Każdego miesiąca Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych zezwala na wprowadzenie nowych leków na polski rynek. Także w marcu tego roku, 23 nowe preparaty w różnych dawkach otrzymały zgodę na sprzedaż. Jakie to leki?
Choroba lokomocyjna dotyka wielu pacjentów, w szczególności dzieci. W aptekach można znaleźć preparaty, które skierowane są do walki z tymi dolegliwościami. Mogą one jednak powodować działania niepożądane. Czy dobrą alternatywą mogą być opaski stosowane na chorobę lokomocyjną? Czy są bezpieczne? W jaki sposób działają?
Rola elektrolitów w naszym organizmie jest trudna do sprecyzowania ponieważ jest ogromna. Zaburzenia elektrolitowe są szczególnie niebezpieczne dla kobiet w ciąży, dlatego ważne jest, aby posiadać odpowiednią wiedzę z zakresu uzupełniania braków elektrolitów.
Choroba lokomocyjna, to zespół przykrych objawów, pojawiających się w momencie podróży samochodem, samolotem, statkiem lub innym środkiem transportu. Związana jest z nadpobudliwością błędnika. Najczęściej dotyczy dzieci między 2. a 12. rokiem życia, ale chorują też dorośli.
Kaptopryl to substancja czynna stosowana w leczeniu nadciśnienia i niewydolności serca, która – jak każdy lek – może powodować działania niepożądane. Najczęściej są one łagodne, ale w niektórych przypadkach mogą być poważne. Warto wiedzieć, jakie objawy mogą się pojawić podczas stosowania kaptoprylu, aby odpowiednio zareagować i uniknąć niebezpiecznych powikłań.
Welagluceraza alfa to lek stosowany w leczeniu choroby Gauchera typu I, podawany w formie infuzji dożylnej. Działania niepożądane, choć mogą się pojawić, najczęściej mają łagodny charakter i ustępują samoistnie. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważniejsze reakcje, takie jak nadwrażliwość. Poznaj szczegółowy profil bezpieczeństwa tej substancji, uwzględniający różne grupy pacjentów i możliwe objawy uboczne.
Tybolon to substancja czynna stosowana doustnie, przede wszystkim w łagodzeniu objawów menopauzy. Przedawkowanie tej substancji rzadko prowadzi do ciężkich powikłań, jednak może wywołać dolegliwości takie jak nudności, wymioty czy krwawienie z dróg rodnych u kobiet. Poznaj objawy przedawkowania tybolonu, sposoby postępowania w takiej sytuacji oraz dowiedz się, czy istnieje skuteczne antidotum.
Sulfasalazyna to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu chorób zapalnych jelit i reumatoidalnego zapalenia stawów. Działania niepożądane pojawiają się u części pacjentów, ale ich rodzaj i nasilenie mogą się różnić w zależności od dawki, postaci leku oraz indywidualnych cech organizmu. Najczęściej występują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego oraz bóle głowy, jednak lista możliwych działań ubocznych jest znacznie dłuższa. Warto poznać, na co zwrócić uwagę podczas stosowania sulfasalazyny i jak reagować na niepokojące objawy.
Sufentanyl jest silnym lekiem przeciwbólowym stosowanym głównie w szpitalach, zarówno w postaci wstrzyknięć, jak i tabletek podjęzykowych. Choć skutecznie łagodzi ból, może wywoływać różne działania niepożądane, których częstość i rodzaj zależą od sposobu podania, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta. Warto poznać możliwe skutki uboczne, aby świadomie korzystać z leczenia i wiedzieć, kiedy zgłosić niepokojące objawy.
Safinamid to nowoczesna substancja czynna wspomagająca leczenie choroby Parkinsona u dorosłych. Działa poprzez zwiększanie poziomu dopaminy w mózgu, co pomaga poprawić sprawność ruchową i zmniejszyć fluktuacje objawów. Jest stosowany jako uzupełnienie terapii lewodopą u pacjentów w średnim i zaawansowanym stadium choroby.
Nimodypina to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu powikłań po krwotoku podpajęczynówkowym. Działania niepożądane po jej zastosowaniu należą zwykle do łagodnych lub umiarkowanych, choć w niektórych przypadkach mogą być poważniejsze. Ich występowanie zależy od postaci leku (tabletki lub roztwór do infuzji), dawki oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Warto wiedzieć, jakie objawy mogą się pojawić, aby odpowiednio zareagować w razie potrzeby.
