• Które saszetki na przeziębienie są najtańsze, a które najbardziej skuteczne?
• Czy warto dopłacać do droższych preparatów z paracetamolem?
• Jakie saszetki wybrać dla dzieci w różnym wieku?
• Które preparaty są bezpieczne dla osób z nadciśnieniem i astmą?
• Czy saszetki z aspiryną są tańszą alternatywą dla paracetamolu?
• Jak ekonomicznie wybrać saszetki do płukania nosa i zatok?
• Czy warto inwestować w probiotyki podczas przeziębienia?
• Jak uzupełnić działanie saszetek tanimi domowymi sposobami?

Saszetki na przeziębienie – jak wybrać najlepszy produkt w dobrej cenie?

Przeziębienie to jedna z najczęstszych dolegliwości, która dopada nas zwłaszcza w okresie jesienno-zimowym. Na rynku dostępnych jest wiele preparatów w saszetkach, które mają złagodzić nieprzyjemne objawy. Jednak jak wybrać odpowiedni produkt, który będzie skuteczny, a jednocześnie nie nadwyręży naszego portfela? W tym artykule przyjrzymy się różnym rodzajom saszetek na przeziębienie, porównamy ich ceny i skuteczność, aby pomóc Ci dokonać najlepszego wyboru.¹

Saszetki na przeziębienie dzielą się na dwie główne grupy: te zawierające substancje przeciwbólowe i przeciwgorączkowe wraz ze składnikami udrażniającymi nos i zatoki, oraz te wspomagające układ odpornościowy. Pierwsze działają objawowo, przynosząc ulgę w bólu, gorączce i zatkanym nosie, natomiast drugie wspierają organizm w walce z infekcją.¹

Które saszetki na przeziębienie są najbardziej ekonomiczne?

Na rynku dostępnych jest wiele preparatów w saszetkach, które różnią się składem, a co za tym idzie – również ceną. Jeśli szukamy najtańszego rozwiązania, warto zwrócić uwagę na preparaty zawierające paracetamol, takie jak Febrisan czy Apap Przeziębienie. Są one jednymi z tańszych opcji na rynku (około 21-22 zł), a jednocześnie skutecznie łagodzą objawy przeziębienia.¹

Z kolei nieco droższe są preparaty takie jak Gripex Hot Max czy Theraflu Total Grip, których ceny wynoszą odpowiednio około 30 zł i 28,50 zł. Zawierają one wyższe dawki paracetamolu (1000 mg) oraz dodatkowe składniki, które mogą zwiększać ich skuteczność. Czy warto dopłacać? To zależy od nasilenia objawów – przy silnym przeziębieniu droższe preparaty mogą przynieść szybszą ulgę.^1,2

Najtańsze saszetki na przeziębienie – czy są skuteczne?

Najkorzystniejszą cenowo opcją na rynku jest Rutinacea Hot, kosztująca około 11,30 zł. Zawiera ona witaminę C i wspiera odporność, ale nie zawiera składników przeciwbólowych czy przeciwgorączkowych. Jeśli potrzebujesz preparatu łagodzącego ból i gorączkę, najtańszą opcją będzie Apap Przeziębienie (około 21,50 zł) z paracetamolem i fenylefryną.^1,5

Czy tańsze saszetki są tak samo skuteczne jak droższe? W przypadku łagodnych objawów przeziębienia – tak. Jednak przy silniejszych dolegliwościach warto rozważyć preparaty z wyższą zawartością substancji aktywnych, takie jak Gripex Hot Max czy Theraflu Total Grip, mimo że są one droższe.²

Czy saszetki z aspiryną są tańszą alternatywą?

Saszetki zawierające kwas acetylosalicylowy (aspirynę) mogą być ekonomiczną alternatywą dla preparatów z paracetamolem. Polopiryna Complex kosztuje około 19,50 zł i zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego oraz składniki udrażniające drogi oddechowe. Jednak pamiętaj, że aspiryna nie jest dla każdego – osoby z astmą, chorobą wrzodową żołądka oraz dzieci i młodzież poniżej 16. roku życia powinny jej unikać.^1,3

Saszetki na przeziębienie dla dzieci – co wybrać?

Wybór saszetek na przeziębienie dla dzieci jest bardziej ograniczony i warto zwrócić uwagę na ceny. Dla dzieci od 6. roku życia dostępne są:

• Apap Przeziębienie Junior – najtańsza opcja (około 21,50 zł).
• Fervex Junior – nieco droższy (około 23,20 zł).
• Naturell Immuno Kids – podobna cena (około 22,20 zł).

Dla najmłodszych dzieci, które nie mogą przyjmować saszetek z paracetamolem, dostępne są saszetki wspomagające odporność, takie jak Sambucol Baby (dla niemowląt powyżej 6. miesiąca życia) czy Pelbez Baby. Są one droższe (Sambucol Baby kosztuje około 33,50 zł), ale mogą być stosowane u najmłodszych dzieci.⁴

Saszetki do płukania nosa i zatok – które są najbardziej opłacalne?

Przy przeziębieniu często dokuczają nam również problemy z zatokami. W takich przypadkach pomocne mogą być saszetki do płukania nosa i zatok. Jak wygląda porównanie cenowe?⁷

• Najtańsze: GARGARIN ZATOKI Zestaw uzupełniający (około 15,70 zł).
• Średnia półka: Zatoxin Rinse (około 16,90 zł), Irigasin uzupełnienie (około 18,10 zł).
• Najdroższe: Zatoxin Rinse Zestaw z irygatorem (około 36,70 zł).

Jeśli nie posiadasz jeszcze irygatora, zakup zestawu podstawowego jest konieczny. Jednak jeśli już go masz, bardziej ekonomicznym rozwiązaniem będzie zakup saszetek uzupełniających.⁷

Saszetki na przeziębienie dla osób z chorobami przewlekłymi – na co zwrócić uwagę?

Masz nadciśnienie? Te saszetki są dla Ciebie bezpieczne

Osoby z nadciśnieniem tętniczym powinny unikać saszetek zawierających pseudoefedrynę, fenylefrynę czy feniraminę, które mogą podwyższać ciśnienie. Najbezpieczniejszym i ekonomicznym wyborem są saszetki zawierające wyłącznie paracetamol. Paracetamol nie wpływa na ciśnienie krwi, co czyni go bezpiecznym wyborem.³

Alternatywą dla paracetamolu może być metamizol (Pyralgina), który również nie podnosi ciśnienia i kosztuje około 22,60 zł. Pamiętaj, by unikać saszetek z NLPZ, takich jak Aspirin Complex czy Polopiryna Complex, które mogą osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych.³

Saszetki dla astmatyków – które są bezpieczne i niedrogie?

Astmatycy powinni bezwzględnie unikać saszetek zawierających NLPZ (ibuprofen, aspiryna), które mogą wywoływać skurcz oskrzeli. Bezpiecznymi i ekonomicznymi opcjami są:

• Febrisan (około 22 zł) – zawiera paracetamol.
• Fervex (około 27,40 zł) – zawiera paracetamol, feniraminę i witaminę C.
• Gripex Hot (około 28 zł) – zawiera paracetamol, witaminę C i fenylefrynę.

Unikaj preparatów takich jak Aspirin Complex Zatoki czy Polopiryna Hot Max, które zawierają kwas acetylosalicylowy przeciwwskazany w astmie.⁸

Czy warto inwestować w droższe saszetki? Porównanie efektywności kosztowej

Saszetki na przeziębienie mogą wydawać się droższe niż tabletki, ale mają kilka przewag. Rozpuszczone w ciepłej wodzie działają szybciej, ponieważ substancje aktywne są już w formie płynnej. Dodatkowo, ciepły napój sam w sobie przynosi ulgę podrażnionemu gardłu i wspomaga nawodnienie organizmu.^1,2

Jedna saszetka zawiera zazwyczaj pełną dawkę leczniczą, podczas gdy w przypadku tabletek często trzeba przyjąć dwie lub trzy. Biorąc to pod uwagę, różnica w cenie nie jest aż tak znacząca. Na przykład, opakowanie Gripex Hot Max (10 saszetek) kosztuje około 29,70 zł, co daje około 3 zł za saszetkę – porównywalnie z kosztem 2-3 tabletek przeciwbólowych.²

Czy saszetki wspomagające odporność są warte swojej ceny?

Saszetki wspomagające odporność, takie jak Rutinacea Hot (około 11,30 zł) czy Rutinacea Max D3 (około 21,30 zł), są tańsze od preparatów łagodzących objawy przeziębienia. Czy warto w nie inwestować? Jeśli zależy nam na profilaktyce i wzmocnieniu organizmu przed sezonem przeziębień, mogą być dobrym wyborem.⁵

Jednak pamiętaj, że saszetki wspomagające odporność nie zastąpią zdrowego stylu życia, zbilansowanej diety oraz aktywności fizycznej. Są one jedynie uzupełnieniem, które może wspomóc organizm w walce z infekcją.^1,6

Domowe sposoby uzupełniające działanie saszetek – tanie i skuteczne

Oprócz stosowania saszetek na przeziębienie, warto wspomóc organizm domowymi sposobami, które praktycznie nic nie kosztują:

• inhalacje z soli fizjologicznej lub z dodatkiem olejków eterycznych;
• dbanie o odpowiednią wilgotność powietrza w pomieszczeniu;
• odpowiedni odpoczynek i sen;
• ciepłe kąpiele dla rozluźnienia mięśni;
• dieta bogata w witaminę C i cynk (cytryny, pomarańcze, kiwi, papryka);
• miód dodany do ciepłej herbaty (łagodzi podrażnione gardło).

Te proste metody mogą znacząco przyspieszyć powrót do zdrowia i uzupełnić działanie saszetek na przeziębienie, nie obciążając dodatkowo portfela.^4,1

Pytania i odpowiedzi

Podsumowanie

Saszetki na przeziębienie to wygodny sposób na szybkie złagodzenie objawów takich jak gorączka, ból i zatkany nos. Tańsze preparaty, jak Apap Przeziębienie czy Febrisan, sprawdzą się przy łagodnych dolegliwościach, natomiast droższe, jak Gripex Hot Max czy Theraflu Total Grip, mogą być skuteczniejsze przy silnych objawach. Osoby z nadciśnieniem i astmą powinny wybierać produkty zawierające wyłącznie paracetamol. Dla dzieci dostępne są specjalne formuły, a przy problemach z zatokami warto sięgnąć po saszetki do płukania nosa. Leczenie można wspomóc domowymi sposobami – inhalacjami, miodem czy dietą bogatą w witaminę C.

Jaki opatrunek na odleżynę wybrać?

