Menu

Częstoskurcz nadkomorowy

Produkty powiązane z częstoskurcz nadkomorowy
Cardiol C, krople doustne
Cardiol C, krople doustne
Digoxin Teva, tabletki, 0,1 mg
Digoxin Teva, tabletki, 0,1 mg
Digoxin Teva, tabletki, 0,25 mg
Digoxin Teva, tabletki, 0,25 mg
Digoxin, iniekcje, 0,5 mg/2 ml
Digoxin, iniekcje, 0,5 mg/2 ml
Hasco-Lek Krople nasercowe
Hasco-Lek Krople nasercowe
Krople nasercowe na osłabienie i zaburzenia pracy, krople doustne
Krople nasercowe na osłabienie i zaburzenia pracy, krople doustne
Krople nasercowe, krople doustne
Krople nasercowe, krople doustne
Krople nasercowe, krople doustne
Krople nasercowe, krople doustne
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
  1. Poznaj rośliny z glikozydami naparstnicy. Jak one działają?
  2. Werapamil – porównanie substancji czynnych
  3. Wernakalant – porównanie substancji czynnych
  4. Regadenozon – porównanie substancji czynnych
  5. Landiolol – porównanie substancji czynnych
  6. Flekainid – porównanie substancji czynnych
  7. Dronedaron – porównanie substancji czynnych
  8. Diltiazem – porównanie substancji czynnych
  9. Adenozyna – porównanie substancji czynnych
  10. Formoterol – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Ipratropium – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Metoprolol – wskazania – na co działa?
  13. Salbutamol – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Sotalol – wskazania – na co działa?
  15. Tiotropium – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Werapamil – przeciwwskazania
  17. Werapamil – stosowanie u dzieci
  18. Umeklidynium – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Rotygotyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Propafenon – wskazania – na co działa?
  21. Propafenon – stosowanie u dzieci
  22. Petydyna – przeciwwskazania
  23. Olodaterol – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Landiolol – stosowanie u dzieci
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Jak działają glikozydy nasercowe? Nazwy leków
    Układ sercowo-naczyniowy, Na receptę

    Glikozydy nasercowe, w tym glikozydy naparstnicy, to silne związki organiczne stosowane w leczeniu schorzeń serca, takich jak migotanie przedsionków czy niewydolność krążenia. Chociaż ich skuteczność jest wysoka, wymagają ostrożności ze względu na możliwość kumulacji i działań niepożądanych. Dowiedz się, jakie nazwy leków z glikozydami nasercowymi warto znać, jakie mają zastosowania, przeciwwskazania oraz jak działają popularne krople nasercowe dostępne bez recepty.

  • Ilustracja poradnika Werapamil – porównanie substancji czynnych

    Werapamil, diltiazem i amlodypina należą do grupy leków blokujących kanały wapniowe, ale różnią się między sobą wskazaniami, sposobem działania i bezpieczeństwem stosowania w określonych grupach pacjentów. Wybór odpowiedniej substancji czynnej zależy od rodzaju choroby, wieku pacjenta, a także od innych czynników zdrowotnych. Sprawdź, jakie są podobieństwa i różnice między tymi trzema lekami, kiedy się je stosuje oraz na co zwrócić uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Wernakalant – porównanie substancji czynnych

    Wernakalant, amiodaron i dronedaron to nowoczesne leki przeciwarytmiczne, które stosuje się głównie w leczeniu zaburzeń rytmu serca, takich jak migotanie przedsionków. Każda z tych substancji działa nieco inaczej i ma odmienne wskazania oraz ograniczenia dotyczące stosowania, zwłaszcza u osób z chorobami współistniejącymi, kobiet w ciąży czy kierowców. Wybór odpowiedniego leku zależy od stanu zdrowia pacjenta, rodzaju arytmii i innych czynników. Sprawdź, czym różnią się te leki i kiedy lekarz może zalecić właśnie jeden z nich.

