Menu

Inhibitor

Produkty powiązane z inhibitor
Controloc Control, tabletki dojelitowe, 20 mg
Controloc Control, tabletki dojelitowe, 20 mg
Bioxetin, tabletki, 20 mg
Bioxetin, tabletki, 20 mg
Depratal, tabletki dojelitowe, 30 mg
Depratal, tabletki dojelitowe, 30 mg
Famotydyna Ranigast, tabletki, 20 mg
Famotydyna Ranigast, tabletki, 20 mg
Helicid Control, kapsułki, 10 mg
Helicid Control, kapsułki, 10 mg
Ortanol Max, kapsułki dojelitowe twarde, 20 mg
Ortanol Max, kapsułki dojelitowe twarde, 20 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 37,5 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 37,5 mg
Depratal, tabletki dojelitowe, 60 mg
Depratal, tabletki dojelitowe, 60 mg
Dutilox, kapsułki dojelitowe twarde, 30 mg
Dutilox, kapsułki dojelitowe twarde, 30 mg
MAGVIT B6, tabletki, 48 mg + 5 mg
MAGVIT B6, tabletki, 48 mg + 5 mg
Madopar 125 mg, kapsułki, 100 mg + 25 mg
Madopar 125 mg, kapsułki, 100 mg + 25 mg
Madopar, kapsułki, 200 mg + 50 mg
Madopar, kapsułki, 200 mg + 50 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Maria Bialik
Maria Bialik
  1. Czy statyny są niebezpiecznie? Jakie mają skutki uboczne?
  2. Wonikog alfa – porównanie substancji czynnych
  3. Rurioktokog alfa pegol – porównanie substancji czynnych
  4. Turoktokog alfa pegylowany – porównanie substancji czynnych
  5. Oktokog alfa – porównanie substancji czynnych
  6. Nonakog gamma – porównanie substancji czynnych
  7. Czynnik von Willebranda – porównanie substancji czynnych
  8. Lonoctokog alfa – porównanie substancji czynnych
  9. Frukwintynib – porównanie substancji czynnych
  10. Eptakog alfa – porównanie substancji czynnych
  11. Emicizumab – porównanie substancji czynnych
  12. Eftrenonakog alfa – porównanie substancji czynnych
  13. Efanezoktokog alfa – porównanie substancji czynnych
  14. Czynnik krzepnięcia IX – porównanie substancji czynnych
  15. Czynnik krzepnięcia IX – porównanie substancji czynnych
  16. Albutrepenonakog alfa – porównanie substancji czynnych
  17. Bilastyna – dawkowanie leku
  18. Wonikog alfa – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Winflunina – przeciwwskazania
  20. Topotekan – mechanizm działania
  21. Talazoparyb – dawkowanie leku
  22. Selumetynib
  23. Selperkatynib
  24. Safinamid – mechanizm działania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Statyny i ich skutki uboczne. Co powinieneś wiedzieć?
    Układ sercowo-naczyniowy, Na receptę

    Zaburzenia profilu lipidowego pojawiają się w naszym społeczeństwie często i dotykają coraz to młodszych osób. Nieprawidłowości wykryte wcześnie, możemy zredukować poprzez zmianę stylu życia. Niekoniecznie trzeba od razu sięgać po leki. Jednak jeśli już musimy zdecydować się na farmakoterapię, to czy jest się czego bać? Czy statyny, które są powszechnie stosowane w leczeniu zaburzeń lipidowych, mogą być szkodliwe dla naszego organizmu?

  • Ilustracja poradnika Wonikog alfa – porównanie substancji czynnych

    Wonikog alfa to rekombinowany czynnik von Willebranda, stosowany w leczeniu i zapobieganiu krwawieniom u dorosłych z chorobą von Willebranda, gdy inne terapie nie są skuteczne. Porównując go z rekombinowanymi czynnikami krzepnięcia IX, takimi jak albutrepenonakog alfa i eftrenonakog alfa, widać różnice zarówno we wskazaniach, jak i w sposobie działania oraz bezpieczeństwie. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice pomiędzy tymi zaawansowanymi terapiami, aby lepiej zrozumieć ich miejsce w leczeniu zaburzeń krzepnięcia.

