Menu

Megacolon

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Scopolan, 10 mg – skład leku
  2. Buscopan, 10 mg – profil bezpieczenstwa
  3. Buscopan, 10 mg – przeciwwskazania
  4. Buscopan, 10 mg – dawkowanie leku
  5. Buscopan, 10 mg – stosowanie w ciąży
  6. Buscopan, 10 mg – wskazania – na co działa?
  7. Akineton, 5 mg/ml – przeciwwskazania
  8. Akineton, 2 mg – wskazania – na co działa?
  9. Akineton, 2 mg – przeciwwskazania
  10. Biperyden
  11. Hioscyna
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Scopolan, 10 mg – skład leku

    Scopolan to lek zawierający hioscyny butylobromek, który działa rozkurczowo na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, dróg żółciowych oraz układu moczowo-płciowego. Oprócz substancji czynnej, lek zawiera również substancje pomocnicze takie jak tłuszcz stały, polisorbat 80, parafina ciekła i woda oczyszczona, które wspomagają jego działanie i stabilność. Lek stosuje się w przypadku skurczów przewodu pokarmowego, dróg żółciowych oraz układu moczowo-płciowego. Należy zachować ostrożność w przypadku przeciwwskazań takich jak uczulenie na składniki, jaskra, rozrost prostaty, zaparcia atoniczne, niedrożność jelit, tachykardia, nużliwość mięśni oraz megacolon.

  • Ilustracja poradnika Buscopan, 10 mg – profil bezpieczenstwa

    Buscopan to lek stosowany w łagodzeniu skurczów mięśni gładkich. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących oraz zaleca się ostrożność przy prowadzeniu pojazdów i spożywaniu alkoholu. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być monitorowani podczas stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Buscopan, 10 mg – przeciwwskazania

    Buscopan nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na jego składniki, cierpiące na nużliwość mięśni, patologiczne poszerzenie jelita grubego, nietolerancję niektórych cukrów, mechaniczne zwężenie przewodu pokarmowego oraz niedrożność porażenną lub niedrożność jelit. Przed zażyciem leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku chorób serca, ciąży lub karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Buscopan, 10 mg – dawkowanie leku

    Buscopan to lek stosowany w łagodzeniu skurczów mięśni gładkich przewodu pokarmowego, dróg żółciowych oraz układu moczowo-płciowego. Zalecane dawkowanie to 3 razy na dobę po 1 tabletce dla dzieci w wieku od 6 do 12 lat oraz 3 do 5 razy na dobę po 1 lub 2 tabletki dla dorosłych i dzieci powyżej 12 lat. Nie należy stosować leku dłużej niż 3 dni bez konsultacji z lekarzem. Buscopan jest przeciwwskazany w przypadku nadwrażliwości na hioscyny butylobromek, nużliwości mięśni, patologicznego poszerzenia jelita grubego, mechanicznego zwężenia przewodu pokarmowego oraz niedrożności porażennej lub jelit. Przed zastosowaniem leku należy zachować ostrożność w przypadku chorób serca,…

  • Ilustracja poradnika Buscopan, 10 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Buscopan przez kobiety w ciąży i karmiące piersią nie jest zalecane z powodu braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa. Alternatywne leki, takie jak paracetamol, butylobromek skopolaminy (po konsultacji z lekarzem) oraz metamizol (pod ścisłą kontrolą lekarza), mogą być bezpieczniejsze. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii.

  • Ilustracja poradnika Buscopan, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Buscopan to lek stosowany w leczeniu stanów skurczowych mięśni gładkich w obrębie przewodu pokarmowego, dróg żółciowych oraz układu moczowo-płciowego. Substancją czynną leku jest hioscyny butylobromek, który działa rozkurczowo. Lek jest skuteczny w leczeniu takich schorzeń jak bolesne skurcze żołądka, kolka jelitowa, zespół jelita drażliwego, kolka żółciowa, bolesne miesiączkowanie oraz kolka nerkowa. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, a lek nie powinien być stosowany dłużej niż 3 dni bez konsultacji z lekarzem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, nużliwość mięśni, patologiczne poszerzenie jelita grubego, mechaniczne zwężenie przewodu pokarmowego oraz niedrożność porażenną lub niedrożność jelit. Możliwe działania niepożądane to m.in. szybkie bicie serca, suchość w jamie…

  • Ilustracja poradnika Akineton, 5 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Akineton, zawierający biperyden, jest stosowany w leczeniu choroby Parkinsona oraz zaburzeń pozapiramidowych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, jaskrę z wąskim kątem przesączania, mechaniczne zwężenie przewodu pokarmowego, przerost okrężnicy oraz niedrożność jelit. Ważne ostrzeżenia dotyczą pacjentów z przerostem gruczołu krokowego, zatrzymaniem moczu, miastenią, schorzeniami mogącymi prowadzić do tachykardii, pacjentów w podeszłym wieku, ze zwiększoną skłonnością do drgawek oraz kobiet w ciąży. Interakcje z innymi lekami mogą prowadzić do nasilenia działań niepożądanych lub zmniejszenia skuteczności leczenia.

  • Ilustracja poradnika Akineton, 2 mg – wskazania – na co działa?

    Akineton jest lekiem stosowanym w leczeniu choroby Parkinsona oraz zaburzeń ruchowych wywołanych przez neuroleptyki i inne leki. Dawkowanie ustala się indywidualnie, a lek może być stosowany zarówno u dorosłych, jak i dzieci. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, jaskrę, mechaniczne zwężenia przewodu pokarmowego, przerost okrężnicy oraz niedrożność jelit. Działania niepożądane mogą obejmować zmęczenie, zawroty głowy, zaburzenia pamięci, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności, zaburzenia żołądkowe, drgania mięśni, senność, nadwrażliwość, ból głowy, dyskinezy, ataksję, zaburzenia mowy, zwiększoną skłonność do drgawek, zaburzenia akomodacji, rozszerzenie źrenic, jaskrę, bradykardię, zaparcia, zmniejszenie wydzielania potu, wysypkę alergiczną, zaburzenia w oddawaniu moczu oraz zatrzymanie moczu.

  • Ilustracja poradnika Akineton, 2 mg – przeciwwskazania

    Akineton jest lekiem stosowanym w leczeniu choroby Parkinsona i innych zaburzeń ruchowych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocniczą, jaskrę z wąskim kątem przesączania, mechaniczne zwężenia w obrębie przewodu pokarmowego, przerost okrężnicy (megacolon) oraz niedrożność jelit. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych przeciwwskazań i konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika Biperyden

    Biperyden to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu objawów choroby Parkinsona oraz zaburzeń ruchowych wywołanych przez inne leki. Jego działanie polega na wpływaniu na układ nerwowy i zmniejszaniu sztywności mięśni, drżenia oraz innych trudności w poruszaniu się. Występuje w różnych postaciach, co umożliwia dopasowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Hioscyna

    Hioscyna to substancja czynna o działaniu rozkurczającym mięśnie gładkie, szczególnie wykorzystywana w łagodzeniu dolegliwości związanych ze skurczami brzucha, kolkami czy bolesnym miesiączkowaniem. Stosowana jest w różnych postaciach i dawkach, a jej bezpieczeństwo oraz skuteczność sprawiają, że znajduje szerokie zastosowanie w medycynie. Poznaj najważniejsze informacje na temat jej działania, dawkowania i możliwych skutków ubocznych.