Menu

Fingolimod

Produkty powiązane z fingolimod
Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Cialis, tabletki powlekane, 10 mg
Cialis, tabletki powlekane, 10 mg
Cialis, tabletki powlekane, 20 mg
Cialis, tabletki powlekane, 20 mg
Cialis, tabletki powlekane, 5 mg
Cialis, tabletki powlekane, 5 mg
Coaxil, tabletki drażowane, 12,5 mg
Coaxil, tabletki drażowane, 12,5 mg
Coaxil, tabletki powlekane, 12,5 mg
Coaxil, tabletki powlekane, 12,5 mg
Ditropan, tabletki, 5 mg
Ditropan, tabletki, 5 mg
Sirdalud MR, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde, 6 mg
Sirdalud MR, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde, 6 mg
Sirdalud, tabletki, 4 mg
Sirdalud, tabletki, 4 mg
Vesicare, tabletki powlekane, 10 mg
Vesicare, tabletki powlekane, 10 mg
Vesicare, tabletki powlekane, 5 mg
Vesicare, tabletki powlekane, 5 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Dimethyl fumarate Teva, 240 mg – przeciwwskazania
  2. Dimethyl fumarate Teva, 240 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  3. Dimethyl fumarate Teva, 240 mg – stosowanie w ciąży
  4. Dimethyl fumarate Teva, 240 mg – stosowanie u dzieci
  5. Dimethyl fumarate Teva, 120 mg – przeciwwskazania
  6. Dimethyl fumarate Teva, 120 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  7. Dimethyl fumarate Teva, 120 mg – stosowanie u dzieci
  8. Teriflunomide Medical Valley, 14 mg – stosowanie u dzieci
  9. Teriflunomid Adamed, 14 mg – stosowanie u dzieci
  10. Noroplex, 120 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  11. Noroplex, 120 mg – stosowanie w ciąży
  12. Noroplex, 120 mg – stosowanie u dzieci
  13. Arbicen, 240 mg – przeciwwskazania
  14. Arbicen, 240 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  15. Arbicen, 240 mg – stosowanie u dzieci
  16. Arbicen, 120 mg – przeciwwskazania
  17. Arbicen, 120 mg – stosowanie u dzieci
  18. JAXTERAN, 240 mg – przeciwwskazania
  19. JAXTERAN, 240 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  20. JAXTERAN, 240 mg – stosowanie u dzieci
  21. Jaxteran, 120 mg – przeciwwskazania
  22. Jaxteran, 120 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  23. Jaxteran, 120 mg – stosowanie w ciąży
  24. Jaxteran, 120 mg – stosowanie u dzieci
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Teva, 240 mg – przeciwwskazania

    Lek Dimethyl fumarate Teva jest stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Nie należy go zażywać w przypadku nadwrażliwości na składniki leku oraz przy podejrzeniu lub potwierdzeniu postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML). Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien przeprowadzić badania liczby białych krwinek oraz czynności nerek i wątroby. Należy unikać interakcji z lekami zawierającymi estry kwasu fumarowego, lekami wpływającymi na układ odpornościowy, lekami nefrotoksycznymi oraz szczepionkami zawierającymi żywe drobnoustroje.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Teva, 240 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Dimethyl fumarate Teva może wchodzić w interakcje z lekami immunosupresyjnymi, przeciwnowotworowymi, nefrotoksycznymi oraz szczepionkami. Może również wchodzić w interakcje z prostaglandynami oraz pokarmem. Spożywanie dużych ilości wysokoprocentowych napojów alkoholowych może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Teva, 240 mg – stosowanie w ciąży

    Lek Dimethyl fumarate Teva nie jest zalecany do stosowania w ciąży ani podczas karmienia piersią ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa. Alternatywne leki, takie jak Interferon beta i Glatiramer, mogą być bezpieczniejsze dla kobiet w ciąży i karmiących piersią. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Teva, 240 mg – stosowanie u dzieci

    Dimethyl fumarate Teva jest lekiem stosowanym w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Dla młodszych dzieci dostępne są alternatywne leki, takie jak interferon beta-1a, glatiramer oraz fingolimod. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien przeprowadzić badania krwi oraz ocenić funkcjonowanie nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Teva, 120 mg – przeciwwskazania

