Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania kliniczne
Czy wiedziałeś, że popularny lek przeciwpasożytniczy może mieć działanie przeciwnowotworowe? Mebendazol, stosowany od lat w leczeniu zakażeń pasożytniczych, wzbudza coraz większe zainteresowanie onkologów. Badania wykazują jego skuteczność w hamowaniu wzrostu komórek rakowych, szczególnie w raku trzustki i jelita grubego. Vermox na raka? To nie science fiction, a obiecujący kierunek badań! Dowiedz się, jak mebendazol działa na komórki nowotworowe i dlaczego może stanowić wartościowe uzupełnienie standardowych terapii przeciwnowotworowych.
W czerwcu 2024 roku na rynek farmaceutyczny wprowadzono 22 nowe leki, które mogą przynieść ulgę pacjentom cierpiącym na różne schorzenia. Poniżej znajduje się przegląd tych leków wraz z opisem ich działania i zastosowania.
Wspieranie organizmu w czasie choroby ziołami na endometriozę przynosi wiele korzyści. Dzięki ich działaniu kobiety dotknięte chorobą mogą odczuć ulgę i nie być całkowicie wyłączonymi z życia przez niekończący się ból. Zioła na endometriozę posiadają właściwości o dużym udowodnionym spektrum działania.
Reishi, Ling Zhi, studziesięcioletni grzyb — to tylko niektóre z nazw sosowanych dla grzyba Ganoderma lucidum (Lakownica żółtawa). Grzyb ten od wieków słynie z cennych właściwości leczniczych. W Chińskiej medycynie ludowej stosowano go m.in. w leczenieu chorób wątroby, artretyzmu, astmy, czy wrzodów żoładka. Obecnie pozyskuje się go ze sztucznych hodowli, bądź w bioreaktorach. Jakie inne zastosowanie mają grzyby Reishi i co warto o nich wiedzieć?
Jakie są rodzaje raka żołądka? Zdecydowana większość zachorowań to raki gruczołowe żołądka. Dzieli się je dodatkowo ze względu na umieszczenie w konkretnej części żołądka. W związku z tym mówimy o raku wpustu żołądka, raka pozawpustowego oraz raka połączenia przełykowo-żołądkowego. We wczesnym stadium jest możliwość endoskopowego usunięcia nowotworu, jednak ze względu na to, że jego wykrycie […]
Ludzki organizm w długim procesie ewolucji wykształcił zdolność wykorzystywania tlenu jako źródła energii. Choć nasze życie bez tlenu jest niemożliwe, to jego pochodne mogą również stanowić dla nas pewne zagrożenie. Reaktywne formy tlenu to aktywne chemicznie cząsteczki, które mogą wyrządzić nam wiele krzywdy, a ich nadmiar nazywany jest stresem oksydacyjnym. Jakie są jego konsekwencje?
Celem leczenia ran i oparzeń jest przyspieszenie gojenia, ochrona przed drobnoustrojami, łagodzenie bólu i minimalizacja ryzyka powstania blizn. Przez wiele lat uważano, że skaleczone miejsce lepiej pozostawić odkryte. Jednak ostatnie badania wykazały, że brak opatrunku zwiększa ryzyko powstania blizny, infekcji oraz ponownego urazu. Ponadto wilgotne środowisko przyspiesza proces gojenia [1]. Z jakimi typami oparzeń możemy mieć do czynienia? Jak postępować w przypadku oparzenia? Jakie preparaty możemy zastosować?
Wyniki badania kohortowego W artykule Evaluation of Aspirin Use With Cancer Incidence and Survival Among Older Adults in the Prostate, Lung, Colorectal, and Ovarian Cancer Screening Trial opisano badania zespołu Holliego A. Loomansa-Kroppa z National Cancer Institute w Rockville, dotyczące związku stosowania aspiryny z ryzykiem rozwoju nowych nowotworów, a także z przeżywalnością specyficzną dla chorych na […]
Tiwozanib, aksytynib i sunitynib to leki przeciwnowotworowe stosowane głównie w leczeniu zaawansowanego raka nerki. Należą do grupy inhibitorów kinazy białkowej, a ich działanie polega na hamowaniu procesów niezbędnych do wzrostu i rozwoju nowotworów. Chociaż mają podobny mechanizm działania, różnią się wskazaniami, możliwością stosowania u różnych grup pacjentów i profilem działań niepożądanych. Poznaj najważniejsze różnice i podobieństwa między tymi substancjami, które mogą mieć kluczowe znaczenie dla wyboru odpowiedniego leczenia.
Sunitynib, aksytynib i pazopanib należą do grupy nowoczesnych leków przeciwnowotworowych stosowanych głównie w leczeniu raka nerki oraz innych wybranych nowotworów. Choć wszystkie te substancje działają poprzez hamowanie rozwoju naczyń krwionośnych odżywiających guz, różnią się zakresem wskazań, mechanizmem działania i bezpieczeństwem stosowania w określonych grupach pacjentów. Warto poznać podobieństwa i różnice między tymi lekami, by lepiej zrozumieć, jak są wykorzystywane w terapii onkologicznej.
