nie jest znane antidotum dla produktu leczniczego Piqray.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwnowotworowe, inne leki przeciwnowotworowe, kod ATC: L01EM03 Mechanizm działania Alpelisyb jest swoistym α inhibitorem kinazy 3-fosfatydyloinozytolu (ang. phosphatidylinositol3kinase, PI3Kα) klasy I. Mutacje typu „nabycia funkcji” (ang. gain-of-function, GOF) w genie kodującym katalityczną podjednostkę α PI3K (PIK3CA) prowadzą do aktywacji szlaku sygnałowego PI3Kα i AKT, transformacji komórkowej oraz powstawania zmian nowotworowych w modelach in vitro i in vivo . W liniach komórkowych raka piersi alpelisyb hamował fosforylację substancji stanowiących cel PI3K na dalszych etapach szlaku, w tym AKT, i wykazywał aktywność w liniach komórkowych z mutacją PIK3CA. In vivo , alpelisyb hamował szlak sygnałowy PI3K/AKT i ograniczał wzrost zmiany nowotworowej w modelach heteroprzeszczepów, w tym także w modelach raka piersi .
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wykazano, że zahamowanie PI3K przez alpelisyb powoduje zwiększenie transkrypcji receptora estrogenowego (ER) w komórkach raka piersi. Wykazano wzmocnienie działania przeciwnowotworowego alpelisybu stosowanego w skojarzeniu z fulwestrantem w porównaniu z działaniem każdego z tych leków stosowanych indywidualnie w modelach heteroprzeszczepów wywodzących się z linii komórkowych ER-dodatniego raka piersi z mutacją PIK3CA. Szlak sygnałowy PI3K/AKT odpowiada za homeostazę glukozy, a hiperglikemia jest przewidywaną reakcją niepożądaną wynikającą z zahamowania aktywności PI3K związaną z właściwym molekularnym celem działania inhibitora (ang. on-target). Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Produkt leczniczy Piqray oceniano w kluczowym badaniu fazy III, czyli randomizowanym badaniu z grupą kontrolną placebo prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z zastosowaniem alpelisybu podawanego w skojarzeniu z fulwestrantem u kobiet po menopauzie oraz mężczyzn z zaawansowanym (nawracającym lokoregionalnie lub rozsianym) rakiem piersi HR+, HER2-, u których stwierdzono progresję lub nawrót choroby w trakcie leczenia opartego na inhibitorze aromatazy(stosowanego w skojarzeniu z inhibitorem CDK4/6 lub bez inhibitora CDK4/6) albo po jego zakończeniu.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Łącznie 572 pacjentów włączono do dwóch kohort – kohorty osób z rakiem piersi z mutacją PIK3CA i kohorty osób z rakiem piersi bez mutacji PIK3CA. Pacjentów randomizowano w stosunku 1:1 do grupy leczenia alpelisybem podawanym w dawce 300 mg łącznie z fulwestrantem lub do grupy leczenia placebo podawanym łącznie z fulwestrantem. Randomizacji przypisano układ warstwowy na podstawie obecności przerzutów w płucach lub w wątrobie oraz wcześniejszego leczenia inhibitorem/inhibitorami CDK4/6. W kohorcie z mutacją PIK3CA 169 pacjentów z jedną lub więcej mutacjami PIK3CA (C420R, E542K, E545A, E545D [tylko 1635G>T], E545G, E545K, Q546E, Q546R, H1047L, H1047R lub H1047Y) randomizowano do leczenia skojarzonego alpelisybem i fulwestrantem, a 172 pacjentów randomizowano do leczenia skojarzonego placebo i fulwestrantem. W tej kohorcie u 170 (49,9%) pacjentów wykazano przerzuty w płucach/wątrobie, a 20 (5,9%) pacjentów stosowało wcześniej leczenie inhibitorem CDK4/6.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Mediana wieku pacjentów wyniosła 63 lata (przedział: od 25 do 92 lat). 44,9% pacjentów było w wieku co najmniej 65 lat i ≤85 lat. Do badania włączono pacjentów rasy białej (66,3%), żółtej (21,7%) i czarnej lub Afroamerykanów (1,2%). W populacji badanej był jeden mężczyzna włączony do kohorty osób z mutacją PIK3CA, którego leczono alpelisybem i fulwestrantem. Odpowiednio u 66,0% i 33,4% pacjentów stan sprawności wg ECOG wyniósł 0 i 1. U 97,7% pacjentów stosowano wcześniej terapię hormonalną. U 67,7% osób ostatnim rodzajem terapii stosowanej przed włączeniem do badania była terapia hormonalna. Lekami najczęściej stosowanymi w ramach terapii hormonalnej były letrozol i anastrozol. Ostatnim rodzajem terapii hormonalnej stosowanej przed włączeniem do badania była terapia systemowa u 47,8% osób i terapia adjuwantowa u 51,9% osób.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Ogółem, u 85,6% pacjentów chorobę uznano za oporną na terapię hormonalną; oporność pierwotną (oporność de novo ) stwierdzono u 13,2% pacjentów, a oporność wtórną (nawrót/ progresję po początkowej odpowiedzi) u 72,4% pacjentów. Dane demograficzne oraz wyjściowe cechy charakterystyczne choroby, wyniki oceny wydolności w skali ECOG, masa guza i rodzaj stosowanego wcześniej leczenia przeciwnowotworowego były dobrze zrównoważone we wszystkich grupach leczenia. W randomizowanej fazie leczenia podawano doustnie alpelisyb w dawce 300 mg lub placebo raz na dobę w sposób nieprzerwany. Fulwestrant w dawce 500 mg podawano domięśniowo w fazie leczenia w 1 i 15 dniu cyklu 1, a następnie w 1 dniu cyklu trwającego 28 dni (podanie ±3 dni). Pacjentom nie wolno było zmieniać leczenia z placebo na alpelisyb w trakcie badania ani po stwierdzeniu progresji choroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania był czas przeżycia bez progresji choroby (ang.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
progression-free survival, PFS) ustalony przez badacza na podstawie kryteriów oceny odpowiedzi na leczenie w guzach litych (ang. Response Evaluation Criteria in Solid Tumors, RECIST) w wersji 1.1 u pacjentów z mutacją PIK3CA. Najważniejszym drugorzędowym punktem końcowym był całkowity czas przeżycia (ang. overall survival, OS) u pacjentów z mutacją PIK3CA. Pozostałe drugorzędowe punkty końcowe to PFS u pacjentów bez mutacji PIK3CA oraz OS u pacjentów bez mutacji PIK3CA. Pierwotna analiza skuteczności Badanie spełniło pierwszorzędowy punkt końcowy w ostatecznej analizie PFS (data odcięcia danych: 12 czerwca 2018 r.) wykazując statystycznie istotne wydłużenie PFS w ocenie badacza w kohorcie z mutacją PIK3CA u pacjentów otrzymujących alpelisyb łącznie z fulwestrantem w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo łącznie z fulwestrantem z szacunkowym zmniejszeniem ryzyka progresji choroby lub zgonu o 35% na korzyść leczenia alpelisybem w skojarzeniu z fulwestrantem (patrz Tabela 8).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 8 Pierwotna analiza skuteczności w badaniu C2301 – podsumowanie wyników dotyczących skuteczności w oparciu o kryteria RECIST (FAS, kohorta z mutacją PIK3CA). Data odcięcia danych: 12 czerwca 2018 r.

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Piqray + fulwestrant (n=169) Placebo + fulwestrant (n=172)
Mediana czasu przeżycia bez progresji choroby (PFS) (miesiące, 95% CI)
Ocena radiologiczna przeprowadzona przez badacza#
Kohorta osób z mutacją PIK3CA 11,0 5,7
(N=341) (7,5 do 14,5) (3,7 do 7,4)
Współczynnik ryzyka (95% CI) 0,65 (0,50 do 0,85)
Wartość pa 0,00065
Ocena zaślepionej niezależnej komisji weryfikacyjnej*#
Kohorta osób z mutacją PIK3CA 11,1 3,7
(N=173) (7,3 do 16,8) (2,1 do 5,6)
Współczynnik ryzyka (95% CI) 0,48 (0,32 do 0,71)
Wartość p Nie dotyczy
CI (ang. confidence interval) = przedział ufności; N = liczba pacjentów a Wartość p uzyskano w jednostronnym teście log-rank ze stratyfikacją. # Na podstawie kryteriów RECIST 1.1* Według metody audytu w oparciu o 50% próbek

CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W kohorcie z mutacją PIK3CA w analizach PFS w podgrupach zgodnie z oceną badacza, dokonanych według czynników stratyfikacji randomizacji wykazano zasadniczo spójny efekt terapeutyczny na korzyść grupy leczonej alpelisybem, niezależnie od obecności lub braku przerzutów w płucach/wątrobie. Wśród 20 pacjentów z wcześniejszym leczeniem inhibitorem CDK4/6 współczynnik ryzyka (HR) dla PFS wyniósł 0,48 (95% CI: 0,17; 1,36); mediana PFS wyniosła 1,8 miesiąca (95% CI: 1,7; 3,6) w grupie otrzymującej placebo w skojarzeniu z fulwestrantem i 5,5 miesiąca (95% CI: 1,6; 16,8) w grupie otrzymującej alpelisyb z fulwestrantem. Wykorzystując dane zgromadzone do daty odcięcia w dniu 12 czerwca 2018 r. wyniki dotyczące PFS w podgrupie pacjentów z opornością na terapię hormonalną (HR=0,64; 95% CI: 0,49; 0,85, n=292) i pacjentów wrażliwych na terapię hormonalną (HR=0,87; 95% CI: 0,35; 2,17, n=39) przemawiały na korzyść leczenia skojarzonego alpelisybem z fulwestrantem.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Liczba pacjentów z mutacją PIK3CA wrażliwych na terapię hormonalną była ograniczona (n=39) i należy zachować ostrożność przy interpretacji wyników. Wykorzystując dane zgromadzone do daty odcięcia w dniu 12 czerwca 2018 r. całkowity odsetek odpowiedzi u pacjentów ze zmianami możliwymi do zmierzenia w punkcie wyjściowym wyniósł 35,7% (95% CI: 27,4; 44,7) w grupie otrzymującej alpelisyb w skojarzeniu z fulwestrantem i 16,2% (95% CI: 10,4; 23,5) w grupie otrzymującej placebo w skojarzeniu z fulwestrantem. W trakcie wykonywania ostatecznej analizy OS (data odcięcia danych 23 kwietnia 2020 r.), przeprowadzono opisową analizę efektywności w zakresie PFS. Przy medianie czasu od randomizacji do daty odcięcia danych wynoszącej około 42 miesiące, wyniki PFS były zgodne z wynikami z uzyskanymi w pierwotnej analizie PFS. Oszacowano, że redukcja ryzyka progresji lub zgonu wyniosła 36% na korzyść leczenia alpelisybem w skojarzeniu z fulwestrantem (HR=0,64; 95% CI: 0,50; 0,81) (Rycina 1).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 1 Badanie C2301 – Wykres Kaplana-Meiera przedstawiający PFS w ocenie badacza (FAS, kohorta z mutacją PIK3CA): aktualizacja opisowa z datą odcięcia danych w dniu 23 kwietnia 2020 r. Censoring Times Alpelisib + Fulv (n/N = 124/169) Placebo + Fulv (n/N = 149/172) Terminy ocenzurowania danych Alpelisyb + fulw. (n/N = 124/169) Placebo + fulw. (n/N = 149/172) Współczynnik ryzyka = 0,64 95% CI [0,50; 0,81] Mediany Kaplana-Meiera (miesiące) Alpelisyb + fulw.: 11,0 Placebo + fulw.: 5,7
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
100. Hazard Ratio = 0.64 95 % CI [0.50;0.81] Kaplan-Meier medians (Months) Alpelisib + Fulv : 11.0 Placebo + Fulv : 5.7 80. Event-free probability (%) Prawdopodobieństwo niewystąpienia zdarzenia (%) 60 40 20 0 0 4 8 12 16 20 24 28 32 36 40 44 48 52 56 Time (Months) Number of subjects still at risk Czas (miesiące) Time (Months) Alpelisib + Fulv Placebo + Fulv Liczba osób pozostających w grupie ryzyka
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Czas (miesiące) 0 4 8 12 16 20 24 28 32 36 40 44 48 52 56
Alpelisyb + fulw. 169 123 85 66 54 44 37 29 24 18 12 6 1 0 0
Placebo + fulw. 172 89 67 51 40 33 22 13 10 7 4 1 1 1 0
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Ostateczna analiza czasu przeżycia całkowitego W chwili przeprowadzania ostatecznej analizy OS badanie nie osiągnęło swojego najważniejszego drugorzędowego punktu końcowego. W dniu odcięcia danych 23 kwietnia 2020 r., łącznie zgłoszono 87 (51,5%) zgonów w grupie leczonej alpelisybem w skojarzeniu z fulwestrantem I 94 (54,7%) zgony w grupie otrzymującej placebo w skojarzeniu z fulwestrantem. HR wyniósł 0,86 (95% CI: 0,64; 1,15; p=0,15, test jednostronny), a określona granica skuteczności O’Briena-Fleminga p  0,0161 nie została przekroczona. Mediana OS wyniosła 39,3 miesiąca (95% CI: 34,1; 44,9) w grupie leczonej alpelisybem w skojarzeniu z fulwestrantem i 31,4 miesiąca (95% CI: 26,8, 41,3) w grupie leczonej placebo w skojarzeniu z fulwestrantem (Rycina 2). Rycina 2 Analiza najważniejszego drugorzędowego punktu końcowego w badaniu C2301 – wykres Kaplana-Meiera przedstawiający OS (FAS, kohorta z mutacją PIK3CA) z datą odcięcia danych w dniu 23 kwietnia 2020 r.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Terminy ocenzurowania danych Alpelisyb + fulw. (n/N = 87/169) Placebo + fulw. (n/N = 94/172) Współczynnik ryzyka = 0,86 95% CI [0,64; 1,15] Mediany Kaplana-Meiera (miesiące) Alpelisyb + fulw.: 39,3 Placebo + fulw.: 31,4 Wartość p w teście jednostronnym log-rank = 0,15 100. Prawdopodobieństwo niewystąpienia zdarzenia (%) 80. Censoring Times Alpelisib + Fulv (n/N = 87/169) Placebo + Fulv (n/N = 94/172) Event-free probability (%) 60. Hazard Ratio = 0.86 95 % CI [0.64;1.15] Kaplan-Meier medians (Months) Alpelisib + Fulv : 39.3 Placebo + Fulv : 31.4 Logrank p-value 1-sided = 0.15 40 20 0 0 2 4 6 8 10 12 14 16 18 20 22 24 26 28 30 32 34 36 38 40 42 44 46 48 50 52 54 Time (Months) 0 2 4 6 8 10 12 14 16 18 169 162 159 156 145 141 138 133 126 122 172 164 155 150 149 143 133 126 119 115 Licz N b u a m o b s er ó o b f s p u o b z je o c s ts ta s j ti ą ll c a y t c ri h sk w grupie ryzyka Czas (miesiące) Time (Months) Alpelisib + Fulv Placebo + Fulv Czas (miesiące) Alpelisyb + fulw.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Placebo + fulw. 20 22 24 26 28 30 32 34 36 38 40 42 44 46 48 50 52 54 112 111 108 103 102 94 91 85 68 56 47 35 26 19 9 4 1 0 111 104 98 92 86 80 74 73 60 49 42 29 20 13 7 6 3 0 U pacjentów poddanych wcześniej leczeniu CDK4/6i (n=20), mediana OS w grupie leczonej alpelisybem w skojarzeniu z fulwestrantem wyniosła 29,8 miesiąca (95% CI: 6,7; 38,2), w porównaniu do 12,9 miesiaca w grupie otrzymującej placebo w skojarzeniu z fulwestrantem (95% CI: 2,5; 34,6) (HR=0,67; 95% CI: 0,21, 2,18). Kohorta bez mutacji PIK3CA U pacjentów, u których w tkance nowotworowej nie stwierdzono mutacji PIK3CA, nie odnotowano korzystnego wpływu na PFS. Wcześniejsze stosowanie fulwestrantu w badaniu CBYL719X2102 Pacjenci, którzy wcześniej stosowali fulwestrant nie zostali włączeni do kluczowego badania. W badaniu I fazy CBYL719X2101 39 pacjentów zgłaszało wcześniejsze stosowane fulwestrantu.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Najlepszymi całkowitymi odpowiedziami na leczenie alpelisybem w skojarzeniu z fulwestrantem u 21 pacjentów z mutacjami PIK3CA i chorobą mierzalną w chwili przystąpienia do badania była odpowiedź częściowa u 7 pacjentów, stabilizacja choroby u 11 pacjentów i progresja choroby u 2 pacjentów. Zatem skuteczność tego leczenia u pacjentów wcześniej leczonych fulwestrantem nie została ustalona z powodu ograniczonych danych w tamtym czasie (patrz punkt 4.4). Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Piqray we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu raka piersi (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetykę alpelisybu oceniano u pacjentów stosujących schemat dawkowania dawką doustną mieszczącą się w przedziale od 30 do 450 mg na dobę. Osoby zdrowe otrzymywały pojedyncze dawki doustne wynoszące od 300 do 400 mg. Farmakokinetyka była porównywalna u pacjentów z chorobami nowotworowymi i u zdrowych osób. Wchłanianie Po podaniu alpelisybu doustnie mediana czasu upływającego do chwili osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (T max ) wahała się w przedziale od 2,0 do 4,0 godzin, niezależnie od podanej dawki, czasu lub schematu dawkowania. Na podstawie modelowania wchłaniania ustalono, że biodostępność jest bardzo duża (>99%) po posiłku, ale mniejsza na czczo (~68,7% w przypadku dawki 300 mg) . Można oczekiwać, że w przypadku podawania alpelisybu codziennie stężenie osoczowe stanu stacjonarnego osiągnięte zostanie u większości pacjentów 3 dni po rozpoczęciu leczenia. Wpływ pokarmu Pokarm wpływa na wchłanianie alpelisybu.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U zdrowych ochotników po podaniu doustnym pojedynczej dawki alpelisybu 300 mg spożycie wysokokalorycznego posiłku bogatego w tłuszcze (985 kalorii i 58,1 g tłuszczu) spowodowało zwiększenie wartości AUC inf o 73%, a wartości C max o 84%, natomiast spożycie niskokalorycznego posiłku o obniżonej zawartości tłuszczu (334 kalorii i 8,7 g tłuszczu) spowodowało zwiększenie wartości AUC inf o 77%, a wartości C max o 145% w porównaniu ze stanem na czczo. Nie stwierdzono istotnej różnicy między wysokokalorycznym posiłkiem bogatym w tłuszcze a niskokalorycznym posiłkiem o obniżonej zawartości tłuszczu pod względem wartości AUC inf , przy stosunku średnich geometrycznych wynoszącym 0,978 (CI: 0,876; 1,09), co wskazuje na to, że ani zawartość tłuszczu, ani całkowita podaż kalorii nie mają znaczącego wpływu na wchłanianie. Możliwą przyczyną wpływu pokarmu na wchłanianie jest zwiększenie rozpuszczalności w przewodzie pokarmowym przez żółć wydzielaną w odpowiedzi na spożycie pokarmu.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dlatego produkt leczniczy Piqray należy przyjmować bezpośrednio po posiłku, codziennie mniej więcej o tej samej porze. Dystrybucja Alpelisyb w stopniu umiarkowanym wiąże się z białkami, przy czym wolna frakcja stanowi 10,8% niezależnie od stężenia. Alpelisyb rozkłada się równo między krwinki czerwone a osocze, przy czym średni stosunek stężenia we krwi do stężenia w osoczu wynosi in vivo 1,03. Alpelisyb jest substratem ludzkich transporterów usuwających (ang. efflux transporters), dlatego należy spodziewać się, że nie przechodzi przez barierę krew-mózg. Szacuje się, że objętość dystrybucji alpelisybu w stanie stacjonarnym (Vss/F) wynosi 114 litrów (współczynnik zmienności międzyosobniczej CV% = 49%). Metabolizm W badaniach in vitro wykazano, że główny szlak metaboliczny polega na powstawaniu metabolitu BZG791 w wyniku chemicznej i enzymatycznej hydrolizy amidowej, a następnie hydroksylacji z udziałem CYP3A4.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Alpelisyb jest hydrolizowany w ustroju w drodze rozkładu chemicznego i rozkładu enzymatycznego przez wykazujące wszędzie ekspresję wysokowydajne enzymy (esterazy, amidazy, cholinoesterazy) występujące nie tylko w wątrobie. Metabolity powstające przy udziale CYP3A4 i glukuronidy stanowią ~15% podanej dawki; metabolit BZG791 stanowi ~40-45% dawki. Reszta dawki alpelisybu, która została wykryta jako postać niezmieniona alpelisybu w moczu i kale, była wydalana jako alpelisyb lub nie została wchłonięta. Eliminacja Na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej po spożyciu pokarmu wykazano, że klirens alpelisybu jest niewielki i wynosi 9,2 l/h (CV% 21%). Okres półtrwania określony w oparciu o dane z populacji niezależnie od wysokości dawki i czasu wynosił od 8 do 9 godzin w stanie równowagi stężenia w przypadku podawania dawki 300 mg raz na dobę.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W badaniu masy u ludzi po podaniu doustnym alpelisyb i jego metabolity wykryto głównie w kale (81,0%), jako alpelisyb lub zmetabolizowane do BZG791. Wydalanie z moczem ma pomniejsze znaczenie (13,5%), a alpelisyb wydalany jest w postaci niezmienionej (2%). Po podaniu doustnym [14C]-alpelisybu w dawce pojedynczej, 94,5% całkowitej podanej dawki radioaktywnej odzyskano w ciągu 8 dni. Liniowość lub nieliniowość Wykazano, że po spożyciu posiłku farmakokinetyka ma charakter liniowy w odniesieniu do dawki i czasu w przedziale dawek od 30 do 450 mg. Po podaniu wielokrotnym ekspozycja na alpelisyb (AUC) w stanie stacjonarnym jest tylko nieznacznie większa niż po podaniu w dawce pojedynczej, przy czym średni współczynnik kumulacji wynosił od 1,3 do 1,5 w przypadku schematu dawkowania raz na dobę. Interakcje metaboliczne Substraty CYP3A4, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19 i CYP2B6 W badaniu interakcji międzylekowych, jednoczesne podawanie wielokrotnych dawek alpelisybu 300 mg z pojedynczą dawką wrażliwych substratów CYP3A4 (midazolam), CYP2C8 (repaglinid), CYP2C9 (warfaryna), CYP2C19 (omeprazol) i CYP2B6 (bupropion) podawane w postaci zmieszanej, wykazały brak klinicznie istotnej interakcji farmakokinetycznej.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dane dotyczące substratu CYP2B6 (bupropion) należy interpretować ostrożnie ze względu na małą wielkość próbki. U zdrowych osób jednoczesne podawanie substratu CYP2C9 (S-warfaryny) z wielokrotnymi dawkami 300 mg alpelisybu w stanie stacjonarnym zwiększało ekspozycję na S-warfarynę średnio o 34% i 19% odpowiednio dla AUC inf i C max w porównaniu z podawaniem samej S-warfaryny. Oznacza to, że alpelisyb jest łagodnym inhibitorem CYP2C9. W badaniu interakcji międzylekowych z wrażliwym substratem CYP3A4 i P-gp, ewerolimusem, u pacjentów z zaawansowanymi guzami litymi, AUC wzrosło o 11,2%. Nie należy spodziewać się wystąpienia klinicznie znaczącej zmiany na skutek interakcji międzylekowych z substratami CYP3A4. Induktory CYP3A4 W badaniu interakcji z innymi lekami, w którym alpelisyb podawano jednocześnie z ryfampicyną, silnym induktorem CYP3A4, potwierdzono, że istnieje klinicznie istotna interakcja farmakokinetyczna między alpelisybem a silnymi induktorami CYP3A4 (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Interakcje oparte na transporterach Na podstawie danych z badań in vitro nie można odrzucić hamowania przez alpelisyb [i (lub) jego metabolit BZG791] nerkowego transportera anionów organicznych OAT3 u pacjentów po podaniu dawki terapeutycznej. Wykazano, że w warunkach in vitro alpelisyb wywiera jedynie słabe działanie hamujące wobec wykazujących wszędzie ekspresję transporterów usuwających (P-gp, BCRP, MRP2, BSEP), transporterów substancji rozpuszczonych u wejścia do wątroby (OATP1B1, OATP1B3, OCT1) i transporterów substancji rozpuszczonych w nerkach (OAT1, OCT2, MATE1, MATE2K). Stężenie układowe frakcji niezwiązanej w stanie równowagi (lub stężenie u wejścia do wątroby), zarówno w przypadku dawki terapeutycznej, jak i maksymalnej dawki tolerowanej, jest istotnie niższe od ustalonej eksperymentalnie stałej inhibicji dla frakcji niezwiązanej lub IC 50 , dlatego zahamowanie nie przekłada się na istotność kliniczną.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ze względu na duże stężenia alpelisybu w świetle jelita nie można całkowicie wykluczyć wpływu na P-gp i BCRP w jelicie. Szczególne grupy pacjentów Wpływ wieku, masy ciała i płci W analizie farmakokinetyki populacyjnej wykazano, że wiek, masa ciała ani płeć nie wpływają w sposób znaczący klinicznie na poziom ekspozycji ustrojowej na alpelisyb w stopniu wymagającym modyfikacji dawki produktu leczniczego Piqray. Dzieci i młodzież (w wieku poniżej 18 lat) Nie określono farmakokinetyki produktu leczniczego Piqray u dzieci w wieku od 0 do 18 lat. Dane nie są dostępne. Osoby w podeszłym wieku (65 lat lub starsze) 117 spośród 284 pacjentów otrzymujących produkt Piqray w badaniu fazy III (w grupie leczenia alpelisybem podawanym łącznie z fulwestrantem) było w wieku ≥65 lat, a 34 pacjentów było w wieku między 75 a 87 lat. Nie obserwowano ogólnych różnic dotyczących ekspozycji na Piqray między tymi pacjentami a osobami młodszymi (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Rasa/pochodzenie etniczne W analizach farmakokinetyki populacyjnej i analizach farmakokinetyki z badania fazy I prowadzonego z udziałem pacjentów z Japonii z chorobami nowotworowymi wykazano, że pochodzenie etniczne nie wpływa w sposób znaczący klinicznie na poziom ekspozycji ustrojowej na produkt leczniczy Piqray. Parametry farmakokinetyczne określone w modelach niekompartmentowych po podaniu produktu leczniczego Piqray w dawce pojedynczej i w wielokrotnych dawkach dobowych u pacjentów z Japonii były bardzo podobne do parametrów obserwowanych w populacji osób rasy białej. Zaburzenia czynności nerek Na podstawie wyników analizy farmakokinetyki populacyjnej, w której uwzględniono 117 pacjentów z prawidłową czynnością nerek (eGFR ≥90 ml/min/1,73 m 2 ) / (CLcr ≥90 ml/min), 108 pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (eGFR od 60 do <90 ml/min/1,73 m 2 )/ (CLcr od 60 do <90 ml/min) i 45 pacjentów z umiarkowaymi zaburzeniami czynności nerek (eGFR od 30 do <60 ml/min/1,73 m 2 ), wykazano że łagodne i umiarkowane zaburzenia czynności nerek nie mają wpływu na poziom ekspozycji na alpelisyb (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności wątroby Na podstawie badania farmakokinetyki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wykazano, że umiarkowani i ciężkie zaburzenia czynności wątroby mają nieistotny wpływ na poziom ekspozycji na alpelisyb (patrz punkt 4.2). Średnia ekspozycja na alpelisyb zwiększyła się 1,26-krotnie u pacjentów z ciężkimi (GMR: 1,00 dla C max ; 1,26 dla AUC last /AUC inf ) zaburzeniami czynności wątroby. Na podstawie wyników analizy farmakokinetyki populacyjnej, w której uwzględniono 230 pacjentów z prawidłową czynnością wątroby i 41 pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby, a nie uwzględniono żadnych pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, popartych dodatkowo wynikami ze specjalnego badania dotyczącego zaburzeń czynności wątroby wykazano, że łagodne i umiarkowane zaburzenia czynności wątroby nie mają wpływu na poziom ekspozycji na alpelisyb (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa i toksyczność po podaniu wielokrotnym Większość obserwowanych działań alpelisybu miała związek z jego aktywnością farmakologiczną jako swoistego wobec p110α inhibitora szlaku PI3K, na przykład wpływ na homeostazę glukozy powodujący wystąpienie hiperglikemii oraz ryzyko wzrostu ciśnienia krwi. Głównymi narządami, których dotyczyły działania niepożądane, były: szpik kostny, tkanka limfatyczna, trzustka oraz niektóre narządy rozrodcze u obu płci. Działania na szpik kostny i tkankę limfatyczną były na ogół odwracalne po zaprzestaniu leczenia. Wpływ na trzustkę i narządy rozrodcze nie był w pełni odwracalny, ale wykazano tendencję do odwracalności zmian. We wstępnych badaniach na szczurach wykryto dowody na zmiany zapalne skóry.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa dla układu sercowo-naczyniowego Wykazano zahamowanie czynności kanałów hERG in vitro (IC 50 = 9,4 µM) przy stężeniach ~13- krotnie większych niż narażenie u ludzi po podaniu zalecanej dawki 300 mg/dobę. Nie obserwowano istotnego działania elektrofizjologicznego u psów. Rakotwórczość i mutagenność Nie przeprowadzono badań dotyczących działania rakotwórczego. Wyniki standardowych badań genotoksyczności z alpelisybem przeprowadzonych w warunkach in vitro były ujemne. Alpelisyb nie miał działania genotoksycznego w badaniu toksyczności po wielokrotnym podaniu dawki leku przeprowadzonym na szczurach, którego integralną częścią była analiza mikrojądrowa, przy poziomie ekspozycji na alpelisyb stanowiącym maksymalnie około 2- krotność szacowanej ekspozycji (AUC) u ludzi po podaniu zalecanej dawki 300 mg.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Toksyczny wpływ na rozród W badaniach rozwoju zarodka i płodu u szczurów i królików wykazano, że podanie doustne alpelisybu w okresie organogenezy miało toksyczny wpływ na zarodek i płód oraz działanie teratogenne. U szczurów i królików w wyniku prenatalnej ekspozycji na alpelisyb obserwowano zwiększenie częstości występowania obumarcia zarodków przed i po zagnieżdżeniu, zmniejszenia masy ciała płodów oraz nieprawidłowych zmian płodów (powiększenie komory mózgu, zmniejszone kostnienie i wady wrodzone kośćca), począwszy od ekspozycji na poziomie niższym niż u ludzi w przypadku podawania największej zalecanej dawki wynoszącej 300 mg, wskazując na ich potencjalne znaczenie kliniczne. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym zaobserwowano działania niepożądane w narządach rozrodczych, takie jak zanik pochwy lub macicy i wahania cyklu rujowego u szczurów, zmniejszona masa gruczołu krokowego i jąder u szczurów i psów oraz zanik gruczołu krokowego u psów przy klinicznie istotnych dawkach ustalonych w oparciu o wartość AUC.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach płodności przeprowadzonych na samcach i samicach szczura obserwowano podobny wpływ na płodność. U samic przy poziomie ekspozycji na alpelisyb (AUC) stanowiącym około dwukrotność ekspozycji u ludzi po podaniu zalecanej dawki 300 mg obserwowano zwiększoną liczbę przed- i poimplantacyjnej utraty zarodków, która skutkowała zmniejszeniem liczby miejsc implantacji i żywych zarodków. U samców ekspozycja stanowiąca około dwukrotność szacowanej ekspozycji (AUC) u ludzi po podaniu zalecanej dawki 300 mg nie miała wpływu na płodność i zdolności rozrodcze, w tym liczbę plemników i ich ruchliwość. Jednak przy ekspozycji (AUC) odpowiadającej lub mniejszej niż ekspozycja po podaniu zalecanej dawki 300 mg u ludzi, masa gruczołów dodatkowych (pęcherzyki nasienne, gruczoł krokowy) była zmniejszona, a w badaniu mikroskopowym korelowała z atrofią i (lub) zmniejszonym wydzielaniem, odpowiednio, gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fototoksyczność W teście fototoksyczności in vitro przeprowadzonym w linii komórkowej fibroblastów mysich Balb/c 3T3 nie stwierdzono znaczącego potencjału fototoksycznego alpelisybu.
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń tabletki Celuloza mikrokrystaliczna Mannitol Karboksymetyloskrobia sodowa Hypromeloza Magnezu stearynian Otoczka tabletki Hypromeloza Żelaza tlenek, czarny (E172) Żelaza tlenek, czerwony (E172) Tytanu dwutlenek (E 171) Makrogol Talk 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania tego produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blister z PVC/PCTFE/Alu (polichlorku winylu/polichlorotrifluoroetylenu/aluminium) w formie blistra zgrzanego z pudełkiem tekturowym, zawierającego 14 tabletek powlekanych. Piqray 50 mg i 200 mg tabletki powlekane Opakowania zawierające 28 tabletek powlekanych (14 tabletek po 50 mg i 14 tabletek po 200 mg) lub 56 tabletek powlekanych (28 tabletek po 50 mg i 28 tabletek po 200 mg).
CHPL leku Piqray, tabletki powlekane, 50 mg; 200 mg
Dane farmaceutyczne
Opakowania zbiorcze zawierające 168 tabletek powlekanych (3x 56, każde zawierające 28 tabletek po 50 mg i 28 tabletek po 200 mg). Piqray 150 mg tabletki powlekane Opakowania zawierające 28 lub 56 tabletek powlekanych. Opakowania zbiorcze zawierające 168 (3x 56) tabletek powlekanych. Piqray 200 mg tabletki powlekane Opakowania zawierające 14 lub 28 tabletek powlekanych. Opakowania zbiorcze zawierające 84 (3x 28) tabletki powlekane. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Mekinist 0,5 mg tabletki powlekane Mekinist 2 mg tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Mekinist 0,5 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 0,5 mg trametynibu w postaci solwatu z dimetylosulfotlenkiem. Mekinist 2 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 2 mg trametynibu w postaci solwatu z dimetylosulfotlenkiem. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana (tabletka). Mekinist 0,5 mg tabletki powlekane Żółte, o kształcie zbliżonym do owalu, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, około 5,0 x 9,0 mm, z logo firmy po jednej stronie i symbolem „TT” po drugiej stronie tabletki. Mekinist 2 mg tabletki powlekane Różowe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, około 7,6 mm, z logo firmy po jednej stronie i symbolem „LL” po drugiej stronie tabletki.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Czerniak Trametynib w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z nieoperacyjnym czerniakiem lub czerniakiem z przerzutami z mutacją genu BRAF V600 (patrz punkty 4.4 i 5.1). Nie wykazano skuteczności klinicznej monoterapii trametynibu u pacjentów, u których wystąpiła progresja podczas wcześniejszego leczenia inhibitorem BRAF (patrz punkt 5.1). Adjuwantowe leczenie czerniaka Trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem jest wskazany w adjuwantowym leczeniu dorosłych pacjentów z czerniakiem z mutacją BRAF V600 w III stadium zaawansowania, po całkowitej resekcji. Niedrobnokomórkowy rak płuca (NDRP) Trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z zaawansowanym niedrobnokomórkowym rakiem płuca z mutacją BRAF V600.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie trametynibem powinien rozpoczynać i nadzorować wykwalifikowany lekarz posiadający doświadczenie w stosowaniu leków przeciwnowotworowych. Przed podaniem trametynibu, u pacjentów należy potwierdzić przy użyciu zwalidowanego testu obecność mutacji genu BRAF V600. Dawkowanie Zalecana dawka trametynibu, stosowanego w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem, wynosi 2 mg raz na dobę. Zalecana dawka dabrafenibu stosowanego w skojarzeniu z trametynibem wynosi 150 mg dwa razy na dobę. Czas trwania leczenia Leczenie trametynibem należy kontynuować do czasu, kiedy pacjent nie odnosi już korzyści z leczenia lub do czasu wystąpienia nieakceptowalnych objawów toksyczności (patrz Tabela 2). W adjuwantowym leczeniu czerniaka pacjentów należy leczyć przez okres 12 miesięcy, o ile nie wystąpi nawrót choroby lub niemożliwa do zaakceptowania toksyczność.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Dawkowanie
Pominięcie dawki W przypadku pominięcia dawki trametynibu należy ją przyjąć tylko, jeżeli do czasu przyjęcia następnej dawki pozostało więcej niż 12 godzin. W przypadku pominięcia dawki dabrafenibu, gdy trametynib jest podawany w skojarzeniu z dabrafenibem, dawkę dabrafenibu należy przyjąć tylko w sytuacji, gdy do kolejnej wyznaczonej dawki pozostaje więcej niż 6 godzin. Modyfikacja dawki Postępowanie w razie wystąpienia działań niepożądanych może wymagać zmniejszenia dawki, przerwania leczenia lub zakończenia leczenia (patrz Tabele 1 i 2). Nie zaleca się modyfikacji dawkowania w przypadku takich działań niepożądanych jak rak płaskonabłonkowy skóry (cuSCC) lub nowy czerniak pierwotny (więcej szczegółów patrz ChPL dabrafenibu). Tabela 1 Zalecane zmniejszanie dawek trametynibu

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Dawkowanie

Dawka Dawka trametynibuStosowanego w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem Dawka dabrafenibu* Tylko, gdy lek jest stosowanyw skojarzeniu z trametynibem
Dawka początkowa 2 mg raz na dobę 150 mg dwa razy na dobę
1-sze zmniejszenie dawki 1,5 mg raz na dobę 100 mg dwa razy na dobę
2-gie zmniejszenie dawki 1 mg raz na dobę 75 mg dwa razy na dobę
3-cie zmniejszeniedawki (tylko leczenie skojarzone) 1 mg raz na dobę 50 mg dwa razy na dobę
Nie zaleca się stosowania dawki trametynibu mniejszej niż 1 mg raz na dobę, niezależnie od tego, czy lek jest stosowany w monoterapii, czy w skojarzeniu z dabrafenibem. Nie zaleca się stosowania dawki dabrafenibu mniejszej niż 50 mg dwa razy na dobę, gdy lek jest stosowany w skojarzeniuz trametynibem.
*Wskazówki dotyczące dawkowania w monoterapii dabrafenibem, patrz ChPL dabrafenibu, Dawkowanie i sposób podawania

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Dawkowanie
Tabela 2 Schemat modyfikacji dawkowania w zależności od stopnia nasilenia działań niepożądanych (z wyłączeniem gorączki)

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Dawkowanie

Stopień (CTC-AE)* Zalecana modyfikacja dawkowania trametynibuStosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem.
Stopień 1 lub stopień 2 (tolerowane) Kontynuować leczenie i monitorować pacjenta odpowiednio do wskazań klinicznych.
Stopień 2 (nietolerowane) lubstopień 3 Wstrzymać leczenie do czasu zmniejszenia nasilenia objawów toksyczności do stopnia 0-1, a następnie zredukować dawkę o jedenpoziom przy ponownym rozpoczynaniu leczenia.
Stopień 4 Całkowicie przerwać leczenie lub wstrzymać leczenie do czasu zmniejszenia nasilenia objawów toksyczności do stopnia 0-1, a następniezredukować dawkę o jeden poziom przy ponownym rozpoczynaniu leczenia.
* Nasilenie klinicznych działań niepożądanych oceniane według wspólnych kryteriów terminologii dla zdarzeń niepożądanych (ang. Common Terminology Criteria for Adverse Events, CTC-AE) w wersji 4.0

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Dawkowanie
Gdy działania niepożądane u danego pacjenta poddają się skutecznie leczeniu, wówczas można rozważyć ponowne zwiększenie dawek z zastosowaniem takich samych stopni modyfikacji dawkowania. Dawka trametynibu nie powinna być większa niż 2 mg raz na dobę. Gorączka Jeśli temperatura ciała pacjenta wynosi ≥38ºC, leczenie należy przerwać (leczenie trametynibem, gdy lek jest stosowany w monoterapii oraz leczenie trametynibem i dabrafenibem, gdy są one stosowane w skojarzeniu). W przypadku nawrotu leczenie można również przerwać po wystąpieniu pierwszych objawów gorączki. Należy rozpocząć podawanie leków przeciwgorączkowych, takich jak ibuprofen lub acetaminofen/paracetamol. Należy rozważyć zastosowanie doustnych kortykosteroidów w sytuacji, gdy działanie leków przeciwgorączkowych jest niewystarczające. Należy ocenić stan pacjentów w celu wykrycia przedmiotowych i podmiotowych objawów zakażenia i w razie konieczności leczyć zgodnie z lokalnie obowiązującą praktyką (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Dawkowanie
Trametynib lub trametynib i dabrafenib stosowane w skojarzeniu należy wznowić, jeśli u pacjenta nie występują objawy od co najmniej 24 godzin (1) podając taką samą dawkę lub (2) redukując dawkę o jeden poziom, jeśli gorączka nawraca i (lub) towarzyszą jej inne ciężkie objawy, w tym odwodnienie, hipotonia lub niewydolność nerek. Jeśli podczas leczenia trametynibem w skojarzeniu z dabrafenibem wystąpią objawy toksyczności związane z leczeniem, wówczas należy jednocześnie zmniejszyć dawki obu leków, okresowo przerwać leczenie lub odstawić leki na stałe. Wyjątki, w których konieczne są modyfikacje dawkowania tylko jednego z dwóch leków opisano szczegółowo poniżej dla zapalenia błony naczyniowej oka, nowotworów złośliwych z mutacją RAS poza lokalizacją na skórze (związanych głównie z dabrafenibem), zmniejszenia frakcji wyrzutowej lewej komory serca (LVEF), niedrożności naczyń żylnych siatkówki (RVO), oddzielenia się nabłonka barwnikowego siatkówki (RPED) i choroby śródmiąższowej płuc (ILD)/zapalenia płuc (związanych głównie z trametynibem).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Dawkowanie
Wyjątki dotyczące modyfikacji dawkowania (gdy zmniejszenie dawki dotyczy tylko jednego z dwóch leków) w związku z wybranymi działaniami niepożądanymi Zapalenie błony naczyniowej oka Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania w przypadku zapalenia błony naczyniowej oka, o ile zapalenie to jest skutecznie kontrolowane za pomocą leków stosowanych miejscowo. Jeśli zapalenie błony naczyniowej oka nie odpowiada na leki stosowane miejscowo podawane do oka, należy wstrzymać podawanie dabrafenibu aż do ustąpienia zapalenia oka, a następnie należy wznowić leczenie dabrafenibem w dawce zmniejszonej o jeden poziom. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania trametynibu podawanego w skojarzeniu z dabrafenibem (patrz punkt 4.4). Nowotwory złośliwe z mutacją RAS o lokalizacji poza skórą U pacjentów z nowotworami złośliwymi z mutacją RAS o lokalizacji poza skórą, przed podjęciem decyzji o kontynuacji leczenia należy rozważyć korzyści i ryzyko.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Dawkowanie
Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania trametynibu podawanego w skojarzeniu z dabrafenibem. Zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF) / Zaburzenia czynności lewej komory Leczenie trametynibem należy przerwać u pacjentów, u których wystąpi bezobjawowe, bezwzględne zmniejszenie LVEF o > 10% w stosunku do wartości wyjściowej i objętość frakcji wyrzutowej będzie poniżej dolnej granicy normy (DGN) obowiązującej w danej instytucji (patrz punkt 4.4). Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania dabrafenibu, gdy trametynib jest stosowany w skojarzeniu z dabrafenibem. Po powrocie wartości LVEF do normy można wznowić leczenie trametynibem, ale dawkę należy zmniejszyć o jeden poziom i ściśle obserwować pacjenta (patrz punkt 4.4). Należy całkowicie zaprzestać leczenia trametynibem pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory serca stopnia 3. lub 4. lub klinicznie istotnym zmniejszeniem wartości LVEF, które nie powraca do normy w ciągu 4 tygodni (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Dawkowanie
Niedrożność naczyń żylnych siatkówki (RVO) i odwarstwienie nabłonka barwnikowego siatkówki (RPED) U pacjentów zgłaszających nowe zaburzenia widzenia, takie jak pogorszenie widzenia centralnego, niewyraźne widzenie lub utrata wzroku w dowolnym momencie w trakcie leczenia trametynibem, zalecana jest pilna konsultacja okulistyczna. U pacjentów z rozpoznaniem RVO należy całkowicie zaprzestać leczenia trametynibem, podawanym w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania dabrafenibu, gdy trametynib jest stosowany w skojarzeniu z dabrafenibem. W razie rozpoznania RPED, należy postępować zgodnie ze schematem zmniejszania dawki trametynibu przedstawionym w Tabeli 3. poniżej (patrz punkt 4.4). Tabela 3 Zalecana modyfikacja dawkowania trametynibu w przypadku RPED

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Dawkowanie

RPED stopnia 1. Kontynuować leczenie i oceniać stan siatkówki co miesiąc, do czasu ustąpienia zmian. W razie nasilenia RPED, postępować zgodnie z poniższymi instrukcjamii przerwać leczenie trametynibem na okres do 3 tygodni.
RPED 2.-3. Stopnia Przerwać leczenie trametynibem na okres do 3 tygodni.
RPED 2.-3. stopnia ustępujące do stopnia 0-1. w ciągu 3 tygodni Wznowić leczenie trametynibem w mniejszej dawce (zmniejszonej o 0,5 mg) lub zaprzestać leczenia trametynibem u pacjentów otrzymujących 1 mgtrametynibu na dobę.
RPED 2.-3. stopnia nieustępujące co najmniej do stopnia 1. w ciągu3 tygodni Całkowicie zaprzestać leczenia trametynibem

