Symetykon to popularna substancja stosowana w łagodzeniu wzdęć i innych dolegliwości związanych z nadmiarem gazów w przewodzie pokarmowym. Dzięki swojej fizycznej obojętności, symetykon jest uważany za bezpieczny w większości przypadków, jednak niektóre sytuacje wymagają całkowitej rezygnacji z jego stosowania lub zachowania szczególnej ostrożności. Poznaj, kiedy symetykon jest przeciwwskazany oraz na co warto zwrócić uwagę przy jego przyjmowaniu.
Loperamide Grindeks to lek stosowany w leczeniu ostrej biegunki u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Działa poprzez utwardzanie stolca i zmniejszenie częstości wypróżnień. Zalecana dawka początkowa to 2 kapsułki, a następnie 1 kapsułka po każdym luźnym stolcu. Maksymalny czas trwania leczenia wynosi 48 godzin. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na loperamid, dzieci poniżej 2 lat, ostrą czerwonkę, ostre wrzodziejące zapalenie jelita grubego, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, bakteryjne zapalenie jelit oraz stany zahamowania perystaltyki. Możliwe działania niepożądane to zaparcia, wzdęcia, ból głowy, nudności oraz reakcje nadwrażliwości.
Przed zażyciem leku Loperamide Grindeks należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość, wiek poniżej 2 lat, krew w stolcu, wysoka gorączka, ostre wrzodziejące zapalenie jelita grubego, bakteryjne zapalenie jelit, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, zaparcia, wzdęty brzuch lub niedrożność jelit. Ważne jest również, aby skonsultować się z lekarzem w przypadku problemów z wątrobą oraz w przypadku stosowania innych leków, które mogą wchodzić w interakcje z loperamidem.
Loperamide Aurovitas nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na jego składniki, dzieci poniżej 12 lat, pacjentów z rozdęciem okrężnicy, uporczywym bólem brzucha, bakteryjnym zapaleniem jelit, ciężkim zapaleniem jelit oraz w przypadkach, gdy normalne wypróżnienia nie powinny być tłumione. Ważne jest również, aby pacjenci z chorobami wątroby, AIDS oraz ci, którzy mogą być odwodnieni, zachowali ostrożność. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak rytonawir, chinidyna, desmopresyna, itrakonazol, ketokonazol i gemfibrozyl.
Loperamid APTEO MED jest lekiem stosowanym w leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki oraz zespołu jelita drażliwego. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i rodzaju biegunki. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 6 lat i ma kilka przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na składniki leku, ostra czerwonka i wrzodziejące zapalenie okrężnicy. Najczęstsze działania niepożądane to zaparcia, wzdęcia, bóle głowy i nudności.
Loperamid Dr.Max to lek przeciwbiegunkowy stosowany w leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki oraz u pacjentów z ileostomią. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i rodzaju biegunki. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 6 lat. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, dzieci poniżej 2 lat, ostrą czerwonkę, wrzodziejące zapalenie jelit, bakteryjne zapalenie jelit i rzekomobłoniaste zapalenie jelit. Należy zachować ostrożność u pacjentów z odwodnieniem, AIDS i zaburzeniami czynności wątroby. Loperamid Dr.Max może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak rytonawir, chinidyna, itrakonazol, ketokonazol, gemfibrozyl i desmopresyna. Najczęstsze działania niepożądane to bóle głowy, zaparcia, nudności i wzdęcia.
Stoperan S to lek stosowany w leczeniu krótkotrwałej biegunki oraz ostrej biegunki związanej z zespołem jelita drażliwego (IBS). Zawiera loperamid i symetykon, które łagodzą objawy biegunki i dyskomfort przewodu pokarmowego. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na składniki leku, wysoką gorączkę, krew w kale, ostry rzut choroby zapalnej jelit, ciężką biegunkę po antybiotykach, bakteryjne zapalenie jelit, zaparcie i wzdęty brzuch. Możliwe działania niepożądane to ból głowy, złe samopoczucie, zmiany odczuwania smaków, senność, zawroty głowy, osłabienie, zaparcie, ból brzucha, wymioty i niestrawność.
Stoperan S jest lekiem na krótkotrwałą biegunkę i ostrą biegunkę związaną z zespołem jelita drażliwego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości, wysokiej gorączki, chorób zapalnych jelit, biegunki po antybiotykach, zaparcia, wzdętego brzucha, bakteryjnego zapalenia jelit oraz u dzieci poniżej 12 lat i młodzieży poniżej 18 lat w przypadku IBS. Należy zachować ostrożność w przypadku ciężkiej biegunki, AIDS, choroby wątroby oraz interakcji z innymi lekami. W przypadku przedawkowania należy natychmiast zgłosić się do lekarza.
Loper to lek przeciwbiegunkowy, który nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na loperamid, u dzieci poniżej 6 lat, w przypadku ostrej czerwonki, wrzodziejącego zapalenia jelit, bakteryjnego zapalenia jelit oraz rzekomobłoniastego zapalenia jelit. Ważne jest również, aby nie przekraczać zalecanych dawek i skonsultować się z lekarzem, jeśli objawy biegunki nie ustąpią po 48 godzinach. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak rytonawir, chinidyna, desmopresyna, itrakonazol, ketokonazol oraz gemfibrozyl.
Loperamid to substancja stosowana w leczeniu biegunek, która szybko łagodzi objawy i poprawia komfort życia. Występuje w różnych postaciach i jest szeroko wykorzystywany zarówno u dorosłych, jak i u dzieci powyżej określonego wieku. Przed zastosowaniem warto poznać najważniejsze informacje dotyczące wskazań, dawkowania oraz bezpieczeństwa tej substancji.

