Menu

Halucynacja

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Maria Bialik
Maria Bialik
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
  1. Ketalar 10, 10 mg/ml – skład leku
  2. Ketalar 10, 10 mg/ml – wskazania – na co działa?
  3. Ketalar 10, 10 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  4. Ketalar 10, 10 mg/ml – przedawkowanie leku
  5. Hydroxyzinum Teva, 50 mg/ml – przedawkowanie leku
  6. Holoxan, 2 g – przedawkowanie leku
  7. Heminevrin, 300 mg – wskazania – na co działa?
  8. Haloperidol WZF, 1 mg – stosowanie u dzieci
  9. Fentanyl WZF, 50 mcg/ml – stosowanie u dzieci
  10. Fenistil, 1 mg/g – przedawkowanie leku
  11. Fenactil, 40 mg/g – wskazania – na co działa?
  12. Estazolam TZF, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Ergotaminum Filofarm, 1 mg – przedawkowanie leku
  14. Encortolon – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Ultrapiryna, 325 mg – przedawkowanie leku
  16. Elenium, 25 mg – dawkowanie leku
  17. Elenium, 5 mg – wskazania – na co działa?
  18. Doxepin Teva, 25 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  19. Doxepin Teva, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Doxepin Teva, 10 mg – stosowanie u dzieci
  21. Doxepin Teva, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  22. Doxepin Teva, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Baclofen Polpharma, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Baclofen Polpharma, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  • Ilustracja poradnika Ketalar 10, 10 mg/ml – skład leku

    Ketalar 10 to lek znieczulający zawierający ketaminę jako główny składnik aktywny oraz substancje pomocnicze: sodu chlorek, benzetonium chlorek i wodę do wstrzykiwań. Ketamina wywołuje znieczulenie dysocjacyjne, charakteryzujące się katalepsją, niepamięcią oraz znoszeniem czucia bólu. Substancje pomocnicze wspierają działanie leku, zapewniając jego stabilność i bezpieczeństwo. Lek jest stosowany do znieczulenia ogólnego w krótkich zabiegach diagnostycznych i chirurgicznych. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu leku u pacjentów z określonymi schorzeniami oraz monitorować możliwe działania niepożądane.

  • Ketalar 10 to lek znieczulający stosowany w krótkich zabiegach diagnostycznych i chirurgicznych, wprowadzeniu do znieczulenia ogólnego oraz jednocześnie z innymi lekami znieczulającymi. Jest używany w przypadkach, gdy konieczne jest podanie domięśniowe, w chirurgicznym opracowaniu ran, przeszczepach skóry u pacjentów poparzonych, zabiegach neurologicznych i radiodiagnostycznych u dzieci oraz w trudnych przypadkach kontroli drożności dróg oddechowych. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, rodzaju zabiegu i indywidualnej reakcji na lek. Możliwe działania niepożądane obejmują halucynacje, marzenia senne, koszmary nocne, stan splątania, pobudzenie, irracjonalne zachowania, oczopląs, hipertonię, ruchy toniczno-kloniczne, podwójne widzenie, zwiększenie ciśnienia krwi, zwiększenie częstości pracy serca, zwiększenie częstości oddechów, nudności, wymioty, rumień i…

  • Ketamina jest lekiem znieczulającym, który nie powinien być stosowany przez kobiety karmiące piersią. Po zastosowaniu ketaminy pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn przez co najmniej 24 godziny. Spożywanie alkoholu podczas stosowania ketaminy jest niewskazane. U seniorów ketamina może być stosowana z ostrożnością, a u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby konieczne jest monitorowanie funkcji tych narządów.

  • Przedawkowanie leku Ketalar 10 może prowadzić do depresji oddechowej, majaczenia, reakcji anafilaktycznych, problemów z sercem oraz problemów z wątrobą. Kluczowe jest szybkie działanie, w tym wspomaganie oddychania, monitorowanie parametrów życiowych oraz podanie odpowiednich leków.

  • Przedawkowanie leku Hydroxyzinum Teva może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, wymioty, tachykardia, gorączka, nadmierne uspokojenie, drżenia, halucynacje, a w skrajnych przypadkach do śpiączki i zapaści krążeniowej. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i monitorować czynności życiowe pacjenta. Leczenie obejmuje podtrzymywanie funkcji organizmu, podanie noradrenaliny w przypadku niedociśnienia oraz unikanie adrenaliny.

  • Przedawkowanie leku Holoxan może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak toksyczne działanie na ośrodkowy układ nerwowy, mielosupresja, uszkodzenie nerek oraz zapalenie błony śluzowej. W przypadku podejrzenia przedawkowania, pacjent powinien być ściśle monitorowany, a w razie potrzeby wdrożone odpowiednie środki zaradcze, takie jak hemodializa. Nie ma specyficznego antidotum dla ifosfamidu, dlatego ważne jest szybkie i odpowiednie postępowanie w przypadku przedawkowania.

  • Heminevrin to lek stosowany w leczeniu delirium tremens, ostrych stanów abstynencji poalkoholowej, stanów niepokoju, pobudzenia i splątania u pacjentów w podeszłym wieku oraz zaburzeń snu u pacjentów w podeszłym wieku. Dawkowanie ustala lekarz, a lek nie jest zalecany dla pacjentów uczulonych na klometiazol lub z ostrą niewydolnością oddechową. Możliwe działania niepożądane obejmują podrażnienie błony śluzowej nosa, zapalenie spojówek, bóle głowy, niestrawność, nudności, biegunkę, świąd, wysypkę, pokrzywkę, żółtaczkę i zastoinowe zapalenie wątroby.

  • Haloperidol może być stosowany u dzieci w wieku od 6 do 17 lat w leczeniu schizofrenii i zaburzeń zachowania, ale wymaga to ścisłej kontroli lekarza. Alternatywne leki, takie jak Risperidon, Aripiprazol, Olanzapina i Kwetiapina, mogą być bezpieczniejsze i równie skuteczne. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii farmakologicznej u dzieci.

  • Fentanyl WZF może być stosowany u dzieci, ale tylko pod ścisłą kontrolą medyczną z uwagi na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak depresja oddechowa i zespół serotoninowy. Alternatywne leki przeciwbólowe dla dzieci to paracetamol, ibuprofen, tramadol i ketoprofen.

  • Fenistil jest lekiem stosowanym w leczeniu świądu i innych dolegliwości skórnych. Przedawkowanie może nastąpić w wyniku stosowania zbyt dużej ilości żelu lub przypadkowego połknięcia. Objawy przedawkowania obejmują senność, pobudzenie, halucynacje, skurcze mięśni, suchość w jamie ustnej, zaczerwienienie twarzy, spadek ciśnienia tętniczego, zatrzymanie moczu i gorączkę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie kroki, takie jak wywołanie wymiotów, podawanie węgla aktywowanego i podtrzymywanie podstawowych funkcji życiowych.

  • Fenactil to lek neuroleptyczny stosowany w leczeniu schizofrenii, innych psychoz, stanów lękowych, pobudzenia psychoruchowego, schizofrenii dziecięcej, autyzmu, nudności, wymiotów oraz czkawki opornej na leczenie. Lek ten ma działanie przeciwpsychotyczne, przeciwwymiotne, hipotensyjne i uspokajające. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia ze strony układu nerwowego, reakcje alergiczne, żółtaczka, złośliwy zespół neuroleptyczny oraz zaburzenia serca.

  • Estazolam TZF to lek stosowany w leczeniu zaburzeń snu, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak senność, zawroty głowy, spowolnienie reakcji, a także ciężkie reakcje alergiczne i reakcje psychiczne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i wiedzieli, jak na nie reagować. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem.

  • Przedawkowanie leku Ergotaminum Filofarm może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak znużenie, dezorientacja, depresja, senność, majaczenie, ciężka duszność, zmiany ciśnienia tętniczego, tachykardia lub bradykardia, drętwienie kończyn, utrata przytomności, wstrząs i śmierć. Zalecana dawka to maksymalnie 4 tabletki drażowane na dobę i 8 tabletek drażowanych tygodniowo. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie kroki, takie jak prowokowanie wymiotów, płukanie żołądka oraz stosowanie leków rozszerzających naczynia.

  • Encortolon, zawierający prednizolon, jest lekiem o silnym działaniu przeciwzapalnym i immunosupresyjnym. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zaburzenia endokrynologiczne, psychiczne, układu pokarmowego, wzroku oraz mięśniowo-szkieletowe. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Przedawkowanie Ultrapiryny może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak uszkodzenie nerek, wątroby oraz układu nerwowego. Objawy przedawkowania obejmują zawroty głowy, szumy uszne, nudności, wymioty, ból głowy, splątanie, majaczenie, drżenie, duszność i gorączkę. Leczenie zatrucia obejmuje płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego, forsowaną diurezę alkaliczną, podawanie płynów i kontrolę stężenia elektrolitów oraz hemodializę w ciężkich przypadkach.

  • Lek Elenium, zawierający chlordiazepoksyd, jest stosowany w leczeniu stanów lękowych, bezsenności związanej z lękiem, ostrego zespołu odstawienia alkoholu oraz stanów zwiększonego napięcia mięśniowego. Dawkowanie dla dorosłych wynosi do 30 mg na dobę w dawkach podzielonych, a w szczególnych przypadkach do 100 mg na dobę. Dla pacjentów w podeszłym wieku zaleca się połowę dawki dorosłych. Leku nie zaleca się stosować u dzieci. Tabletki należy przyjmować doustnie, popijając wodą. Leczenie nie powinno trwać dłużej niż 4 tygodnie. W razie przedawkowania należy monitorować parametry życiowe pacjenta i wprowadzać środki wspomagające.

  • Elenium, zawierający chlordiazepoksyd, jest stosowany w leczeniu stanów lękowych, bezsenności, odstawienia alkoholu oraz napięcia mięśniowego. Dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta, a lek powinien być stosowany krótkotrwale. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, niewydolność oddechową, zespół bezdechu sennego, niewydolność wątroby, fobie, natręctwa, przewlekłe psychozy i miastenię. Należy zachować ostrożność ze względu na ryzyko tolerancji, uzależnienia, objawów odstawienia, zjawiska „z odbicia”, niepamięci następczej oraz reakcji paradoksalnych. Możliwe działania niepożądane to senność, zawroty głowy, nudności, reakcje paradoksalne, uzależnienie, depresja, zaburzenia widzenia, spowolnienie akcji serca i zmiana liczby krwinek.

  • Doksepina, substancja czynna leku Doxepin Teva, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym inhibitorami MAO, inhibitorami CYP2D6, buprenorfiną, cymetydyną, lekami sympatykomimetycznymi, lekami znieczulającymi, lekami przeciwnadciśnieniowymi, barbituranami i hormonami tarczycy. Może również wchodzić w interakcje z pokarmem i substancjami zawierającymi sód. Spożywanie alkoholu podczas leczenia doksepiną może nasilać senność i inne działania niepożądane.

  • Doxepin Teva to lek przeciwdepresyjny, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to senność, suchość błony śluzowej jamy ustnej i zaparcia. Rzadziej mogą wystąpić bóle głowy, bezsenność, koszmary nocne, splątanie, pobudzenie i drżenia. Bardzo rzadko mogą pojawić się halucynacje, ataksja, drgawki, niedociśnienie ortostatyczne, reakcje alergiczne, zaburzenia widzenia, tachykardia, zmiany w EKG, wypadanie włosów, zmęczenie i osłabienie. Po nagłym zaprzestaniu stosowania leku mogą wystąpić objawy odstawienia, takie jak bezsenność, drażliwość i nadmierne pocenie się. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych możliwych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Stosowanie leku Doxepin Teva u dzieci poniżej 12 roku życia nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa. Alternatywy dla dzieci obejmują leki takie jak fluoksetyna, sertralina, escitalopram oraz psychoterapię, taką jak terapia poznawczo-behawioralna (CBT). Działania niepożądane Doxepin Teva mogą obejmować senność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia, bóle i zawroty głowy, bezsenność, koszmary nocne, splątanie, stany dezorientacji, pobudzenie, uczucie drętwienia albo parestezje, drżenia, halucynacje, ataksja, drgawki, niedociśnienie ortostatyczne, zaczerwienienie twarzy, wzmożone wydzielanie potu, reakcje alergiczne, w tym wysypka skórna, obrzęk twarzy, wrażliwość na światło, świąd, pokrzywka, wzmożone wydzielanie potu, eozynofilia, zaburzenia czynności szpiku kostnego, nudności, wymioty, niestrawność,…

  • Doksepina, substancja czynna leku Doxepin Teva, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym inhibitorami MAO, inhibitorami cytochromu P-450, buprenorfiną, cymetydyną, lekami sympatykomimetycznymi, lekami przeciwnadciśnieniowymi, barbituranami i hormonami tarczycy. Może również wchodzić w interakcje z pokarmem i substancjami zawierającymi sód. Podczas leczenia doksepiną należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ może to nasilać działania niepożądane leku.

  • Lek Doxepin Teva może wywoływać różne działania niepożądane, w tym senność, suchość błony śluzowej jamy ustnej i zaparcia. Niezbyt częste skutki uboczne to bóle głowy, bezsenność i koszmary nocne. Rzadko mogą wystąpić halucynacje, ataksja i drgawki. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują zaburzenia widzenia, tachykardię i wypadanie włosów. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Baclofen Polpharma może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, sole litu, leki obniżające ciśnienie krwi, ibuprofen oraz lewodopa z karbidopą. Może również wchodzić w interakcje z substancjami psychoaktywnymi i pokarmami. Alkohol nasila działanie uspokajające baklofenu, dlatego należy unikać jego spożywania podczas leczenia. W razie wątpliwości zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

  • Lek Baclofen Polpharma może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak senność i uspokojenie, po rzadkie, takie jak parestezje i omamy. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i w razie potrzeby skonsultowali się z lekarzem. Nie należy nagle przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem, aby uniknąć poważnych objawów odstawienia.