  • Ilustracja poradnika Rurioktokog alfa pegol – porównanie substancji czynnych

    Rurioktokog alfa pegol, albutrepenonakog alfa i efmoroktokog alfa to nowoczesne, rekombinowane białka wykorzystywane w leczeniu i profilaktyce krwawień u osób z hemofilią. Dzięki wydłużonemu działaniu pozwalają na rzadsze podawanie i lepszą kontrolę choroby. Każda z tych substancji należy do grupy leków przeciwkrwotocznych, ale różnią się zakresem wskazań, stosowaniem u dzieci i dorosłych oraz wpływem na codzienne funkcjonowanie pacjentów. Porównanie ich właściwości pozwala lepiej zrozumieć, która terapia może być najbardziej odpowiednia w danym przypadku.

  • Ilustracja poradnika Turoktokog alfa pegylowany – porównanie substancji czynnych

    Turoktokog alfa pegylowany, lonoctokog alfa oraz oktokog alfa to nowoczesne substancje czynne stosowane w leczeniu hemofilii A. Chociaż wszystkie należą do tej samej grupy leków, różnią się między sobą pod względem budowy, długości działania oraz szczegółowych zaleceń dotyczących stosowania u dzieci, dorosłych czy kobiet w ciąży. W poniższym opisie znajdziesz porównanie tych substancji pod kątem wskazań, mechanizmu działania, bezpieczeństwa i praktycznych aspektów stosowania.

  • Ilustracja poradnika Oktokog alfa – porównanie substancji czynnych

    Oktokog alfa, efmoroktokog alfa oraz albutrepenonakog alfa to innowacyjne substancje czynne, które odgrywają kluczową rolę w leczeniu zaburzeń krzepnięcia krwi. Chociaż należą do podobnej grupy leków, różnią się zastosowaniem, mechanizmem działania i bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach pacjentów. Poznaj podobieństwa i różnice między nimi, aby lepiej zrozumieć, kiedy i dla kogo są najbardziej odpowiednie.

  • Ilustracja poradnika Nonakog gamma – porównanie substancji czynnych

    Nonakog gamma, nonakog beta oraz eftrenonakog alfa to nowoczesne substancje czynne stosowane w leczeniu i profilaktyce krwawień u osób z hemofilią B. Choć należą do tej samej grupy terapeutycznej, wykazują różnice w długości działania, schematach dawkowania i sposobie podawania. Porównanie ich właściwości pozwala lepiej zrozumieć, jakie możliwości leczenia mają pacjenci w różnych grupach wiekowych oraz jakie są najważniejsze aspekty bezpieczeństwa ich stosowania.

  • Ilustracja poradnika Czynnik von Willebranda – porównanie substancji czynnych

    Czynnik von Willebranda to białko, które odgrywa kluczową rolę w procesie krzepnięcia krwi, szczególnie u osób z chorobą von Willebranda i hemofilią A. Porównując go z czynnikami krzepnięcia IX (w tym nonakogiem beta), zauważymy zarówno podobieństwa, jak i istotne różnice w ich zastosowaniu, mechanizmie działania czy bezpieczeństwie stosowania. W tym opisie przeanalizujesz, w jakich przypadkach wybiera się daną substancję czynną, jak wpływają one na organizm, jakie mają przeciwwskazania i jak mogą być stosowane u dzieci, kobiet w ciąży czy kierowców.

  • Ilustracja poradnika Lonoctokog alfa – porównanie substancji czynnych

    Lonoctokog alfa, efanezoktokog alfa oraz efmoroktokog alfa to nowoczesne rekombinowane czynniki krzepnięcia VIII, które rewolucjonizują leczenie hemofilii A. Choć należą do tej samej grupy leków przeciwkrwotocznych, różnią się między sobą strukturą, okresem półtrwania oraz częstotliwością podawania. Poznaj ich podobieństwa i różnice, aby zrozumieć, jak wybrać terapię najlepiej dopasowaną do indywidualnych potrzeb pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Frukwintynib – porównanie substancji czynnych

    Frukwintynib, aksytynib i sunitynib należą do nowoczesnych leków przeciwnowotworowych, które hamują rozwój naczyń krwionośnych odżywiających guzy. Choć wszystkie są stosowane w leczeniu nowotworów, różnią się wskazaniami, profilem bezpieczeństwa oraz szczegółami dotyczącymi dawkowania i stosowania w szczególnych grupach pacjentów. Warto poznać ich podobieństwa i różnice, by zrozumieć, w jakich sytuacjach dany lek może być najbardziej odpowiedni.

