Menu

Ból kończyny

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Sildenafil – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Wutrisyran
  3. Wutrisyran – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Piflufolastat (18F) – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Pegunigalzydaza alfa -przedawkowanie substancji
  6. Noretysteron – wskazania – na co działa?
  7. Nonakog gamma
  8. Katrydekakog
  9. Katrydekakog – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Iwosydenib – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Glukozamina – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Efanezoktokog alfa – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Danikopan – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Asfotaza alfa – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Bulgaplin, 300 mg – stosowanie u dzieci
  16. Rivaroxaban STADA, 15 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Kardatuxan, 2,5 mg – wskazania – na co działa?
  18. Pregabalin Aurovitas, 75 mg – wskazania – na co działa?
  19. Pregabalin Aurovitas, 75 mg – dawkowanie leku
  20. Efluelda Tetra, 60 mcg HA/szczep, 1 – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Xanirva, 2,5 mg – wskazania – na co działa?
  22. Metronidazol Aurovitas, 500 mg – przedawkowanie leku
  23. Febuxostat MSN, 80 mg – skład leku
  24. Lenalidomide Grindeks, 15 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Sildenafil – działania niepożądane i skutki uboczne

    Syldenafil to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu zaburzeń erekcji oraz nadciśnienia płucnego. Jak każdy lek, może wywoływać działania niepożądane – u większości pacjentów mają one łagodny charakter, jednak w niektórych przypadkach mogą być poważniejsze. Profil działań niepożądanych syldenafilu różni się w zależności od postaci leku, drogi podania, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta. Poniżej znajdziesz szczegółowe informacje na temat możliwych skutków ubocznych związanych ze stosowaniem tej substancji.

  • Ilustracja poradnika Wutrisyran

    Wutrisyran to nowoczesna substancja stosowana w leczeniu rzadkiej, dziedzicznej choroby – amyloidozy transtyretynowej z polineuropatią. Jego działanie polega na hamowaniu wytwarzania szkodliwego białka w organizmie, co pomaga spowolnić postęp choroby i poprawić komfort życia dorosłych pacjentów. Stosowany jest w wygodnej formie wstrzyknięć podskórnych, a terapia prowadzona jest przez doświadczonych lekarzy.

  • Ilustracja poradnika Wutrisyran – działania niepożądane i skutki uboczne

    Wutrisyran to substancja czynna stosowana w leczeniu określonych schorzeń, która charakteryzuje się dość łagodnym profilem działań niepożądanych. Najczęściej zgłaszane objawy są umiarkowane i przemijające, a ryzyko poważniejszych reakcji jest niewielkie. Warto wiedzieć, na co zwrócić uwagę podczas stosowania wutrisyranu i jak mogą różnić się działania niepożądane w zależności od postaci leku i drogi podania.

  • Ilustracja poradnika Piflufolastat (18F) – działania niepożądane i skutki uboczne

    Piflufolastat (18F) to substancja czynna stosowana w diagnostyce obrazowej, która charakteryzuje się zazwyczaj dobrą tolerancją przez pacjentów. Choć działania niepożądane pojawiają się rzadko, mogą obejmować objawy ze strony różnych układów organizmu, takie jak ból głowy, zmęczenie czy reakcje alergiczne. Częstość ich występowania zależy od indywidualnych predyspozycji pacjenta oraz sposobu podania leku.

  • Ilustracja poradnika Pegunigalzydaza alfa -przedawkowanie substancji

    Pegunigalzydaza alfa jest nowoczesnym lekiem stosowanym w terapii choroby Fabry’ego, podawanym w formie infuzji dożylnej. Przedawkowanie tej substancji jest rzadko opisywane w literaturze medycznej, a dostępne dane z badań klinicznych wskazują na dobre bezpieczeństwo nawet przy podawaniu większych dawek. Warto jednak wiedzieć, jakie objawy mogą się pojawić i jakie kroki należy podjąć w przypadku przekroczenia zalecanej dawki.

  • Ilustracja poradnika Noretysteron – wskazania – na co działa?

    Noretysteron to substancja o szerokim zastosowaniu w leczeniu różnych problemów ginekologicznych, zarówno u kobiet w wieku rozrodczym, jak i po menopauzie. Stosuje się go w terapii zaburzeń miesiączkowania, endometriozy, a także jako element hormonalnej terapii zastępczej oraz w połączeniu z innymi substancjami czynnymi w leczeniu mięśniaków macicy. Jego działanie opiera się na wpływie na błonę śluzową macicy i regulacji gospodarki hormonalnej, co przynosi ulgę w wielu dolegliwościach kobiecych.