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Dawkowanie
Śródmiąższowa choroba płuc (ILD) / zapalenie płuc W oczekiwaniu na wyniki badań diagnostycznych, należy przerwać leczenie trametynibem u pacjentów z podejrzeniem śródmiąższowej choroby płuc lub zapalenia płuc, w tym pacjentów z nowymi lub nasilającymi się objawami ze strony płuc, w tym kaszlem, dusznością, niedotlenieniem, wysiękiem opłucnowym lub naciekami. Należy całkowicie zaprzestać leczenia trametynibem u pacjentów, u których rozpoznano śródmiąższową chorobę płuc lub zapalenie płuc w związku z leczeniem. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania dabrafenibu z powodu ILD lub zapalenia płuc, gdy trametynib jest stosowany w skojarzeniu z dabrafenibem. Zaburzenia czynności nerek Nie jest konieczne dostosowanie dawkowania u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Dawkowanie
Nie ma dostępnych danych klinicznych na temat stosowania trametynibu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, w związku z czym nie można określić ewentualnej konieczności dostosowania dawki początkowej. Należy zachować ostrożność podczas stosowania trametynibu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, gdy lek jest podawany w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem. Zaburzenia czynności wątroby Nie jest konieczne dostosowanie dawkowania u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby. Dostępne dane z badania farmakologii klinicznej wskazują na ograniczony wpływ umiarkowanych do ciężkich zaburzeń czynności wątroby na ekspozycję na trametynib (patrz punkt 5.2). Należy zachować ostrożność podczas stosowania trametynibu u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, gdy lek jest podawany w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Dawkowanie
Pacjenci ras innych niż rasa kaukaska Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania trametynibu u pacjentów ras innych niż rasa kaukaska. Brak dostępnych danych. Osoby w podeszłym wieku Nie ma konieczności dostosowania dawki początkowej u pacjentów w wieku > 65 lat. Częstsze modyfikacje dawkowania (patrz Tabele 1 i 2 powyżej) mogą być konieczne u pacjentów w wieku > 65 lat (patrz punkt 4.8). Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności trametynibu u dzieci i młodzieży (w wieku < 18 lat). Dane nie są dostępne. Badania na młodych osobnikach zwierząt wykazały występowanie działań niepożądanych trametynibu, których nie obserwowano u osobników dorosłych (patrz punkt 5.3). Sposób podawania Trametynib należy przyjmować doustnie i popić pełną szklanką wody. Tabletek nie należy przegryzać ani rozgniatać. Trametynib należy przyjmować między posiłkami, co najmniej 1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Dawkowanie
Zaleca się przyjmowanie dawki trametynibu mniej więcej o tej samej porze każdego dnia. Gdy trametynib i dabrafenib są przyjmowane w leczeniu skojarzonym, dawkę trametynibu przyjmowaną raz na dobę należy zażywać codziennie o tej samej porze, jednocześnie z poranną albo wieczorną dawką dabrafenibu. Jeśli u pacjenta wystąpią wymioty po przyjęciu trametynibu, nie powinien on przyjmować dawki ponownie, tylko przyjąć kolejną zaplanowaną dawkę. Należy zapoznać się z informacjami o sposobie podawania dabrafenibu prezentowanymi w ChPL dabrafenibu, gdy lek ten jest stosowany w skojarzeniu z trametynibem.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Gdy trametynib jest podawany w skojarzeniu z dabrafenibem, przed rozpoczęciem leczenia należy zapoznać się z ChPL dabrafenibu. Dodatkowe informacje dotyczące ostrzeżeń i środków ostrożności związanych z leczeniem dabrafenibem, patrz ChPL dabrafenibu. Badanie w kierunku mutacji BRAF V600 Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania trametynibu u pacjentów z ujemnym wynikiem badania w kierunku mutacji BRAF V600. Trametynib w monoterapii w porównaniu z inhibitorami BRAF Stosowanie trametynibu w monoterapii nie było porównywane ze stosowaniem inhibitora BRAF w badaniu klinicznym z udziałem pacjentów z nieoperacyjnym czerniakiem lub czerniakiem z przerzutami z mutacją genu BRAF V600. Na podstawie porównania różnych badań, dane dotyczące przeżycia całkowitego i czasu przeżycia bez progresji wskazują na zbliżoną skuteczność trametynibu i inhibitorów BRAF; całkowity odsetek odpowiedzi był jednak mniejszy u pacjentów leczonych trametynibem niż u pacjentów leczonych inhibitorami BRAF.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem u pacjentów z czerniakiem, u których doszło do progresji podczas leczenia inhibitorem BRAF Istnieją ograniczone dane pochodzące od pacjentów przyjmujących trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem, u których doszło do progresji podczas wcześniejszego leczenia inhibitorem BRAF. Dane te wykazują, że skuteczność połączenia tych leków u takich pacjentów będzie mniejsza (patrz punkt 5.1). Dlatego należy rozważyć inne opcje leczenia przed podjęciem terapii skojarzonej w tej populacji pacjentów wcześniej leczonych inhibitorem BRAF. Nie ustalono kolejności stosowania leków po progresji mającej miejsce podczas leczenia inhibitorem BRAF. Nowe nowotwory złośliwe Gdy trametynib jest stosowany w skojarzeniu z dabrafenibem mogą wystąpić nowe nowotwory złośliwe, skórne lub poza lokalizacją na skórze.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Nowotwory złośliwe skóry Rak kolczystokomórkowy skóry (cuSCC) U pacjentów leczonych trametynibem w skojarzeniu z dabrafenibem zgłaszano przypadki cuSCC (w tym rogowiaka kolczystokomórkowego). Przypadki cuSCC można leczyć przez wycięcie zmiany i nie wymagają one modyfikacji leczenia. Należy zapoznać się z treścią ChPL dabrafenibu (punkt 4.4). Nowe ognisko pierwotne czerniaka U pacjentów przyjmujących trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem zgłaszano występowanie nowego ogniska pierwotnego czerniaka. Przypadki nowych ognisk pierwotnych czerniaka można leczyć przez wycięcie zmiany i nie wymagają one modyfikacji leczenia. Należy zapoznać się z treścią ChPL dabrafenibu (punkt 4.4). Nowotwory złośliwe o lokalizacji poza skórą Biorąc pod uwagę mechanizm działania dabrafenibu, może on zwiększać ryzyko wystąpienia nowotworów złośliwych poza lokalizacją na skórze, gdy u pacjenta występują mutacje RAS.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Gdy trametynib jest stosowany w skojarzeniu z dabrafenibem należy zapoznać się z treścią ChPL dabrafenibu (punkt 4.4). Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania trametynibu z powodu nowotworów złośliwych z mutacją RAS, gdy trametynib jest stosowany w skojarzeniu z dabrafenibem. Krwotok U pacjentów przyjmujących trametynib w monoterapii i w skojarzeniu z dabrafenibem występowały krwotoki, w tym krwotoki rozległe i krwotoki śmiertelne (patrz punkt 4.8). Ryzyko wystąpienia tych zdarzeń u pacjentów z małą liczbą płytek krwi (< 75 000) nie zostało ustalone, ponieważ tacy pacjenci zostali wykluczeni z badań klinicznych. Ryzyko krwotoku może wzrastać w przypadku jednoczesnego stosowania leków przeciwpłytkowych lub przeciwzakrzepowych. Jeśli dojdzie do krwotoku, pacjentów należy leczyć zgodnie ze wskazaniami.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Zmniejszenie LVEF / zaburzenia czynności lewej komory W trakcie leczenia trametynibem zgłaszano zmniejszenie LVEF, gdy lek był stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem (patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych średni czas do wystąpienia pierwszego epizodu zaburzeń czynności lewej komory serca, niewydolności serca i zmniejszenia LVEF wynosił między 2 a 5 miesięcy. Należy zachować ostrożność podczas stosowania trametynibu u pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory. Pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory, niewydolnością serca klasy II, III lub IV wg klasyfikacji New York Heart Association, ostrym zespołem wieńcowym w ciągu poprzednich 6 miesięcy, klinicznie istotnymi niewyrównanymi zaburzeniami rytmu serca i niewyrównanym nadciśnieniem tętniczym wykluczono z udziału w badaniach; bezpieczeństwo stosowania produktu w tej populacji nie jest zatem znane.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy ocenić LVEF u wszystkich pacjentów przed rozpoczęciem leczenia trametynibem, miesiąc po rozpoczęciu leczenia, a następnie co około 3 miesiące w trakcie leczenia (patrz punkt 4.2 o modyfikacji dawkowania). U pacjentów otrzymujących trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem sporadycznie zgłaszano występowanie ostrej ciężkiej dysfunkcji lewej komory spowodowanej zapaleniem mięśnia sercowego. Po przerwaniu leczenia obserwowano pełne wyzdrowienie. Lekarze powinni zachować czujność wobec możliwości wystąpienia zapalenia mięśnia sercowego u pacjentów z nowymi przedmiotowymi lub podmiotowymi objawami dotyczącymi serca lub z nasileniem tych objawów. Gorączka W badaniach klinicznych z trametynibem podawanym w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem zgłaszano występowanie gorączki (patrz punkt 4.8). Częstość występowania i nasilenie gorączki wzrasta w leczeniu skojarzonym (patrz punkt 4.4 ChPL dabrafenibu).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów otrzymujących trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem gorączce mogą towarzyszyć silne dreszcze, odwodnienie i niedociśnienie, które w pewnych przypadkach mogą prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Należy przerwać leczenie (trametynibem, gdy lek jest stosowany w monoterapii oraz trametynibem i dabrafenibem, gdy są one stosowane w skojarzeniu), jeżeli temperatura ciała pacjenta wynosi ≥38ºC (patrz punkt 5.1). W przypadku nawrotu leczenie można również przerwać po wystąpieniu pierwszych objawów gorączki. Należy rozpocząć podawanie leków przeciwgorączkowych, takich jak ibuprofen lub acetaminofen/paracetamol. Należy rozważyć zastosowanie doustnych kortykosteroidów w sytuacji, gdy działanie leków przeciwgorączkowych jest niewystarczające. Pacjentów należy oceniać w celu wykrycia przedmiotowych i podmiotowych objawów zakażenia. Po ustąpieniu gorączki leczenie można wznowić.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
W przypadku, gdy gorączka jest związana z innymi ciężkimi objawami przedmiotowymi lub podmiotowymi, należy ponownie rozpocząć leczenie od zmniejszonej dawki po ustąpieniu gorączki oraz jeśli jest to klinicznie uzasadnione (patrz punkt 4.2). Nadciśnienie tętnicze Zgłaszano przypadki zwiększenia ciśnienia tętniczego w związku ze stosowaniem trametynibu w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem, u pacjentów z wcześniejszym nadciśnieniem oraz bez nadciśnienia (patrz punkt 4.8). Należy zmierzyć ciśnienie tętnicze przed leczeniem oraz monitorować je podczas leczenia trametynibem, a w przypadku wystąpienia nadciśnienia tętniczego zastosować odpowiednią standardową terapię. Śródmiąższowa choroba płuc (ILD) / zapalenie płuc W badaniu fazy III u 2,4% (5/211) pacjentów leczonych w monoterapii trametynibem rozwinęła się śródmiąższowa choroba płuc lub zapalenie płuc; wszystkich pięciu pacjentów wymagało hospitalizacji.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Mediana czasu do pierwszego wystąpienia śródmiąższowej choroby płuc lub zapalenia płuc wynosiła 160 dni (zakres: od 60 do 172 dni). W badaniach MEK115306 i MEK116513 odpowiednio u < 1% (2/209) i 1% (4/350) pacjentów leczonych trametynibem w skojarzeniu z dabrafenibem rozwinęło się zapalenie płuc lub ILD (patrz punkt 4.8). W oczekiwaniu na wyniki badań diagnostycznych, należy przerwać leczenie trametynibem u pacjentów z podejrzeniem śródmiąższowej choroby płuc lub zapalenia płuc, w tym pacjentów z nowymi lub nasilającymi się objawami ze strony płuc, w tym kaszlem, dusznością, niedotlenieniem, wysiękiem opłucnowym lub naciekami. Należy całkowicie zaprzestać leczenia trametynibem u pacjentów, u których rozpoznano śródmiąższową chorobę płuc lub zapalenie płuc w związku z leczeniem (patrz punkty 4.2). Jeśli trametynib jest stosowany w skojarzeniu z dabrafenibem, wówczas leczenie dabrafenibem można kontynuować w tej samej dawce.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia widzenia W przebiegu leczenia, gdy trametynib jest stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem mogą wystąpić stany związane z zaburzeniami widzenia, w tym odwarstwienie nabłonka barwnikowego siatkówki (RPED) i niedrożność naczyń żylnych siatkówki (RVO). W badaniach klinicznych trametynibu zgłaszano występowanie takich objawów, jak niewyraźne widzenie, zmniejszenie ostrości wzroku i inne zaburzenia widzenia (patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych u pacjentów leczonych trametynibem w skojarzeniu z dabrafenibem zgłaszano również zapalenie błony naczyniowej oka oraz zapalenie ciała rzęskowego tęczówki. Stosowanie trametynibu nie jest zalecane u pacjentów z RVO w wywiadzie. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania trametynibu u pacjentów z czynnikami predysponującymi do RVO, w tym z niewyrównaną jaskrą lub nadciśnieniem w gałce ocznej, niewyrównanym nadciśnieniem tętniczym, niewyrównaną cukrzycą lub przebytym zespołem nadlepkości lub nadkrzepliwości.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów zgłaszających nowe zaburzenia widzenia, takie jak pogorszenie widzenia centralnego, niewyraźne widzenie lub utrata wzroku w dowolnym momencie w trakcie leczenia trametynibem, zalecana jest pilna konsultacja okulistyczna. W razie rozpoznania RPED należy postępować zgodnie ze schematem modyfikacji dawki przedstawionym w Tabeli 3. (patrz punkt 4.2), w przypadku rozpoznania zapalenia błony naczyniowej oka należy zapoznać się z punktem 4.4 ChPL dabrafenibu. U pacjentów z rozpoznaniem RVO należy całkowicie zaprzestać leczenia trametynibem. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania dabrafenibu, gdy lek jest przyjmowany w skojarzeniu z trametynibem po rozpoznaniu RVO lub RPED. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania trametynibu, gdy lek jest przyjmowany w skojarzeniu z dabrafenibem po rozpoznaniu zapalenia błony naczyniowej oka.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Wysypka W badaniach z trametynibem stosowanym w monoterapii obserwowano wysypkę u około 60% pacjentów oraz u około 24% pacjentów, gdy trametynib jest stosowany w skojarzeniu z dabrafenibem (patrz punkt 4.8). W większości przypadków była ona stopnia 1. lub 2. i nie wymagała przerwania leczenia ani zmniejszenia dawki. Rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych U pacjentów przyjmujących trametynib w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem zgłaszano występowanie rozpadu mięśni poprzecznie prążkowanych (patrz punkt 4.8). W niektórych przypadkach pacjenci mogli kontynuować leczenie trametynibem. W cięższych przypadkach konieczna była hospitalizacja, przerwanie bądź trwałe odstawienie trametynibu lub leczenia skojarzonego trametynibem i dabrafenibem. Po wystąpieniu przedmiotowych lub podmiotowych objawów rozpadu mięśni poprzecznie prążkowanych należy dokonać odpowiedniej oceny stanu klinicznego i leczenia, zgodnie ze wskazaniami.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Niewydolność nerek U pacjentów leczonych trametynibem w skojarzeniu z dabrafenibem w badaniach klinicznych obserwowano niewydolność nerek. Należy zapoznać się z ChPL dabrafenibu (punkt 4.4). Zapalenie trzustki U pacjentów leczonych trametynibem w skojarzeniu z dabrafenibem w badaniach klinicznych zgłaszano zapalenie trzustki. Należy zapoznać się z ChPL dabrafenibu (punkt 4.4). Zdarzenia dotyczące wątroby W badaniach klinicznych trametynibu stosowanego w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem (patrz punkt 4.8) obserwowano działania niepożądane ze strony wątroby. U pacjentów otrzymujących trametynib w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem zaleca się kontrolę czynności wątroby co 4 tygodnie przez 6 miesięcy od rozpoczęcia leczenia. Po tym okresie można kontynuować monitorowanie czynności wątroby zależnie od wskazań klinicznych.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia czynności wątroby Z uwagi na to, że metabolizm i wydzielanie z żółcią są głównymi drogami eliminacji trametynibu, należy zachować ostrożność podczas podawania trametynibu pacjentom z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i 5.2). Zakrzepica żył głębokich (DVT)/Zatorowość płucna (PE) Gdy trametynib jest stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem może wystąpić zatorowość płucna lub zakrzepica żył głębokich. Jeśli u pacjentów wystąpią objawy zatorowości płucnej lub zakrzepicy żył głębokich takie jak duszność, ból w klatce piersiowej lub obrzęk kończyn górnych lub kończyn dolnych, powinni oni natychmiast zgłosić się po pomoc medyczną. Należy na stałe przerwać leczenie trametynibem i dabrafenibem z powodu zagrażającej życiu zatorowości płucnej. Ciężkie działania niepożądane dotyczące skóry Podczas leczenia skojarzonego dabrafenibem/trametynibem zgłaszano przypadki ciężkich działań niepożądanych dotyczących skóry (ang.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
severe cutaneous adverse reactions, SCAR), w tym zespołu Stevensa-Johnsona oraz reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS), które mogą zagrażać życiu lub powodować zgon. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować pacjentów o objawach przedmiotowych i podmiotowych tych zaburzeń oraz ściśle monitorować pacjentów w celu wykrycia reakcji skórnych. Jeśli wystąpią przedmiotowe i podmiotowe objawy sugerujące SCAR, dabrafenib i trametynib należy odstawić. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe U pacjentów przyjmujących trametynib w monoterapii i w skojarzeniu z dabrafenibem zgłaszano zapalenie okrężnicy i perforację przewodu pokarmowego, w tym przypadki śmiertelne (patrz punkt 4.8). Należy zachować ostrożność stosując trametynib w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem u pacjentów z czynnikami ryzyka perforacji przewodu pokarmowego, w tym z zapaleniem uchyłka w wywiadzie, przerzutami w obrębie przewodu pokarmowego i jednoczesnym przyjmowaniem produktów leczniczych o znanym ryzyku perforacji przewodu pokarmowego.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Sarkoidoza U pacjentów leczonych trametynibem w skojarzeniu z dabrafenibem notowano przypadki sarkoidozy, obejmującej najczęściej skórę, płuca, oczy i węzły chłonne. W większości przypadków nie przerywano leczenia trametynibem i dabrafenibem. Jeśli rozpoznano sarkoidozę, należy rozważyć zastosowanie odpowiedniego leczenia. Ważne jest, aby nie pomylić sarkoidozy z progresją choroby. Limfohistiocytoza hemofagocytarna W okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów leczonych trametynibem w skojarzeniu z dabrafenibem obserwowano limfohistiocytozę hemofagocytarną (HLH, ang. haemophagocytic lymphohistiocytosis). Należy zachować ostrożność podczas stosowania trametynibu w skojarzeniu z dabrafenibem. Jeśli potwierdzi się HLH, należy przerwać podawanie trametynibu i dabrafenibu oraz rozpocząć leczenie HLH. Sód Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wpływ innych produktów leczniczych na trametynib Z uwagi na to, że trametynib jest metabolizowany głównie poprzez deacetylację z udziałem enzymów hydrolitycznych (np. karboksyloesteraz), wpływ innych leków na jego farmakokinetykę w drodze interakcji metabolicznych jest mało prawdopodobny (patrz punkt 5.2). Nie można wykluczyć interakcji z innymi produktami leczniczymi poprzez te enzymy hydrolityczne; może to wpływać na ekspozycję na trametynib. Trametynib jest in vitro substratem nośnika błonowego P-gp. Ponieważ nie można wykluczyć, że silne zahamowanie aktywności wątrobowej P-gp spowoduje zwiększenie stężenia trametynibu, zaleca się ostrożność podając trametynib jednocześnie z produktami leczniczymi będącymi silnymi inhibitorami P-gp (np. werapamilem, cyklosporyną, rytonawirem, chinidyną, itrakonazolem).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Interakcje
Wpływ trametynibu na inne produkty lecznicze Na podstawie danych in vitro i in vivo, prawdopodobieństwo znaczącego wpływu trametynibu na farmakokinetykę innych produktów leczniczych poprzez interakcję z enzymami lub nośnikami CYP jest niewielkie (patrz punkt 5.2). Trametynib może przejściowo hamować substraty białka oporności raka piersi (BCRP) (np. pitawastatyny) w jelicie, co można zminimalizować zachowując odstęp 2 godzin między podaniem tych leków i trametynibu. Na podstawie danych klinicznych nie należy spodziewać się utraty skuteczności hormonalnych środków antykoncepcyjnych, gdy są one podawane jednocześnie z monoterapią trametynibem (patrz punkt 5.2). Skojarzenie z dabrafenibem Gdy trametynib jest stosowany w skojarzeniu z dabrafenibem, patrz punkty 4.4 i 4.5 ChPL dabrafenibu dotyczące interakcji.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Interakcje
Wpływ pokarmu na trametynib Pacjenci powinni przyjmować trametynib w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem co najmniej jedną godzinę przed posiłkiem lub dwie godziny po posiłku ze względu na wpływ pokarmów na wchłanianie trametynibu (patrz punkty 4.2 i 5.2).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym / antykoncepcja u kobiet Kobietom w wieku rozrodczym należy zalecić stosowanie skutecznej metody antykoncepcyjnej podczas leczenia trametynibem oraz przez 16 tygodni po zakończeniu leczenia. Stosowanie z dabrafenibem może osłabić skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych i dlatego należy stosować alternatywne metody antykoncepcji takie jak metody barierowe, gdy trametynib jest stosowany w skojarzeniu z dabrafenibem. Dalsze informacje, patrz ChPL dabrafenibu. Ciąża Nie przeprowadzono odpowiednich i właściwie kontrolowanych badań dotyczących stosowania trametynibu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczność reprodukcyjną (patrz punkt 5.3). Trametynibu nie należy stosować u kobiet w ciąży. Jeżeli trametynib będzie stosowany podczas ciąży, lub jeżeli pacjentka zajdzie w ciążę podczas leczenia trametynibem, należy poinformować ją o potencjalnych zagrożeniach dla płodu.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią Nie wiadomo, czy trametynib przenika do mleka karmiących kobiet. Z uwagi na to, że wiele produktów leczniczych przenika do mleka matki, nie można wykluczyć ryzyka dla dziecka karmionego piersią. Trametynibu nie należy stosować u kobiet karmiących piersią. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy też zaprzestać leczenia trametynibem, uwzględniając korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla kobiety. Płodność Nie ma danych dotyczących wpływu trametynibu w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem na płodność u ludzi. Nie przeprowadzono badań na zwierzętach dotyczących płodności, jednak obserwowano niekorzystny wpływ na żeńskie narządy rozrodcze (patrz punkt 5.3). Trametynib może zaburzać płodność u ludzi. Mężczyźni przyjmujący trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem U zwierząt, którym podawano dabrafenib obserwowano wpływ leku na spermatogenezę.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Należy poinformować mężczyzn przyjmujących trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem o potencjalnym ryzyku zaburzeń spermatogenezy, które mogą być nieodwracalne. Dalsze informacje, patrz ChPL dabrafenibu.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Trametynib wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Przy rozważaniu zdolności pacjenta do wykonywania czynności, które wymagają osądu, zdolności ruchowych lub poznawczych, należy mieć na względzie stan kliniczny pacjenta oraz profil działań niepożądanych trametynibu. Pacjentów należy poinformować o możliwości wystąpienia zmęczenia, zawrotów głowy lub problemów z oczami, które mogą mieć wpływ na takie czynności.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo monoterapii trametynibem oceniano w zbiorczej populacji pochodzącej z badań MEK114267, MEK113583 oraz MEK111054, w których uczestniczyło 329 pacjentów z nieoperacyjnym czerniakiem lub z czerniakiem z przerzutami z mutacją BRAF V600 leczonych trametynibem w dawce 2 mg raz na dobę. Spośród tych pacjentów, 211 leczono trametynibem z powodu czerniaka z mutacją BRAF V600 w ramach otwartego, randomizowanego badania fazy III, MEK114267 (METRIC) (patrz punkt 5.1). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi trametynibu (częstość występowania ≥ 20%) były wysypka, biegunka, zmęczenie, obrzęki obwodowe, nudności i trądzikowe zapalenie skóry. Bezpieczeństwo stosowania trametynibu w skojarzeniu z dabrafenibem oceniano w zbiorczej populacji do oceny bezpieczeństwa obejmującej 1076 pacjentów z nieoperacyjnym czerniakiem z mutacją BRAF V600 lub z czerniakiem z przerzutami, z czerniakiem z mutacją BRAF V600 w III stadium zaawansowania po całkowitej resekcji (leczenie adjuwantowe) i z zaawansowanym NDRP leczonych trametynibem w dawce 2 mg raz na dobę i dabrafenibem w dawce 150 mg dwa razy na dobę.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Działania niepożądane
Wśród tych pacjentów, 559 otrzymywało leczenie skojarzone z powodu czerniaka z mutacją BRAF V600 w dwóch randomizowanych badaniach III fazy, MEK115306 (COMBI-d) i MEK116513 (COMBI-v), 435 pacjentów otrzymywało leczenie skojarzone w terapii adjuwantowej czerniaka z mutacją BRAF V600 w III stadium zaawansowania po całkowitej resekcji w randomizowanym badaniu III fazy BRF115532 (COMBI-AD), a 82 pacjentów otrzymywało leczenie skojarzone z powodu NDRP z mutacją BRAF V600 w nierandomizowanym badaniu II fazy z wieloma kohortami, BRF113928 (patrz punkt 5.1). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi (częstość występowania  20%) trametynibu w skojarzeniu z dabrafenibem były: gorączka, uczucie zmęczenia, nudności, dreszcze, ból głowy, biegunka, wymioty, bóle stawów i wysypka. Tabelaryczna lista działań niepożądanych Działania niepożądane związane z trametynibem, obserwowane w badaniach klinicznych i w ramach nadzoru w okresie po wprowadzeniu do obrotu, przedstawiono w poniższej tabeli w odniesieniu do trametynibu w monoterapii (Tabela 4) oraz trametynibu w skojarzeniu z dabrafenibem (Tabela 5).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Działania niepożądane
Działania niepożądane wymienione poniżej są uporządkowane według klasyfikacji układów i narządów MedDRA. Do określenia częstości występowania działań niepożądanych zastosowano następującą klasyfikację: Bardzo często ≥1/10 Często od ≥1/100 do <1/10 Niezbyt często od ≥1/1000 do <1/100 Rzadko od  1/10 000 do <1/1000 Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Kategorie przypisano według bezwzględnej częstości występowania na podstawie danych z badań klinicznych. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Tabela 4 Działania niepożądane trametynibu w monoterapii

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Działania niepożądane

Klasa układowo-narządowa Częstość występowania (wszystkie stopnie) Działania niepożądane
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Często Zapalenie mieszków włosowych
Zanokcica
Zapalenie tkanki łącznej
Wysypka krostkowa
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Często Niedokrwistość
Zaburzenia układu immunologicznego Często Nadwrażliwośća
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często Odwodnienie
Zaburzenia oka Często Niewyraźne widzenie
Obrzęk okołooczodołowy
Zaburzenia widzenia
Niezbyt często Chorioretinopatia
Obrzęk tarczy nerwu wzrokowego
Odwarstwienie siatkówki
Niedrożność naczyń żylnych siatkówki
Zaburzenia serca Często Zaburzenia czynności lewej komory
Zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory
Bradykardia
Niezbyt często Niewydolność serca
Częstość nieznana Blok przedsionkowo-komorowyb
Zaburzenia naczyniowe Bardzo często Nadciśnienie tętnicze
Krwotokc
Często Obrzęk limfatyczny
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo często Kaszel
Duszność
Często Zapalenie płuc
Niezbyt często Śródmiąższowa choroba płuc
Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często Biegunka
Nudności
Wymioty
Zaparcia
Ból brzucha
Suchość w jamie ustnej
Często Zapalenie jamy ustnej
Niezbyt często Perforacja przewodu pokarmowego
Zapalenie okrężnicy
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo często Wysypka
Trądzikowe zapalenie skóry
Suchość skóry
Świąd
Łysienie
Często Rumień
Erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa
Pęknięcia skóry
Spierzchnięcie skóry

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowei tkanki łącznej Niezbyt często Rabdomioliza
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo często Uczucie zmęczenia
Obrzęk obwodowy
Gorączka
Często Obrzęk twarzy
Stan zapalny błony śluzowej
Astenia
Badania diagnostyczne Bardzo często Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej
Często Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej
Zwiększenie aktywności fosfatazyzasadowej
Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej
a Może przebiegać z objawami takimi jak: gorączka, wysypka, zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych i zaburzenia widzenia.b W tym blok przedsionkowo-komorowy zupełny.c Zdarzenia obejmują między innymi: krwawienie z nosa, obecność krwi w kale, krwawienie z dziąseł,krwiomocz, krwawienie z odbytnicy, guzków krwawniczych, żołądka, pochwy, spojówek, krwawienie śródczaszkowe i krwawienie pooperacyjne.

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Działania niepożądane
Tabela 5 Działania niepożądane trametynibu w skojarzeniu z dabrafenibem

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów narządowych Częstość występowania (wszystkie stopnie) Działania niepożądane
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Bardzo często Zapalenie części nosogardzieli
Często Zakażenie układu moczowego
Zapalenie tkanki łącznej
Zapalenie mieszków włosowych
Zanokcica
Wysypka krostkowa
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy) Często Rak płaskonabłonkowy skórya
Brodawczakb
Brodawka łojotokowa
Niezbyt często Nowy czerniak pierwotnyc
Włókniaki starcze
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Często Neutropenia
Niedokrwistość
Małopłytkowość
Leukopenia
Zaburzenia układu immunologicznego Niezbyt często Nadwrażliwośćd
Sarkoidoza
Rzadko Limfohistiocytoza hemofagocytarna
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Bardzo często Zmniejszony apetyt
Często Odwodnienie
Hiponatremia
Hipofosfatemia
Hiperglikemia
Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często Ból głowy
Zawroty głowy

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia oka Często Nieostre widzenie
Zaburzenia widzenia
Zapalenie błony naczyniowej oka
Niezbyt często Chorioretinopatia
Odwarstwienie siatkówki
Obrzęk wokół oczu
Zaburzenia serca Często Zmniejszenie frakcji wyrzutowej
Niezbyt często Blok przedsionkowo-komorowye
Bradykardia
Częstość nieznana Zapalenie mięśnia sercowego
Zaburzenia naczyniowe Bardzo często Nadciśnienie tętnicze
Krwotokf
Często Obniżenie ciśnienia tętniczego
Obrzęk w wyniku niedrożności naczyń chłonnych
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo często Kaszel
Często Duszność
Niezbyt często Zapalenie płuc
Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często Ból brzuchag
Zaparcie
Biegunka
Nudności
Wymioty
Często Suchość jamy ustnej
Zapalenie jamy ustnej
Niezbyt często Zapalenie trzustki
Zapalenie okrężnicy
Rzadko Perforacja przewodu pokarmowego
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo często Suchość skóry
Świąd
Wysypka
Zaczerwienienieh
Często Trądzikopodobne zapalenie skóry
Rogowacenie starcze
Nocne poty
Nadmierne rogowacenie
Łysienie
Erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa
Zmiany skórne
Nadmierne pocenie się
Zapalenie tkanki podskórnej
Pęknięcia skóry
Nadwrażliwość na światło
Częstość nieznana Zespół Stevensa-Johnsona
Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi
Uogólnione złuszczające zapalenie skóry

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo często Ból stawów
Ból mięśni
Ból kończyn
Skurcze mięśnii
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często Niewydolność nerek
Zapalenie nerek
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo często Uczucie zmęczenia
Dreszcze
Osłabienie
Obrzęki obwodowe
Gorączka
Choroba grypopodobna
Często Zapalenie błony śluzowej
Obrzęk twarzy
Badania diagnostyczne Bardzo często Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej
Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej
Często Zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi
Zwiększenie aktywności gamma glutamylotransferazy
Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej we krwi
a Rak płaskonabłonkowy skóry (cuSCC): SCC, SCC skóry, SCC in situ (choroba Bowena) i rogowiak kolczystokomórkowyb Brodawczak, brodawczak skóryc Czerniak złośliwy, czerniak złośliwy z przerzutami i czerniak złośliwy szerzący się powierzchniowo w III stadium zaawansowaniad W tym nadwrażliwość na lekie W tym blok przedsionkowo-komorowy zupełnyf Krwawienie z różnych miejsc, w tym krwawienie śródczaszkowe i krwawienie powodujące zgong Ból nadbrzusza i podbrzuszah Rumień, rumień uogólnionyi Skurcze mięśni, sztywność mięśniowo-szkieletowa

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych Nowe nowotwory złośliwe Nowe nowotwory złośliwe, skórne i nieskórne, mogą wystąpić, gdy trametynib jest stosowany w skojarzeniu z dabrafenibem. Należy zapoznać się z treścią ChPL dabrafenibu. Krwotok U pacjentów przyjmujących trametynib w monoterapii i w skojarzeniu z dabrafenibem występowały zdarzenia krwotoczne, w tym zdarzenia rozległego krwotoku i krwotoki śmiertelne. Większość krwawień miała nasilenie łagodne. W zbiorczej populacji do oceny bezpieczeństwa, leczonej trametynibem w skojarzeniu z dabrafenibem, śmiertelne krwotoki śródczaszkowe wystąpiły u <1% (8/1076) pacjentów. Mediana czasu do pierwszego wystąpienia zdarzeń krwotocznych wśród pacjentów stosujących leczenie skojarzone trametynibem z dabrafenibem wyniosła 94 dni w badaniach III fazy z czerniakiem i 75 dni w badaniu z NDRP u pacjentów, którzy wcześniej otrzymywali leczenie przeciwnowotworowe.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Działania niepożądane
Ryzyko krwotoku może zwiększać się podczas jednoczesnego stosowania leków przeciwpłytkowych lub przeciwzakrzepowych. Jeśli dojdzie do krwotoku, pacjentów należy leczyć zgodnie ze wskazaniami (patrz punkt 4.4). Zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF) / zaburzenia czynności lewej komory W przebiegu leczenia trametynibem gdy lek był stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem, zgłaszano zmniejszenie LVEF. W badaniach klinicznych średni czas do pierwszego wystąpienia zaburzeń czynności lewej komory, niewydolności serca i zmniejszenia LVEF wynosił między 2 a 5 miesięcy. W zbiorczej populacji do oceny bezpieczeństwa otrzymującej trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem zmniejszoną LVEF zgłaszano u 6% (65/1076) pacjentów, przy czym większość przypadków przebiegała bezobjawowo i była odwracalna. Pacjenci z LVEF poniżej przyjętej w danym ośrodku dolnej granicy normy nie byli włączani do badań klinicznych z trametynibem.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Działania niepożądane
Należy zachować ostrożność podczas stosowania trametynibu u pacjentów z zaburzeniami mogącymi pogarszać czynność lewej komory serca (patrz punkty 4.2 i 4.4). Gorączka W badaniach klinicznych z trametynibem stosowanym w monoterapii i w skojarzeniu z dabrafenibem zgłaszano występowanie gorączki; jednak, częstość występowania i nasilenie gorączki zwiększają się w leczeniu skojarzonym. Należy zapoznać się z treścią punktu 4.4 i 4.8 ChPL dabrafenibu. Zdarzenia dotyczące wątroby W badaniach klinicznych z trametynibem stosowanym w monoterapii i w skojarzeniu z dabrafenibem zgłaszano występowanie działań niepożądanych dotyczących wątroby, z których najczęstszymi były zwiększenia aktywności AlAT i AspAT, w większości przypadków stopnia 1 lub 2. U pacjentów otrzymujących monoterapię trametynibem ponad 90% tych zdarzeń dotyczących wątroby wystąpiło w ciągu pierwszych 6 miesięcy leczenia.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Działania niepożądane
Zdarzenia dotyczące wątroby odnotowywano w badaniach klinicznych podczas monitorowania odpowiednich wartości co cztery tygodnie. Zaleca się, by przez 6 miesięcy u pacjentów otrzymujących monoterapię trametynibem lub leczenie skojarzone z dabrafenibem monitorować czynność wątroby co cztery tygodnie. Monitorowanie czynności wątroby można później kontynuować w zależności od wskazań klinicznych (patrz punkt 4.4). Nadciśnienie tętnicze Zgłaszano przypadki zwiększenia ciśnienia tętniczego w związku ze stosowaniem trametynibu w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem u pacjentów z wcześniejszym nadciśnieniem oraz bez nadciśnienia. Należy zmierzyć ciśnienie tętnicze przed leczeniem oraz monitorować je podczas leczenia, a w przypadku wystąpienia nadciśnienia tętniczego zastosować odpowiednią standardową terapię (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Działania niepożądane
Śródmiąższowa choroba płuc/zapalenie płuc U pacjentów leczonych trametynibem lub w skojarzeniu z dabrafenibem może wystąpić śródmiąższowa choroba płuc lub zapalenie płuc. W oczekiwaniu na wyniki badań diagnostycznych, należy przerwać leczenie trametynibem u pacjentów z podejrzeniem śródmiąższowej choroby płuc lub zapalenia płuc, w tym pacjentów z nowymi lub nasilającymi się objawami ze strony płuc, w tym kaszlem, dusznością, niedotlenieniem, wysiękiem opłucnowym lub naciekami. Należy całkowicie zaprzestać leczenia trametynibem u pacjentów, u których rozpoznano śródmiąższową chorobę płuc lub zapalenie płuc w związku z leczeniem (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zaburzenia widzenia W przebiegu leczenia trametynibem obserwowano zaburzenia widzenia, w tym odwarstwienie nabłonka barwnikowego siatkówki (RPED) i niedrożność naczyń żylnych siatkówki (RVO).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Działania niepożądane
W badaniach klinicznych trametynibu zgłaszano występowanie takich objawów, jak niewyraźne widzenie, zmniejszenie ostrości wzroku i inne zaburzenia widzenia (patrz punkty 4.2 i 4.4). Wysypka W zbiorczej populacji do oceny bezpieczeństwa w badaniach z trametynibem stosowanym w monoterapii obserwowano wysypkę u około 60% pacjentów oraz u około 24% pacjentów w badaniach z leczeniem skojarzonym trametynibem z dabrafenibem. W większości przypadków była ona stopnia 1. lub 2. i nie było konieczne przerwanie leczenia ani zmniejszenie dawki (patrz punkty 4.2 i 4.4). Rabdomioliza U pacjentów leczonych trametynibem w monoterapii lub w kombinacji z dabrafenibem obserwowano rabdomiolizę. Objawy rabdomiolizy wymagają odpowiedniej oceny klinicznej i leczenia (patrz punkt 4.4). Zapalenie trzustki Po zastosowaniu dabrafenibu w skojarzeniu z trametynibem zgłaszano występowanie zapalenia trzustki. Należy zapoznać się z treścią ChPL dabrafenibu.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Działania niepożądane
Niewydolność nerek Po zastosowaniu dabrafenibu w skojarzeniu z trametynibem zgłaszano występowanie niewydolności nerek. Należy zapoznać się z treścią ChPL dabrafenibu. Specjalne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku W badaniu fazy III z udziałem pacjentów z nieoperacyjnym czerniakiem lub czerniakiem z przerzutami (n = 211), 49 pacjentów (23%) było w wieku ≥ 65 lat, a 9 pacjentów (4%) w wieku ≥ 75 lat. Odsetek pacjentów, u których występowały działania niepożądane i ciężkie działania niepożądane był podobny u pacjentów wieku < 65 lat i ≥ 65 lat. Pacjenci w wieku ≥ 65 lat byli bardziej narażeni na występowanie działań niepożądanych prowadzących do całkowitego zaprzestania leczenia produktem leczniczym, zmniejszenia dawki i przerwania leczenia niż pacjenci w wieku < 65 lat. W zbiorczej populacji poddanej ocenie bezpieczeństwa, w której trametynib był podawany w skojarzeniu z dabrafenibem (n = 1076) 265 pacjentów (25%) było w wieku  65 lat; 62 pacjentów (6%) było w wieku  75 lat.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Działania niepożądane
Odsetek pacjentów, u których wystąpiły zdarzenia niepożądane (AE) był podobny wśród osób w wieku < 65 lat i osób  65 lat we wszystkich badaniach. Istniało większe prawdopodobieństwo, że pacjenci w wieku  65 lat doświadczą ciężkich zdarzeń niepożądanych (SAE) i zdarzeń niepożądanych (AE) prowadzących do trwałego odstawienia produktu leczniczego, zmniejszenia jego dawki i przerwania leczenia niż pacjenci w wieku < 65 lat. Zaburzenia czynności nerek Nie jest konieczne dostosowanie dawkowania u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2). Należy zachować ostrożność podczas stosowania trametynibu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zaburzenia czynności wątroby Nie jest konieczne dostosowanie dawkowania u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Działania niepożądane
Należy zachować ostrożność podczas stosowania trametynibu u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i 4.4). Trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem u pacjentów z przerzutami do mózgu Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność leczenia skojarzonego trametynibem i dabrafenibem było oceniane w wielokohortowym, otwartym badaniu II fazy u pacjentów z czerniakiem z mutacją BRAF V600, który rozwinął przerzuty do mózgu. Profil bezpieczeństwa obserwowany o tych pacjentów wydaje się spójny z połączonym profilem bezpieczeństwa leczenia skojarzonego. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W badaniach klinicznych dotyczących monoterapii trametynibem odnotowano jeden przypadek przypadkowego przedawkowania; pojedyncza dawka wynosiła 4 mg. Nie zgłaszano zdarzeń niepożądanych w następstwie tego przedawkowania. W badaniach klinicznych z leczeniem skojarzonym trametynibem i dabrafenibem 11 pacjentów zgłosiło przedawkowanie trametynibu (4 mg); nie zgłoszono żadnych ciężkich zdarzeń niepożądanych (SAE). Nie istnieje swoiste leczenie w razie przedawkowania. W razie przedawkowania u pacjenta należy zastosować leczenie objawowe oraz odpowiednie monitorowanie.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwnowotworowe, inhibitory kinazy białkowej, inhibitory kinazy białkowej aktywowanej mitogenami (MEK), kod ATC: L01EE01 Mechanizm działania Trametynib jest odwracalnym, wysoce selektywnym, allosterycznym inhibitorem aktywacji i aktywności kinaz białkowych aktywowanych mitogenami (MEK1 i MEK2) regulowanych sygnałami zewnątrzkomórkowymi. Białka MEK są komponentami szlaku sygnałowego kinaz regulowanych sygnałami zewnątrzkomórkowymi (ERK). W czerniaku i w innych nowotworach szlak ten jest często aktywowany przez białka powstałe w wyniku mutacji genu BRAF, które aktywują kinazy MEK. Trametynib hamuje aktywację kinaz MEK przez białka BRAF i hamuje aktywność kinaz MEK. Trametynib hamuje wzrost linii komórkowej czerniaka z mutacją BRAF V600 i wykazuje działanie przeciwnowotworowe w modelach zwierzęcych czerniaka z mutacją BRAF V600. Leczenie skojarzone z dabrafenibem Dabrafenib jest inhibitorem kinaz RAF.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Mutacje onkogenne w BRAF prowadzą do konstytutywnej aktywacji szlaku RAS/RAF/MEK/ERK. Zatem trametynib i dabrafenib hamują dwie kinazy tego szlaku, MEK i RAF, i dlatego ich skojarzenie zapewnia jednoczesne zahamowanie szlaku. Skojarzenie trametynibu z dabrafenibem wykazało działanie przeciwnowotworowe w liniach komórek czerniaka z mutacją BRAF V600 in vitro i opóźnia wytworzenie oporności in vivo w heteroprzeszczepach czerniaka z mutacją BRAF V600. Określenie statusu mutacji BRAF Przed rozpoczęciem stosowania trametynibu lub trametynibu w skojarzeniu z dabrafenibem u pacjentów konieczne jest potwierdzenie zwalidowanym testem statusu mutacji BRAF V600 w guzie. W badaniach klinicznych przeprowadzono centralne oznaczenie w kierunku mutacji BRAF V600, przy użyciu testu mutacji BRAF, w najnowszej dostępnej próbce guza.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Materiał z ogniska pierwotnego lub przerzutowego oceniano przy użyciu zwalidowanego testu opartego na reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) opracowanego przez firmę Response Genetics Inc. Test został opracowany specjalnie do różnicowania mutacji V600E i V600K. Do udziału w badaniu kwalifikowali się tylko pacjenci z nowotworami, w których stwierdzono mutacje BRAF V600E lub V600K. Następnie wszystkie próbki od pacjentów zostały ponownie zbadane zwalidowanym testem bioMerieux (bMx) THxID BRAF, któremu przyznano znak CE. Test bMx THxID BRAF jest swoistym dla allelu testem PCR wykonywanym na DNA pochodzącego z tkanki nowotworowej FFPE. Test ten zaprojektowano do wykrywania mutacji BRAF V600E i V600K z wysoką czułością (do 5% sekwencji V600E i V600K na podłożu sekwencji typu dzikiego przy użyciu DNA wyekstrahowanego z tkanki FFPE).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W nieklinicznych oraz klinicznych badaniach z zastosowaniem retrospektywnych dwukierunkowych analiz sekwencjonowania metodą Sangera wykazano, że test ten wykrywa również rzadziej występującą mutację BRAF V600D oraz mutację V600E/K601E z niższą czułością. W przypadku próbek pochodzących z badań nieklinicznych oraz klinicznych (n = 876), w których stwierdzono mutację w teście THxID BRAF i które następnie poddano sekwencjonowaniu przy użyciu metody referencyjnej, swoistość testu wyniosła 94%. Działanie farmakodynamiczne Trametynib hamował ufosforylowane kinazy ERK w liniach komórkowych guza czerniaka z mutacją BRAF i modelach ksenograftów czerniaka. U pacjentów z czerniakiem z mutacjami BRAF i NRAS, podawanie trametynibu powodowało zależne od dawki zmiany stężenia biomarkerów w tkance guza, w tym hamowanie ufosforylowanych kinaz ERK, hamowanie białka Ki67 (markera proliferacji komórek) i zwiększenie stężenia białka p27 (markera apoptozy).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Średnie stężenie trametynibu obserwowane po wielokrotnym podaniu dawki 2 mg raz na dobę przekracza docelowe stężenie niekliniczne przy 24-godzinnym odstępie dawkowania, zapewniając w ten sposób trwałe hamowanie szlaku sygnałowego kinaz MEK. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Czerniak nieoperacyjny lub czerniak z przerzutami W badaniach klinicznych oceniano tylko pacjentów ze skórną postacią czerniaka. Nie analizowano skuteczności u pacjentów z czerniakiem gałki ocznej i czerniakiem błon śluzowych.  Trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem Pacjenci bez wcześniejszego leczenia Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania zalecanej dawki trametynibu (2 mg raz na dobę) w skojarzeniu z dabrafenibem (150 mg dwa razy na dobę) w leczeniu dorosłych pacjentów z nieoperacyjnym lub rozsianym czerniakiem z mutacją BRAF V600 były przedmiotem dwóch badań III fazy i jednego pomocniczego badania fazy I/II.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
MEK115306 (COMBI-d): MEK115306 było randomizowanym badaniem III fazy prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, porównującym skojarzenie dabrafenibu i trametynibu z dabrafenibem i placebo w leczeniu pierwszego rzutu u pacjentów z nieoperacyjnym (stadium IIIC) lub rozsianym (stadium IV) czerniakiem skóry z mutacją BRAF V600E/K. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania był czas przeżycia wolny od progresji choroby (PFS), a najważniejszym drugorzędowym punktem końcowym był czas całkowitego przeżycia (OS). Stratyfikacja pacjentów była oparta na aktywności dehydrogenazy mleczanowej (LDH) (> górnej granicy normy (GGN) w porównaniu z  GGN) i mutacji BRAF (V600E w por. z V600K). Łącznie 423 pacjentów przydzielono losowo w stosunku 1:1 do leczenia skojarzonego (n = 211) lub leczenia dabrafenibem (n = 212). Większość pacjentów było rasy kaukaskiej (> 99%) i płci męskiej (53%), a mediana wieku wyniosła 56 lat (28% pacjentów było w wieku  65 lat).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U większości pacjentów choroba była w stadium IVM1c (67%), aktywność LDH była  GGN (65%), stan sprawności w skali ECOG (ang. Eastern Cooperative Oncology Group) wynosił 0 (72%) i większość pacjentów (73%) miała przerzuty choroby do narządów trzewnych na początku badania. U większości pacjentów (85%) występowała mutacja BRAF V600E. Pacjenci z przerzutami do mózgu nie byli włączeni do badania. Medianę OS i oszacowane wskaźniki przeżycia 1-rocznego, 2-letniego, 3-letniego, 4-letniego i 5-letniego przedstawiono w Tabeli 6. W analizie OS przeprowadzonej po 5 latach mediana OS w grupie leczenia skojarzonego była o około 7 miesięcy dłuższa niż w przypadku monoterapii dabrafenibem (25,8 miesiąca w porównaniu z 18,7 miesiąca) przy wskaźnikach przeżycia 5-letniego wynoszących 32% dla leczenia skojarzonego w porównaniu z 27% dla monoterapii dabrafenibem (Tabela 6, Rycina 1). Krzywa Kaplana-Meiera dla OS wydaje się stabilizować od roku 3. do 5. (patrz Rycina 1).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wskaźnik 5-letniego przeżycia całkowitego wyniósł 40% (95% CI: 31,2; 48,4) w grupie z leczeniem skojarzonym w porównaniu z 33% (95% CI: 25,0; 41,0) w grupie monoterapii dabrafenibem u pacjentów z prawidłową wyjściową aktywnością dehydrogenazy mleczanowej oraz 16% (95% CI: 8,4; 26,0) w grupie leczenia skojarzonego w porównaniu z 14% (95% CI: 6,8; 23,1) w grupie monoterapii dabrafenibem u pacjentów z podwyższoną wyjściową aktywnością dehydrogenazy mleczanowej. Tabela 6 Wyniki dotyczące przeżycia całkowitego w badaniu MEK115306 (COMBI-d)

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Analiza OS (data odcięcia danych:12 stycznia 2015 r.) Analiza 5-letniego OS(data odcięcia danych: 10 grudnia 2018 r.)
Dabrafenib + Trametynib(n=211) Dabrafenib + Placebo(n=212) Dabrafenib + Trametynib(n=211) Dabrafenib+ Placebo(n=212)
Liczba pacjentów
Zgon (zdarzenie), n (%) 99 (47) 123 (58) 135 (64) 151 (71)
Szacunkowa wartość OS (miesiace)
Mediana (95% CI) 25,1(19,2; NR) 18,7(15,2; 23,7) 25,8(19,2; 38,2) 18,7(15,2; 23,1)
Współczynnikryzyka (95% CI) 0,71(0,55; 0,92) 0,80(0,63; 1,01)
Wartość p 0,011 NA
Szacunkowe przeżycie całkowite, % (95% CI) Dabrafenib + Trametynib (n=211) Dabrafenib + Placebo (n=212)
Po 1 roku 74 (66,8; 79,0) 68 (60,8; 73,5)
Po 2 latach 52 (44,7; 58,6) 42 (35,4; 48,9)
Po 3 latach 43 (36,2; 50,1) 31 (25,1; 37,9)
Po 4 latach 35 (28,2; 41,8) 29 (22,7; 35,2)
Po 5 latach 32 (25,1; 38,3) 27 (20,7; 33,0)
NR = Nie osiągnięto, NA = Nie dotyczy

