Menu

Atonia jelit

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Oksybutynina – porównanie substancji czynnych
  2. Fenpiweryna – porównanie substancji czynnych
  3. Dokuzynian sodu – porównanie substancji czynnych
  4. Pitofenon – profil bezpieczeństwa
  5. Oksybutynina – przeciwwskazania
  6. Boldyna – przeciwwskazania
  7. Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 20 mg – wskazania – na co działa?
  8. Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 20 mg – dawkowanie leku
  9. Oxybutyninum Aflofarm, 5 mg – wskazania – na co działa?
  10. Oxybutyninum Aflofarm, 5 mg – przeciwwskazania
  11. Sonoxen FORTE, 25 mg – przedawkowanie leku
  12. Noctis, 12,5 mg – przedawkowanie leku
  13. Liść Senesu, 25-30 mg glikozydów – skład leku
  14. Liść Senesu, 25-30 mg glikozydów – wskazania – na co działa?
  15. Liść Senesu, 25-30 mg glikozydów – przeciwwskazania
  16. Radirex PLUS – dawkowanie leku
  17. Radirex PLUS – wskazania – na co działa?
  18. Radirex PLUS – przeciwwskazania
  19. Red Senes Tea – wskazania – na co działa?
  20. Red Senes Tea – przeciwwskazania
  21. Alax, 10,0-15,0 mg związkó – wskazania – na co działa?
  22. Alax, 10,0-15,0 mg związkó – profil bezpieczenstwa
  23. Alax, 10,0-15,0 mg związkó – przeciwwskazania
  24. Alax, 10,0-15,0 mg związkó – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Oksybutynina – porównanie substancji czynnych

    Oksybutynina, tolterodyna i solifenacyna to substancje czynne stosowane w leczeniu problemów z nietrzymaniem moczu i nadreaktywnością pęcherza. Choć należą do tej samej grupy leków i działają podobnie, różnią się wskazaniami, bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach pacjentów i profilem działań niepożądanych. Warto poznać najważniejsze podobieństwa i różnice między nimi, by lepiej zrozumieć wybór odpowiedniego leku dla siebie.

  • Ilustracja poradnika Fenpiweryna – porównanie substancji czynnych

    Fenpiweryna, alweryna i mebeweryna to substancje czynne zaliczane do leków rozkurczowych, wykorzystywanych w leczeniu bólów i skurczów brzucha. Chociaż ich działanie jest podobne, różnią się wskazaniami, bezpieczeństwem stosowania u dzieci i kobiet w ciąży oraz możliwymi przeciwwskazaniami. Porównanie tych trzech substancji pozwala lepiej zrozumieć, kiedy i dla kogo mogą być najodpowiedniejsze.

  • Ilustracja poradnika Dokuzynian sodu – porównanie substancji czynnych

    Dokuzynian sodu, laktuloza i pikosiarczan sodu to trzy różne substancje czynne wykorzystywane w leczeniu zaparć. Choć mają wspólne zastosowanie, różnią się mechanizmem działania, szybkością efektu, sposobem podania oraz bezpieczeństwem stosowania w szczególnych grupach pacjentów. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi preparatami, by świadomie wybrać rozwiązanie najlepiej dopasowane do Twoich potrzeb.

  • Ilustracja poradnika Pitofenon – profil bezpieczeństwa

    Pitofenon to substancja o silnym działaniu rozkurczającym na mięśnie gładkie, często stosowana w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbólowymi i rozkurczowymi. Profil bezpieczeństwa tej substancji jest ściśle związany z drogą podania, obecnością innych składników oraz indywidualnymi cechami pacjenta, takimi jak wiek, stan zdrowia czy obecność chorób przewlekłych. Poznaj najważniejsze zalecenia dotyczące bezpieczeństwa stosowania pitofenonu oraz grupy pacjentów wymagające szczególnej ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Oksybutynina – przeciwwskazania

    Oksybutynina to lek, który pomaga kontrolować objawy nadreaktywności pęcherza moczowego, takie jak nagłe parcie na mocz czy nietrzymanie moczu. Chociaż jest skuteczna w łagodzeniu tych dolegliwości, nie każdy pacjent może ją bezpiecznie stosować. W niektórych sytuacjach jej przyjmowanie jest całkowicie zabronione, w innych wymaga zachowania szczególnej ostrożności lub indywidualnej oceny przez lekarza. Poznaj, kiedy stosowanie oksybutyniny jest przeciwwskazane i na co warto zwrócić uwagę, aby leczenie było bezpieczne.