Ilość dostępnych opatrunków i preparatów na odleżyny jest ogromna. Ich wykorzystanie pomaga stworzyć optymalne środowisko do gojenia ran i odizolować je od drobnoustrojów w celu uniknięcia rozwoju zakażenia – jednego z najgroźniejszych powikłań nieleczonej lub źle leczonej odleżyny. W leczeniu odleżyn najczęściej używa się następujących rodzajów opatrunków [1]:

• opatrunki hydrokoloidowe – ten rodzaj popularnie zwanych plastrów na odleżyny może przyjmować formę płytki, albo pasty. Używa się ich do leczenia ran z umiarkowanym albo dużym wysiękiem. Zazwyczaj są dostępne jako opatrunki jednowarstwowe, czyli tylko warstwa opatrunku przylega do rany i jednocześnie kontroluje wysięk; 
• opatrunki hydrożelowe – najczęściej wykorzystuje się je w leczeniu ran z czarną martwicą. W tym przypadku skutecznie się je zdejmuje z rany, bez naruszania struktury naskórka. Są stosowane w początkowej fazie leczenia odleżyn. Czas ich stosowania jest dość krótki: od 12 do 24 godzin – wtedy tracą swoją wydajność; 
• opatrunki na odleżyny ze srebrem;
• opatrunki foliowe (półprzepuszczalne folie poliuretanowe);
• opatrunki poliuretanowe, a w szczególności te w formie półprzepuszczalnej błony – polecane są do stosowania profilaktycznego lub w przypadku odleżyn płaskich, bez wysięku lub z małą ilością wysięku. Charakteryzują się nieprzepuszczalnością wody oraz bakterii. Zwykle chronią rany przed czynnikami zewnętrznymi, przyspieszając jednocześnie ich gojenie. Właściwość tę zawdzięczamy regulacji wilgotności rany dzięki przepuszczaniu pary z jej powierzchni i utrzymywaniu temperatury;
• opatrunki siatkowe;
• superabsorbenty.

Zdaniem specjalistów, opatrunków na odleżyny nie dobiera się ze względu na stopień odleżyn (od I do V), a ze względu na konkretne właściwości rany. Dlatego nie można jednoznacznie zalecić wyboru opatrunku np. na II stopień odleżyn, bo może się on okazać nieskuteczny. 

Suprasorb P, opatrunek okluzyjny z pianki poliuretanowej

O produkcie

• sterylny opatrunek poliuretanowy skutecznie wchłaniający wysięk z odleżyny;
• materiał Suprasorbu P dopasowuje się do kształtu rany i nie powoduje jątrzenia;
• opatrunek jest półprzepuszczalny – zapewnia wilgotne środowisko rany, co sprzyja jej gojeniu.

Kendall AMD, opatrunek piankowy

O produkcie

• to opatrunek półokluzyjny, co znaczy, że pozwala na wymianę gazową tlenu oraz pary wodnej;
• jego zadaniem jest ochrona ran z wysiękiem od umiarkowanego do ciężkiego;
• są nieprzylepne dlatego ich wymiana jest prosta i wiąże się z minimum bólu.

Granuflex, opatrunek hydrokoloidowy

O produkcie

• jałowy opatrunek hydrokoloidowy, złożony z wewnętrznej (stykającej się z raną) warstwy hydrokoloidowej na podłożu samoprzylepnego polimeru, oraz z warstwy zewnętrznej – pianki poliuretanowej;
• jest miękki, elastyczny i wodoodporny;
• reaguje na kontakt z wysiękiem rany tworząc spójny żel, który idealnie dopasowuje się do łożyska rany;
• żeby usunąć wyschnięty opatrunek należy zwilżyć go sterylną wodą lub roztworem 0,9% NaCl (chlorek sodu) na 30 minut przed usunięciem i odczekać, aż opatrunek przybierze formę miękkiego, koherentnego żelu.

Granugel, opatrunek hydrokoloidowy

O produkcie

• specjalistyczny opatrunek hydrokoloidowy w postaci żelu;
• granugel wprowadza się bezpośrednio do rany, uważając, żeby nie wypełnić jej żelem powyżej brzegów;
• żeby uzyskać optymalne środowisko gojenia się rany należy pokryć ją opatrunkiem zatrzymującym wilgoć;
• jeżeli opatrunek zaczyna przeciekać należy niezwłocznie go zmienić.

AQUACEL Ag Extra, opatrunek z jonami srebra

O produkcie

• opatrunek o właściwościach niszczących biofilm bakteryjny i bakteriobójczych;
• jest opatrunkiem jałowym o wysokiej chłonności polecanym do stosowania na ranach ze średnim i dużym wysiękiem;
• zawiera srebro i włókna wzmacniające;
• jest opatrunkiem pierwotnie suchym, żelującym w kontakcie z wysiękiem. Pochłania duże ilości płynu wysiękowego oraz bakterii, wytwarzając miękki, spójny żel, który dokładnie przylega do powierzchni rany.

Suprasorb X Hydrobalance, opatrunek hydrożelowy

O produkcie

• wyjątkowa struktura biosyntetycznych włókien HydroBalance, w zależności od stanu rany, umożliwia jej nawilżanie lub wchłanianie nadmiaru wysięku;
• suprasorb X pozwala na łatwe dopasowanie do dowolnego kształtu i dowolnej głębokości rany i dlatego nadaje się szczególnie do stosowania w miejscach trudnych do zaopatrzenia;
• noszenie opatrunku jest możliwe od 5 – 7 dni;
• w przypadku leczenia ran w wilgotnym środowisku należy zabezpieczyć go innym opatrunkiem (np. Suprasorb F).

Jakie są najważniejsze czynności w trakcie leczenia odleżyn?

Istnieje kilka zasad, których bezwzględnie należy przestrzegać [1]:

• stałe utrzymywanie wilgotności rany;
• regularne usuwanie nadmiernego wysięku, wydzieliny;
• zapobieganie zakażeniom zewnętrznym i działanie antybakteryjne jeżeli dojdzie do zakażenia;
• regularne oczyszczanie ran.

Czy opatrunki na odleżyny są refundowane?

Jak wspomniano wyżej, opatrunki specjalistyczne to taki rodzaj opatrunków, który umożliwia prawidłowe gojenie rozległych, głębokich, trudno gojących się ran. Wśród takich ran wyróżnia się przede wszystkim odleżyny i owrzodzenia, czyli rany z ubytkiem tkankowym. Część z tych opatrunków podlega refundacji ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ) – pacjent może kupić je więc taniej lub dostać całkowicie za darmo w przypadku konkretnych wskazań. Obecnie obowiązujące ogólne zasady poziomów odpłatności (zawarte w przywołanej ustawie) obejmują:

• poziom odpłatności „bezpłatny” – do ustalonego limitu;
• ryczałtowy – kwota 3,20 do ustalonego limitu;
• 50% – do wysokości limitu;
• 30% – do wysokości limitu.

W celu sprawdzenia, czy dany opatrunek specjalistyczny jest refundowany, można odwiedzić stronę internetową, na której umieszczone są obwieszczenia Ministra Zdrowia dotyczące listy leków refundowanych. Należy pamiętać o konieczności bycia ubezpieczonym, w przypadku chęci skorzystania z refundacji [2].

Podsumowanie

Ze specjalistycznych opatrunków przeciwodleżynowych korzysta się, aby znacząco skrócić czas leczenia i ułatwić pielęgnację. Zróżnicowanie produktów jest duże, co odzwierciedla różnorodność ran odleżynowych. Wszystkie produkty dobiera się zależnie od etiologii rany, jej charakteru, stopnia zaawansowania – nie ma zatem jednego uniwersalnego opatrunków dla wszystkich pacjentów. Wybór odpowiedniego opatrunku to zawsze kwestia indywidualna, która cały czas musi podlegać ocenie.

Wirusowe zapalenie spojówek to choroba zakaźna wywołana przez wirusy, głównie adenowirusy. Objawia się stanem zapalnym obejmującym z reguły tylną część gałki ocznej i powiek. Zdecydowanie najczęściej dotyka obu oczu, chociaż zdarzają się przypadki infekcji jedynie jednego oka. Wirusowe zapalenie spojówek jest niezwykle zaraźliwe i może prowadzić nawet do epidemii. Bardzo często spotykane jest wirusowe zapalenie spojówek u dzieci w przedszkolu czy szkole. Do zakażenia dochodzi w wyniku kontaktu ze śliną, łzami lub wydzielinami z dróg oddechowych albo oczu chorego. Można się zarazić również poprzez kontakt z przedmiotami, takimi jak sztućce czy klamki, na których znajdują się wydzieliny osoby zakażonej. Należy pamiętać, że adenowirusy wywołujące tę infekcję są niezwykle odporne na środki dezynfekujące, przez co wirusowe zapalenie spojówek niezwykle łatwo i szybko się rozprzestrzenia. Jakie są objawy wirusowego zapalenia spojówek [1]?

Jakie są objawy wirusowego zapalenia spojówek? 

Objawy wirusowego zapalenia spojówek z reguły pojawiają się nagle. Standardowo, najpierw są widoczne w jednym oku. Po około 2-óch dniach z reguły pojawiają się i na drugim oku. Do najczęstszych objawów należą:

• widoczny obrzęk powiek;
• łzawienie i obfita surowicza wydzielina;
• pieczenie i świąd oczu;
• światłowstręt;
• zaczerwienienie oczu;
• zmiany w rogówce i odczyn grudkowy w spojówkach;
• może dojść do powiększenia przyusznych węzłów chłonnych [2].

Wiemy już, że wirusowe zapalenie spojówek u dzieci i dorosłych to poważny temat. Istnieje ryzyko szybkiego rozwinięcia choroby i zakażenia innych. Co na zapalenie spojówek będzie najlepsze, aby szybko wyleczyć chorobę? Czy istnieją dobre leki na zapalenie spojówek? Jak wygląda leczenie zapalenia spojówek o podłożu wirusowym?

Co na wirusowe zapalenie spojówek?

Jak przebiega leczenie zapalenia spojówek o podłożu wirusowym? Czy istnieją dobre krople na wirusowe zapalenie spojówek? W przypadku tej infekcji zalecana jest konsultacji z lekarzem, ponieważ konieczne jest zastosowanie leków dostępnych jedynie na receptę, a dokładniej żelu do oczu zawierającego gancyklowir np. Virgan. Leczenie najczęściej trwa 2-3 tygodnie. Dodatkowo pacjent pod żadnym pozorem nie powinien dotykać okolic oczu, ponieważ może przenieść wirusy na przedmioty codziennego użytku, co może prowadzić do zakażenia kolejnych osób. Pomocniczo zaleca się preparaty dostępne bez recepty, jak roztwór soli fizjologicznej czy tzw. “sztuczne łzy”. Można także używać środków odkażających i przeciwzapalnych. Pomocne mogą być również okłady do oczu przygotowane z naparów rumiankowych lub ze świetlika. Pacjenci nie powinni także nosić makijażu oraz soczewek kontaktowych podczas infekcji [1,2].