  • Ilustracja poradnika Regadenozon – porównanie substancji czynnych

    Regadenozon i adenozyna to substancje czynne wykorzystywane w kardiologii, które działają na układ sercowo-naczyniowy poprzez rozszerzanie naczyń wieńcowych lub wpływ na przewodzenie impulsów w sercu. Obie należą do tej samej grupy leków, ale różnią się zastosowaniem, przeciwwskazaniami oraz bezpieczeństwem w określonych grupach pacjentów. Porównanie ich właściwości pozwala lepiej zrozumieć, w jakich sytuacjach każda z nich znajduje zastosowanie i jakie mogą być korzyści oraz ograniczenia ich użycia.

  • Ilustracja poradnika Landiolol – porównanie substancji czynnych

    Landiolol, esmolol i bisoprolol to leki z grupy beta-adrenolityków, które pomagają kontrolować pracę serca. Choć działają podobnie, różnią się pod względem zastosowań, drogi podania oraz bezpieczeństwa u różnych grup pacjentów. Poznaj kluczowe różnice i podobieństwa między tymi substancjami, by lepiej zrozumieć ich rolę w terapii kardiologicznej.

  • Ilustracja poradnika Flekainid – porównanie substancji czynnych

    Flekainid, amiodaron i propafenon to leki przeciwarytmiczne, które pomagają przywrócić prawidłowy rytm serca w różnych typach arytmii. Choć należą do tej samej grupy terapeutycznej, różnią się mechanizmem działania, zastosowaniem oraz profilem bezpieczeństwa. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć, jak dobierane są terapie zaburzeń rytmu serca.

  • Ilustracja poradnika Dronedaron – porównanie substancji czynnych

    Dronedaron, amiodaron i wernakalant należą do grupy leków przeciwarytmicznych, wykorzystywanych w leczeniu zaburzeń rytmu serca. Chociaż mają podobny mechanizm działania, różnią się wskazaniami, profilem bezpieczeństwa oraz zastosowaniem w różnych grupach pacjentów. Porównanie tych trzech substancji pozwala lepiej zrozumieć ich miejsce w terapii migotania przedsionków i innych arytmii, a także potencjalne korzyści i ograniczenia każdej z nich.

  • Ilustracja poradnika Diltiazem – porównanie substancji czynnych

    Diltiazem, amlodypina i werapamil należą do grupy leków blokujących kanały wapniowe, jednak ich zastosowanie i działanie na organizm różnią się w istotnych aspektach. Leki te stosuje się głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz chorób serca, takich jak dusznica bolesna. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice w ich wskazaniach, mechanizmach działania oraz bezpieczeństwie u różnych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Adenozyna – porównanie substancji czynnych

    Adenozyna, regadenozon i dopamina to leki wykorzystywane w kardiologii, ale każdy z nich działa w nieco inny sposób i ma inne zastosowania. Różnią się także pod względem bezpieczeństwa u dzieci, kobiet w ciąży czy osób z zaburzeniami pracy serca. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami, by lepiej zrozumieć ich rolę w leczeniu oraz diagnostyce chorób serca.

  • Ilustracja poradnika Formoterol – działania niepożądane i skutki uboczne

    Formoterol to substancja czynna często stosowana w leczeniu astmy i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Działania niepożądane związane z jego stosowaniem mogą być łagodne, jak drżenie rąk czy ból głowy, ale zdarzają się także poważniejsze reakcje, w tym zaburzenia rytmu serca czy ciężkie zaostrzenia astmy. Częstość i rodzaj działań niepożądanych zależą od postaci leku, dawki, drogi podania oraz indywidualnych cech pacjenta. Warto poznać możliwe skutki uboczne, by lepiej zadbać o swoje bezpieczeństwo podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Ipratropium – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ipratropium to substancja czynna stosowana głównie wziewnie w leczeniu schorzeń układu oddechowego. Działania niepożądane po jego zastosowaniu mogą być różne, w zależności od drogi podania, dawki oraz obecności innych substancji czynnych w preparacie. Najczęściej występują objawy łagodne, takie jak suchość w ustach, kaszel czy podrażnienie gardła, ale możliwe są także poważniejsze reakcje, np. zaburzenia serca czy reakcje alergiczne. Poznaj pełny zakres możliwych skutków ubocznych, aby świadomie korzystać z terapii ipratropium.