  • Ilustracja poradnika Eptakog alfa – porównanie substancji czynnych

    Zaburzenia krzepnięcia krwi wymagają indywidualnie dobranego leczenia, a wybór odpowiedniej substancji czynnej może mieć kluczowe znaczenie dla skuteczności terapii i bezpieczeństwa pacjenta. Eptakog alfa, efanezoktokog alfa i efmoroktokog alfa to nowoczesne leki rekombinowane, które znajdują zastosowanie w leczeniu i profilaktyce krwawień u osób z hemofilią lub innymi zaburzeniami krzepnięcia. W niniejszym opisie porównujemy te trzy substancje pod kątem ich działania, wskazań, bezpieczeństwa oraz możliwości stosowania u dzieci, kobiet w ciąży i osób z innymi schorzeniami. Sprawdź, czym się różnią i w jakich sytuacjach są stosowane.

  • Ilustracja poradnika Emicizumab – porównanie substancji czynnych

    Emicizumab, albutrepenonakog alfa i efanezoktokog alfa to nowoczesne substancje czynne wykorzystywane w leczeniu chorób krwi związanych z zaburzeniami krzepnięcia. Choć należą do tej samej ogólnej grupy leków przeciwkrwotocznych, różnią się wskazaniami, mechanizmem działania i zastosowaniem u różnych grup pacjentów. Porównanie tych substancji pozwala zrozumieć, kiedy i dlaczego wybiera się konkretne rozwiązanie terapeutyczne oraz jakie są ich główne zalety i ograniczenia w codziennej praktyce.

  • Ilustracja poradnika Eftrenonakog alfa – porównanie substancji czynnych

    Hemofilia B wymaga skutecznej terapii zastępczej czynnikiem IX. Współczesna medycyna oferuje kilka rekombinowanych substancji czynnych – eftrenonakog alfa, albutrepenonakog alfa oraz nonakog beta – które należą do tej samej grupy leków, ale różnią się między sobą właściwościami. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice między nimi, dowiedz się, w jakich sytuacjach są stosowane i które rozwiązanie może być odpowiednie dla pacjentów w różnym wieku oraz o różnych potrzebach.

  • Ilustracja poradnika Efanezoktokog alfa – porównanie substancji czynnych

    Efanezoktokog alfa, efmoroktokog alfa oraz oktokog alfa to substancje czynne należące do grupy rekombinowanych czynników krzepnięcia VIII, które odgrywają kluczową rolę w leczeniu i zapobieganiu krwawieniom u osób z hemofilią A. Choć wszystkie mają podobne zastosowanie, różnią się między sobą strukturą, długością działania oraz częstotliwością podawania. Poznaj ich najważniejsze cechy, wskazania oraz różnice w bezpieczeństwie stosowania u różnych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Czynnik krzepnięcia IX – porównanie substancji czynnych

    Czynnik krzepnięcia IX, a także jego rekombinowane odpowiedniki – nonakog beta i nonakog gamma – należą do tej samej grupy leków przeciwkrwotocznych, ale różnią się między sobą pochodzeniem, wskazaniami oraz profilem bezpieczeństwa. Poznaj ich podobieństwa i kluczowe różnice, zwłaszcza w kontekście leczenia osób z niedoborem czynników krzepnięcia. Dowiedz się, jak te substancje sprawdzają się w różnych grupach wiekowych, jakie mają zalecenia dla dzieci, kobiet w ciąży oraz kierowców i na co zwrócić szczególną uwagę przy wyborze odpowiedniej terapii.

  • Ilustracja poradnika Czynnik krzepnięcia IX – porównanie substancji czynnych

    Czynnik krzepnięcia IX jest kluczowym elementem leczenia hemofilii B, a dostępność różnych preparatów, zarówno standardowych, jak i długo działających, daje pacjentom większe możliwości indywidualizacji terapii. W tym opisie porównamy klasyczny czynnik IX z nowoczesnymi rekombinowanymi wariantami, takimi jak nonakog beta (pegylowany) i nonakog gamma. Dowiesz się, czym różnią się pod względem wskazań, działania, bezpieczeństwa i zastosowania w różnych grupach wiekowych, a także na co zwrócić uwagę przy wyborze odpowiedniego leczenia.

  • Ilustracja poradnika Albutrepenonakog alfa – porównanie substancji czynnych

    Albutrepenonakog alfa, efanezoktokog alfa i eftrenonakog alfa to nowoczesne substancje czynne, które rewolucjonizują leczenie zaburzeń krzepnięcia krwi. Choć mają wspólne cechy – są rekombinowanymi białkami zaprojektowanymi do uzupełniania brakujących czynników krzepnięcia – ich zastosowanie, mechanizm działania i bezpieczeństwo dla pacjenta znacząco się różnią. Warto poznać, jakie są kluczowe podobieństwa i różnice między nimi, aby lepiej zrozumieć, w jakich sytuacjach lekarz może zalecić jeden z tych preparatów.