Regorafenib, sorafenib i sunitynib to nowoczesne leki przeciwnowotworowe, które stosuje się u dorosłych w terapii zaawansowanych nowotworów. Wszystkie należą do grupy inhibitorów kinaz białkowych i działają poprzez blokowanie sygnałów, które pobudzają wzrost naczyń krwionośnych oraz namnażanie komórek nowotworowych. Leki te są dostępne w formie doustnej, jednak różnią się wskazaniami, schematami dawkowania oraz profilem bezpieczeństwa. Wybór odpowiedniej substancji zależy od typu nowotworu, wcześniejszego leczenia, a także indywidualnych cech pacjenta, takich jak wiek czy stan nerek i wątroby. Poznaj podobieństwa i różnice pomiędzy tymi trzema lekami, aby lepiej zrozumieć, na czym polega ich działanie oraz jakie są ograniczenia w ich stosowaniu.
Ramucyrumab, bewacyzumab i aflibercept to nowoczesne leki przeciwnowotworowe, które działają poprzez hamowanie powstawania nowych naczyń krwionośnych, co jest kluczowe w leczeniu wielu chorób nowotworowych oraz schorzeń siatkówki oka. Choć łączy je mechanizm blokowania czynników wzrostu śródbłonka naczyniowego, różnią się wskazaniami, drogą podania oraz szczegółami dotyczącymi bezpieczeństwa stosowania u różnych grup pacjentów. Sprawdź, czym się różnią i kiedy są stosowane.
Pomalidomid, lenalidomid oraz talidomid należą do tej samej grupy leków immunomodulujących, które wykorzystywane są głównie w leczeniu szpiczaka mnogiego. Chociaż mają podobny mechanizm działania i wykazują pewne wspólne cechy, różnią się między sobą pod względem wskazań, sposobu podania, bezpieczeństwa stosowania oraz zakresu działań niepożądanych. Wybór konkretnego leku zależy od wielu czynników, w tym od wcześniejszego leczenia, wieku pacjenta oraz stanu zdrowia. W niniejszym opisie porównujemy najważniejsze aspekty związane ze stosowaniem tych trzech substancji czynnych, by ułatwić zrozumienie ich podobieństw i różnic oraz bezpieczne korzystanie z dostępnych terapii.
Pazopanib, aksytynib i sunitynib należą do grupy nowoczesnych leków przeciwnowotworowych, które hamują rozwój naczyń krwionośnych w guzach nowotworowych. Stosowane są głównie w leczeniu zaawansowanego raka nerki, jednak różnią się wskazaniami, zasadami dawkowania i bezpieczeństwem u pacjentów w różnym wieku czy z chorobami współistniejącymi. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice między tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć ich rolę w terapii nowotworów.
Panitumumab, cetuksymab i bewacyzumab to nowoczesne leki biologiczne wykorzystywane głównie w leczeniu zaawansowanych nowotworów, takich jak rak jelita grubego, jajnika czy piersi. Choć należą do tej samej szerokiej grupy przeciwciał monoklonalnych, różnią się mechanizmem działania, wskazaniami oraz profilem bezpieczeństwa. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice pomiędzy tymi substancjami, by lepiej zrozumieć ich rolę w nowoczesnej onkologii oraz to, kiedy i u kogo mogą być stosowane.
Leczenie nowotworów krwi wymaga zastosowania skutecznych i bezpiecznych leków. Do tej grupy należą lenalidomid, pomalidomid oraz talidomid, które choć mają zbliżony mechanizm działania, różnią się pod względem wskazań, bezpieczeństwa stosowania oraz zalecanych grup pacjentów. Wybór odpowiedniego leku zależy od wielu czynników, w tym wcześniejszego leczenia, wieku, stanu zdrowia i chorób współistniejących. Sprawdź, czym różnią się te leki, jakie są ich zalety i ograniczenia oraz w jakich sytuacjach mogą być stosowane.
Kabozantynib, aksytynib i sunitynib to nowoczesne leki stosowane w leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego. Wszystkie należą do grupy inhibitorów kinaz tyrozynowych, które blokują procesy kluczowe dla wzrostu i rozwoju komórek nowotworowych. Różnią się jednak zakresem działania, wskazaniami oraz profilem bezpieczeństwa, co wpływa na wybór odpowiedniego leczenia dla konkretnego pacjenta. W porównaniu znajdziesz informacje o ich zastosowaniu, działaniu, przeciwwskazaniach i bezpieczeństwie stosowania, także u szczególnych grup pacjentów.
