Menu

Miejsce wstrzyknięcia

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Polhumin MIX-2, 100 j.m/ml
  2. Polhumin MIX-4, 100 j.m./ml
  3. Polhumin MIX-3
  4. Polhumin MIX-5, 100 j.m./ml
  5. Menopur, 75 j.m. FSH + 75 j.m – dawkowanie leku
  6. Gensulin M40 (40/60), 100 j.m./1 ml – dawkowanie leku
  7. Gensulin M50 (50/50), 100 j.m./1 ml
  8. Gensulin N, 100 j.m./ml – wskazania – na co działa?
  9. Gensulin N, 100 j.m./ml – przeciwwskazania
  10. Gensulin R, 100 j.m./ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Sandostatin LAR, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Tarsime, 1500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Calcitonin 100 Jelfa – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Esmeron, 50 mg/5 ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Biofuroksym, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Tuberculin PPD RT23 AJV, 2 T.U./dawkę 0,1 ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Ty-Szczepionka durowa, nie mniej niż 5×10 ^ – wskazania – na co działa?
  18. Ty-Szczepionka durowa, nie mniej niż 5×10 ^ – dawkowanie leku
  19. d-Szczepionka błonicza adsorbowana, nie mniej niż 5 j.m. – dawkowanie leku
  20. Scandonest 30 mg/ml – przeciwwskazania
  21. Penicillinum Crystallisatum TZF, 5000000 j.m. – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Imigran – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Hyalgan, 10 mg/ml – przedawkowanie leku
  24. Fraxiparine, 5700 j.m.a.Xa/0,6 ml – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Polhumin MIX-2, 100 j.m/ml

    Polhumin Mix-2 to ludzka insulina stosowana w leczeniu cukrzycy, która działa po około 30 minutach od podania, osiągając maksymalne działanie w ciągu 2-8 godzin. Lek jest dostępny w postaci zawiesiny do wstrzykiwań i powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza. Ważne jest, aby pacjenci monitorowali poziom glukozy we krwi oraz zmieniali miejsca wstrzyknięć, aby uniknąć […]

  • Ilustracja poradnika Polhumin MIX-4, 100 j.m./ml

    Polhumin Mix-4 to ludzka insulina stosowana w leczeniu cukrzycy, która działa w sposób pośredni. Po wstrzyknięciu, jej działanie zaczyna się po około 30 minutach, osiągając maksimum po 2-8 godzinach, a całkowity czas działania wynosi do 24 godzin. Lek jest dostępny w postaci zawiesiny do wstrzykiwań i przeznaczony do stosowania ze wstrzykiwaczem. Ważne jest, aby pacjenci […]

  • Ilustracja poradnika Polhumin MIX-3

    Polhumin Mix-3 to ludzka insulina stosowana w leczeniu cukrzycy, która działa po około 30 minutach od podania, osiągając maksymalne działanie po 2-8 godzinach. Lek jest dostępny w postaci zawiesiny do wstrzykiwań i powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza. Ważne jest monitorowanie poziomu glukozy we krwi oraz zmiana miejsc wstrzyknięć, aby uniknąć powikłań. Polhumin Mix-3 […]

  • Ilustracja poradnika Polhumin MIX-5, 100 j.m./ml

    Polhumin Mix-5 to ludzka insulina stosowana w leczeniu cukrzycy, która działa po około 30 minutach od wstrzyknięcia, osiągając maksymalne działanie po 2-8 godzinach. Lek jest dostępny w postaci zawiesiny do wstrzykiwań i przeznaczony do podawania podskórnego. Ważne jest, aby pacjenci monitorowali poziom glukozy we krwi oraz zmieniali miejsca wstrzyknięć, aby uniknąć powikłań. Polhumin Mix-5 może […]

  • Ilustracja poradnika Menopur, 75 j.m. FSH + 75 j.m – dawkowanie leku

    MENOPUR to lek stosowany w leczeniu niepłodności, zawierający hormony FSH i LH. Dawkowanie zależy od konkretnego przypadku i reakcji pacjenta. U kobiet leczenie rozpoczyna się w ciągu pierwszych 7 dni cyklu miesiączkowego, a dawka początkowa wynosi od 75 IU FSH + 75 IU LH do 150 IU FSH + 150 IU LH na dobę. U mężczyzn leczenie rozpoczyna się od podawania hCG, a następnie MENOPUR w dawce od 75 IU FSH + 75 IU LH do 150 IU FSH + 150 IU LH 3 razy w tygodniu. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, chronić przed światłem i stosować zgodnie…

