Menu

Aminotransferaza alaninowa

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Karina Kordalewska
Karina Kordalewska
  1. Jakie leki zawierają CBD?
  2. Selperkatynib – porównanie substancji czynnych
  3. Takrolimus -przedawkowanie substancji
  4. Woklosporyna -przedawkowanie substancji
  5. Wandetanib – przeciwwskazania
  6. Waborbaktam – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Tyklopidyna -przedawkowanie substancji
  8. Tolkapon – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Tislelizumab – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Tezakaftor – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Tasimelteon – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Tabelekleucel – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Sotorasib – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Selegilina – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Rybocyklib – profil bezpieczeństwa
  16. Ritlecytynib – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Ripretynib – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Pralsetynib – przeciwwskazania
  19. Ponesimod – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Pioglitazon – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Peginterferon alfa-2b – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Ozanimod – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Midostauryna – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Luspatercept – dawkowanie leku
  • Ilustracja poradnika Epidiolex — jedyny lek zawierający CBD

    25 czerwca 2018 roku FDA (ang. Food & Drug Administration) dopuściło do obrotu lek zawierający CBD (Epidiolex) w postaci roztworu doustnego w dawce 100 mg kannabidiolu na 1 ml roztworu. Rok później Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi Europejskiej Agencji Leków (ang. Comittee for Medicinal Products for Human Use, CHMP) również zatwierdziła lek do stosowania na terenie Unii Europejskiej.

  • Selperkatynib, pralsetynib oraz larotrektynib to innowacyjne leki przeciwnowotworowe, które działają poprzez blokowanie określonych szlaków sygnałowych odpowiedzialnych za rozwój nowotworów. Leki te łączy nowoczesny, ukierunkowany mechanizm działania oraz zastosowanie w leczeniu zaawansowanych guzów litych u pacjentów dorosłych, a w przypadku niektórych – także u dzieci. Jednak między nimi występują istotne różnice, zarówno w zakresie wskazań, bezpieczeństwa stosowania, jak i grup pacjentów, dla których są przeznaczone. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi trzema terapiami, aby lepiej zrozumieć ich rolę w leczeniu nowotworów.

  • Takrolimus to silny lek immunosupresyjny stosowany w transplantologii i dermatologii. Przedawkowanie tej substancji może prowadzić do poważnych objawów, zwłaszcza przy podaniu doustnym lub dożylnym, a także wymaga odpowiedniego postępowania. Poznaj możliwe skutki przedawkowania, najczęstsze objawy i sposoby udzielania pomocy w takich sytuacjach.

  • Woklosporyna to lek immunosupresyjny stosowany w leczeniu nefropatii toczniowej. Przedawkowanie tej substancji może prowadzić do poważnych objawów, takich jak drżenie czy zaburzenia rytmu serca, a ryzyko wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu innych leków. Poznaj, jakie są skutki nadmiernego przyjęcia woklosporyny, na co zwrócić uwagę i jakie działania podjąć w przypadku przedawkowania.

  • Wandetanib to nowoczesny lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu określonych postaci raka tarczycy. Jego skuteczność jest wysoka, jednak nie wszyscy pacjenci mogą z niego bezpiecznie korzystać. Poznaj sytuacje, w których stosowanie wandetanibu jest całkowicie wykluczone, kiedy wymaga szczególnej ostrożności oraz jakie są potencjalne ryzyka związane z jego używaniem.

  • Waborbaktam jest stosowany głównie w połączeniu z innymi antybiotykami, aby zwiększyć ich skuteczność wobec opornych bakterii. Jak każdy lek, może wywoływać działania niepożądane – od łagodnych, takich jak ból głowy czy biegunka, po rzadsze i poważniejsze reakcje. Warto poznać potencjalne skutki uboczne, które mogą pojawić się podczas terapii, aby być przygotowanym na ich ewentualne wystąpienie i wiedzieć, jak odpowiednio reagować.

  • Tyklopidyna to substancja czynna, która skutecznie zapobiega tworzeniu się zakrzepów, ale jej nieprawidłowe stosowanie może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Przedawkowanie tej substancji zwiększa ryzyko krwawień i może wymagać specjalistycznej interwencji. Poznaj objawy, możliwe skutki oraz zalecane postępowanie w przypadku przedawkowania tyklopidyny.

  • Tolkapon to lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, który może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęściej są to objawy ze strony układu pokarmowego, nerwowego oraz psychicznego, ale możliwe są także poważniejsze reakcje, zwłaszcza przy dłuższym stosowaniu lub wyższych dawkach. Profil działań niepożądanych zależy od dawki, czasu stosowania oraz indywidualnych cech pacjenta.

  • Tislelizumab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu nowotworów, która – jak każdy lek – może powodować działania niepożądane. Objawy te mogą być różne w zależności od tego, czy lek jest stosowany samodzielnie, czy w połączeniu z chemioterapią. Większość działań niepożądanych jest przewidywalna i możliwa do opanowania, jednak niektóre z nich mogą wymagać szczególnej uwagi. Poznaj, jakie skutki uboczne mogą wystąpić podczas terapii tislelizumabem, jak często się pojawiają i na co zwracać uwagę podczas leczenia.

