Menu

Martwica skóry

Produkty powiązane z martwica skóry
Aflofarm Maść ichtiolowa, 10%
Aflofarm Maść ichtiolowa, 10%
Altabactin, maść, 250 j.m. + 5 mg/g
Altabactin, maść, 250 j.m. + 5 mg/g
Amoksiklav QUICKTAB, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej, 875 mg + 125 mg
Amoksiklav QUICKTAB, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej, 875 mg + 125 mg
HASCO Maść tranowa
HASCO Maść tranowa
Maść ichtiolowa, 10 g/100 g
Maść ichtiolowa, 10 g/100 g
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Kwas deoksycholowy – profil bezpieczeństwa
  2. Kwas deoksycholowy – przeciwwskazania
  3. Kwas deoksycholowy -przedawkowanie substancji
  4. Kwas deoksycholowy – stosowanie u dzieci
  5. Heparyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Glatiramer – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Fluoresceina – dawkowanie leku
  8. Esmolol – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Emicizumab – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Dobutamina – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Dimeglumina – profil bezpieczeństwa
  12. Dalteparyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Bemiparyna sodowa – profil bezpieczeństwa
  14. Bemiparyna sodowa – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Argipresyna – profil bezpieczeństwa
  16. Argipresyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Argipresyna – dawkowanie leku
  18. Acenokumarol – przeciwwskazania
  19. Fenylefryna – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Paklitaksel – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. HEVASCOL, 480 mg I/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Dobutamin hameln, 12,5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Noradrenaline hameln, 0,2 mg/ml – przedawkowanie leku
  24. Terlipressin acetate Altan, 0,12 mg/ml – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Kwas deoksycholowy – profil bezpieczeństwa

    Kwas deoksycholowy to substancja wykorzystywana w zabiegach redukcji miejscowej tkanki tłuszczowej pod brodą. Stosowany jest wyłącznie w formie wstrzyknięć podskórnych, a bezpieczeństwo jego użycia zależy od właściwego wykonania zabiegu i odpowiedniego doboru pacjentów. Warto poznać najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania tej substancji u różnych grup pacjentów, w tym kobiet w ciąży, osób starszych oraz osób z chorobami nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Kwas deoksycholowy – przeciwwskazania

    Kwas deoksycholowy to substancja stosowana w leczeniu nadmiaru tkanki tłuszczowej pod podbródkiem u dorosłych. Choć zabieg może poprawić wygląd i samopoczucie, istnieją sytuacje, w których jego użycie jest przeciwwskazane lub wymaga dużej ostrożności. Sprawdź, kiedy kwas deoksycholowy nie powinien być stosowany oraz w jakich przypadkach konieczna jest szczególna uwaga podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Kwas deoksycholowy -przedawkowanie substancji

    Kwas deoksycholowy, stosowany w formie wstrzyknięć do redukcji tkanki tłuszczowej podbródka, charakteryzuje się określonym profilem bezpieczeństwa. Przedawkowanie tej substancji jest rzadko opisywane, jednak zwiększenie dawki może prowadzić do nasilenia miejscowych działań niepożądanych. Dowiedz się, jakie objawy mogą wystąpić po przekroczeniu zalecanej ilości oraz jak wygląda postępowanie w takiej sytuacji.

  • Ilustracja poradnika Kwas deoksycholowy – stosowanie u dzieci

    Stosowanie kwasu deoksycholowego u dzieci budzi wiele pytań dotyczących bezpieczeństwa, ponieważ dzieci różnią się od dorosłych pod względem reakcji na leki. Substancja ta jest wykorzystywana w leczeniu podskórnej tkanki tłuszczowej w okolicy podbródka, jednak dostępne dane kliniczne dotyczą wyłącznie dorosłych. Sprawdź, na co zwrócić uwagę w kontekście stosowania kwasu deoksycholowego w populacji pediatrycznej.

  • Ilustracja poradnika Heparyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Heparyna to substancja czynna szeroko stosowana w różnych postaciach leków, zarówno miejscowo na skórę, jak i w formie zastrzyków. W zależności od drogi podania oraz postaci leku, profil działań niepożądanych może się znacznie różnić. Zazwyczaj działania te są łagodne i ograniczają się do miejscowych reakcji skórnych, jednak w przypadku stosowania ogólnego mogą pojawić się poważniejsze objawy, takie jak krwawienia czy reakcje alergiczne. Warto znać możliwe skutki uboczne, aby odpowiednio reagować na pojawiające się objawy.

  • Ilustracja poradnika Glatiramer – działania niepożądane i skutki uboczne

    Glatiramer to substancja czynna stosowana w leczeniu stwardnienia rozsianego, podawana w postaci roztworu do wstrzykiwań podskórnych. Działania niepożądane związane z jej stosowaniem występują najczęściej w miejscu podania leku i mają zwykle łagodny charakter, choć u niektórych pacjentów mogą pojawić się także poważniejsze reakcje. Profil działań niepożądanych może się różnić w zależności od dawki i częstotliwości podawania, a także indywidualnych cech pacjenta. Poznaj najważniejsze informacje o działaniach niepożądanych glatirameru, aby bezpiecznie korzystać z terapii.

