Menu

Drętwienie

Produkty powiązane z drętwienie
Voltaren MAX, żel, 23,2 mg/g
Voltaren MAX, żel, 23,2 mg/g
Aciclovir Ziaja, krem, 50 mg/g
Aciclovir Ziaja, krem, 50 mg/g
Aescin, tabletki, 20 mg
Aescin, tabletki, 20 mg
Aflavic Comfort, tabletki, 600 mg
Aflavic Comfort, tabletki, 600 mg
Aflavic Max, tabletki, 1000 mg
Aflavic Max, tabletki, 1000 mg
Apap Caps, kapsułki miękkie, 500 mg
Apap Caps, kapsułki miękkie, 500 mg
CYCLOVENOX 3, kapsułki
CYCLOVENOX 3, kapsułki
Cyclo 3 Fort, kapsułki
Cyclo 3 Fort, kapsułki
DIH Skurcz, kapsułki miękkie
DIH Skurcz, kapsułki miękkie
DIH, tabletki, 500 mg
DIH, tabletki, 500 mg
Detramax, żel
Detramax, żel
Diohespan Max, proszek doustny, 1000 mg
Diohespan Max, proszek doustny, 1000 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Anna Gębska
Anna Gębska
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Irmina Turek
Irmina Turek
  1. Aminomel Nephro – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Acecor, 400 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Xanax SR, 0,5 mg – dawkowanie leku
  4. Citocartin 100, (40 mg + 10 mcg)/ml – wskazania – na co działa?
  5. Paklitaksel
  6. Iksazomib
  7. Dihydroergotamina
  8. Chlorek cetylopirydyniowy
  9. Amifamprydyna
  10. Brentuksymab vedotin
  11. Metronidazol
  12. Pomalidomid
  13. Izoniazyd
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Aminomel Nephro – działania niepożądane i skutki uboczne

    AMINOMEL NEPHRO to roztwór aminokwasów stosowany w żywieniu pozajelitowym u pacjentów z niewydolnością nerek. Może powodować różne działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne, problemy wątrobowe, podrażnienie w miejscu podania, hiperamonemię i azotemię. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i skonsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Acecor, 400 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Acecor, zawierający acebutolol, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej oraz zaburzeń rytmu serca. Może powodować różnorodne działania niepożądane, takie jak zmęczenie, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, duszność, wysypka, depresja, koszmary senne, zawroty głowy, ból głowy oraz zaburzenia widzenia. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Nie należy nagle przerywać stosowania leku Acecor, a odstawianie leku powinno odbywać się stopniowo, pod kontrolą lekarza.

  • Ilustracja poradnika Xanax SR, 0,5 mg – dawkowanie leku

    Lek Xanax SR jest stosowany w leczeniu stanów lękowych. Zalecana dawka początkowa wynosi 1 mg na dobę, a maksymalna dawka dobowa to 4 mg. Lek należy stosować przez maksymalnie 2-4 tygodnie. Przerwanie leczenia powinno odbywać się stopniowo, aby uniknąć objawów zespołu odstawienia. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby starsze i pacjenci z niewydolnością wątroby, mogą wymagać dostosowania dawki. Stosowanie leku jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości, myasthenia gravis, ciężkiej niewydolności oddechowej, zespołu bezdechu śródsennego i ciężkiej niewydolności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Citocartin 100, (40 mg + 10 mcg)/ml – wskazania – na co działa?

    Citocartin to lek stosowany w znieczuleniu jamy ustnej podczas zabiegów stomatologicznych. Zawiera artykainę i adrenalinę, które zapobiegają odczuwaniu bólu i zmniejszają krwawienie. Jest przeznaczony dla dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 4 lat. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i rodzaju zabiegu. Możliwe działania niepożądane to m.in. zapalenie dziąseł, ból neuropatyczny i drętwienie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku i niekontrolowaną padaczkę.