Przegląd 5 nawilżających kropli na wirusowe zapalenie spojówek

W przypadku leczenia wirusowego zapalenia spojówek kluczowy jest dostępny na receptę żel z gancyklowirem. Niemniej jednak bardzo pomocne mogą być dodatkowo krople nawilżające, które przyniosą ulgę dla oczu podczas infekcji. Nie są to typowe krople na wirusowe zapalenie spojówek, ale są one szczególnie istotne w przypadku stwierdzenia zespołu suchego oka. Objawami wirusowego zapalenia spojówek są także wspomniane wcześniej zaczerwienie, pieczenie i świąd. Preparaty nawilżające, które są dostępne bez recepty (np. Hyabak, Bepanthen Eye, Thealoz Duo, Hylo Comod), mogą pomóc w zmniejszeniu tych uciążliwych problemów. Przykładowe produkty przedstawiono poniżej. 

Bepanthen Eye, krople do oczu

O produkcie 

• preparat zawiera 0,15 % hialuronianu sodu i 2 % deksapantenolu;
• może być stosowany bezpośrednio oka i w połączeniu z soczewkami kontaktowymi;
• nawilża oczy i tworzy tak zwane sztuczne łzy;
• wyrób medyczny należy zużyć maksymalnie w ciągu 3 miesięcy od daty pierwszego użycia [3].

Hyabak, krople

O produkcie 

• wyrób medyczny zawiera 0,15 % roztwór hialuronianu sodu;
• jest to hipotoniczny roztwór do stosowania do oczu lub na soczewki kontaktowe;
• nawilża oczy, może być stosowany np. w przypadku długotrwałej pracy przy komputerze;
• po otwarciu należy zużyć preparat w ciągu 3 miesięcy [4].

Hylo Comod, krople do oczu

O produkcie 

• preparat zawiera 0,1% roztwór hialuronianu sodu i sorbitol;
• wyrób medyczny może być stosowany w celu nawilżania oczu, również podczas noszenia soczewek kontaktowych;
• produkt należy zużyć maksymalnie w ciągu 6 miesięcy od pierwszego otwarcia;
• krople mogą być stosowane przez dzieci, kobiety w ciąży i karmiące piersią [5].

Thealoz Duo, krople do oczu

O produkcie 

• produkt zawiera 3 % trehalozy i 0,15 % hialuronianu sodu;
• wyrób medyczny stosowany jest do oka lub na soczewki kontaktowe;
• nawilża oczy, tworzy tak zwane sztuczne łzy;
• można stosować go maksymalnie 3 miesiące od pierwszego użycia.

Gilbert NaCl 0,9%, ampułki

O produkcie

• każda ampułka zawiera 0,9% roztwór chlorku sodu w wodzie oczyszczonej;
• wyrób medyczny może być stosowany u niemowląt, dzieci i dorosłych;
• ampułki można stosować do płukania i oczyszczania suchego i zatkanego nosa, jako płyn do płukania lub przemywania oczu, uszu, do przemywania ran czy inhalacji w aerozoloterapii;
• preparat nie może być stosowany do iniekcji.

Wirusowe zapalenie spojówek u dzieci – co robić?

Postępowanie w wirusowym zapaleniu spojówek u dzieci jest podobne jak u dorosłych. Kluczowa i najważniejsza jest wizyta lekarska i stosowanie kropli na wirusowe zapalenie spojówek zgodnie z zaleceniami. Oprócz tego warto stosować krople na zapalenie spojówek bez recepty (przeznaczone dla dzieci), aby zmniejszać świąd i zaczerwienienie. Zmniejszy to także ryzyko drapać oczu przez dzieci, co może prowadzić do rozprzestrzeniania się choroby.

Co jest jeszcze ważne w leczeniu wirusowego zapalenia spojówek?

Podczas leczenia, oprócz wymienionych wcześniej sztucznych łez, warto zastosować jeszcze kilka innych zasad:

• stosowanie zimnych okładów zmniejsza obrzęk i uczucie pieczenia (należy używać jednorazowych gazików, aby uniknąć rozprzestrzeniania się infekcji);
• w trakcie infekcji nie należy nosić soczewek kontaktowych, aż do całkowitego ustąpienia objawów;
• trzeba dbać o higienę, regularnie wymieniać ręczniki, pościel i inne przedmioty mające kontakt z oczami;
• regularnie myć ręce i unikać przypadkowego dotykania twarzy;
• unikać basenów i innych kąpielisk, gdzie kontakt z zanieczyszczoną wodą może pogorszyć objawy [1,2].

Podsumowanie 

Wirusowe zapalenie spojówek to zakaźna choroba oczu, którą najczęściej wywołują adenowirusy. Objawy, takie jak zaczerwienienie, łzawienie, światłowstręt i świąd, mogą wystąpić w jednym oku i po kilku dniach przenieść się na drugie. Leczenie zapalenia spojówek obejmuje stosowanie kropli nawilżających (np. Bepanthen Eye, Hylo Comod) oraz żelu z gancyklowirem dostępnego na receptę. Warto także zadbać o higienę, unikać dotykania oczu i stosować zimne okłady, aby złagodzić objawy. Jeśli infekcja dotyka dzieci, konieczna jest konsultacja lekarska i stosowanie odpowiednich kropli na wirusowe zapalenie spojówek.

Często do uszkodzeń oczu dochodzi w przypadku urazów mechanicznych, kiedy do wnętrza oka dostają się ciała obce, takie jak np. drzazgi, opiłki metalu, odpryski, kurz, brud, pył czy wióry. Mogą one powodować zarówno obrażenia powierzchowne jak i wewnątrzgałkowe. Zakres uszkodzeń z reguły zależy od wielkości i siły z jaką ciało obce dostanie się do oka. Niebezpieczne są również chemikalia, które mogą dostać się do oka i powodować np. oparzenia. Żrący płyn może nawet nieodwracalnie uszkodzić wzrok. W takich przypadkach konieczne jest jak najszybsze przepłukiwanie oczu odpowiednimi środkami i udanie się od lekarza [1,2].

Jakie płyny do przemywania oczu kupisz w aptece?

Jeżeli do oka dostanie się ciało obce, należy je jak najszybciej z niego wypłukać. Dobrym pomysłem jest użycie soli do przemywania oczu, czyli 0,9% roztworu chlorku sodu. Ma ona zbliżony skład chemiczny do cieczy wodnistej oczu, dlatego jest bezpieczna i skuteczna. Ważne, aby roztwory stosowane do płukania oczu były dostępne w sterylnych butelkach, jeżeli są to opakowania jednorazowe, to po użyciu należy je bezwzględnie wyrzucić.

Przepłukiwanie oczu zwykłą wodą lub innym niesterylnym płynem może doprowadzić do gwałtownego rozwoju infekcji bakteryjnych. W aptekach znajdują się zarówno zestawy do płukania oczu, pojedyncze ampułki, jak i płyny. Większośc z nich się opiera na sterylnym, fizjologicznym roztworze soli fizjologicznej. Przykładowe preparaty można znaleźć poniżej.

Zestaw do płukania oka ZPO, ampułka 

O produkcie

• zestaw zawiera kieliszek i 2 ampułki po 10 ml;
• każda ampułka zawiera roztwór 0,9% chlorku sodu w wodzie oczyszczonej;
• wyrób medyczny służy do przepłukiwania zaproszonych czynnikiem obcym oczu;
• roztwór należy zużyć bezpośrednio po otwarciu pojemnika [3].

Amidrop, płyn do oczu

O produkcie

• każde jednorazowe opakowanie zawiera 0,10% skoncentrowany wyciąg z bławatka, kwas borowy, sodu boran, sodu chlorek i wodę oczyszczoną;
• nie zawiera środków konserwujących, dlatego należy go zużyć bezpośrednio po użyciu;
• wyrób medyczny ma pH tożsame z ludzkimi łzami;
• może być stosowany do usuwania wszelkich zanieczyszczeń z oka u osób dorosłych i dzieci w wieku powyżej 36 miesięcy [4].

Gilbert NaCl 0,9%, ampułki

O produkcie

• każda ampułka zawiera 0,9% roztwór chlorku sodu w wodzie oczyszczonej;
• wyrób medyczny może być stosowany u niemowląt, dzieci i dorosłych;
• ampułki można stosować do płukania i oczyszczania suchego i zatkanego nosa, jako płyn do płukania lub przemywania oczu, uszu, do przemywania ran czy inhalacji w aerozoloterapii;
• preparat nie może być stosowany do iniekcji [5].

Physiodose, płyn

O produkcie

• jest to sterylny roztwór 0,9% soli fizjologicznej;
• preparat nie zawiera konserwantów;
• może być używany przez niemowlęta, dzieci i dorosłych;
• po otwarciu należy zużyć w ciągu 24h [6].

Demoxoft, płyn

O produkcie

• płyn zawiera m.in. aloes, D-panthenol, kwas hialuronowy i oliwę z oliwek;
• jest stosowany w przypadku świądu i podrażnienia skóry powiek, usuwa zalegające zanieczyszczenia i wydzieliny na powiekach i brzegach powiek;
• preparat jest hipoalergiczny [7].

Jak prawidłowo używać płynów do przemywania oczu?

Przemywanie oka musi odbyć się w odpowiedni sposób, aby usunąć z niego ciało obce lub niebezpieczne substancje chemiczne. Najlepiej skorzystać ze sterylnych roztworów soli fizjologicznej lub o składzie zbliżonym do cieczy wodnistej oka. Do płukania oka należy przystąpić niezwłocznie po kontakcie z substancjami toksycznymi lub ciałem obcym. Płyn powinien być aplikowany z odpowiedniej odległości, żeby nie uszkodzić oka. Samo płukanie może trwać nawet kilkanaście minut i wymagać użycia kilku buteleczek. Po dokładnym przepłukaniu warto zgłosić się do okulisty, aby sprawdzić czy narząd w roku nie został uszkodzony.

Podsumowanie

Podrażnienia oczu zdarzają się stosunkowo często, szczególnie w pracach, gdzie oczy narażone na pył, opiłki metali czy środki chemiczne. Warto mieć wtedy pod ręką sterylny roztwór soli fizjologicznej pakowany w pojedynczych ampułkach czy fiolkach. Należy wtedy jak najszybciej przepłukać oczy. W razie komplikacji kolejnym krokiem powinna być wizyta u lekarza.  