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Funkcja szacunkowej wartości przeżycia Rycina 1 Krzywe Kaplana-Meiera dla czasu całkowitego przeżycia w badaniu MEK115306 (populacja ITT) Dabrafenib + Trametynib Dabrafenib + Placebo 1,0 0,8 0,6 0,4 0,2 0,0 0 6 12 18 24 30 36 42 48 54 60 66 72 78 Czas od randomizacji (miesiące)
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dabrafenib + Trametynib 211 188 145 113 98 86 79 71 63 60 57 54 12 0
Dabrafenib + Placebo 212 175 137 104 84 69 60 56 54 51 50 46 10 0
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci narażeni na ryzyko: Poprawa PFS, pierwszorzędowego punktu końcowego, utrzymywała się w okresie 5 lat w grupie otrzymującej leczenie skojarzone w porównaniu z monoterapią dabrafenibem. Poprawę obserwowano także w odniesieniu do całkowitego odsetka odpowiedzi (ORR) oraz odnotowano także dłuższy czas trwania odpowiedzi (DoR) w grupie otrzymującej leczenie skojarzone w porównaniu monoterapią dabrafenibem (Tabela 7). Tabela 7 Wyniki dotyczące skuteczności w badaniu MEK115306 (COMBI-d)

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Analiza pierwotna(data odcięcia danych: 26 sierpnia 2013 r.) Analiza zaktualizowana(data odcięcia danych: 12 stycznia 2015 r.) Analiza po 5 latach(data odcięcia danych: 10 grudnia 2018 r.)
Punkt końcowy Dabrafenib+Trametynib (n=211) Dabrafenib+Placebo (n=212) Dabrafenib+Trametynib (n=211) Dabrafenib+Placebo (n=212) Dabrafenib+Trametynib (n=211) Dabrafenib+Placebo (n=212)
PFSa
Progresja choroby lub zgon, n (%) 102 (48) 109 (51) 139 (66) 162 (76) 160 (76) 166 (78)
Mediana PFS (miesiące) (95% CI) 9,3(7,7; 11,1) 8,8(5,9; 10,9) 11,0(8,0; 13,9) 8,8(5,9; 9,3) 10,2(8,1; 12,8) 8,8(5,9; 9,3)
Współczynnik ryzyka% (95% CI) 0,75(0,57; 0,99) 0,67(0,53; 0,84) 0,73(0,59; 0,91)
Wartość p 0,035 <0,001f NA
ORRb(95% CI) 67(59,9; 73,0) 51(44,5; 58,4) 69(61,8; 74,8) 53(46,3; 60,2) 69(62,5; 75,4) 54(46,8; 60,6)
Różnica ORR (95% CI) 15e (5,9; 24,5) 15e (6,0; 24,5) NA
Wartość p 0,0015 0,0014f NA
Mediana DoRc (miesiące) (95% CI) 9,2d (7,4; NR) 10,2d (7,5; NR) 12,9(9,4; 19,5) 10,6(9,1; 13,8) 12,9(9,3; 18,4) 10,2(8,3; 13,8)
a – Czas przeżycia wolnego od progresji choroby (w ocenie badacza)b – Całkwity odsetek odpowiedzi = odpowiedź całkowita + odpowiedź częściowac – Czas trwania odpowiedzid – W chwili zgłaszania większość (≥59%) odpowiedzi w ocenie badacza nadal trwałae – Różnica w ORR obliczana na podstawie wyniku ORR bez zaokrągleniaf –Zaktualizowana analiza nie była zaplanowana a priori, a wartość p nie została skorygowana o wielokrotność testowaniaNR = Nie osiągnięto NA = Nie dotyczy

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
MEK116513 (COMBI-v): Badanie MEK116513 było randomizowanym, otwartym badaniem III fazy z 2 grupami leczenia, porównującym skojarzenie dabrafenibu i trametynibu z monoterapią wemurafenibem w leczeniu czerniaka nieoperacyjnego lub z przerzutami z mutacją BRAF V600. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania był OS, a najważniejszym drugorzędowym punktem końcowym było PFS. Stratyfikacja pacjentów była oparta na aktywności dehydrogenazy mleczanowej (LDH) (> górnej granicy normy (GGN) w porównaniu z  GGN) i mutacji BRAF (V600E w por. z V600K). Łącznie 704 pacjentów przydzielono losowo w stosunku 1:1 do leczenia skojarzonego lub leczenia wemurafenibem. Większość pacjentów było rasy kaukaskiej (> 96%) i płci męskiej (55%), a mediana wieku wyniosła 55 lat (24% pacjentów było w wieku  65 lat).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U większości pacjentów choroba była w stadium IV M1c (ogółem 61%), aktywność LDH była  GGN (67%), stan sprawności w skali ECOG wynosił 0 (70%) i większość pacjentów (78%) miała przerzuty choroby do narządów trzewnych na początku badania. Łącznie na początku badania u 54% pacjentów występowały < 3 miejsca zajęte przez chorobę. U większości pacjentów (89%) występował czerniak z mutacją BRAF V600E. Pacjenci z przerzutami do mózgu nie byli włączeni do badania. Medianę OS i szacunkowe wskaźniki przeżycia 1-rocznego, 2-letniego, 3-letniego, 4-letniego i 5-letniego przedstawiono w Tabeli 8. W analizie OS po 5 latach mediana OS w przypadku grupy z leczeniem skojarzonym była o około 8 miesięcy dłuższa niż mediana OS w przypadku monoterapii wemurafenibem (26,0 miesięcy w porównaniu z 17,8 miesiąca) przy wskaźniku przeżycia 5-letniego wynoszącym 36% dla leczenia skojarzonego w porównaniu z 23% dla monoterapii wemurafenibem (Tabela 8, Rycina 2).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Krzywa Kaplana-Meiera dla OS wydaje się stabilizować od roku 3. do 5. (patrz Rycina 2). Wskaźnik 5-letniego przeżycia całkowitego wyniósł 46% (95% CI: 38,8; 52,0) w grupie leczenia skojarzonego w porównaniu z 28% (95% CI: 22,5; 34,6) w grupie monoterapii wemurafenibem u pacjentów z prawidłową wyjściową aktywnością dehydrogenazy mleczanowej oraz 16% (95% CI: 9,3; 23,3) w grupie leczenia skojarzonego w porównaniu z 10% (95% CI: 5,1; 17,4) w grupie monoterapii wemurafenibem u pacjentów z podwyższoną wyjściową aktywnością dehydrogenazy mleczanowej. Tabela 8 Wyniki dotyczące przeżycia całkowitego w badaniu MEK116513 (COMBI-v)

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Analiza OS (data odcięcia danych:13 marca 2015 r.) Analiza 5-letniego OS(data odcięcia danych: 08 października 2018 r.)
Dabrafenib + Trametynib (n=352) Wemurafenib (n=352) Dabrafenib + Trametynib (n=352) Wemurafenib (n=352)
Liczba pacjentów
Zgon (zdarzenie), n (%) 155 (44) 194 (55) 216 (61) 246 (70)
Szacunkowa wartość OS (miesiące)
Mediana (95% CI) 25,6(22,6; NR) 18,0(15,6; 20,7) 26,0(22,1; 33,8) 17,8(15,6; 20,7)
Dostosowany współczynnik ryzyka (95% CI) 0,66(0,53; 0,81) 0,70(0,58; 0,84)
Wartość p <0,001 NA
Szacunkowe przeżyciecałkowite, % (95% CI) Dabrafenib + Trametynib (n=352) Wemurafenib (n=352)
Po 1 roku 72 (67, 77) 65 (59; 70)
Po 2 latach 53 (47,1; 57,8) 39 (33,8; 44,5)
Po 3 latach 44 (38,8; 49,4) 31 (25,9; 36,2)
Po 4 latach 39 (33,4; 44,0) 26 (21,3; 31,0)
Po 5 latach 36 (30,5; 40,9) 23 (18,1; 27,4)
NR = Nie osiągnięto, NA = Nie dotyczy

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 2 Krzywe Kaplana-Meiera dla zaktualizowanej analizy OS w badaniu MEK116513 Dabrafenib + Trametynib Wemurafenib Funkcja szacunkowej wartości przeżycia 1,0 0,8 0,6 0,4 0,2 0,0 0 6 12 18 24 30 36 42 48 54 60 66 72 78 Czas od randomizacji (miesiące)
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dabrafenib + Trametynib352 311 246 201 171 151 140 130 118 109 104 49 4 0
Wemurafenib352 287 201 154 120 104 94 86 78 72 65 30 1 0
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci narażeni na ryzyko: Poprawa PFS, pierwszorzędowego punktu końcowego, utrzymywała się przez okres 5 lat w grupie otrzymującej leczenie skojarzone w porównaniu z monoterapią wemurafenibem. Poprawę obserwowano także w odniesieniu do ORR, a w grupie leczenia skojarzonego odnotowano także dłuższy DoR w porównaniu z monoterapią wemurafenibem (Tabela 9). Tabela 9 Wyniki dotyczące skuteczności w badaniu MEK116513 (COMBI-v)

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Analiza pierwotna (Data odcięcia danych: 17 kwietnia 2014 r.) Analiza po 5 latach (Data odcięcia danych: 08 października 2018 r.)
Punkt końcowy Dabrafenib + Trametynib(n=352) Wemurafenib (n=352) Dabrafenib + Trametynib(n=352) Wemurafenib (n=352)
PFSa
Progresja choroby lub zgon,n (%) 166 (47) 217 (62) 257 (73) 259 (74)
Mediana PFS(miesiące) (95 % CI) 11,4(9,9; 14,9) 7,3(5,8; 7,8) 12,1(9,7; 14,7) 7,3(6,0; 8,1)
Współczynnik ryzyka(95 % CI) 0,56(0,46; 0,69) 0,62(0,52; 0,74)
Wartość p <0,001 NA
ORRb %(95 % CI) 64(59,1; 69,4) 51(46,1; 56,8) 67(62,2; 72,2) 53(47,2; 57,9)
Różnica w ORR (%)(95 % CI) 13(5,7; 20,2) NA
Wartość p 0,0005 NA
Mediana DoRc (miesiące)(95 % CI) 13,8d (11,0; NR) 7,5d (7,3; 9,3) 13,8(11,3; 18,6) 8,5(7,4; 9,3)
a – Przeżycie wolne od progresji choroby (w ocenie badacza)b – Całkowity odsetek odpowiedzi = odpowiedź całkowita + odpowiedź częściowac – Czas trwania odpowiedzid – W chwili zgłaszania większość (59% dla skojarzenia dabrafenibu z trametynibem oraz 42% dla wemurafenibu) odpowiedzi w ocenie badacza nadal trwałaNR = Nie osiągnięto NA = Nie dotyczy

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wcześniejsze leczenie inhibitorem BRAF Istnieją ograniczone dane od pacjentów przyjmujących skojarzenie trametynibu z dabrafenibem, u których doszło do progresji podczas wcześniejszego stosowania inhibitora BRAF. Do części B badania BRF113220 włączono kohortę 26 pacjentów, u których doszło do progresji podczas leczenia inhibitorem BRAF. Skojarzenie trametynibu w dawce 2 mg raz na dobę z dabrafenibem w dawce 150 mg dwa razy na dobę wykazało ograniczoną aktywność kliniczną u pacjentów, u których doszło wcześniej do progresji podczas stosowania inhibitora BRAF (patrz punkt 4.4). Potwierdzony wskaźnik odpowiedzi w ocenie badacza wyniósł 15% (95 % CI: 4,4; 34,9), a mediana PFS wyniosła 3,6 miesięcy (95% CI: 1,9; 5,2). Podobne wyniki obserwowano u 45 pacjentów, którzy przeszli z monoterapii dabrafenibem na leczenie skojarzone trametynibem w dawce 2 mg raz na dobę i dabrafenibem w dawce 150 mg dwa razy na dobę w części C tego badania.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U tych pacjentów obserwowano 13% (95% CI: 5,0; 27,0) potwierdzony wskaźnik odpowiedzi przy medianie PFS wynoszącej 3,6 miesięcy (95% CI: 2, 4). Pacjenci z przerzutami do mózgu Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania trametynibu w skojarzeniu z dabrafenibem u pacjentów z czerniakiem z mutacją BRAF i przerzutami do mózgu były badane w nierandomizowanym, otwartym, wieloośrodkowym badaniu II fazy (badanie COMBI-MB). Łącznie 125 pacjentów zostało włączonych do czterech kohort:  Kohorta A: pacjenci z czerniakiem z mutacją BRAFV600E z bezobjawowymi przerzutami do mózgu, bez wcześniejszej terapii miejscowej ukierunkowanej na mózg i ze stanem sprawności wg ECOG wynoszącym 0 lub 1.  Kohorta B: pacjenci z czerniakiem z mutacją BRAFV600E z bezobjawowymi przerzutami do mózgu, z wcześniejszą terapią miejscową ukierunkowaną na mózg i stanem sprawności wg ECOG wynoszącym 0 lub 1.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
 Kohorta C: pacjenci z czerniakiem z mutacją BRAFV600D/K/R z bezobjawowymi przerzutami do mózgu, z wcześniejszą terapią miejscową ukierunkowaną na mózg lub bez takiej terapii i ze stanem sprawności wg ECOG wynoszącym 0 lub 1.  Kohorta D: pacjenci z czerniakiem z mutacją BRAFV600D/E/K/R z bezobjawowymi przerzutami do mózgu, z wcześniejszą terapią miejscową ukierunkowaną na mózg lub bez takiej terapii i ze stanem sprawności wg ECOG wynoszącym 0 lub 1 lub 2. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania była odpowiedź śródczaszkowa w Kohorcie A, definiowana jako odsetek pacjentów z potwierdzoną odpowiedzią śródczaszkową oceniana przez badacza na podstawie zmodyfikowanych kryteriów oceny odpowiedzi w guzach litych (ang. Response Evaluation Criteria in Solid Tumors, RECIST) wersja 1.1. Odpowiedź śródczaszkowa oceniana przez badacza w Kohortach B, C i D stanowiła drugorzędowe punkty końcowe badania.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Z uwagi na małą wielkość próby znajdującą odzwierciedlenie w szerokich 95% przedziałach ufności, wyniki uzyskane w Kohortach B, C i D należy interpretować z zachowaniem ostrożności. Wyniki dotyczące skuteczności podsumowano w Tabeli 10. Tabela 10 Dane dotyczące skuteczności na podstawie oceny badacza w badaniu COMBI-MB

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Populacja wszystkich leczonych pacjentów
Punkty końcowe/ ocena Kohorta A N=76 Kohorta B N=16 Kohorta C N=16 Kohorta D N=17
Odsetek odpowiedzi śródczaszkowej, % (95 % CI)
59%(47,3; 70,4) 56%(29,9; 80,2) 44%(19,8; 70,1) 59%(32,9; 81,6)
Czas trwania odpowiedzi śródczaszkowej, mediana, miesiące (95% CI)
6,5(4,9; 8,6) 7,3(3,6; 12,6) 8,3(1,3; 15,0) 4,5(2,8; 5,9)
Całkowity odsetek odpowiedzi, % (95% CI)
59%(47,3; 70,4) 56%(29,9; 80,2) 44%(19,8; 70,1) 65%(38,3; 85,8)
Przeżycie wolne od progresji choroby, mediana, miesiące (95% CI)
5,7(5,3; 7,3) 7,2(4,7; 14,6) 3,7(1,7; 6,5) 5,5(3,7; 11,6)
Przeżycie całkowite, mediana, miesiące (95% CI)
10,8(8,7; 17,9) 24,3(7,9; NR) 10,1(4,6; 17,6) 11,5(6,8; 22,4)
CI = przedział ufności NR = nie osiągnięto

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
 Monoterapia trametynibem Pacjenci nieleczeni wcześniej Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania trametynibu u pacjentów z czerniakiem nieoperacyjnym lub z przerzutami z mutacją BRAF (V600E i V600K) oceniano w otwartym, randomizowanym badaniu fazy III (MEK114267 [METRIC]). U pacjentów konieczna była ocena statusu mutacji BRAF V600. Pacjentów (n = 322) wcześniej nieleczonych lub otrzymujących wcześniej jeden schemat chemioterapii z powodu choroby rozsianej [populacja zgodna z zamiarem leczenia ( ang. intent to treat , ITT)] randomizowano w stosunku 2:1 do grupy otrzymującej trametynib w dawce 2 mg raz na dobę lub chemioterapię (dakarbazyna 1000 mg/m 2 raz na 3 tygodnie lub paklitaksel w dawce 175 mg/m 2 raz na 3 tygodnie). Leczenie wszystkich pacjentów kontynuowano do wystąpienia progresji choroby, zgonu lub wycofania z badania.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pierwszorzędowym punktem końcowym badania była ocena skuteczności trametynibu w porównaniu z chemioterapią w odniesieniu do PFS u pacjentów z zaawansowanym czerniakiem lub czerniakiem z przerzutami z mutacją BRAF V600E/K bez wcześniejszych przerzutów do mózgu (n = 273), określanych jako populacja poddawana podstawowej analizie skuteczności. Drugorzędowym punktem końcowym był PFS w populacji ITT i OS, całkowity ORR i DoR w populacji poddawanej podstawowej analizie skuteczności i populacji ITT. Pacjenci w grupie otrzymującej chemioterapię mieli możliwość przejścia do grupy leczonej trametynibem po uzyskaniu niezależnego potwierdzenia progresji choroby. Spośród pacjentów, u których potwierdzono progresję choroby w grupie otrzymującej chemioterapię, łącznie 51 pacjentów (47%) przeszło do grupy otrzymującej trametynib. Charakterystyka wyjściowa była zrównoważona między grupami leczenia w populacji poddawanej podstawowej analizie skuteczności i populacji ITT.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W populacji ITT, 54% pacjentów stanowili mężczyźni i wszyscy byli rasy kaukaskiej. Mediana wieku wynosiła 54 lata (22% pacjentów było w wieku  65 lat); wynik w skali oceny sprawności wg ECOG wynosił dla wszystkich pacjentów 0 lub 1; u 3% występowały wcześniej przerzuty do mózgu. U większości pacjentów w populacji ITT (87%) występowała mutacja BRAF V600E, a u 12% mutacja V600K. Większość pacjentów (66%) nie otrzymywała wcześniej chemioterapii z powodu zaawansowanego czerniaka lub czerniaka z przerzutami. Wyniki dotyczące skuteczności w populacji poddawanej podstawowej analizie skuteczności były zgodne z wynikami uzyskanymi w populacji ITT. Z tego powodu w Tabeli 11. przedstawiono tylko dane dotyczące skuteczności w populacji ITT. Na Rycinie 3 przedstawiono krzywe Kaplana-Meiera obrazujące OS w ocenie badacza (analiza typu post-hoc, 20 maja 2013). Tabela 11 Wyniki analizy skuteczności w ocenie badacza (populacja ITT)

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy Trametynib Chemioterapiaa
Czas przeżycia bez progresji choroby (N = 214) (N = 108)
Mediana PFS (miesiące) (95% CI) 4,8(4,3; 4,9) 1,5(1,4; 2,7)
Ryzyko względne(95% CI)Wartość p 0,45(0,33; 0,63)< 0,0001
Całkowity odsetek odpowiedzi (%) 22 8
ITT = populacja zgodna z zamiarem leczenia; PFS = czas przeżycia bez progresji choroby; CI = przedział ufności.a Chemioterapia obejmowała pacjentów otrzymujących dakarbazynę (DTIC) w dawce 1000 mg/m2 raz na 3 tygodnie lub paklitaksel w dawce 175 mg/m2 raz na 3 tygodnie.

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wynik dotyczący PFS był zbieżny w podgrupie pacjentów z czerniakiem z mutacją V600K (HR = 0,50; [95 % CI: 0,18, 1,35], p=0,0788). Przeprowadzono dodatkową analizę OS na podstawie danych zebranych do 20 maja 2013-patrz Tabela 12. Do października 2011 roku 47% pacjentów przeszło do grupy otrzymującej trametynib, natomiast do maja 2013 roku – 65%. Tabela 12 Dane dotyczące czasu przeżycia z analizy podstawowej oraz analiz post-hoc.

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Daty graniczne gromadzenia danych Leczenie Liczba zgonów (%) Mediana liczby miesięcy przeżyciacałkowitego (95% CI) Ryzyko względne (95% CI) Odsetek przeżyć po12 miesiącach(95% CI)
26 października2011 Chemioterapia (n=108) 29 (27) NR 0,54 (0,32; 0,92) NR
Trametynib (n=214) 35 (16) NR NR
20 maja 2013 Chemioterapia (n=108) 67 (62) 11,3 (7,2; 14,8) 0,78 (0,57; 1,06) 50 (39; 59)
Trametynib (n=214) 137(64) 15,6 (14,0;17,4) 61 (54; 67)
NR = nie osiągnięto (ang. not reached)

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 3 Krzywe Kaplana-Meiera obrazujące przeżycie całkowite (analiza OS typu ad hoc, 20 maja 2013)
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Terapia u pacjentów leczonych wcześniej inhibitorem BRAF Do badania fazy II bez grupy kontrolnej, mającego na celu ocenę odsetka obiektywnych odpowiedzi na leczenie, bezpieczeństwo i farmakokinetykę stosowania trametynibu w dawce 2 mg raz na dobę u pacjentów z czerniakiem z przerzutami, z mutacją BRAF V600E, V600K lub V600D (MEK113583) włączono dwie osobne kohorty: Kohorta A: pacjenci otrzymujący wcześniej leczenie inhibitorem BRAF oraz otrzymujący lub nieotrzymujący wcześniej innego leczenia; Kohorta B: pacjenci otrzymujący wcześniej co najmniej 1 schemat chemioterapii lub immunoterapii, bez wcześniejszego leczenia inhibitorem BRAF. W Kohorcie A tego badania nie wykazano skuteczności klinicznej trametynibu u pacjentów, u których wystąpiła progresja podczas wcześniejszego leczenia inhibitorem BRAF.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Leczenie adjuwantowe czerniaka w III stadium zaawansowania Badanie BRF115532 (COMBI-AD) Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania trametynibu w skojarzeniu z dabrafenibem oceniano w wieloośrodkowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionej próby badaniu III fazy kontrolowanym placebo, z udziałem pacjentów ze skórną postacią czerniaka z mutacją BRAF V600 E/K w III stadium zaawansowania (stadium IIIA [przerzuty do węzłów chłonnych >1 mm], IIIB oraz IIIC), po całkowitej resekcji. Pacjenci zostali losowo przydzieleni w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej leczenie skojarzone (dabrafenib 150 mg dwa razy na dobę i trametynib 2 mg raz na dobę) lub dwa placebo przez okres 12 miesięcy. Warunkiem włączenia do badania była całkowita resekcja czerniaka z radykalną limfadenektomią w ciągu 12 tygodni poprzedzających randomizację. Wcześniejsze stosowanie wszelkiego układowego leczenia przeciwnowotworowego, w tym radioterapii nie było dozwolone.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci z wcześniejszym nowotworem złośliwym w wywiadzie spełniali kryteria włączenia, o ile choroba nie występowała u nich przez co najmniej 5 lat. Pacjenci z nowotworami złośliwymi z potwierdzoną obecnością aktywujących mutacji RAS nie spełniali kryteriów włączenia. Stratyfikację pacjentów przeprowadzono z uwzględnieniem obecności mutacji BRAF (V600E lub V600K) i stadium zaawansowania choroby przed zabiegiem chirurgicznym (w zależności od podstopnia w ramach III stadium zaawansowania, wskazującego na różny poziom zajęcia węzłów chłonnych oraz wielkość i owrzodzenie guza pierwotnego) korzystając z 7. edycji systemu klasyfikacji czerniaka wg Amerykańskiego Wspólnego Komitetu ds. Raka (ang. American Joint Committee on Cancer, AJCC). Pierwszorzędowym punktem końcowym było przeżycie bez nawrotu choroby (RFS) oceniane przez badacza, definiowane jako czas od randomizacji do nawrotu choroby lub zgonu z dowolnej przyczyny.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Radiologicznej oceny guza dokonywano co 3 miesiące przez pierwsze dwa lata, a następnie co 6 miesięcy, do stwierdzenia pierwszego nawrotu choroby. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały przeżycie całkowite (OS; najważniejszy drugorzędowy punkt końcowy), czas bez nawrotów (FFR) i przeżycie bez przerzutów odległych (DMFS). Łącznie 870 pacjentów zostało losowo przydzielonych do grupy leczenia skojarzonego (n=438) i do grupy placebo (n=432). Większość pacjentów była rasy białej (99%) i płci męskiej (55%), a mediana wieku wyniosła 51 lat (18% pacjentów było w wieku ≥65 lat). Do badania włączono pacjentów z chorobą o wszystkich podstopniach III stadium zaawansowania przed resekcją; u 18% z tych pacjentów występowało zajęcie węzłów stwierdzane wyłącznie w badaniu mikroskopowym i brak owrzodzenia w guzie pierwotnym. U większości pacjentów występowała mutacja BRAF V600E (91%).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W chwili przeprowadzania analizy pierwotnej mediana czasu trwania obserwacji (od randomizacji do ostatniego kontaktu lub zgonu) wyniosła 2,83 roku w grupie leczenia skojarzonego dabrafenibem i trametynibem oraz 2,75 roku w grupie placebo. Wyniki pierwotnej analizy RFS przedstawiono w Tabeli 13. Badanie wykazało statystycznie znamienną różnicę w odniesieniu do pierwszorzędowego punktu końcowego RFS występującą między grupami terapeutycznymi, mediana RFS wyniosła 16,6 miesiąca w grupie placebo, a w grupie leczenia skojarzonego nie została jeszcze osiągnięta (HR: 0,47; 95% przedział ufności: (0,39; 0,58); p=1,53×10 -14 ). Obserwowana korzyść w odniesieniu do RFS była konsekwentnie wykazywana we wszystkich podgrupach pacjentów, w tym w podgrupach wyodrębnionych ze względu na wiek, płeć i rasę. Wyniki były również spójne w odniesieniu do czynników stratyfikacji obejmujących stadium choroby i typ mutacji BRAF V600.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 13 Wyniki dotyczące RFS w ocenie badacza w badaniu BRF115532 (analiza pierwotna badania COMBI-AD)

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Dabrafenib + Trametynib Placebo
Parametr RFS N=438 N=432
Liczba zdarzeń, n (%) 166 (38%) 248 (57%)
Nawrót 163 (37%) 247 (57%)
Nawrót z przerzutem odległym 103 (24%) 133 (31%)
Zgon 3 (<1%) 1 (<1%)
Mediana (miesiące) NE 16,6
(95% CI) (44,5, NE) (12,7, 22,1)
Współczynnik ryzyka[1] 0,47
(95% CI) (0,39, 0,58)
wartość p[2] 1,53×10-14
Wskaźnik 1-roczny (95% CI) 0,88 (0,85, 0,91) 0,56 (0,51, 0,61)
Wskaźnik 2-letni (95% CI) 0,67 (0,63, 0,72) 0,44 (0,40, 0,49)
Wskaźnik 3-letni (95% CI) 0,58 (0,54, 0,64) 0,39 (0,35, 0,44)
[1] Współczynnik ryzyka otrzymywano ze stratyfikowanego modelu Pike’a.[2] Wartość p otrzymywano z dwustronnego stratyfikowanego logarytmicznego testu rang (czynnikami stratyfikacji były stadium choroby-IIIA w por. z IIIB w por. z IIIC-i typ mutacji BRAF V600-V600E w por. z V600K)NE = niemożliwe do oszacowania

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Na podstawie zaktualizowanych danych przy dodatkowej 29 miesięcznej obserwacji w porównaniu do pierwotnej analizy (minimalna 59 miesięczna obserwacja), korzyść w odniesieniu do RFS została utrzymana przy oszacowanym HR wynoszącym 0,51 (95% CI: (0,42, 0,61) (Rycina 4). Odsetek RFS po pięciu latach wyniósł 52% (95% CI: 48, 58) w grupie leczenia skojarzonego w porównaniu z 36% (95% CI: 32, 41) w grupie placebo. Rycina 4 Krzywe Kaplana-Meiera dla RFS w badaniu BRF115532 (populacja zgodna z zaplanowanym leczeniem (ITT), zaktualizowane wyniki) Grupa N Zdarzenia Mediana, miesiące (95% CI) Dabrafenib + trametynib 438 190 NA (47,9, NA) Placebo 432 262 16,6 (12,7, 22,1) HR dla nawrotu = 0,51 95% CI (0,42, 0,61)
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
1,0 0,9 0,8 Odstetek pacjentów żyjących 0,7 i bez nawrotu 0,6 0,5 0,4 0,3 0,2 0,1 0,0 0 2 4 6 8 10 12 14 16 18 20 22 24 26 28 30 32 34 36 38 40 42 44 46 48 50 52 54 56 58 60 62 64 66 68 70 72 74 76 78 80 Czas od randomizacji Pacjenci narażeni na ryzyko Dabrafenib + Trametynib 438 413 405 391 381 372 354 335 324 298 281 275 262 256 249 242 236 233 229 228 221 217 213 210 204 202 199 195 176 156 133 109 92 Placebo 432 387 322 280 263 243 219 204 199 185 178 175 168 166 164 158 157 151 147 146 143 140 139 137 136 133 133 132 121 115 99 80 69 80 45 38 56 35 26 17 8 6 2 0 13 1 1 2 0 Na podstawie 153 zdarzeń (60 [14%] w grupie leczenia skojarzonego i 93 [22%] w grupie placebo) odpowiadających 26% uzyskanych danych z całkowitej docelowej liczby 597 zdarzeń OS, szacowany współczynnik ryzyka dla OS wyniósł 0,57 (95% CI: 0,42; 0,79; p=0,0006).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wyniki te nie osiągnęły predefiniowanej wartości granicznej dla stwierdzenia znamienności statystycznej w pierwszej analizie okresowej OS (HR=0,50; p=0,000019). Szacunki dotyczące przeżycia po 1 roku i 2 latach od randomizacji wyniosły odpowiednio 97% i 91% w grupie leczenia skojarzonego oraz 94% i 83% w grupie placebo. Niedrobnokomórkowy rak płuca (NDRP) Badanie BRF113928 Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania trametynibu w skojarzeniu z dabrafenibem badano w wieloośrodkowym, nierandomizowanym, otwartym badaniu II fazy z trzema kohortami, do którego włączono pacjentów z NDRP z mutacją BRAF V600E, w stadium IV. Pierwszorzędowym punktem końcowym był ORR oceniany na podstawie RECIST 1.1 oceniane przez badacza. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały DoR, PFS, OS, bezpieczeństwo stosowania i farmakokinetykę populacyjną. ORR, DoR i PFS były również oceniane przez Niezależną Komisję Oceniającą w ramach analizy wrażliwości.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Kohorty włączano sekwencyjnie:  Kohorta A: monoterapia (dabrafenib 150 mg dwa razy na dobę), 84 włączonych pacjentów. 78 pacjentów wcześniej otrzymywało leczenie układowe z powodu rozsianej choroby nowotworowej.  Kohorta B: leczenie skojarzone (dabrafenib 150 mg dwa razy na dobę i trametynib 2 mg raz na dobę), 59 włączonych pacjentów. Pięćdziesięciu siedmiu (57) pacjentów otrzymywało wcześniej 1-3 schematy leczenia układowego z powodu rozsianej choroby nowotworowej. Dwóch (2) pacjentów nie otrzymywało wcześniej żadnego leczenia układowego oraz zostali poddani analizie dla pacjentów włączonych do kohorty C.  Kohorta C: leczenie skojarzone (dabrafenib 150 mg dwa razy na dobę i trametynib 2 mg raz na dobę), 34 włączonych pacjentów. Wszyscy pacjenci otrzymywali produkt leczniczy badany jako terapię pierwszego rzutu w leczeniu rozsianej choroby nowotworowej.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wśród łącznej liczby 93 pacjentów włączonych do kohort B i C otrzymujących leczenie skojarzone, większość stanowili pacjenci rasy białej (>90%), z podobnym odsetkiem kobiet i mężczyzn (odpowiednio 54% i 46%), a mediana wieku wyniosła 64 lata wśród pacjentów otrzymujących leczenie 2-giego lub wyższego rzutu i 68 lat wśród pacjentów otrzymujących leczenie pierwszego rzutu. U większości pacjentów (94%) włączonych do kohort otrzymujących leczenie skojarzone stan sprawności wg ECOG wyniósł 0 lub 1. Dwudziestu sześciu (26) pacjentów (28%) nigdy nie paliło tytoniu. U większości pacjentów występował rak niepłaskonabłonkowy. W populacji wcześniej leczonej 38 osób (67%) otrzymało jeden schemat układowego leczenia przeciwnowotworowego z powodu rozsianego nowotworu. W czasie analizy pierwotnej, pierwszorzędowy punkt końcowy, czyli ORR oceniany przez badacza, w populacji otrzymującej leczenie pierwszego rzutu wyniósł 61,1% (95% CI, 43,5%, 76,9%), a w populacji wcześniej leczonej ORR wyniósł 66,7% (95% CI, 52,9%, 78,6%).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wartości te osiągnęły znamienność statystyczną, aby odrzucić hipotezę zerową, że ORR dla dabrafenibu w skojarzeniu z trametynibem w tej populacji z NDRP był mniejszy lub równy 30%. Wyniki ORR ocenione przez IRC były zgodne z oceną badacza. Ostateczną analizę skuteczności przeprowadzoną 5 lat po podaniu ostatniej dawki u pacjenta przedstawiono w Tabeli 14. Tabela 14 Podsumowanie skuteczności w kohortach otrzymujących leczenie skojarzone, wg oceny badacza i niezależnej oceny radiologicznej

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy Analiza Leczenie skojarzone 1-go rzutun=361 Leczenie skojarzone 2-ego rzutu i dalszen=571
Potwierdzona Przez Badacza 23 (63,9%) 39 (68,4%)
odpowiedź całkowita n (%)(95% CI) Przez IRC (46,2, 79,2)23 (63,9%)(46,2, 79,2) (54,8, 80,1)36 (63,2%)(49,3, 75,6)
Mediana DoR Przez Badacza 10,2 (8,3, 15,2) 9,8 (6,9, 18,3)
Miesiące (95% CI) Przez IRC 15,2 (7,8, 23,5) 12,6 (5,8, 26,2)
Mediana PFS Przez Badacza 10,8 (7,0, 14,5) 10,2 (6,9, 16,7)
Miesiące (95% CI) Przez IRC 14,6 (7,0, 22,1) 8,6 (5,2, 16,8)
Mediana OS Miesiące (95% CI) – 17,3 (12,3, 40,2) 18,2 (14,3, 28,6)
1 Data odcięcia danych: 7 stycznia 2021 r.

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Inne badania – analiza postępowania z gorączką Badanie CPDR001F2301 (COMBI-i) i badanie CDRB436F2410 (COMBI-Aplus) U pacjentów otrzymujących leczenie skojarzone dabrafenibem i trametynibem obserwuje się gorączkę. Pierwsze badania rejestracyjne z leczeniem skojarzonym w nieoperacyjnym lub rozsianym czerniaku (COMBI-d i COMBI-v; N=559 łącznie) oraz w adjuwantowym leczeniu czerniaka (COMBI-AD, N=435) zalecały przerwanie podawania samego dabrafenibu w przypadku wystąpienia gorączki (gorączka ≥38.5ºC). W dwóch kolejnych badaniach w nieoperacyjnym lub rozsianym czerniaku (grupa kontrolna w badaniu COMBI-i, N=264) oraz w adjuwantowym leczeniu czerniaka (COMBI-Aplus, N=552) zalecano przerwanie podawania obu produktów leczniczych, gdy temperatura ciała pacjenta wyniosła ≥38ºC (COMBI-Aplus) lub po wystąpieniu pierwszego objawu gorączki (COMBI-i; COMBI-Aplus w przypadku nawracającej gorączki).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach COMBI-i i COMBI-Aplus odnotowano mniejszą częstość występowania gorączki stopnia 3/4, gorączki z powikłaniami, hospitalizacji z powodu ciężkich zdarzeń niepożądanych gorączki będących przedmiotem szczególnego monitorowania (AESI), czasu spędzonego w stanie gorączki będącej AESI oraz definitywnego odstawienia obu produktów leczniczych z powodu gorączki jako AESI (to ostatnie tylko w leczeniu adjuwantowym) w porównaniu z badaniami COMBI-d, COMBI-v i COMBI-AD. Badanie COMBI-Aplus osiągnęło swój pierwszorzędowy punkt końcowy o zbiorczym odsetku 8,0% (95% CI: 5,9; 10,6) obejmującym występowanie gorączki stopnia 3/4, hospitalizacji z powodu gorączki lub definitywnego zakończenia leczenia z powodu gorączki w porównaniu z 20,0% (95% CI: 16,3; 24,1) w historycznej grupie kontrolnej (COMBI-AD).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań trametynibu we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu czerniaka oraz nowotworów złośliwych (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Trametynib jest wchłaniany po podaniu doustnym, a mediana czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia wynosi 1,5 godziny od przyjęcia dawki. Średnia całkowita biodostępność jednej tabletki w dawce 2 mg wynosi 72% względem mikrodawki dożylnej. Zwiększenie ekspozycji (C max i AUC) po podaniu wielokrotnym było proporcjonalne do dawki. Po podawaniu dawki 2 mg raz na dobę, średnia geometryczna C max , AUC (0-  ) w stanie stacjonarnym i stężenie przed podaniem kolejnej dawki wynosiły odpowiednio 22,2 ng/ml, 370 ng*h/ml i 12,1 ng/ml, przy niewielkim stosunku największego do najmniejszego stężenia (1,8). Zmienność osobnicza w stanie stacjonarnym była niewielka (<28%). Średni współczynnik kumulacji trametynibu po wielokrotnym podawaniu dawki 2 mg raz na dobę wynosił 6,0. Stan stacjonarny osiągnięto przed dniem 15.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Podanie pojedynczej dawki trametynibu z wysokokalorycznym posiłkiem o dużej zawartości tłuszczu skutkowało odpowiednio 70% i 10% zmniejszeniem C max i AUC w porównaniu z podaniem na czczo (patrz punkty 4.2 i 4.5). Dystrybucja Trametynib wiąże się z ludzkimi białkami osocza w 97,4%. Objętość dystrybucji trametynibu wynosi ok. 1200 l po podaniu mikrodawki dożylnej 5  g. Metabolizm W badaniach in vitro i in vivo wykazano, że trametynib jest metabolizowany głównie poprzez samą deacetylację lub deacetylację z monooksygenacją. Deacetylowany metabolit jest dalej metabolizowany poprzez glukuronidację. Utlenianie z udziałem izoenzymów CYP3A4 jest uważane za poboczny szlak metaboliczny. Deacetylacja przebiega z udziałem karboksyloesteraz 1b, 1c i 2, z możliwym współudziałem innych enzymów hydrolitycznych. Po podaniu pojedynczej dawki i wielokrotnych dawek trametynibu, trametynib w postaci niezmienionej jest głównym związkiem krążącym w osoczu.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Średni okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji po podaniu pojedynczej dawki wynosi 127 godzin (5,3 dnia). Klirens trametynibu w osoczu po podaniu dożylnym wynosi 3,21 l/h. Całkowity odzysk dawki był niewielki w ciągu 10-dniowego okresu pobierania materiału (< 50%) po podaniu pojedynczej dawki doustnej trametynibu znakowanego radioaktywnie w postaci roztworu, z uwagi na długi okres półtrwania w fazie eliminacji. Substancja związana z lekiem była wydalana głównie z kałem (> 80% odzysk dawki radioaktywnej) i w mniejszym stopniu z moczem (  19%). Mniej niż 0,1% dawki było wydalane w postaci niezmienionej z moczem. Szczególne populacje pacjentów Zaburzenie czynności wątroby Analiza farmakokinetyki populacyjnej i dane z badania farmakologii klinicznej u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby lub z łagodnym, umiarkowanym lub ciężkim podwyższeniem stężenia bilirubiny i (lub) aktywności AspAT (na podstawie klasyfikacji National Cancer Institute [NCI]) wskazują, że czynność wątroby nie ma istotnego wpływu na klirens trametynibu po podaniu doustnym.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenie czynności nerek Z uwagi na niewielkie wydalanie trametynibu poprzez nerki, zaburzenie czynności nerek nie powinno mieć klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę trametynibu. Farmakokinetykę trametynibu scharakteryzowano u 223 pacjentów włączonych do badań klinicznych trametynibu z łagodnym zaburzeniem czynności nerek i 35 pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek metodą populacyjnej analizy farmakokinetyki. Łagodne i umiarkowane zaburzenie czynności nerek nie miało wpływu na ekspozycję na trametynib (< 6% dla każdej grupy). Brak dostępnych danych na temat pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.2). Pacjenci w podeszłym wieku Na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej (zakres od 19 do 92 lat) stwierdzono, że wiek nie ma istotnego wpływu na farmakokinetykę trametynibu. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku u pacjentów w wieku ≥ 75 lat są ograniczone (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Rasa Brak dostępnych wystarczających danych do oceny potencjalnego wpływu rasy na farmakokinetykę trametynibu, ponieważ dane kliniczne ograniczają się do rasy kaukaskiej. Dzieci i młodzież Nie przeprowadzono badań oceniających farmakokinetykę trametynibu u dzieci i młodzieży. Masa ciała i płeć Na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej stwierdzono, że płeć i masa ciała mają wpływ na klirens trametynibu po podaniu doustnym. Mimo że kobiety o mniejszej masie ciała będą bardziej narażone na lek niż mężczyźni o większej masie ciała, różnice te nie powinny być znaczące klinicznie i nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Interakcje z produktami leczniczymi Wpływ trametynibu na enzymu metabolizujące leki i nośniki: dane in vitro i in vivo sugerują, że prawdopodobieństwo wpływu trametynibu na farmakokinetykę innych produktów leczniczych jest niewielkie. Na podstawie badań in vitro , trametynib nie jest inhibitorem CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2D6 i CYP3A4.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W badaniach in vitro stwierdzono, że trametynib jest inhibitorem CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C19, induktorem CYP3A4 i hamuje nośniki OAT1, OAT3, OCT2, MATE1, OATP1B1, OATP1B3, Pgp i BCRP. Biorąc jednak pod uwagę niewielką dawkę oraz niewielką ekspozycję układową względem wartości hamowania lub pobudzania w warunkach in vitro , trametynibu nie uznaje się za inhibitor lub induktor tych enzymów lub nośników w warunkach in vivo ; nie można jednak wykluczyć przejściowego hamowania substratów BCRP w jelicie (patrz punkt 4.5). Wpływ innych produktów leczniczych na trametynib: Dane in vitro i in vivo sugerują, że prawdopodobieństwo wpływu innych produktów leczniczych na farmakokinetykę trametynibu jest niewielkie. Trametynib nie jest substratem enzymów CYP lub transporterów BCRP, OATP1B1, OATP1B3, OATP2B1, OCT1, MRP2 i MATE1. Trametynib jest in vitro substratem BSEP i nośnika błonowego P-gp.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Mimo, iż jest mało prawdopodobne, by zahamowanie BSEP miało wpływ na ekspozycję na trametynib, nie można wykluczyć zwiększenia stężenia trametynibu po silnym zahamowaniu aktywności wątrobowej P-gp (patrz punkt 4.5). Wpływ trametynibu na inne produkty lecznicze: wpływ wielokrotnych dawek trametynibu na farmakokinetykę w stanie stacjonarnym złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych, noretyndronu i etynyloestradiolu, był oceniany w badanu klinicznym, w którym uczestniczyło 19 pacjentek z guzami litymi. Ekspozycja na noretyndron zwiększyła się o 20%, a ekspozycja na etynyloestradiol była podobna podczas jednoczesnego podawania trametynibu. Na podstawie tych wyników nie należy spodziewać się utraty skuteczności hormonalnych środków antykoncepcyjnych podczas jednoczesnego stosowania monoterapii trametynibem.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Nie przeprowadzono badań działania rakotwórczego trametynibu. Trametynib nie wykazywał genotoksyczności w badaniach oceniających rewersję mutacji u bakterii, aberracje chromosomowe w komórkach ssaków i indukowanie mikrojąder w szpiku kostnym szczurów. Trametynib może zaburzać płodność u kobiet. W badaniach po podaniu dawek wielokrotnych obserwowano zwiększenie częstości tworzenia torbieli pęcherzyków i zmniejszenie ciałka żółtego u samic szczurów po ekspozycji poniżej klinicznego narażenia człowieka na podstawie AUC. Ponadto, u młodych osobników szczura otrzymujących trametynib obserwowano zmniejszenie masy jajników, niewielkie opóźnienia cech dojrzewania płciowego samic (otwarcia pochwy i większej częstości występowania znaczących zakończeń przewodów mlecznych w obrębie gruczołu sutkowego) oraz nieznaczny przerost nabłonka powierzchni macicy.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wszystkie te działania były odwracalne po okresie bez leczenia, a ich wystąpienie przypisywano właściwościom farmakologicznym leku. W badaniach toksyczności prowadzonych na szczurach i psach, trwających do 13 tygodni, nie stwierdzono jednak wpływu leczenia na tkanki rozrodcze samców. W badaniach toksycznego wpływu na rozwój zarodka i płodu prowadzonych na szczurach i królikach, trametynib indukował działania toksyczne u matki i płodu. U szczurów obserwowano zmniejszenie masy ciała płodów i zwiększenie liczby poronień po ekspozycji poniżej lub nieco powyżej ekspozycji klinicznej na podstawie AUC. W badaniu toksycznego wpływu na rozwój zarodka i płodu królików obserwowano zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększenie częstości poronień oraz zwiększenie częstości występowania niepełnego kostnienia i deformacji kośćca po ekspozycji subklinicznej na podstawie AUC.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach, w których podawano dawki wielokrotne, działania wynikające z ekspozycji na trametynib manifestowały się głównie na skórze, w przewodzie pokarmowym, układzie krwiotwórczym, kościach i wątrobie. Większość działań niepożądanych ustępowała po okresie bez leczenia. U szczurów, po 8 tygodniach stosowania dawki ≥ 0,062 mg/kg/dobę (około 0,8 ekspozycji klinicznej u ludzi na podstawie AUC) obserwowano martwicę komórek wątroby i zwiększenie aktywności aminotransferaz. U myszy obserwowano zmniejszenie tętna, masy serca i zaburzenia czynności lewej komory serca bez zmian patologicznych w tkance serca po 3 tygodniach stosowania trametynibu w dawce ≥ 0,25 mg/kg/dobę (dawka stanowiąca ok. 3-krotność ekspozycji klinicznej u ludzi na podstawie AUC). U dorosłych szczurów mineralizacja wielu narządów wiązała się ze zwiększeniem stężenia fosforu w surowicy i była ściśle związana z martwicą serca, wątroby i nerek oraz krwotokami do płuc po ekspozycji porównywalnej do ekspozycji klinicznej u ludzi.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
U szczurów obserwowano przerost chrząstki nasadowej i zwiększony obrót kostny, jednak przerost chrząstki nasadowej nie powinien być klinicznie istotny u dorosłych ludzi. U szczurów i psów po podaniu trametynibu w dawce równej lub mniejszej niż ekspozycja kliniczna obserwowano martwicę szpiku kostnego, atrofię tkanki limfatycznej w grasicy i GALT oraz martwicę tkanki limfatycznej węzłów chłonnych, śledziony i grasicy, co może wpływać na niedobory odporności. U młodych osobników szczura po podaniu dawki 0,35 mg/kg mc./dobę (stanowiącej około dwukrotność ekspozycji klinicznej u osób dorosłych określanej na podstawie pola AUC) obserwowano zwiększenie masy serca przy braku zmian w badaniu histopatologicznym. W prowadzonym w warunkach in vitro badaniu mysich fibroblastów 3T3 z użyciem testu wychwytu czerwieni obojętnej (ang.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
NRU, Neutral Red Uptake) trametynib wykazywał fototoksyczność w stężeniach znacznie większych od ekspozycji klinicznej (IC 50 wynoszące 2,92 µg/ml, stężenie ≥ 130 większe niż ekspozycja kliniczna na podstawie wartości C max ), co wskazuje na małe ryzyko fototoksyczności u pacjentów przyjmujących trametynib. Skojarzenie z dabrafenibem W badaniu prowadzonym na psach, w którym trametynib i dabrafenib podawano w skojarzeniu przez 4 tygodnie, obserwowano objawy toksycznego wpływu na przewód pokarmowy i zmniejszoną liczbę limfocytów w grasicy przy mniejszej ekspozycji na lek niż ekspozycja u psów otrzymujących sam trametynib. Natomiast inne objawy toksyczności były podobne jak te obserwowane w porównawczych badaniach z monoterapią.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mekinist 0,5 mg tabletki powlekane Rdzeń tabletki Mannitol (E421) Celuloza mikrokrystaliczna (E460) Hypromeloza (E464) Kroskarmeloza sodowa (E468) Magnezu stearynian (E470b) Sodu laurylosiarczan Krzemu dwutlenek koloidalny (E551) Otoczka tabletki Hypromeloza (E464) Tytanu dwutlenek (E171) Glikol polietylenowy Żelaza tlenek żółty (E172) Mekinist 2 mg tabletki powlekane Rdzeń tabletki Mannitol (E421) Celuloza mikrokrystaliczna (E460) Hypromeloza (E464) Kroskarmeloza sodowa (E468) Magnezu stearynian (E470b) Sodu laurylosiarczan Krzemu dwutlenek koloidalny (E551) Otoczka tabletki Hypromeloza (E464) Tytanu dwutlenek (E171) Glikol polietylenowy Polisorbat 80 (E433) Żelaza tlenek czerwony (E172) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres trwałości Butelka przed otwarciem: 3 lata Po otwarciu butelki: 30 dni w temperaturze nie wyższej niż 30ºC.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 0,5 mg
Dane farmaceutyczne
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią. Butelkę należy przechowywać szczelnie zamkniętą. Warunki przechowywania produktu leczniczego po pierwszym otwarciu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Butelki z polietylenu o wysokiej gęstości (HDPE) z polipropylenową zakrętką z zabezpieczeniem przed dostępem dzieci. Butelka zawiera środek osuszający. Wielkości opakowań: Jedna butelka zawiera 7 albo 30 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Mekinist 0,5 mg tabletki powlekane Mekinist 2 mg tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Mekinist 0,5 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 0,5 mg trametynibu w postaci solwatu z dimetylosulfotlenkiem. Mekinist 2 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 2 mg trametynibu w postaci solwatu z dimetylosulfotlenkiem. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana (tabletka). Mekinist 0,5 mg tabletki powlekane Żółte, o kształcie zbliżonym do owalu, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, około 5,0 x 9,0 mm, z logo firmy po jednej stronie i symbolem „TT” po drugiej stronie tabletki. Mekinist 2 mg tabletki powlekane Różowe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, około 7,6 mm, z logo firmy po jednej stronie i symbolem „LL” po drugiej stronie tabletki.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Czerniak Trametynib w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z nieoperacyjnym czerniakiem lub czerniakiem z przerzutami z mutacją genu BRAF V600 (patrz punkty 4.4 i 5.1). Nie wykazano skuteczności klinicznej monoterapii trametynibu u pacjentów, u których wystąpiła progresja podczas wcześniejszego leczenia inhibitorem BRAF (patrz punkt 5.1). Adjuwantowe leczenie czerniaka Trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem jest wskazany w adjuwantowym leczeniu dorosłych pacjentów z czerniakiem z mutacją BRAF V600 w III stadium zaawansowania, po całkowitej resekcji. Niedrobnokomórkowy rak płuca (NDRP) Trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z zaawansowanym niedrobnokomórkowym rakiem płuca z mutacją BRAF V600.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie trametynibem powinien rozpoczynać i nadzorować wykwalifikowany lekarz posiadający doświadczenie w stosowaniu leków przeciwnowotworowych. Przed podaniem trametynibu, u pacjentów należy potwierdzić przy użyciu zwalidowanego testu obecność mutacji genu BRAF V600. Dawkowanie Zalecana dawka trametynibu, stosowanego w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem, wynosi 2 mg raz na dobę. Zalecana dawka dabrafenibu stosowanego w skojarzeniu z trametynibem wynosi 150 mg dwa razy na dobę. Czas trwania leczenia Leczenie trametynibem należy kontynuować do czasu, kiedy pacjent nie odnosi już korzyści z leczenia lub do czasu wystąpienia nieakceptowalnych objawów toksyczności (patrz Tabela 2). W adjuwantowym leczeniu czerniaka pacjentów należy leczyć przez okres 12 miesięcy, o ile nie wystąpi nawrót choroby lub niemożliwa do zaakceptowania toksyczność.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Dawkowanie
Pominięcie dawki W przypadku pominięcia dawki trametynibu należy ją przyjąć tylko, jeżeli do czasu przyjęcia następnej dawki pozostało więcej niż 12 godzin. W przypadku pominięcia dawki dabrafenibu, gdy trametynib jest podawany w skojarzeniu z dabrafenibem, dawkę dabrafenibu należy przyjąć tylko w sytuacji, gdy do kolejnej wyznaczonej dawki pozostaje więcej niż 6 godzin. Modyfikacja dawki Postępowanie w razie wystąpienia działań niepożądanych może wymagać zmniejszenia dawki, przerwania leczenia lub zakończenia leczenia (patrz Tabele 1 i 2). Nie zaleca się modyfikacji dawkowania w przypadku takich działań niepożądanych jak rak płaskonabłonkowy skóry (cuSCC) lub nowy czerniak pierwotny (więcej szczegółów patrz ChPL dabrafenibu). Tabela 1 Zalecane zmniejszanie dawek trametynibu

