Menu

Małopłytkowość poheparynowa

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Sulodeksyd – porównanie substancji czynnych
  2. Defibrotyd – porównanie substancji czynnych
  3. Dalteparyna – porównanie substancji czynnych
  4. Antytrombina III – porównanie substancji czynnych
  5. Enoksaparyna – przeciwwskazania
  6. Enoksaparyna – stosowanie u dzieci
  7. Dalteparyna – przeciwwskazania
  8. Enoxaparin sodium Ledraxen, 2000 j.m. – przeciwwskazania
  9. Enoxaparin sodium Ledraxen, 4000 j.m. – przeciwwskazania
  10. Enoxaparin sodium Ledraxen, 6000 j.m – przeciwwskazania
  11. Enoxaparin sodium Ledraxen, 8000 j.m. – przeciwwskazania
  12. Enoxaparin sodium Ledraxen, 10 000 j.m. – przeciwwskazania
  13. Enoxaparin sodium LEK-AM, 8 000 j.m. (80 mg)/0 – przeciwwskazania
  14. Enoxaparin sodium LEK-AM, 6 000 j.m. (60 mg)/0 – przeciwwskazania
  15. Enoxaparin sodium LEK-AM, 4 000 j.m. (40 mg)/0 – wskazania – na co działa?
  16. Enoxaparin sodium LEK-AM, 4 000 j.m. (40 mg)/0 – przeciwwskazania
  17. Enoxaparin sodium LEK-AM, 4 000 j.m. (40 mg)/0 – stosowanie w ciąży
  18. Enoxaparin sodium LEK-AM, 10 000 j.m. (100 mg) – przeciwwskazania
  19. Enoxaparin sodium LEK-AM, 2 000 j.m. (20 mg)/0 – przeciwwskazania
  20. Neoparin Multi, 10 000 j.m. (100 mg) – przeciwwskazania
  21. Neoparin Forte, 15 000 j.m. (150 mg) – przeciwwskazania
  22. Neoparin Forte, 12 000 j.m. (120 mg) – przeciwwskazania
  23. Losmina, 40 mg/0,4 ml (4000 j – przeciwwskazania
  24. Losmina, 150 mg/ml (15 000 j. – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Sulodeksyd – porównanie substancji czynnych

    Sulodeksyd, enoksaparyna i dalteparyna to leki o działaniu przeciwzakrzepowym, które stosuje się w leczeniu i profilaktyce chorób związanych z ryzykiem powstawania zakrzepów. Choć należą do tej samej grupy leków i wykazują podobny mechanizm działania, różnią się między sobą wskazaniami, możliwościami stosowania w różnych grupach pacjentów oraz sposobem podania. W tym opisie dowiesz się, jakie są kluczowe różnice między tymi substancjami, kiedy są stosowane oraz na co zwrócić uwagę przy ich używaniu.

  • Ilustracja poradnika Defibrotyd – porównanie substancji czynnych

    Defibrotyd, dalteparyna i enoksaparyna to substancje czynne stosowane w zapobieganiu i leczeniu poważnych zaburzeń zakrzepowych. Mimo że należą do grupy leków przeciwzakrzepowych, różnią się wskazaniami, sposobem działania oraz zastosowaniem u różnych grup pacjentów. Defibrotyd wyróżnia się swoim zastosowaniem głównie w leczeniu powikłań po przeszczepieniu komórek krwiotwórczych, podczas gdy dalteparyna i enoksaparyna mają szerokie zastosowanie w profilaktyce i leczeniu zakrzepicy. Porównanie tych leków pozwala lepiej zrozumieć ich działanie, przeciwwskazania oraz bezpieczeństwo stosowania u dzieci, kobiet w ciąży czy osób z chorobami nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Dalteparyna – porównanie substancji czynnych

    Dalteparyna, enoksaparyna i nadroparyna to leki z grupy heparyn drobnocząsteczkowych, które są szeroko wykorzystywane w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych. Choć mają podobne mechanizmy działania, różnią się między sobą w zakresie wskazań, dawkowania oraz bezpieczeństwa stosowania u różnych grup pacjentów. W tym opisie znajdziesz porównanie tych trzech substancji czynnych, ze szczególnym uwzględnieniem ich zastosowania, działania, przeciwwskazań oraz zalecanych środków ostrożności, by łatwiej było wybrać terapię najlepiej dopasowaną do Twoich potrzeb i sytuacji zdrowotnej.