Aby odpowiedzieć na to pytanie, trzeba wiedzieć, jaką funkcję pełnią zatoki. Zatoki są lokalnymi filtrami wdychanego powietrza. Ich zadanie polega na ogrzewaniu, nawilżaniu, oczyszczaniu i przystosowania powietrza do potrzeb organizmu. Ten precyzyjny system filtrów przestaje działać, gdy przeziębienie spowoduje zaczopowanie ujść zatok lub uczulenie doprowadzi do obrzęku wyściełającej je błony śluzowej. Powietrze wtedy zostaje uwięzione w zatokach, jego ciśnienie rośnie, zalega śluz i zaczynają mnożyć się bakterie. Rozwija się zakażenie, powodując ból, a w następstwie zapalenie zatok. Jednak zanim do tego dojdzie, warto zapoznać się, w jaki sposób odetkać zatoki, łagodzić ból i ucisk, a także ułatwić przepływ powietrza.

Jak radzić sobie z bólem zatok?

Wspomagająco przy zapaleniu zatok w ciąży stosować można domowe sposoby leczenia. Metody te znacznie łagodzą przykre objawy. Oto lista rzeczy, które można bezpiecznie stosować w przypadku uporczywego bólu zatok, będąc w ciąży:

• Inhalacje – to najlepsze lekarstwo, które pobudza pracę rzęsek w przewodach nosowych, a zatem gwarantują przepływ śluzu i opróżnianie się zatok. Dodatkową zmniejszają obrzęk błony śluzowej nosa i łagodzą ból zatok w ciąży;
• Nawilżanie pomieszczeń – warto zainstalować przy łóżku nawilżacz powietrza, ponieważ może pomóc w utrzymaniu wilgotności powietrza, łagodząc tym samym dolegliwości. Trzeba tylko pamiętać o myciu urządzenia raz w tygodniu, by nie dopuścić do zagnieżdżenia się w nim grzybów;
• Płukanie nozdrzy – zaleca się codzienne przepłukiwanie nozdrzy, aby wypłukać i oczyścić nos. Należy do tego używać gotowego roztworu fizjologicznego soli kuchennej lub przygotować mieszaninę złożoną z łyżeczki soli kuchennej (0,9% roztwór chlorku sodu) na 2 filiżanki ciepłej wody i szczypty sody oczyszczonej. Roztwór wlewa się do probówki, odchyla głowę do tyłu, zaciska się nozdrze kciukiem i wciąga płyn przez drugie. Następnie trzeba przedmuchać nos i powtórzyć zabieg z drugim nozdrzem;
• Wydmuchiwanie nozdrzy osobno – trzeba pamiętać, by czyszcząc nos, przedmuchiwać każde nozdrze osobno. W ten sposób zapobiega się wytwarzaniu nadmiernego ciśnienia w jamach nosa i gardle. Wzrost ciśnienia może powodować otwarcie ujścia trąbki słuchowej oraz przenikanie bakterii do ujść zatok;
• Dużo płynów – ważne, aby w ciągu dnia wypijać jak najwięcej ilości płynów. Nie ma większego znaczenia czy zimnych, czy ciepłych – każdy z nich rozrzedzi śluz i wspomoże jego wypływanie. Dodatkowo picie płynów nie tylko pomoże z bólem zatok w ciąży, lecz także wpłynie dobroczynnie zarówno na kondycję matki, jak i dziecka;
• Ciepłe okłady – ich stosowanie bywa również pomocne. Wokół nosa (na oczy i kości policzkowe) przykłada się ciepłe okłady – to łatwy sposób na łagodzenie bólu. Czasem ulgę można poczuć już po kilku minutach;
• Masaż – zaleca się też masaż bolących miejsc. Do obu stron nosa należy przyłożyć kciuki i mocno ucisnąć (przez 15-30 sekund). Zabieg powtarza się kilka razy;
• Spanie z uniesioną głową – Pomaga to w odprowadzeniu nadmiaru wydzieliny z zatok i ułatwia oddychanie. Warto używać dodatkowej poduszki, aby głowa była lekko uniesiona w czasie snu;
• Spożywanie naturalnych antybiotyków – chrzan, czosnek, pieprz cayenne polepszają stan zatok oraz samopoczucie. Chrzan przyspiesza wypływ śluzu, ponieważ w jego skład wchodzi substancja działająca obkurczająco na śluzówkę. Czosnek zawiera składnik chemiczny, którego używa się w lekach rozrzedzających wydzielinę. Pieprz Cayenne zawiera kapsaicynę, substancję stymulującą włókna nerwowe i działającą jako naturalny środek poprawiający ukrwienie tkanek.

Jak leczyć ból zatok w ciąży?

Leczenie bólu zatok w ciąży uzależnione jest od postaci i rodzaju choroby. Kobiety ciężarne mają ograniczone możliwości leczenia. Najważniejszym aspektem leczenia bólu zatok w ciąży powinno być bezpieczeństwo dziecka. Na początek warto korzystać z domowych sposobów oraz użyć bezpiecznych preparatów dostępnych bez recepty. Najnowsze standardy leczenia schorzeń nosa i zatok przynosowych u kobiet ciężarnych uwzględniają wykorzystywanie roztworów wody morskiej i 0,9% roztworów soli fizjologicznej. Zastosowanie tych środków oczyszczających błonę śluzową jam nosa może spowodować znaczną poprawę jej funkcjonowania. Zalecane jest stosowanie roztworów wody morskiej nie tylko w alergicznym nieżycie nosa, ale na każdym etapie leczenia stanów zapalnych, bólu, obrzęku błon śluzowych nosa. Środki te są uznawane za bezpieczne w czasie ciąży i powinny być stosowane w pierwszej kolejności przez kobiety ciężarne. Dodatkowo przy bólu zatok w ciąży dozwolony jest także paracetamol, jednak zawsze należy skonsultować się ze specjalistą, zanim sięgniemy po lek czy suplement diety.

Jakie preparaty na ból zatok kupisz bez recepty?

Wiele preparatów dostępnych bez recepty może pomóc w łagodzeniu objawów bólu zatok w ciąży. Do bezpiecznych produktów, które warto rozważyć, należą:

Nebu-Dose isotonic, ampułki

O produkcie

• produkt w postaci ampułek;
• produkt zawierający jałowy roztwór chlorku sodu 0,9 %;
• nie zawiera konserwantów;
• preparat przeznaczony jest do nebulizacji;
• produkt może być stosowany od 1 dnia życia.

Prenalen Katar, spray do nosa

O produkcie

• wyrób medyczny w postaci sprayu;
• produkt zawierający izotoniczny roztwór soli morskiej z dodatkiem kwasu hialuronowego, D-pantenolu i olejków eterycznych;
• działa nawilżająco, oczyszczająco i regenerująco błonę śluzową nosa, rozrzedza wydzielinę, łagodzi podrażnienia i wspomaga oddychanie;
• roztwór izotoniczny w produkcie z soli karnalitowej z morza martwego (odpowiednik 0,9% NaCl);
• produkt przeznaczony dla dzieci od 3. roku życia, kobiet w ciąży i matek karmiących.

Nisita, spray do nosa

 O produkcie

• wyrób medyczny w postaci sprayu;
• produkt zawierający izotoniczny roztwór dwóch rodzajów soli: chlorku sodu i wodorowęglanu sodu;
• nie zawiera konserwantów;
• produkt może być stosowany u niemowląt, dzieci i dorosłych, kobiet w ciąży i matek karmiących.

Paracetamol Biofarm, tabletki

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• 1 tabletka zawiera 500 mg paracetamolu (Paracetamolum);
• preparat działa przeciwbólowo;
• lek może być stosowany u dzieci powyżej 6 lat i dorosłych, kobiet w ciąży i matek karmiących.

Co zrobić, jeśli ból zatok w ciąży nie ustępuje?

Jeśli ból zatok w ciąży utrzymuje się przez dłuższy czas lub towarzyszą mu inne objawy, takie jak gorączka, silny ból głowy czy ropna wydzielina, może to wskazywać na bakteryjne zapalenie zatok. Stosowanie antybiotyków w ciąży niekiedy jest nieuniknione, ponieważ nieleczone zatoki mogą przyczynić się do wystąpienia poważnych powikłań, w tym prowadzić do zapalenia oskrzeli, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenia ucha bądź oczodołu, a nawet do zapalenia nerwu trójdzielnego. Lekarz prowadzący ciążę dobiera takie antybiotyki, które w możliwie najmniejszym zakresie będą oddziaływały na dziecko, a równocześnie definitywnie zwalczą i nie dopuszczą do powikłań wywołanych przez zapalenie zatok. Zazwyczaj są to leki z grupy cefalosporyn i penicylin, a donosowo podaje się pacjentkom glikokortykosteroidy, co przynosi ulgę, jeśli chodzi o obrzęk okolicy nosa i zatok – ich miejscowe podawanie ogranicza niebezpieczny wpływ na dziecko.

Podsumowanie

Ból zatok to powszechna dolegliwość, która może być bardzo uciążliwa dla ciężarnych kobiet. Istnieje jednak wiele domowych sposobów na ból zatok w ciąży, które mogą przynieść ulgę i poprawić samopoczucie. Warto zacząć od naturalnych metod, takich jak inhalacje, ciepłe okłady, płukanie nozdrzy czy nawilżanie powietrza. W każdym przypadku warto odwiedzić lekarza rodzinnego lub lekarza prowadzącego ciążę, który zbada, czy nie rozwija się infekcja bakteryjna i zaleci bezpieczny spray do nosa. W przypadku bakteryjnego zapalenia zatok, leczenie może wymagać antybiotyków, jednak zawsze powinno być dostosowane do bezpieczeństwa matki i dziecka.

Odwodnienie to stan, w którym dochodzi do zaburzeń równowagi wodnej w organizmie człowieka. Może to nastąpić na skutek zbyt małego nawodnienia, czyli picia zbyt małej ilości wody, ale również z powodu jej nadmiernej utraty, np. w wyniku wymiotów lub biegunek [1].

Dbanie o prawidłowe nawodnienie jest niezbędne w każdej grupie wiekowej, a u seniorów powinniśmy zwracać na to szczególną uwagę. Odwodnienie zwiększa u nich ryzyko upadków, zawrotów głowy, omdleń, zaparć, zakażeń układu moczowego lub niewydolności nerek. Jedną z ciekawostek jest fakt, że zbyt mała podaż płynów przez długi czas może zwiększyć ryzyko rozwoju raka pęcherza moczowego u mężczyzn. Druga ciekawostka jest mniej straszna, a mówi o tym, że odwodnienie to jedna z głównych przyczyn występowania bólu głowy [1,2].