  • Ilustracja poradnika Nonakog gamma

    Nonakog gamma to substancja czynna stosowana w leczeniu i zapobieganiu krwawieniom u osób z hemofilią B. Dzięki niej możliwe jest skuteczne uzupełnienie brakującego czynnika krzepnięcia IX, co zmniejsza ryzyko krwotoków i poprawia jakość życia pacjentów w różnym wieku.

  • Ilustracja poradnika Katrydekakog

    Katrydekakog to nowoczesna substancja czynna stosowana u osób z rzadkim wrodzonym niedoborem czynnika XIII, podjednostki A. Jej zadaniem jest zapobieganie krwawieniom oraz skuteczne leczenie już występujących epizodów krwotocznych. Dzięki regularnemu podawaniu katrydekakogu możliwe jest znaczące ograniczenie ryzyka poważnych powikłań związanych z zaburzeniami krzepnięcia krwi u pacjentów w każdym wieku.

  • Ilustracja poradnika Katrydekakog – działania niepożądane i skutki uboczne

    Katrydekakog, czyli rekombinowany czynnik krzepnięcia XIII, to substancja stosowana u osób z wrodzonym niedoborem tego czynnika. Działania niepożądane, które mogą się pojawić podczas leczenia, są zazwyczaj łagodne, choć u niektórych pacjentów mogą wystąpić poważniejsze objawy, zwłaszcza w młodszych grupach wiekowych. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy, jednak możliwe są także inne reakcje, takie jak ból w miejscu wstrzyknięcia czy pojawienie się przeciwciał nieneutralizujących. Warto pamiętać, że nie każdy pacjent musi doświadczyć niekorzystnych objawów, a korzyści z leczenia zwykle przewyższają potencjalne ryzyko.

  • Ilustracja poradnika Iwosydenib – działania niepożądane i skutki uboczne

    Iwosydenib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu ostrej białaczki szpikowej oraz raka dróg żółciowych. Choć jest skuteczna, może powodować różnorodne działania niepożądane, których występowanie zależy m.in. od rodzaju choroby, drogi podania i indywidualnych cech pacjenta. W tym opisie znajdziesz przejrzyste zestawienie możliwych skutków ubocznych iwosydenibu, pogrupowanych według częstości ich występowania oraz układów narządowych.

  • Ilustracja poradnika Glukozamina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Glukozamina jest substancją często stosowaną przez osoby z dolegliwościami stawów. Działania niepożądane po jej zastosowaniu są zazwyczaj łagodne i przemijające, jednak mogą się różnić w zależności od postaci leku, drogi podania czy obecności innych składników. Warto poznać, jakie objawy mogą się pojawić, aby świadomie obserwować reakcje swojego organizmu podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Efanezoktokog alfa – działania niepożądane i skutki uboczne

    Efanezoktokog alfa to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu hemofilii A, która pozwala skutecznie uzupełniać niedobory czynnika VIII krwi. Działania niepożądane występują u części pacjentów, ale większość z nich ma łagodny lub umiarkowany charakter. Poznaj najważniejsze informacje na temat możliwych skutków ubocznych, ich częstotliwości i sposobów postępowania w razie ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Danikopan – działania niepożądane i skutki uboczne

    Danikopan jest substancją czynną, która znajduje zastosowanie głównie w leczeniu rzadkich chorób. Jego stosowanie wiąże się z możliwością wystąpienia pewnych działań niepożądanych, z których większość ma łagodny lub umiarkowany charakter. Wśród najczęściej zgłaszanych objawów znajdują się gorączka, ból głowy czy przemijające zmiany w wynikach badań wątrobowych. Warto poznać, jakie działania niepożądane mogą pojawić się podczas stosowania danikopanu, aby świadomie monitorować swój stan zdrowia i odpowiednio reagować na ewentualne objawy.