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Dawkowanie

Dawka Dawka trametynibuStosowanego w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem Dawka dabrafenibu* Tylko, gdy lek jest stosowanyw skojarzeniu z trametynibem
Dawka początkowa 2 mg raz na dobę 150 mg dwa razy na dobę
1-sze zmniejszenie dawki 1,5 mg raz na dobę 100 mg dwa razy na dobę
2-gie zmniejszenie dawki 1 mg raz na dobę 75 mg dwa razy na dobę
3-cie zmniejszeniedawki (tylko leczenie skojarzone) 1 mg raz na dobę 50 mg dwa razy na dobę
Nie zaleca się stosowania dawki trametynibu mniejszej niż 1 mg raz na dobę, niezależnie od tego, czy lek jest stosowany w monoterapii, czy w skojarzeniu z dabrafenibem. Nie zaleca się stosowania dawki dabrafenibu mniejszej niż 50 mg dwa razy na dobę, gdy lek jest stosowany w skojarzeniuz trametynibem.
*Wskazówki dotyczące dawkowania w monoterapii dabrafenibem, patrz ChPL dabrafenibu, Dawkowanie i sposób podawania

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Dawkowanie
Tabela 2 Schemat modyfikacji dawkowania w zależności od stopnia nasilenia działań niepożądanych (z wyłączeniem gorączki)

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Dawkowanie

Stopień (CTC-AE)* Zalecana modyfikacja dawkowania trametynibuStosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem.
Stopień 1 lub stopień 2 (tolerowane) Kontynuować leczenie i monitorować pacjenta odpowiednio do wskazań klinicznych.
Stopień 2 (nietolerowane) lubstopień 3 Wstrzymać leczenie do czasu zmniejszenia nasilenia objawów toksyczności do stopnia 0-1, a następnie zredukować dawkę o jedenpoziom przy ponownym rozpoczynaniu leczenia.
Stopień 4 Całkowicie przerwać leczenie lub wstrzymać leczenie do czasu zmniejszenia nasilenia objawów toksyczności do stopnia 0-1, a następniezredukować dawkę o jeden poziom przy ponownym rozpoczynaniu leczenia.
* Nasilenie klinicznych działań niepożądanych oceniane według wspólnych kryteriów terminologii dla zdarzeń niepożądanych (ang. Common Terminology Criteria for Adverse Events, CTC-AE) w wersji 4.0

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Dawkowanie
Gdy działania niepożądane u danego pacjenta poddają się skutecznie leczeniu, wówczas można rozważyć ponowne zwiększenie dawek z zastosowaniem takich samych stopni modyfikacji dawkowania. Dawka trametynibu nie powinna być większa niż 2 mg raz na dobę. Gorączka Jeśli temperatura ciała pacjenta wynosi ≥38ºC, leczenie należy przerwać (leczenie trametynibem, gdy lek jest stosowany w monoterapii oraz leczenie trametynibem i dabrafenibem, gdy są one stosowane w skojarzeniu). W przypadku nawrotu leczenie można również przerwać po wystąpieniu pierwszych objawów gorączki. Należy rozpocząć podawanie leków przeciwgorączkowych, takich jak ibuprofen lub acetaminofen/paracetamol. Należy rozważyć zastosowanie doustnych kortykosteroidów w sytuacji, gdy działanie leków przeciwgorączkowych jest niewystarczające. Należy ocenić stan pacjentów w celu wykrycia przedmiotowych i podmiotowych objawów zakażenia i w razie konieczności leczyć zgodnie z lokalnie obowiązującą praktyką (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Dawkowanie
Trametynib lub trametynib i dabrafenib stosowane w skojarzeniu należy wznowić, jeśli u pacjenta nie występują objawy od co najmniej 24 godzin (1) podając taką samą dawkę lub (2) redukując dawkę o jeden poziom, jeśli gorączka nawraca i (lub) towarzyszą jej inne ciężkie objawy, w tym odwodnienie, hipotonia lub niewydolność nerek. Jeśli podczas leczenia trametynibem w skojarzeniu z dabrafenibem wystąpią objawy toksyczności związane z leczeniem, wówczas należy jednocześnie zmniejszyć dawki obu leków, okresowo przerwać leczenie lub odstawić leki na stałe. Wyjątki, w których konieczne są modyfikacje dawkowania tylko jednego z dwóch leków opisano szczegółowo poniżej dla zapalenia błony naczyniowej oka, nowotworów złośliwych z mutacją RAS poza lokalizacją na skórze (związanych głównie z dabrafenibem), zmniejszenia frakcji wyrzutowej lewej komory serca (LVEF), niedrożności naczyń żylnych siatkówki (RVO), oddzielenia się nabłonka barwnikowego siatkówki (RPED) i choroby śródmiąższowej płuc (ILD)/zapalenia płuc (związanych głównie z trametynibem).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Dawkowanie
Wyjątki dotyczące modyfikacji dawkowania (gdy zmniejszenie dawki dotyczy tylko jednego z dwóch leków) w związku z wybranymi działaniami niepożądanymi Zapalenie błony naczyniowej oka Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania w przypadku zapalenia błony naczyniowej oka, o ile zapalenie to jest skutecznie kontrolowane za pomocą leków stosowanych miejscowo. Jeśli zapalenie błony naczyniowej oka nie odpowiada na leki stosowane miejscowo podawane do oka, należy wstrzymać podawanie dabrafenibu aż do ustąpienia zapalenia oka, a następnie należy wznowić leczenie dabrafenibem w dawce zmniejszonej o jeden poziom. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania trametynibu podawanego w skojarzeniu z dabrafenibem (patrz punkt 4.4). Nowotwory złośliwe z mutacją RAS o lokalizacji poza skórą U pacjentów z nowotworami złośliwymi z mutacją RAS o lokalizacji poza skórą, przed podjęciem decyzji o kontynuacji leczenia należy rozważyć korzyści i ryzyko.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Dawkowanie
Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania trametynibu podawanego w skojarzeniu z dabrafenibem. Zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF) / Zaburzenia czynności lewej komory Leczenie trametynibem należy przerwać u pacjentów, u których wystąpi bezobjawowe, bezwzględne zmniejszenie LVEF o > 10% w stosunku do wartości wyjściowej i objętość frakcji wyrzutowej będzie poniżej dolnej granicy normy (DGN) obowiązującej w danej instytucji (patrz punkt 4.4). Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania dabrafenibu, gdy trametynib jest stosowany w skojarzeniu z dabrafenibem. Po powrocie wartości LVEF do normy można wznowić leczenie trametynibem, ale dawkę należy zmniejszyć o jeden poziom i ściśle obserwować pacjenta (patrz punkt 4.4). Należy całkowicie zaprzestać leczenia trametynibem pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory serca stopnia 3. lub 4. lub klinicznie istotnym zmniejszeniem wartości LVEF, które nie powraca do normy w ciągu 4 tygodni (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Dawkowanie
Niedrożność naczyń żylnych siatkówki (RVO) i odwarstwienie nabłonka barwnikowego siatkówki (RPED) U pacjentów zgłaszających nowe zaburzenia widzenia, takie jak pogorszenie widzenia centralnego, niewyraźne widzenie lub utrata wzroku w dowolnym momencie w trakcie leczenia trametynibem, zalecana jest pilna konsultacja okulistyczna. U pacjentów z rozpoznaniem RVO należy całkowicie zaprzestać leczenia trametynibem, podawanym w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania dabrafenibu, gdy trametynib jest stosowany w skojarzeniu z dabrafenibem. W razie rozpoznania RPED, należy postępować zgodnie ze schematem zmniejszania dawki trametynibu przedstawionym w Tabeli 3. poniżej (patrz punkt 4.4). Tabela 3 Zalecana modyfikacja dawkowania trametynibu w przypadku RPED

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Dawkowanie

RPED stopnia 1. Kontynuować leczenie i oceniać stan siatkówki co miesiąc, do czasu ustąpienia zmian. W razie nasilenia RPED, postępować zgodnie z poniższymi instrukcjamii przerwać leczenie trametynibem na okres do 3 tygodni.
RPED 2.-3. Stopnia Przerwać leczenie trametynibem na okres do 3 tygodni.
RPED 2.-3. stopnia ustępujące do stopnia 0-1. w ciągu 3 tygodni Wznowić leczenie trametynibem w mniejszej dawce (zmniejszonej o 0,5 mg) lub zaprzestać leczenia trametynibem u pacjentów otrzymujących 1 mgtrametynibu na dobę.
RPED 2.-3. stopnia nieustępujące co najmniej do stopnia 1. w ciągu3 tygodni Całkowicie zaprzestać leczenia trametynibem

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Dawkowanie
Śródmiąższowa choroba płuc (ILD) / zapalenie płuc W oczekiwaniu na wyniki badań diagnostycznych, należy przerwać leczenie trametynibem u pacjentów z podejrzeniem śródmiąższowej choroby płuc lub zapalenia płuc, w tym pacjentów z nowymi lub nasilającymi się objawami ze strony płuc, w tym kaszlem, dusznością, niedotlenieniem, wysiękiem opłucnowym lub naciekami. Należy całkowicie zaprzestać leczenia trametynibem u pacjentów, u których rozpoznano śródmiąższową chorobę płuc lub zapalenie płuc w związku z leczeniem. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania dabrafenibu z powodu ILD lub zapalenia płuc, gdy trametynib jest stosowany w skojarzeniu z dabrafenibem. Zaburzenia czynności nerek Nie jest konieczne dostosowanie dawkowania u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Dawkowanie
Nie ma dostępnych danych klinicznych na temat stosowania trametynibu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, w związku z czym nie można określić ewentualnej konieczności dostosowania dawki początkowej. Należy zachować ostrożność podczas stosowania trametynibu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, gdy lek jest podawany w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem. Zaburzenia czynności wątroby Nie jest konieczne dostosowanie dawkowania u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby. Dostępne dane z badania farmakologii klinicznej wskazują na ograniczony wpływ umiarkowanych do ciężkich zaburzeń czynności wątroby na ekspozycję na trametynib (patrz punkt 5.2). Należy zachować ostrożność podczas stosowania trametynibu u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, gdy lek jest podawany w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Dawkowanie
Pacjenci ras innych niż rasa kaukaska Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania trametynibu u pacjentów ras innych niż rasa kaukaska. Brak dostępnych danych. Osoby w podeszłym wieku Nie ma konieczności dostosowania dawki początkowej u pacjentów w wieku > 65 lat. Częstsze modyfikacje dawkowania (patrz Tabele 1 i 2 powyżej) mogą być konieczne u pacjentów w wieku > 65 lat (patrz punkt 4.8). Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności trametynibu u dzieci i młodzieży (w wieku < 18 lat). Dane nie są dostępne. Badania na młodych osobnikach zwierząt wykazały występowanie działań niepożądanych trametynibu, których nie obserwowano u osobników dorosłych (patrz punkt 5.3). Sposób podawania Trametynib należy przyjmować doustnie i popić pełną szklanką wody. Tabletek nie należy przegryzać ani rozgniatać. Trametynib należy przyjmować między posiłkami, co najmniej 1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Dawkowanie
Zaleca się przyjmowanie dawki trametynibu mniej więcej o tej samej porze każdego dnia. Gdy trametynib i dabrafenib są przyjmowane w leczeniu skojarzonym, dawkę trametynibu przyjmowaną raz na dobę należy zażywać codziennie o tej samej porze, jednocześnie z poranną albo wieczorną dawką dabrafenibu. Jeśli u pacjenta wystąpią wymioty po przyjęciu trametynibu, nie powinien on przyjmować dawki ponownie, tylko przyjąć kolejną zaplanowaną dawkę. Należy zapoznać się z informacjami o sposobie podawania dabrafenibu prezentowanymi w ChPL dabrafenibu, gdy lek ten jest stosowany w skojarzeniu z trametynibem.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Gdy trametynib jest podawany w skojarzeniu z dabrafenibem, przed rozpoczęciem leczenia należy zapoznać się z ChPL dabrafenibu. Dodatkowe informacje dotyczące ostrzeżeń i środków ostrożności związanych z leczeniem dabrafenibem, patrz ChPL dabrafenibu. Badanie w kierunku mutacji BRAF V600 Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania trametynibu u pacjentów z ujemnym wynikiem badania w kierunku mutacji BRAF V600. Trametynib w monoterapii w porównaniu z inhibitorami BRAF Stosowanie trametynibu w monoterapii nie było porównywane ze stosowaniem inhibitora BRAF w badaniu klinicznym z udziałem pacjentów z nieoperacyjnym czerniakiem lub czerniakiem z przerzutami z mutacją genu BRAF V600. Na podstawie porównania różnych badań, dane dotyczące przeżycia całkowitego i czasu przeżycia bez progresji wskazują na zbliżoną skuteczność trametynibu i inhibitorów BRAF; całkowity odsetek odpowiedzi był jednak mniejszy u pacjentów leczonych trametynibem niż u pacjentów leczonych inhibitorami BRAF.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Specjalne środki ostrozności
Trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem u pacjentów z czerniakiem, u których doszło do progresji podczas leczenia inhibitorem BRAF Istnieją ograniczone dane pochodzące od pacjentów przyjmujących trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem, u których doszło do progresji podczas wcześniejszego leczenia inhibitorem BRAF. Dane te wykazują, że skuteczność połączenia tych leków u takich pacjentów będzie mniejsza (patrz punkt 5.1). Dlatego należy rozważyć inne opcje leczenia przed podjęciem terapii skojarzonej w tej populacji pacjentów wcześniej leczonych inhibitorem BRAF. Nie ustalono kolejności stosowania leków po progresji mającej miejsce podczas leczenia inhibitorem BRAF. Nowe nowotwory złośliwe Gdy trametynib jest stosowany w skojarzeniu z dabrafenibem mogą wystąpić nowe nowotwory złośliwe, skórne lub poza lokalizacją na skórze.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Specjalne środki ostrozności
Nowotwory złośliwe skóry Rak kolczystokomórkowy skóry (cuSCC) U pacjentów leczonych trametynibem w skojarzeniu z dabrafenibem zgłaszano przypadki cuSCC (w tym rogowiaka kolczystokomórkowego). Przypadki cuSCC można leczyć przez wycięcie zmiany i nie wymagają one modyfikacji leczenia. Należy zapoznać się z treścią ChPL dabrafenibu (punkt 4.4). Nowe ognisko pierwotne czerniaka U pacjentów przyjmujących trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem zgłaszano występowanie nowego ogniska pierwotnego czerniaka. Przypadki nowych ognisk pierwotnych czerniaka można leczyć przez wycięcie zmiany i nie wymagają one modyfikacji leczenia. Należy zapoznać się z treścią ChPL dabrafenibu (punkt 4.4). Nowotwory złośliwe o lokalizacji poza skórą Biorąc pod uwagę mechanizm działania dabrafenibu, może on zwiększać ryzyko wystąpienia nowotworów złośliwych poza lokalizacją na skórze, gdy u pacjenta występują mutacje RAS.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Specjalne środki ostrozności
Gdy trametynib jest stosowany w skojarzeniu z dabrafenibem należy zapoznać się z treścią ChPL dabrafenibu (punkt 4.4). Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania trametynibu z powodu nowotworów złośliwych z mutacją RAS, gdy trametynib jest stosowany w skojarzeniu z dabrafenibem. Krwotok U pacjentów przyjmujących trametynib w monoterapii i w skojarzeniu z dabrafenibem występowały krwotoki, w tym krwotoki rozległe i krwotoki śmiertelne (patrz punkt 4.8). Ryzyko wystąpienia tych zdarzeń u pacjentów z małą liczbą płytek krwi (< 75 000) nie zostało ustalone, ponieważ tacy pacjenci zostali wykluczeni z badań klinicznych. Ryzyko krwotoku może wzrastać w przypadku jednoczesnego stosowania leków przeciwpłytkowych lub przeciwzakrzepowych. Jeśli dojdzie do krwotoku, pacjentów należy leczyć zgodnie ze wskazaniami.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Specjalne środki ostrozności
Zmniejszenie LVEF / zaburzenia czynności lewej komory W trakcie leczenia trametynibem zgłaszano zmniejszenie LVEF, gdy lek był stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem (patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych średni czas do wystąpienia pierwszego epizodu zaburzeń czynności lewej komory serca, niewydolności serca i zmniejszenia LVEF wynosił między 2 a 5 miesięcy. Należy zachować ostrożność podczas stosowania trametynibu u pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory. Pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory, niewydolnością serca klasy II, III lub IV wg klasyfikacji New York Heart Association, ostrym zespołem wieńcowym w ciągu poprzednich 6 miesięcy, klinicznie istotnymi niewyrównanymi zaburzeniami rytmu serca i niewyrównanym nadciśnieniem tętniczym wykluczono z udziału w badaniach; bezpieczeństwo stosowania produktu w tej populacji nie jest zatem znane.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy ocenić LVEF u wszystkich pacjentów przed rozpoczęciem leczenia trametynibem, miesiąc po rozpoczęciu leczenia, a następnie co około 3 miesiące w trakcie leczenia (patrz punkt 4.2 o modyfikacji dawkowania). U pacjentów otrzymujących trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem sporadycznie zgłaszano występowanie ostrej ciężkiej dysfunkcji lewej komory spowodowanej zapaleniem mięśnia sercowego. Po przerwaniu leczenia obserwowano pełne wyzdrowienie. Lekarze powinni zachować czujność wobec możliwości wystąpienia zapalenia mięśnia sercowego u pacjentów z nowymi przedmiotowymi lub podmiotowymi objawami dotyczącymi serca lub z nasileniem tych objawów. Gorączka W badaniach klinicznych z trametynibem podawanym w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem zgłaszano występowanie gorączki (patrz punkt 4.8). Częstość występowania i nasilenie gorączki wzrasta w leczeniu skojarzonym (patrz punkt 4.4 ChPL dabrafenibu).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów otrzymujących trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem gorączce mogą towarzyszyć silne dreszcze, odwodnienie i niedociśnienie, które w pewnych przypadkach mogą prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Należy przerwać leczenie (trametynibem, gdy lek jest stosowany w monoterapii oraz trametynibem i dabrafenibem, gdy są one stosowane w skojarzeniu), jeżeli temperatura ciała pacjenta wynosi ≥38ºC (patrz punkt 5.1). W przypadku nawrotu leczenie można również przerwać po wystąpieniu pierwszych objawów gorączki. Należy rozpocząć podawanie leków przeciwgorączkowych, takich jak ibuprofen lub acetaminofen/paracetamol. Należy rozważyć zastosowanie doustnych kortykosteroidów w sytuacji, gdy działanie leków przeciwgorączkowych jest niewystarczające. Pacjentów należy oceniać w celu wykrycia przedmiotowych i podmiotowych objawów zakażenia. Po ustąpieniu gorączki leczenie można wznowić.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Specjalne środki ostrozności
W przypadku, gdy gorączka jest związana z innymi ciężkimi objawami przedmiotowymi lub podmiotowymi, należy ponownie rozpocząć leczenie od zmniejszonej dawki po ustąpieniu gorączki oraz jeśli jest to klinicznie uzasadnione (patrz punkt 4.2). Nadciśnienie tętnicze Zgłaszano przypadki zwiększenia ciśnienia tętniczego w związku ze stosowaniem trametynibu w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem, u pacjentów z wcześniejszym nadciśnieniem oraz bez nadciśnienia (patrz punkt 4.8). Należy zmierzyć ciśnienie tętnicze przed leczeniem oraz monitorować je podczas leczenia trametynibem, a w przypadku wystąpienia nadciśnienia tętniczego zastosować odpowiednią standardową terapię. Śródmiąższowa choroba płuc (ILD) / zapalenie płuc W badaniu fazy III u 2,4% (5/211) pacjentów leczonych w monoterapii trametynibem rozwinęła się śródmiąższowa choroba płuc lub zapalenie płuc; wszystkich pięciu pacjentów wymagało hospitalizacji.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Specjalne środki ostrozności
Mediana czasu do pierwszego wystąpienia śródmiąższowej choroby płuc lub zapalenia płuc wynosiła 160 dni (zakres: od 60 do 172 dni). W badaniach MEK115306 i MEK116513 odpowiednio u < 1% (2/209) i 1% (4/350) pacjentów leczonych trametynibem w skojarzeniu z dabrafenibem rozwinęło się zapalenie płuc lub ILD (patrz punkt 4.8). W oczekiwaniu na wyniki badań diagnostycznych, należy przerwać leczenie trametynibem u pacjentów z podejrzeniem śródmiąższowej choroby płuc lub zapalenia płuc, w tym pacjentów z nowymi lub nasilającymi się objawami ze strony płuc, w tym kaszlem, dusznością, niedotlenieniem, wysiękiem opłucnowym lub naciekami. Należy całkowicie zaprzestać leczenia trametynibem u pacjentów, u których rozpoznano śródmiąższową chorobę płuc lub zapalenie płuc w związku z leczeniem (patrz punkty 4.2). Jeśli trametynib jest stosowany w skojarzeniu z dabrafenibem, wówczas leczenie dabrafenibem można kontynuować w tej samej dawce.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia widzenia W przebiegu leczenia, gdy trametynib jest stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem mogą wystąpić stany związane z zaburzeniami widzenia, w tym odwarstwienie nabłonka barwnikowego siatkówki (RPED) i niedrożność naczyń żylnych siatkówki (RVO). W badaniach klinicznych trametynibu zgłaszano występowanie takich objawów, jak niewyraźne widzenie, zmniejszenie ostrości wzroku i inne zaburzenia widzenia (patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych u pacjentów leczonych trametynibem w skojarzeniu z dabrafenibem zgłaszano również zapalenie błony naczyniowej oka oraz zapalenie ciała rzęskowego tęczówki. Stosowanie trametynibu nie jest zalecane u pacjentów z RVO w wywiadzie. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania trametynibu u pacjentów z czynnikami predysponującymi do RVO, w tym z niewyrównaną jaskrą lub nadciśnieniem w gałce ocznej, niewyrównanym nadciśnieniem tętniczym, niewyrównaną cukrzycą lub przebytym zespołem nadlepkości lub nadkrzepliwości.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów zgłaszających nowe zaburzenia widzenia, takie jak pogorszenie widzenia centralnego, niewyraźne widzenie lub utrata wzroku w dowolnym momencie w trakcie leczenia trametynibem, zalecana jest pilna konsultacja okulistyczna. W razie rozpoznania RPED należy postępować zgodnie ze schematem modyfikacji dawki przedstawionym w Tabeli 3. (patrz punkt 4.2), w przypadku rozpoznania zapalenia błony naczyniowej oka należy zapoznać się z punktem 4.4 ChPL dabrafenibu. U pacjentów z rozpoznaniem RVO należy całkowicie zaprzestać leczenia trametynibem. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania dabrafenibu, gdy lek jest przyjmowany w skojarzeniu z trametynibem po rozpoznaniu RVO lub RPED. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania trametynibu, gdy lek jest przyjmowany w skojarzeniu z dabrafenibem po rozpoznaniu zapalenia błony naczyniowej oka.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Specjalne środki ostrozności
Wysypka W badaniach z trametynibem stosowanym w monoterapii obserwowano wysypkę u około 60% pacjentów oraz u około 24% pacjentów, gdy trametynib jest stosowany w skojarzeniu z dabrafenibem (patrz punkt 4.8). W większości przypadków była ona stopnia 1. lub 2. i nie wymagała przerwania leczenia ani zmniejszenia dawki. Rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych U pacjentów przyjmujących trametynib w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem zgłaszano występowanie rozpadu mięśni poprzecznie prążkowanych (patrz punkt 4.8). W niektórych przypadkach pacjenci mogli kontynuować leczenie trametynibem. W cięższych przypadkach konieczna była hospitalizacja, przerwanie bądź trwałe odstawienie trametynibu lub leczenia skojarzonego trametynibem i dabrafenibem. Po wystąpieniu przedmiotowych lub podmiotowych objawów rozpadu mięśni poprzecznie prążkowanych należy dokonać odpowiedniej oceny stanu klinicznego i leczenia, zgodnie ze wskazaniami.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Specjalne środki ostrozności
Niewydolność nerek U pacjentów leczonych trametynibem w skojarzeniu z dabrafenibem w badaniach klinicznych obserwowano niewydolność nerek. Należy zapoznać się z ChPL dabrafenibu (punkt 4.4). Zapalenie trzustki U pacjentów leczonych trametynibem w skojarzeniu z dabrafenibem w badaniach klinicznych zgłaszano zapalenie trzustki. Należy zapoznać się z ChPL dabrafenibu (punkt 4.4). Zdarzenia dotyczące wątroby W badaniach klinicznych trametynibu stosowanego w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem (patrz punkt 4.8) obserwowano działania niepożądane ze strony wątroby. U pacjentów otrzymujących trametynib w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem zaleca się kontrolę czynności wątroby co 4 tygodnie przez 6 miesięcy od rozpoczęcia leczenia. Po tym okresie można kontynuować monitorowanie czynności wątroby zależnie od wskazań klinicznych.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia czynności wątroby Z uwagi na to, że metabolizm i wydzielanie z żółcią są głównymi drogami eliminacji trametynibu, należy zachować ostrożność podczas podawania trametynibu pacjentom z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i 5.2). Zakrzepica żył głębokich (DVT)/Zatorowość płucna (PE) Gdy trametynib jest stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem może wystąpić zatorowość płucna lub zakrzepica żył głębokich. Jeśli u pacjentów wystąpią objawy zatorowości płucnej lub zakrzepicy żył głębokich takie jak duszność, ból w klatce piersiowej lub obrzęk kończyn górnych lub kończyn dolnych, powinni oni natychmiast zgłosić się po pomoc medyczną. Należy na stałe przerwać leczenie trametynibem i dabrafenibem z powodu zagrażającej życiu zatorowości płucnej. Ciężkie działania niepożądane dotyczące skóry Podczas leczenia skojarzonego dabrafenibem/trametynibem zgłaszano przypadki ciężkich działań niepożądanych dotyczących skóry (ang.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Specjalne środki ostrozności
severe cutaneous adverse reactions, SCAR), w tym zespołu Stevensa-Johnsona oraz reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS), które mogą zagrażać życiu lub powodować zgon. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować pacjentów o objawach przedmiotowych i podmiotowych tych zaburzeń oraz ściśle monitorować pacjentów w celu wykrycia reakcji skórnych. Jeśli wystąpią przedmiotowe i podmiotowe objawy sugerujące SCAR, dabrafenib i trametynib należy odstawić. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe U pacjentów przyjmujących trametynib w monoterapii i w skojarzeniu z dabrafenibem zgłaszano zapalenie okrężnicy i perforację przewodu pokarmowego, w tym przypadki śmiertelne (patrz punkt 4.8). Należy zachować ostrożność stosując trametynib w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem u pacjentów z czynnikami ryzyka perforacji przewodu pokarmowego, w tym z zapaleniem uchyłka w wywiadzie, przerzutami w obrębie przewodu pokarmowego i jednoczesnym przyjmowaniem produktów leczniczych o znanym ryzyku perforacji przewodu pokarmowego.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Specjalne środki ostrozności
Sarkoidoza U pacjentów leczonych trametynibem w skojarzeniu z dabrafenibem notowano przypadki sarkoidozy, obejmującej najczęściej skórę, płuca, oczy i węzły chłonne. W większości przypadków nie przerywano leczenia trametynibem i dabrafenibem. Jeśli rozpoznano sarkoidozę, należy rozważyć zastosowanie odpowiedniego leczenia. Ważne jest, aby nie pomylić sarkoidozy z progresją choroby. Limfohistiocytoza hemofagocytarna W okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów leczonych trametynibem w skojarzeniu z dabrafenibem obserwowano limfohistiocytozę hemofagocytarną (HLH, ang. haemophagocytic lymphohistiocytosis). Należy zachować ostrożność podczas stosowania trametynibu w skojarzeniu z dabrafenibem. Jeśli potwierdzi się HLH, należy przerwać podawanie trametynibu i dabrafenibu oraz rozpocząć leczenie HLH. Sód Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wpływ innych produktów leczniczych na trametynib Z uwagi na to, że trametynib jest metabolizowany głównie poprzez deacetylację z udziałem enzymów hydrolitycznych (np. karboksyloesteraz), wpływ innych leków na jego farmakokinetykę w drodze interakcji metabolicznych jest mało prawdopodobny (patrz punkt 5.2). Nie można wykluczyć interakcji z innymi produktami leczniczymi poprzez te enzymy hydrolityczne; może to wpływać na ekspozycję na trametynib. Trametynib jest in vitro substratem nośnika błonowego P-gp. Ponieważ nie można wykluczyć, że silne zahamowanie aktywności wątrobowej P-gp spowoduje zwiększenie stężenia trametynibu, zaleca się ostrożność podając trametynib jednocześnie z produktami leczniczymi będącymi silnymi inhibitorami P-gp (np. werapamilem, cyklosporyną, rytonawirem, chinidyną, itrakonazolem).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Interakcje
Wpływ trametynibu na inne produkty lecznicze Na podstawie danych in vitro i in vivo, prawdopodobieństwo znaczącego wpływu trametynibu na farmakokinetykę innych produktów leczniczych poprzez interakcję z enzymami lub nośnikami CYP jest niewielkie (patrz punkt 5.2). Trametynib może przejściowo hamować substraty białka oporności raka piersi (BCRP) (np. pitawastatyny) w jelicie, co można zminimalizować zachowując odstęp 2 godzin między podaniem tych leków i trametynibu. Na podstawie danych klinicznych nie należy spodziewać się utraty skuteczności hormonalnych środków antykoncepcyjnych, gdy są one podawane jednocześnie z monoterapią trametynibem (patrz punkt 5.2). Skojarzenie z dabrafenibem Gdy trametynib jest stosowany w skojarzeniu z dabrafenibem, patrz punkty 4.4 i 4.5 ChPL dabrafenibu dotyczące interakcji.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Interakcje
Wpływ pokarmu na trametynib Pacjenci powinni przyjmować trametynib w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem co najmniej jedną godzinę przed posiłkiem lub dwie godziny po posiłku ze względu na wpływ pokarmów na wchłanianie trametynibu (patrz punkty 4.2 i 5.2).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym / antykoncepcja u kobiet Kobietom w wieku rozrodczym należy zalecić stosowanie skutecznej metody antykoncepcyjnej podczas leczenia trametynibem oraz przez 16 tygodni po zakończeniu leczenia. Stosowanie z dabrafenibem może osłabić skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych i dlatego należy stosować alternatywne metody antykoncepcji takie jak metody barierowe, gdy trametynib jest stosowany w skojarzeniu z dabrafenibem. Dalsze informacje, patrz ChPL dabrafenibu. Ciąża Nie przeprowadzono odpowiednich i właściwie kontrolowanych badań dotyczących stosowania trametynibu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczność reprodukcyjną (patrz punkt 5.3). Trametynibu nie należy stosować u kobiet w ciąży. Jeżeli trametynib będzie stosowany podczas ciąży, lub jeżeli pacjentka zajdzie w ciążę podczas leczenia trametynibem, należy poinformować ją o potencjalnych zagrożeniach dla płodu.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią Nie wiadomo, czy trametynib przenika do mleka karmiących kobiet. Z uwagi na to, że wiele produktów leczniczych przenika do mleka matki, nie można wykluczyć ryzyka dla dziecka karmionego piersią. Trametynibu nie należy stosować u kobiet karmiących piersią. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy też zaprzestać leczenia trametynibem, uwzględniając korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla kobiety. Płodność Nie ma danych dotyczących wpływu trametynibu w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem na płodność u ludzi. Nie przeprowadzono badań na zwierzętach dotyczących płodności, jednak obserwowano niekorzystny wpływ na żeńskie narządy rozrodcze (patrz punkt 5.3). Trametynib może zaburzać płodność u ludzi. Mężczyźni przyjmujący trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem U zwierząt, którym podawano dabrafenib obserwowano wpływ leku na spermatogenezę.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Należy poinformować mężczyzn przyjmujących trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem o potencjalnym ryzyku zaburzeń spermatogenezy, które mogą być nieodwracalne. Dalsze informacje, patrz ChPL dabrafenibu.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Trametynib wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Przy rozważaniu zdolności pacjenta do wykonywania czynności, które wymagają osądu, zdolności ruchowych lub poznawczych, należy mieć na względzie stan kliniczny pacjenta oraz profil działań niepożądanych trametynibu. Pacjentów należy poinformować o możliwości wystąpienia zmęczenia, zawrotów głowy lub problemów z oczami, które mogą mieć wpływ na takie czynności.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo monoterapii trametynibem oceniano w zbiorczej populacji pochodzącej z badań MEK114267, MEK113583 oraz MEK111054, w których uczestniczyło 329 pacjentów z nieoperacyjnym czerniakiem lub z czerniakiem z przerzutami z mutacją BRAF V600 leczonych trametynibem w dawce 2 mg raz na dobę. Spośród tych pacjentów, 211 leczono trametynibem z powodu czerniaka z mutacją BRAF V600 w ramach otwartego, randomizowanego badania fazy III, MEK114267 (METRIC) (patrz punkt 5.1). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi trametynibu (częstość występowania ≥ 20%) były wysypka, biegunka, zmęczenie, obrzęki obwodowe, nudności i trądzikowe zapalenie skóry. Bezpieczeństwo stosowania trametynibu w skojarzeniu z dabrafenibem oceniano w zbiorczej populacji do oceny bezpieczeństwa obejmującej 1076 pacjentów z nieoperacyjnym czerniakiem z mutacją BRAF V600 lub z czerniakiem z przerzutami, z czerniakiem z mutacją BRAF V600 w III stadium zaawansowania po całkowitej resekcji (leczenie adjuwantowe) i z zaawansowanym NDRP leczonych trametynibem w dawce 2 mg raz na dobę i dabrafenibem w dawce 150 mg dwa razy na dobę.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Działania niepożądane
Wśród tych pacjentów, 559 otrzymywało leczenie skojarzone z powodu czerniaka z mutacją BRAF V600 w dwóch randomizowanych badaniach III fazy, MEK115306 (COMBI-d) i MEK116513 (COMBI-v), 435 pacjentów otrzymywało leczenie skojarzone w terapii adjuwantowej czerniaka z mutacją BRAF V600 w III stadium zaawansowania po całkowitej resekcji w randomizowanym badaniu III fazy BRF115532 (COMBI-AD), a 82 pacjentów otrzymywało leczenie skojarzone z powodu NDRP z mutacją BRAF V600 w nierandomizowanym badaniu II fazy z wieloma kohortami, BRF113928 (patrz punkt 5.1). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi (częstość występowania  20%) trametynibu w skojarzeniu z dabrafenibem były: gorączka, uczucie zmęczenia, nudności, dreszcze, ból głowy, biegunka, wymioty, bóle stawów i wysypka. Tabelaryczna lista działań niepożądanych Działania niepożądane związane z trametynibem, obserwowane w badaniach klinicznych i w ramach nadzoru w okresie po wprowadzeniu do obrotu, przedstawiono w poniższej tabeli w odniesieniu do trametynibu w monoterapii (Tabela 4) oraz trametynibu w skojarzeniu z dabrafenibem (Tabela 5).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Działania niepożądane
Działania niepożądane wymienione poniżej są uporządkowane według klasyfikacji układów i narządów MedDRA. Do określenia częstości występowania działań niepożądanych zastosowano następującą klasyfikację: Bardzo często ≥1/10 Często od ≥1/100 do <1/10 Niezbyt często od ≥1/1000 do <1/100 Rzadko od  1/10 000 do <1/1000 Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Kategorie przypisano według bezwzględnej częstości występowania na podstawie danych z badań klinicznych. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Tabela 4 Działania niepożądane trametynibu w monoterapii

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Działania niepożądane

Klasa układowo-narządowa Częstość występowania (wszystkie stopnie) Działania niepożądane
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Często Zapalenie mieszków włosowych
Zanokcica
Zapalenie tkanki łącznej
Wysypka krostkowa
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Często Niedokrwistość
Zaburzenia układu immunologicznego Często Nadwrażliwośća
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często Odwodnienie
Zaburzenia oka Często Niewyraźne widzenie
Obrzęk okołooczodołowy
Zaburzenia widzenia
Niezbyt często Chorioretinopatia
Obrzęk tarczy nerwu wzrokowego
Odwarstwienie siatkówki
Niedrożność naczyń żylnych siatkówki
Zaburzenia serca Często Zaburzenia czynności lewej komory
Zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory
Bradykardia
Niezbyt często Niewydolność serca
Częstość nieznana Blok przedsionkowo-komorowyb
Zaburzenia naczyniowe Bardzo często Nadciśnienie tętnicze
Krwotokc
Często Obrzęk limfatyczny
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo często Kaszel
Duszność
Często Zapalenie płuc
Niezbyt często Śródmiąższowa choroba płuc
Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często Biegunka
Nudności
Wymioty
Zaparcia
Ból brzucha
Suchość w jamie ustnej
Często Zapalenie jamy ustnej
Niezbyt często Perforacja przewodu pokarmowego
Zapalenie okrężnicy
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo często Wysypka
Trądzikowe zapalenie skóry
Suchość skóry
Świąd
Łysienie
Często Rumień
Erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa
Pęknięcia skóry
Spierzchnięcie skóry

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowei tkanki łącznej Niezbyt często Rabdomioliza
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo często Uczucie zmęczenia
Obrzęk obwodowy
Gorączka
Często Obrzęk twarzy
Stan zapalny błony śluzowej
Astenia
Badania diagnostyczne Bardzo często Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej
Często Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej
Zwiększenie aktywności fosfatazyzasadowej
Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej
a Może przebiegać z objawami takimi jak: gorączka, wysypka, zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych i zaburzenia widzenia.b W tym blok przedsionkowo-komorowy zupełny.c Zdarzenia obejmują między innymi: krwawienie z nosa, obecność krwi w kale, krwawienie z dziąseł,krwiomocz, krwawienie z odbytnicy, guzków krwawniczych, żołądka, pochwy, spojówek, krwawienie śródczaszkowe i krwawienie pooperacyjne.