  • Ilustracja poradnika Fluoresceina – dawkowanie leku

    Fluoresceina to barwnik diagnostyczny, wykorzystywany głównie w angiografii dna oka. Stosowana jest w formie roztworu do wstrzykiwań, a jej dawkowanie i sposób podania są ściśle określone. W opisie przedstawiamy, jak wygląda schemat dawkowania fluoresceiny u dorosłych, osób starszych, pacjentów z zaburzeniami nerek oraz dzieci, a także omawiamy, kiedy należy zachować szczególną ostrożność podczas jej stosowania.

  • Ilustracja poradnika Esmolol – działania niepożądane i skutki uboczne

    Esmolol jest lekiem, którego działania niepożądane najczęściej mają łagodny i przemijający charakter. Może jednak powodować różnorodne objawy niepożądane – od łagodnych, takich jak nudności czy zmęczenie, po poważniejsze, w tym niedociśnienie tętnicze czy zaburzenia rytmu serca. Występowanie działań niepożądanych zależy m.in. od drogi podania, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Emicizumab – działania niepożądane i skutki uboczne

    Emicizumab to nowoczesna substancja czynna stosowana w profilaktyce krwawień u osób z hemofilią A. Większość działań niepożądanych związanych z jej stosowaniem ma charakter łagodny lub umiarkowany, choć istnieje również ryzyko wystąpienia poważniejszych powikłań, takich jak zaburzenia zakrzepowe. Warto poznać pełny profil bezpieczeństwa tej substancji, by świadomie podejmować decyzje dotyczące leczenia.

  • Ilustracja poradnika Dobutamina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Dobutamina to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu niewydolności serca i stanach wymagających pobudzenia pracy serca. Choć jej działanie może przynieść szybkie korzyści w stanach zagrożenia życia, towarzyszyć temu mogą działania niepożądane – zarówno łagodne, jak i poważniejsze. Występowanie i rodzaj tych działań zależy od dawki, długości stosowania, drogi podania oraz indywidualnych cech pacjenta. Poznaj szczegółowy profil bezpieczeństwa dobutaminy, aby lepiej zrozumieć potencjalne ryzyko związane z jej stosowaniem.

  • Ilustracja poradnika Dimeglumina – profil bezpieczeństwa

    Dimeglumina, będąca składnikiem środków kontrastowych podawanych dożylnie, odgrywa ważną rolę w diagnostyce obrazowej, zwłaszcza w rezonansie magnetycznym (MRI). Jej stosowanie wiąże się z określonymi środkami ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami pracy nerek, kobiet w ciąży oraz dzieci. Poznaj, jak bezpiecznie stosować dimegluminę, jakie grupy pacjentów wymagają szczególnej uwagi oraz jakie działania niepożądane mogą wystąpić.

  • Ilustracja poradnika Dalteparyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Dalteparyna to substancja czynna należąca do heparyn drobnocząsteczkowych, stosowana głównie w zapobieganiu i leczeniu zakrzepów. Działania niepożądane dalteparyny występują stosunkowo rzadko i dotyczą około 3% pacjentów. Najczęściej mają one łagodny charakter, jednak w niektórych przypadkach mogą być poważne. Profil działań ubocznych zależy m.in. od dawki, długości stosowania oraz indywidualnych predyspozycji pacjenta. Poznaj szczegóły dotyczące możliwych działań niepożądanych tej substancji.

  • Ilustracja poradnika Bemiparyna sodowa – profil bezpieczeństwa

    Bemiparyna sodowa to lek przeciwzakrzepowy, który pomaga zapobiegać powstawaniu zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Stosuje się ją głównie w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych, zwłaszcza po zabiegach chirurgicznych. Bezpieczeństwo jej stosowania zależy od wielu czynników, takich jak stan zdrowia pacjenta, obecność chorób współistniejących oraz stosowanie innych leków. Właściwe użycie bemiparyny i znajomość zasad bezpieczeństwa pozwala ograniczyć ryzyko powikłań.

  • Ilustracja poradnika Bemiparyna sodowa – działania niepożądane i skutki uboczne

    Bemiparyna sodowa to substancja stosowana w profilaktyce i leczeniu zakrzepów, która – jak każdy lek – może powodować działania niepożądane. Najczęściej są to drobne dolegliwości w miejscu podania, jednak u niektórych pacjentów mogą pojawić się poważniejsze reakcje. Poznaj możliwe skutki uboczne stosowania bemiparyny, dowiedz się, na co zwrócić uwagę i jak reagować na niepokojące objawy.

  • Ilustracja poradnika Argipresyna – profil bezpieczeństwa

    Argipresyna to substancja czynna stosowana głównie u pacjentów w ciężkim stanie, na przykład w przypadku wstrząsu septycznego opornego na leczenie innymi lekami. Jej stosowanie wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ może powodować poważne działania niepożądane, zwłaszcza przy wyższych dawkach lub u osób z określonymi schorzeniami. Poznaj, jakie środki bezpieczeństwa należy zachować podczas leczenia argipresyną, w tym u kobiet w ciąży, osób starszych czy pacjentów z chorobami nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Argipresyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Argipresyna jest stosowana przede wszystkim w leczeniu wstrząsu septycznego oraz niektórych zaburzeń układu krążenia. Chociaż jej działanie bywa ratujące życie, może powodować różne działania niepożądane – zarówno łagodne, jak i poważne. Występowanie tych działań zależy od drogi podania, dawki i indywidualnej wrażliwości pacjenta. Warto poznać możliwe skutki uboczne, by móc szybko zareagować na ewentualne niepokojące objawy.