  • Ilustracja poradnika Metoprolol – wskazania – na co działa?

    Metoprolol to lek, który dzięki swojemu działaniu na serce i naczynia krwionośne jest szeroko stosowany w leczeniu wielu schorzeń układu sercowo-naczyniowego. Wskazania do jego stosowania obejmują zarówno leczenie nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej, jak i profilaktykę powikłań po zawale serca. Stosowany jest także w zaburzeniach rytmu serca oraz w profilaktyce migreny. W zależności od postaci leku, drogi podania i wieku pacjenta, zakres zastosowań może się różnić, dlatego ważne jest, by poznać szczegółowe wskazania dla różnych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Salbutamol – działania niepożądane i skutki uboczne

    Salbutamol to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu astmy i innych schorzeń układu oddechowego. Działania niepożądane salbutamolu mogą się różnić w zależności od postaci leku oraz drogi podania. U większości pacjentów są one łagodne i przemijające, jednak w niektórych przypadkach mogą wystąpić poważniejsze objawy. Warto znać najczęstsze skutki uboczne, a także wiedzieć, które z nich wymagają pilnej reakcji.

  • Ilustracja poradnika Sotalol – wskazania – na co działa?

    Sotalol to substancja czynna stosowana w leczeniu różnych zaburzeń rytmu serca, zarówno tych zagrażających życiu, jak i mniej groźnych, ale uciążliwych dla pacjenta. Jego działanie polega na stabilizowaniu pracy serca, co pozwala skutecznie kontrolować i zapobiegać groźnym arytmiom. Wskazania do stosowania sotalolu mogą się różnić w zależności od wieku pacjenta, rodzaju zaburzenia rytmu oraz obecności innych schorzeń, takich jak niewydolność serca czy zaburzenia czynności nerek.

  • Ilustracja poradnika Tiotropium – działania niepożądane i skutki uboczne

    Tiotropium to substancja czynna stosowana przede wszystkim w leczeniu przewlekłych chorób układu oddechowego, takich jak POChP i astma. Mimo wysokiej skuteczności, jak każdy lek, może powodować działania niepożądane. Najczęściej są one łagodne i dotyczą głównie suchości w ustach, ale w rzadkich przypadkach mogą pojawić się poważniejsze objawy, takie jak zaburzenia rytmu serca czy reakcje alergiczne. Warto wiedzieć, jak różnią się możliwe skutki uboczne w zależności od postaci leku, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Werapamil – przeciwwskazania

    Werapamil to lek należący do grupy antagonistów wapnia, wykorzystywany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz niektórych zaburzeń rytmu serca. Jego stosowanie, choć skuteczne, nie jest zalecane dla każdego pacjenta. W określonych przypadkach przyjmowanie werapamilu może być całkowicie przeciwwskazane lub wymagać szczególnej ostrożności. Poznaj sytuacje, w których nie powinno się sięgać po ten lek oraz dowiedz się, kiedy konieczna jest wzmożona kontrola podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Werapamil – stosowanie u dzieci

    Stosowanie werapamilu u dzieci wymaga indywidualnego podejścia i szczególnej ostrożności. Choć lek ten jest wykorzystywany w leczeniu nadciśnienia, choroby wieńcowej oraz zaburzeń rytmu serca również u młodszych pacjentów, nie wszystkie postacie i dawki są odpowiednie dla dzieci w każdym wieku. W niniejszym opisie przedstawiamy, na co zwrócić uwagę, kiedy rozważa się terapię werapamilem w populacji pediatrycznej.