  • Ilustracja poradnika Antytrombina III – porównanie substancji czynnych

    Antytrombina III, heparyna i enoksaparyna to substancje stosowane w zapobieganiu i leczeniu zakrzepów krwi. Choć należą do tej samej grupy leków przeciwzakrzepowych, różnią się pod względem wskazań, mechanizmu działania, bezpieczeństwa stosowania oraz zalecanych grup pacjentów. Poznaj podobieństwa i kluczowe różnice pomiędzy tymi trzema substancjami, aby zrozumieć, kiedy i dlaczego mogą być stosowane w różnych sytuacjach klinicznych.

  • Ilustracja poradnika Enoksaparyna – przeciwwskazania

    Enoksaparyna to nowoczesny lek przeciwzakrzepowy, szeroko stosowany w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych. Choć jej działanie jest bardzo skuteczne, istnieją sytuacje, w których nie można jej bezpiecznie stosować. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania, zasady szczególnej ostrożności oraz sytuacje wymagające indywidualnej oceny ryzyka przez lekarza. Ten przewodnik pozwoli Ci lepiej zrozumieć, kiedy enoksaparyna może być niewskazana i na co zwrócić szczególną uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Enoksaparyna – stosowanie u dzieci

    Bezpieczeństwo stosowania enoksaparyny u dzieci to temat wymagający szczególnej uwagi, ponieważ organizm dziecka reaguje na leki inaczej niż organizm osoby dorosłej. Enoksaparyna jest lekiem o działaniu przeciwzakrzepowym, szeroko wykorzystywanym w różnych sytuacjach klinicznych u dorosłych, jednak jej użycie w populacji pediatrycznej nie jest rutynowo zalecane. W poniższym opisie znajdziesz rzetelne informacje, dlaczego nie określono bezpieczeństwa i skuteczności tej substancji u najmłodszych, oraz na co należy zwrócić szczególną uwagę w kontekście potencjalnego ryzyka.

  • Ilustracja poradnika Dalteparyna – przeciwwskazania

    Dalteparyna to lek przeciwzakrzepowy, który pomaga zapobiegać powstawaniu zakrzepów krwi. Chociaż jest szeroko stosowana, nie w każdej sytuacji jej użycie jest bezpieczne. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i sytuacje, w których jej stosowanie wymaga szczególnej ostrożności, aby uniknąć groźnych powikłań.

  • Ilustracja poradnika Enoxaparin sodium Ledraxen, 2000 j.m. – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Enoxaparin sodium Ledraxen jest przeciwwskazane w przypadku uczulenia na enoksaparynę sodową, heparynę, małopłytkowości poheparynowej, nasilonego krwawienia oraz planowanego znieczulenia podpajęczynówkowego lub zewnątrzoponowego. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma historię reakcji na heparynę, choroby serca, wrzody żołądka, udar mózgu, nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, choroby nerek lub wątroby, jest w podeszłym wieku, ma niedowagę lub nadwagę, podwyższone stężenie potasu we krwi lub stosuje inne leki mogące powodować krwawienia.

  • Ilustracja poradnika Enoxaparin sodium Ledraxen, 4000 j.m. – przeciwwskazania

    Lek Enoxaparin sodium Ledraxen nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia na enoksaparynę sodową lub inne składniki, reakcji na heparynę, nasilonego krwawienia, planowanego znieczulenia podpajęczynówkowego lub zewnątrzoponowego oraz innych stanów medycznych związanych z wysokim ryzykiem krwawienia.

  • Ilustracja poradnika Enoxaparin sodium Ledraxen, 6000 j.m – przeciwwskazania

    Lek Enoxaparin sodium Ledraxen nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia na enoksaparynę sodową lub inne składniki leku, reakcji na heparynę, nasilonego krwawienia lub stanów medycznych związanych z podwyższonym ryzykiem krwawienia, oraz w przypadku planowanego znieczulenia podpajęczynówkowego lub zewnątrzoponowego. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku występowania innych przeciwwskazań, takich jak zapalenie wsierdzia, wrzody żołądka, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, choroby nerek lub wątroby, oraz stosowanie leków mogących powodować krwawienia.