  • Ilustracja poradnika Asfotaza alfa – działania niepożądane i skutki uboczne

    Asfotaza alfa jest stosowana głównie w leczeniu hipofosfatazji, a jej działania niepożądane dotyczą przede wszystkim reakcji w miejscu wstrzyknięcia, które pojawiają się u większości pacjentów. Większość z nich jest łagodna i przemija samoistnie, jednak możliwe są także poważniejsze objawy, takie jak reakcje alergiczne. Poznaj szczegółowy profil bezpieczeństwa tej substancji, dowiedz się, jakie objawy mogą wystąpić i kiedy należy je zgłosić.

  • Ilustracja poradnika Bulgaplin, 300 mg – stosowanie u dzieci

    Lek Bulgaplin, zawierający pregabalinę, nie jest zalecany dla dzieci, ponieważ jego bezpieczeństwo i skuteczność w tej grupie wiekowej nie zostały ustalone. Alternatywy dla dzieci obejmują leki takie jak gabapentyna, lamotrygina, topiramat i fluoksetyna, które mają udokumentowane bezpieczeństwo i skuteczność. Najczęstsze działania niepożądane Bulgaplin to zawroty głowy, senność, ból głowy, zwiększenie apetytu, splątanie, dezorientacja, zmniejszenie zainteresowań seksualnych, drażliwość, trudności w skupieniu uwagi, niezdarność, zaburzenia pamięci, utrata pamięci, drżenia, trudności w mówieniu, uczucie mrowienia, drętwienie, uspokojenie, letarg, bezsenność, uczucie zmęczenia, dziwne samopoczucie, nieostre widzenie, podwójne widzenie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zaburzenia równowagi, upadki, suchość w jamie ustnej, zaparcia, wymioty, wzdęcia, biegunka, nudności,…

  • Ilustracja poradnika Rivaroxaban STADA, 15 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Rivaroxaban STADA jest stosowany w profilaktyce i leczeniu zakrzepów krwi. Może powodować działania niepożądane, takie jak niedokrwistość, krwawienie z nosa, krwawienie z dziąseł, krwawienie z przewodu pokarmowego, obrzęk kończyn, ból kończyn, gorączka, ból żołądka, niestrawność i wysypka. W przypadku poważnych działań niepożądanych, takich jak krwawienie do mózgu, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Dzieci i młodzież mogą również przyjmować ten lek, ale dawka powinna być obliczona przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Kardatuxan, 2,5 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Kardatuxan jest stosowany w profilaktyce zdarzeń zakrzepowych na podłożu miażdżycowym u dorosłych pacjentów po ostrym zespole wieńcowym oraz u pacjentów z chorobą wieńcową lub objawową chorobą tętnic obwodowych. Zalecana dawka to 2,5 mg dwa razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na rywaroksaban, nadmierne krwawienie, chorobę wątroby, ciążę i karmienie piersią. Możliwe działania niepożądane to m.in. krwawienie z nosa, krwawienie dziąseł, krwawienie do oka, krwawienie do tkanek lub jam ciała, obrzęk kończyn, ból kończyn, zaburzenia czynności nerek, gorączka, ból żołądka, niestrawność, uczucie mdłości, zaparcie, biegunka, obniżone ciśnienie tętnicze krwi, ogólne obniżenie siły i energii, ból głowy, zawroty głowy, wysypka, swędzenie…

  • Ilustracja poradnika Pregabalin Aurovitas, 75 mg – wskazania – na co działa?

    Pregabalin Aurovitas jest lekiem stosowanym w leczeniu bólu neuropatycznego, padaczki oraz uogólnionych zaburzeń lękowych. Ból neuropatyczny to ból spowodowany uszkodzeniem nerwów, a padaczka to choroba neurologiczna charakteryzująca się nawracającymi napadami drgawkowymi. Uogólnione zaburzenia lękowe to przewlekły, nadmierny lęk i niepokój. Najczęstsze działania niepożądane leku to zawroty głowy, senność, bóle głowy, zwiększenie apetytu, splątanie, dezorientacja, suchość w ustach, zaparcia, wymioty, wzdęcia, biegunka, nudności, uczucie rozdęcia w jamie brzusznej, trudności w osiągnięciu erekcji, obrzęk ciała, uczucie upojenia alkoholowego, nietypowy chód, zwiększenie masy ciała, kurcze mięśni, bóle stawów, bóle pleców, bóle kończyn, ból gardła. Lek nie jest zalecany do stosowania u dzieci i…

