Menu

Atrofia mięśni

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Metyloprednizolon -przedawkowanie substancji
  2. Esotkaleno, 30 mg – przedawkowanie leku
  3. Esotkaleno, 10 mg – przedawkowanie leku
  4. Esotkaleno, 1 mg – przedawkowanie leku
  5. Medoxa, 30 mg – przedawkowanie leku
  6. Medoxa, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Medoxa, 2,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Netaxen, 3 mg/ml + 1 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Fludrocortisone Adamed, 0,1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Melphalan Zentiva, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Predasol, 20 mg – przedawkowanie leku
  12. Predasol, 250 mg – przedawkowanie leku
  13. Rectodelt, 100 mg – przedawkowanie leku
  14. Dexamethasone Krka, 4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Dexamethasone phosphate SF, 4 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Dysport, 300 jednostek komple – przeciwwskazania
  17. Dysport, 300 jednostek komple – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Botox, 200 j. Allergan komp – przeciwwskazania
  19. Roswera, 40 mg – stosowanie u dzieci
  20. Meprelon, 16 mg – przedawkowanie leku
  21. Testosteronum prolongatum Jelfa, 100 mg/ml – wskazania – na co działa?
  22. DHEA Aflofarm, 25 mg – wskazania – na co działa?
  23. Dexadent, (10 mg + 25 mg + 2,5 – przedawkowanie leku
  24. Biosteron, 10 mg – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Metyloprednizolon -przedawkowanie substancji

    Przedawkowanie metyloprednizolonu nie prowadzi zazwyczaj do nagłych, ciężkich objawów, jednak długotrwałe stosowanie zbyt dużych dawek niesie ze sobą poważne ryzyko zdrowotne. Dowiedz się, czym grozi przekroczenie zalecanej ilości tej substancji, jakie symptomy mogą się pojawić oraz jak wygląda postępowanie w przypadku przedawkowania – zarówno po podaniu doustnym, jak i w iniekcji.

  • Ilustracja poradnika Esotkaleno, 30 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Esotkaleno, zawierającego prednizon, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki prednizonu dla dorosłych są klasyfikowane jako duże (80-100 mg na dobę), średnie (40-80 mg na dobę), małe (10-40 mg na dobę) i bardzo małe (1,5-7,5 mg na dobę). Objawy przedawkowania mogą obejmować zespół Cushinga, hiperglikemię, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia psychiczne, napady padaczkowe, zaćmę, jaskrę, bradykardię, rozstępy, zanik mięśni i osteoporozę. W przypadku przedawkowania, leczenie polega na objawowym zarządzaniu skutkami przedawkowania i konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Esotkaleno, 10 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Esotkaleno, zawierającego prednizon, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zespół Cushinga, hiperglikemia, bradykardia i osteoporoza. Standardowe dawki dla dorosłych wynoszą od 1,5 do 100 mg na dobę, a przekroczenie tych wartości może być niebezpieczne. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie jest objawowe i wspomagające, a w ciężkich przypadkach może być konieczna hospitalizacja.