  • Ilustracja poradnika Boldyna – przeciwwskazania

    Boldyna to naturalna substancja pochodzenia roślinnego, która wykazuje korzystny wpływ na wydzielanie żółci i łagodzi dolegliwości trawienne. Jednak jej stosowanie nie jest odpowiednie dla każdego – istnieje szereg przeciwwskazań, które wykluczają lub ograniczają możliwość jej użycia. Poznaj sytuacje, w których boldyna może być szkodliwa, oraz dowiedz się, na co zwrócić szczególną uwagę, by zadbać o swoje bezpieczeństwo podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Ipidacrine hydrochloride Grindeks jest stosowany w leczeniu chorób obwodowego układu nerwowego, paraliżu i niedowładów, uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego, chorób demielinizacyjnych, zaburzeń pamięci oraz atonii jelit. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, padaczkę, zaburzenia pozapiramidowe z hiperkinezją, dławicę piersiową, znaczna bradykardię, astmę oskrzelową, niedrożność jelit lub dróg moczowych, zaostrzenie choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy, zaburzenia przedsionkowe, ciążę i karmienie piersią. Możliwe działania niepożądane obejmują kołatanie serca, spowolniony rytm pracy serca, ślinotok, nudności, nadmierną potliwość, zawroty głowy, ból głowy, senność, zwiększenie wydzielania oskrzelowego, wymioty, objawy alergii skórnej, skurcze mięśni, osłabienie, biegunkę, ból w nadbrzuszu oraz reakcje nadwrażliwości.

  • Ilustracja poradnika Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 20 mg – dawkowanie leku

    Lek Ipidacrine hydrochloride Grindeks jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń neurologicznych. Dawkowanie zależy od rodzaju schorzenia i reakcji pacjenta. W przypadku chorób obwodowego układu nerwowego, miastenii i zespołu miastenicznego zalecana dawka to 20 mg 1-3 razy dziennie przez 1-2 miesiące. W leczeniu porażenia opuszkowego, niedowładów oraz chorób demielinizacyjnych dawki wynoszą 20 mg 2-3 razy na dobę, maksymalnie 200 mg dziennie. Zaburzenia pamięci różnego pochodzenia wymagają dawkowania 20 mg 2-3 razy dziennie przez 1 miesiąc do 1 roku. Atonia jelit leczona jest dawką 20 mg 2-3 razy na dobę przez 1-2 tygodnie. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości, padaczki, dławicy…

  • Ilustracja poradnika Oxybutyninum Aflofarm, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Wskazania do stosowania leku Oxybutyninum Aflofarm obejmują łagodzenie objawów niestabilności pęcherza moczowego, takich jak parcia naglące, nietrzymanie moczu, trudności w oddawaniu moczu oraz nocne mimowolne oddawanie moczu. Lek jest stosowany zarówno u dorosłych, jak i u dzieci powyżej 5 roku życia. Przeciwwskazania do stosowania leku obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, jaskrę z wąskim kątem przesączania, zwężenie drogi odpływu z pęcherza moczowego, niedrożność jelit, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, ciężką postać wrzodziejącego zapalenia okrężnicy oraz nużliwość mięśni. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku osłabionych pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów z chorobą Parkinsona, dzieci, pacjentów z neuropatią autonomicznego…

  • Ilustracja poradnika Oxybutyninum Aflofarm, 5 mg – przeciwwskazania

    Oxybutyninum Aflofarm to lek stosowany w leczeniu niestabilności pęcherza moczowego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, jaskrę z wąskim kątem przesączania, zwężenie drogi odpływu z pęcherza moczowego, niedrożność jelit, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, ciężką postać wrzodziejącego zapalenia okrężnicy oraz nużliwość mięśni. Lek należy stosować ostrożnie u osłabionych pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów z chorobą Parkinsona, neuropatią autonomicznego układu nerwowego, zaburzeniami motoryki przewodu pokarmowego, zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz przepukliną rozworu przełykowego. Oxybutyninum Aflofarm może wchodzić w interakcje z lekami przeciwcholinergicznymi, przeciwhistaminowymi, przeciwpsychotycznymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz inhibitorami CYP 3A4.