  • Ilustracja poradnika Gensulin M40 (40/60), 100 j.m./1 ml – dawkowanie leku

    Artykuł omawia dawkowanie leku Gensulin M40 i M50, który jest insuliną ludzką stosowaną w leczeniu cukrzycy. Dawkowanie ustala lekarz, a lek podaje się podskórnie za pomocą wstrzykiwacza wielokrotnego użytku. Przed użyciem należy sprawdzić nazwę i termin ważności leku oraz wymieszać zawiesinę. Ważne jest zmienianie miejsc iniekcji, aby uniknąć zgrubień. Możliwe działania niepożądane to hipoglikemia, reakcje alergiczne i zmiany skórne. Lek należy przechowywać w temperaturze od 2°C do 8°C, a po otwarciu w temperaturze do 25°C przez 28 dni.

  • Ilustracja poradnika Gensulin M50 (50/50), 100 j.m./1 ml

    Gensulin M40 i M50 to leki zawierające ludzką insulinę, stosowane w leczeniu cukrzycy. Działają poprzez kontrolowanie stężenia glukozy we krwi, łącząc insulinę szybko działającą z insuliną o pośrednim czasie działania. Lek jest dostępny w formie zawiesiny do wstrzykiwań i przeznaczony do podawania podskórnego. Ważne jest, aby zmieniać miejsca wstrzyknięć, aby uniknąć zmian skórnych. Pacjenci powinni […]

  • Ilustracja poradnika Gensulin N, 100 j.m./ml – wskazania – na co działa?

    Gensulin N to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 1, typu 2 oraz cukrzycy ciężarnych. Podaje się go podskórnie za pomocą wstrzykiwacza wielokrotnego użytku. Ważne jest zmienianie miejsc iniekcji, aby uniknąć lipodystrofii i amyloidozy skórnej. Przeciwwskazaniami są hipoglikemia i nadwrażliwość na składniki leku. Na działanie Gensulin N mogą wpływać inne leki, dlatego należy skonsultować się z lekarzem przed ich stosowaniem. Możliwe działania niepożądane to hipoglikemia, reakcje alergiczne i lipodystrofia.

  • Ilustracja poradnika Gensulin N, 100 j.m./ml – przeciwwskazania

    Gensulin N to lek stosowany w leczeniu cukrzycy, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku hipoglikemii, nadwrażliwości na składniki leku, chorób nerek i wątroby oraz zmian skórnych w miejscu wstrzyknięcia. Przed rozpoczęciem stosowania leku, należy skonsultować się z lekarzem w sprawie innych przyjmowanych leków.

  • Ilustracja poradnika Gensulin R, 100 j.m./ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Gensulin R to lek stosowany w leczeniu cukrzycy, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak hipoglikemia, hiperglikemia, reakcje alergiczne, zmiany skórne oraz inne objawy. Hipoglikemia objawia się zmęczeniem, nerwowością, bólem głowy, przyspieszonym biciem serca, nudnościami i zimnymi potami. Hiperglikemia może prowadzić do uczucia senności, zaczerwienienia skóry twarzy, pragnienia, braku apetytu, owocowego zapachu z jamy ustnej, nudności i wymiotów. Reakcje alergiczne mogą być miejscowe lub uogólnione, a zmiany skórne obejmują lipodystrofię i amyloidozę skórną. Inne działania niepożądane to obrzęki, zwiększenie masy ciała, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, pokrzywka, świąd i zawroty głowy.