Mepartrycyna to substancja czynna stosowana w tabletkach powlekanych, która cechuje się stosunkowo łagodnym profilem działań niepożądanych. Najczęściej występujące objawy dotyczą przewodu pokarmowego, są zwykle przemijające i nie wymagają przerwania leczenia. Poznaj szczegóły na temat możliwych skutków ubocznych oraz dowiedz się, jak wygląda ich częstotliwość występowania.
L-ornityny L-asparaginian jest stosowany głównie w leczeniu zaburzeń pracy wątroby, jednak – jak każdy lek – może powodować działania niepożądane. Najczęściej są one łagodne i przemijające, choć ich rodzaj i częstość mogą zależeć od formy leku i sposobu jego podania. Warto wiedzieć, jak rozpoznać niepożądane reakcje, by odpowiednio na nie zareagować i zadbać o swoje bezpieczeństwo.
Cetroreliks to substancja czynna stosowana w leczeniu wspomagającym płodność. Działania niepożądane związane z jej użyciem występują najczęściej w miejscu wstrzyknięcia i mają łagodny charakter, ale mogą pojawić się również inne reakcje, w tym ogólnoustrojowe uczulenia czy bóle głowy. Zawsze warto być świadomym możliwych skutków ubocznych i obserwować reakcje organizmu podczas stosowania cetroreliksu.
Afamelanotyd to substancja czynna stosowana w postaci implantu, która wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Po wszczepieniu implantu mogą pojawić się takie objawy jak senność, zmęczenie czy zawroty głowy. Warto wiedzieć, jak długo należy zachować szczególną ostrożność oraz jakie działania niepożądane mogą wystąpić po zastosowaniu afamelanotydu.
Lek Nintedanib Teva stosowany w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc (IPF), innych przewlekłych przebiegających z włóknieniem śródmiąższowych chorób płuc (ILD) o fenotypie postępującym oraz choroby śródmiąższowej płuc związanej z twardziną układową (SSc-ILD) może powodować różne działania niepożądane. Do najczęstszych należą biegunka, nudności, ból brzucha i nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby. Niezbyt częste działania niepożądane to zapalenie trzustki, zapalenie jelita grubego, mała liczba płytek krwi i wysokie ciśnienie krwi. Rzadkie skutki uboczne obejmują niewydolność nerek, tętniak i rozwarstwienie tętnicy oraz zawał serca. Ważne jest, aby skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych i regularnie monitorować stan zdrowia poprzez badania…
Lek Duloxetine Medical Valley, zawierający duloksetynę, jest stosowany w leczeniu depresji, zaburzeń lękowych uogólnionych oraz bólu w neuropatii cukrzycowej. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, senność, mdłości i suchość w jamie ustnej. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują myśli samobójcze, trudności z zasypianiem i dezorientację. Rzadkie działania niepożądane to ciężka reakcja alergiczna, zmniejszenie czynności tarczycy i mania. Bardzo rzadko może wystąpić zapalenie naczyń krwionośnych skóry. W przypadku wystąpienia myśli samobójczych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Lek Pirfenidon Medical Valley jest stosowany w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc (IPF) u dorosłych pacjentów. Dawkowanie leku jest stopniowo zwiększane, a zalecana dawka dobowa w leczeniu podtrzymującym to 801 mg trzy razy na dobę. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wysypka, biegunka, zmęczenie, zmniejszenie apetytu, ból głowy oraz reakcja nadwrażliwości na światło. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem.
Przedawkowanie leku Pirfenidon Medical Valley może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie i biegunka. Zalecana dawka podtrzymująca wynosi 2403 mg na dobę, a przedawkowanie może wystąpić przy dawce 4806 mg na dobę. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się na izbę przyjęć najbliższego szpitala. Leczenie objawowe i monitorowanie parametrów życiowych są kluczowe.
Lek Vortioxetine Stada jest stosowany w leczeniu dużych epizodów depresyjnych u dorosłych. Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 20 mg lub zmniejszyć do 5 mg w zależności od odpowiedzi pacjenta. U pacjentów w wieku ≥65 lat dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę. Lek jest przeznaczony do podawania doustnego, z jedzeniem lub bez. Przerwanie leczenia powinno odbywać się stopniowo, aby uniknąć objawów odstawienia. Wortioksetyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.