Ile pić, żeby się nawodnić?

Pojawia się pytanie, ile pić, żeby odpowiednio się nawodnić? Czasami słyszy się o zaleceniach, które mówią, że należy pić 8 szklanek wody dziennie. Tak naprawdę nie ma jednego, idealnego wzoru na podaż wody. Najlepszym wskaźnikiem będzie kolor moczu. Powinien mieć on barwę słomkową – wtedy mamy pewność, że jesteśmy odpowiednio nawodnieni. Ogólnie można przyjąć, że powinno się spożywać około 1,5 l do 2 l płynów dziennie [1].

Zaburzenia elektrolitowe u starszych

Sytuacja nieco się komplikuje, jeśli starsza osoba doświadczy zaburzeń żołądkowo-jelitowych, które najczęściej objawiają się biegunką lub wymiotami. W krótkim czasie może dojść do zaburzeń elektrolitowych i wtedy zwykła woda może okazać się niewystarczająca. W takim momencie rozsądne będzie podanie elektrolitów. Jakie elektrolity wybrać dla seniora?

U seniorów podczas zaburzeń żołądkowo-jelitowych dochodzi do nieprawidłowości związanych z poziomem sodu i zwykle jest to hiponatremia, czyli sytuacja, w której stężenie sodu we krwi jest zbyt niskie. Oprócz tego często może dojść do nadmiernej utraty potasu, fosforu lub magnezu, dlatego warto zwracać uwagę również na te minerały podczas wyboru elektrolitów dla seniora [3].

W elektrolitach dla seniorów często brakuje glukozy. Jest to podyktowane tym, że u starszych ludzi ryzyko występowania cukrzycy jest stosunkowo wysokie, a wtedy nie powinni oni spożywać cukru. Jednak czy cukier w elektrolitach jest niezbędny? Przecież to nie elektrolit. Okazuje się, że glukoza przyspiesza wchłanianie wody i elektrolitów z jelit. Jeśli nie ma przeciwwskazań do spożywania cukru, to lepiej wybrać elektrolity z glukozą [4].

Ranking elektrolitów dla seniora. Co warto kupić w aptece?

Poniżej przedstawiamy wybrane elektrolity dla seniora dostępne w aptekach.

Gastrolit, saszetki

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• przeznaczony dla każdej grupy wiekowej;
• nalewka z rumianku ma za zadanie złagodzić problemy żołądkowo-jelitowe;
• zawiera pełen zestaw elektrolitów i glukozy;
• wymaga rozpuszczenia na ciepło.

Orsalit Senior, saszetki

O produkcie

• żywność specjalnego przeznaczenia medycznego;
• zawiera zestaw elektrolitów i glukozę;
• preparat bezglutenowy, bezlaktozowy i bez białka mleka;
• formuła zgodna z WHO;
• bezsmakowy (naturalny smak elektrolitów).

Elektrolity Stoperan, saszetki

O produkcie

• żywność specjalnego przeznaczenia medycznego;
• zawiera cukier i substancje słodzące;
• opakowanie zawiera 7 saszetek;
• dostępny jako smak pomarańczowy lub truskawkowy.

HydroOptima Senior, tabletki musujące

O produkcie

• suplement diety;
• w postaci tabletek musujących;
• zawiera cukier i substancje słodzące;
• zawiera dodatkowo wyciąg z winogron.

ElectroVit Senior, tabletki musujące

O produkcie

• suplement diety;
• prosta forma tabletek musujących do rozpuszczania w wodzie;
• zawiera stosunkowo mało glukozy;
• zawiera ekstrakt z pestek winogron.

Jakie są elektrolity dla seniora bez cukru?

Poniżej prezentujemy wybrane elektrolity dla seniora bez cukru, które mogą być polecane diabetykom.

Zdrovit Litorsal Senior, saszetki

O produkcie

• suplement diety;
• zawiera komplet elektrolitów i witaminę C;
• z dodatkiem ekstraktu z głogu, który wspiera pracę serca;
• saszetki do rozpuszczania w wodzie;
• nie zawiera glukozy, ale ma fruktozę;
• w składzie substancje słodzące;
• dobry smak;
• występuje także jako tabletki musujące.

Protego Elektrolity Senior, tabletki musujące

O produkcie

• suplement diety;
• prosta forma tabletek musujących do rozpuszczania w wodzie;
• produkt bez glukozy;
• polecany diabetykom;
• zawiera substancje słodzące bezpieczne dla diabetyków.

Plusssz Elektrolity Senior 100% Complex, tabletki musujące

O produkcie

• suplement diety;
• prosta forma tabletek musujących do rozpuszczania w wodzie;
• produkt bez glukozy;
• zawiera substancje słodzące bezpieczne dla diabetyków;
• zawiera ekstrakt roślinny wspomagający krążenie żylne oraz witaminy;
• dobry smak.

Jakie elektrolity dla seniora wybrać?

Zdecydowanie w przypadku zaburzeń wodno-elektrolitowych spowodowanych wymiotami i biegunkami powinniśmy sięgać po leki. Suplementy diety oferują szerszy wybór preparatów, jednak zwykle zawierają mniejsze ilości glukozy. Będą one natomiast lepsze dla ludzi, którzy chcą uzupełnić spadki elektrolitów, np. w wyniku ćwiczeń fizycznych, nadmiernej potliwości lub wysokiej temperatury. Diabetycy powinni sięgać po elektrolity bez cukru.

Elektrolity dla seniora – domowe sposoby. Czym się wspomagać?

Czy można przygotować dobre elektrolity dla seniora (lub kogokolwiek) domowymi sposobami? Jak najbardziej! WHO opublikowało rekomendowany skład elektrolitów dla dorosłych. Przedstawia się on tak, jak poniżej:

• 2,6 g chlorku sodu na 1 litr wody.
• 13,5 g glukozy na 1 litr wody.
• 1,5 g chlorku potasu na 1 litr wody.
• 2,9 g cytrynianu sodu na 1 litr wody.

W domowych warunkach najprościej o dwa pierwsze składniki, czyli chlorek sodu (sól kuchenna) oraz glukozę (cukier biały). Upraszczając powyższy schemat, to na 1 litr wody należy dodać pół łyżeczki soli kuchennej oraz 1 łyżkę cukru białego. Dodatkowo do płynu można dodać soku z połowy cytryny. Domowe elektrolity dla seniorów gotowe [5]!

Podsumowanie

Elektrolity odgrywają szczególnie ważną rolę w zdrowiu seniorów. Zawarte w płynach organizmu, są niezbędne do regulowania nawodnienia ciała, przekazywania impulsów nerwowych, kurczenia mięśni oraz utrzymania równowagi pH. U osób starszych, z uwagi na zmniejszoną zdolność organizmu do przechowywania wody, ryzyko zaburzeń równowagi elektrolitowej jest wyższe, co może prowadzić do odwodnienia, problemów z sercem, słabości mięśniowej i innych poważnych stanów zdrowotnych. Aby temu zapobiegać, seniorzy powinni zwracać szczególną uwagę na odpowiednie nawodnienie i dietę bogatą w niezbędne elektrolity, a w niektórych przypadkach mogą być również zalecane suplementy.

Do każdej tkanki naszego organizmu dopływa krew, przepływając przez naczynia krwionośne. Obrzęk powstaje, kiedy płyn z naczyń przenika poza nie i gromadzi się podskórnie. Do przyczyn występowania takich sytuacji należą:

• stany zapalne;
• reakcje alergiczne;
• długotrwały ucisk naczyń (zbyt ciasne ubrania);
• choroba zatorowo-zakrzepowa;
• niewydolność serca;
• zaburzenia hormonalne;
• ciąża [1].

Jaki jest skuteczny lek na obrzęki nóg?

Leki moczopędne na obrzęki nóg na receptę

Leki moczopędne na receptę dzielą się między sobą budową oraz mechanizmem działania. To, co je łączy, to zwiększenie wydalania wody i chlorku sodu. Zawartość chlorku sodu to jeden z czynników, które powodują gromadzenie się wody na zewnątrz komórki. W związku z tym jego usunięcie powoduje zmniejszenie obrzęków. Niestety wraz z chlorkiem sodu i moczem usuwane są też inne drogocenne pierwiastki takie jak na przykład potas. Leki moczopędne dzielą się na:

Diuretyki pętlowe

Są najsilniej i najszybciej działającą grupą leków moczopędnych. Należą do nich furosemid  i torasemid. Mechanizm działania polega na hamowaniu odzyskiwania jonów sodu z moczu w kanalikach nerek. Dzięki temu zwiększa się wydalanie wody przez diurezę. Niestety razem z sodem usuwany jest potas, który trzeba uzupełniać.

Diuretyki oszczędzające potas

Ta grupa leków ma słabe działanie diuretyczne, jednak nie powoduje wydalania potasu razem z moczem. Należą do niej spironolakton.

Diuretyki końcowego odcinka pętli (Tiazydy, Diuretyki Tiazydopodobne)

Mają słabsze działanie diuretyczne od diuretyków pętlowych, ale mocniejsze od spironolaktonu. Należą do nich na przykład Hydrochlorotiazyd [2].

Leki moczopędne na obrzęki nóg bez recepty

Lek na opuchnięte kostki można też znaleźć w aptece dostępny bez recepty. Są to preparaty dużo słabsze, oparte na ziołach. Najczęściej posiadają status suplementu diety. W leczeniu obrzęków powstałych w wyniku niewydolności serca czy nadciśnienia tętniczego podstawowe leczenie musi być kierowane przez lekarza specjalistę, a preparaty ziołowe mogą jedynie wspomagać zalecenia lekarskie.

Zioła moczopędne na obrzęki

Wiele ziół posiada działanie moczopędne. W preparatach na rynku farmaceutycznym wykorzystuje się działanie kilku z nich:

Ziele nawłoci

Roślina jest bogata w drogocenne dla zdrowia układu moczowego substancji czynnych. Za działanie moczopędne odpowiada lejokarpozyd. Nawłoć wykazuje się działaniem przeciwzapalnym oraz rozkurczającym. Roślinę można znaleźć w preparacie Hydrominum.

Liście brzozy

Liście brzozy są wykorzystywane w chorobach nerek od wieków. Pędy tej rośliny mają słabsze działanie moczopędne. W związku z tym w preparatach powinny znajdować się ekstrakty z liści tej rośliny. Roślinę można znaleźć w preparacie Urosept.