  • Ilustracja poradnika Sandostatin LAR, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Sandostatin LAR to lek stosowany w leczeniu akromegalii i niektórych guzów neuroendokrynnych. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, bóle brzucha, nudności, zaparcia, wzdęcia, bóle głowy i ból w miejscu wstrzyknięcia. Rzadziej mogą wystąpić poważne skutki uboczne, takie jak kamica żółciowa, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, reakcje nadwrażliwości i mała liczba płytek krwi. Podczas leczenia zaleca się regularne badania kontrolne, aby monitorować stan zdrowia pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Tarsime, 1500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Tarsime, zawierający cefuroksym, może powodować różne działania niepożądane, w tym ból w miejscu wstrzyknięcia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zmiany liczby białych krwinek i zmniejszenie stężenia hemoglobiny. Niezbyt częste skutki uboczne obejmują wysypkę skórną, pokrzywkę, świąd, zmniejszenie liczby krwinek białych, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zwiększenie stężenia bilirubiny i dodatni wynik testu Coombsa. Działania niepożądane o nieznanej częstości to zakażenie grzybicze, niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość, gorączka, zapalenie naczyń krwionośnych skóry i śródmiąższowe zapalenie nerek. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi objawów, na które należy zwrócić uwagę, takich jak reakcje alergiczne, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół DRESS, zespół Kounisa i rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, i…

  • Ilustracja poradnika Calcitonin 100 Jelfa – działania niepożądane i skutki uboczne

    Calcitonin 100 Jelfa to lek stosowany w leczeniu osteoporozy, choroby Pageta oraz hiperkalcemii. Może powodować działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty, bóle brzucha, zawroty głowy, bóle głowy, zwiększona częstość oddawania moczu, napadowe zaczerwienienie twarzy oraz bóle mięśni i stawów. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje anafilaktoidalne. Długotrwałe stosowanie kalcytoniny może zwiększać ryzyko zachorowania na nowotwory złośliwe. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Esmeron, 50 mg/5 ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Esmeron, zawierający bromek rokuronium, jest lekiem zwiotczającym mięśnie stosowanym podczas zabiegów chirurgicznych oraz w oddziałach intensywnej opieki medycznej. Najczęstsze działania niepożądane to ból w miejscu wstrzyknięcia, tachykardia, hipotensja oraz przedłużenie działania zwiotczającego mięśnie. Rzadziej mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne, osłabienie mięśni, miopatia steroidowa oraz zespół Kounisa. U dzieci i młodzieży stosowanie Esmeronu może prowadzić do podobnych działań niepożądanych jak u dorosłych. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Biofuroksym, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Biofuroksym to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból w miejscu wstrzyknięcia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zmiana liczby białych krwinek i anemia. Niezbyt częste działania to wysypka skórna, biegunka, nudności, ból brzucha, zmniejszenie liczby białych krwinek, zwiększenie stężenia bilirubiny i dodatni wynik testu Coombs’a. Inne działania obejmują zakażenie grzybicze, wysoką temperaturę, reakcje alergiczne, zapalenie okrężnicy, zapalenie nerek i naczyń krwionośnych, niedokrwistość hemolityczną, zmniejszenie liczby płytek krwi oraz zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i w razie ich wystąpienia skontaktowali się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Tuberculin PPD RT23 AJV, 2 T.U./dawkę 0,1 ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Tuberculin PPD RT 23 AJV może powodować różne działania niepożądane, w tym ból, świąd i podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia, które są częste i zazwyczaj łagodne. Niezbyt częste działania to gorączka i powiększenie węzłów chłonnych. Rzadko mogą wystąpić martwica skóry i pęcherze. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują owrzodzenie, ból głowy i pokrzywkę. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ty-Szczepionka durowa, nie mniej niż 5×10 ^ – wskazania – na co działa?

    Szczepionka Ty - Szczepionka durowa jest stosowana do czynnego uodpornienia przeciw durowi brzusznemu. Jest zalecana w sytuacjach zagrożenia epidemicznego oraz dla osób z grup wysokiego ryzyka, takich jak pracownicy służb komunalnych i podróżujący do krajów endemicznych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki szczepionki, ostre stany chorobowe z gorączką, zaostrzenia chorób przewlekłych, ciążę, karmienie piersią oraz wiek poniżej 5 lat i powyżej 60 lat. Szczepionka jest podawana głęboko podskórnie w schemacie 0-1-12 miesięcy, a dawki przypominające co 3-5 lat. Możliwe działania niepożądane to zaczerwienienie i bolesny obrzęk w miejscu wstrzyknięcia, ból głowy, wysoka temperatura oraz złe samopoczucie.