  • Ilustracja poradnika Pregabalin Aurovitas, 75 mg – dawkowanie leku

    Pregabalin Aurovitas jest lekiem stosowanym w leczeniu bólu neuropatycznego, padaczki oraz uogólnionych zaburzeń lękowych. Dawkowanie wynosi od 150 do 600 mg na dobę, podawane w dwóch lub trzech dawkach podzielonych. Przerwanie leczenia powinno być stopniowe, przez co najmniej 1 tydzień. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby z zaburzeniami czynności nerek, wątroby, dzieci i młodzież oraz pacjenci w podeszłym wieku, mogą wymagać dostosowania dawki. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, senność, bóle głowy, zwiększenie apetytu, splątanie, dezorientacja, zmniejszenie zainteresowań seksualnych, drażliwość, trudności w skupieniu uwagi, niezdarność, zaburzenia pamięci, utrata pamięci, drżenia, trudności w mówieniu, uczucie mrowienia, drętwienie, uspokojenie, letarg, bezsenność, uczucie…

  • Ilustracja poradnika Efluelda Tetra, 60 mcg HA/szczep, 1 – działania niepożądane i skutki uboczne

    Szczepionka Efluelda Tetra, stosowana u osób dorosłych w wieku 60 lat i starszych, może wywoływać różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból w miejscu wstrzyknięcia, zaczerwienienie, ogólne złe samopoczucie, ból głowy i ból mięśni. Rzadziej mogą wystąpić świąd, zmęczenie, nudności, wymioty, biegunka, kaszel, osłabienie mięśni, niestrawność i zapalenie gardła. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

  • Ilustracja poradnika Xanirva, 2,5 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Xanirva, zawierający rywaroksaban, jest stosowany w profilaktyce zdarzeń zakrzepowych u pacjentów po ostrym zespole wieńcowym (OZW), z chorobą wieńcową (CAD) oraz chorobą tętnic obwodowych (PAD). Zalecana dawka to 2,5 mg dwa razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, czynne krwawienie, nieprawidłowości stanowiące ryzyko poważnych krwawień, jednoczesne leczenie innymi produktami przeciwzakrzepowymi, chorobę wątroby związaną z koagulopatią oraz ciążę i karmienie piersią. Możliwe działania niepożądane to m.in. krwawienie, obrzęk kończyn, ból kończyn, zaburzenia czynności nerek, gorączka, ból żołądka, niestrawność, uczucie nudności, zaparcie, biegunka, obniżone ciśnienie tętnicze krwi, ogólne obniżenie siły i energii, ból głowy, zawroty głowy, wysypka, swędzenie skóry oraz zwiększenie aktywności…

  • Ilustracja poradnika Metronidazol Aurovitas, 500 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie metronidazolu może prowadzić do poważnych objawów, takich jak nudności, wymioty, ataksja, stany konwulsyjne i neuropatia obwodowa. Dawki uznawane za przedawkowanie to 6-10,4 g co drugi dzień przez 5-7 dni lub pojedyncza dawka 15 g. W przypadku przedawkowania, leczenie powinno być objawowe i podtrzymujące, a pacjent powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Febuxostat MSN, 80 mg – skład leku

    Febuxostat MSN to lek stosowany w leczeniu dny moczanowej oraz w zapobieganiu dużemu stężeniu kwasu moczowego we krwi podczas chemioterapii raka krwi. Głównym składnikiem leku jest febuksostat, dostępny w dawkach 80 mg i 120 mg. Lek zawiera również różne substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, kroskarmeloza sodowa, hydroksypropyloceluloza, krzemionka koloidalna uwodniona, magnezu stearynian oraz otoczka tabletki. Pacjenci powinni być świadomi składu leku, aby uniknąć potencjalnych reakcji alergicznych i innych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Grindeks, 15 mg – dawkowanie leku

    Lenalidomide Grindeks jest lekiem stosowanym w leczeniu szpiczaka mnogiego i chłoniaka grudkowego. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta i rodzaju nowotworu. W leczeniu szpiczaka mnogiego dawka początkowa wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli. W leczeniu chłoniaka grudkowego dawka początkowa wynosi 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1 do 21 powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia. Lek należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza, połykać w całości, najlepiej popijając wodą. Możliwe działania niepożądane to m.in. zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, wysypka, skurcze mięśni, osłabienie mięśni, ból mięśni, bolesność mięśni, ból…