  • Ilustracja poradnika Esotkaleno, 1 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Esotkaleno, zawierającego prednizon, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki przekraczające 80-100 mg na dobę są uznawane za przedawkowanie. Objawy mogą obejmować zaburzenia metaboliczne, elektrolitowe, psychiczne, układu nerwowego, serca, żołądkowo-jelitowe, skóry oraz mięśniowo-szkieletowe. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Medoxa, 30 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Medoxa, zawierającego prednizon, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki prednizonu stosowane w leczeniu mogą wynosić od 1,5 mg do 250 mg na dobę. Przekroczenie tych dawek może prowadzić do objawów takich jak zespół Cushinga, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia psychiczne, bradykardia, wrzody żołądka i osteoporoza. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie polega na łagodzeniu objawów i monitorowaniu stanu pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Medoxa, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Medoxa to lek zawierający prednizon, stosowany w leczeniu wielu chorób wymagających ogólnoustrojowego podawania glikokortykosteroidów. Może powodować działania niepożądane, takie jak zwiększenie masy ciała, zmniejszenie tolerancji glukozy, wzrost ciśnienia krwi, osłabienie mięśni, osteoporoza oraz zmiany skórne. Rzadkie, ale poważne skutki uboczne obejmują reakcje anafilaktyczne, zapalenie trzustki, wrzody żołądka lub jelit, napady padaczkowe i twardzinowy przełom nerkowy. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Medoxa, 2,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Stosowanie leku Medoxa, zawierającego prednizon, może prowadzić do różnych działań niepożądanych, które są zależne od dawki i czasu trwania leczenia. Najczęstsze skutki uboczne obejmują depresję, reakcje alergiczne, problemy żołądkowo-jelitowe, zmiany w morfologii krwi, osłabienie układu odpornościowego, zespół Cushinga, problemy z metabolizmem, problemy z oczami, problemy skórne oraz problemy mięśniowo-szkieletowe. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak reakcje alergiczne, zapalenie trzustki, wrzody lub krwawienia z żołądka lub jelit, napad padaczkowy lub twardzinowy przełom nerkowy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Netaxen, 3 mg/ml + 1 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Netaxen to lek stosowany w leczeniu stanów zapalnych i zakażeń bakteryjnych oka. Może powodować działania niepożądane, takie jak zwiększone ciśnienie w oku, powstawanie zaćmy, niewyraźne widzenie, zakażenia wirusowe i grzybicze, opóźnione gojenie się ran oraz zwapnienie rogówki. Inne skutki uboczne obejmują miejscowe reakcje alergiczne, zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, nadmierne owłosienie ciała, osłabienie i zanik mięśni, fioletowe rozstępy na skórze, podwyższone ciśnienie krwi, nieregularne miesiączki oraz zahamowanie wzrostu u dzieci i młodzieży. Pacjenci powinni być świadomi tych możliwych działań niepożądanych i konsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Fludrocortisone Adamed, 0,1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Fludrocortisone Adamed to lek stosowany w leczeniu schorzeń nadnerczy, który może powodować różne działania niepożądane i skutki uboczne. Najczęstsze z nich to reakcje alergiczne, problemy psychiczne, osłabienie mięśni, problemy kostne, wrzody żołądka, problemy skórne, niewydolność serca, wysokie ciśnienie krwi, problemy z widzeniem oraz problemy z utrzymywaniem prawidłowego stężenia glukozy. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych zagrożeń i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Melphalan Zentiva, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Melphalan Zentiva to lek cytotoksyczny stosowany w leczeniu nowotworów, który może powodować różne działania niepożądane. Ciężkie skutki uboczne obejmują reakcje alergiczne, gorączkę, zakażenia, siniaki, krwawienia, zakrzepy krwi i uszkodzenie tkanek. Częste działania niepożądane to zmniejszenie liczby krwinek, nudności, wymioty, biegunka, owrzodzenie jamy ustnej, wypadanie włosów, mrowienie w miejscu wstrzyknięcia oraz zaburzenia mięśni. Rzadkie skutki uboczne obejmują ostrą białaczkę szpikową, chorobę śródmiąższową płuc, zaburzenia czynności wątroby i wysypki skórne. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Predasol, 20 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Predasol może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zaburzenia endokrynologiczne, metabolizmu, psychiczne, układu nerwowego, serca, naczyniowe, żołądka i jelit, skóry oraz mięśniowo-szkieletowe. Przekroczenie zalecanych dawek, zwłaszcza w przypadku długotrwałego stosowania, może prowadzić do przedawkowania. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, ponieważ nie ma specyficznego antidotum na prednizolon.

  • Ilustracja poradnika Predasol, 250 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Predasol może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zaburzenia endokrynologiczne, metabolizmu, psychiczne, układu nerwowego, oka, serca, naczyniowe, żołądka i jelit, skóry i tkanki podskórnej, mięśniowo-szkieletowe, nerek i dróg moczowych oraz układu rozrodczego i piersi. W przypadku przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie leczenie objawowe. Dawki terapeutyczne wahają się od 25 mg do 1000 mg, a przedawkowanie może wystąpić, gdy dawki przekraczają zalecane wartości, szczególnie w przypadku długotrwałego stosowania dużych dawek.

  • Ilustracja poradnika Rectodelt, 100 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Rectodelt może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zespół Cushinga, nieostre widzenie, bradykardia oraz twardzinowy przełom nerkowy. Zalecana dawka to maksymalnie 200 mg prednizonu w ciągu 24 godzin. W przypadku przedawkowania należy monitorować pacjenta i stosować leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Dexamethasone Krka, 4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Dexamethasone Krka może powodować różne działania niepożądane, w tym zwiększoną podatność na zakażenia, zmiany nastroju, problemy z oczami, sercem, układem pokarmowym oraz skórą. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Dexamethasone phosphate SF, 4 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Dexamethasone phosphate SF może wywoływać różne działania niepożądane, w tym zakażenia, zmiany morfologii krwi, reakcje nadwrażliwości, zespół Cushinga, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia psychiczne, zaburzenia układu nerwowego, jaskrę, zaćmę, kardiomiopatię przerostową, wysokie ciśnienie tętnicze, wrzody żołądka i jelit, rozstępy, osteoporozę, martwicę kości, zaburzenia hormonów płciowych oraz opóźnienie gojenia się ran. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Dysport, 300 jednostek komple – przeciwwskazania

    Lek Dysport nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na toksynę botulinową lub zakażeniem układu moczowego. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie choroby mięśni, zanik mięśni, zaburzenia przełykania lub oddychania, osłabienie siły mięśniowej, przewlekłe zaburzenia układu oddechowego, skłonności do krwawień oraz stany zapalne lub zakażenia. Niektóre leki mogą wzmacniać działanie leku Dysport, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Najczęstsze działania niepożądane to siniaki i ból w miejscu wstrzyknięcia, ogólne osłabienie, zmęczenie oraz objawy grypopodobne.