  • Ilustracja poradnika Enoxaparin sodium Ledraxen, 8000 j.m. – przeciwwskazania

    Lek Enoxaparin sodium Ledraxen nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na enoksaparynę sodową, heparynę lub inne heparyny drobnocząsteczkowe, osoby z małopłytkowością poheparynową, aktywnym krwawieniem oraz osoby planujące znieczulenie podpajęczynówkowe lub zewnątrzoponowe. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku reakcji na heparynę, znieczulenia podpajęczynówkowego, zastawki serca, zapalenia wsierdzia, wrzodów żołądka, udaru mózgu, nadciśnienia tętniczego, cukrzycy, retinopatii cukrzycowej, zabiegu chirurgicznego oka lub mózgu, wieku powyżej 65 lat, chorób nerek, chorób wątroby, niedowagi lub nadwagi, podwyższonego stężenia potasu we krwi oraz stosowania leków powodujących krwawienia. Należy również poinformować lekarza o stosowaniu warfaryny, aspiryny, dekstranu, NLPZ, glikokortykosteroidów oraz leków…

  • Ilustracja poradnika Enoxaparin sodium Ledraxen, 10 000 j.m. – przeciwwskazania

    Lek Enoxaparin sodium Ledraxen nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia na jego składniki, reakcji na heparynę, nasilonego krwawienia oraz planowanego znieczulenia podpajęczynówkowego. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Enoxaparin sodium LEK-AM, 8 000 j.m. (80 mg)/0 – przeciwwskazania

    Lek Enoxaparin sodium LEK-AM nie powinien być stosowany w przypadku alergii na enoksaparynę sodową, heparynę lub inne heparyny drobnocząsteczkowe, małopłytkowości poheparynowej, nasilonego krwawienia oraz planowanego znieczulenia podpajęczynówkowego lub zewnątrzoponowego. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku reakcji na heparynę, wszczepionej zastawki serca, zapalenia wsierdzia, wrzodów żołądka, udaru mózgu, nadciśnienia tętniczego, cukrzycy, zabiegu chirurgicznego oka lub mózgu, wieku powyżej 65 lat, chorób nerek, chorób wątroby, niedowagi lub nadwagi, podwyższonego stężenia potasu oraz stosowania leków powodujących krwawienia.

  • Ilustracja poradnika Enoxaparin sodium LEK-AM, 6 000 j.m. (60 mg)/0 – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Enoxaparin sodium LEK-AM obejmują uczulenie na enoksaparynę sodową, reakcję na heparynę, nasilone krwawienie, znieczulenie podpajęczynówkowe lub zewnątrzoponowe oraz inne stany medyczne, takie jak zapalenie wsierdzia, wszczepiona zastawka serca, choroby nerek, choroby wątroby, niedowaga lub nadwaga oraz podwyższone stężenie potasu we krwi. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Enoxaparin sodium LEK-AM, 4 000 j.m. (40 mg)/0 – wskazania – na co działa?

    Lek Enoxaparin sodium LEK-AM jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakrzepom krwi w różnych sytuacjach klinicznych, takich jak zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, przed i po zabiegach chirurgicznych, u pacjentów z ograniczoną mobilnością, podczas hemodializy oraz w leczeniu ostrego zespołu wieńcowego. Dawkowanie zależy od wskazania i stanu pacjenta, a przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na enoksaparynę sodową, małopłytkowość poheparynową, aktywne krwawienie oraz planowane znieczulenie podpajęczynówkowe lub zewnątrzoponowe w ciągu 24 godzin. Najczęstsze działania niepożądane to krwawienie, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych, większa skłonność do powstawania zasinień, różowe plamy na skórze, wysypka skórna, swędząca, zaczerwieniona skóra oraz zasinienie lub ból w miejscu wstrzyknięcia.

  • Ilustracja poradnika Enoxaparin sodium LEK-AM, 4 000 j.m. (40 mg)/0 – przeciwwskazania

    Lek Enoxaparin sodium LEK-AM nie powinien być stosowany u pacjentów z uczuleniem na enoksaparynę sodową lub inne składniki leku, reakcją na heparynę, nasilonym krwawieniem, planowanym znieczuleniem podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym w ciągu 24 godzin oraz w innych specyficznych przypadkach, które należy omówić z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Enoxaparin sodium LEK-AM, 4 000 j.m. (40 mg)/0 – stosowanie w ciąży

    Enoxaparin sodium LEK-AM może być stosowany przez kobiety w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania tego leku. Alternatywne leki, takie jak heparyna niefrakcjonowana, fondaparynuks i apiksaban, mogą być bezpieczniejsze dla matki i dziecka.

  • Ilustracja poradnika Enoxaparin sodium LEK-AM, 10 000 j.m. (100 mg) – przeciwwskazania

    Lek Enoxaparin sodium LEK-AM nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na enoksaparynę sodową lub inne składniki leku, osoby z reakcją na heparynę powodującą małopłytkowość, osoby z nasilonym krwawieniem lub stanami medycznymi związanymi z podwyższonym ryzykiem krwawienia, oraz osoby planujące znieczulenie podpajęczynówkowe lub zewnątrzoponowe w ciągu 24 godzin. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku występowania innych schorzeń lub stosowania leków mogących powodować krwawienia.