  • Ilustracja poradnika Sonoxen FORTE, 25 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Sonoxen FORTE może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak senność, objawy przeciwcholinergiczne, problemy z sercem, problemy neurologiczne oraz ciężkie powikłania jak rabdomioliza i niewydolność nerek. Zalecana dawka to 25 mg na dobę, a przedawkowanie może wystąpić przy większych dawkach. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Noctis, 12,5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Noctis może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak senność, majaczenie, drgawki, a nawet śpiączka. Zalecana dawka to 12,5 mg, a maksymalna dawka dobowa wynosi 25 mg. Przedawkowanie może wystąpić przy dawkach powyżej 25 mg. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie obejmuje wywołanie wymiotów, płukanie żołądka, leczenie objawowe oraz intensywne nawodnienie i alkalizację moczu.

  • Ilustracja poradnika Liść Senesu, 25-30 mg glikozydów – skład leku

    Liść Senesu to lek roślinny stosowany w zaparciach. Głównym składnikiem są wysuszone listki senesu, zawierające glikozydy hydroksyantracenowe. Lek nie zawiera substancji pomocniczych. Przechowywać w zamkniętych opakowaniach, w temperaturze do 30°C. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na substancję czynną, ciążę i karmienie piersią oraz stosowanie u dzieci poniżej 12 lat. Możliwe działania niepożądane to m.in. reakcje nadwrażliwości, bóle brzucha i zmiany pigmentacyjne w jelitach.

  • Ilustracja poradnika Liść Senesu, 25-30 mg glikozydów – wskazania – na co działa?

    Liść Senesu to lek roślinny stosowany w leczeniu krótkotrwałych zaparć. Maksymalna dawka to 1 g listków senesu (około 200 ml naparu) wieczorem przed snem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, niedrożność jelit, ciążę i dzieci poniżej 12 lat. Możliwe działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości, bóle brzucha i zmiany pigmentacyjne. Nie stosować dłużej niż 1 tydzień.

  • Ilustracja poradnika Liść Senesu, 25-30 mg glikozydów – przeciwwskazania

    Liść Senesu to lek przeczyszczający stosowany w krótkotrwałym leczeniu zaparć. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości, niedrożności jelit, atonii jelit, zapalenia wyrostka robaczkowego, chorób zapalnych okrężnicy, bóli brzucha o nieznanym pochodzeniu, ciężkiego odwodnienia, w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u dzieci poniżej 12 lat. Przed rozpoczęciem stosowania należy unikać długotrwałego stosowania, skonsultować się z lekarzem w przypadku codziennej potrzeby stosowania środków przeczyszczających, zmienić dietę, a także zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i nietrzymaniem stolca. Liść Senesu może wchodzić w interakcje z glikozydami nasercowymi, lekami przeciwarytmicznymi, lekami moczopędnymi, adrenokortykosteroidami oraz produktami zawierającymi korzeń lukrecji.

  • Ilustracja poradnika Radirex PLUS – dawkowanie leku

    Radirex PLUS to lek przeczyszczający stosowany w leczeniu zaparć. Dawkowanie leku zależy od wieku pacjenta: dorośli powinni przyjmować 30 ml przed snem, a młodzież powyżej 12 lat 10-15 ml. Leku nie należy stosować dłużej niż 1-2 tygodnie bez konsultacji z lekarzem. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na składniki leku, niedrożność jelit i okres ciąży. Możliwe działania niepożądane to m.in. ból brzucha i reakcje nadwrażliwości.

  • Ilustracja poradnika Radirex PLUS – wskazania – na co działa?

    Radirex PLUS to tradycyjny lek przeczyszczający stosowany w leczeniu zaparć. Zawiera wyciągi z korzenia rzewienia, kory kruszyny, owocu kopru włoskiego i owocu kminku. Lek działa przeczyszczająco, przyspieszając pasaż jelitowy i zmniejszając resorpcję płynów. Radirex PLUS nie powinien być stosowany dłużej niż 1-2 tygodnie bez porady lekarza, a także nie jest zalecany w okresie ciąży i laktacji. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na składniki leku, niedrożność jelit oraz ostre i przewlekłe choroby zapalne jelit.