Liście i ziele pokrzywy

Pokrzywa jest rośliną, która w pierwszej kolejności kojarzy się z układem moczowym. Roślina powoduje hamowanie wchłaniania zwrotnego wody i chlorku sodu w nerkach, co powoduje ich zwiększone wydalanie z moczem. Pokrzywę znajdziesz w preparatach Hydrominum, Pokrzywa Colfarm [3].

Czy warto stosować preparaty odwadniające?

Obrzęki są często objawem poważnych chorób takich jak na przykład niewydolność serca. Bez leków moczopędnych stan pacjentów ulegałby znacznemu pogorszeniu. Jednak często ta grupa leków znajduje zainteresowanie wśród osób pragnących zrzucić nadmiarowe kilogramy. Zbyt intensywne odwodnienie organizmu jest groźne dla naszego zdrowia. Warto mieć to na uwadze sięgając po preparaty moczopędne.

Ból gardła przy przełykaniu, czyli odynofagia, nie jest sama w sobie chorobą, a jedynie objawem innych chorób. Może być wywołana przez infekcję, nowotwory, palenie papierosów,  refluks przełykowy czy choroby żołądka. Z tego względu, najważniejsze jest ustalenie przyczyny występowania tego bólu. W tym artykule opisano ból gardła występujący w przypadku refluksu [1].

Co to jest refluks żołądka?

Refluks, zwany również chorobą refluksową przełyku lub GERD (ang. Gastroesophageal Reflux Disease), to choroba polegająca na cofaniu się treści żołądkowej i kwasów żołądkowych z żołądka do przełyku. Wynika to z osłabienia dolnego zwieracza przełyku, który powinien zamykać przejście między żołądkiem a przełykiem, aby nie dopuścić do takiego cofania się treści żołądkowej.

Refluks i jego objawy. Na co zwrócić uwagę?

Typowe objawy choroby refluksowej przełyku, która jest bardziej zaawansowaną i przewlekłą postacią refluksu, obejmują częstą zgagę, ból w klatce piersiowej, trudności w przełykaniu i ulewanie pokarmu lub kwaśnej cieczy. Innymi objawami mogą być gorzki smak w ustach, kaszel, ból gardła, chrypka i uczucie kulki w gardle. Jeśli doświadczasz któregokolwiek z tych objawów, ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem w celu właściwej diagnozy i leczenia.

Co stosować na refluks żołądka? Poznaj leki bez recepty

Najczęściej stosowanymi lekami w przypadku wszystkich rodzajów refluksu są inhibitory pompy protonowej (IPP), które zmniejszają wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Są one stosowane z reguły raz dziennie, na czczo, pół godziny przed pierwszym posiłkiem. Wiele preparatów zawierających IPP można znaleźć w aptece bez recepty. Do przedstawicieli IPP należą m.in.: pantoprazol (np. Anesteloc Max czy Pantoprazol Teva), omeprazol (np. Polprazol Max czy Bioprazol Bio Max), lanzoprazol (wszystkie preparaty na receptę np. Lanzul) czy esomeprazol (np. Esomeprazol Alugastrin). Terapia z reguły trwa od 2 do 4 tygodni. Do niedawna często stosowane i lubiane przez pacjentów były preparaty zawierające ranitydynę np. Ranigast. Jednakże 19 września 2019 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny wycofał ze sprzedaży leki zawierające ranitydynę. Do chwili obecnej nie została ona przywrócona do sprzedaży i w chwili obecnej ciężko przewidzieć czy i kiedy zostanie ona przywrócona do stosowania przez pacjentów. Bez recepty dostępne są natomiast preparaty z substancją z tej samej grupy — famotydynąranity, np. Ranigast Famotydyna [1].

W przypadku refluksu doraźnie stosuje się również środki zobojętniające kwas żołądkowy i jednocześnie osłaniające błonę śluzową żołądka. Tego typu preparaty zawierają różne związki magnezu, glinu, kwas alginowy i sukralfat. Można je spotkać w wielu postaciach leku jak, chociażby tabletki do ssania, tabletki do rozgryzania, zawiesiny doustne czy jednorazowe saszetki z zawiesiną. Preparaty te przyjmuje się z reguły na godzinę po głównych posiłkach i przed snem. Nie są przeznaczone do długotrwałego stosowania i powinny być stosowane tylko doraźnie. Przykładowe preparaty: Alugastrin zawiesina, Ranigast S-O-S tabletki do ssania czy Esoxx One proszek do sporządzania płynu [1].

Jak wyleczyć refluks domowymi sposobami?

W przypadku refluksu, oprócz farmakoterapii, ważne są również dieta, odpowiednią ilość snu czy brak stresu. Aby zmniejszyć ból gardła w przebiegu refluksu, należy zadbać przede wszystkim o zdrowe nawyki żywieniowe:

• dieta powinna być lekkostrawna, należy unikać używek, jak alkohol, kawa, czarna herbata, jak również napojów gazowanych, kwaśnych soków owocowych, smażonych i tłustych potraw, czekolady, tzw. jedzenia fast-food, cytrusów, ananasa, ogórków czy czosnku;
• zalecane są z kolei łagodne warzywa, takie jak dynia, marchew, cukinia, szpinak, ziemniaki, pietruszka czy koperek;
• z potraw mięsnych najlepiej spożywać chude mięso, takie jak drób, cielęcina czy wołowina w formie gotowanej, duszonej lub pieczonej bez dodatku tłuszczu;
• z przypraw można stosować koperek, bazylię, oregano, majeranek, rozmaryn, tymianek i szałwię;
• można jeść kaszę jaglaną, kaszę manną, kaszę kuskus, a ze słodkości biszkopty, ciasto drożdżowe czy delikatny kisiel owocowy bez pestek;
• warto zadbać również o kulturę posiłków, czyli unikać przejadania (5-6 małych posiłków w ciągu dnia), a ostatni posiłek powinno się spożywać ok. 3 godziny przed snem;
• podczas spożywania posiłków nie wolno się spieszyć, należy go jeść powoli, dokładnie przeżuwając każdy kęs.
• pomiędzy posiłkami dobrze jest pić wodę mineralną niegazowaną lub delikatne soki warzywne np. z marchwi, lub buraka albo herbatki ziołowe;
• niewskazane jest również palenie papierosów.

Warto poprawić również higienę snu, kłaść się z wyżej uniesioną głową, pod kątem ok. 30 stopni (można zastosować dwie poduszki zamiast jednej). Co więcej, nie powinno się kłaść bezpośrednio po jedzeniu, najlepiej odczekać przynajmniej pół godziny [1,2].

Czym płukać gardło przy refluksie? Przykładowe preparaty

Gargarin proszek do sporządzenia płynu do płukania gardła, lek bez recepty

Skład

• 5 g preparatu zawiera 1,74 g tetraboranu sodu, 1,74 g wodorowęglanu  sodu, 750 mg chlorku sodu, 750 mg benzoesanu sodu i 20 mg mentolu.

Stosowanie

• Ok. 5 g proszku, czyli 1 łyżeczkę, należy rozpuścić w szklance ciepłej wody i płukać gardło od 2 do 3 razy na dobę. W przypadku, gdy objawy nasilają się lub nie ustępują po kilku dniach, należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Wskazania

• Lek jest stosowany pomocniczo w stanach zapalnych gardła i jamy ustnej.

O produkcie

• nie należy stosować produktu leczniczego długotrwale, na rozległe uszkodzenia błony śluzowej, w okresie ciąży i laktacji oraz w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek z jego składników;
• preparat może powodować podrażnienie błon śluzowych;
• lek należy chronić od światła i wilgoci [3].

Tantum Verde 0,15%, roztwór do płukania jamy ustnej i gardła, lek bez recepty

Skład

• 100 ml roztworu zawiera 0,15 g benzydaminy chlorowodorku.

Stosowanie

• Płyn można stosować 2 do 3 razy dziennie, płucząc jamę ustną i gardło używając 15 ml płynu (może być rozcieńczony niewielką ilością wody) przez 20 do 30 sekund (nie dłużej niż tydzień bez konsultacji z lekarzem).

Wskazania

• Lek jest stosowany w leczeniu objawów, takich jak ból, zaczerwienienie czy obrzęk związane ze stanem zapalnym jamy ustnej i gardła, zapaleniem błon śluzowych po radioterapii, po zabiegach operacyjnych w laryngologii i stomatologii lub po intubacji.

O produkcie

• nie należy stosować leku, jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych jego składników;
• podczas stosowania produktu leczniczego mogą wystąpić działania niepożądane takie jak: reakcja alergiczna, wstrząs  anafilaktyczny, uczucie pieczenia błony śluzowej jamy ustnej, suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty, zaburzenia czucia, drętwienie, zawroty, bóle głowy czy wysypka [4].

Jakie tabletki na ból gardła stosować przy refluksie?

Orofar MAX 2 mg + 1 mg, pastylki twarde, lek bez recepty

Skład

• Jedna pastylka twarda zawiera 2 mg cetylopirydyniowego chlorku i 1 mg lidokainy chlorowodorku.

Stosowanie

• dzieci w wieku od 6 do 12 lat mogą stosować 1 pastylkę co 3-4 godziny, w zależności od nasilenia bólu (nie więcej niż 3 pastylki na dobę);
• dzieci w wieku powyżej 12 lat i osoby dorosłe mogą stosować 1 pastylkę co 1 lub 2 godziny, w zależności od nasilenia bólu (nie więcej niż 6 pastylek na dobę);
• jeżeli ból gardła nie ustępuje po 5 dniach stosowania, należy udać się do lekarza.

Wskazania

• Miejscowe leczenie bólu gardła, stanu zapalnego jamy ustnej i podrażnienia wynikającego z tych dolegliwości.

O produkcie

• nie stosować produktu leczniczego w przypadku, gdy pacjent ma uczulenie na cetylopirydyniowy chlorek, lidokainy chlorowodorek lub inne leki miejscowo znieczulające z grupy amidów lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku;
• podczas stosowania preparatu mogą wystąpić m.in. nudności, podrażnienie jamy ustnej lub gardła, jak również wysypki skórne;
• podczas stosowania leku należy unikać jednoczesnego spożywania alkoholu, ponieważ zwiększa on wchłanianie chlorku cetylopirydyniowego, co może prowadzić do przedawkowania.
• zawiera sorbitol (pacjenci z nietolerancją cukrów powinni zachować szczególną ostrożność);
• kobiety w ciąży lub karmiące piersią powinny poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku [5].

Strepsils Intensive, tabletki do ssania, lek bez recepty

Skład

• 1 tabletka do ssania zawiera 8,75 mg flurbiprofenu.