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Działania niepożądane
Tabela 5 Działania niepożądane trametynibu w skojarzeniu z dabrafenibem

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów narządowych Częstość występowania (wszystkie stopnie) Działania niepożądane
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Bardzo często Zapalenie części nosogardzieli
Często Zakażenie układu moczowego
Zapalenie tkanki łącznej
Zapalenie mieszków włosowych
Zanokcica
Wysypka krostkowa
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy) Często Rak płaskonabłonkowy skórya
Brodawczakb
Brodawka łojotokowa
Niezbyt często Nowy czerniak pierwotnyc
Włókniaki starcze
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Często Neutropenia
Niedokrwistość
Małopłytkowość
Leukopenia
Zaburzenia układu immunologicznego Niezbyt często Nadwrażliwośćd
Sarkoidoza
Rzadko Limfohistiocytoza hemofagocytarna
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Bardzo często Zmniejszony apetyt
Często Odwodnienie
Hiponatremia
Hipofosfatemia
Hiperglikemia
Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często Ból głowy
Zawroty głowy

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia oka Często Nieostre widzenie
Zaburzenia widzenia
Zapalenie błony naczyniowej oka
Niezbyt często Chorioretinopatia
Odwarstwienie siatkówki
Obrzęk wokół oczu
Zaburzenia serca Często Zmniejszenie frakcji wyrzutowej
Niezbyt często Blok przedsionkowo-komorowye
Bradykardia
Częstość nieznana Zapalenie mięśnia sercowego
Zaburzenia naczyniowe Bardzo często Nadciśnienie tętnicze
Krwotokf
Często Obniżenie ciśnienia tętniczego
Obrzęk w wyniku niedrożności naczyń chłonnych
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo często Kaszel
Często Duszność
Niezbyt często Zapalenie płuc
Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często Ból brzuchag
Zaparcie
Biegunka
Nudności
Wymioty
Często Suchość jamy ustnej
Zapalenie jamy ustnej
Niezbyt często Zapalenie trzustki
Zapalenie okrężnicy
Rzadko Perforacja przewodu pokarmowego
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo często Suchość skóry
Świąd
Wysypka
Zaczerwienienieh
Często Trądzikopodobne zapalenie skóry
Rogowacenie starcze
Nocne poty
Nadmierne rogowacenie
Łysienie
Erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa
Zmiany skórne
Nadmierne pocenie się
Zapalenie tkanki podskórnej
Pęknięcia skóry
Nadwrażliwość na światło
Częstość nieznana Zespół Stevensa-Johnsona
Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi
Uogólnione złuszczające zapalenie skóry

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo często Ból stawów
Ból mięśni
Ból kończyn
Skurcze mięśnii
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często Niewydolność nerek
Zapalenie nerek
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo często Uczucie zmęczenia
Dreszcze
Osłabienie
Obrzęki obwodowe
Gorączka
Choroba grypopodobna
Często Zapalenie błony śluzowej
Obrzęk twarzy
Badania diagnostyczne Bardzo często Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej
Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej
Często Zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi
Zwiększenie aktywności gamma glutamylotransferazy
Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej we krwi
a Rak płaskonabłonkowy skóry (cuSCC): SCC, SCC skóry, SCC in situ (choroba Bowena) i rogowiak kolczystokomórkowyb Brodawczak, brodawczak skóryc Czerniak złośliwy, czerniak złośliwy z przerzutami i czerniak złośliwy szerzący się powierzchniowo w III stadium zaawansowaniad W tym nadwrażliwość na lekie W tym blok przedsionkowo-komorowy zupełnyf Krwawienie z różnych miejsc, w tym krwawienie śródczaszkowe i krwawienie powodujące zgong Ból nadbrzusza i podbrzuszah Rumień, rumień uogólnionyi Skurcze mięśni, sztywność mięśniowo-szkieletowa

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych Nowe nowotwory złośliwe Nowe nowotwory złośliwe, skórne i nieskórne, mogą wystąpić, gdy trametynib jest stosowany w skojarzeniu z dabrafenibem. Należy zapoznać się z treścią ChPL dabrafenibu. Krwotok U pacjentów przyjmujących trametynib w monoterapii i w skojarzeniu z dabrafenibem występowały zdarzenia krwotoczne, w tym zdarzenia rozległego krwotoku i krwotoki śmiertelne. Większość krwawień miała nasilenie łagodne. W zbiorczej populacji do oceny bezpieczeństwa, leczonej trametynibem w skojarzeniu z dabrafenibem, śmiertelne krwotoki śródczaszkowe wystąpiły u <1% (8/1076) pacjentów. Mediana czasu do pierwszego wystąpienia zdarzeń krwotocznych wśród pacjentów stosujących leczenie skojarzone trametynibem z dabrafenibem wyniosła 94 dni w badaniach III fazy z czerniakiem i 75 dni w badaniu z NDRP u pacjentów, którzy wcześniej otrzymywali leczenie przeciwnowotworowe.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Działania niepożądane
Ryzyko krwotoku może zwiększać się podczas jednoczesnego stosowania leków przeciwpłytkowych lub przeciwzakrzepowych. Jeśli dojdzie do krwotoku, pacjentów należy leczyć zgodnie ze wskazaniami (patrz punkt 4.4). Zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF) / zaburzenia czynności lewej komory W przebiegu leczenia trametynibem gdy lek był stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem, zgłaszano zmniejszenie LVEF. W badaniach klinicznych średni czas do pierwszego wystąpienia zaburzeń czynności lewej komory, niewydolności serca i zmniejszenia LVEF wynosił między 2 a 5 miesięcy. W zbiorczej populacji do oceny bezpieczeństwa otrzymującej trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem zmniejszoną LVEF zgłaszano u 6% (65/1076) pacjentów, przy czym większość przypadków przebiegała bezobjawowo i była odwracalna. Pacjenci z LVEF poniżej przyjętej w danym ośrodku dolnej granicy normy nie byli włączani do badań klinicznych z trametynibem.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Działania niepożądane
Należy zachować ostrożność podczas stosowania trametynibu u pacjentów z zaburzeniami mogącymi pogarszać czynność lewej komory serca (patrz punkty 4.2 i 4.4). Gorączka W badaniach klinicznych z trametynibem stosowanym w monoterapii i w skojarzeniu z dabrafenibem zgłaszano występowanie gorączki; jednak, częstość występowania i nasilenie gorączki zwiększają się w leczeniu skojarzonym. Należy zapoznać się z treścią punktu 4.4 i 4.8 ChPL dabrafenibu. Zdarzenia dotyczące wątroby W badaniach klinicznych z trametynibem stosowanym w monoterapii i w skojarzeniu z dabrafenibem zgłaszano występowanie działań niepożądanych dotyczących wątroby, z których najczęstszymi były zwiększenia aktywności AlAT i AspAT, w większości przypadków stopnia 1 lub 2. U pacjentów otrzymujących monoterapię trametynibem ponad 90% tych zdarzeń dotyczących wątroby wystąpiło w ciągu pierwszych 6 miesięcy leczenia.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Działania niepożądane
Zdarzenia dotyczące wątroby odnotowywano w badaniach klinicznych podczas monitorowania odpowiednich wartości co cztery tygodnie. Zaleca się, by przez 6 miesięcy u pacjentów otrzymujących monoterapię trametynibem lub leczenie skojarzone z dabrafenibem monitorować czynność wątroby co cztery tygodnie. Monitorowanie czynności wątroby można później kontynuować w zależności od wskazań klinicznych (patrz punkt 4.4). Nadciśnienie tętnicze Zgłaszano przypadki zwiększenia ciśnienia tętniczego w związku ze stosowaniem trametynibu w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem u pacjentów z wcześniejszym nadciśnieniem oraz bez nadciśnienia. Należy zmierzyć ciśnienie tętnicze przed leczeniem oraz monitorować je podczas leczenia, a w przypadku wystąpienia nadciśnienia tętniczego zastosować odpowiednią standardową terapię (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Działania niepożądane
Śródmiąższowa choroba płuc/zapalenie płuc U pacjentów leczonych trametynibem lub w skojarzeniu z dabrafenibem może wystąpić śródmiąższowa choroba płuc lub zapalenie płuc. W oczekiwaniu na wyniki badań diagnostycznych, należy przerwać leczenie trametynibem u pacjentów z podejrzeniem śródmiąższowej choroby płuc lub zapalenia płuc, w tym pacjentów z nowymi lub nasilającymi się objawami ze strony płuc, w tym kaszlem, dusznością, niedotlenieniem, wysiękiem opłucnowym lub naciekami. Należy całkowicie zaprzestać leczenia trametynibem u pacjentów, u których rozpoznano śródmiąższową chorobę płuc lub zapalenie płuc w związku z leczeniem (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zaburzenia widzenia W przebiegu leczenia trametynibem obserwowano zaburzenia widzenia, w tym odwarstwienie nabłonka barwnikowego siatkówki (RPED) i niedrożność naczyń żylnych siatkówki (RVO).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Działania niepożądane
W badaniach klinicznych trametynibu zgłaszano występowanie takich objawów, jak niewyraźne widzenie, zmniejszenie ostrości wzroku i inne zaburzenia widzenia (patrz punkty 4.2 i 4.4). Wysypka W zbiorczej populacji do oceny bezpieczeństwa w badaniach z trametynibem stosowanym w monoterapii obserwowano wysypkę u około 60% pacjentów oraz u około 24% pacjentów w badaniach z leczeniem skojarzonym trametynibem z dabrafenibem. W większości przypadków była ona stopnia 1. lub 2. i nie było konieczne przerwanie leczenia ani zmniejszenie dawki (patrz punkty 4.2 i 4.4). Rabdomioliza U pacjentów leczonych trametynibem w monoterapii lub w kombinacji z dabrafenibem obserwowano rabdomiolizę. Objawy rabdomiolizy wymagają odpowiedniej oceny klinicznej i leczenia (patrz punkt 4.4). Zapalenie trzustki Po zastosowaniu dabrafenibu w skojarzeniu z trametynibem zgłaszano występowanie zapalenia trzustki. Należy zapoznać się z treścią ChPL dabrafenibu.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Działania niepożądane
Niewydolność nerek Po zastosowaniu dabrafenibu w skojarzeniu z trametynibem zgłaszano występowanie niewydolności nerek. Należy zapoznać się z treścią ChPL dabrafenibu. Specjalne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku W badaniu fazy III z udziałem pacjentów z nieoperacyjnym czerniakiem lub czerniakiem z przerzutami (n = 211), 49 pacjentów (23%) było w wieku ≥ 65 lat, a 9 pacjentów (4%) w wieku ≥ 75 lat. Odsetek pacjentów, u których występowały działania niepożądane i ciężkie działania niepożądane był podobny u pacjentów wieku < 65 lat i ≥ 65 lat. Pacjenci w wieku ≥ 65 lat byli bardziej narażeni na występowanie działań niepożądanych prowadzących do całkowitego zaprzestania leczenia produktem leczniczym, zmniejszenia dawki i przerwania leczenia niż pacjenci w wieku < 65 lat. W zbiorczej populacji poddanej ocenie bezpieczeństwa, w której trametynib był podawany w skojarzeniu z dabrafenibem (n = 1076) 265 pacjentów (25%) było w wieku  65 lat; 62 pacjentów (6%) było w wieku  75 lat.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Działania niepożądane
Odsetek pacjentów, u których wystąpiły zdarzenia niepożądane (AE) był podobny wśród osób w wieku < 65 lat i osób  65 lat we wszystkich badaniach. Istniało większe prawdopodobieństwo, że pacjenci w wieku  65 lat doświadczą ciężkich zdarzeń niepożądanych (SAE) i zdarzeń niepożądanych (AE) prowadzących do trwałego odstawienia produktu leczniczego, zmniejszenia jego dawki i przerwania leczenia niż pacjenci w wieku < 65 lat. Zaburzenia czynności nerek Nie jest konieczne dostosowanie dawkowania u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2). Należy zachować ostrożność podczas stosowania trametynibu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zaburzenia czynności wątroby Nie jest konieczne dostosowanie dawkowania u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Działania niepożądane
Należy zachować ostrożność podczas stosowania trametynibu u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i 4.4). Trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem u pacjentów z przerzutami do mózgu Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność leczenia skojarzonego trametynibem i dabrafenibem było oceniane w wielokohortowym, otwartym badaniu II fazy u pacjentów z czerniakiem z mutacją BRAF V600, który rozwinął przerzuty do mózgu. Profil bezpieczeństwa obserwowany o tych pacjentów wydaje się spójny z połączonym profilem bezpieczeństwa leczenia skojarzonego. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W badaniach klinicznych dotyczących monoterapii trametynibem odnotowano jeden przypadek przypadkowego przedawkowania; pojedyncza dawka wynosiła 4 mg. Nie zgłaszano zdarzeń niepożądanych w następstwie tego przedawkowania. W badaniach klinicznych z leczeniem skojarzonym trametynibem i dabrafenibem 11 pacjentów zgłosiło przedawkowanie trametynibu (4 mg); nie zgłoszono żadnych ciężkich zdarzeń niepożądanych (SAE). Nie istnieje swoiste leczenie w razie przedawkowania. W razie przedawkowania u pacjenta należy zastosować leczenie objawowe oraz odpowiednie monitorowanie.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwnowotworowe, inhibitory kinazy białkowej, inhibitory kinazy białkowej aktywowanej mitogenami (MEK), kod ATC: L01EE01 Mechanizm działania Trametynib jest odwracalnym, wysoce selektywnym, allosterycznym inhibitorem aktywacji i aktywności kinaz białkowych aktywowanych mitogenami (MEK1 i MEK2) regulowanych sygnałami zewnątrzkomórkowymi. Białka MEK są komponentami szlaku sygnałowego kinaz regulowanych sygnałami zewnątrzkomórkowymi (ERK). W czerniaku i w innych nowotworach szlak ten jest często aktywowany przez białka powstałe w wyniku mutacji genu BRAF, które aktywują kinazy MEK. Trametynib hamuje aktywację kinaz MEK przez białka BRAF i hamuje aktywność kinaz MEK. Trametynib hamuje wzrost linii komórkowej czerniaka z mutacją BRAF V600 i wykazuje działanie przeciwnowotworowe w modelach zwierzęcych czerniaka z mutacją BRAF V600. Leczenie skojarzone z dabrafenibem Dabrafenib jest inhibitorem kinaz RAF.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Mutacje onkogenne w BRAF prowadzą do konstytutywnej aktywacji szlaku RAS/RAF/MEK/ERK. Zatem trametynib i dabrafenib hamują dwie kinazy tego szlaku, MEK i RAF, i dlatego ich skojarzenie zapewnia jednoczesne zahamowanie szlaku. Skojarzenie trametynibu z dabrafenibem wykazało działanie przeciwnowotworowe w liniach komórek czerniaka z mutacją BRAF V600 in vitro i opóźnia wytworzenie oporności in vivo w heteroprzeszczepach czerniaka z mutacją BRAF V600. Określenie statusu mutacji BRAF Przed rozpoczęciem stosowania trametynibu lub trametynibu w skojarzeniu z dabrafenibem u pacjentów konieczne jest potwierdzenie zwalidowanym testem statusu mutacji BRAF V600 w guzie. W badaniach klinicznych przeprowadzono centralne oznaczenie w kierunku mutacji BRAF V600, przy użyciu testu mutacji BRAF, w najnowszej dostępnej próbce guza.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Materiał z ogniska pierwotnego lub przerzutowego oceniano przy użyciu zwalidowanego testu opartego na reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) opracowanego przez firmę Response Genetics Inc. Test został opracowany specjalnie do różnicowania mutacji V600E i V600K. Do udziału w badaniu kwalifikowali się tylko pacjenci z nowotworami, w których stwierdzono mutacje BRAF V600E lub V600K. Następnie wszystkie próbki od pacjentów zostały ponownie zbadane zwalidowanym testem bioMerieux (bMx) THxID BRAF, któremu przyznano znak CE. Test bMx THxID BRAF jest swoistym dla allelu testem PCR wykonywanym na DNA pochodzącego z tkanki nowotworowej FFPE. Test ten zaprojektowano do wykrywania mutacji BRAF V600E i V600K z wysoką czułością (do 5% sekwencji V600E i V600K na podłożu sekwencji typu dzikiego przy użyciu DNA wyekstrahowanego z tkanki FFPE).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W nieklinicznych oraz klinicznych badaniach z zastosowaniem retrospektywnych dwukierunkowych analiz sekwencjonowania metodą Sangera wykazano, że test ten wykrywa również rzadziej występującą mutację BRAF V600D oraz mutację V600E/K601E z niższą czułością. W przypadku próbek pochodzących z badań nieklinicznych oraz klinicznych (n = 876), w których stwierdzono mutację w teście THxID BRAF i które następnie poddano sekwencjonowaniu przy użyciu metody referencyjnej, swoistość testu wyniosła 94%. Działanie farmakodynamiczne Trametynib hamował ufosforylowane kinazy ERK w liniach komórkowych guza czerniaka z mutacją BRAF i modelach ksenograftów czerniaka. U pacjentów z czerniakiem z mutacjami BRAF i NRAS, podawanie trametynibu powodowało zależne od dawki zmiany stężenia biomarkerów w tkance guza, w tym hamowanie ufosforylowanych kinaz ERK, hamowanie białka Ki67 (markera proliferacji komórek) i zwiększenie stężenia białka p27 (markera apoptozy).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Średnie stężenie trametynibu obserwowane po wielokrotnym podaniu dawki 2 mg raz na dobę przekracza docelowe stężenie niekliniczne przy 24-godzinnym odstępie dawkowania, zapewniając w ten sposób trwałe hamowanie szlaku sygnałowego kinaz MEK. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Czerniak nieoperacyjny lub czerniak z przerzutami W badaniach klinicznych oceniano tylko pacjentów ze skórną postacią czerniaka. Nie analizowano skuteczności u pacjentów z czerniakiem gałki ocznej i czerniakiem błon śluzowych.  Trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem Pacjenci bez wcześniejszego leczenia Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania zalecanej dawki trametynibu (2 mg raz na dobę) w skojarzeniu z dabrafenibem (150 mg dwa razy na dobę) w leczeniu dorosłych pacjentów z nieoperacyjnym lub rozsianym czerniakiem z mutacją BRAF V600 były przedmiotem dwóch badań III fazy i jednego pomocniczego badania fazy I/II.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
MEK115306 (COMBI-d): MEK115306 było randomizowanym badaniem III fazy prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, porównującym skojarzenie dabrafenibu i trametynibu z dabrafenibem i placebo w leczeniu pierwszego rzutu u pacjentów z nieoperacyjnym (stadium IIIC) lub rozsianym (stadium IV) czerniakiem skóry z mutacją BRAF V600E/K. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania był czas przeżycia wolny od progresji choroby (PFS), a najważniejszym drugorzędowym punktem końcowym był czas całkowitego przeżycia (OS). Stratyfikacja pacjentów była oparta na aktywności dehydrogenazy mleczanowej (LDH) (> górnej granicy normy (GGN) w porównaniu z  GGN) i mutacji BRAF (V600E w por. z V600K). Łącznie 423 pacjentów przydzielono losowo w stosunku 1:1 do leczenia skojarzonego (n = 211) lub leczenia dabrafenibem (n = 212). Większość pacjentów było rasy kaukaskiej (> 99%) i płci męskiej (53%), a mediana wieku wyniosła 56 lat (28% pacjentów było w wieku  65 lat).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U większości pacjentów choroba była w stadium IVM1c (67%), aktywność LDH była  GGN (65%), stan sprawności w skali ECOG (ang. Eastern Cooperative Oncology Group) wynosił 0 (72%) i większość pacjentów (73%) miała przerzuty choroby do narządów trzewnych na początku badania. U większości pacjentów (85%) występowała mutacja BRAF V600E. Pacjenci z przerzutami do mózgu nie byli włączeni do badania. Medianę OS i oszacowane wskaźniki przeżycia 1-rocznego, 2-letniego, 3-letniego, 4-letniego i 5-letniego przedstawiono w Tabeli 6. W analizie OS przeprowadzonej po 5 latach mediana OS w grupie leczenia skojarzonego była o około 7 miesięcy dłuższa niż w przypadku monoterapii dabrafenibem (25,8 miesiąca w porównaniu z 18,7 miesiąca) przy wskaźnikach przeżycia 5-letniego wynoszących 32% dla leczenia skojarzonego w porównaniu z 27% dla monoterapii dabrafenibem (Tabela 6, Rycina 1). Krzywa Kaplana-Meiera dla OS wydaje się stabilizować od roku 3. do 5. (patrz Rycina 1).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wskaźnik 5-letniego przeżycia całkowitego wyniósł 40% (95% CI: 31,2; 48,4) w grupie z leczeniem skojarzonym w porównaniu z 33% (95% CI: 25,0; 41,0) w grupie monoterapii dabrafenibem u pacjentów z prawidłową wyjściową aktywnością dehydrogenazy mleczanowej oraz 16% (95% CI: 8,4; 26,0) w grupie leczenia skojarzonego w porównaniu z 14% (95% CI: 6,8; 23,1) w grupie monoterapii dabrafenibem u pacjentów z podwyższoną wyjściową aktywnością dehydrogenazy mleczanowej. Tabela 6 Wyniki dotyczące przeżycia całkowitego w badaniu MEK115306 (COMBI-d)

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Analiza OS (data odcięcia danych:12 stycznia 2015 r.) Analiza 5-letniego OS(data odcięcia danych: 10 grudnia 2018 r.)
Dabrafenib + Trametynib(n=211) Dabrafenib + Placebo(n=212) Dabrafenib + Trametynib(n=211) Dabrafenib+ Placebo(n=212)
Liczba pacjentów
Zgon (zdarzenie), n (%) 99 (47) 123 (58) 135 (64) 151 (71)
Szacunkowa wartość OS (miesiace)
Mediana (95% CI) 25,1(19,2; NR) 18,7(15,2; 23,7) 25,8(19,2; 38,2) 18,7(15,2; 23,1)
Współczynnikryzyka (95% CI) 0,71(0,55; 0,92) 0,80(0,63; 1,01)
Wartość p 0,011 NA
Szacunkowe przeżycie całkowite, % (95% CI) Dabrafenib + Trametynib (n=211) Dabrafenib + Placebo (n=212)
Po 1 roku 74 (66,8; 79,0) 68 (60,8; 73,5)
Po 2 latach 52 (44,7; 58,6) 42 (35,4; 48,9)
Po 3 latach 43 (36,2; 50,1) 31 (25,1; 37,9)
Po 4 latach 35 (28,2; 41,8) 29 (22,7; 35,2)
Po 5 latach 32 (25,1; 38,3) 27 (20,7; 33,0)
NR = Nie osiągnięto, NA = Nie dotyczy

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Funkcja szacunkowej wartości przeżycia Rycina 1 Krzywe Kaplana-Meiera dla czasu całkowitego przeżycia w badaniu MEK115306 (populacja ITT) Dabrafenib + Trametynib Dabrafenib + Placebo 1,0 0,8 0,6 0,4 0,2 0,0 0 6 12 18 24 30 36 42 48 54 60 66 72 78 Czas od randomizacji (miesiące)
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dabrafenib + Trametynib 211 188 145 113 98 86 79 71 63 60 57 54 12 0
Dabrafenib + Placebo 212 175 137 104 84 69 60 56 54 51 50 46 10 0
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci narażeni na ryzyko: Poprawa PFS, pierwszorzędowego punktu końcowego, utrzymywała się w okresie 5 lat w grupie otrzymującej leczenie skojarzone w porównaniu z monoterapią dabrafenibem. Poprawę obserwowano także w odniesieniu do całkowitego odsetka odpowiedzi (ORR) oraz odnotowano także dłuższy czas trwania odpowiedzi (DoR) w grupie otrzymującej leczenie skojarzone w porównaniu monoterapią dabrafenibem (Tabela 7). Tabela 7 Wyniki dotyczące skuteczności w badaniu MEK115306 (COMBI-d)

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Analiza pierwotna(data odcięcia danych: 26 sierpnia 2013 r.) Analiza zaktualizowana(data odcięcia danych: 12 stycznia 2015 r.) Analiza po 5 latach(data odcięcia danych: 10 grudnia 2018 r.)
Punkt końcowy Dabrafenib+Trametynib (n=211) Dabrafenib+Placebo (n=212) Dabrafenib+Trametynib (n=211) Dabrafenib+Placebo (n=212) Dabrafenib+Trametynib (n=211) Dabrafenib+Placebo (n=212)
PFSa
Progresja choroby lub zgon, n (%) 102 (48) 109 (51) 139 (66) 162 (76) 160 (76) 166 (78)
Mediana PFS (miesiące) (95% CI) 9,3(7,7; 11,1) 8,8(5,9; 10,9) 11,0(8,0; 13,9) 8,8(5,9; 9,3) 10,2(8,1; 12,8) 8,8(5,9; 9,3)
Współczynnik ryzyka% (95% CI) 0,75(0,57; 0,99) 0,67(0,53; 0,84) 0,73(0,59; 0,91)
Wartość p 0,035 <0,001f NA
ORRb(95% CI) 67(59,9; 73,0) 51(44,5; 58,4) 69(61,8; 74,8) 53(46,3; 60,2) 69(62,5; 75,4) 54(46,8; 60,6)
Różnica ORR (95% CI) 15e (5,9; 24,5) 15e (6,0; 24,5) NA
Wartość p 0,0015 0,0014f NA
Mediana DoRc (miesiące) (95% CI) 9,2d (7,4; NR) 10,2d (7,5; NR) 12,9(9,4; 19,5) 10,6(9,1; 13,8) 12,9(9,3; 18,4) 10,2(8,3; 13,8)
a – Czas przeżycia wolnego od progresji choroby (w ocenie badacza)b – Całkwity odsetek odpowiedzi = odpowiedź całkowita + odpowiedź częściowac – Czas trwania odpowiedzid – W chwili zgłaszania większość (≥59%) odpowiedzi w ocenie badacza nadal trwałae – Różnica w ORR obliczana na podstawie wyniku ORR bez zaokrągleniaf –Zaktualizowana analiza nie była zaplanowana a priori, a wartość p nie została skorygowana o wielokrotność testowaniaNR = Nie osiągnięto NA = Nie dotyczy

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
MEK116513 (COMBI-v): Badanie MEK116513 było randomizowanym, otwartym badaniem III fazy z 2 grupami leczenia, porównującym skojarzenie dabrafenibu i trametynibu z monoterapią wemurafenibem w leczeniu czerniaka nieoperacyjnego lub z przerzutami z mutacją BRAF V600. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania był OS, a najważniejszym drugorzędowym punktem końcowym było PFS. Stratyfikacja pacjentów była oparta na aktywności dehydrogenazy mleczanowej (LDH) (> górnej granicy normy (GGN) w porównaniu z  GGN) i mutacji BRAF (V600E w por. z V600K). Łącznie 704 pacjentów przydzielono losowo w stosunku 1:1 do leczenia skojarzonego lub leczenia wemurafenibem. Większość pacjentów było rasy kaukaskiej (> 96%) i płci męskiej (55%), a mediana wieku wyniosła 55 lat (24% pacjentów było w wieku  65 lat).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U większości pacjentów choroba była w stadium IV M1c (ogółem 61%), aktywność LDH była  GGN (67%), stan sprawności w skali ECOG wynosił 0 (70%) i większość pacjentów (78%) miała przerzuty choroby do narządów trzewnych na początku badania. Łącznie na początku badania u 54% pacjentów występowały < 3 miejsca zajęte przez chorobę. U większości pacjentów (89%) występował czerniak z mutacją BRAF V600E. Pacjenci z przerzutami do mózgu nie byli włączeni do badania. Medianę OS i szacunkowe wskaźniki przeżycia 1-rocznego, 2-letniego, 3-letniego, 4-letniego i 5-letniego przedstawiono w Tabeli 8. W analizie OS po 5 latach mediana OS w przypadku grupy z leczeniem skojarzonym była o około 8 miesięcy dłuższa niż mediana OS w przypadku monoterapii wemurafenibem (26,0 miesięcy w porównaniu z 17,8 miesiąca) przy wskaźniku przeżycia 5-letniego wynoszącym 36% dla leczenia skojarzonego w porównaniu z 23% dla monoterapii wemurafenibem (Tabela 8, Rycina 2).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Krzywa Kaplana-Meiera dla OS wydaje się stabilizować od roku 3. do 5. (patrz Rycina 2). Wskaźnik 5-letniego przeżycia całkowitego wyniósł 46% (95% CI: 38,8; 52,0) w grupie leczenia skojarzonego w porównaniu z 28% (95% CI: 22,5; 34,6) w grupie monoterapii wemurafenibem u pacjentów z prawidłową wyjściową aktywnością dehydrogenazy mleczanowej oraz 16% (95% CI: 9,3; 23,3) w grupie leczenia skojarzonego w porównaniu z 10% (95% CI: 5,1; 17,4) w grupie monoterapii wemurafenibem u pacjentów z podwyższoną wyjściową aktywnością dehydrogenazy mleczanowej. Tabela 8 Wyniki dotyczące przeżycia całkowitego w badaniu MEK116513 (COMBI-v)

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Analiza OS (data odcięcia danych:13 marca 2015 r.) Analiza 5-letniego OS(data odcięcia danych: 08 października 2018 r.)
Dabrafenib + Trametynib (n=352) Wemurafenib (n=352) Dabrafenib + Trametynib (n=352) Wemurafenib (n=352)
Liczba pacjentów
Zgon (zdarzenie), n (%) 155 (44) 194 (55) 216 (61) 246 (70)
Szacunkowa wartość OS (miesiące)
Mediana (95% CI) 25,6(22,6; NR) 18,0(15,6; 20,7) 26,0(22,1; 33,8) 17,8(15,6; 20,7)
Dostosowany współczynnik ryzyka (95% CI) 0,66(0,53; 0,81) 0,70(0,58; 0,84)
Wartość p <0,001 NA
Szacunkowe przeżyciecałkowite, % (95% CI) Dabrafenib + Trametynib (n=352) Wemurafenib (n=352)
Po 1 roku 72 (67, 77) 65 (59; 70)
Po 2 latach 53 (47,1; 57,8) 39 (33,8; 44,5)
Po 3 latach 44 (38,8; 49,4) 31 (25,9; 36,2)
Po 4 latach 39 (33,4; 44,0) 26 (21,3; 31,0)
Po 5 latach 36 (30,5; 40,9) 23 (18,1; 27,4)
NR = Nie osiągnięto, NA = Nie dotyczy

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 2 Krzywe Kaplana-Meiera dla zaktualizowanej analizy OS w badaniu MEK116513 Dabrafenib + Trametynib Wemurafenib Funkcja szacunkowej wartości przeżycia 1,0 0,8 0,6 0,4 0,2 0,0 0 6 12 18 24 30 36 42 48 54 60 66 72 78 Czas od randomizacji (miesiące)
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dabrafenib + Trametynib352 311 246 201 171 151 140 130 118 109 104 49 4 0
Wemurafenib352 287 201 154 120 104 94 86 78 72 65 30 1 0
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci narażeni na ryzyko: Poprawa PFS, pierwszorzędowego punktu końcowego, utrzymywała się przez okres 5 lat w grupie otrzymującej leczenie skojarzone w porównaniu z monoterapią wemurafenibem. Poprawę obserwowano także w odniesieniu do ORR, a w grupie leczenia skojarzonego odnotowano także dłuższy DoR w porównaniu z monoterapią wemurafenibem (Tabela 9). Tabela 9 Wyniki dotyczące skuteczności w badaniu MEK116513 (COMBI-v)

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Analiza pierwotna (Data odcięcia danych: 17 kwietnia 2014 r.) Analiza po 5 latach (Data odcięcia danych: 08 października 2018 r.)
Punkt końcowy Dabrafenib + Trametynib(n=352) Wemurafenib (n=352) Dabrafenib + Trametynib(n=352) Wemurafenib (n=352)
PFSa
Progresja choroby lub zgon,n (%) 166 (47) 217 (62) 257 (73) 259 (74)
Mediana PFS(miesiące) (95 % CI) 11,4(9,9; 14,9) 7,3(5,8; 7,8) 12,1(9,7; 14,7) 7,3(6,0; 8,1)
Współczynnik ryzyka(95 % CI) 0,56(0,46; 0,69) 0,62(0,52; 0,74)
Wartość p <0,001 NA
ORRb %(95 % CI) 64(59,1; 69,4) 51(46,1; 56,8) 67(62,2; 72,2) 53(47,2; 57,9)
Różnica w ORR (%)(95 % CI) 13(5,7; 20,2) NA
Wartość p 0,0005 NA
Mediana DoRc (miesiące)(95 % CI) 13,8d (11,0; NR) 7,5d (7,3; 9,3) 13,8(11,3; 18,6) 8,5(7,4; 9,3)
a – Przeżycie wolne od progresji choroby (w ocenie badacza)b – Całkowity odsetek odpowiedzi = odpowiedź całkowita + odpowiedź częściowac – Czas trwania odpowiedzid – W chwili zgłaszania większość (59% dla skojarzenia dabrafenibu z trametynibem oraz 42% dla wemurafenibu) odpowiedzi w ocenie badacza nadal trwałaNR = Nie osiągnięto NA = Nie dotyczy

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wcześniejsze leczenie inhibitorem BRAF Istnieją ograniczone dane od pacjentów przyjmujących skojarzenie trametynibu z dabrafenibem, u których doszło do progresji podczas wcześniejszego stosowania inhibitora BRAF. Do części B badania BRF113220 włączono kohortę 26 pacjentów, u których doszło do progresji podczas leczenia inhibitorem BRAF. Skojarzenie trametynibu w dawce 2 mg raz na dobę z dabrafenibem w dawce 150 mg dwa razy na dobę wykazało ograniczoną aktywność kliniczną u pacjentów, u których doszło wcześniej do progresji podczas stosowania inhibitora BRAF (patrz punkt 4.4). Potwierdzony wskaźnik odpowiedzi w ocenie badacza wyniósł 15% (95 % CI: 4,4; 34,9), a mediana PFS wyniosła 3,6 miesięcy (95% CI: 1,9; 5,2). Podobne wyniki obserwowano u 45 pacjentów, którzy przeszli z monoterapii dabrafenibem na leczenie skojarzone trametynibem w dawce 2 mg raz na dobę i dabrafenibem w dawce 150 mg dwa razy na dobę w części C tego badania.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U tych pacjentów obserwowano 13% (95% CI: 5,0; 27,0) potwierdzony wskaźnik odpowiedzi przy medianie PFS wynoszącej 3,6 miesięcy (95% CI: 2, 4). Pacjenci z przerzutami do mózgu Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania trametynibu w skojarzeniu z dabrafenibem u pacjentów z czerniakiem z mutacją BRAF i przerzutami do mózgu były badane w nierandomizowanym, otwartym, wieloośrodkowym badaniu II fazy (badanie COMBI-MB). Łącznie 125 pacjentów zostało włączonych do czterech kohort:  Kohorta A: pacjenci z czerniakiem z mutacją BRAFV600E z bezobjawowymi przerzutami do mózgu, bez wcześniejszej terapii miejscowej ukierunkowanej na mózg i ze stanem sprawności wg ECOG wynoszącym 0 lub 1.  Kohorta B: pacjenci z czerniakiem z mutacją BRAFV600E z bezobjawowymi przerzutami do mózgu, z wcześniejszą terapią miejscową ukierunkowaną na mózg i stanem sprawności wg ECOG wynoszącym 0 lub 1.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
 Kohorta C: pacjenci z czerniakiem z mutacją BRAFV600D/K/R z bezobjawowymi przerzutami do mózgu, z wcześniejszą terapią miejscową ukierunkowaną na mózg lub bez takiej terapii i ze stanem sprawności wg ECOG wynoszącym 0 lub 1.  Kohorta D: pacjenci z czerniakiem z mutacją BRAFV600D/E/K/R z bezobjawowymi przerzutami do mózgu, z wcześniejszą terapią miejscową ukierunkowaną na mózg lub bez takiej terapii i ze stanem sprawności wg ECOG wynoszącym 0 lub 1 lub 2. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania była odpowiedź śródczaszkowa w Kohorcie A, definiowana jako odsetek pacjentów z potwierdzoną odpowiedzią śródczaszkową oceniana przez badacza na podstawie zmodyfikowanych kryteriów oceny odpowiedzi w guzach litych (ang. Response Evaluation Criteria in Solid Tumors, RECIST) wersja 1.1. Odpowiedź śródczaszkowa oceniana przez badacza w Kohortach B, C i D stanowiła drugorzędowe punkty końcowe badania.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Z uwagi na małą wielkość próby znajdującą odzwierciedlenie w szerokich 95% przedziałach ufności, wyniki uzyskane w Kohortach B, C i D należy interpretować z zachowaniem ostrożności. Wyniki dotyczące skuteczności podsumowano w Tabeli 10. Tabela 10 Dane dotyczące skuteczności na podstawie oceny badacza w badaniu COMBI-MB

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Populacja wszystkich leczonych pacjentów
Punkty końcowe/ ocena Kohorta A N=76 Kohorta B N=16 Kohorta C N=16 Kohorta D N=17
Odsetek odpowiedzi śródczaszkowej, % (95 % CI)
59%(47,3; 70,4) 56%(29,9; 80,2) 44%(19,8; 70,1) 59%(32,9; 81,6)
Czas trwania odpowiedzi śródczaszkowej, mediana, miesiące (95% CI)
6,5(4,9; 8,6) 7,3(3,6; 12,6) 8,3(1,3; 15,0) 4,5(2,8; 5,9)
Całkowity odsetek odpowiedzi, % (95% CI)
59%(47,3; 70,4) 56%(29,9; 80,2) 44%(19,8; 70,1) 65%(38,3; 85,8)
Przeżycie wolne od progresji choroby, mediana, miesiące (95% CI)
5,7(5,3; 7,3) 7,2(4,7; 14,6) 3,7(1,7; 6,5) 5,5(3,7; 11,6)
Przeżycie całkowite, mediana, miesiące (95% CI)
10,8(8,7; 17,9) 24,3(7,9; NR) 10,1(4,6; 17,6) 11,5(6,8; 22,4)
CI = przedział ufności NR = nie osiągnięto

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
 Monoterapia trametynibem Pacjenci nieleczeni wcześniej Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania trametynibu u pacjentów z czerniakiem nieoperacyjnym lub z przerzutami z mutacją BRAF (V600E i V600K) oceniano w otwartym, randomizowanym badaniu fazy III (MEK114267 [METRIC]). U pacjentów konieczna była ocena statusu mutacji BRAF V600. Pacjentów (n = 322) wcześniej nieleczonych lub otrzymujących wcześniej jeden schemat chemioterapii z powodu choroby rozsianej [populacja zgodna z zamiarem leczenia ( ang. intent to treat , ITT)] randomizowano w stosunku 2:1 do grupy otrzymującej trametynib w dawce 2 mg raz na dobę lub chemioterapię (dakarbazyna 1000 mg/m 2 raz na 3 tygodnie lub paklitaksel w dawce 175 mg/m 2 raz na 3 tygodnie). Leczenie wszystkich pacjentów kontynuowano do wystąpienia progresji choroby, zgonu lub wycofania z badania.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pierwszorzędowym punktem końcowym badania była ocena skuteczności trametynibu w porównaniu z chemioterapią w odniesieniu do PFS u pacjentów z zaawansowanym czerniakiem lub czerniakiem z przerzutami z mutacją BRAF V600E/K bez wcześniejszych przerzutów do mózgu (n = 273), określanych jako populacja poddawana podstawowej analizie skuteczności. Drugorzędowym punktem końcowym był PFS w populacji ITT i OS, całkowity ORR i DoR w populacji poddawanej podstawowej analizie skuteczności i populacji ITT. Pacjenci w grupie otrzymującej chemioterapię mieli możliwość przejścia do grupy leczonej trametynibem po uzyskaniu niezależnego potwierdzenia progresji choroby. Spośród pacjentów, u których potwierdzono progresję choroby w grupie otrzymującej chemioterapię, łącznie 51 pacjentów (47%) przeszło do grupy otrzymującej trametynib. Charakterystyka wyjściowa była zrównoważona między grupami leczenia w populacji poddawanej podstawowej analizie skuteczności i populacji ITT.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W populacji ITT, 54% pacjentów stanowili mężczyźni i wszyscy byli rasy kaukaskiej. Mediana wieku wynosiła 54 lata (22% pacjentów było w wieku  65 lat); wynik w skali oceny sprawności wg ECOG wynosił dla wszystkich pacjentów 0 lub 1; u 3% występowały wcześniej przerzuty do mózgu. U większości pacjentów w populacji ITT (87%) występowała mutacja BRAF V600E, a u 12% mutacja V600K. Większość pacjentów (66%) nie otrzymywała wcześniej chemioterapii z powodu zaawansowanego czerniaka lub czerniaka z przerzutami. Wyniki dotyczące skuteczności w populacji poddawanej podstawowej analizie skuteczności były zgodne z wynikami uzyskanymi w populacji ITT. Z tego powodu w Tabeli 11. przedstawiono tylko dane dotyczące skuteczności w populacji ITT. Na Rycinie 3 przedstawiono krzywe Kaplana-Meiera obrazujące OS w ocenie badacza (analiza typu post-hoc, 20 maja 2013). Tabela 11 Wyniki analizy skuteczności w ocenie badacza (populacja ITT)

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy Trametynib Chemioterapiaa
Czas przeżycia bez progresji choroby (N = 214) (N = 108)
Mediana PFS (miesiące) (95% CI) 4,8(4,3; 4,9) 1,5(1,4; 2,7)
Ryzyko względne(95% CI)Wartość p 0,45(0,33; 0,63)< 0,0001
Całkowity odsetek odpowiedzi (%) 22 8
ITT = populacja zgodna z zamiarem leczenia; PFS = czas przeżycia bez progresji choroby; CI = przedział ufności.a Chemioterapia obejmowała pacjentów otrzymujących dakarbazynę (DTIC) w dawce 1000 mg/m2 raz na 3 tygodnie lub paklitaksel w dawce 175 mg/m2 raz na 3 tygodnie.

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wynik dotyczący PFS był zbieżny w podgrupie pacjentów z czerniakiem z mutacją V600K (HR = 0,50; [95 % CI: 0,18, 1,35], p=0,0788). Przeprowadzono dodatkową analizę OS na podstawie danych zebranych do 20 maja 2013-patrz Tabela 12. Do października 2011 roku 47% pacjentów przeszło do grupy otrzymującej trametynib, natomiast do maja 2013 roku – 65%. Tabela 12 Dane dotyczące czasu przeżycia z analizy podstawowej oraz analiz post-hoc.

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Daty graniczne gromadzenia danych Leczenie Liczba zgonów (%) Mediana liczby miesięcy przeżyciacałkowitego (95% CI) Ryzyko względne (95% CI) Odsetek przeżyć po12 miesiącach(95% CI)
26 października2011 Chemioterapia (n=108) 29 (27) NR 0,54 (0,32; 0,92) NR
Trametynib (n=214) 35 (16) NR NR
20 maja 2013 Chemioterapia (n=108) 67 (62) 11,3 (7,2; 14,8) 0,78 (0,57; 1,06) 50 (39; 59)
Trametynib (n=214) 137(64) 15,6 (14,0;17,4) 61 (54; 67)
NR = nie osiągnięto (ang. not reached)

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 3 Krzywe Kaplana-Meiera obrazujące przeżycie całkowite (analiza OS typu ad hoc, 20 maja 2013)
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Terapia u pacjentów leczonych wcześniej inhibitorem BRAF Do badania fazy II bez grupy kontrolnej, mającego na celu ocenę odsetka obiektywnych odpowiedzi na leczenie, bezpieczeństwo i farmakokinetykę stosowania trametynibu w dawce 2 mg raz na dobę u pacjentów z czerniakiem z przerzutami, z mutacją BRAF V600E, V600K lub V600D (MEK113583) włączono dwie osobne kohorty: Kohorta A: pacjenci otrzymujący wcześniej leczenie inhibitorem BRAF oraz otrzymujący lub nieotrzymujący wcześniej innego leczenia; Kohorta B: pacjenci otrzymujący wcześniej co najmniej 1 schemat chemioterapii lub immunoterapii, bez wcześniejszego leczenia inhibitorem BRAF. W Kohorcie A tego badania nie wykazano skuteczności klinicznej trametynibu u pacjentów, u których wystąpiła progresja podczas wcześniejszego leczenia inhibitorem BRAF.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Leczenie adjuwantowe czerniaka w III stadium zaawansowania Badanie BRF115532 (COMBI-AD) Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania trametynibu w skojarzeniu z dabrafenibem oceniano w wieloośrodkowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionej próby badaniu III fazy kontrolowanym placebo, z udziałem pacjentów ze skórną postacią czerniaka z mutacją BRAF V600 E/K w III stadium zaawansowania (stadium IIIA [przerzuty do węzłów chłonnych >1 mm], IIIB oraz IIIC), po całkowitej resekcji. Pacjenci zostali losowo przydzieleni w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej leczenie skojarzone (dabrafenib 150 mg dwa razy na dobę i trametynib 2 mg raz na dobę) lub dwa placebo przez okres 12 miesięcy. Warunkiem włączenia do badania była całkowita resekcja czerniaka z radykalną limfadenektomią w ciągu 12 tygodni poprzedzających randomizację. Wcześniejsze stosowanie wszelkiego układowego leczenia przeciwnowotworowego, w tym radioterapii nie było dozwolone.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci z wcześniejszym nowotworem złośliwym w wywiadzie spełniali kryteria włączenia, o ile choroba nie występowała u nich przez co najmniej 5 lat. Pacjenci z nowotworami złośliwymi z potwierdzoną obecnością aktywujących mutacji RAS nie spełniali kryteriów włączenia. Stratyfikację pacjentów przeprowadzono z uwzględnieniem obecności mutacji BRAF (V600E lub V600K) i stadium zaawansowania choroby przed zabiegiem chirurgicznym (w zależności od podstopnia w ramach III stadium zaawansowania, wskazującego na różny poziom zajęcia węzłów chłonnych oraz wielkość i owrzodzenie guza pierwotnego) korzystając z 7. edycji systemu klasyfikacji czerniaka wg Amerykańskiego Wspólnego Komitetu ds. Raka (ang. American Joint Committee on Cancer, AJCC). Pierwszorzędowym punktem końcowym było przeżycie bez nawrotu choroby (RFS) oceniane przez badacza, definiowane jako czas od randomizacji do nawrotu choroby lub zgonu z dowolnej przyczyny.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Radiologicznej oceny guza dokonywano co 3 miesiące przez pierwsze dwa lata, a następnie co 6 miesięcy, do stwierdzenia pierwszego nawrotu choroby. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały przeżycie całkowite (OS; najważniejszy drugorzędowy punkt końcowy), czas bez nawrotów (FFR) i przeżycie bez przerzutów odległych (DMFS). Łącznie 870 pacjentów zostało losowo przydzielonych do grupy leczenia skojarzonego (n=438) i do grupy placebo (n=432). Większość pacjentów była rasy białej (99%) i płci męskiej (55%), a mediana wieku wyniosła 51 lat (18% pacjentów było w wieku ≥65 lat). Do badania włączono pacjentów z chorobą o wszystkich podstopniach III stadium zaawansowania przed resekcją; u 18% z tych pacjentów występowało zajęcie węzłów stwierdzane wyłącznie w badaniu mikroskopowym i brak owrzodzenia w guzie pierwotnym. U większości pacjentów występowała mutacja BRAF V600E (91%).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W chwili przeprowadzania analizy pierwotnej mediana czasu trwania obserwacji (od randomizacji do ostatniego kontaktu lub zgonu) wyniosła 2,83 roku w grupie leczenia skojarzonego dabrafenibem i trametynibem oraz 2,75 roku w grupie placebo. Wyniki pierwotnej analizy RFS przedstawiono w Tabeli 13. Badanie wykazało statystycznie znamienną różnicę w odniesieniu do pierwszorzędowego punktu końcowego RFS występującą między grupami terapeutycznymi, mediana RFS wyniosła 16,6 miesiąca w grupie placebo, a w grupie leczenia skojarzonego nie została jeszcze osiągnięta (HR: 0,47; 95% przedział ufności: (0,39; 0,58); p=1,53×10 -14 ). Obserwowana korzyść w odniesieniu do RFS była konsekwentnie wykazywana we wszystkich podgrupach pacjentów, w tym w podgrupach wyodrębnionych ze względu na wiek, płeć i rasę. Wyniki były również spójne w odniesieniu do czynników stratyfikacji obejmujących stadium choroby i typ mutacji BRAF V600.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 13 Wyniki dotyczące RFS w ocenie badacza w badaniu BRF115532 (analiza pierwotna badania COMBI-AD)

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Dabrafenib + Trametynib Placebo
Parametr RFS N=438 N=432
Liczba zdarzeń, n (%) 166 (38%) 248 (57%)
Nawrót 163 (37%) 247 (57%)
Nawrót z przerzutem odległym 103 (24%) 133 (31%)
Zgon 3 (<1%) 1 (<1%)
Mediana (miesiące) NE 16,6
(95% CI) (44,5, NE) (12,7, 22,1)
Współczynnik ryzyka[1] 0,47
(95% CI) (0,39, 0,58)
wartość p[2] 1,53×10-14
Wskaźnik 1-roczny (95% CI) 0,88 (0,85, 0,91) 0,56 (0,51, 0,61)
Wskaźnik 2-letni (95% CI) 0,67 (0,63, 0,72) 0,44 (0,40, 0,49)
Wskaźnik 3-letni (95% CI) 0,58 (0,54, 0,64) 0,39 (0,35, 0,44)
[1] Współczynnik ryzyka otrzymywano ze stratyfikowanego modelu Pike’a.[2] Wartość p otrzymywano z dwustronnego stratyfikowanego logarytmicznego testu rang (czynnikami stratyfikacji były stadium choroby-IIIA w por. z IIIB w por. z IIIC-i typ mutacji BRAF V600-V600E w por. z V600K)NE = niemożliwe do oszacowania

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Na podstawie zaktualizowanych danych przy dodatkowej 29 miesięcznej obserwacji w porównaniu do pierwotnej analizy (minimalna 59 miesięczna obserwacja), korzyść w odniesieniu do RFS została utrzymana przy oszacowanym HR wynoszącym 0,51 (95% CI: (0,42, 0,61) (Rycina 4). Odsetek RFS po pięciu latach wyniósł 52% (95% CI: 48, 58) w grupie leczenia skojarzonego w porównaniu z 36% (95% CI: 32, 41) w grupie placebo. Rycina 4 Krzywe Kaplana-Meiera dla RFS w badaniu BRF115532 (populacja zgodna z zaplanowanym leczeniem (ITT), zaktualizowane wyniki) Grupa N Zdarzenia Mediana, miesiące (95% CI) Dabrafenib + trametynib 438 190 NA (47,9, NA) Placebo 432 262 16,6 (12,7, 22,1) HR dla nawrotu = 0,51 95% CI (0,42, 0,61)
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
1,0 0,9 0,8 Odstetek pacjentów żyjących 0,7 i bez nawrotu 0,6 0,5 0,4 0,3 0,2 0,1 0,0 0 2 4 6 8 10 12 14 16 18 20 22 24 26 28 30 32 34 36 38 40 42 44 46 48 50 52 54 56 58 60 62 64 66 68 70 72 74 76 78 80 Czas od randomizacji Pacjenci narażeni na ryzyko Dabrafenib + Trametynib 438 413 405 391 381 372 354 335 324 298 281 275 262 256 249 242 236 233 229 228 221 217 213 210 204 202 199 195 176 156 133 109 92 Placebo 432 387 322 280 263 243 219 204 199 185 178 175 168 166 164 158 157 151 147 146 143 140 139 137 136 133 133 132 121 115 99 80 69 80 45 38 56 35 26 17 8 6 2 0 13 1 1 2 0 Na podstawie 153 zdarzeń (60 [14%] w grupie leczenia skojarzonego i 93 [22%] w grupie placebo) odpowiadających 26% uzyskanych danych z całkowitej docelowej liczby 597 zdarzeń OS, szacowany współczynnik ryzyka dla OS wyniósł 0,57 (95% CI: 0,42; 0,79; p=0,0006).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wyniki te nie osiągnęły predefiniowanej wartości granicznej dla stwierdzenia znamienności statystycznej w pierwszej analizie okresowej OS (HR=0,50; p=0,000019). Szacunki dotyczące przeżycia po 1 roku i 2 latach od randomizacji wyniosły odpowiednio 97% i 91% w grupie leczenia skojarzonego oraz 94% i 83% w grupie placebo. Niedrobnokomórkowy rak płuca (NDRP) Badanie BRF113928 Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania trametynibu w skojarzeniu z dabrafenibem badano w wieloośrodkowym, nierandomizowanym, otwartym badaniu II fazy z trzema kohortami, do którego włączono pacjentów z NDRP z mutacją BRAF V600E, w stadium IV. Pierwszorzędowym punktem końcowym był ORR oceniany na podstawie RECIST 1.1 oceniane przez badacza. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały DoR, PFS, OS, bezpieczeństwo stosowania i farmakokinetykę populacyjną. ORR, DoR i PFS były również oceniane przez Niezależną Komisję Oceniającą w ramach analizy wrażliwości.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Kohorty włączano sekwencyjnie:  Kohorta A: monoterapia (dabrafenib 150 mg dwa razy na dobę), 84 włączonych pacjentów. 78 pacjentów wcześniej otrzymywało leczenie układowe z powodu rozsianej choroby nowotworowej.  Kohorta B: leczenie skojarzone (dabrafenib 150 mg dwa razy na dobę i trametynib 2 mg raz na dobę), 59 włączonych pacjentów. Pięćdziesięciu siedmiu (57) pacjentów otrzymywało wcześniej 1-3 schematy leczenia układowego z powodu rozsianej choroby nowotworowej. Dwóch (2) pacjentów nie otrzymywało wcześniej żadnego leczenia układowego oraz zostali poddani analizie dla pacjentów włączonych do kohorty C.  Kohorta C: leczenie skojarzone (dabrafenib 150 mg dwa razy na dobę i trametynib 2 mg raz na dobę), 34 włączonych pacjentów. Wszyscy pacjenci otrzymywali produkt leczniczy badany jako terapię pierwszego rzutu w leczeniu rozsianej choroby nowotworowej.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wśród łącznej liczby 93 pacjentów włączonych do kohort B i C otrzymujących leczenie skojarzone, większość stanowili pacjenci rasy białej (>90%), z podobnym odsetkiem kobiet i mężczyzn (odpowiednio 54% i 46%), a mediana wieku wyniosła 64 lata wśród pacjentów otrzymujących leczenie 2-giego lub wyższego rzutu i 68 lat wśród pacjentów otrzymujących leczenie pierwszego rzutu. U większości pacjentów (94%) włączonych do kohort otrzymujących leczenie skojarzone stan sprawności wg ECOG wyniósł 0 lub 1. Dwudziestu sześciu (26) pacjentów (28%) nigdy nie paliło tytoniu. U większości pacjentów występował rak niepłaskonabłonkowy. W populacji wcześniej leczonej 38 osób (67%) otrzymało jeden schemat układowego leczenia przeciwnowotworowego z powodu rozsianego nowotworu. W czasie analizy pierwotnej, pierwszorzędowy punkt końcowy, czyli ORR oceniany przez badacza, w populacji otrzymującej leczenie pierwszego rzutu wyniósł 61,1% (95% CI, 43,5%, 76,9%), a w populacji wcześniej leczonej ORR wyniósł 66,7% (95% CI, 52,9%, 78,6%).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wartości te osiągnęły znamienność statystyczną, aby odrzucić hipotezę zerową, że ORR dla dabrafenibu w skojarzeniu z trametynibem w tej populacji z NDRP był mniejszy lub równy 30%. Wyniki ORR ocenione przez IRC były zgodne z oceną badacza. Ostateczną analizę skuteczności przeprowadzoną 5 lat po podaniu ostatniej dawki u pacjenta przedstawiono w Tabeli 14. Tabela 14 Podsumowanie skuteczności w kohortach otrzymujących leczenie skojarzone, wg oceny badacza i niezależnej oceny radiologicznej

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy Analiza Leczenie skojarzone 1-go rzutun=361 Leczenie skojarzone 2-ego rzutu i dalszen=571
Potwierdzona Przez Badacza 23 (63,9%) 39 (68,4%)
odpowiedź całkowita n (%)(95% CI) Przez IRC (46,2, 79,2)23 (63,9%)(46,2, 79,2) (54,8, 80,1)36 (63,2%)(49,3, 75,6)
Mediana DoR Przez Badacza 10,2 (8,3, 15,2) 9,8 (6,9, 18,3)
Miesiące (95% CI) Przez IRC 15,2 (7,8, 23,5) 12,6 (5,8, 26,2)
Mediana PFS Przez Badacza 10,8 (7,0, 14,5) 10,2 (6,9, 16,7)
Miesiące (95% CI) Przez IRC 14,6 (7,0, 22,1) 8,6 (5,2, 16,8)
Mediana OS Miesiące (95% CI) – 17,3 (12,3, 40,2) 18,2 (14,3, 28,6)
1 Data odcięcia danych: 7 stycznia 2021 r.

CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Inne badania – analiza postępowania z gorączką Badanie CPDR001F2301 (COMBI-i) i badanie CDRB436F2410 (COMBI-Aplus) U pacjentów otrzymujących leczenie skojarzone dabrafenibem i trametynibem obserwuje się gorączkę. Pierwsze badania rejestracyjne z leczeniem skojarzonym w nieoperacyjnym lub rozsianym czerniaku (COMBI-d i COMBI-v; N=559 łącznie) oraz w adjuwantowym leczeniu czerniaka (COMBI-AD, N=435) zalecały przerwanie podawania samego dabrafenibu w przypadku wystąpienia gorączki (gorączka ≥38.5ºC). W dwóch kolejnych badaniach w nieoperacyjnym lub rozsianym czerniaku (grupa kontrolna w badaniu COMBI-i, N=264) oraz w adjuwantowym leczeniu czerniaka (COMBI-Aplus, N=552) zalecano przerwanie podawania obu produktów leczniczych, gdy temperatura ciała pacjenta wyniosła ≥38ºC (COMBI-Aplus) lub po wystąpieniu pierwszego objawu gorączki (COMBI-i; COMBI-Aplus w przypadku nawracającej gorączki).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach COMBI-i i COMBI-Aplus odnotowano mniejszą częstość występowania gorączki stopnia 3/4, gorączki z powikłaniami, hospitalizacji z powodu ciężkich zdarzeń niepożądanych gorączki będących przedmiotem szczególnego monitorowania (AESI), czasu spędzonego w stanie gorączki będącej AESI oraz definitywnego odstawienia obu produktów leczniczych z powodu gorączki jako AESI (to ostatnie tylko w leczeniu adjuwantowym) w porównaniu z badaniami COMBI-d, COMBI-v i COMBI-AD. Badanie COMBI-Aplus osiągnęło swój pierwszorzędowy punkt końcowy o zbiorczym odsetku 8,0% (95% CI: 5,9; 10,6) obejmującym występowanie gorączki stopnia 3/4, hospitalizacji z powodu gorączki lub definitywnego zakończenia leczenia z powodu gorączki w porównaniu z 20,0% (95% CI: 16,3; 24,1) w historycznej grupie kontrolnej (COMBI-AD).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań trametynibu we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu czerniaka oraz nowotworów złośliwych (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Trametynib jest wchłaniany po podaniu doustnym, a mediana czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia wynosi 1,5 godziny od przyjęcia dawki. Średnia całkowita biodostępność jednej tabletki w dawce 2 mg wynosi 72% względem mikrodawki dożylnej. Zwiększenie ekspozycji (C max i AUC) po podaniu wielokrotnym było proporcjonalne do dawki. Po podawaniu dawki 2 mg raz na dobę, średnia geometryczna C max , AUC (0-  ) w stanie stacjonarnym i stężenie przed podaniem kolejnej dawki wynosiły odpowiednio 22,2 ng/ml, 370 ng*h/ml i 12,1 ng/ml, przy niewielkim stosunku największego do najmniejszego stężenia (1,8). Zmienność osobnicza w stanie stacjonarnym była niewielka (<28%). Średni współczynnik kumulacji trametynibu po wielokrotnym podawaniu dawki 2 mg raz na dobę wynosił 6,0. Stan stacjonarny osiągnięto przed dniem 15.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Podanie pojedynczej dawki trametynibu z wysokokalorycznym posiłkiem o dużej zawartości tłuszczu skutkowało odpowiednio 70% i 10% zmniejszeniem C max i AUC w porównaniu z podaniem na czczo (patrz punkty 4.2 i 4.5). Dystrybucja Trametynib wiąże się z ludzkimi białkami osocza w 97,4%. Objętość dystrybucji trametynibu wynosi ok. 1200 l po podaniu mikrodawki dożylnej 5  g. Metabolizm W badaniach in vitro i in vivo wykazano, że trametynib jest metabolizowany głównie poprzez samą deacetylację lub deacetylację z monooksygenacją. Deacetylowany metabolit jest dalej metabolizowany poprzez glukuronidację. Utlenianie z udziałem izoenzymów CYP3A4 jest uważane za poboczny szlak metaboliczny. Deacetylacja przebiega z udziałem karboksyloesteraz 1b, 1c i 2, z możliwym współudziałem innych enzymów hydrolitycznych. Po podaniu pojedynczej dawki i wielokrotnych dawek trametynibu, trametynib w postaci niezmienionej jest głównym związkiem krążącym w osoczu.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Średni okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji po podaniu pojedynczej dawki wynosi 127 godzin (5,3 dnia). Klirens trametynibu w osoczu po podaniu dożylnym wynosi 3,21 l/h. Całkowity odzysk dawki był niewielki w ciągu 10-dniowego okresu pobierania materiału (< 50%) po podaniu pojedynczej dawki doustnej trametynibu znakowanego radioaktywnie w postaci roztworu, z uwagi na długi okres półtrwania w fazie eliminacji. Substancja związana z lekiem była wydalana głównie z kałem (> 80% odzysk dawki radioaktywnej) i w mniejszym stopniu z moczem (  19%). Mniej niż 0,1% dawki było wydalane w postaci niezmienionej z moczem. Szczególne populacje pacjentów Zaburzenie czynności wątroby Analiza farmakokinetyki populacyjnej i dane z badania farmakologii klinicznej u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby lub z łagodnym, umiarkowanym lub ciężkim podwyższeniem stężenia bilirubiny i (lub) aktywności AspAT (na podstawie klasyfikacji National Cancer Institute [NCI]) wskazują, że czynność wątroby nie ma istotnego wpływu na klirens trametynibu po podaniu doustnym.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenie czynności nerek Z uwagi na niewielkie wydalanie trametynibu poprzez nerki, zaburzenie czynności nerek nie powinno mieć klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę trametynibu. Farmakokinetykę trametynibu scharakteryzowano u 223 pacjentów włączonych do badań klinicznych trametynibu z łagodnym zaburzeniem czynności nerek i 35 pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek metodą populacyjnej analizy farmakokinetyki. Łagodne i umiarkowane zaburzenie czynności nerek nie miało wpływu na ekspozycję na trametynib (< 6% dla każdej grupy). Brak dostępnych danych na temat pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.2). Pacjenci w podeszłym wieku Na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej (zakres od 19 do 92 lat) stwierdzono, że wiek nie ma istotnego wpływu na farmakokinetykę trametynibu. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku u pacjentów w wieku ≥ 75 lat są ograniczone (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Rasa Brak dostępnych wystarczających danych do oceny potencjalnego wpływu rasy na farmakokinetykę trametynibu, ponieważ dane kliniczne ograniczają się do rasy kaukaskiej. Dzieci i młodzież Nie przeprowadzono badań oceniających farmakokinetykę trametynibu u dzieci i młodzieży. Masa ciała i płeć Na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej stwierdzono, że płeć i masa ciała mają wpływ na klirens trametynibu po podaniu doustnym. Mimo że kobiety o mniejszej masie ciała będą bardziej narażone na lek niż mężczyźni o większej masie ciała, różnice te nie powinny być znaczące klinicznie i nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Interakcje z produktami leczniczymi Wpływ trametynibu na enzymu metabolizujące leki i nośniki: dane in vitro i in vivo sugerują, że prawdopodobieństwo wpływu trametynibu na farmakokinetykę innych produktów leczniczych jest niewielkie. Na podstawie badań in vitro , trametynib nie jest inhibitorem CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2D6 i CYP3A4.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W badaniach in vitro stwierdzono, że trametynib jest inhibitorem CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C19, induktorem CYP3A4 i hamuje nośniki OAT1, OAT3, OCT2, MATE1, OATP1B1, OATP1B3, Pgp i BCRP. Biorąc jednak pod uwagę niewielką dawkę oraz niewielką ekspozycję układową względem wartości hamowania lub pobudzania w warunkach in vitro , trametynibu nie uznaje się za inhibitor lub induktor tych enzymów lub nośników w warunkach in vivo ; nie można jednak wykluczyć przejściowego hamowania substratów BCRP w jelicie (patrz punkt 4.5). Wpływ innych produktów leczniczych na trametynib: Dane in vitro i in vivo sugerują, że prawdopodobieństwo wpływu innych produktów leczniczych na farmakokinetykę trametynibu jest niewielkie. Trametynib nie jest substratem enzymów CYP lub transporterów BCRP, OATP1B1, OATP1B3, OATP2B1, OCT1, MRP2 i MATE1. Trametynib jest in vitro substratem BSEP i nośnika błonowego P-gp.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Mimo, iż jest mało prawdopodobne, by zahamowanie BSEP miało wpływ na ekspozycję na trametynib, nie można wykluczyć zwiększenia stężenia trametynibu po silnym zahamowaniu aktywności wątrobowej P-gp (patrz punkt 4.5). Wpływ trametynibu na inne produkty lecznicze: wpływ wielokrotnych dawek trametynibu na farmakokinetykę w stanie stacjonarnym złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych, noretyndronu i etynyloestradiolu, był oceniany w badanu klinicznym, w którym uczestniczyło 19 pacjentek z guzami litymi. Ekspozycja na noretyndron zwiększyła się o 20%, a ekspozycja na etynyloestradiol była podobna podczas jednoczesnego podawania trametynibu. Na podstawie tych wyników nie należy spodziewać się utraty skuteczności hormonalnych środków antykoncepcyjnych podczas jednoczesnego stosowania monoterapii trametynibem.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Nie przeprowadzono badań działania rakotwórczego trametynibu. Trametynib nie wykazywał genotoksyczności w badaniach oceniających rewersję mutacji u bakterii, aberracje chromosomowe w komórkach ssaków i indukowanie mikrojąder w szpiku kostnym szczurów. Trametynib może zaburzać płodność u kobiet. W badaniach po podaniu dawek wielokrotnych obserwowano zwiększenie częstości tworzenia torbieli pęcherzyków i zmniejszenie ciałka żółtego u samic szczurów po ekspozycji poniżej klinicznego narażenia człowieka na podstawie AUC. Ponadto, u młodych osobników szczura otrzymujących trametynib obserwowano zmniejszenie masy jajników, niewielkie opóźnienia cech dojrzewania płciowego samic (otwarcia pochwy i większej częstości występowania znaczących zakończeń przewodów mlecznych w obrębie gruczołu sutkowego) oraz nieznaczny przerost nabłonka powierzchni macicy.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wszystkie te działania były odwracalne po okresie bez leczenia, a ich wystąpienie przypisywano właściwościom farmakologicznym leku. W badaniach toksyczności prowadzonych na szczurach i psach, trwających do 13 tygodni, nie stwierdzono jednak wpływu leczenia na tkanki rozrodcze samców. W badaniach toksycznego wpływu na rozwój zarodka i płodu prowadzonych na szczurach i królikach, trametynib indukował działania toksyczne u matki i płodu. U szczurów obserwowano zmniejszenie masy ciała płodów i zwiększenie liczby poronień po ekspozycji poniżej lub nieco powyżej ekspozycji klinicznej na podstawie AUC. W badaniu toksycznego wpływu na rozwój zarodka i płodu królików obserwowano zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększenie częstości poronień oraz zwiększenie częstości występowania niepełnego kostnienia i deformacji kośćca po ekspozycji subklinicznej na podstawie AUC.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach, w których podawano dawki wielokrotne, działania wynikające z ekspozycji na trametynib manifestowały się głównie na skórze, w przewodzie pokarmowym, układzie krwiotwórczym, kościach i wątrobie. Większość działań niepożądanych ustępowała po okresie bez leczenia. U szczurów, po 8 tygodniach stosowania dawki ≥ 0,062 mg/kg/dobę (około 0,8 ekspozycji klinicznej u ludzi na podstawie AUC) obserwowano martwicę komórek wątroby i zwiększenie aktywności aminotransferaz. U myszy obserwowano zmniejszenie tętna, masy serca i zaburzenia czynności lewej komory serca bez zmian patologicznych w tkance serca po 3 tygodniach stosowania trametynibu w dawce ≥ 0,25 mg/kg/dobę (dawka stanowiąca ok. 3-krotność ekspozycji klinicznej u ludzi na podstawie AUC). U dorosłych szczurów mineralizacja wielu narządów wiązała się ze zwiększeniem stężenia fosforu w surowicy i była ściśle związana z martwicą serca, wątroby i nerek oraz krwotokami do płuc po ekspozycji porównywalnej do ekspozycji klinicznej u ludzi.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
U szczurów obserwowano przerost chrząstki nasadowej i zwiększony obrót kostny, jednak przerost chrząstki nasadowej nie powinien być klinicznie istotny u dorosłych ludzi. U szczurów i psów po podaniu trametynibu w dawce równej lub mniejszej niż ekspozycja kliniczna obserwowano martwicę szpiku kostnego, atrofię tkanki limfatycznej w grasicy i GALT oraz martwicę tkanki limfatycznej węzłów chłonnych, śledziony i grasicy, co może wpływać na niedobory odporności. U młodych osobników szczura po podaniu dawki 0,35 mg/kg mc./dobę (stanowiącej około dwukrotność ekspozycji klinicznej u osób dorosłych określanej na podstawie pola AUC) obserwowano zwiększenie masy serca przy braku zmian w badaniu histopatologicznym. W prowadzonym w warunkach in vitro badaniu mysich fibroblastów 3T3 z użyciem testu wychwytu czerwieni obojętnej (ang.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
NRU, Neutral Red Uptake) trametynib wykazywał fototoksyczność w stężeniach znacznie większych od ekspozycji klinicznej (IC 50 wynoszące 2,92 µg/ml, stężenie ≥ 130 większe niż ekspozycja kliniczna na podstawie wartości C max ), co wskazuje na małe ryzyko fototoksyczności u pacjentów przyjmujących trametynib. Skojarzenie z dabrafenibem W badaniu prowadzonym na psach, w którym trametynib i dabrafenib podawano w skojarzeniu przez 4 tygodnie, obserwowano objawy toksycznego wpływu na przewód pokarmowy i zmniejszoną liczbę limfocytów w grasicy przy mniejszej ekspozycji na lek niż ekspozycja u psów otrzymujących sam trametynib. Natomiast inne objawy toksyczności były podobne jak te obserwowane w porównawczych badaniach z monoterapią.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mekinist 0,5 mg tabletki powlekane Rdzeń tabletki Mannitol (E421) Celuloza mikrokrystaliczna (E460) Hypromeloza (E464) Kroskarmeloza sodowa (E468) Magnezu stearynian (E470b) Sodu laurylosiarczan Krzemu dwutlenek koloidalny (E551) Otoczka tabletki Hypromeloza (E464) Tytanu dwutlenek (E171) Glikol polietylenowy Żelaza tlenek żółty (E172) Mekinist 2 mg tabletki powlekane Rdzeń tabletki Mannitol (E421) Celuloza mikrokrystaliczna (E460) Hypromeloza (E464) Kroskarmeloza sodowa (E468) Magnezu stearynian (E470b) Sodu laurylosiarczan Krzemu dwutlenek koloidalny (E551) Otoczka tabletki Hypromeloza (E464) Tytanu dwutlenek (E171) Glikol polietylenowy Polisorbat 80 (E433) Żelaza tlenek czerwony (E172) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres trwałości Butelka przed otwarciem: 3 lata Po otwarciu butelki: 30 dni w temperaturze nie wyższej niż 30ºC.
CHPL leku Mekinist, tabletki powlekane, 2 mg
Dane farmaceutyczne
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią. Butelkę należy przechowywać szczelnie zamkniętą. Warunki przechowywania produktu leczniczego po pierwszym otwarciu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Butelki z polietylenu o wysokiej gęstości (HDPE) z polipropylenową zakrętką z zabezpieczeniem przed dostępem dzieci. Butelka zawiera środek osuszający. Wielkości opakowań: Jedna butelka zawiera 7 albo 30 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Spexotras 0,05 mg/ml proszek do sporządzania roztworu doustnego 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna butelka zawiera 4,7 mg trametynibu w postaci solwatu z dimetylosulfotlenkiem. Każdy ml odtworzonego roztworu zawiera 0,05 mg trametynibu. Substancje pomocnicze o znanym działaniu Każdy ml odtworzonego roztworu zawiera 100 mg soli sodowej sulfobutylobetadeksu, 0,8 mg parahydroksybenzoesanu metylu i 1,98 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu doustnego. Biały lub prawie biały proszek.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Glejak o niskim stopniu złośliwości Produkt leczniczy Spexotras w skojarzeniu z dabrafenibem jest wskazany do stosowania w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku 1 roku i starszych z glejakiem o niskim stopniu złośliwości (ang. low- grade glioma , LGG) z mutacją BRAF V600E, którzy wymagają terapii systemowej. Glejak o wysokim stopniu złośliwości Produkt leczniczy Spexotras w skojarzeniu z dabrafenibem jest wskazany do stosowania w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku 1 roku i starszych z glejakiem o wysokim stopniu złośliwości (ang. high- grade glioma , HGG) z mutacją BRAF V600E, którzy otrzymali wcześniej przynajmniej jeden cykl leczenia radioterapią i (lub) chemioterapią.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie produktem Spexotras powinien rozpoczynać i nadzorować wykwalifikowany lekarz posiadający doświadczenie w stosowaniu leków przeciwnowotworowych. Przed rozpoczęciem stosowania produktu leczniczego Spexotras, u pacjentów należy potwierdzić obecność mutacji genu BRAF V600E ocenioną za pomocą wyrobu medycznego do diagnostyki in vitro (IVD) z oznakowaniem CE i odpowiednim przeznaczeniem. Jeżeli wyrób medyczny do diagnostyki in vitro ze znakiem CE nie jest dostępny, potwierdzenie mutacji genu BRAF V600E należy ocenić za pomocą alternatywnego, zwalidowanego testu. Produkt leczniczy Spexotras jest stosowany w skojarzeniu z dabrafenibem w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej. Dawkowanie dabrafenibu w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej, patrz Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL). Dawkowanie Zalecaną dawkę produktu leczniczego Spexotras stosowaną raz na dobę ustala się na podstawie masy ciała (Tabela 1).
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Tabela 1 Schemat dawkowania w zależności od masy ciała

CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Dawkowanie

Masa ciała* Zalecana dawka
Objętość roztworu doustnego (ml) przyjmowana raz na dobę odpowiadająca mg trametynibu
8 kg 6 ml 0,30 mg
9 do 10 kg 7 ml 0,35 mg
11 kg 8 ml 0,40 mg
12 do 13 kg 9 ml 0,45 mg
14 do 17 kg 11 ml 0,55 mg
18 do 21 kg 14 ml 0,70 mg
22 do 25 kg 17 ml 0,85 mg
26 do 29 kg 18 ml 0,90 mg
30 do 33 kg 20 ml 1 mg
34 do 37 kg 23 ml 1,15 mg
38 do 41 kg 25 ml 1,25 mg
42 do 45 kg 28 ml 1,40 mg
46 do 50 kg 32 ml 1,60 mg
≥51 kg 40 ml 2 mg
*W razie konieczności masę ciała zaokrąglić do najbliższej wartości w kg. Nie ustalono zalecanej dawki dla pacjentów o masie ciała mniejszej niż 8 kg.Należy zapoznać się z ChPL dabrafenibu w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej, punkty„Dawkowanie” i „Sposób podawania”, w których podano wskazówki dotyczące dawkowania dabrafenibu, gdy jest on stosowany w skojarzeniu z produktem leczniczym Spexotras.

CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Czas trwania leczenia Leczenie produktem Spexotras należy kontynuować do progresji choroby lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności. Dane dotyczące pacjentów z glejakiem w wieku powyżej 18 lat są ograniczone, dlatego kontynuacja leczenia pacjentów dorosłych powinna opierać się na indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka u każdego pacjenta przeprowadzonej przez lekarza. Pominięcie lub opóźnienie podania dawki Jeśli dojdzie do pominięcia dawki produktu leczniczego Spexotras, dawkę tę należy przyjąć tylko, jeśli do przyjęcia kolejnej wyznaczonej dawki pozostało więcej niż 12 godzin. W przypadku wystąpienia wymiotów po przyjęciu produktu leczniczego Spexotras nie należy podawać dodatkowej dawki, a kolejną dawkę należy przyjąć o następnej wyznaczonej porze. Modyfikacja dawki Postępowanie w razie działań niepożądanych może wymagać zmniejszenia dawki, przerwania leczenia lub zakończenia leczenia (patrz Tabele 2 i 3).
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Jeśli wystąpią objawy toksyczności związane z leczeniem, wówczas należy jednocześnie zmniejszyć dawkę, okresowo przerwać leczenie lub odstawić na stałe zarówno trametynib, jak i dabrafenib. Wyjątki, w których konieczne są modyfikacje dawkowania tylko jednego z dwóch leków opisano szczegółowo poniżej dla zapalenia błony naczyniowej oka, nowotworów złośliwych z mutacją RAS poza lokalizacją na skórze (związanych głównie z dabrafenibem), zmniejszenia frakcji wyrzutowej lewej komory serca (ang. left ventricular ejection fraction , LVEF), niedrożności naczyń żylnych siatkówki (ang. retinal vein occlusion , RVO), odwarstwienia się nabłonka barwnikowego siatkówki (ang. retinal pigment epithelial detachment , RPED) i choroby śródmiąższowej płuc (ang. interstitial lung disease , ILD)/zapalenia płuc (związanych głównie z trametynibem).
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Nie zaleca się modyfikowania dawek lub czasowego przerywania leczenia w przypadku działań niepożądanych, takich jak nowotwory złośliwe skóry (szczegółowe informacje, patrz ChPL dabrafenibu w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej). Tabela 2 Schemat modyfikacji dawkowania w zależności od stopnia nasilenia działań niepożądanych (z wyłączeniem gorączki)

CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Dawkowanie

Stopień (CTCAE)* Zalecane modyfikacje dawkowania trametynibu
Stopień 1 lub stopień 2 (tolerowane) Kontynuować leczenie i kontrolować pacjenta odpowiednio do wskazań klinicznych.
Stopień 2 (nietolerowane) lub stopień 3 Wstrzymać leczenie do czasu zmniejszenia nasilenia objawów toksyczności do stopnia 0 do 1., a następnie zmniejszyć dawkę o jeden poziom po wznowieniu leczenia.Wskazówki dotyczące poziomu dawki, patrz Tabela 3.
Stopień 4 Całkowicie zaprzestać leczenia lub wstrzymać leczenie do czasu zmniejszenia nasilenia objawów toksyczności do stopnia 0 do 1., a następnie zmniejszyć dawkę o jeden poziom po wznowieniu leczenia.Wskazówki dotyczące poziomu dawki, patrz Tabela 3.
* Nasilenie klinicznych działań niepożądanych oceniane według wspólnych kryteriów terminologii dla zdarzeń niepożądanych (ang. Common Terminology Criteria for Adverse Events, CTCAE)

CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Zalecane zmniejszenie dawki do około 75% zalecanej dawki (pierwszy poziom zmniejszenia dawki) i do około 50% zalecanej dawki (drugi poziom zmniejszenia dawki) przedstawiono w Tabeli 3. Tabela 3 Zalecane poziomy zmniejszania dawek z powodu działań niepożądanych

CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Dawkowanie

Masa ciała Zalecana dawka Zmniejszona dawka
ml roztworu (mg trametynibu) (raz na dobę) Dawka po pierwszymzmniejszeniu (raz na dobę) Dawka po drugim zmniejszeniu (raz na dobę)
8 kg 6 ml (0,30 mg) 5 ml 3 ml
9 do 10 kg 7 ml (0,35 mg) 5 ml 4 ml
11 kg 8 ml (0,40 mg) 6 ml 4 ml
12 do 13 kg 9 ml (0,45 mg) 7 ml 5 ml
14 do 17 kg 11 ml (0,55 mg) 8 ml 6 ml
18 do 21 kg 14 ml (0,70 mg) 11 ml 7 ml
22 do 25 kg 17 ml (0,85 mg) 13 ml 9 ml
26 do 29 kg 18 ml (0,90 mg) 14 ml 9 ml
30 do 33 kg 20 ml (1 mg) 15 ml 10 ml
34 do 37 kg 23 ml (1,15 mg) 17 ml 12 ml
38 do 41 kg 25 ml (1,25 mg) 19 ml 13 ml
42 do 45 kg 28 ml (1,40 mg) 21 ml 14 ml
46 do 50 kg 32 ml (1,60 mg) 24 ml 16 ml
≥51 kg 40 ml (2 mg) 30 ml 20 ml
Nie zaleca się dostosowania dawki produktu leczniczego Spexotras do wartości poniżej 50% zalecanej dawki.

CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Gdy objawy niepożądane u danego pacjenta poddają się skutecznie leczeniu, wówczas można rozważyć ponowne zwiększenie dawki z zastosowaniem takich samych stopni modyfikacji dawkowania. Dawka trametynibu nie powinna być większa niż zalecana dawka podana w Tabeli 1. Modyfikacja dawki z powodu wybranych działań niepożądanych Gorączka Jeśli temperatura ciała pacjenta wynosi ≥38ºC, leczenie trametynibem i dabrafenibem należy przerwać. W przypadku nawrotu leczenie można również przerwać po wystąpieniu pierwszych objawów gorączki. Należy rozpocząć podawanie leków przeciwgorączkowych, takich jak ibuprofen lub acetaminofen/paracetamol. Należy rozważyć zastosowanie doustnych kortykosteroidów w sytuacji, gdy działanie leków przeciwgorączkowych jest niewystarczające. Należy ocenić stan pacjentów w celu wykrycia przedmiotowych i podmiotowych objawów zakażenia i w razie konieczności leczyć zgodnie z lokalnie obowiązującą praktyką (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Leczenie należy wznowić, jeśli u pacjenta nie występują objawy od co najmniej 24 godzin (1) podając taką samą dawkę lub (2) zmniejszając dawkę o jeden poziom, jeśli gorączka nawraca i (lub) towarzyszą jej inne ciężkie objawy, w tym odwodnienie, hipotonia lub niewydolność nerek. Wyjątki dotyczące modyfikacji dawkowania (gdy zmniejszenie dawki dotyczy tylko jednego z dwóch leków) w związku z wybranymi działaniami niepożądanymi Zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF)/Zaburzenia czynności lewej komory Leczenie trametynibem należy przerwać u pacjentów, u których wystąpi bezwzględne zmniejszenie LVEF o >10% w stosunku do wartości przed leczeniem oraz wartości frakcji wyrzutowej poniżej dolnej granicy normy przyjętej w ośrodku (patrz punkt 4.4). Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania dabrafenibu w skojarzeniu z trametynibem.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Po powrocie wartości LVEF do normy można wznowić leczenie trametynibem, ale dawkę należy zmniejszyć o jeden poziom i ściśle obserwować pacjenta (patrz punkt 4.4). Należy całkowicie zaprzestać leczenia trametynibem pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory stopnia 3. lub 4. lub klinicznie istotnym zmniejszeniem wartości LVEF, które nie powraca do normy w ciągu 4 tygodni (patrz punkt 4.4). Niedrożność naczyń żylnych siatkówki (RVO) i odwarstwienie nabłonka barwnikowego siatkówki (RPED) W przypadku zgłoszenia przez pacjentów nowych zaburzeń widzenia, takich jak pogorszenie widzenia centralnego, widzenie niewyraźne lub utrata wzroku na dowolnym etapie leczenia skojarzonego trametynibem z dabrafenibem zalecana jest pilna konsultacja okulistyczna. U pacjentów z rozpoznaniem RVO należy całkowicie zaprzestać leczenia trametynibem. W razie rozpoznania RPED, należy postępować zgodnie ze schematem zmniejszania dawki trametynibu przedstawionym w Tabeli 4. poniżej (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania dabrafenibu, gdy lek jest przyjmowany w skojarzeniu z trametynibem w potwierdzonych przypadkach RVO lub RPED. Tabela 4 Zalecana modyfikacja dawkowania trametynibu w przypadku RPED

CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Dawkowanie

RPED stopnia 1. Kontynuować leczenie i oceniać stan siatkówki co miesiąc, do czasu ustąpienia zmian. W razie nasilenia RPED, postępować zgodnie z poniższymi instrukcjami i przerwaćleczenie trametynibem na okres do 3 tygodni.
RPED 2. lub 3. stopnia Przerwać leczenie trametynibem na okres do 3 tygodni.
RPED 2. lub 3. stopnia ustępującedo stopnia 0 lub 1. w ciągu 3 tygodni Wznowić leczenie trametynibem w mniejszej dawce (patrz Tabela 3) lub zaprzestać leczenia trametynibemu pacjentów otrzymujących najniższy poziom dawki.
RPED 2. lub 3. stopnianieustępujące co najmniej do stopnia 1. w ciągu 3 tygodni Całkowicie zaprzestać leczenia trametynibem.

CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Śródmiąższowa choroba płuc (ILD)/zapalenie płuc Leczenie trametynibem należy wstrzymać u pacjentów z podejrzeniem ILD lub zapalenia płuc, w tym pacjentów z nowymi lub postępującymi objawami i wynikami badań obejmującymi kaszel, duszności, niedotlenienie, wysięk opłucnowy lub nacieki, będących w trakcie badań diagnostycznych. Należy całkowicie zaprzestać leczenia trametynibem u pacjentów, u których rozpoznano śródmiąższową chorobę płuc lub zapalenie płuc w związku z leczeniem. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania dabrafenibu, gdy lek jest przyjmowany w skojarzeniu z trametynibem u pacjentów z ILD lub zapaleniem płuc. Zapalenie błony naczyniowej oka Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania w przypadku zapalenia błony naczyniowej oka, o ile zapalenie to jest skutecznie kontrolowane za pomocą leków stosowanych miejscowo.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Jeśli zapalenie błony naczyniowej oka nie odpowiada na leki stosowane miejscowo podawane do oka, należy wstrzymać podawanie dabrafenibu aż do ustąpienia zapalenia oka, a następnie należy wznowić leczenie dabrafenibem w dawce zmniejszonej o jeden poziom. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania trametynibu w skojarzeniu z dabrafenibem (patrz punkt 4.4). Nowotwory złośliwe z mutacją RAS o lokalizacji poza skórą U pacjentów z nowotworami złośliwymi z mutacją RAS o lokalizacji poza skórą, przed podjęciem decyzji o kontynuacji leczenia należy koniecznie rozważyć korzyści i ryzyko. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania trametynibu w skojarzeniu z dabrafenibem (patrz punkt 4.4). Szczególne populacje pacjentów Zaburzenia czynności wątroby Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Dostępne dane z badania farmakologii klinicznej wskazują na ograniczony wpływ umiarkowanych do ciężkich zaburzeń czynności wątroby na ekspozycję na trametynib (patrz punkt 5.2). Należy zachować ostrożność podczas stosowania trametynibu u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Zaburzenia czynności nerek Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Nie ma dostępnych danych na temat stosowania trametynibu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek; dlatego nie można określić ewentualnej konieczności dostosowania dawki (patrz punkt 5.2). Należy zachować ostrożność podczas stosowania trametynibu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności terapii skojarzonej trametynibem z dabrafenibem u dzieci w wieku poniżej 1 roku. Dane nie są dostępne.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Badania prowadzone na młodych zwierzętach wykazały działania trametynibu, których nie obserwowano u dorosłych zwierząt (patrz punkt 5.3). Dane dotyczące bezpieczeństwa dłuższego stosowania u dzieci i młodzieży są obecnie ograniczone. Sposób podawania Produkt leczniczy Spexotras jest przeznaczony do doustnego podawania. Produkt leczniczy Spexotras w postaci proszku musi być odtwarzany do roztworu doustnego przez farmaceutę przed wydaniem. Zaleca się, by osoba z fachowego personelu medycznego omówiła z pacjentem lub opiekunem sposób podawania przepisanej dawki dobowej roztworu doustnego przed podaniem pierwszej dawki. Produkt leczniczy Spexotras należy przyjmować bez posiłku, co najmniej jedną godzinę przed lub dwie godziny po posiłku (patrz punkt 5.2). Mleko matki i (lub) mleko modyfikowane można podawać na żądanie, jeśli pacjent nie toleruje pozostawania na czczo.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Zaleca się przyjmowanie dawki produktu leczniczego Spexotras mniej więcej o tej samej porze każdego dnia i korzystanie z dołączonej strzykawki doustnej wielokrotnego użytku. Dawkę produktu leczniczego Spexotras przyjmowaną raz na dobę należy zażywać codziennie o tej samej porze, jednocześnie z poranną albo wieczorną dawką dabrafenibu. Jeśli pacjent nie jest w stanie przełykać lub ma założony zgłębnik nosowo-żołądkowy in situ , roztwór doustny produktu Spexotras może być podany przez zgłębnik. Instrukcję dotyczącą przygotowania zamieszczono w punkcie 6.6.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt leczniczy Spexotras jest przeznaczony do stosowania w skojarzeniu z dabrafenibem w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej, ponieważ istnieją ograniczone dane dotyczące skuteczności trametynibu stosowanego w monoterapii i dabrafenibu stosowanego w monoterapii w leczeniu glejaka z mutacją BRAF V600. Przed rozpoczęciem leczenia należy zapoznać się z ChPL dabrafenibu w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej. Dodatkowe informacje dotyczące ostrzeżeń i środków ostrożności związanych z leczeniem dabrafenibem, patrz ChPL dabrafenibu w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej. Badanie w kierunku mutacji BRAF V600E Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania trametynibu w skojarzeniu z dabrafenibem u pacjentów z ujemnym wynikiem badania glejaka w kierunku mutacji BRAF V600E.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Nowe nowotwory złośliwe Gdy trametynib jest stosowany w skojarzeniu z dabrafenibem mogą wystąpić nowe nowotwory złośliwe, skórne lub z lokalizacją poza skórą. Nowotwory złośliwe skóry U pacjentów leczonych trametynibem w skojarzeniu z dabrafenibem obserwowano przypadki nowotworów złośliwych skóry, takich jak rak płaskonabłonkowy skóry (ang. cutaneous squamous cell carcinoma , cuSCC), w tym rogowiak kolczystokomórkowy i nowe pierwotne ognisko czerniaka (patrz punkt 4.8). Zaleca się wykonanie badania skóry przed rozpoczęciem leczenia trametynibem, a następnie co miesiąc w trakcie leczenia oraz przez okres do sześciu miesięcy po zakończeniu leczenia. Kontrolę pacjenta należy kontynuować przez 6 miesięcy po zakończeniu podawania trametynibu lub do czasu rozpoczęcia innego leczenia przeciwnowotworowego. Podejrzane zmiany skórne należy leczyć przez dermatologiczne wycięcie i nie wymagają one modyfikacji leczenia.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjentom należy zalecić, aby niezwłocznie informowali lekarza o wystąpieniu nowych zmian skórnych. Nowotwory złośliwe w lokalizacji innej niż skóra Biorąc pod uwagę mechanizm działania dabrafenibu, może on zwiększać ryzyko wystąpienia nowotworów złośliwych poza lokalizacją na skórze, gdy u pacjenta występują mutacje RAS. Należy zapoznać się z treścią ChPL dabrafenibu w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej (punkt 4.4). Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania trametynibu z powodu nowotworów złośliwych z mutacją RAS, gdy trametynib jest stosowany w skojarzeniu z dabrafenibem. Krwotok U pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży przyjmujących trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem zgłaszano występowanie krwotoku (patrz punkt 4.8). U pacjentów dorosłych przyjmujących trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem występowały krwotoki rozległe i krwotoki prowadzące do zgonu.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ryzyko wystąpienia tych zdarzeń u pacjentów z małą liczbą płytek krwi (<75 000/mm 3 ) nie zostało ustalone, ponieważ tacy pacjenci zostali wykluczeni z badań klinicznych. Ryzyko krwotoku może wzrastać w przypadku jednoczesnego stosowania leków przeciwpłytkowych lub przeciwzakrzepowych. Jeśli dojdzie do krwotoku, pacjentów należy leczyć zgodnie ze wskazaniami. Zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF)/Zaburzenia czynności lewej komory Opisywano przypadki, w których trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem powodował zmniejszenie LVEF zarówno u pacjentów dorosłych, jak i u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży mediana czasu do wystąpienia pierwszego epizodu zmniejszenia LVEF wynosiła około jednego miesiąca. W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów dorosłych mediana czasu wystąpienia pierwszego epizodu zaburzeń czynności lewej komory serca, niewydolności serca i zmniejszenia LVEF wyniosła pomiędzy 2 a 5 miesięcy.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność podczas stosowania trametynibu u pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory. Pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory, niewydolnością serca klasy II, III lub IV wg klasyfikacji New York Heart Association, ostrym zespołem wieńcowym w ciągu poprzednich 6 miesięcy, klinicznie istotnymi niewyrównanymi zaburzeniami rytmu serca i niewyrównanym nadciśnieniem tętniczym wykluczono z udziału w badaniach; bezpieczeństwo stosowania produktu w tej populacji nie jest zatem znane. Należy ocenić LVEF u wszystkich pacjentów przed rozpoczęciem leczenia trametynibem, miesiąc po rozpoczęciu leczenia, a następnie co około 3 miesiące w trakcie leczenia (patrz punkt 4.2 o modyfikacji dawkowania). U pacjentów otrzymujących trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem sporadycznie zgłaszano występowanie ostrej ciężkiej dysfunkcji lewej komory spowodowanej zapaleniem mięśnia sercowego. Po przerwaniu leczenia obserwowano pełne wyzdrowienie.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Lekarze powinni zachować czujność wobec możliwości wystąpienia zapalenia mięśnia sercowego u pacjentów z nowymi przedmiotowymi lub podmiotowymi objawami dotyczącymi serca, lub z nasileniem tych objawów. Gorączka W badaniach klinicznych z trametynibem u pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży zgłaszano występowanie gorączki (patrz punkt 4.8). Częstość występowania i nasilenie gorączki wzrasta w leczeniu skojarzonym (patrz punkt 4.4 ChPL dabrafenibu w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej). U pacjentów otrzymujących trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem gorączce mogą towarzyszyć silne dreszcze, odwodnienie i niedociśnienie, które w pewnych przypadkach mogą prowadzić do ostrej niewydolności nerek. U dzieci i młodzieży otrzymujących trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem mediana czasu do pierwszego wystąpienia gorączki wyniosła 1,3 miesiąca. Leczenie trametynibem i dabrafenibem należy przerwać, jeżeli temperatura ciała pacjenta wynosi ≥38ºC (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku nawrotu leczenie można również przerwać po wystąpieniu pierwszych objawów gorączki. Należy rozpocząć podawanie leków przeciwgorączkowych, takich jak ibuprofen lub acetaminofen/paracetamol. Należy rozważyć zastosowanie doustnych kortykosteroidów w sytuacji, gdy działanie leków przeciwgorączkowych jest niewystarczające. Pacjentów należy oceniać w celu wykrycia przedmiotowych i podmiotowych objawów zakażenia. Po ustąpieniu gorączki leczenie można wznowić. W przypadku, gdy gorączka jest związana z innymi ciężkimi objawami przedmiotowymi lub podmiotowymi, należy ponownie rozpocząć leczenie od zmniejszonej dawki po ustąpieniu gorączki oraz jeśli jest to klinicznie uzasadnione (patrz punkt 4.2). Zmiany ciśnienia krwi U pacjentów uczestniczących w badaniach klinicznych z trametynibem podawanym w skojarzeniu z dabrafenibem zgłaszano występowanie zarówno nadciśnienia, jak i hipotonii (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ciśnienie krwi należy zmierzyć przed rozpoczęciem leczenia, a następnie monitorować je podczas leczenia i wyrównać ewentualne nadciśnienie stosując standardową terapię, jeśli jest to uzasadnione. Śródmiąższowa choroba płuc (ILD)/zapalenie płuc W badaniu fazy III z udziałem dorosłych pacjentów u 2,4% (5/211) pacjentów leczonych w monoterapii trametynibem rozwinęła się śródmiąższowa choroba płuc lub zapalenie płuc; wszystkich pięciu pacjentów wymagało hospitalizacji. Mediana czasu do pierwszego wystąpienia śródmiąższowej choroby płuc lub zapalenia płuc wynosiła 160 dni (zakres: od 60 do 172 dni). W dwóch badaniach z udziałem dorosłych pacjentów leczonych trametynibem w skojarzeniu z dabrafenibem u 1% pacjentów rozwinęło się zapalenie płuc lub ILD (patrz punkt 4.8). W oczekiwaniu na wyniki badań diagnostycznych, należy koniecznie przerwać leczenie trametynibem u pacjentów z podejrzeniem śródmiąższowej choroby płuc lub zapalenia płuc, w tym pacjentów z nowymi lub nasilającymi się objawami ze strony płuc, w tym kaszlem, dusznością, niedotlenieniem, wysiękiem opłucnowym lub naciekami.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy całkowicie zaprzestać leczenia trametynibem u pacjentów, u których rozpoznano śródmiąższową chorobę płuc lub zapalenie płuc w związku z leczeniem (patrz punkty 4.2). Leczenie dabrafenibem można kontynuować w tej samej dawce. Zaburzenia widzenia W przebiegu leczenia trametynibem mogą wystąpić stany związane z zaburzeniami widzenia, w tym RPED i RVO, przy czym w niektórych przypadkach czas do wystąpienia tych reakcji wyniósł kilka miesięcy. W badaniach klinicznych trametynibu z udziałem pacjentów dorosłych zgłaszano występowanie takich objawów, jak niewyraźne widzenie, zmniejszenie ostrości wzroku i inne zaburzenia widzenia. W badaniach klinicznych u pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży leczonych trametynibem w skojarzeniu z dabrafenibem zgłaszano również zapalenie błony naczyniowej oka oraz zapalenie ciała rzęskowego tęczówki. Stosowanie trametynibu nie jest zalecane u pacjentów z RVO w wywiadzie.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania trametynibu u pacjentów z czynnikami predysponującymi do RVO, w tym z niewyrównaną jaskrą lub nadciśnieniem w gałce ocznej, niewyrównanym nadciśnieniem tętniczym, niewyrównaną cukrzycą lub przebytym zespołem nadlepkości lub nadkrzepliwości. U pacjentów zgłaszających nowe zaburzenia widzenia, takie jak pogorszenie widzenia centralnego, niewyraźne widzenie lub utrata wzroku w dowolnym momencie w trakcie leczenia trametynibem, zalecana jest pilna konsultacja okulistyczna. W razie rozpoznania RPED należy postępować zgodnie ze schematem modyfikacji dawki przedstawionym w Tabeli 4 (patrz punkt 4.2), w przypadku rozpoznania zapalenia błony naczyniowej oka należy zapoznać się z ChPL dabrafenibu w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej (patrz punkt 4.4). U pacjentów z rozpoznaniem RVO należy całkowicie zaprzestać leczenia trametynibem.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania dabrafenibu, gdy lek jest przyjmowany w skojarzeniu z trametynibem po rozpoznaniu RVO lub RPED. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania trametynibu, gdy lek jest przyjmowany w skojarzeniu z dabrafenibem po rozpoznaniu zapalenia błony naczyniowej oka. Wysypka W badaniach klinicznych z trametynibem stosowanym w skojarzeniu z dabrafenibem obserwowano wysypkę u około 47% dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.8). W większości przypadków była ona stopnia 1. lub 2. i nie wymagała przerwania leczenia ani zmniejszenia dawki. Ciężkie działania niepożądane dotyczące skóry Podczas leczenia skojarzonego trametynibem/dabrafenibem u pacjentów dorosłych zgłaszano przypadki ciężkich działań niepożądanych dotyczących skóry (ang. severe cutaneous adverse reactions , SCAR), w tym zespołu Stevensa-Johnsona oraz reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (ang.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms , DRESS), które mogą zagrażać życiu lub powodować zgon. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować pacjentów o objawach przedmiotowych i podmiotowych tych zaburzeń oraz bardzo dokładnie kontrolować pacjentów w celu wykrycia reakcji skórnych. Jeśli wystąpią przedmiotowe i podmiotowe objawy wskazujące na SCAR, dabrafenib i trametynib należy odstawić. Rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych U dorosłych pacjentów przyjmujących trametynib zgłaszano występowanie rozpadu mięśni poprzecznie prążkowanych. W niektórych przypadkach pacjenci mogli kontynuować leczenie trametynibem. W cięższych przypadkach konieczna była hospitalizacja, przerwanie bądź trwałe odstawienie leczenia. Po wystąpieniu przedmiotowych lub podmiotowych objawów rozpadu mięśni poprzecznie prążkowanych należy dokonać odpowiedniej oceny stanu klinicznego i leczenia, zgodnie ze wskazaniami.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zapalenie trzustki U pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży leczonych trametynibem w skojarzeniu z dabrafenibem w badaniach klinicznych zgłaszano występowanie zapalenia trzustki (patrz punkt 4.8). W razie niewyjaśnionych bólów brzucha należy niezwłocznie przeprowadzić odpowiednią ocenę, obejmującą oznaczenia amylazy i lipazy w surowicy. Po wystąpieniu epizodu zapalenia trzustki, w przypadku wznowienia leczenia, pacjentów należy bardzo dokładnie kontrolować. Niewydolność nerek Niewydolność nerek stwierdzono u ≤1% dorosłych pacjentów leczonych trametynibem w skojarzeniu z dabrafenibem. Obserwowane przypadki u dorosłych pacjentów były zazwyczaj związane z gorączką oraz odwodnieniem i ustępowały po przerwaniu leczenia i wdrożeniu postępowania objawowego. U dorosłych pacjentów obserwowano także ziarniniakowe zapalenie nerek W trakcie leczenia u pacjentów należy rutynowo kontrolować stężenie kreatyniny w osoczu.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W razie zwiększenia stężenia kreatyniny może być konieczne przerwanie leczenia, w zależności od sytuacji klinicznej. Nie badano stosowania trametynibu u pacjentów z niewydolnością nerek (określaną jako stężenie kreatyniny >1,5 x GGN), dlatego należy zachować ostrożność w tej grupie pacjentów (patrz punkt 5.2). Zdarzenia niepożądane dotyczące wątroby W badaniach klinicznych trametynibu stosowanego w skojarzeniu z dabrafenibem (patrz punkt 4.8) u dorosłych pacjentów oraz u dzieci i młodzieży obserwowano zdarzenia niepożądane ze strony wątroby. U pacjentów zaleca się kontrolę czynności wątroby co 4 tygodnie przez 6 miesięcy od rozpoczęcia leczenia. Po tym okresie można kontynuować kontrolę czynności wątroby zależnie od wskazań klinicznych. Zaburzenia czynności wątroby Z uwagi na to, że metabolizm i wydzielanie z żółcią są głównymi drogami eliminacji trametynibu, należy zachować ostrożność podczas podawania trametynibu pacjentom z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i 5.2).
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zakrzepica żył głębokich/Zatorowość płucna Może wystąpić zatorowość płucna lub zakrzepica żył głębokich. Jeśli u pacjentów wystąpią objawy zatorowości płucnej lub zakrzepicy żył głębokich, takie jak duszność, ból w klatce piersiowej lub obrzęk kończyn górnych lub kończyn dolnych, powinni oni natychmiast zgłosić się po pomoc medyczną. Należy na stałe przerwać leczenie z powodu zagrażającej życiu zatorowości płucnej. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe U dzieci i młodzieży leczonych trametynibem w skojarzeniu z dabrafenibem zgłaszano występowanie zapalenia okrężnicy i zapalenia jelit (patrz punkt 4.8). U dorosłych pacjentów zgłaszano zapalenie okrężnicy i perforację przewodu pokarmowego, w tym przypadki zgonów. Należy zachować ostrożność stosując trametynib u pacjentów z czynnikami ryzyka perforacji przewodu pokarmowego, w tym z zapaleniem uchyłka w wywiadzie, przerzutami w obrębie przewodu pokarmowego i jednoczesnym przyjmowaniem produktów leczniczych o znanym ryzyku perforacji przewodu pokarmowego.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Sarkoidoza U dorosłych pacjentów leczonych trametynibem w skojarzeniu z dabrafenibem notowano przypadki sarkoidozy, obejmującej najczęściej skórę, płuca, oczy i węzły chłonne. W większości przypadków nie przerywano leczenia trametynibem i dabrafenibem. Jeśli rozpoznano sarkoidozę, należy rozważyć zastosowanie odpowiedniego leczenia. Kobiety w wieku rozrodczym/Płodność mężczyzn Przed rozpoczęciem leczenia kobietom w wieku rozrodczym należy zapewnić odpowiednie poradnictwo w zakresie skutecznych metod antykoncepcji. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia i przez 16 tygodni po przyjęciu ostatniej dawki produktu leczniczego Spexotras. Mężczyźni przyjmujący trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem powinni zostać poinformowani o potencjalnym ryzyku wystąpienia zaburzeń spermatogenezy, które mogą być nieodwracalne (patrz punkt 4.6).
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Limfohistiocytoza hemofagocytarna Doświadczenia z okresu po wprowadzeniu produktu do obrotu wskazują, że u dorosłych pacjentów leczonych trametynibem w skojarzeniu z dabrafenibem obserwowano limfohistiocytozę hemofagocytarną (HLH, ang. haemophagocytic lymphohistiocytosis ). Należy zachować ostrożność podczas podawania trametynibu w skojarzeniu z dabrafenibem. Jeśli potwierdzi się HLH, należy przerwać podawanie trametynibu i dabrafenibu oraz rozpocząć leczenie HLH. Substancje pomocnicze Sól sodowa sulfobutylobetadeksu Roztwór doustny produktu Spexotras zawiera sól sodową sulfobutylobetadeksu cyklodekstryny (100 mg/ml). Cyklodekstryny są substancjami pomocniczymi, które mogą wpływać na właściwości substancji czynnej lub innych leków. W badaniach przedklinicznych u zwierząt, którym dożylnie podawano cyklodekstryny zaobserwowano działania toksyczne na nerki i działania ototoksyczne.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zagadnienia dotyczące bezpieczeństwa cyklodekstryn należy wziąć pod uwagę podczas wprowadzania do obrotu i oceny bezpieczeństwa produktu leczniczego. Dane dotyczące bezpieczeństwa w zakresie wpływu cyklodekstryn na dzieci w wieku <2 lat są ograniczone. Parahydroksybenzoesan metylu Ten produkt leczniczy zawiera parahydroksybenzoesan metylu, który może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego). Sód Ten produkt leczniczy zawiera 1,98 mg sodu na ml roztworu doustnego produktu Spexotras, co odpowiada 4% maksymalnej zalecanej przez WHO dobowej dawki 2 g sodu w diecie u osób dorosłych po przyjęciu maksymalnej dobowej dawki trametynibu wynoszącej 2 mg (40 ml). Potas Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (39 mg) potasu na maksymalną dawkę dobową, to znaczy lek uznaje się za „wolny od potasu”.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych. Wpływ innych produktów leczniczych na trametynib Z uwagi na to, że trametynib jest metabolizowany głównie poprzez deacetylację z udziałem enzymów hydrolitycznych (np. karboksyloesteraz), wpływ innych leków na jego farmakokinetykę w drodze interakcji metabolicznych jest mało prawdopodobny (patrz punkt 5.2). Nie można wykluczyć interakcji z innymi produktami leczniczymi poprzez te enzymy hydrolityczne; może to wpływać na ekspozycję na trametynib. Trametynib jest in vitro substratem nośnika błonowego P-gp. Ponieważ nie można wykluczyć, że silne zahamowanie aktywności wątrobowej P-gp spowoduje zwiększenie stężenia trametynibu, zaleca się ostrożność podając trametynib jednocześnie z produktami leczniczymi będącymi silnymi inhibitorami P-gp (np. werapamilem, cyklosporyną, rytonawirem, chinidyną, itrakonazolem).
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Interakcje
Wpływ trametynibu na inne produkty lecznicze Na podstawie danych in vitro i in vivo, prawdopodobieństwo znaczącego wpływu trametynibu na farmakokinetykę innych produktów leczniczych poprzez interakcję z enzymami lub nośnikami CYP jest niewielkie (patrz punkt 5.2). Trametynib może przejściowo hamować substraty białka oporności raka piersi (BCRP) (np. pitawastatyny) w jelicie, co można zminimalizować zachowując odstęp 2 godzin między podaniem tych leków i trametynibu. Na podstawie danych klinicznych nie należy spodziewać się utraty skuteczności hormonalnych środków antykoncepcyjnych, gdy są one podawane jednocześnie z monoterapią trametynibem (patrz punkt 5.2). Jednak stosowanie z dabrafenibem może zmniejszyć skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Wpływ substancji pomocniczej, soli sodowej sulfobutylobetadeksu na inne produkty lecznicze podawane doustnie o małej biodostępności i wąskim indeksie terapeutycznym Trametynib w postaci roztworu doustnego zawiera 100 mg/ml soli sodowej sulfobutylobetadeksu, która może wpływać na rozpuszczalność i biodostępność innych doustnych produktów leczniczych.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Interakcje
Należy zachować ostrożność podając roztwór doustny trametynibu z doustnymi produktami leczniczymi o małej biodostępności i wąskim indeksie terapeutycznym (np. imipramina, dezypramina). Należy także zapoznać się ze wskazówkami dla dabrafenibu dotyczącymi interakcji produktu leczniczego, znajdującymi się w punktach 4.4 i 4.5 ChPL dabrafenibu w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym/antykoncepcja u kobiet Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczne metody antykoncepcyjne podczas leczenia trametynibem i przez 16 tygodni po zakończeniu leczenia. Stosowanie z dabrafenibem może zmniejszać skuteczność doustnych lub wszelkich działających ogólnoustrojowo hormonalnych środków antykoncepcyjnych, w związku z czym należy stosować skuteczną alternatywną metodę antykoncepcyjną, np. metodę barierową podczas leczenia skojarzonego trametynibem/dabrafenibem. Aby uzyskać dalsze informacje należy zapoznać się z ChPL dabrafenibu w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej. Ciąża Nie ma dostępnych danych na temat stosowania trametynibu u kobiet w ciąży. W badaniach na zwierzętach wykazano toksyczność reprodukcyjną (patrz punkt 5.3). Nie należy podawać trametynibu kobietom w ciąży, chyba że potencjalne korzyści dla matki przewyższają możliwe zagrożenia dla płodu.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Jeśli trametynib jest stosowany w czasie ciąży lub jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas leczenia trametynibem, należy poinformować ją o potencjalnych zagrożeniach dla płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy trametynib przenika do mleka matki. Nie można wykluczyć zagrożeń dla dziecka karmionego piersią. Trametynibu nie należy podawać matkom karmiącym. Należy podjąć decyzję, czy zrezygnować z karmienia piersią, czy też przerwać leczenie trametynibem, uwzględniając korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla kobiety Płodność Nie ma danych dotyczących wpływu trametynibu na płodność ludzi. Nie przeprowadzono badań na zwierzętach dotyczących płodności, jednak obserwowano wpływ na żeńskie narządy rozrodcze (patrz punkt 5.3). Trametynib może zaburzać płodność u ludzi. Mężczyźni przyjmujący trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem U zwierząt, którym podawano dabrafenib obserwowano wpływ leku na spermatogenezę.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Należy poinformować mężczyzn przyjmujących trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem o potencjalnym ryzyku zaburzeń spermatogenezy, które mogą być nieodwracalne. Aby uzyskać dalsze informacje należy zapoznać się z ChPL dabrafenibu w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Trametynib wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Przy rozważaniu zdolności pacjenta do wykonywania czynności wymagających oceny sytuacji oraz zdolności ruchowych lub poznawczych należy wziąć pod uwagę stan kliniczny pacjenta oraz profil działań niepożądanych trametynibu. Pacjentów należy poinformować o możliwości wystąpienia zmęczenia, zawrotów głowy lub problemów dotyczących oczu, które mają wpływ na takie czynności.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa W badaniach klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży leczonych trametynibem w skojarzeniu z dabrafenibem najczęstszymi działaniami niepożądanymi (zgłaszanymi z częstością ≥20%) były: gorączka (65%), wysypka (47%), ból głowy (40%), wymioty (38%), uczucie zmęczenia (35%), suchość skóry (34%), biegunka (31%), krwotok (30%), nudności (26%), trądzikopodobne zapalenie skóry (26%), neutropenia (25%), ból brzucha (23%) i kaszel (22%). Najczęściej zgłaszanymi ciężkimi (stopień 3/4) działaniami niepożądanymi były: neutropenia (15%), gorączka (9%), zwiększona aktywność aminotransferaz (6%) i zwiększenie masy ciała (5%). Dane dotyczące wpływu długotrwałego stosowania na wzrost i dojrzewanie kośćca u dzieci i młodzieży są obecnie ograniczone (patrz punkt 5.3). Profil bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży był w dużej mierze spójny z profilem bezpieczeństwa ustalonym uprzednio u pacjentów dorosłych.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Działania niepożądane
Wymienione niżej dodatkowe działania niepożądane były dotychczas zgłaszane wyłącznie u pacjentów dorosłych leczonych trametynibem w postaci tabletek i dabrafenibem w postaci kapsułek: rak płaskonabłonkowy skóry, rogowacenie łojotokowe, obrzęk limfatyczny, suchość w jamie ustnej, rogowacenie słoneczne, nadwrażliwość na światło, niewydolność nerek (często), czerniak, brodawka starcza, sarkoidoza, chorioretinopatia, zapalenie płuc, ostra niewydolność nerek, zapalenie nerek, niewydolność serca, zaburzenia czynności lewej komory, choroba śródmiąższowa płuc, rabdomioliza (niezbyt często), perforacja przewodu pokarmowego, limfohistiocytoza hemofagocytarna (rzadko), zapalenie mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (częstość nieznana). Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Bezpieczeństwo stosowania trametynibu w skojarzeniu z dabrafenibem oceniano w puli danych zbiorczych do oceny bezpieczeństwa, pochodzących od 171 pacjentów z grupy dzieci i młodzieży z dwóch badań z udziałem pacjentów z zaawansowanymi guzami litymi z mutacją BRAF V600.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Działania niepożądane
W chwili włączenia do badania czterech (2,3%) pacjentów było w wieku od 1 do <2 lat, 39 (22,8%) pacjentów było w wieku od 2 do <6 lat, 54 (31,6%) pacjentów było w wieku od 6 do <12 lat, a 74 (43,3%) pacjentów było w wieku od 12 do <18 lat. Średni czas trwania leczenia wyniósł 80 tygodni. Działania niepożądane obserwowane w połączonej populacji dzieci i młodzieży poddanej ocenie bezpieczeństwa (Tabela 5) zostały przedstawione niżej według klasyfikacji układów i narządów MedDRA zgodnie z następującą konwencją dotyczącą częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) i nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane wymieniono poczynając od najcięższych.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Działania niepożądane
Tabela 5 Działania niepożądane zgłaszane w połączonej populacji dzieci i młodzieży poddanej ocenie bezpieczeństwa stosowania trametynibu w skojarzeniu z dabrafenibem (n=171)

CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Działania niepożądane

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Bardzo często Zanokcica
Często Zakażenie układu moczowego, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie jamy nosowo- gardłowej*1
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)
Często Brodawczak skóry
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo często Neutropenia*2, niedokrwistość, leukopenia*
Często Małopłytkowość*
Zaburzenia układu immunologicznego
Często Nadwrażliwość

CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Działania niepożądane

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często Odwodnienie, zmniejszony apetyt
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często Ból głowy, zawroty głowy*3
Zaburzenia oka
Często Nieostre widzenie, zaburzenia widzenia, zapalenie błony naczyniowej oka*4
Niezbyt często Odwarstwienie siatkówki, obrzęk wokół oczu
Zaburzenia serca
Często Zmniejszenie frakcji wyrzutowej, bradykardia*
Zaburzenia naczyniowe
Bardzo często Krwotok*5
Często Nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo często Kaszel*
Często Duszność
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często Ból brzucha*, zaparcie, biegunka, nudności, wymioty
Często Zapalenie trzustki, zapalenie jamy ustnej
Niezbyt często Zapalenie okrężnicy*
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo często Trądzikopodobne zapalenie skóry*6, suchość skóry*7, świąd, wysypka*8, rumień
Często Uogólnione złuszczające zapalenie skóry*9, łysienie, erytrodyzestezja dłoniowo- podeszwowa, zapalenie mieszków włosowych, zmiana skórna, zapalenie tkankitłuszczowej, nadmierne rogowacenie
Niezbyt często Pęknięcia skóry, nocne poty, nadmierne pocenie się
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często Ból stawów, ból w kończynie
Często Ból mięśni*, skurcze mięśni*10
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często Gorączka*, uczucie zmęczenia*11, zwiększenie masy ciała
Często Zapalenie błony śluzowej, obrzęk twarzy*, dreszcze, obrzęk obwodowy, choroba grypopodobna
Badania diagnostyczne
Bardzo często Zwiększenie aktywności aminotransferaz*12
Często Hiponatremia, hipofosfatemia, hiperglikemia, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi, zwiększenie aktywności gammaglutamylotransferazy,zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej we krwi
*Oznacza termin zbiorczy obejmujący co najmniej dwa preferowane terminy MedDRA, które uznano za podobne klinicznie.1 zapalenie jamy nosowo-gardłowej obejmuje zapalenie gardła2 neutropenia obejmuje zmniejszenie liczby neutrofilów i gorączkę neutropeniczną3 zawroty głowy obejmują zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego4 zapalenie błony naczyniowej oka obejmuje zapalenie ciała rzęskowego tęczówki5 krwotok obejmuje krwawienie z nosa, krwiomocz, stłuczenie, krwiak, zwiększenie wartości międzynarodowego współczynnika znormalizowanego, krwotok z odbytu, krwotok z miejsca założenia cewnika, krwotok mózgowy, wybroczyny, krwiak nadtwardówkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, obecność świeżej krwi w kale, wybroczyny punktowe, krwotok po zabiegach, krwawienie z odbytnicy, zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego i krwotok maciczny6 trądzikopodobne zapalenie skóry obejmuje trądzik i trądzik krostkowy7 suchość skóry obejmuje nadmierne rogowacenie skóry i kserodermię8 wysypka obejmuje wysypkę plamisto-grudkową, wysypkę krostkową, wysypkę rumieniową, wysypkę grudkową, wysypkę plamkową9 uogólnione złuszczające zapalenie skóry obejmuje złuszczanie skóry i złuszczające zapalenie skóry10 skurcze mięśni obejmują sztywność mięśniowo-szkieletową11 uczucie zmęczenia obejmuje złe samopoczucie i astenię12 zwiększenie aktywności aminotransferaz obejmuje zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) i zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT)

CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych Zwiększenie masy ciała Zwiększenie masy ciała było zgłaszane tylko w populacji dzieci i młodzieży. Działanie to było zgłaszane jako działanie niepożądane u 16% dzieci i młodzieży, w tym w 3. stopniu nasilenia u 4,7% pacjentów, a odsetek zakończenia leczenia wyniósł 0,6% pacjentów. Mediana czasu do wystąpienia pierwszego epizodu zgłoszonego zwiększenia masy ciała u dzieci i młodzieży otrzymujących trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem wyniosła 3,1 miesiąca. Zwiększenie masy ciała o ≥2 percentyle BMI (wskaźnik masy ciała) dla wieku względem wartości wyjściowych obserwowano u 29,8% pacjentów. Krwotok Epizody krwotoku obserwowano u 30% dzieci i młodzieży, przy czym zdarzenia w 3. stopniu nasilenia wystąpiły u 1,2% pacjentów. Najczęstsze zdarzenie krwotoku (krwawienie z nosa) zgłoszono u 18% dzieci i młodzieży. Mediana czasu do wystąpienia pierwszego epizodu krwotoku u dzieci i młodzieży wyniosła 2,4 miesiąca.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Działania niepożądane
U dorosłych pacjentów przyjmujących trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem występowały zdarzenia krwotoczne, w tym zdarzenia rozległego krwotoku i krwotoki powodujące zgon. Ryzyko wystąpienia krwotoku może zwiększać się pod wpływem jednoczesnego stosowania leczenia przeciwpłytkowego lub przeciwzakrzepowego. W przypadku wystąpienia krwotoku pacjentów należy leczyć stosownie do wskazań klinicznych (patrz punkt 4.4). Zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF)/Zaburzenia czynności lewej komory serca Zmniejszenie LVEF zgłaszano u 5,3% dzieci i młodzieży, przy czym zdarzenia w 3. stopniu nasilenia wystąpiły u <1% pacjentów. Mediana czasu do wystąpienia pierwszego epizodu zmniejszenia LVEF wyniosła około jednego miesiąca. W badaniach klinicznych z udziałem dorosłych pacjentów średni czas do pierwszego wystąpienia zaburzeń czynności lewej komory, niewydolności serca i zmniejszenia LVEF wynosił między 2 a 5 miesięcy.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Działania niepożądane
Do badań klinicznych trametynibu nie włączano pacjentów z wartościami LVEF mniejszymi niż dolna granica normy przyjęta w ośrodku. Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania trametynibu w skojarzeniu z dabrafenibem u pacjentów, których stan może powodować zaburzenia czynności lewej komory serca (patrz punkt 4.2 i 4.4). Gorączka W badaniach klinicznych z trametynibem stosowanym w monoterapii i w skojarzeniu z dabrafenibem zgłaszano występowanie gorączki; jednak, częstość występowania i nasilenie gorączki zwiększają się w leczeniu skojarzonym (patrz punkt 4.4). Gorączkę zgłoszono u 65% dzieci i młodzieży, przy czym zdarzenia w 3. stopniu nasilenia wystąpiły u 8,8% pacjentów. Należy zapoznać się z ChPL dabrafenibu w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej. Zdarzenia dotyczące wątroby W badaniach klinicznych z trametynibem stosowanym w skojarzeniu z dabrafenibem u pacjentów dorosłych oraz u dzieci i młodzieży zgłaszano występowanie zdarzeń niepożądanych dotyczących wątroby.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Działania niepożądane
W populacji dzieci i młodzieży do oceny bezpieczeństwa zwiększenie aktywności AlAT i AspAT występowało bardzo często; było ono zgłaszane odpowiednio u 12,3% i 15,2% pacjentów (patrz punkt 4.4). Zdarzenia niepożądane dotyczące wątroby polegające na zwiększeniu aktywności AlAT i AspAT były najczęstszymi zdarzeniami występującymi u dorosłych pacjentów, w większości przypadków stopnia 1 lub 2. U pacjentów otrzymujących monoterapię trametynibem ponad 90% tych zdarzeń dotyczących wątroby wystąpiło w ciągu pierwszych 6 miesięcy leczenia. Zdarzenia dotyczące wątroby odnotowywano w badaniach klinicznych podczas monitorowania odpowiednich wartości co cztery tygodnie. Zaleca się, by przez 6 miesięcy u pacjentów otrzymujących trametynib monitorować czynność wątroby co cztery tygodnie. Monitorowanie czynności wątroby można później kontynuować w zależności od wskazań klinicznych (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Działania niepożądane
Zmiany ciśnienia krwi Nadciśnienie tętnicze zgłoszono u 2,3% dzieci i młodzieży, przy czym zdarzenia stopnia 3. wystąpiły u 1,2% pacjentów. Mediana czasu do wystąpienia pierwszego epizodu nadciśnienia u dzieci i młodzieży wyniosła 5,4 miesiąca. Niedociśnienie zgłoszono u 3,5% dzieci i młodzieży, przy czym zdarzenia stopnia ≥3. wystąpiły u 2,3% pacjentów. Mediana czasu do wystąpienia pierwszego epizodu hipotonii u dzieci i młodzieży wyniosła 1,5 miesiąca. Należy zmierzyć ciśnienie tętnicze przed leczeniem oraz monitorować je podczas leczenia, a w przypadku wystąpienia nadciśnienia tętniczego zastosować odpowiednią standardową terapię (patrz punkt 4.4). Śródmiąższowa choroba płuc/zapalenie płuc U pacjentów leczonych trametynibem może wystąpić śródmiąższowa choroba płuc lub zapalenie płuc. W oczekiwaniu na wyniki badań diagnostycznych, należy przerwać leczenie trametynibem u pacjentów z podejrzeniem śródmiąższowej choroby płuc lub zapalenia płuc, w tym pacjentów z nowymi lub nasilającymi się objawami ze strony płuc, w tym kaszlem, dusznością, niedotlenieniem, wysiękiem opłucnowym lub naciekami.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Działania niepożądane
Należy całkowicie zaprzestać leczenia trametynibem u pacjentów, u których rozpoznano śródmiąższową chorobę płuc lub zapalenie płuc w związku z leczeniem (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zaburzenia widzenia U dzieci i młodzieży leczonych trametynibem w skojarzeniu z dabrafenibem zgłaszano reakcje okulistyczne, w tym zapalenie błony naczyniowej oka u 1,8% pacjentów i zapalenie ciała rzęskowego tęczówki u 1,2% pacjentów. Zapalenie błony naczyniowej oka stopnia 3. wystąpiło u <1% dzieci i młodzieży. Odwarstwienie nabłonka barwnikowego siatkówki (RPED) wystąpiło u <1% dzieci i młodzieży. W przebiegu leczenia trametynibem zaburzenia widzenia, w tym odwarstwienie nabłonka barwnikowego siatkówki (RPED) i niedrożność naczyń żylnych siatkówki (RVO) obserwowano także u dorosłych pacjentów. W badaniach klinicznych trametynibu z udziałem dorosłych pacjentów zgłaszano występowanie takich objawów, jak niewyraźne widzenie, zmniejszenie ostrości wzroku i inne zaburzenia widzenia (patrz punkty 4.2 i 4.4).
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Działania niepożądane
Wysypka W zbiorczej populacji do oceny bezpieczeństwa w badaniach z trametynibem stosowanym w skojarzeniu z dabrafenibem obserwowano wysypkę u około 47% dzieci i młodzież. W większości przypadków była ona stopnia 1. lub 2. i nie było konieczne przerwanie leczenia ani zmniejszenie dawki (patrz punkty 4.2 i 4.4). Rabdomioliza U pacjentów leczonych trametynibem obserwowano rabdomiolizę. Objawy rabdomiolizy wymagają odpowiedniej oceny klinicznej i leczenia (patrz punkt 4.4). Zapalenie trzustki Zapalenie trzustki zgłoszono u 1,2% dzieci i młodzieży, przy czym u <1% pacjentów miało ono 3. stopień nasilenia. Bóle brzucha o niewyjaśnionej przyczynie powinny być szybko diagnozowane, z uwzględnieniem oznaczenia aktywności amylazy i lipazy w surowicy. Pacjentów należy bardzo dokładnie kontrolować wznawiając leczenie po epizodzie zapalenia trzustki (patrz punkt 4.4). Niewydolność nerek Po zastosowaniu trametynibu w skojarzeniu z dabrafenibem zgłaszano występowanie niewydolności nerek.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Działania niepożądane
Niewydolność nerek wywołana przez azotemię przednerkową związaną z gorączką lub ziarniniakowe zapalenie nerek występowały niezbyt często u pacjentów dorosłych; jednakże, nie oceniano trametynibu u pacjentów z niewydolnością nerek (określanej jako stężenie kreatyniny >1,5 x GGN). U pacjentów takich należy zachować ostrożność (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Nie zgłaszano ostrych objawów przedawkowania u dzieci i młodzieży otrzymujących trametynib w skojarzeniu z dabrafenibem w badaniach klinicznych. Przewlekłe przedawkowanie trametynibu mogłoby spowodować nasilenie wysypki, zmniejszenie LVEF lub zaburzenia dotyczące siatkówki. Nie istnieje swoiste leczenie w razie przedawkowania. W razie przedawkowania u pacjenta należy zastosować leczenie objawowe oraz odpowiednią kontrolę.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwnowotworowe, inhibitory kinazy białkowej, inhibitory kinazy białkowej aktywowanej mitogenami (MEK), kod ATC: L01EE01 Mechanizm działania Trametynib jest odwracalnym, wysoce selektywnym, allosterycznym inhibitorem aktywacji i aktywności kinaz białkowych aktywowanych mitogenami (MEK1 i MEK2) regulowanych sygnałami zewnątrzkomórkowymi. Białka MEK są komponentami szlaku sygnałowego kinaz regulowanych sygnałami zewnątrzkomórkowymi (ang. extracellular signal-related kinase , ERK). W nowotworach złośliwych występujących u ludzi szlak ten jest często aktywowany przez białka powstałe w wyniku mutacji genu BRAF, które aktywują kinazy MEK. Trametynib hamuje aktywację kinaz MEK przez białka BRAF i hamuje aktywność kinaz MEK. Leczenie skojarzone z dabrafenibem Dabrafenib jest inhibitorem kinaz RAF. Mutacje onkogenne w BRAF prowadzą do konstytutywnej aktywacji szlaku RAS/RAF/MEK/ERK.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Zatem trametynib i dabrafenib hamują dwie kinazy tego szlaku, MEK i RAF, i dlatego ich skojarzenie zapewnia jednoczesne zahamowanie szlaku. Skojarzenie trametynibu z dabrafenibem wykazało działanie przeciwnowotworowe w liniach komórek rakowych z mutacją BRAF V600 in vitro i opóźnia wytworzenie oporności in vivo w heteroprzeszczepach czerniaka z mutacją BRAF V600. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Dzieci i młodzież Skuteczność kliniczną i bezpieczeństwo stosowania leczenia skojarzonego dabrafenibem z trametynibem u dzieci i młodzieży w wieku od 1 do <18 lat, chorujących na glejaka z mutacją BRAF V600 oceniano w wieloośrodkowym, otwartym badaniu klinicznym II fazy (EudraCT 2015- 004015-20). Pacjenci z glejakiem o niskim stopniu złośliwości (stopnia 1. i 2. według WHO 2016) wymagający pierwszej terapii systemowej zostali losowo przydzieleni w stosunku 2:1 do grupy leczonej dabrafenibem w skojarzeniu z trametynibem lub do grupy leczonej karboplatyną w skojarzeniu z winkrystyną, a pacjenci z nawrotowym lub opornym na leczenie glejakiem o wysokim stopniu złośliwości (stopnia 3.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
lub 4. według WHO 2016) zostali włączeni do pojedynczej kohorty otrzymującej dabrafenib w skojarzeniu z trametynibem. Obecność lub brak mutacji BRAF stwierdzano prospektywnie w tkankach guza na podstawie testu wykonywanego lokalnie lub przez laboratorium centralne przy użyciu zestawu bioMérieux THxID- BRAF kit, jeśli badanie z laboratorium lokalnego nie było dostępne. Ponadto, laboratorium centralne przeprowadziło retrospektywne badanie dostępnych próbek guza, aby potwierdzić obecność mutacji BRAF V600E. Dawkowanie dabrafenibu i trametynibu w tym badaniu klinicznym było ustalane na podstawie wieku i masy ciała, przy czym dabrafenib był podawany doustnie w dawce 2,625 mg/kg mc. dwa razy na dobę pacjentom w wieku <12 lat oraz w dawce 2,25 mg/kg mc. dwa razy na dobę pacjentom w wieku 12 lat i starszym; trametynib był podawany doustnie w dawce 0,032 mg/kg mc. raz na dobę pacjentom w wieku <6 lat oraz w dawce 0,025 mg/kg mc. raz na dobę pacjentom w wieku 6 lat i starszym.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Limit dawki dla dabrafenibu wynosił 150 mg dwa razy na dobę, a dla trametynibu – 2 mg raz na dobę. Dawkowanie karboplatyny i winkrystyny było ustalane na podstawie wieku i powierzchni ciała, z zastosowaniem dawek wynoszących odpowiednio 175 mg/m 2 pc. i 1,5 mg/m 2 pc. w cotygodniowych infuzjach. Karboplatynę i winkrystynę podawano w jednej kuracji indukcyjnej trwającej 10 tygodni, po której następowało osiem 6-tygodniowych cykli w ramach leczenia podtrzymującego. Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności w obu kohortach był całkowity odsetek odpowiedzi (ORR, suma potwierdzonych odpowiedzi całkowitych/CR i odpowiedzi częściowych/PR) potwierdzony w niezależnej ocenie w oparciu o kryteria RANO (2017) w kohorcie z glejakiem o niskim stopniu złośliwości oraz w oparciu o kryteria RANO (2010) w kohorcie z glejakiem o wysokim stopniu złośliwości. Analizę pierwszorzędowego punktu końcowego przeprowadzono, gdy wszyscy pacjenci z obu kohort ukończyli przynajmniej 32 tygodnie leczenia.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Glejak z mutacją BRAF o niskim stopniu złośliwości (stopnia 1. i 2. wg WHO) W kohorcie pacjentów z glejakiem o niskim stopniu złośliwości 110 pacjentów zostało losowo przydzielonych do grupy otrzymującej dabrafenib w skojarzeniu z trametynibem (n=73) lub karboplatynę w skojarzeniu z winkrystyną (n=37). Mediana wieku wyniosła 9,5 roku, przy czym 34 pacjentów (30,9%) było w wieku od 12 miesięcy do <6 lat, 36 pacjentów (32.7%) było w wieku od 6 do <12 lat, a 40 pacjentów (36,4%) było w wieku od 12 do <18 lat; 60% stanowiły dziewczęta. U większości pacjentów (80%) występował glejak stopnia 1. w chwili pierwszego rozpoznania. Najczęstszymi patologiami były: gwiaździak włosowatokomórkowy (30,9%), zwojakoglejak (27,3%) i glejak o niskim stopniu złośliwości, nieokreślony (ang. not otherwise specified , NOS) (18,2%). U 9 pacjentów (8,2%) występowały przerzuty.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
U 91 pacjentów (82,7%) zgłoszono wcześniejsze leczenie chirurgiczne; w tej grupie u 28 pacjentów (25,5%) zabiegiem wykonywanym podczas ostatniej operacji chirurgicznej było wycięcie. Podawanie kortykosteroidów ogólnoustrojowo zgłoszono u 36 pacjentów (32,7%). Wartość ORR w grupie leczonej dabrafenibem w skojarzeniu z trametynibem wykazywała statystycznie istotną poprawę w porównaniu z leczeniem skojarzonym karboplatyną z winkrystyną. Przeprowadzona następnie procedura hierarchicznego testowania także wykazała statystycznie istotną poprawę w odniesieniu do przeżycia bez progresji choroby (PFS) w porównaniu z chemioterapią (Tabela 6). W chwili przeprowadzania analizy pierwotnej po tym, jak wszyscy pacjenci ukończyli przynajmniej 32 tygodnie leczenia lub wcześniej zakończyli leczenie, dane dotyczące przeżycia całkowitego (OS) były nadal niedojrzałe (zgłoszono jeden zgon w grupie leczonej karboplatyną w skojarzeniu z winkrystyną (C+V)).
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 6 Odpowiedź i przeżycie wolne od progresji choroby w badaniu rejestracyjnym G2201 (kohorta z glejakiem o niskim stopniu złośliwości, analiza pierwotna)

CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Dabrafenib + trametynib (D+T)N=73 Karboplatyna + winkrystyna (C+V)N=37
Najlepsza odpowiedź całkowita
Odpowiedź całkowita (CR), n (%) 2 (2,7) 1 (2,7)
Odpowiedź częściowa (PR),n (%) 32 (43,8) 3 (8,1)
Stabilizacja choroby (SD), n (%) 30 (41,1) 15 (40,5)
Progresja choroby (PD), n (%) 8 (11,0) 12 (32,4)
Nieznana, n (%) 1 (1,4) 6 (16,2)1
Całkowity odsetek odpowiedzi
ORR (CR+PR), 95% CI 46,6% (34,8 – 58,6%) 10,8% (3,0 – 25,4%)
Iloraz szans2 7,19 (2,3 – 22,4), p<0,001
Różnica ryzyka 35,8% (20,6 – 51,0)
Przeżycie wolne od progresji choroby (PFS)
PFS (miesiące), (95% CI) 20,1 (12,8 – NE) 7,4 (3,6 – 11,8)
Współczynnik ryzyka (95% CI), wartość p 0,31 (0,17 – 0,55), p<0,001
NE=niemożliwe do oceny1 4 pacjentów przydzielonych losowo do grupy C+V zakończyło udział przed otrzymaniem leczenia.2 Iloraz szans (D+T w por. z C+V) i 95% CI otrzymano w wyniku regresji logistycznej, w której leczenie jest jedyną zmienną towarzyszącą, tj. jest to szansa wystąpienia odpowiedzi w grupie D+T w porównaniu z szansą wystąpienia odpowiedzi w grupie C+V. Iloraz szans >1 przemawia na korzyść D+T.

CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 1 Krzywe Kaplana-Meiera przedstawiające przeżycie wolne od progresji choroby w badaniu rejestracyjnym G2201 (kohorta z glejakiem o niskim stopniu złośliwości, analiza pierwotna) D+T (n/N = 30/73) C+V (n/N = 22/37) 100. Prawdopodobieństwo (%) 80 60 40 20 0 0 2 4 6 8 10 12 14 16 18 20 22 24 26 28 30 32 Czas (miesiące)
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
D+T 73 67 64 62 49 40 33 25 23 13 11 7 4 3 2 2 0
C+V 37 25 19 17 10 7 4 2 1 1 1 1 0 0 0 0 0
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Glejak z mutacją BRAF o wysokim stopniu złośliwości BRAF (stopnia 3. i 4. wg WHO), występujący u dzieci i młodzieży Do kohorty w ramach badania z pojedyncza grupą pacjentów z glejakiem o wysokim stopniu złośliwości włączono 41 pacjentów z nawrotowym lub opornym na leczenie glejakiem o wysokim stopniu złośliwości, których leczono dabrafenibem w skojarzeniu z trametynibem; mediana czasu trwania leczenia wyniosła 72,7 tygodnia. Mediana wieku pacjentów wyniosła 13,0 lat, przy czym 5 pacjentów (12,2%) było w wieku od 12 miesięcy do <6 lat, 10 pacjentów (24,4%) było w wieku od 6 do <12 lat, a 26 pacjentów (63,4%) było w wieku od 12 do <18 lat; 56% stanowiły dziewczęta. W chwili pierwszego rozpoznania wyniki badań histologicznych dotyczących stopnia zaawansowania przedstawiały się następująco: stopień 4. u 20 pacjentów (48,8%), stopień 3. u 13 pacjentów (31,7%), stopień 2. u 4 pacjentów (9,8%), stopień 1. u 3 pacjentów (7,3%) i brak oceny stopnia zaawansowania u 1 pacjenta (2,4%).
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Najczęstszymi patologiami były: glejak wielopostaciowy (31,7%), anaplastyczny wielopostaciowy żółtakogwiaździak (14,6%), glejak o wysokim stopniu złośliwości, nieokreślony (9,8%) i wielopostaciowy żółtakogwiaździak (9,8%). U 40 pacjentów (97,6%) zgłoszono wcześniejsze leczenie chirurgiczne; w tej grupie u 24 pacjentów (58,5%) zabiegiem wykonywanym podczas ostatniej operacji chirurgicznej było wycięcie. Wcześniejsze stosowanie chemioterapii przeciwnowotworowej zgłoszono u 33 pacjentów (80,5%). Wcześniejsze stosowanie radioterapii zgłoszono u 37 pacjentów (90,2%). Podawanie kortykosteroidów ogólnoustrojowo podczas leczenia objętego badaniem zgłoszono u 21 pacjentów (51,2%). ORR w tej kohorcie wyniósł 56,1% (23/41), 95% CI (39,7%; 71,5%): CR wystąpiła u 12 pacjentów (29,3%), a PR wystąpiła u 11 pacjentów (26,8%).
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Mediana czasu trwania odpowiedzi na leczenie (DOR) wyniosła 22,2 miesiąca (95% CI: 7,6 – NE), przy czym u 15 pacjentów (65,2%) obserwacje zostały ucięte w chwili przeprowadzania analizy pierwotnej.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Właściwości farmakokinetyczne trametynibu zostały określone głównie u pacjentów dorosłych stosujących postać stałą (tabletka). Farmakokinetykę trametynibu po pojedynczym lub wielokrotnym podaniu dawki ustalonej na podstawie masy ciała oceniano także u 244 dzieci i młodzieży. Charakterystyka farmakokinetyczna (prędkość wchłaniania leku i klirens) trametynibu u dzieci i młodzieży była porównywalna do charakterystyki farmakokinetycznej u pacjentów dorosłych. Stwierdzono, że masa ciała wpływa na klirens po doustnym podaniu trametynibu, natomiast wiek nie ma takiego wpływu. Farmakokinetyczne parametry ekspozycji na trametynib po zastosowaniu zalecanej dawki ustalonej na podstawie masy ciała u dzieci i młodzieży mieściły się z zakresach wartości obserwowanych u pacjentów dorosłych.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wchłanianie Trametynib w postaci roztworu doustnego był szybko wchłaniany, a mediana czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (T max ) wyniosła 1 godzinę po podaniu dawki. Średnia bezwzględna biodostępność po podaniu doustnym wyniosła 72%. W badaniu biodostępności względnej porównującym roztwór doustny z postacią tabletek po podaniu pojedynczej dawki w stanie na czczo pacjentom dorosłym, podanie leku w postaci roztworu doustnego spowodowało, że AUC (0-inf) , AUC (0-last) i C max były większe odpowiednio o 12%, 10% i 71% w porównaniu z postacią tabletek. Ekspozycja na trametynib zwiększała się proporcjonalnie do dawki w zakresie dawek od 0,125 mg do 4 mg po wielokrotnym podaniu z częstotliwością raz na dobę. W rejestracyjnym badaniu z udziałem dzieci i młodzieży, średnia geometryczna (%CV) C max i AUC tau w stanie stacjonarnym wyniosła 22,7 ng/ml (41,1%) i 339 ng*h/ml (22,2%) w kohorcie z glejakiem o niskim stopniu złośliwości oraz 21,3 ng/ml (36,3%) i 307 ng*h/ml (22,8%) w kohorcie z glejakiem o wysokim stopniu złośliwości.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Trametynib ulega kumulacji po wielokrotnym codziennym podawaniu. Średni współczynnik kumulacji po podaniu dawki 2 mg raz na dobę w postaci tabletek wynosił 6,0. Stan stacjonarny osiągnięto przed dniem 15. Wpływ pokarmu Nie badano wpływu pokarmu na farmakokinetykę odtworzonego roztworu doustnego. Podanie pojedynczej dawki trametynibu (w postaci tabletki) z bogatotłuszczowym, wysokokalorycznym posiłkiem spowodował zmniejszenie C max i AUC odpowiednio o 70% i 10% w porównaniu z podaniem na czczo. Dystrybucja Trametynib wiąże się z ludzkimi białkami osocza w 97,4%. Objętość dystrybucji trametynibu wynosi ok. 1200 l po podaniu mikrodawki dożylnej 5  g. Metabolizm W badaniach in vitro i in vivo wykazano, że trametynib jest metabolizowany głównie poprzez samą deacetylację lub deacetylację z monooksygenacją. Deacetylowany metabolit jest dalej metabolizowany poprzez glukuronidację. Utlenianie z udziałem izoenzymów CYP3A4 jest uważane za poboczny szlak metaboliczny.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Deacetylacja przebiega z udziałem karboksyloesteraz 1b, 1c i 2, z możliwym współudziałem innych enzymów hydrolitycznych. Po podaniu pojedynczej dawki i wielokrotnych dawek trametynibu, trametynib w postaci niezmienionej jest głównym związkiem krążącym w osoczu. Eliminacja Średni okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji po podaniu pojedynczej dawki wynosi 127 godzin (5,3 dnia). Pozorny klirens trametynibu u dzieci i młodzieży (mediana masy ciała: 32,85 kg) wyniósł 3,44 L/h (CV 20%). Całkowity odzysk dawki był niewielki w ciągu 10-dniowego okresu pobierania materiału (<50%) po podaniu pojedynczej dawki doustnej trametynibu znakowanego radioaktywnie w postaci roztworu, z uwagi na długi okres półtrwania w fazie eliminacji. Substancja związana z trametynibem była wydalana głównie z kałem (>80% odzysk dawki radioaktywnej) i w mniejszym stopniu z moczem (  19%). Mniej niż 0,1% dawki było wydalane w postaci niezmienionej z moczem.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Interakcje z produktami leczniczymi Wpływ trametynibu na enzymy metabolizujące leki i nośniki Dane in vitro i in vivo sugerują, że prawdopodobieństwo wpływu trametynibu na farmakokinetykę innych produktów leczniczych jest niewielkie. Na podstawie badań in vitro , trametynib nie jest inhibitorem CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2D6 i CYP3A4. Na podstawie badań in vitro stwierdzono, że trametynib jest inhibitorem CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C19, induktorem CYP3A4 i hamuje nośniki OAT1, OAT3, OCT2, MATE1, OATP1B1, OATP1B3, P-gp i BCRP. Biorąc jednak pod uwagę niewielką dawkę oraz niewielką ekspozycję układową względem wartości hamowania lub pobudzania w warunkach in vitro , trametynibu nie uznaje się za inhibitor lub induktor tych enzymów lub nośników w warunkach in vivo ; nie można jednak wykluczyć przejściowego hamowania substratów BCRP w jelicie (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wpływ innych produktów leczniczych na trametynib Dane in vitro i in vivo sugerują, że prawdopodobieństwo wpływu innych produktów leczniczych na farmakokinetykę trametynibu jest niewielkie. Trametynib nie jest substratem enzymów CYP lub transporterów BCRP, OATP1B1, OATP1B3, OATP2B1, OCT1, MRP2 i MATE1. Trametynib jest in vitro substratem BSEP i nośnika błonowego P-gp. Mimo, iż jest mało prawdopodobne, by zahamowanie BSEP miało wpływ na ekspozycję na trametynib, nie można wykluczyć zwiększenia stężenia trametynibu po silnym zahamowaniu aktywności wątrobowej P-gp (patrz punkt 4.5). Wpływ trametynibu na inne produkty lecznicze Wpływ wielokrotnych dawek trametynibu na farmakokinetykę w stanie stacjonarnym złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych, noretyndronu i etynyloestradiolu, był oceniany w badanu klinicznym, w którym uczestniczyło 19 pacjentek z guzami litymi.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Ekspozycja na noretyndron zwiększyła się o 20%, a ekspozycja na etynyloestradiol była podobna podczas jednoczesnego podawania trametynibu. Na podstawie tych wyników nie należy spodziewać się utraty skuteczności hormonalnych środków antykoncepcyjnych podczas jednoczesnego stosowania trametynibu. Szczególne grupy pacjentów Zaburzenia czynności wątroby Analiza farmakokinetyki populacyjnej i dane z badania farmakologii klinicznej u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby lub z łagodnym, umiarkowanym lub ciężkim podwyższeniem stężenia bilirubiny i (lub) aktywności AspAT (na podstawie klasyfikacji National Cancer Institute [NCI]) wskazują, że czynność wątroby nie ma istotnego wpływu na klirens trametynibu po podaniu doustnym. Zaburzenia czynności nerek Z uwagi na niewielkie wydalanie trametynibu poprzez nerki, zaburzenie czynności nerek nie powinno mieć klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę trametynibu.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Farmakokinetykę trametynibu scharakteryzowano u 223 dorosłych pacjentów włączonych do badań klinicznych trametynibu z łagodnym zaburzeniem czynności nerek i 35 dorosłych pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek metodą populacyjnej analizy farmakokinetyki. Łagodne i umiarkowane zaburzenie czynności nerek nie miało wpływu na ekspozycję na trametynib (<6% dla każdej grupy). Brak dostępnych danych na temat pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.2). Rasa Brak dostępnych wystarczających danych do oceny potencjalnego wpływu rasy na farmakokinetykę trametynibu, ponieważ dane kliniczne ograniczają się do rasy kaukaskiej. Płeć Na podstawie analiz farmakokinetyki populacyjnej u pacjentów dorosłych oraz u dzieci i młodzieży stwierdzono, że płeć ma wpływ na klirens trametynibu po podaniu doustnym. Mimo że pacjentki będą bardziej narażone na lek niż pacjenci, różnice te nie powinny być znaczące klinicznie i nie jest konieczna modyfikacja dawki.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Nie przeprowadzono badań działania rakotwórczego trametynibu. Trametynib nie wykazywał genotoksyczności w badaniach oceniających rewersję mutacji u bakterii, aberracje chromosomowe w komórkach ssaków i indukowanie mikrojąder w szpiku kostnym szczurów. Trametynib może zaburzać płodność u kobiet. W badaniach po podaniu dawek wielokrotnych obserwowano zwiększenie częstości tworzenia torbieli pęcherzyków i zmniejszenie ciałka żółtego u samic szczurów po ekspozycji poniżej klinicznego narażenia człowieka na podstawie AUC. Ponadto, u młodych osobników szczura otrzymujących trametynib obserwowano zmniejszenie masy jajników, niewielkie opóźnienia cech dojrzewania płciowego samic (otwarcia pochwy i większej częstości występowania znaczących zakończeń przewodów mlecznych w obrębie gruczołu sutkowego) oraz nieznaczny przerost nabłonka powierzchni macicy.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wszystkie te działania były odwracalne po okresie bez leczenia, a ich wystąpienie przypisywano właściwościom farmakologicznym leku. W badaniach toksyczności prowadzonych na szczurach i psach, trwających do 13 tygodni, nie stwierdzono jednak wpływu leczenia na tkanki rozrodcze samców. W badaniach toksycznego wpływu na rozwój zarodka i płodu prowadzonych na szczurach i królikach, trametynib indukował działania toksyczne u matki i płodu. U szczurów obserwowano zmniejszenie masy ciała płodów i zwiększenie liczby poronień po ekspozycji poniżej lub nieco powyżej ekspozycji klinicznej u ludzi na podstawie AUC. W badaniu toksycznego wpływu na rozwój zarodka i płodu królików obserwowano zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększenie częstości poronień oraz zwiększenie częstości występowania niepełnego kostnienia i deformacji kośćca po ekspozycji subklinicznej na podstawie AUC.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach, w których podawano dawki wielokrotne, działania wynikające z ekspozycji na trametynib manifestowały się głównie na skórze, w przewodzie pokarmowym, układzie krwiotwórczym, kościach i wątrobie. Większość działań niepożądanych ustępowała po okresie bez leczenia. U szczurów, po 8 tygodniach stosowania dawki ≥0,062 mg/kg/dobę (około 0,8 ekspozycji klinicznej u ludzi na podstawie AUC) obserwowano martwicę komórek wątroby i zwiększenie aktywności aminotransferaz. U myszy obserwowano zmniejszenie tętna, masy serca i zaburzenia czynności lewej komory serca bez zmian patologicznych w tkance serca po 3 tygodniach stosowania trametynibu w dawce ≥0,25 mg/kg/dobę (dawka 3 razy wyższa od ekspozycji klinicznej u ludzi na podstawie AUC). U dorosłych szczurów mineralizacja wielu narządów wiązała się ze zwiększeniem stężenia fosforu w surowicy i była ściśle związana z martwicą serca, wątroby i nerek oraz krwotokami do płuc po ekspozycji porównywalnej do ekspozycji klinicznej u ludzi.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
U szczurów obserwowano przerost chrząstki nasadowej i zwiększony obrót kostny. U szczurów i psów po podaniu trametynibu w dawce równej lub mniejszej niż ekspozycja kliniczna u ludzi obserwowano martwicę szpiku kostnego, atrofię tkanki limfatycznej w grasicy i GALT oraz martwicę tkanki limfatycznej węzłów chłonnych, śledziony i grasicy, co może wpływać na niedobory odporności. U młodych osobników szczura po podaniu dawki 0,35 mg/kg mc./dobę (ekspozycja 2 razy większa od ekspozycji klinicznej u ludzi określanej na podstawie pola AUC) obserwowano zwiększenie masy serca przy braku zmian w badaniu histopatologicznym. W prowadzonym w warunkach in vitro badaniu mysich fibroblastów 3T3 z użyciem testu wychwytu czerwieni obojętnej (ang. Neutral Red Uptake , NRU) trametynib wykazywał fototoksyczność w stężeniach znacznie większych od ekspozycji klinicznej (IC 50 wynoszące 2,92 µg/ml, stężenie ≥130 razy większe niż ekspozycja kliniczna u ludzi na podstawie wartości C max ), co wskazuje na małe ryzyko fototoksyczności u pacjentów przyjmujących trametynib Skojarzenie z dabrafenibem W badaniu prowadzonym na psach, w którym trametynib i dabrafenib podawano w skojarzeniu przez 4 tygodnie, obserwowano objawy toksycznego wpływu na przewód pokarmowy i zmniejszoną liczbę limfocytów w grasicy przy mniejszej ekspozycji na lek niż ekspozycja u psów otrzymujących sam trametynib.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Natomiast inne objawy toksyczności były podobne jak te obserwowane w porównawczych badaniach z monoterapią.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sól sodowa sulfobutylobetadeksu Sukraloza (E 955) Kwas cytrynowy jednowodny (E 330) Disodu fosforan (E 339) Potasu sorbinian (E 202) Metylu parahydroksybenzoesan (E 218) Aromat truskawkowy 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności Proszek do sporządzania roztworu doustnego 3 lata. Roztwór doustny po odtworzeniu Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC. Nie zamrażać. Wyrzucić niezużyty roztwór 35 dni po odtworzeniu. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2˚C – 8˚C). Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Butelka ze szkła oranżowego o pojemności 180 ml z nakrętką zabezpieczającą przed dostępem dzieci, zawierająca 12 g proszku.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Każde pudełko tekturowe zawiera jedną butelkę, jeden łącznik i jedną strzykawkę doustną wielokrotnego użytku o pojemności 20 ml, z podziałką co 0,5/1 ml. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Przed wydaniem leku pacjentowi Spexotras w postaci proszku musi być poddany rekonstytucji do roztworu doustnego przez farmaceutę. Instrukcja rekonstytucji (tylko dla farmaceuty): 1. Umyć i osuszyć ręce. 2. Sprawdzić termin ważności proszku na butelce. 3. Opukać butelkę, aby rozluźnić proszek. 4. Zdjąć nakrętkę i dodać 90 ml wody destylowanej lub oczyszczonej do proszku w butelce. 5. Nałożyć nakrętkę i odwracać wielokrotnie butelkę dnem do góry przez maksymalnie 5 minut, aż do pełnego rozpuszczenia proszku. Można także delikatnie wstrząsać. 6. Odłączyć łącznik butelki od strzykawki doustnej. Zdjąć nakrętkę butelki i założyć łącznik butelki na szyjkę butelki. Mocno docisnąć łącznik butelki tak, by całkowicie umieścić go w butelce.
CHPL leku Spexotras, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 0,05 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Łącznik butelki powinien znajdować się w równej linii z butelką. 7. Napisać datę przygotowania roztworu na pudełku. Roztwór traci ważność po 35 dniach od przygotowania. 8. Poinformować odbiorcę o wielkości dawki i dacie przygotowania roztworu. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Dzień	1	2	3	4	5*	6*	7*
Rano	2 x 200 mg	2 x 200 mg	2 x 200 mg	2 x 200 mg
Wieczorem	2 x 200 mg	2 x 200 mg	2 x 200 mg	2 x 200 mg

TRUQAP	Dawka i schemat dawkowania	Liczba i moc tabletek
Dawka początkowa	400 mg dwa razy na dobę przez 4 dni, a następnie 3 dni przerwy	Dwie tabletki po 200 mg dwa razy na dobę
Pierwsze zmniejszenie dawki	320 mg dwa razy na dobę przez4 dni, a następnie 3 dni przerwy	Dwie tabletki po 160 mg dwarazy na dobę
Drugie zmniejszenie dawki	200 mg dwa razy na dobę przez 4 dni, a następnie 3 dni przerwy	Jedna tabletka 200 mg dwa razy na dobę

Stopień nasilenia według CTCAEa i stężenieglukozy na czczo (FG)b przed przyjęciem dawki produktu TRUQAP	Zaleceniac
Stopień 1.> GGN-160 mg/dl lub > GGN-8,9 mmol/l lub HbA1c > 7%	Nie ma konieczności dostosowania dawki produktu TRUQAP.Rozważyć rozpoczęcie lub zintensyfikowanie doustnego leczenia przeciwcukrzycowegod.
Stopień 2.> 160-250 mg/dl lub > 8,9-13,9 mmol/l	Wstrzymać podawanie produktu leczniczego TRUQAP i rozpocząć lub zintensyfikować doustne leczenie przeciwcukrzycowe.Jeśli poprawa do wartości ≤ 160 mg/dl (lub≤ 8,9 mmol/l) nastąpi w ciągu 28 dni, wznowić stosowanie produktu TRUQAP w tej samej dawce i utrzymać rozpoczęte lub zintensyfikowane leczenie przeciwcukrzycowe.Jeśli poprawa do wartości ≤ 160 mg/dl (lub≤ 8,9 mmol/l) nastąpi po 28 dniach, wznowić leczenie produktem TRUQAP w dawce o jedenpoziom mniejszej oraz utrzymać rozpoczęte lub zintensyfikowane leczenie przeciwcukrzycowe.
Stopień 3.> 250-500 mg/dl lub > 13,9-27,8 mmol/l	Wstrzymać stosowanie produktu TRUQAP i skonsultować się z diabetologiem.Rozpocząć lub zintensyfikować doustne leczenie przeciwcukrzycowe. Rozważyć podanie dodatkowych leków przeciwcukrzycowych, takich jak insulinae, w zależności od wskazań klinicznych.Rozważyć nawodnienie dożylne i wdrożyć odpowiednie postępowanie kliniczne zgodnie z lokalnie obowiązującymi wytycznymi.Jeśli FG zmniejszy się do wartości ≤ 160 mg/dl (lub ≤ 8,9 mmol/l) w ciągu 28 dni, wznowić stosowanie produktu TRUQAP w dawce o jeden poziom mniejszej i utrzymać rozpoczęte lub zintensyfikowane leczenie przeciwcukrzycowe. Jeśli FG nie zmniejszy się do wartości ≤ 160 mg/dl (lub ≤ 8,9 mmol/l) w ciągu 28 dni po odpowiednimleczeniu, trwale zakończyć stosowanie produktu TRUQAP.