    Artykuł omawia przeciwwskazania do zażywania leku Dimethyl fumarate Teva, w tym nadwrażliwość i postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię (PML). Przedstawia również ostrzeżenia dotyczące liczby białych krwinek, czynności nerek i wątroby, półpaśca oraz zespołu Fanconiego. Opisuje interakcje z innymi lekami, w tym z lekami wpływającymi na układ odpornościowy i nerki oraz szczepionkami zawierającymi żywe drobnoustroje. W artykule znajduje się także sekcja FAQ oraz słownik pojęć.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Teva, 120 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Dimethyl fumarate Teva może wchodzić w interakcje z lekami immunosupresyjnymi, nefrotoksycznymi oraz szczepionkami. Spożywanie dużych ilości alkoholu w krótkim czasie po przyjęciu leku może prowadzić do zwiększenia częstości żołądkowo-jelitowych działań niepożądanych. W przypadku wątpliwości lub wystąpienia niepokojących objawów należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Teva, 120 mg – stosowanie u dzieci

    Dimethyl fumarate Teva jest lekiem stosowanym w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Jego stosowanie u dzieci poniżej 13 roku życia nie jest zalecane ze względu na brak danych klinicznych oraz ryzyko działań niepożądanych. Alternatywne leki dla dzieci z RRMS to m.in. interferon beta-1a, glatiramer i fingolimod.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide Medical Valley, 14 mg – stosowanie u dzieci

    Lek Teriflunomide Medical Valley jest stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 10 lat i starszych. Dzieci poniżej 10 lat nie powinny go zażywać. Alternatywy dla dzieci obejmują interferon beta, glatiramer, fingolimod i dimetylofumaran. Przed rozpoczęciem leczenia należy zachować środki ostrożności, takie jak monitorowanie czynności wątroby i kontrola ciśnienia krwi.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomid Adamed, 14 mg – stosowanie u dzieci

    Lek Teriflunomid Adamed jest stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego u dzieci w wieku 10 lat i starszych. Nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 10 roku życia. Alternatywne leki to interferon beta, glatiramer i fingolimod. Potencjalne działania niepożądane obejmują zapalenie trzustki, reakcje skórne i zakażenia.

  • Ilustracja poradnika Noroplex, 120 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Noroplex, lek stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego, może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak leki zawierające estry kwasu fumarowego, leki wpływające na układ odpornościowy, leki nefrotoksyczne oraz szczepionki. Spożywanie Noroplexu z posiłkiem może poprawić tolerancję leku. Należy unikać spożywania wysokoprocentowych napojów alkoholowych w ilości przekraczającej 50 ml w ciągu godziny od przyjęcia leku, aby uniknąć ryzyka wystąpienia nieżytu żołądka.

  • Ilustracja poradnika Noroplex, 120 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Noroplex w czasie ciąży i karmienia piersią jest ograniczone ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa. Alternatywne leki, takie jak interferon beta-1a, glatiramer i fingolimod, mogą być bezpieczniejsze, ale zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Noroplex, 120 mg – stosowanie u dzieci

    Noroplex jest lekiem stosowanym w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Nie jest zalecany dla dzieci poniżej 10 lat z powodu braku danych dotyczących jego bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej. Alternatywami dla Noroplex dla młodszych pacjentów są leki takie jak interferon beta-1a, glatiramer i fingolimod, które mogą być stosowane w leczeniu stwardnienia rozsianego u dzieci i młodzieży.

  • Ilustracja poradnika Arbicen, 240 mg – przeciwwskazania

    Lek Arbicen, zawierający fumaran dimetylu, jest stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku oraz przy podejrzeniu lub potwierdzeniu postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML). Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien przeprowadzić badania krwi oraz sprawdzić czynność nerek i wątroby. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym z lekami wpływającymi na układ odpornościowy i nerki. Należy unikać stosowania szczepionek żywych podczas leczenia. Najczęstsze działania niepożądane to nagłe zaczerwienienie skóry, biegunka, nudności i bóle brzucha.

  • Ilustracja poradnika Arbicen, 240 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Arbicen, zawierający fumaran dimetylu, może wchodzić w interakcje z lekami immunosupresyjnymi, nefrotoksycznymi oraz szczepionkami. Pokarm nie wpływa znacząco na jego działanie, ale przyjmowanie leku z posiłkiem może poprawić tolerancję. Spożywanie umiarkowanych ilości alkoholu jest dozwolone, ale należy unikać dużych ilości wysokoprocentowych napojów alkoholowych w ciągu godziny od przyjęcia leku. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i substancjach.

  • Ilustracja poradnika Arbicen, 240 mg – stosowanie u dzieci

    Arbicen jest lekiem stosowanym w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Bezpieczeństwo stosowania tego leku u dzieci poniżej 10 lat nie zostało ustalone. Alternatywne leki, które mogą być bezpiecznie stosowane u dzieci, to interferon beta-1a, glatiramer i fingolimod. Najczęstsze działania niepożądane leku Arbicen u dzieci to ból głowy, ból brzucha, wymioty, ból gardła, kaszel i bolesne miesiączkowanie.

