Chondroityna to naturalny składnik chrząstki stawowej, stosowany w łagodzeniu objawów choroby zwyrodnieniowej stawów. Wspiera elastyczność i wytrzymałość chrząstki, a jej działanie potwierdzono w badaniach klinicznych zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z glukozaminą. Dowiedz się, w jakich przypadkach zaleca się jej stosowanie i dla kogo jest przeznaczona.
Chondroityna jest składnikiem naturalnie występującym w chrząstce stawowej, który wspomaga jej prawidłowe funkcjonowanie i elastyczność. Stosowana w leczeniu objawów choroby zwyrodnieniowej stawów, może przynosić ulgę w bólu i poprawiać ruchomość stawów. Jednak nie zawsze jej stosowanie jest możliwe – istnieją sytuacje, w których przyjmowanie chondroityny jest przeciwwskazane lub wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i dowiedz się, w jakich przypadkach należy zachować czujność podczas stosowania tej substancji.
Chondroityna jest składnikiem wielu preparatów wspierających stawy i chrząstkę. Przedawkowanie tej substancji zdarza się niezwykle rzadko i zazwyczaj nie prowadzi do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dostępne dane kliniczne wskazują, że nawet bardzo wysokie dawki przyjęte doustnie nie powodowały objawów toksycznych. Jednak zawsze warto znać podstawowe zasady postępowania w razie podejrzenia przedawkowania, a także wiedzieć, jakie objawy mogą wystąpić w przypadku jednoczesnego stosowania chondroityny z innymi substancjami czynnymi, takimi jak glukozamina.
Cartexan to lek stosowany w leczeniu objawowym choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego i biodrowego. Substancja czynna, chondroityny sodu siarczan, wspomaga elastyczność i wytrzymałość chrząstki stawowej. Zalecana dawka to 800 mg na dobę, a w cięższych przypadkach 1200 mg na dobę. Lek nie jest zalecany dla dzieci, kobiet w ciąży i karmiących piersią. Możliwe działania niepożądane obejmują zaburzenia żołądka i jelit oraz reakcje skórne. Lek należy przechowywać w temperaturze do 30°C, w oryginalnym opakowaniu.
Cartexan nie jest zalecany dla dzieci z powodu braku badań klinicznych i możliwych działań niepożądanych. Bezpieczne alternatywy to ibuprofen, paracetamol i glukozamina.