Stopień nasilenia według CTCAEa	Zalecenia
Stopień 1.	Nie ma konieczności dostosowania dawki produktu TRUQAP.Rozpocząć odpowiednie leczenie przeciwbiegunkowe, zmaksymalizować leczenie wspomagające i monitorować w zależności odwskazań klinicznych.
Stopień 2.	Rozpocząć lub zintensyfikować odpowiednie leczenie przeciwbiegunkowe, monitorować pacjenta i w zależności od wskazań klinicznych przerwać stosowanie produktu TRUQAP na maksymalnie 28 dni do ustąpienia biegunki do stopnia ≤ 1., a następnie wznowić podawanieproduktu TRUQAP w tej samej dawce lub w

Stopień nasilenia według CTCAEa	Zalecenia
	dawce o jeden poziom mniejszej, w zależności od wskazań klinicznych.Jeśli biegunka stopnia 2. utrzymuje się lub nawraca, utrzymać odpowiednie leczenie przeciwbiegunkowe i wznowić stosowanie produktu TRUQAP w dawce o jeden poziommniejszej, w zależności od wskazań klinicznych.
Stopień 3.	Przerwać stosowanie produktu TRUQAP. Rozpocząć lub zintensyfikować odpowiednie leczenie przeciwbiegunkowe i monitorować w zależności od wskazań klinicznych.Jeśli nastąpi poprawa objawów do stopnia ≤ 1. w ciągu 28 dni, wznowić podawanie produktu TRUQAP w dawce o jeden poziom mniejszej.Jeśli nie nastąpi poprawa objawów do stopnia ≤ 1.w ciągu 28 dni, trwale zakończyć stosowanie produktu TRUQAP.
Stopień 4.	Trwale zakończyć stosowanie produktu TRUQAP.

Stopień nasilenia według CTCAEa	Zalecenia
	Jeśli nie nastąpi poprawa objawów do stopnia ≤ 1. w ciągu 28 dni, trwale zakończyć stosowanie produktu TRUQAP.U pacjentów z nawrotem niemożliwej do tolerowania wysypki stopnia ≥ 3. rozważyć trwałe zakończenie stosowania produktu TRUQAP.
Stopień 4.	Trwale zakończyć stosowanie produktu TRUQAP.

	Zalecany harmonogram monitorowania stężeń glukozy na czczo oraz stężenia HbA1c uwszystkich pacjentów leczonych produktem TRUQAP	Zalecany harmonogram monitorowania stężeń glukozy na czczo oraz stężenia HbA1c upacjentów z cukrzycą, leczonych produktem TRUQAP1
W czasie badań przesiewowych przed rozpoczęciem leczeniaproduktem TRUQAP	Oznaczyć stężenie glukozy w osoczu na czczo i stężenie HbA1c oraz zoptymalizować stężenie glukozy we krwi u pacjenta (patrz Tabela 3).
Po rozpoczęciu leczenia produktem TRUQAP	Monitorować stężenie glukozy na czczo w tygodniu 1., 2., 4., 6. i 8. po rozpoczęciu leczenia, a następnie co miesiąc.
Należy regularnie monitorować/pacjent powinien samodzielnie monitorować stężenie glukozy na czczo, częściej w okresie pierwszych 4 tygodni, a zwłaszcza w ciągu pierwszych 2 tygodni leczenia, zgodnie z zaleceniami fachowego personelu medycznego*.	Należy monitorować/pacjent powinien samodzielnie monitorować stężenie glukozy na czczo codziennie w pierwszych 2 tygodniach leczenia.Następnie, należy kontynuować monitorowanie stężenia glukozy na czczo tak często, jak to konieczne w ramach postępowania z hiperglikemią, zgodnie z zaleceniami fachowegopersonelu medycznego*.
Stężenie HbA1c należy skontrolować co 3 miesiące.
Jeśli wystąpi hiperglikemia po rozpoczęciu leczenia produktem TRUQAP	Należy monitorować stężenie glukozy na czczo zgodnie ze wskazaniami klinicznymi (co najmniej dwa razy w tygodniu, tj. w dni rozpoczęcia i zakończenia leczenia kapiwasertybem) do czasu obniżenia się stężenia glukozy na czczo do poziomów wyjściowych.Zaleca się udzielanie pacjentom porad dotyczących zmiany stylu życia. Należy rozważyć konsultację z fachowym personelem medycznym mającym doświadczenie w leczeniu hiperglikemii.W zależności od ciężkości hiperglikemii, dawkowanie produktu TRUQAP można przerwać, zredukować lub trwale zakończyć (patrz punkt 4.2, Tabela3).
W czasie stosowania leku przeciwcukrzycowego należy nadal kontrolować stężenie glukozy na czczo co najmniej raz w tygodniu przez 2 miesiące, a następnie raz na dwa tygodnie lub zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.
* Monitorowanie stężenia glukozy należy zawsze wykonywać na polecenie lekarza w zależności od wskazań klinicznych.1 Częstsze badanie stężenia glukozy na czczo jest wymagane u pacjentów z cukrzycą w wywiadzie, u pacjentów bez cukrzycy w wywiadzie i wykazujących FG >GGN 160 mg/dl (>GGN 8,9 mmol/l) podczas leczenia, u pacjentów stosujących jednocześnie kortykosteroidy lub u osób ze współistniejącymi zakażeniami lub w innych stanach, które mogą wymagać wzmożonej kontroli glikemii, aby zapobiec pogorszeniu się zaburzeń metabolizmu glukozy i potencjalnym powikłaniom, jakim jest cukrzycowa kwasica ketonowa. U tych pacjentów oprócz FG zaleca się monitorowanie HbA1c, ciał ketonowych(najlepiej we krwi) i innych parametrów metabolicznych (zgodnie ze wskazaniami).

Klasyfikacja układów i narządów MedDRA	Termin MedDRA	Dowolny stopień nasilenia (%)
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze	Zakażenie układu moczowego1	Bardzo często
Zaburzenia krwi i układu chłonnego	Niedokrwistość	Bardzo często
Zaburzenia układu immunologicznego	Nadwrażliwość2	Często
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania	Hiperglikemia2	Bardzo często
Zmniejszone łaknienie	Bardzo często
Hipokaliemia	Często
Zaburzenia układu nerwowego	Ból głowy	Bardzo często
Zaburzenia smaku	Często
Zawroty głowy	Często
Omdlenia	Często
Zaburzenia nerek i dróg moczowych	Ostre uszkodzenie nerek	Często
Zaburzenia żołądka i jelit	Suchość błony śluzowej jamy ustnej	Często
Ból brzucha	Często
Biegunka2	Bardzo często
Nudności	Bardzo często
Wymioty	Bardzo często
Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej3	Bardzo często
Niestrawność	Często
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Wysypka4	Bardzo często
Świąd	Bardzo często
Suchość skóry	Często
Rumień wielopostaciowy	Często
Wykwity polekowe	Niezbyt często
Zapalenie skóry	Niezbyt często
Uogólnione złuszczające zapalenie skóry	Niezbyt często
Toksyczne wykwity skórne	Niezbyt często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Zmęczenie5	Bardzo często
Zapalenie błony śluzowej	Często
Gorączka	Często
Badania diagnostyczne	Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi	Często

	Podgrupa ze zmianami w genach PIK3CA/AKT1/PTENN = 289
	TRUQAP + fulwestrant N = 155	Placebo + fulwestrant N = 134
Liczba zdarzeń PFS – n (%)	121 (78,1)	115 (85,8)
Mediana PFS, miesiące (95% CI)	7.3 (5,5; 9,0)	3,1 (2,0; 3,7)
Iloraz hazardu (95% CI)a	0,50 (0,38; 0,65)
Wartość pb	< 0,001

Dawka produktu Piqray	Dawka i schemat dawkowania	Liczba i moc tabletek
Dawka początkowa	300 mg na dobę w sposób nieprzerwany	2 tabletki po 150 mg
Pierwsze zmniejszenie dawki	250 mg na dobę w sposób nieprzerwany	1 tabletka 200 mg i 1 tabletka 50 mg
Drugie zmniejszenie dawki	200 mg na dobę w sposób nieprzerwany	1 tabletka 200 mg
1 W przypadku zapalenia trzustki dozwolone jest tylko jednorazowe zmniejszenie dawki.

Stężenie glukozy na czczo (FG)1	Zalecenia
Modyfikacja dawki i postępowanie powinno opierać się wyłącznie na stężeniu glukozy (wosoczu/krwi) na czczo.
>GGN -160 mg/dl lub>GGN -8,9 mmol/l	Modyfikacja dawki produktu Piqray nie jest konieczna.Należy rozpocząć podawanie doustnych leków przeciwcukrzycowych lub zintensyfikować doustne leczenie przeciwcukrzycowe2.
>160-250 mg/dl lub>8,9-13,9 mmol/l	Modyfikacja dawki produktu Piqray nie jest konieczna.Należy rozpocząć podawanie doustnych leków przeciwcukrzycowych lub zintensyfikować doustne leczenie przeciwcukrzycowe2.Jeśli w ciągu 21 dni stężenie glukozy na czczo nie obniży się do≤160 mg/dl lub 8,9 mmol/l mimo stosowania odpowiednich doustnych leków przeciwcukrzycowych2,3, należy zmniejszyć dawkę produktu Piqray o 1 poziom i postępować według zaleceń właściwych dlawartości FG.

>250-500 mg/dl lub>13,9-27,8 mmol/l	Przerwać podawanie produktu Piqray.Rozpocząć podawanie doustnych leków przeciwcukrzycowych lub zintensyfikować doustne leczenie przeciwcukrzycowe2 i rozważyć stosowanie dodatkowych leków przeciwcukrzycowych, takich jak insulina3 przez 1-2 dni, dopóki nie ustąpi hiperglikemia, w zależności od wskazań klinicznych.Zastosować nawadnianie drogą dożylną i rozważyć odpowiednie leczenie (np. wyrównać zaburzenia elektrolitowe / kwasicę ketonową / zaburzenia hiperosmolarne).Jeśli stężenie glukozy na czczo obniży się do ≤160 mg/dl lub 8,9 mmol/l w ciągu 3 do 5 dni stosowania odpowiedniej terapii przeciwcukrzycowej, wznowić podawanie produktu Piqray w dawce mniejszej o jeden poziom.Jeśli stężenie glukozy na czczo nie obniży się do ≤160 mg/dl lub 8,9 mmol/l w ciągu 3 do 5 dni stosowania odpowiedniej terapiiprzeciwcukrzycowej, zaleca się konsultację z pracownikiem ochrony zdrowia mającym doświadczenie w leczeniu hiperglikemii.Jeśli stężenie glukozy na czczo nie obniży się do ≤160 mg/dl lub 8,9 mmol/l w ciągu 21 dni po zastosowaniu odpowiedniej terapii przeciwcukrzycowej2,3, należy definitywnie zakończyć leczenieproduktem Piqray.
>500 mg/dl lub>27,8 mmol/l	Przerwać podawanie produktu Piqray.Rozpocząć podawanie odpowiednich leków przeciwcukrzycowych lub zintensyfikować leczenie przeciwcukrzycowe2,3 (zastosować nawadnianie drogą dożylną i rozważyć właściwe leczenie [np. wyrównać zaburzenia elektrolitowe / kwasicę ketonową / zaburzenia hiperosmolarne]), wykonać badania kontrolne w ciągu 24 godzin i w przypadkach wskazanych ze względów klinicznych.Jeśli stężenie glukozy na czczo obniży się do ≤500 mg/dl lub≤27,8 mmol/l, postępować według zaleceń właściwych dla wartości FG<500 mg/dl.Jeśli po 24 godzinach potwierdzone zostanie stężenie glukozy na czczowynoszące >500 mg/dl lub >27,8 mmol/l, definitywnie zakończyć leczenie produktem Piqray.
1 Stężenie glukozy na czczo odpowiada klasyfikacji hiperglikemii według CTCAE w wersji 4.03; CTCAE (ang. Common Terminology Criteria for Adverse Events) = ogólne kryteria terminologiczne NCI dotyczące zdarzeń niepożądanych.2 Należy rozpocząć podawanie stosownych leków przeciwcukrzycowych, takich jak metformina, inhibitory SGLT2 lub leki uwrażliwiające na działanie insuliny (takie jak tiazolidynediony lub inhibitory dipeptydylopeptydazy 4) i sprawdzić w odpowiedniej informacji w sprawie ordynacji produktu leczniczego zalecenia dotyczące dawkowania oraz modyfikacji dawki, w tym także miejscowe wytyczne w sprawie leczenia cukrzycy. W badaniu klinicznym fazy III zalecano podawanie metforminy według następujących wytycznych: należy rozpocząć podawanie metforminy w dawce 500 mg raz na dobę. W zależności od tolerancji dawkę metforminy można zwiększyć do 500 mg dwa razy na dobę, następnie do 500 mg przyjmowanych podczas śniadania i 1 000 mg przyjmowanych podczas posiłku spożywanego wieczorem, a później dodatkowo zwiększyć do 1 000 mg dwa razy na dobę, jeśli zajdzie taka konieczność (patrz punkt 4.4).3 Insulinę można stosować przez 1-2 dni, dopóki nie ustąpi hiperglikemia, tak jak zalecano w badaniu klinicznym fazy III. W większości przypadków hiperglikemii spowodowanych przez alpelisyb może to jednak nie być konieczne, zważywszy na krótki okres półtrwania alpelisybu i przewidywaną normalizację stężenia glukozy po przerwaniu podawania produktu Piqray.

Stopień nasilenia1	Zalecenia
Wszystkie stopnie	Zawsze należy rozważyć konsultację u dermatologa.
Stopień 1.(<10% pola powierzchni ciałaz czynną toksyczną reakcją skórną)	Modyfikacja dawki produktu Piqray nie jest konieczna. Rozpocząć leczenie kortykosteroidem stosowanym miejscowo.Rozważyć dodanie doustnego leku przeciwhistaminowego w celu opanowania objawów.Jeśli wysypka nie ulegnie poprawie w ciągu 28 dni stosowania odpowiedniego leczenia, należy włączyćkortykosteroid o działaniu ogólnoustrojowym w małej dawce.
Stopień 2.(10-30% pola powierzchni ciałaz czynną toksyczną reakcją skórną)	Modyfikacja dawki produktu Piqray nie jest konieczna. Rozpocząć lub zintensyfikować leczenie kortykosteroidem stosowanym miejscowo i doustnym lekiem przeciwhistaminowym.Rozważyć leczenie kortykosteroidem o działaniu ogólnoustrojowym w małej dawce.Jeśli wysypka ulegnie poprawie do stopnia ≤1. w ciągu10 dni, można zakończyć podawanie kortykosteroidu o działaniu ogólnoustrojowym.
Stopień 3. (np. ciężka wysypka nieodpowiadająca na leczenie zachowawcze)(>30% pola powierzchni ciałaz czynną toksyczną reakcją skórną)	Przerwać podawanie produktu Piqray do czasu poprawy nasilenia wysypki do stopnia ≤1.Rozpocząć lub zintensyfikować leczenie kortykosteroidem stosowanym miejscowo/o działaniu ogólnoustrojowymi lekiem przeciwhistaminowym.Po złagodzeniu nasilenia wysypki do stopnia ≤1. wznowić podawanie produktu Piqray w dawce mniejszej o jedenpoziom.
Stopień 4. (np. ciężkie reakcje pęcherzowe, zmiany pęcherzykowe lub złuszczanie się skóry) (dowolny % pola powierzchni ciała z towarzyszącym rozległym nadkażeniem, gdy wskazane jestpodanie antybiotyków dożylnie; następstwa zagrażające życiu)	Definitywnie zakończyć podawanie produktu Piqray.
1 Klasyfikacji według CTCAE w wersji 5.0

Stopień nasilenia1	Zalecenie
Stopień 1.	Modyfikacja dawki produktu Piqray nie jest konieczna. Rozpocząćodpowiednie leczenie i monitorować stan pacjenta w zależności od wskazań klinicznych.
Stopień 2.2	Przerwać podawanie produktu Piqray.Rozpocząć lub zintensyfikować odpowiednie leczenie i monitorować stan pacjenta w zależności od wskazań klinicznych.Jeśli biegunka lub zapalenie okrężnicy ulegnie poprawie do stopnia ≤1., wznowić leczenie produktem Piqray w tej samej dawce.W przypadku ponownego wystąpienia biegunki lub zapalenia okrężnicyw stopniu ≥2., przerwać podawanie produktu Piqray aż do uzyskania poprawydo stopnia ≤1., a następnie wznowić podawanie produktu Piqray w dawce mniejszej o jeden poziom.
Stopień 3.2,3	Przerwać podawanie produktu Piqray.Rozpocząć lub zintensyfikować odpowiednie leczenie i monitorować stan pacjenta w zależności od wskazań klinicznych.Jeśli biegunka lub zapalenie okrężnicy ulegnie poprawie do stopnia ≤1., wznowić leczenie produktem Piqray w dawce mniejszej o jeden poziom.
Stopień 4.2,3	Definitywnie zakończyć podawanie produktu Piqray.
1 Klasyfikacja według CTCAE wersja 5.0.2 W przypadku stopnia ≥2. należy rozważyć dodatkowe leczenie, takie jak podanie steroidów.3 Pacjenci powinni dodatkowo otrzymać leczenie zgodne z lokalnie obowiązującym standardem postępowania, obejmujące kontrolowanie stężenia elektrolitów, podawanie przeciwwymiotnychi przeciwbiegunkowych produktów leczniczych i (lub) uzupełnienie płynów oraz suplementację elektrolitów, w zależności od wskazań klinicznych.

Stopień nasilenia1	Zalecenia
Stopień 1. lub2.	Modyfikacja dawki produktu Piqray nie jest konieczna. Rozpocząć odpowiednieleczenie i monitorować stosownie do wskazań klinicznych2,3.
Stopień 3.	Przerwać dawkowanie produktu Piqray do czasu zmniejszenia nasilenia objawówdo stopnia ≤1., a następnie wznowić podawanie produktu Piqray w dawce mniejszej o jeden poziom2.
Stopień 4.	Definitywnie zakończyć podawanie produktu Piqray3.
1 Klasyfikacji według CTCAE w wersji 5.02 W przypadku zapalenia trzustki stopnia 2. i 3. przerwać dawkowanie produktu Piqray, dopóki nie nastąpi poprawa do stopnia ≤1., a następnie wznowić jego podawanie w dawce mniejszej o jeden poziom. Dozwolone jest tylko jednorazowe zmniejszenie dawki. Jeśli objawy toksyczności nawrócą, definitywnie zakończyć leczenie produktem Piqray.3 W przypadku zwiększenia stężenia bilirubiny całkowitej stopnia 2., należy przerwać podawanie produktu Piqray aż do złagodzenia tych odchyleń do stopnia ≤1., a następnie wznowić leczenie w tej samej dawce, jeśli zaburzenie ustąpiło w ciągu ≤14 dni lub wznowić leczenie w dawce mniejszej o jeden poziom, jeśli zaburzenie ustąpiło w ciągu >14 dni.

Działanie niepożądane	Dowolny stopień (%)	Stopień 3. lub 4. (%)
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Zakażenia dróg moczowych1	Bardzo często	29 (10,2)	2 (0,7)*
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Niedokrwistość	Bardzo często	125 (44,0)	14 (4,9)*
Zmniejszenie liczby limfocytów	Bardzo często	157 (55,3)	26 (9,2)
Zmniejszenie liczby płytek krwi	Bardzo często	43 (15,1)	4 (1,4)*
Zaburzenia układu immunologicznego
Nadwrażliwość2	Często	11 (3,9)	2 (0,7)*
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Podwyższenie stężenia glukozy w osoczu	Bardzo często	225 (79,2)	111 (39,1)
Zmniejszenie stężenia glukozy w osoczu	Bardzo często	76 (26,8)	1 (0,4)
Zmniejszenie łaknienia (apetytu)	Bardzo często	102 (35,9)	2 (0,7)*
Hipokaliemia	Bardzo często	42 (14,8)	18 (6,3)
Hipokalcemia	Bardzo często	79 (27,8)	6 (2,1)
Obniżenie stężenia magnezu	Bardzo często	34 (12,0)	1 (0,4)
Odwodnienie	Często	10 (3,5)	1 (0,4)*
Kwasica ketonowa3	Niezbyt często	2 (0,7)	2 (0,7)
Nieketonowy hiperglikemiczny zespół hipermolalny (HHNKS)#	Nieznana	Nieznana	Nieznana
Zaburzenia psychiczne
Bezsenność	Często	22 (7,7)
Zaburzenia układu nerwowego
Ból głowy	Bardzo często	55 (19,4)	2 (0,7)*
Zaburzenie smaku4	Bardzo często	44 (15,5)	1 (0,4)*
Zaburzenia oka
Nieostre widzenie	Często	15 (5,3)	1 (0,4)*
Suchość oczu	Często	10 (3,5)
Zapalenie błony naczyniowej oka	Nieznana	Nieznana	Nieznana
Zaburzenia naczyniowe
Nadciśnienie tętnicze	Często	27 (9,5)	13 (4,6)
Obrzęk limfatyczny	Często	16 (5,6)
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Zapalenie płuc5	Często	5 (1,8)	1 (0,4)*
Zaburzenia żołądka i jelit
Biegunka	Bardzo często	169 (59,5)	20 (7.0)*
Nudności	Bardzo często	133 (46,8)	8 (2.8)*
Zapalenie jamy ustnej6	Bardzo często	86 (30,3)	7 (2.5)*
Wymioty	Bardzo często	81 (28,5)	2 (0.7)*
Ból brzucha	Bardzo często	50 (17,6)	4 (1.4)*
Niestrawność	Bardzo często	33 (11,6)
Ból zęba	Często	13 (4,6)	1 (0,4)*
Zapalenie dziąseł	Często	11 (3,9)	1 (0,4)*
Ból dziąseł	Często	9 (3,2)
Zapalenie kącików ust	Często	8 (2,8)
Zapalenie trzustki	Niezbyt często	1 (0,4)	1 (0,4)
Zapalenie okrężnicy#	Nieznana	Nieznana	Nieznana

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Wysypka7	Bardzo często	147 (51,8)	55 (19,4)*
Łysienie	Bardzo często	58 (20,4)
Świąd	Bardzo często	53 (18,7)	2 (0,7)*
Suchość skóry8	Bardzo często	53 (18,7)	1 (0,4)*
Rumień9	Często	18 (6,3)	2 (0,7)*
Zapalenie skóry10	Często	10 (3,5)	2 (0,7)*
Erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa	Często	5 (1,8)
Rumień wielopostaciowy	Często	3 (1,1)	2 (0,7)*
Zespół Stevensa-Johnsona	Niezbyt często	1 (0,4)	1 (0,4)*
Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS)#-	Nieznana	Nieznana	Nieznana
Obrzęk naczynioruchowy#	Nieznana	Nieznana	Nieznana
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Kurcze mięśni	Często	22 (7,7)
Ból mięśni	Często	19 (6,7)	1 (0,4)*
Martwica kości szczęki	Często	16 (5,6)	5 (1,8)*
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Ostra niewydolność nerek	Często	16 (5,6)	5 (1,8)
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Zmęczenie11	Bardzo często	123 (43,3)	16 (5,6)*
Zapalenie błon śluzowych	Bardzo często	56 (19,7)	6 ( 2,1)*
Obrzęki obwodowe	Bardzo często	47 (16,5)
Gorączka	Bardzo często	45 (15,8)	2 (0,7)
Suchość błon śluzowych12	Bardzo często	36 (12,7)	1 (0,4)
Obrzęk13	Często	18 (6,3)
Badania diagnostyczne
Zmniejszenie masy ciała	Bardzo często	79 (27,8)	15 (5,3)*
Zwiększone stężenie kreatyniny we krwi	Bardzo często	192 (67,6)	8 (2,8)*
Zwiększenie aktywności gamma-glutamylotransferazy	Bardzo często	151 (53,2)	34 (12,0)
Zwiększenie aktywności aminotransferazyalaninowej	Bardzo często	125 (44,0)	12 (4,2)*
Zwiększenie aktywności lipazy	Bardzo często	121 (42,6)	20 (7,0)
Wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT)	Bardzo często	63 (22,2)	2 (0,7)
Zmniejszenie stężenia albuminy	Bardzo często	41 (14,4)	1 (0,4)
Zwiększenie stężenia hemoglobiny glikowanej	Często	8 ( 2,8)	0
* Nie stwierdzono żadnych działań niepożądanych stopnia 4.# Działania niepożądane zgłaszane w okresie po wprowadzeniu leku do obrotu. Pochodzą one ze zgłoszeń spontanicznych, dla których nie zawsze możliwe jest wiarygodne ustalenie częstości występowania lub związku przyczynowego z narażeniem na produkt leczniczy.1 Zakażenie dróg moczowych: w tym także jeden przypadek posocznicy moczopochodnej2 Nadwrażliwość: w tym także alergiczne zapalenie skóry3 Kwasica ketonowa: w tym także cukrzycowa kwasica ketonowa (patrz punkt 4.4)4 Zaburzenia smaku: w tym także utrata smaku, zmniejszone odczuwanie bodźców smakowych5 Zapalenie płuc: w tym także choroba śródmiąższowa płuc6 Zapalenie jamy ustnej: w tym także owrzodzenie aftowe i owrzodzenie jamy ustnej7 Wysypka: w tym także wysypka grudkowo-plamista, wysypka plamkowa, wysypka uogólniona, wysypka grudkowa, swędząca wysypka8 Suchość skóry: w tym także pęknięcia skóry, nadmierne rogowacenie skóry, skóra pergaminowata9 Rumień: w tym także rumień uogólniony10 Zapalenie skóry: w tym także trądzikopodobne zapalenie skóry11 Zmęczenie: w tym także osłabienie psychofizyczne (astenia)12 Suchość błon śluzowych: w tym także suchość w jamie ustnej, suchość sromu i pochwy13 Obrzęk: w tym także opuchlizna twarzy, obrzęk twarzy, obrzęk powiek

	Piqray + fulwestrant (n=169)	Placebo + fulwestrant (n=172)
Mediana czasu przeżycia bez progresji choroby (PFS) (miesiące, 95% CI)
Ocena radiologiczna przeprowadzona przez badacza#
Kohorta osób z mutacją PIK3CA	11,0	5,7
(N=341)	(7,5 do 14,5)	(3,7 do 7,4)
Współczynnik ryzyka (95% CI)	0,65 (0,50 do 0,85)
Wartość pa	0,00065
Ocena zaślepionej niezależnej komisji weryfikacyjnej*#
Kohorta osób z mutacją PIK3CA	11,1	3,7
(N=173)	(7,3 do 16,8)	(2,1 do 5,6)
Współczynnik ryzyka (95% CI)	0,48 (0,32 do 0,71)
Wartość p	Nie dotyczy
CI (ang. confidence interval) = przedział ufności; N = liczba pacjentów a Wartość p uzyskano w jednostronnym teście log-rank ze stratyfikacją. # Na podstawie kryteriów RECIST 1.1* Według metody audytu w oparciu o 50% próbek

Czas (miesiące)	0	4	8	12	16	20	24	28	32	36	40	44	48	52	56
Alpelisyb + fulw.	169	123	85	66	54	44	37	29	24	18	12	6	1	0	0
Placebo + fulw.	172	89	67	51	40	33	22	13	10	7	4	1	1	1	0

Dawka	Dawka trametynibuStosowanego w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem	Dawka dabrafenibu* Tylko, gdy lek jest stosowanyw skojarzeniu z trametynibem
Dawka początkowa	2 mg raz na dobę	150 mg dwa razy na dobę
1-sze zmniejszenie dawki	1,5 mg raz na dobę	100 mg dwa razy na dobę
2-gie zmniejszenie dawki	1 mg raz na dobę	75 mg dwa razy na dobę
3-cie zmniejszeniedawki (tylko leczenie skojarzone)	1 mg raz na dobę	50 mg dwa razy na dobę
Nie zaleca się stosowania dawki trametynibu mniejszej niż 1 mg raz na dobę, niezależnie od tego, czy lek jest stosowany w monoterapii, czy w skojarzeniu z dabrafenibem. Nie zaleca się stosowania dawki dabrafenibu mniejszej niż 50 mg dwa razy na dobę, gdy lek jest stosowany w skojarzeniuz trametynibem.
*Wskazówki dotyczące dawkowania w monoterapii dabrafenibem, patrz ChPL dabrafenibu, Dawkowanie i sposób podawania

Kapiwasertyb – porównanie substancji czynnych

Spis treści

Podobieństwa i różnice między kapiwasertybem, alpelisybem i trametynibem

Wskazania do stosowania – kiedy wybiera się kapiwasertyb, alpelisyb, a kiedy trametynib?

Mechanizm działania i wpływ na organizm

Przeciwwskazania i szczególne środki ostrożności

Bezpieczeństwo stosowania u szczególnych grup pacjentów

Tabela porównawcza – najważniejsze różnice między kapiwasertybem, alpelisybem a trametynibem

Kapiwasertyb, alpelisyb i trametynib – wybór leku a bezpieczeństwo i skuteczność

Pytania i odpowiedzi

Kiedy stosuje się kapiwasertyb, alpelisyb i trametynib?

Czy można stosować te leki u dzieci?

Jakie są najczęstsze działania niepożądane tych leków?

Czy te leki można stosować w ciąży lub podczas karmienia piersią?

Czy konieczne są badania kontrolne podczas leczenia?

Jakie badania są konieczne przed rozpoczęciem leczenia?

Czy leki te można łączyć z innymi terapiami?

Jak wygląda monitorowanie podczas leczenia?

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgDawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgDawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgDawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgDawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgDawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgDawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgDawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgDawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgDawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgDawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgDawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgDawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgDawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgDawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgDawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgDawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgDawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgDawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgDawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgDawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgInterakcje

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgInterakcje

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgInterakcje

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgInterakcje

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgInterakcje

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgInterakcje

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgInterakcje

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Interakcje

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Interakcje

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Interakcje

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Interakcje

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Interakcje

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Interakcje

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Interakcje

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 160 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie

CHPL leku Truqap, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie

Stopień (CTC-AE)*	Zalecana modyfikacja dawkowania trametynibuStosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z dabrafenibem.
Stopień 1 lub stopień 2 (tolerowane)	Kontynuować leczenie i monitorować pacjenta odpowiednio do wskazań klinicznych.
Stopień 2 (nietolerowane) lubstopień 3	Wstrzymać leczenie do czasu zmniejszenia nasilenia objawów toksyczności do stopnia 0-1, a następnie zredukować dawkę o jedenpoziom przy ponownym rozpoczynaniu leczenia.
Stopień 4	Całkowicie przerwać leczenie lub wstrzymać leczenie do czasu zmniejszenia nasilenia objawów toksyczności do stopnia 0-1, a następniezredukować dawkę o jeden poziom przy ponownym rozpoczynaniu leczenia.
* Nasilenie klinicznych działań niepożądanych oceniane według wspólnych kryteriów terminologii dla zdarzeń niepożądanych (ang. Common Terminology Criteria for Adverse Events, CTC-AE) w wersji 4.0

RPED stopnia 1.	Kontynuować leczenie i oceniać stan siatkówki co miesiąc, do czasu ustąpienia zmian. W razie nasilenia RPED, postępować zgodnie z poniższymi instrukcjamii przerwać leczenie trametynibem na okres do 3 tygodni.
RPED 2.-3. Stopnia	Przerwać leczenie trametynibem na okres do 3 tygodni.
RPED 2.-3. stopnia ustępujące do stopnia 0-1. w ciągu 3 tygodni	Wznowić leczenie trametynibem w mniejszej dawce (zmniejszonej o 0,5 mg) lub zaprzestać leczenia trametynibem u pacjentów otrzymujących 1 mgtrametynibu na dobę.
RPED 2.-3. stopnia nieustępujące co najmniej do stopnia 1. w ciągu3 tygodni	Całkowicie zaprzestać leczenia trametynibem

Klasa układowo-narządowa	Częstość występowania (wszystkie stopnie)	Działania niepożądane
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze	Często	Zapalenie mieszków włosowych
Zanokcica
Zapalenie tkanki łącznej
Wysypka krostkowa
Zaburzenia krwi i układu chłonnego	Często	Niedokrwistość
Zaburzenia układu immunologicznego	Często	Nadwrażliwośća
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania	Często	Odwodnienie
Zaburzenia oka	Często	Niewyraźne widzenie
Obrzęk okołooczodołowy
Zaburzenia widzenia
Niezbyt często	Chorioretinopatia
Obrzęk tarczy nerwu wzrokowego
Odwarstwienie siatkówki
Niedrożność naczyń żylnych siatkówki
Zaburzenia serca	Często	Zaburzenia czynności lewej komory
Zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory
Bradykardia
Niezbyt często	Niewydolność serca
Częstość nieznana	Blok przedsionkowo-komorowyb
Zaburzenia naczyniowe	Bardzo często	Nadciśnienie tętnicze
Krwotokc
Często	Obrzęk limfatyczny
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia	Bardzo często	Kaszel
Duszność
Często	Zapalenie płuc
Niezbyt często	Śródmiąższowa choroba płuc
Zaburzenia żołądka i jelit	Bardzo często	Biegunka
Nudności
Wymioty
Zaparcia
Ból brzucha
Suchość w jamie ustnej
Często	Zapalenie jamy ustnej
Niezbyt często	Perforacja przewodu pokarmowego
Zapalenie okrężnicy
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Bardzo często	Wysypka
Trądzikowe zapalenie skóry
Suchość skóry
Świąd
Łysienie
Często	Rumień
Erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa
Pęknięcia skóry
Spierzchnięcie skóry

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowei tkanki łącznej	Niezbyt często	Rabdomioliza
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Bardzo często	Uczucie zmęczenia
Obrzęk obwodowy
Gorączka
Często	Obrzęk twarzy
Stan zapalny błony śluzowej
Astenia
Badania diagnostyczne	Bardzo często	Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej
Często	Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej
Zwiększenie aktywności fosfatazyzasadowej
Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej
a Może przebiegać z objawami takimi jak: gorączka, wysypka, zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych i zaburzenia widzenia.b W tym blok przedsionkowo-komorowy zupełny.c Zdarzenia obejmują między innymi: krwawienie z nosa, obecność krwi w kale, krwawienie z dziąseł,krwiomocz, krwawienie z odbytnicy, guzków krwawniczych, żołądka, pochwy, spojówek, krwawienie śródczaszkowe i krwawienie pooperacyjne.

Klasyfikacja układów narządowych	Częstość występowania (wszystkie stopnie)	Działania niepożądane
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze	Bardzo często	Zapalenie części nosogardzieli
Często	Zakażenie układu moczowego
Zapalenie tkanki łącznej
Zapalenie mieszków włosowych
Zanokcica
Wysypka krostkowa
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)	Często	Rak płaskonabłonkowy skórya
Brodawczakb
Brodawka łojotokowa
Niezbyt często	Nowy czerniak pierwotnyc
Włókniaki starcze
Zaburzenia krwi i układu chłonnego	Często	Neutropenia
Niedokrwistość
Małopłytkowość
Leukopenia
Zaburzenia układu immunologicznego	Niezbyt często	Nadwrażliwośćd
Sarkoidoza
Rzadko	Limfohistiocytoza hemofagocytarna
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania	Bardzo często	Zmniejszony apetyt
Często	Odwodnienie
Hiponatremia
Hipofosfatemia
Hiperglikemia
Zaburzenia układu nerwowego	Bardzo często	Ból głowy
Zawroty głowy

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej	Bardzo często	Ból stawów
Ból mięśni
Ból kończyn
Skurcze mięśnii
Zaburzenia nerek i dróg moczowych	Niezbyt często	Niewydolność nerek
Zapalenie nerek
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Bardzo często	Uczucie zmęczenia
Dreszcze
Osłabienie
Obrzęki obwodowe
Gorączka
Choroba grypopodobna
Często	Zapalenie błony śluzowej
Obrzęk twarzy
Badania diagnostyczne	Bardzo często	Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej
Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej
Często	Zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi
Zwiększenie aktywności gamma glutamylotransferazy
Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej we krwi
a Rak płaskonabłonkowy skóry (cuSCC): SCC, SCC skóry, SCC in situ (choroba Bowena) i rogowiak kolczystokomórkowyb Brodawczak, brodawczak skóryc Czerniak złośliwy, czerniak złośliwy z przerzutami i czerniak złośliwy szerzący się powierzchniowo w III stadium zaawansowaniad W tym nadwrażliwość na lekie W tym blok przedsionkowo-komorowy zupełnyf Krwawienie z różnych miejsc, w tym krwawienie śródczaszkowe i krwawienie powodujące zgong Ból nadbrzusza i podbrzuszah Rumień, rumień uogólnionyi Skurcze mięśni, sztywność mięśniowo-szkieletowa

Analiza OS (data odcięcia danych:12 stycznia 2015 r.)	Analiza 5-letniego OS(data odcięcia danych: 10 grudnia 2018 r.)
	Dabrafenib + Trametynib(n=211)	Dabrafenib + Placebo(n=212)	Dabrafenib + Trametynib(n=211)	Dabrafenib+ Placebo(n=212)
Liczba pacjentów
Zgon (zdarzenie), n (%)	99 (47)	123 (58)	135 (64)	151 (71)
Szacunkowa wartość OS (miesiace)
Mediana (95% CI)	25,1(19,2; NR)	18,7(15,2; 23,7)	25,8(19,2; 38,2)	18,7(15,2; 23,1)
Współczynnikryzyka (95% CI)	0,71(0,55; 0,92)	0,80(0,63; 1,01)
Wartość p	0,011		NA
Szacunkowe przeżycie całkowite, % (95% CI)	Dabrafenib + Trametynib (n=211)	Dabrafenib + Placebo (n=212)
Po 1 roku	74 (66,8; 79,0)	68 (60,8; 73,5)
Po 2 latach	52 (44,7; 58,6)	42 (35,4; 48,9)
Po 3 latach	43 (36,2; 50,1)	31 (25,1; 37,9)
Po 4 latach	35 (28,2; 41,8)	29 (22,7; 35,2)
Po 5 latach	32 (25,1; 38,3)	27 (20,7; 33,0)
NR = Nie osiągnięto, NA = Nie dotyczy

Dabrafenib + Trametynib	211	188	145	113	98	86	79	71	63	60	57	54	12	0
Dabrafenib + Placebo	212	175	137	104	84	69	60	56	54	51	50	46	10	0

	Analiza pierwotna(data odcięcia danych: 26 sierpnia 2013 r.)	Analiza zaktualizowana(data odcięcia danych: 12 stycznia 2015 r.)	Analiza po 5 latach(data odcięcia danych: 10 grudnia 2018 r.)
Punkt końcowy	Dabrafenib+Trametynib (n=211)	Dabrafenib+Placebo (n=212)	Dabrafenib+Trametynib (n=211)	Dabrafenib+Placebo (n=212)	Dabrafenib+Trametynib (n=211)	Dabrafenib+Placebo (n=212)
PFSa
Progresja choroby lub zgon, n (%)	102 (48)	109 (51)	139 (66)	162 (76)	160 (76)	166 (78)
Mediana PFS (miesiące) (95% CI)	9,3(7,7; 11,1)	8,8(5,9; 10,9)	11,0(8,0; 13,9)	8,8(5,9; 9,3)	10,2(8,1; 12,8)	8,8(5,9; 9,3)
Współczynnik ryzyka% (95% CI)	0,75(0,57; 0,99)	0,67(0,53; 0,84)	0,73(0,59; 0,91)
Wartość p	0,035	<0,001f	NA
ORRb(95% CI)	67(59,9; 73,0)	51(44,5; 58,4)	69(61,8; 74,8)	53(46,3; 60,2)	69(62,5; 75,4)	54(46,8; 60,6)
Różnica ORR (95% CI)	15e (5,9; 24,5)	15e (6,0; 24,5)	NA
Wartość p	0,0015	0,0014f	NA
Mediana DoRc (miesiące) (95% CI)	9,2d (7,4; NR)	10,2d (7,5; NR)	12,9(9,4; 19,5)	10,6(9,1; 13,8)	12,9(9,3; 18,4)	10,2(8,3; 13,8)
a – Czas przeżycia wolnego od progresji choroby (w ocenie badacza)b – Całkwity odsetek odpowiedzi = odpowiedź całkowita + odpowiedź częściowac – Czas trwania odpowiedzid – W chwili zgłaszania większość (≥59%) odpowiedzi w ocenie badacza nadal trwałae – Różnica w ORR obliczana na podstawie wyniku ORR bez zaokrągleniaf –Zaktualizowana analiza nie była zaplanowana a priori, a wartość p nie została skorygowana o wielokrotność testowaniaNR = Nie osiągnięto NA = Nie dotyczy

Analiza OS (data odcięcia danych:13 marca 2015 r.)	Analiza 5-letniego OS(data odcięcia danych: 08 października 2018 r.)
	Dabrafenib + Trametynib (n=352)	Wemurafenib (n=352)	Dabrafenib + Trametynib (n=352)	Wemurafenib (n=352)
Liczba pacjentów
Zgon (zdarzenie), n (%)	155 (44)	194 (55)	216 (61)	246 (70)
Szacunkowa wartość OS (miesiące)
Mediana (95% CI)	25,6(22,6; NR)	18,0(15,6; 20,7)	26,0(22,1; 33,8)	17,8(15,6; 20,7)
Dostosowany współczynnik ryzyka (95% CI)	0,66(0,53; 0,81)	0,70(0,58; 0,84)
Wartość p	<0,001	NA
Szacunkowe przeżyciecałkowite, % (95% CI)	Dabrafenib + Trametynib (n=352)	Wemurafenib (n=352)
Po 1 roku	72 (67, 77)	65 (59; 70)
Po 2 latach	53 (47,1; 57,8)	39 (33,8; 44,5)
Po 3 latach	44 (38,8; 49,4)	31 (25,9; 36,2)
Po 4 latach	39 (33,4; 44,0)	26 (21,3; 31,0)
Po 5 latach	36 (30,5; 40,9)	23 (18,1; 27,4)
NR = Nie osiągnięto, NA = Nie dotyczy