  • Ilustracja poradnika Radirex PLUS – przeciwwskazania

    Radirex PLUS to lek przeczyszczający, który nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na składniki, niedrożności jelit, atonii jelit, chorób zapalnych jelit, zapalenia wyrostka robaczkowego, biegunki, odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych, bólów brzucha o niejasnej etiologii oraz w okresie ciąży i laktacji. Przed jego stosowaniem należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Red Senes Tea – wskazania – na co działa?

    Red Senes Tea to lek roślinny stosowany w krótkotrwałym leczeniu zaparć. Zawiera liść senesu, który pobudza perystaltykę jelit i zwiększa wydzielanie płynów. Leku nie należy stosować dłużej niż 1-2 tygodnie bez konsultacji z lekarzem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, zwężenie i niedrożność jelit oraz stosowanie u dzieci poniżej 12 roku życia. Możliwe działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości, bóle brzucha i zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej.

  • Ilustracja poradnika Red Senes Tea – przeciwwskazania

    Red Senes Tea to lek stosowany w leczeniu zaparć, jednak istnieją pewne przeciwwskazania i środki ostrożności, które należy wziąć pod uwagę przed jego stosowaniem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, dzieci poniżej 12 roku życia, zwężenie i niedrożność jelit, atonię jelit, zapalenie wyrostka robaczkowego, stany zapalne okrężnicy, ból w jamie brzusznej niewiadomego pochodzenia oraz stany odwodnienia. Środki ostrożności obejmują konsultację z lekarzem w przypadku ciężkich zaparć, bólów brzucha, nudności i wymiotów, a także jeśli pacjent przyjmuje inne leki. Nie zaleca się stosowania leku w czasie ciąży i karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Alax, 10,0-15,0 mg związkó – wskazania – na co działa?

    Lek Alax jest stosowany w leczeniu sporadycznych zaparć u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Działa poprzez stymulację ruchów perystaltycznych jelita grubego oraz zahamowanie resorpcji zwrotnej wody z jelita. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, niedrożność jelit, atonię jelit, zapalenie wyrostka robaczkowego, choroby zapalne jelita grubego, ból brzucha nieznanego pochodzenia, ciężkie odwodnienie oraz stosowanie u dzieci poniżej 12 lat. Przed rozpoczęciem stosowania leku Alax, pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli stosują leki nasercowe, diuretyki, kortykosterydy lub preparaty z korzenia lukrecji. Należy unikać przewlekłego stosowania środków przeczyszczających.

  • Ilustracja poradnika Alax, 10,0-15,0 mg związkó – profil bezpieczenstwa

    Alax to lek przeczyszczający stosowany w sporadycznych zaparciach. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących oraz w ciąży. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Brak specyficznych danych dotyczących interakcji z alkoholem. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni zachować ostrożność i skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika Alax, 10,0-15,0 mg związkó – przeciwwskazania

    Lek Alax jest stosowany w leczeniu sporadycznych zaparć, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości, niedrożności jelit, atonii jelit, zapalenia wyrostka robaczkowego, chorób zapalnych jelita grubego, bólu brzucha nieznanego pochodzenia, ciężkiego odwodnienia oraz u dzieci poniżej 12 lat. Przed rozpoczęciem stosowania leku Alax, warto skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent stosuje inne leki lub ma współistniejące schorzenia.

  • Ilustracja poradnika Alax, 10,0-15,0 mg związkó – dawkowanie leku

    Lek Alax to roślinny produkt leczniczy stosowany w krótkotrwałym leczeniu sporadycznych zaparć. Dawkowanie: 1-2 tabletki wieczorem, popić szklanką wody, nie przekraczać dawki dobowej 30 mg antrazwiązków. Przeciwwskazania: nadwrażliwość na składniki, niedrożność jelit, atonia jelit, zapalenie wyrostka robaczkowego, choroby zapalne jelita grubego, ból brzucha nieznanego pochodzenia, ciężkie odwodnienie, dzieci poniżej 12 lat. Możliwe działania niepożądane: reakcje nadwrażliwości, skurczowe bóle brzucha, płynne stolce, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zabarwienie moczu. Przechowywanie: w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w temperaturze nie wyższej niż 25°C.