  • Ilustracja poradnika Enoxaparin sodium LEK-AM, 2 000 j.m. (20 mg)/0 – przeciwwskazania

    Lek Enoxaparin sodium LEK-AM jest przeciwwskazany w przypadku nadwrażliwości na enoksaparynę sodową, uczulenia na heparynę, małopłytkowości poheparynowej, aktywnego krwawienia oraz planowanego znieczulenia podpajęczynówkowego lub zewnątrzoponowego. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić z lekarzem wszelkie wcześniejsze reakcje na heparynę, planowane znieczulenie, wszczepioną zastawkę serca, zapalenie wsierdzia, wrzody żołądka, udar mózgu, nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, zabieg chirurgiczny, wiek, choroby nerek, choroby wątroby, masę ciała oraz podwyższone stężenie potasu. Lek może wchodzić w interakcje z warfaryną, aspiryną, dekstranem, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, glikokortykosteroidami oraz lekami zwiększającymi stężenie potasu.

  • Ilustracja poradnika Neoparin Multi, 10 000 j.m. (100 mg) – przeciwwskazania

    Neoparin Multi to lek stosowany w profilaktyce i leczeniu zakrzepów krwi, ale ma swoje przeciwwskazania. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na enoksaparynę sodową, reakcji na heparynę, aktywnego krwawienia, planowanego znieczulenia podpajęczynówkowego lub zewnątrzoponowego oraz u wcześniaków i noworodków. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma inne schorzenia lub stosuje leki mogące wchodzić w interakcje z Neoparin Multi.

  • Ilustracja poradnika Neoparin Forte, 15 000 j.m. (150 mg) – przeciwwskazania

    Neoparin Forte to lek stosowany w profilaktyce i leczeniu zakrzepów krwi, zawierający enoksaparynę sodową. Nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na enoksaparynę, heparynę lub inne heparyny drobnocząsteczkowe, osoby z małopłytkowością poheparynową, aktywnym krwawieniem oraz osoby planujące znieczulenie podpajęczynówkowe lub zewnątrzoponowe. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie jeśli pacjent ma istniejące schorzenia, takie jak choroby nerek, wątroby, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, wrzody żołądka, zapalenie wsierdzia, lub jeśli pacjent jest w podeszłym wieku. Ważne jest również poinformowanie lekarza o stosowaniu innych leków, które mogą powodować krwawienia.

  • Ilustracja poradnika Neoparin Forte, 12 000 j.m. (120 mg) – przeciwwskazania

    Neoparin Forte to lek stosowany w profilaktyce i leczeniu zakrzepów krwi. Nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na enoksaparynę, uczulenia na heparynę, małopłytkowości poheparynowej, nasilonego krwawienia oraz przed znieczuleniem podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma wszczepioną zastawkę serca, zapalenie wsierdzia, wrzody żołądka, udar mózgu, nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, retinopatię cukrzycową, choroby nerek lub wątroby, jest w podeszłym wieku, ma niedowagę lub nadwagę, lub podwyższone stężenie potasu we krwi. Neoparin Forte może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak warfaryna, aspiryna, dekstran, NLPZ, prednizolon, deksametazon oraz leki zwiększające stężenie potasu we krwi.

  • Ilustracja poradnika Losmina, 40 mg/0,4 ml (4000 j – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Losmina jest przeciwwskazane w przypadku alergii na enoksaparynę sodową, małopłytkowości poheparynowej, aktywnego krwawienia oraz w sytuacjach związanych z wysokim ryzykiem krwawienia. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie jeśli pacjent ma choroby nerek, wątroby, cukrzycę, nadciśnienie tętnicze lub jest w podeszłym wieku. Ważne jest również poinformowanie lekarza o wszystkich stosowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych interakcji.

  • Ilustracja poradnika Losmina, 150 mg/ml (15 000 j. – przeciwwskazania

    Losmina to lek stosowany w profilaktyce i leczeniu zakrzepów krwi. Przed jego zastosowaniem należy upewnić się, że pacjent nie ma nadwrażliwości na enoksaparynę sodową, uczulenia na heparynę, małopłytkowości poheparynowej, nasilonego krwawienia ani planowanego znieczulenia podpajęczynówkowego. Ważne jest również omówienie z lekarzem wszelkich istniejących schorzeń oraz stosowanych leków, które mogą wpływać na bezpieczeństwo stosowania leku Losmina.