Frukwintynib, aksytynib i sunitynib należą do nowoczesnych leków przeciwnowotworowych, które hamują rozwój naczyń krwionośnych odżywiających guzy. Choć wszystkie są stosowane w leczeniu nowotworów, różnią się wskazaniami, profilem bezpieczeństwa oraz szczegółami dotyczącymi dawkowania i stosowania w szczególnych grupach pacjentów. Warto poznać ich podobieństwa i różnice, by zrozumieć, w jakich sytuacjach dany lek może być najbardziej odpowiedni.
Aflibercept, bewacyzumab i ranibizumab należą do nowoczesnych leków, które hamują wzrost nieprawidłowych naczyń krwionośnych w organizmie. Leki te wykorzystywane są głównie w leczeniu schorzeń siatkówki oka, takich jak zwyrodnienie plamki związane z wiekiem czy cukrzycowy obrzęk plamki, a bewacyzumab znajduje zastosowanie także w onkologii. Każdy z tych preparatów ma swoje specyficzne wskazania, drogę podania oraz profil bezpieczeństwa, co sprawia, że wybór odpowiedniego leku zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta i rodzaju leczonej choroby. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice między tymi trzema ważnymi substancjami czynnymi.
Tiwozanib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego. Pomimo skuteczności w terapii onkologicznej, jego stosowanie nie zawsze jest możliwe. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania, sytuacje wymagające szczególnej ostrożności oraz okoliczności, w których leczenie tiwozanibem powinno być dokładnie ocenione przez lekarza.
Tiwozanib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego. Jego działanie polega na hamowaniu rozwoju naczyń krwionośnych, które odżywiają nowotwór, co przekłada się na spowolnienie wzrostu guza. Poznaj prostym językiem, jak tiwozanib działa w organizmie, jak jest przetwarzany oraz jakie wnioski płyną z badań przedklinicznych i klinicznych.
Talidomid to substancja czynna o wyjątkowo złożonym działaniu na organizm, wykorzystywana przede wszystkim w leczeniu szpiczaka mnogiego u dorosłych pacjentów. Jego mechanizm działania obejmuje wpływ na układ odpornościowy, procesy zapalne oraz wzrost komórek nowotworowych. Dzięki temu talidomid jest skuteczny w zwalczaniu choroby, choć sposób, w jaki działa, jest nadal przedmiotem badań. Warto poznać, jak substancja ta funkcjonuje w organizmie, jak jest przetwarzana i wydalana oraz jakie wnioski płyną z badań przedklinicznych.
Sunitynib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu wybranych nowotworów u dorosłych. Dzięki swojemu działaniu hamuje rozwój nowotworów i ogranicza ich rozprzestrzenianie się w organizmie. Lek ten znajduje zastosowanie m.in. w terapii niektórych guzów przewodu pokarmowego, zaawansowanego raka nerki oraz specyficznych nowotworów trzustki. Wskazania do jego stosowania są ściśle określone i zależą od rodzaju oraz zaawansowania choroby.
Mechanizm działania sorafenibu opiera się na blokowaniu procesów, które są kluczowe dla wzrostu i rozwoju nowotworów. Substancja ta wpływa zarówno na komórki nowotworowe, jak i na naczynia krwionośne, które odżywiają guzy, co przekłada się na jej skuteczność w leczeniu wybranych rodzajów nowotworów. Dowiedz się, jak sorafenib działa w organizmie, jak jest wchłaniany, metabolizowany i wydalany, a także jakie wyniki przyniosły badania przedkliniczne tej substancji.
Menu
Angiogeneza
Produkty powiązane z angiogeneza
Lista powiązanych wpisów:
- Vermox w terapii nowotworów? Sprawdź, czy może pomóc w walce z rakiem!
- Poznaj nowo zarejestrowane leki z czerwca 2024!
- Poznaj zioła na przerost endometrium!
- Jak stosować grzyby Reishi? Poznaj ich właściwości
- Poznaj nowe metody leczenia raka żołądka
- Czym jest stres oksydacyjny i jak wpływa na organizm człowieka?
- Co stosować na oparzenia skórne?
- Aspiryna zwiększa szanse dla pacjentek z rakiem piersi?
- Tiwozanib – porównanie substancji czynnych
- Sunitynib – porównanie substancji czynnych
- Regorafenib – porównanie substancji czynnych
- Ramucyrumab – porównanie substancji czynnych
- Pomalidomid – porównanie substancji czynnych
- Pazopanib – porównanie substancji czynnych
- Panitumumab – porównanie substancji czynnych
- Lenalidomid – porównanie substancji czynnych
- Kabozantynib – porównanie substancji czynnych
- Frukwintynib – porównanie substancji czynnych
- Aflibercept – porównanie substancji czynnych
- Tiwozanib – przeciwwskazania
- Tiwozanib – mechanizm działania
- Talidomid – mechanizm działania
- Sunitynib – wskazania – na co działa?
- Sorafenib – mechanizm działania