  • Ilustracja poradnika Paklitaksel

    Paklitaksel to lek przeciwnowotworowy należący do grupy taksanów, który pomaga w zatrzymaniu wzrostu komórek nowotworowych poprzez stabilizację struktur wewnątrzkomórkowych niezbędnych do podziału komórek. Stosowany jest w leczeniu różnych rodzajów nowotworów, takich jak rak jajnika, rak piersi, niedrobnokomórkowy rak płuca oraz mięsak Kaposiego. Paklitaksel dostępny jest głównie w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji oraz w formie nanocząsteczkowych kompleksów z albuminą, które różnią się właściwościami i sposobem podawania. Ze względu na możliwe działania niepożądane, w tym zahamowanie czynności szpiku kostnego czy neuropatię obwodową, podawanie paklitakselu wymaga ścisłej kontroli lekarskiej i premedykacji, która pomaga zmniejszyć ryzyko reakcji nadwrażliwości. Leczenie paklitakselem wiąże…

  • Ilustracja poradnika Iksazomib

    Iksazomib to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu szpiczaka mnogiego u dorosłych pacjentów. Lek działa w sposób ukierunkowany na komórki nowotworowe, hamując ich rozwój. Dostępny jest wyłącznie w formie kapsułek do stosowania doustnego, a terapia zawsze odbywa się w połączeniu z innymi lekami. Przed rozpoczęciem leczenia konieczna jest konsultacja z lekarzem doświadczonym w leczeniu nowotworów krwi.

  • Ilustracja poradnika Dihydroergotamina

    Dihydroergotamina to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu napadów migreny u dorosłych i młodzieży powyżej 16 roku życia. Jej działanie polega na wpływie na naczynia krwionośne, co pomaga złagodzić objawy migrenowego bólu głowy. Występuje w postaci roztworu doustnego i charakteryzuje się specyficznym profilem bezpieczeństwa oraz określonymi przeciwwskazaniami.

  • Ilustracja poradnika Chlorek cetylopirydyniowy

    Chlorek cetylopirydyniowy to substancja znana z łagodzenia bólu gardła i podrażnień jamy ustnej. Wykazuje działanie antyseptyczne, pomagając zwalczać bakterie i grzyby. Stosowany jest w różnych postaciach, takich jak pastylki do ssania, aerozole czy żele, często w połączeniu z innymi składnikami łagodzącymi ból i stany zapalne. Sprawdź, kiedy i jak może być pomocny oraz na co warto zwrócić uwagę przy jego stosowaniu.

  • Ilustracja poradnika Amifamprydyna

    Amifamprydyna to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu zespołu miastenicznego Lamberta-Eatona (LEMS) u dorosłych. Jej działanie polega na poprawie przekazywania sygnałów między nerwami a mięśniami, co pozwala zwiększyć siłę mięśniową u pacjentów z tą rzadką chorobą. Amifamprydyna jest dostępna w formie tabletek i stosowana zgodnie z zaleceniami lekarza, a jej bezpieczeństwo oraz skuteczność zostały potwierdzone w badaniach klinicznych.

  • Ilustracja poradnika Brentuksymab vedotin

    Brentuksymab vedotin to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu niektórych rodzajów chłoniaków, w tym chłoniaka Hodgkina oraz układowego chłoniaka anaplastycznego z dużych komórek. Działa selektywnie na komórki nowotworowe, prowadząc do ich zniszczenia. Terapia ta jest stosowana głównie u dorosłych pacjentów, u których zawiodły inne metody leczenia lub istnieje wysokie ryzyko nawrotu choroby.

  • Ilustracja poradnika Metronidazol

    Metronidazol to substancja czynna o szerokim zastosowaniu w leczeniu zakażeń bakteriami beztlenowymi i pierwotniakami. Występuje w wielu postaciach, takich jak tabletki, żele, globulki czy roztwory do infuzji, dzięki czemu może być stosowany zarówno ogólnoustrojowo, jak i miejscowo. Jego skuteczność i różnorodność zastosowań sprawiają, że jest często wybieranym lekiem w leczeniu zakażeń narządów rodnych, przewodu pokarmowego, skóry oraz jamy ustnej.

  • Ilustracja poradnika Pomalidomid

    Pomalidomid to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu szpiczaka mnogiego u dorosłych. Działa zarówno bezpośrednio na komórki nowotworowe, jak i wspiera układ odpornościowy w walce z chorobą. Stosowany jest najczęściej w połączeniu z innymi lekami, gdy wcześniejsze terapie okazały się nieskuteczne. Terapia pomalidomidem wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń lekarza oraz regularnej kontroli stanu zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Izoniazyd

    Izoniazyd to substancja czynna o działaniu bakteriobójczym, szeroko stosowana w leczeniu gruźlicy płuc i pozapłucnej. Skuteczność izoniazydu wynika z jego zdolności do zwalczania prątków gruźlicy zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz komórek. Dostępny jest w różnych postaciach i dawkach, często stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami przeciwgruźliczymi. Przed rozpoczęciem leczenia ważne jest uwzględnienie przeciwwskazań i potencjalnych interakcji, a także świadomość możliwych działań niepożądanych.