  • Ilustracja poradnika Arbicen, 120 mg – przeciwwskazania

    Arbicen to lek stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku oraz postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML). Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien przeprowadzić badania i monitorować stan pacjenta. Ważne jest unikanie jednoczesnego stosowania leku z innymi lekami wpływającymi na układ odpornościowy oraz lekami nefrotoksycznymi. Należy również unikać szczepionek żywych podczas leczenia. Najczęstsze działania niepożądane to zaczerwienienie skóry, biegunka, nudności i bóle brzucha.

  • Ilustracja poradnika Arbicen, 120 mg – stosowanie u dzieci

    Arbicen jest lekiem stosowanym w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (RRMS) u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Dzieci poniżej 10 lat nie powinny zażywać tego leku ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki dla dzieci z RRMS to interferon beta-1a, glatiramer i fingolimod. Najczęstsze działania niepożądane leku Arbicen to nagłe zaczerwienienie skóry, biegunka, nudności, bóle brzucha i wymioty.

  • Ilustracja poradnika JAXTERAN, 240 mg – przeciwwskazania

    Lek JAXTERAN, stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego, ma pewne przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na fumaran dimetylu i postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (PML). Przed rozpoczęciem leczenia konieczne są badania krwi oraz ocena stanu zdrowia pacjenta, zwłaszcza w przypadku chorób nerek, wątroby, żołądka i jelit. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym z lekami wpływającymi na układ odpornościowy i nefrotoksycznymi. Pacjenci powinni unikać stosowania szczepionek żywych podczas leczenia. W razie wątpliwości zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika JAXTERAN, 240 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek JAXTERAN, stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, w tym immunosupresyjnymi, przeciwnowotworowymi oraz innymi lekami na stwardnienie rozsiane. Należy również unikać spożywania dużych ilości wysokoprocentowych napojów alkoholowych w ciągu godziny od przyjęcia leku. Pokarm nie wpływa istotnie na działanie leku, ale zaleca się przyjmowanie go z posiłkiem w celu zmniejszenia działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika JAXTERAN, 240 mg – stosowanie u dzieci

    Lek JAXTERAN, zawierający fumaran dimetylu, jest stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Dzieci poniżej 13 lat nie powinny zażywać tego leku, ponieważ jego bezpieczeństwo i skuteczność w tej grupie wiekowej nie zostały jeszcze określone. Alternatywne leki dla dzieci z rzutowo-remisyjną postacią stwardnienia rozsianego to m.in. interferon beta-1a, glatiramer oraz fingolimod. Najczęstsze działania niepożądane leku JAXTERAN to nagłe zaczerwienienie skóry, biegunka, nudności oraz bóle lub skurcze żołądka.

  • Ilustracja poradnika Jaxteran, 120 mg – przeciwwskazania

    Lek JAXTERAN, zawierający fumaran dimetylu, jest stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną oraz postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię (PML). Przed rozpoczęciem leczenia należy przeprowadzić badania krwi oraz ocenić funkcjonowanie nerek i wątroby. Pacjent powinien poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, zwłaszcza tych wpływających na układ odpornościowy i nerki. Należy unikać spożywania wysokoprocentowych napojów alkoholowych w dużych ilościach w krótkim czasie po zażyciu leku.

  • Ilustracja poradnika Jaxteran, 120 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    JAXTERAN, lek stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego, może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym z lekami wpływającymi na układ odpornościowy, lekami nefrotoksycznymi oraz szczepionkami żywymi. Spożywanie wysokoprocentowych napojów alkoholowych w dużych ilościach w ciągu godziny od przyjęcia leku może prowadzić do wystąpienia nieżytu żołądka. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i wykonać odpowiednie badania.

  • Ilustracja poradnika Jaxteran, 120 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku JAXTERAN w czasie ciąży i karmienia piersią nie jest zalecane ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa. Kobiety w ciąży lub karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem w celu omówienia alternatywnych opcji leczenia, takich jak interferon beta, glatiramer czy fingolimod. Ważne jest, aby zawsze konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem lub kontynuacją leczenia w czasie ciąży lub karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Jaxteran, 120 mg – stosowanie u dzieci

    Lek JAXTERAN jest stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Dla dzieci poniżej 13 lat, które nie mogą zażywać tego leku, istnieją alternatywne leki takie jak interferon beta-1a, glatiramer oraz fingolimod. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii.