Menu

Częstomocz

Produkty powiązane z częstomocz
Alugastrin, smak miętowy, zawiesina doustna, 1,02 g/15 ml
Alugastrin, smak miętowy, zawiesina doustna, 1,02 g/15 ml
Alugastrin, tabletki do rozgryzania i żucia, 340 mg
Alugastrin, tabletki do rozgryzania i żucia, 340 mg
Azimycin, tabletki powlekane, 500 mg
Azimycin, tabletki powlekane, 500 mg
Gaviscon duo, smak owoców leśnych, tabletki do rozgryzania i żucia
Gaviscon duo, smak owoców leśnych, tabletki do rozgryzania i żucia
Gaviscon lek na zgagę refluks smak, tabletki do rozgryzania i żucia
Gaviscon lek na zgagę refluks smak, tabletki do rozgryzania i żucia
Gaviscon, zawiesina doustna, 500 mg + 267 mg + 160 mg/10 ml
Gaviscon, zawiesina doustna, 500 mg + 267 mg + 160 mg/10 ml
Ibum, kapsułki
Ibum, kapsułki
Maalox, tabletki do ssania, 400 mg + 400 mg
Maalox, tabletki do ssania, 400 mg + 400 mg
Maalox, zawiesina doustna, 3,5 g + 4 g/100 ml
Maalox, zawiesina doustna, 3,5 g + 4 g/100 ml
Maalox, zawiesina doustna, 460 mg + 400 mg
Maalox, zawiesina doustna, 460 mg + 400 mg
Macromax, tabletki powlekane, 500 mg
Macromax, tabletki powlekane, 500 mg
Meprelon, tabletki, 8 mg
Meprelon, tabletki, 8 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Emilia Chłopek-Olkuska
Emilia Chłopek-Olkuska
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Jakie są leki na receptę i bez recepty na zapalenie jądra?
  2. Jak leczyć zapalenie wyrostka robaczkowego?
  3. Co pomaga na zgagę w ciąży?
  4. Solifenacyna – porównanie substancji czynnych
  5. Wibegron – porównanie substancji czynnych
  6. Tolterodyna – porównanie substancji czynnych
  7. Oksybutynina – porównanie substancji czynnych
  8. Mirabegron – porównanie substancji czynnych
  9. Fezoterodyna – porównanie substancji czynnych
  10. Daryfenacyna – porównanie substancji czynnych
  11. Alfuzosyna – porównanie substancji czynnych
  12. Dapagliflozyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Duloksetyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Ryfaksymina -przedawkowanie substancji
  15. Solifenacyna – wskazania – na co działa?
  16. Solifenacyna – stosowanie u dzieci
  17. Wibegron – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Wareniklina – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Trandolapryl – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Tolterodyna -przedawkowanie substancji
  21. Tolterodyna – stosowanie u dzieci
  22. Tolwaptan – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Tolterodyna – wskazania – na co działa?
  24. Tolterodyna – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Jak złagodzić ból jąder?
    Drogi moczowo-płciowe

    Zapalenie jąder jest poważną chorobą, która zaniedbana może prowadzić do bezpłodności czy utraty jądra. Z tego względu w przypadku wystąpienia problemów i niepokojących objawów związanych z jądrami należy jak najszybciej zgłosić się do lekarza. Jakie są przyczyny takiego stanu? W jaki sposób leczy się zapalenie jąder?

  • Ilustracja poradnika Zapalenie wyrostka robaczkowego – jak leczyć?
    Układ pokarmowy

    Zapalenie wyrostka robaczkowego najczęściej występuje pomiędzy 5. a 40. rokiem życia. Jest on konsekwencją zamknięcia ujścia wyrostka do jelita ślepego. Kiedy ból w prawym dolnym podbrzuszu jest zapaleniem wyrostka robaczkowego i jak go leczyć?

  • Ilustracja poradnika Leki na zgagę w ciąży. Jak sobie z nią radzić?
    Zdrowie w ciąży, Inne dolegliwości, Ciąża i karmienie piersią

    Jak radzić sobie ze zgagą w ciąży, to problem zdecydowanej większości przyszłych mam. Stosowanie leków w ciąży, budzi obawy o zdrowie dziecka. Panuje przekonanie, że szkodliwe wszystkie leki. Nie jest ono jednak słuszne. Leki mają określony status bezpieczeństwa i właściwie stosowane, nie muszą być niebezpieczne.

  • Ilustracja poradnika Solifenacyna – porównanie substancji czynnych

    Solifenacyna, tolterodyna i oksybutynina to substancje czynne stosowane w leczeniu problemów z nietrzymaniem moczu i nadreaktywnością pęcherza. Choć mają podobne wskazania i należą do tej samej grupy leków, różnią się pod wieloma względami – od zakresu zastosowania, przez bezpieczeństwo u różnych grup pacjentów, aż po profil działań niepożądanych. Poznaj, czym się różnią i kiedy każda z nich jest wybierana w leczeniu problemów z pęcherzem moczowym.

  • Ilustracja poradnika Wibegron – porównanie substancji czynnych

    Wibegron, mirabegron oraz fezoterodyna to leki wykorzystywane w terapii zespołu pęcherza nadreaktywnego. Każda z tych substancji czynnych działa w nieco inny sposób, a ich stosowanie zależy od wielu czynników, takich jak wiek pacjenta, współistniejące choroby czy bezpieczeństwo w okresie ciąży. Poznaj kluczowe różnice i podobieństwa między tymi lekami, dowiedz się, kiedy są najczęściej stosowane i jakie mają ograniczenia w terapii.

  • Ilustracja poradnika Tolterodyna – porównanie substancji czynnych

    Tolterodyna, oksybutynina i solifenacyna to leki należące do tej samej grupy – są stosowane w leczeniu pęcherza nadreaktywnego oraz nietrzymania moczu. Każda z tych substancji działa rozkurczająco na mięśnie pęcherza, zmniejszając częstotliwość parć i epizodów nietrzymania moczu. Różnią się jednak profilem bezpieczeństwa, skutecznością w poszczególnych grupach pacjentów oraz zakresem wskazań. Poznaj podobieństwa i najważniejsze różnice pomiędzy tymi trzema lekami, aby lepiej zrozumieć, kiedy i dla kogo mogą być najbardziej odpowiednie.

  • Ilustracja poradnika Oksybutynina – porównanie substancji czynnych

    Oksybutynina, tolterodyna i solifenacyna to substancje czynne stosowane w leczeniu problemów z nietrzymaniem moczu i nadreaktywnością pęcherza. Choć należą do tej samej grupy leków i działają podobnie, różnią się wskazaniami, bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach pacjentów i profilem działań niepożądanych. Warto poznać najważniejsze podobieństwa i różnice między nimi, by lepiej zrozumieć wybór odpowiedniego leku dla siebie.

  • Ilustracja poradnika Mirabegron – porównanie substancji czynnych

    Mirabegron, oksybutynina i tolterodyna to substancje czynne, które znajdują zastosowanie w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego. Każda z nich działa w nieco inny sposób i może być stosowana w różnych grupach pacjentów – zarówno dorosłych, jak i dzieci. W opisie znajdziesz porównanie wskazań, mechanizmów działania, bezpieczeństwa oraz przeciwwskazań do stosowania tych leków, co pomoże lepiej zrozumieć ich podobieństwa i różnice.

  • Ilustracja poradnika Fezoterodyna – porównanie substancji czynnych

    Fezoterodyna, tolterodyna i solifenacyna to leki stosowane w leczeniu zespołu pęcherza nadreaktywnego. Choć należą do tej samej grupy i wykazują zbliżone działanie, różnią się pod względem wskazań, możliwości stosowania u dzieci, bezpieczeństwa w ciąży oraz w przypadku zaburzeń pracy nerek czy wątroby. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice pomiędzy tymi substancjami czynnymi, aby lepiej zrozumieć, która z nich może być odpowiednia w konkretnych sytuacjach klinicznych.

  • Ilustracja poradnika Daryfenacyna – porównanie substancji czynnych

    Porównanie daryfenacyny, oksybutyniny i tolterodyny pozwala lepiej zrozumieć, kiedy i dla kogo dany lek może być najodpowiedniejszy. Choć wszystkie te substancje należą do grupy leków na nadreaktywny pęcherz i działają poprzez hamowanie nadmiernych skurczów pęcherza, różnią się m.in. grupami wiekowymi, dla których są przeznaczone, mechanizmem działania oraz profilem bezpieczeństwa. Dowiedz się, jakie są podobieństwa i kluczowe różnice między tymi lekami.

  • Ilustracja poradnika Alfuzosyna – porównanie substancji czynnych

    Alfuzosyna, tamsulosyna i sylodosyna to nowoczesne leki stosowane w leczeniu problemów z oddawaniem moczu związanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego. Choć należą do tej samej grupy leków, ich działanie i bezpieczeństwo mogą się różnić, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku czy z chorobami współistniejącymi. Poznaj podobieństwa i różnice tych substancji czynnych, by lepiej zrozumieć, która z nich może być odpowiednia w konkretnych sytuacjach klinicznych.

  • Ilustracja poradnika Dapagliflozyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Dapagliflozyna to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu cukrzycy typu 2, niewydolności serca i przewlekłej choroby nerek. Chociaż większość pacjentów dobrze ją toleruje, u niektórych osób mogą pojawić się działania niepożądane – najczęściej dotyczą one układu moczowo-płciowego. Warto wiedzieć, jakie objawy mogą się pojawić i kiedy warto zwrócić na nie szczególną uwagę, aby bezpiecznie korzystać z leczenia.

  • Ilustracja poradnika Duloksetyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Duloksetyna to substancja czynna stosowana w leczeniu różnych zaburzeń, takich jak depresja, lęk czy ból neuropatyczny. Choć dla wielu pacjentów jest skuteczna i dobrze tolerowana, jej przyjmowanie może wiązać się z wystąpieniem działań niepożądanych. Najczęściej mają one łagodny lub umiarkowany charakter i pojawiają się głównie na początku terapii, ale warto znać ich pełen zakres oraz wiedzieć, kiedy należy zwrócić szczególną uwagę na swoje samopoczucie.

  • Ilustracja poradnika Ryfaksymina -przedawkowanie substancji

    Ryfaksymina to antybiotyk stosowany głównie w leczeniu zakażeń przewodu pokarmowego. Przedawkowanie tej substancji jest bardzo rzadkie, a nawet przy znacznie przekroczonych dawkach nie zaobserwowano poważnych skutków ubocznych. Dowiedz się, jakie są typowe objawy przedawkowania ryfaksyminy, jak wygląda postępowanie w takiej sytuacji i kiedy konieczna jest hospitalizacja.

  • Ilustracja poradnika Solifenacyna – wskazania – na co działa?

    Solifenacyna to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu problemów z pęcherzem nadreaktywnym, takich jak naglące nietrzymanie moczu, częstomocz i nagłe parcie na mocz. Działa rozkurczowo na drogi moczowe, przynosząc ulgę wielu pacjentom, a jej skuteczność została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych. W zależności od postaci leku, solifenacyna może być stosowana zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, ale wskazania różnią się w tych grupach wiekowych.

  • Ilustracja poradnika Solifenacyna – stosowanie u dzieci

    Stosowanie solifenacyny u dzieci wymaga szczególnej ostrożności i dokładnego rozważenia wskazań. Choć substancja ta jest szeroko stosowana u dorosłych, jej bezpieczeństwo u najmłodszych pacjentów zależy od wieku, przyczyny choroby oraz postaci leku. W niektórych przypadkach solifenacyna jest dopuszczona do leczenia dzieci, jednak zawsze pod ścisłą kontrolą i w określonych sytuacjach.

  • Ilustracja poradnika Wibegron – działania niepożądane i skutki uboczne

    Wibegron to substancja czynna stosowana w leczeniu problemów z pęcherzem moczowym. Działania niepożądane, które mogą wystąpić podczas terapii, są zazwyczaj łagodne, jednak jak każdy lek, wibegron może u niektórych pacjentów wywołać poważniejsze objawy. Poznaj najczęstsze oraz rzadziej występujące działania niepożądane związane ze stosowaniem tej substancji, a także sposoby postępowania w przypadku ich pojawienia się1.

  • Ilustracja poradnika Wareniklina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Wareniklina to substancja czynna stosowana w leczeniu uzależnienia od nikotyny. Chociaż pomaga wielu osobom w rzuceniu palenia, jej stosowanie może wiązać się z wystąpieniem różnych działań niepożądanych. Objawy te mogą być łagodne, jak nudności czy bóle głowy, ale czasami zdarzają się także poważniejsze reakcje, na przykład ze strony układu nerwowego czy skóry. Poznaj najczęstsze oraz rzadsze skutki uboczne stosowania warenikliny i dowiedz się, na co zwrócić uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Trandolapryl – działania niepożądane i skutki uboczne

    Trandolapryl, należący do grupy inhibitorów ACE, to substancja stosowana głównie w leczeniu nadciśnienia i chorób serca. Jak każdy lek, może powodować działania niepożądane, które różnią się w zależności od osoby, dawki i długości stosowania. W większości przypadków objawy są łagodne, ale możliwe są również poważniejsze reakcje. Warto znać potencjalne skutki uboczne, aby świadomie i bezpiecznie korzystać z leczenia.

  • Ilustracja poradnika Tolterodyna -przedawkowanie substancji

    Przedawkowanie tolterodyny może prowadzić do poważnych zaburzeń w funkcjonowaniu organizmu, szczególnie jeśli lek zostanie przyjęty w ilości większej niż zalecana. Objawy mogą dotyczyć zarówno układu nerwowego, jak i sercowo-naczyniowego czy moczowego. W przypadku przedawkowania istotne jest szybkie rozpoznanie objawów i wdrożenie odpowiednich działań ratunkowych. Poznaj, jak rozpoznać przedawkowanie tolterodyny, jakie mogą być tego skutki oraz jak przebiega leczenie w takiej sytuacji.

  • Ilustracja poradnika Tolterodyna – stosowanie u dzieci

    Tolterodyna jest substancją stosowaną w leczeniu objawów nadreaktywnego pęcherza, takich jak naglące parcie na mocz czy nietrzymanie moczu. Bezpieczeństwo jej stosowania u dzieci wymaga jednak szczególnej uwagi, ponieważ w tej grupie wiekowej nie została dopuszczona do stosowania. W opisie przedstawiamy, na co należy zwrócić uwagę w kontekście bezpieczeństwa tolterodyny u pacjentów pediatrycznych.

  • Ilustracja poradnika Tolwaptan – działania niepożądane i skutki uboczne

    Tolwaptan to substancja czynna stosowana w leczeniu określonych zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, w tym w niektórych przypadkach chorób nerek i zaburzeń poziomu sodu. Jak każdy lek, może wywoływać działania niepożądane, które różnią się w zależności od wskazania, dawki i indywidualnych cech pacjenta. Poznaj najczęstsze oraz rzadziej występujące skutki uboczne tolwaptanu i dowiedz się, jak reagować w przypadku ich pojawienia się.

  • Ilustracja poradnika Tolterodyna – wskazania – na co działa?

    Tolterodyna to substancja czynna, która pomaga kontrolować objawy związane z nadreaktywnym pęcherzem moczowym, takie jak nagłe parcie na mocz, częste oddawanie moczu czy nietrzymanie moczu. Stosowana jest głównie u dorosłych, a jej skuteczność i bezpieczeństwo potwierdzono w wielu badaniach klinicznych. Dowiedz się, w jakich konkretnych sytuacjach tolterodyna jest wskazana i dla kogo jej stosowanie będzie najbardziej odpowiednie.

  • Ilustracja poradnika Tolterodyna – dawkowanie leku

    Tolterodyna to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu objawów nadreaktywnego pęcherza moczowego, takich jak nagłe parcie na mocz, częste oddawanie moczu oraz nietrzymanie moczu. W zależności od postaci leku i drogi podania, dawkowanie może się różnić, a schematy dawkowania są precyzyjnie określone w dokumentacji medycznej. Właściwe dostosowanie dawki jest kluczowe, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, a także u osób starszych.