  • Ilustracja poradnika Dysport, 300 jednostek komple – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Dysport, zawierający kompleks neurotoksyny Clostridium botulinum typu A, jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń, takich jak spastyczność mięśni, kurcz powiek, połowiczy kurcz twarzy, kurczowy kręcz szyi, nietrzymanie moczu oraz nadmierna potliwość pach. Jak każdy lek, Dysport może powodować działania niepożądane, które mogą różnić się w zależności od pacjenta i wskazania do stosowania. Najczęstsze działania niepożądane to siniaki i ból w miejscu wstrzyknięcia, ogólne osłabienie, zmęczenie oraz objawy grypopodobne. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, takich jak problemy z przełykaniem, oddychaniem lub mową, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Botox, 200 j. Allergan komp – przeciwwskazania

    Botox jest przeciwwskazany u osób uczulonych na jego składniki, z zakażeniem w miejscu podania, zakażeniem dróg moczowych, ostrym zatrzymaniem moczu oraz tych, którzy nie zgadzają się na cewnikowanie. Inne przeciwwskazania obejmują problemy z połykaniem, oddychaniem, choroby mięśni, układu nerwowego, stan zapalny w miejscu wstrzyknięcia, choroby sercowo-naczyniowe, napady drgawek, jaskrę zamkniętego kąta, planowane operacje oraz wcześniejsze reakcje alergiczne na toksynę botulinową typu A.

  • Ilustracja poradnika Roswera, 40 mg – stosowanie u dzieci

    Roswera może być stosowana u dzieci w wieku 6 lat i starszych, ale tylko pod ścisłą kontrolą lekarza specjalisty. Alternatywne leki, takie jak simwastatyna, atorwastatyna i ezetymib, mogą być stosowane u dzieci w wieku 10 lat i starszych. Stosowanie Roswery u dzieci może wiązać się z pewnymi działaniami niepożądanymi, dlatego ważne jest monitorowanie stanu zdrowia dziecka podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Meprelon, 16 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Meprelon, zawierającego metyloprednizolon, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki powyżej 48 mg na dobę przez dłuższy czas są uznawane za przedawkowanie. Objawy przedawkowania obejmują zespół Cushinga, zwiększenie stężenia cukru we krwi, depresję, zawroty głowy, zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, wrzody żołądka, rozstępy skórne oraz osłabienie mięśni. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, a leczenie polega na łagodzeniu objawów i monitorowaniu stanu pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Testosteronum prolongatum Jelfa, 100 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Testosteronum Prolongatum Jelfa jest lekiem stosowanym w terapii zastępczej testosteronem u mężczyzn z hipogonadyzmem. Wskazania do stosowania obejmują impotencję, niepłodność, zmniejszony popęd seksualny, zmęczenie, nastroje depresyjne oraz utratę masy kostnej. Lek leczy schorzenia takie jak hipogonadyzm męski, osteoporoza, depresja, zmniejszona masa mięśniowa oraz zmniejszona produkcja czerwonych krwinek. Możliwe działania niepożądane to m.in. zwiększenie liczby krwinek czerwonych, zwiększenie masy ciała, bóle głowy, zmiany libido, nadciśnienie tętnicze oraz problemy z wątrobą. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat.

  • Ilustracja poradnika DHEA Aflofarm, 25 mg – wskazania – na co działa?

    Lek DHEA Aflofarm jest stosowany w celu uzupełnienia niedoborów dehydroepiandrosteronu (DHEA) u kobiet i mężczyzn. Uzupełnianie niedoborów tego hormonu może korzystnie wpływać na niektóre schorzenia i objawy związane z procesem starzenia, takie jak zmniejszenie witalności, obniżenie nastroju oraz problemy z pamięcią. Lek jest przeznaczony do długotrwałego stosowania, a efekty działania są widoczne po kilku tygodniach stosowania. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na składniki leku, ciążę, karmienie piersią, dzieci i młodzież oraz nowotwory estrogenozależne. Zalecana dawka to 1 tabletka (25 mg) raz na dobę, przyjmowana rano, w trakcie posiłku.

  • Ilustracja poradnika Dexadent, (10 mg + 25 mg + 2,5 – przedawkowanie leku

    Dexadent to maść stosowana w leczeniu chorób miazgi zębów i tkanek okołowierzchołkowych. Przedawkowanie może prowadzić do zespołu Cushinga, zahamowania czynności nadnerczy i innych objawów hormonalnych. Ważne jest, aby nie stosować leku dłużej niż 3 do 4 dni i unikać stosowania u dzieci do 4 lat.

  • Ilustracja poradnika Biosteron, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Biosteron to lek zawierający dehydroepiandrosteron (DHEA), stosowany w celu uzupełnienia jego niedoborów. Niedobory DHEA mogą prowadzić do różnych dolegliwości związanych z procesem starzenia się, takich jak osłabienie pamięci, zmniejszenie siły mięśni, spadek odporności na stres, otyłość, miażdżyca oraz spadek odporności organizmu. Biosteron jest przeznaczony do długotrwałego stosowania i może znacząco poprawić jakość życia pacjentów. Lek nie jest wskazany dla dzieci i młodzieży oraz osób z nadwrażliwością na substancję czynną, nowotworami estrogenozależnymi, ciężką niewydolnością wątroby lub nerek, oraz w okresie ciąży i karmienia piersią.