Stosowanie

• Młodzieży powyżej 12 roku życia i osoby dorosłe mogą stosować 1 tabletkę do ssania co 3 do 6 godzin w razie potrzeby, ale nie więcej niż 5 tabletek do ssania na dobę i nie dłużej niż 3 dni bez konsultacji z lekarzem.

Wskazania

• Do krótkotrwałego objawowego leczenia bólu gardła.

O produkcie

• nie należy stosować, jeśli pacjent ma uczulenie na flurbiprofen, kwas acetylosalicylowy, inne niesteroidowe leki przeciwzapalne lub którykolwiek ze składników tego leku;
• lek nie jest zalecany u pacjentów z istniejącą lub przebytą chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy oraz z  ciężkim zapaleniem jelita grubego;
• nie wolno go stosować u pacjentów z krwawieniem lub perforacją przewodu pokarmowego, zaburzeniami  krwotocznymi lub dotyczącymi wytwarzania krwi, związanymi z wcześniejszym leczeniem przy użyciu NLPZ;
• pod żadnym pozorem nie powinien być stosowany przez pacjentki w III trymestrze ciąży, a w I i II trymestrze oraz karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem przed jego użyciem;
• tabletek do ssania nie należy stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością serca, wątroby lub nerek;
• najczęściej występujące działania niepożądane występujące podczas stosowania preparatu to m.in. zaburzenia smaku, zawroty i bóle głowy, parestezja, podrażnienie gardła, biegunka, owrzodzenie jamy ustnej, nudności, ból jamy ustnej, parestezje w jamie ustnej, ból gardła i brzucha czy kserostomia;
• flurbiprofen może nieznacznie zwiększać ryzyko zawału mięśnia sercowego lub udaru;
• alkohol może zwiększać ryzyko reakcji niepożądanych, szczególnie krwawień w obrębie przewodu pokarmowego [6].

Czy nasz styl życia ma wpływ na objawy refluksu żołądkowo-przełykowego?

Zmiana stylu życia jest jednym z najważniejszych sposobów na zmniejszenie objawów refluksu i zapobieganie poważniejszym powikłaniom. Oto kilka porad, które mogą Ci pomóc zmniejszyć nasilenie objawów i poprawić jakość życia:

• Łagodzenie objawów za pomocą diety: Unikaj spożywania dużych posiłków, szczególnie wieczorem, i jedz powoli. Ogranicz lub unikaj spożywania alkoholu, ostrych potraw, kawy, czekolady i innych produktów, które mogą nasilać objawy refluksu.
• Unikanie palenia papierosów i stosowanie nikotynowej terapii zastępczej: Palenie papierosów osłabia dolny zwieracz przełyku, zwiększając ryzyko refluksu.
• Utrzymanie wagi w prawidłowym zakresie: Utrzymywanie wagi w normie może pomóc w zmniejszeniu ciśnienia wewnątrzbrzusznego i zmniejszeniu ciśnienia na dolny zwieracz przełyku.
• Unikanie snu z pełnym żołądkiem: Staraj się jeść co najmniej 2-3 godziny przed snem i unikaj spożywania dużych ilości jedzenia wieczorem.
• Unikanie zginania się i uciskania brzucha: Unikaj noszenia obcisłych ubrań, które uciskają brzuch, a także zginania się po posiłkach. Po jedzeniu postaraj się być w pozycji pionowej przez kilka godzin.

Podsumowanie

Leczenie bólu gardła w przypadku występowania refluksu nie różni się znacznie od leczenia bólu gardła spowodowanego przez chociażby infekcje. Jest jednak jedna zasadnicza różnica. Tak jak w przypadku infekcji, tak samo w przypadku refluksu, bez wyeliminowania przyczyny bólu gardła, będzie on nawracał, dlatego kluczowe jest zadbanie o zdrowy tryb życia i wyleczenie refluksu. Doraźnie, aby złagodzić ból gardła, można używać tabletek do ssania czy płynów stosowanych w leczeniu bólu gardła. Należy pamiętać jednak, że nie mogą one być przyjmowane przewlekle, a jedynie doraźnie.

Klasyczna sól fizjologiczna to 0,9% roztwór chlorku sodu, czyli NaCl. Inaczej określana jest mianem soli izotonicznej. Chodzi w tym o to, że pomiędzy solą fizjologiczną a otaczającymi je płynami w komórkach, nie powinno dochodzić do nadmiernego odpływu ani napływu, m.in. wody [1].

Sól fizjologiczna – zastosowanie

Zastosowanie soli fizjologicznej jest szerokie. Najczęściej wykorzystuje się ja do <a href=”/poradnik/nebulizacja-i-11-rzeczy-ktore-musisz-wiedziec-o-nebulizatorach/”>nebulizacji, irygacji i inhalacji lub przemywania.

Jeśli jesteśmy przeziębieni i cierpimy na problemy z drogami oddechowymi, np. towarzyszy nam zatkany nos, suchy i męczący kaszel lub odkrztuszanie z nadprodukcją wydzieliny, to nebulizacja solą fizjologiczną może przynieść ukojenie. Sól fizjologiczna nawilża błonę śluzową dróg oddechowych, co redukuje podrażnienia. Z drugiej strony upłynnia zalegającą wydzielinę i ułatwia jej odkrztuszanie.

Sól fizjologiczna do irygacji idealnie sprawdzi się u pacjentów ze stanem zapalnym zatok. Dzięki specjalnej butelce dołączonej do preparatów do irygacji proces przepłukiwania zatok jest szybki i prosty. Pozwoli to oczyścić zatkane zatoki i nos z nadmiernej ilości zalegającej wydzieliny.

Sól fizjologiczna występuje także w formie ampułek, najczęściej o pojemności 5 ml. Taka wersja dobrze sprawdzi się do przemywania oczu, które zostały podrażnione, np. przez zanieczyszczenia.

Sól izotoniczna powinna znaleźć się również w apteczce pierwszej pomocy, gdyż w formie jałowej nadaje się do przemywania ran.

Jaki skład ma sól fizjologiczna?

Sól fizjologiczna złożona jest z 2 składników: NaCl, czyli chlorku sodu i wody. Izotoniczna wersja zawiera 0,9 g NaCl w 100 g całego roztworu. Istnieją także inne stężenia soli, które co prawda nie noszą już określenia “fizjologiczna”, ale o których warto wspomnieć.

Sól hipertoniczna

Drugi rodzaj używanej soli to ta bardziej stężona – hipertoniczna, o stężeniu 3% lub 6%. Uważa się, że sól hipertoniczną powinno się używać, jeśli pacjent cierpi na zaleganie wydzieliny w drogach oddechowych. Stężona sól oddziałuje na nabłonek rzęskowy układu oddechowego, co indukuje usuwanie zalegającej flegmy. Dodatkowo nawilża i redukuje obrzęk nabłonka. Inhalacja takim roztworem indukuje także kaszel, dzięki czemu łatwiej nam się odkrztusza. Dodatkowo niektóre badania wykazały, że wywiera efekt przeciwzapalny [2-4].

Dodatkowe substancje w soli fizjologicznej

W aptekach oprócz izotonicznej i hipertonicznej soli do inhalacji znajdziemy również produkty wzbogacone o kwas hialuronowy lub ektoinę. Do wyboru mamy takie preparaty, jak:

• Nebu-Dose Hialuronic.
• Nebu-Dose Plus.
• Ectodose.

Sól fizjologiczna z kwasem hialuronowym

Dodatek kwasu hialuronowego stosuje się w celu zwiększenia nawilżenia błon śluzowych. Uważa się również, że ma działanie przeciwzapalne. Kwas hialuronowy ciekawie wypada w połączenia ze steżonymi roztworami soli, gdyż wtedy widocznie poprawia się tolerancja pacjentów na inhalację. Stężone roztwory soli mogą prowadzić do wysuszenia śluzówki, co np. będzie indukować kaszel. Kwas hialuronowy redukuje te niepożądane efekty [5,6].

Sól fizjologiczna z ektoiną

Ektoina natomiast to substancja, która wykazuje działanie przeciwzapalne i przeciwalergiczne. Bardzo dobrze nawilża również błony śluzowe. To związek, który dodaje się teraz do wszystkiego i który na wszystko ma pomóc. Realia są takie, że efektywność inhalacji z ektoiną oraz bez niej jest porównywalna z niewielką przewagą w kierunku formulacji z ektoiną [7].

Która sól do nebulizacji jest lepsza?

Którą sól lepiej wybrać? Izotoniczną czy stężoną? Opinie są różne, podobnie jak wyniki badań. Ciężko zdecydowanie stwierdzić, która sól będzie lepsza przy chorobach górnych dróg oddechowych. Jedno z badań stwierdza, że dzieci z zapaleniem oskrzeli, przebywały w szpitalu statystycznie krócej, jeśli inhalowały się solą hipertoniczną, w porównaniu do izotonicznej. Inne doświadczenia pokazują, że nie ma znaczącej różnicy między różnymi stężeniami. Natomiast pewne jest to, że inhalacją roztworem NaCl działa i jest zalecana, gdyż ułatwia oddychanie i przyspiesza rekonwalescencję. Jeśli w aptece brakuje soli hipertonicznej lub z kwasem hialuronowym, to bez problemu można zastąpić ją wersją izotoniczną [3-4,6-7].

Jak zrobić sól fizjologiczną?

Patrząc czysto chemicznie, aby zrobić sól fizjologiczną, potrzebujemy dwóch składników: wody i chlorku sodu. Chlorek sodu to sól kuchenna, którą każdy raczej ma w domu. Jest to roztwór 0,9%, co mówi o tym, że na 100 g roztworu potrzebujemy 0,9 g NaCl. Czyli wychodzi na to, że w 99,1 g wody rozpuszczamy 0,9 g soli kuchennej i mamy już sól fizjologiczną? Niestety nie jest to takie proste!

Jak zrobić sól fizjologiczną poprawnie? Zdecydowanie odradzam wykonywanie tej czynności z soli kuchennej, bo zawiera ona inne, niepożądane dodatki. Znacznie łatwiej i bezpieczniej wykorzystać do tego gotowe zestawy, które znajdują się w aptece.

Instrukcję dotycząca tego, jak zrobić sól fizjologiczną przedstawię na podstawie produktów Irigasin i Fixsin.

W preparatach mamy zestaw saszetek z chlorkiem sodu i irygator. Zasada jest bardzo prosta. Jeśli chcemy uzyskać sól izotoniczną, to używamy 1 saszetki. Do soli hipertonicznej stosujemy 2 saszetki.