  • Ilustracja poradnika Umeklidynium – działania niepożądane i skutki uboczne

    Umeklidynium to substancja czynna stosowana w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP), dostępna głównie w postaci proszku do inhalacji. Działania niepożądane pojawiają się rzadko, a większość z nich jest łagodna, choć mogą wystąpić także poważniejsze reakcje, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu lub w połączeniu z innymi lekami. Poznaj najczęściej zgłaszane działania niepożądane, ich częstotliwość oraz dowiedz się, jak zmienia się profil bezpieczeństwa umeklidynium w zależności od postaci leku i składu.

  • Ilustracja poradnika Rotygotyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Rotygotyna to substancja czynna stosowana w leczeniu choroby Parkinsona oraz zespołu niespokojnych nóg, dostępna w formie plastrów naklejanych na skórę. Działania niepożądane mogą się różnić w zależności od dawki, długości stosowania i indywidualnej wrażliwości. Często są one łagodne i mijają samoistnie, jednak niektóre objawy wymagają szczególnej uwagi. Poznaj najczęstsze i rzadziej występujące działania niepożądane związane ze stosowaniem rotygotyny, aby świadomie i bezpiecznie korzystać z tej terapii.

  • Ilustracja poradnika Propafenon – wskazania – na co działa?

    Propafenon to lek przeciwarytmiczny, który pomaga kontrolować nieprawidłowy rytm serca zarówno u dorosłych, jak i w wybranych przypadkach u dzieci powyżej 12. roku życia. Stosowany jest w leczeniu określonych zaburzeń rytmu, które mogą być niebezpieczne dla zdrowia. Działa stabilizująco na pracę serca, co może poprawić komfort życia pacjentów z arytmiami.

  • Ilustracja poradnika Propafenon – stosowanie u dzieci

    Bezpieczeństwo stosowania leków u dzieci to zagadnienie, które wymaga szczególnej uwagi, zwłaszcza gdy mowa o lekach wpływających na serce. Propafenon, stosowany w leczeniu groźnych zaburzeń rytmu serca, jest substancją o silnym działaniu, dlatego decyzje dotyczące jego stosowania w wieku dziecięcym muszą być podejmowane bardzo ostrożnie. Sprawdź, czy i kiedy propafenon może być stosowany u dzieci oraz jakie ryzyko wiąże się z jego podawaniem w tej grupie wiekowej.

  • Ilustracja poradnika Petydyna – przeciwwskazania

    Petydyna to silny lek przeciwbólowy z grupy opioidów, stosowany głównie w leczeniu bardzo silnych, ostrych bólów. Choć skutecznie łagodzi ból, jej stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych. W określonych sytuacjach, takich jak niektóre choroby czy jednoczesne przyjmowanie innych leków, petydyna jest całkowicie przeciwwskazana lub wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania tej substancji.

  • Ilustracja poradnika Olodaterol – działania niepożądane i skutki uboczne

    Olodaterol to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP), dostępna w postaci roztworu do inhalacji. Działania niepożądane pojawiają się u części pacjentów, jednak najczęściej mają one łagodny lub umiarkowany charakter. Występowanie i nasilenie działań ubocznych może zależeć od stosowanej dawki, drogi podania oraz tego, czy olodaterol jest stosowany samodzielnie, czy w połączeniu z innymi lekami. Warto poznać potencjalne skutki uboczne, by świadomie monitorować swoje samopoczucie podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Landiolol – stosowanie u dzieci

    Landiolol to lek o bardzo krótkim czasie działania, stosowany głównie w stanach wymagających szybkiej kontroli rytmu serca u dorosłych. U dzieci nie został dopuszczony do stosowania, a jego bezpieczeństwo i skuteczność w tej grupie wiekowej nie zostały określone. W związku z tym decyzje dotyczące jego użycia u pacjentów pediatrycznych powinny być podejmowane z najwyższą ostrożnością i wyłącznie na podstawie zaleceń specjalisty.