  • Ilustracja poradnika Argipresyna – dawkowanie leku

    Argipresyna to substancja stosowana u dorosłych pacjentów w ciężkim stanie, gdy standardowe leczenie nie wystarcza do podniesienia ciśnienia krwi po wstrząsie septycznym. Jej dawkowanie wymaga ścisłej kontroli i indywidualnego podejścia, zwłaszcza u osób starszych i pacjentów z chorobami współistniejącymi. W opisie wyjaśniamy, jak przebiega dawkowanie argipresyny, na co zwrócić uwagę podczas terapii oraz w jakich przypadkach jej stosowanie jest niewskazane.

  • Ilustracja poradnika Acenokumarol – przeciwwskazania

    Acenokumarol to popularny lek przeciwzakrzepowy, który skutecznie zapobiega tworzeniu się zakrzepów krwi. Jego stosowanie może jednak być w pewnych przypadkach niebezpieczne, dlatego przed rozpoczęciem terapii zawsze należy zwrócić uwagę na przeciwwskazania i sytuacje wymagające szczególnej ostrożności. Poznaj, w jakich sytuacjach acenokumarol nie powinien być stosowany oraz kiedy wymaga on szczególnego nadzoru, aby leczenie było bezpieczne i skuteczne.

  • Ilustracja poradnika Fenylefryna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Fenylefryna jest substancją czynną wykorzystywaną w różnych postaciach leków, stosowaną między innymi w leczeniu przeziębień, kataru czy w okulistyce. Jak każdy lek, może wywoływać działania niepożądane, które różnią się w zależności od formy podania i dawki. Działania te mogą być łagodne, ale zdarzają się też objawy poważniejsze, dlatego ważne jest, aby znać potencjalne skutki uboczne stosowania fenylefryny. W opisie przedstawiamy szczegółowo, jakie reakcje mogą wystąpić podczas terapii, co pozwala lepiej zrozumieć i kontrolować ewentualne niepożądane objawy.

  • Ilustracja poradnika Paklitaksel – działania niepożądane i skutki uboczne

    Paklitaksel to substancja czynna stosowana w leczeniu różnych nowotworów, która może powodować szereg działań niepożądanych. Choć jest skuteczny, towarzyszą mu często objawy takie jak osłabienie szpiku kostnego, neuropatia obwodowa czy reakcje skórne. Działania te mogą się różnić w zależności od formy leku, sposobu podania oraz indywidualnych cech pacjenta. Warto poznać, jakie skutki uboczne mogą wystąpić podczas terapii paklitakselem, aby lepiej rozumieć proces leczenia i wiedzieć, na co zwracać uwagę.

  • Ilustracja poradnika HEVASCOL, 480 mg I/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek HEVASCOL może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym reakcje uczuleniowe, nudności, wymioty, biegunka, gorączka, ból w miejscu wstrzyknięcia, niedoczynność i nadczynność tarczycy, zatorowość płucna i mózgu oraz uszkodzenie wątroby. Pacjenci z astmą, chorobami serca, płuc, wątroby, nerek, żylakami przełyku, chorobami tarczycy i obrzękiem limfatycznym są bardziej narażeni na powikłania. W przypadku wystąpienia objawów reakcji uczuleniowej należy natychmiast poinformować lekarza.

  • Ilustracja poradnika Dobutamin hameln, 12,5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Dobutamin hameln to lek stosowany w leczeniu niewydolności serca oraz w diagnostyce kardiologicznej. Może powodować różne działania niepożądane, w tym przyspieszoną czynność serca, ból w klatce piersiowej, zaburzenia rytmu serca, wzrost lub spadek ciśnienia krwi oraz ból głowy. Dzieci mogą być bardziej narażone na przyspieszenie tętna i zwiększenie ciśnienia tętniczego. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Noradrenaline hameln, 0,2 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Noradrenaline hameln może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak bardzo wysokie ciśnienie krwi, wolne bicie serca, nieregularne bicie serca, duszność, martwica tkanek w miejscu podania oraz centralizacja krążenia. Zalecana dawka wynosi od 1 do 20 mikrogramów na minutę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku i nasączyć dotknięty obszar lekiem rozszerzającym naczynia krwionośne.

  • Ilustracja poradnika Terlipressin acetate Altan, 0,12 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Terlipressin acetate Altan jest stosowany w leczeniu krwawienia z żylaków przełyku oraz zespołu wątrobowo-nerkowego typu 1. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta i rodzaju schorzenia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, wstrząs septyczny, zaawansowane zaburzenie czynności nerek oraz ciężką chorobę wątroby. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, bradykardia, zwiększone ciśnienie krwi oraz obrzęk płuc.