Do rozpuszczenia soli używamy przegotowanej i ostudzonej do temperatury ciała wody. Nie można stosować gorącej ani zimnej wody, aby nie podrażnić błony śluzowej. Odpowiednią ilość saszetek wsypujemy do irygatora i zalewamy wodą do kreski (w przypadku tych preparatów – 240 ml). Można też część soli rozpuścić w wodzie w oddzielnym naczyniu, przelać do butelki i uzupełnić wodą do kreski. Następnie wstrząsamy irygatorem, aż do rozpuszczenia.

Sól fizjologiczna do nosa – jak stosować?

Irygacja nosa i zatok może wydawać się nieprzyjemną czynnością, ale w rzeczywistości jest bardzo prosta i szybka. Jak najlepiej wykonać irygację?

1. Przygotuj roztwór soli zgodnie z instrukcją.
2. Wyczyść nos z zalegającej wydzieliny.
3. Pochyl się lekko nad umywalką lub wanną. Oddychaj spokojnie.
4. Przyłóż końcówkę irygatora do jednego nozdrza i delikatnie naciśnij butelkę.
   1. W tym momencie oddychaj spokojnie przez usta.
5. Przygotowany roztwór przepłukuje zatoki i nos i wypływa drugim nozdrzem.
6. Jeśli zakrztusisz się podczas irygacji, to postaraj się nie połykać roztworu – wypluj go.
7. Po irygacji wytrzyj nos oraz umyj i wysusz irygator. Jest on wielokrotnego użytku. W przyszłości możesz dokupić jedynie saszetki z chlorkiem sodu.

Irygację solą fizjologiczną najczęściej wykonuje się 1 lub 2 razy na dobę. Jest to bezpieczna metoda oczyszczania nosa i zatok. Sól fizjologiczna nie podrażnia błony śluzowej. Ze względu na technikę irygacji nie powinno się jej stosować u dzieci młodszych niż 4 lata.

Jak długo może być otwarta sól fizjologiczna?

Roztwory soli fizjologicznej dostępne w 5 ml ampułkach są jałowe. Nie zawierają konserwantów ani systemów gwarantujących jałowość. Z tego względu są to preparaty jednorazowe. Po użyciu ampułki nawet jeśli nie została całkowicie wykorzystana, należy ją wyrzucić.

Przygotowany roztwór do irygacji również należy zużyć bezpośrednio po przygotowaniu.

Jaką sól fizjologiczną można kupić w aptece?

W poniższej tabeli prezentujemy różne preparaty z chlorkiem sodu dostępne w aptekach.

Tabela 1. Wybrane preparaty z chlorkiem sodu w aptekach.

Opatrunki hydrożelowe mogą występować w postaci płatów czy żeli aplikowanych na gazy. Hydrożele składają się z naturalnych i syntetycznych polimerów i nawet 90% wody. Struktura polimeru jest usieciowana przy pomocy wiązki elektronowej. Powoduje to, że taki opatrunek jest bardzo wytrzymały, a jego elastyczna i miękka struktura jest przyjemna dla skóry i nie przeszkadza (jak to czasami bywa, że zwykłymi opatrunkami). Opatrunek taki może być zastosowany w ruchomych miejscach, jak dłonie czy stawy. Dzięki temu, że jest on przezroczysty, w łatwy sposób pozwala obserwować proces gojenia się rany, bez konieczności odrywania opatrunku. Zmiana opatrunku również jest bezbolesna, ponieważ nie przykleja się on do rany.

Co więcej, jego budowa utrzymuje wilgotne środowisko rany, co znacznie przyspiesza proces regeneracji naskórka. Dodatkowo hamuje rozwój patogenów, co zmniejsza ryzyko zakażenie rany (absorbuje wydzieliny z sączących się ran). Jest przepuszczalny dla roztworów, dlatego może być nasączony roztworem leku. Niewątpliwie jego dużą zaletą jest również fakt, że hydrożele nie powodują odczynów alergicznych [1,2].

Hydrożel na rany — kiedy można go stosować?

• Oparzenia — opatrunek przynosi ulgę, zmniejsza ból towarzyszący oparzeniu i zmniejsza ryzyko zakażenia;
• owrzodzenia — nawilża ranę, zmniejsza ryzyko jej wysuszenia, przyspiesza regenerację naskórka, gojenie i oczyszczanie się rany;
• odleżyny — działa podobnie jak w przypadku owrzodzeń;
• otarcia, obrzęki i trudno gojące się rany — przyspieszają gojenie, zmniejszają ryzyko zakażenia, łatwo można obserwować proces gojenia, bezbolesne zmiany opatrunku są bezbolesne i nie uszkadzają rany [2,3].

Jakie są zalety opatrunków hydrożelowych?

• Stymuluje proces autolitycznego oczyszczania rany;
• wilgotne środowisko wspomaga migrację krwi i składników odżywczych do łożyska rany i zapobiega ryzyku powstawaniu tkanki martwiczej;
• pacjent odczuwa zmniejszony ból w ranie [1].

Jak prawidłowo zakłada się opatrunki hydrożelowe?

• Należy dokładnie umyć ręce;
• ważne jest, aby starannie oczyścić i osuszyć ranę;
• następnie zakłada się delikatnie opatrunek hydrożelowy na ranę;
• rozmiar opatrunku musi być dobrze dopasowany do rany (należy pamiętać, że opatrunki hydrożelowe można ciąć);
• opatrunek powinno się ustabilizować i zabezpieczyć za pomocą przylepca lub bandaża;
• w zależności od rany opatrunki hydrożelowe powinno się zmieniać codziennie lub co kilka dni (nie można ich używać wielokrotnie — są jednorazowego użytku) [1,3].

Opatrunek żelowy na rany w sprayu — czy jest faktycznie skuteczny?

W aptece można znaleźć całą masę opatrunków. Te tradycyjne są powoli wypierane przez coraz to bardziej innowacyjne produkty. Do takich preparatów należą opatrunki w sprayu. Niewątpliwą zaletą takiego produktu jest możliwość bezdotykowego nakładania, co znaczne zmniejsza ryzyko zainfekowania rany. Żel hydrokoloidowy, który dopasowany będzie do rany, wytworzy wokół niej wilgotne środowisko, co zdecydowanie przyspieszy gojenie. Taki żel nie przywiera do rany, co gwarantuje bezbolesną zmianę opatrunku. Dodatkowo nie przepuszcza wody oraz chroni ranę przed zanieczyszczeniami i środowiskiem zewnętrznym. Jak widać, zastosowanie takiego opatrunku przynosi szereg korzyści, w porównaniu do tradycyjnych [1,2].

Opatrunek hydrożelowy — jaki można kupić w aptece?

Aqua-Gel sterylny opatrunek hydrożelowy 6 x 12 cm

• wodna kompozycja naturalnych i syntetycznych polimerów, zawartość wody w opatrunku wynosi ponad 90%;
• transparentny płat o grubości ok. 3 mm i rozmiarze 6 cm na 12 cm;
• może być stosowany w oparzeniach I-go, II-go i III-go stopnia, owrzodzeniach, odleżynach, otarciach, stłuczeniach, obrzękach oraz ranach przewlekłych [4].

GranuSEPT hydrożel na rany 150 ml

• zawiera 0,016% kwasu podchlorawego, wodę jonizowaną, chlorek sodu, fosforan monosodowy i fluorokrzemian sodowo-magnezowy;
• może być stosowany także u noworodków;
• produkt stosuje się w przypadku drobnych otarć skóry, skaleczeń, rozcięć czy poparzeń [5].

HydroAid opatrunek hydrożelowy 7 x 12 cm

• opatrunek jest zbudowany z sieci przestrzennej trzech polimerów o zawartości ponad 90% wody i o grubości 3 mm;
• zawiera 10 opatrunków o rozmiarze 7 cm na 12 cm;
• opatrunek przyspiesza gojenie uszkodzeń naskórka i może być stosowany po zabiegach [6].

Intrasite gel opatrunek hydrożelowy 25 g

• preparat zawiera zmodyfikowany polimer karboksymetylo-celulozy, glikol propylenowy i wodę;
• dzięki dozownikowi Applipak można łatwo nanosić hydrożel nawet na trudno dostępne rany;
• produkt stosuje się do oczyszczania ran, opatrunek nawilża i rozpuszcza strupy, złogi, tkankę martwiczą, jednocześnie nie uszkadzając tkanki ziarninującej [7].

Microdacyn Hydrogel hydrożel do leczenia ran 120 g

• zawiera 60 ppm (0,006%) podchlorynu sodu, 60 ppm (0,006%) kwas podchlorawego i wodę oczyszczoną;
• dzięki wygodnemu aplikatorami może być stosowany do przepłukiwania ucha zewnętrznego, spojówki oka czy jamy ustnej;
• preparat jest wskazany do stosowania w leczeniu ran przewlekłych takich jak owrzodzenia, odleżyny czy stopa cukrzycowa [8].

Purilon Gel opatrunek hydrożelowy 15 g

• bezbarwny i bezpostaciowy hydrożel;
• łatwy w aplikacji na ranę za pomocą dozownika;
• opatrunek jest wskazany w leczeniu ran martwiczych, owrzodzeń, oparzeń 1 i 2 stopnia, odleżyn i niezainfekowanych ran w przebiegu stopy cukrzycowej [9].

SutriSept hydrożel na rany 100 ml

• produkt zawiera 0,1% poliheksanid (PHMB) i substancje pomocnicze, w tym Poloksamer 188);
• preparat może być stosowany na różnego rodzaju rany, m.in. rany ostre takie jak skaleczenia, rozerwania, zadrapania, otarcia, ugryzienia, rany chirurgiczne, rany przewlekłe, takie jak owrzodzenia cukrzycowe, żylne, owrzodzenia, oparzenia termiczne I i II stopnia, oparzenia chemiczne, oparzenia radiacyjne, rany powstałe w wyniku porażenia prądem elektrycznym, rany po wprowadzeniu cewników urologicznych, rany skóry w okolicy stomii, przetok i ropni [10].

Czy warto stosować opatrunki hydrożelowe?

Opatrunki hydrożelowe mają szereg zalet w porównaniu do opatrunków tradycyjnych. Nie powodują bólu przy zmianie i nie uszkadzają rany. Przyspieszają gojenie, powodując wilgotne środowisko, jednocześnie zmniejszając ryzyko zakażenia rany. Co ciekawe, opatrunki hydrożelowe występują zarówno w formie podobnej do tradycyjnych opatrunków lub w postaci sprayów, które można dokładnie dozować na ranę. Jest to bardzo wygodna metoda, dzięki której można bardzo dokładnie opatrzyć ranę. Ze względu na swoją skuteczność, opatrunki hydrożelowe są coraz częściej stosowane.