  • Ilustracja poradnika Bilastyna – dawkowanie leku

    Bilastyna to nowoczesny lek przeciwhistaminowy, który skutecznie łagodzi objawy alergii takie jak katar sienny czy pokrzywka. Jej dawkowanie różni się w zależności od wieku pacjenta oraz postaci leku. Sprawdź, jak prawidłowo przyjmować bilastynę, aby terapia była bezpieczna i skuteczna dla dzieci, młodzieży oraz dorosłych.

  • Ilustracja poradnika Wonikog alfa – działania niepożądane i skutki uboczne

    Wonikog alfa, znany również jako vonikogum alfa, jest rekombinowanym czynnikiem von Willebranda stosowanym w leczeniu choroby von Willebranda. Chociaż leczenie tą substancją przynosi wymierne korzyści w kontrolowaniu krwawień, jak każdy lek, może powodować działania niepożądane. Profil tych działań jest dobrze poznany dzięki obserwacjom z badań klinicznych i zgłoszeniom po wprowadzeniu do obrotu. Objawy uboczne mogą mieć różny charakter i nasilenie, zależą także od indywidualnych cech pacjenta oraz sposobu podania leku.

  • Ilustracja poradnika Winflunina – przeciwwskazania

    Winflunina to lek przeciwnowotworowy stosowany u dorosłych pacjentów z zaawansowanym rakiem dróg moczowych. Choć skutecznie wspiera walkę z chorobą, jej użycie wymaga szczególnej ostrożności i nie jest wskazane dla wszystkich. Istnieje szereg sytuacji, w których winflunina jest całkowicie przeciwwskazana, a także przypadki, gdzie jej stosowanie wymaga indywidualnej oceny i ścisłego nadzoru medycznego. Poznaj kluczowe przeciwwskazania i dowiedz się, kiedy należy zachować szczególną ostrożność podczas terapii winfluniną.

  • Ilustracja poradnika Topotekan – mechanizm działania

    Topotekan to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu niektórych nowotworów, która działa poprzez zakłócanie podziału komórek nowotworowych. Poznaj, jak dokładnie wpływa na organizm, w jaki sposób jest przetwarzany przez ciało oraz jakie znaczenie mają różne formy i drogi podania tego leku. Dzięki temu łatwiej zrozumiesz, dlaczego topotekan jest skuteczny i w jakich przypadkach może być stosowany.

  • Ilustracja poradnika Talazoparyb – dawkowanie leku

    Talazoparyb to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu zaawansowanego raka piersi oraz raka gruczołu krokowego. Jego dawkowanie zależy od rodzaju nowotworu, współistniejących chorób oraz innych czynników, takich jak funkcja nerek czy wątroby. Poznaj szczegółowe schematy dawkowania talazoparybu oraz dowiedz się, jak dostosowuje się dawki w różnych sytuacjach klinicznych.

  • Ilustracja poradnika Selumetynib

    Selumetynib to nowoczesny lek przeciwnowotworowy, który stosuje się u dzieci i młodzieży z neurofibromatozą typu 1 oraz nieoperacyjnymi nerwiakowłókniakami splotowatymi. Jego działanie polega na blokowaniu procesów, które sprzyjają rozrostowi guzów, co przekłada się na realne wsparcie w leczeniu powikłań związanych z tą chorobą. Lek występuje w postaci kapsułek i stosuje się go pod ścisłym nadzorem lekarza.

  • Ilustracja poradnika Selperkatynib

    Selperkatynib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu określonych typów nowotworów, takich jak niedrobnokomórkowy rak płuca, rak tarczycy czy inne guzy lite z obecnością zmian w genie RET. Jego działanie polega na hamowaniu procesów sprzyjających rozwojowi komórek nowotworowych, co przekłada się na poprawę wyników leczenia u wybranych pacjentów. Selperkatynib jest dostępny w formie kapsułek i może być stosowany zarówno u dorosłych, jak i u młodzieży powyżej 12. roku życia w określonych wskazaniach.

  • Ilustracja poradnika Safinamid – mechanizm działania

    Safinamid to substancja czynna stosowana w leczeniu choroby Parkinsona, która działa na kilka sposobów w organizmie. Oprócz wpływu na układ dopaminowy, oddziałuje także na inne procesy zachodzące w mózgu. Poznaj, jak działa safinamid, jak jest przetwarzany w organizmie oraz jakie wyniki przyniosły badania przedkliniczne.