  • Ilustracja poradnika Ty-Szczepionka durowa, nie mniej niż 5×10 ^ – dawkowanie leku

    Ty - Szczepionka durowa jest stosowana do czynnego uodpornienia przeciw durowi brzusznemu. Szczepienie podstawowe obejmuje trzy dawki podawane w schemacie 0-1-12 miesięcy, a dawki przypominające podaje się co 3-5 lat. Szczepionka jest przeciwwskazana u osób z nadwrażliwością, w ostrych stanach chorobowych, w okresie ciąży i laktacji oraz u dzieci poniżej 5 lat i osób powyżej 60 lat. Szczepionkę należy przechowywać w lodówce w temperaturze 2°C - 8°C. Najczęstsze działania niepożądane to zaczerwienienie i bolesny obrzęk w miejscu wstrzyknięcia, ból głowy, wysoka temperatura oraz złe samopoczucie.

  • Ilustracja poradnika d-Szczepionka błonicza adsorbowana, nie mniej niż 5 j.m. – dawkowanie leku

    d - Szczepionka błonicza adsorbowana jest stosowana do czynnego uodparniania przeciw błonicy młodzieży i dorosłych. Podawana jest jako dawka przypominająca co 10 lat. Szczepionka jest podawana głęboko podskórnie, w mięsień naramienny. Przedawkowanie jest mało prawdopodobne, a w razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem. Szczepionki nie należy stosować u pacjentów z uczuleniem na toksoid błoniczy lub inne składniki szczepionki, w przypadku ostrych stanów chorobowych z gorączką oraz w okresie zaostrzenia chorób przewlekłych. Możliwe działania niepożądane to ból głowy, gorączka, złe samopoczucie oraz zaczerwienienie, obrzęk i/lub ból w miejscu podania.

  • Ilustracja poradnika Scandonest 30 mg/ml – przeciwwskazania

    Scandonest to lek znieczulający stosowany w stomatologii. Nie należy go stosować u osób z nadwrażliwością na mepiwakainę, ciężkimi zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego, padaczką oporną na leczenie oraz u dzieci poniżej 4 lat. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie w przypadku chorób serca, padaczki, chorób wątroby lub nerek, porfirii, kwasicy lub stanu zapalnego w miejscu wstrzyknięcia. Scandonest może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich stosowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Penicillinum Crystallisatum TZF, 5000000 j.m. – działania niepożądane i skutki uboczne

    Penicillinum Crystallisatum TZF to lek stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym wysypki skórne, zmniejszenie liczby krwinek, zaburzenia rytmu serca oraz odczyn Jarischa-Herxheimera. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak nagłe utrudnienie oddychania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lek może również wpływać na wyniki badań laboratoryjnych, takich jak test Coombsa.

  • Ilustracja poradnika Imigran – działania niepożądane i skutki uboczne

    Imigran to lek stosowany w leczeniu napadów migreny i klasterowego bólu głowy. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból w miejscu wstrzyknięcia, zawroty głowy, zmęczenie, przemijający wzrost ciśnienia tętniczego krwi oraz nudności i wymioty. Rzadziej mogą wystąpić zmiany czynnościowe wątroby, drgawki i zmiany w polu widzenia. W przypadku bardzo silnego bólu w klatce piersiowej, obrzęku powiek, twarzy lub warg, wstrząsu anafilaktycznego lub trudności w przełykaniu, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Hyalgan, 10 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Hyalgan jest mało prawdopodobne, ale może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak ból, wysięk, obrzęk, wzmożone miejscowe ucieplenie, zaczerwienienie i zapalenie stawu. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Dawka leku to 20 mg (2 ml) raz w tygodniu przez 5 tygodni. Postępowanie obejmuje odpoczynek, okłady z lodu i monitorowanie stanu pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Fraxiparine, 5700 j.m.a.Xa/0,6 ml – dawkowanie leku

    Fraxiparine to lek przeciwzakrzepowy stosowany w profilaktyce i leczeniu zakrzepicy. Podawany jest podskórnie lub dożylnie, a dawkowanie zależy od masy ciała i wskazania. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby starsze czy z zaburzeniami nerek, wymagają dostosowania dawki. Najczęstsze działania niepożądane to krwawienia i małe krwiaki. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.