  • Tezakaftor to substancja czynna stosowana w leczeniu mukowiscydozy, często w połączeniu z innymi lekami. Działania niepożądane pojawiają się u niektórych pacjentów, jednak najczęściej są one łagodne i dotyczą takich objawów jak ból głowy czy wysypka. Warto poznać możliwe skutki uboczne, aby odpowiednio reagować na ewentualne objawy i świadomie korzystać z terapii.

  • Tasimelteon to substancja czynna stosowana w leczeniu zaburzeń rytmu dobowego snu. Działania niepożądane występujące podczas terapii są najczęściej łagodne lub umiarkowane i zwykle ustępują samoistnie. Najczęściej zgłaszane objawy to ból głowy, senność, nudności oraz zawroty głowy. Warto pamiętać, że nie każda osoba doświadczy działań niepożądanych, a ich rodzaj oraz nasilenie mogą zależeć od wielu czynników, takich jak dawka leku, czas stosowania czy indywidualna reakcja organizmu.

  • Tabelekleucel to innowacyjna terapia komórkowa stosowana u pacjentów z chorobami związanymi z zakażeniem wirusem Epsteina-Barr. Jak każda skuteczna metoda leczenia, może powodować działania niepożądane, których częstość i nasilenie zależą od wielu czynników, takich jak droga podania, stan zdrowia czy wiek pacjenta. Większość działań niepożądanych jest przewidywalna i możliwa do kontrolowania, jednak zdarzają się także poważniejsze reakcje wymagające szczególnej uwagi. W opisie znajdziesz szczegółowe informacje na temat możliwych skutków ubocznych, ich częstotliwości oraz wskazówki, jak reagować w przypadku ich wystąpienia.

  • Sotorasib to nowoczesna substancja czynna stosowana głównie w leczeniu nowotworów z mutacją KRAS G12C. Większość działań niepożądanych związanych z jej stosowaniem jest łagodna lub umiarkowana, choć w niektórych przypadkach mogą wystąpić także poważniejsze reakcje. Profil działań niepożądanych może różnić się w zależności od dawki, długości leczenia i indywidualnych cech pacjenta. Poniżej znajdziesz szczegółowy opis możliwych działań niepożądanych sotorasibu oraz wskazówki, jak rozpoznać objawy wymagające uwagi.

  • Selegilina to substancja stosowana przede wszystkim w leczeniu choroby Parkinsona, która charakteryzuje się dość dobrą tolerancją przez większość pacjentów. Niemniej jednak, jak każdy lek, może powodować działania niepożądane, które zależą od indywidualnych predyspozycji, dawki, czasu stosowania oraz tego, czy lek jest przyjmowany samodzielnie czy w połączeniu z innymi preparatami, na przykład z lewodopą. Warto poznać potencjalne skutki uboczne, by odpowiednio zareagować na niepokojące objawy.

  • Rybocyklib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu zaawansowanego raka piersi. Jego profil bezpieczeństwa wymaga jednak szczególnej uwagi – zwłaszcza u osób z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, a także u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne są odpowiednie badania i regularne monitorowanie, by zminimalizować ryzyko poważnych działań niepożądanych.

  • Ritlecytynib to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu łysienia plackowatego. Działania niepożądane pojawiają się u części pacjentów, ale większość z nich ma charakter łagodny lub umiarkowany. Profil bezpieczeństwa ritlecytynibu jest dobrze poznany, a objawy uboczne mogą różnić się w zależności od dawki, czasu stosowania oraz indywidualnych cech pacjenta. Warto zapoznać się z możliwymi działaniami niepożądanymi, by świadomie podjąć decyzję o leczeniu.

  • Ripretynib to lek stosowany u osób z zaawansowanymi nowotworami przewodu pokarmowego, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęściej zgłaszane objawy to zmęczenie, łysienie, nudności czy bóle mięśni, ale możliwe są także poważniejsze powikłania, takie jak nadciśnienie czy zaburzenia pracy serca. Poznaj najważniejsze informacje o działaniach niepożądanych ripretynibu, ich częstotliwości i sposobach postępowania.

  • Pralsetynib to nowoczesny lek stosowany u dorosłych pacjentów z określonym typem zaawansowanego raka płuca, którego działanie polega na hamowaniu nieprawidłowych sygnałów wzrostu komórek nowotworowych. Chociaż terapia ta daje szansę na skuteczne leczenie, jej zastosowanie może być w pewnych przypadkach całkowicie wykluczone lub wymagać dużej ostrożności. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania oraz sytuacje, w których konieczne jest szczególne monitorowanie stanu zdrowia podczas leczenia pralsetynibem.

  • Ponesimod to nowoczesna substancja czynna stosowana u dorosłych pacjentów z rzutowo-remisyjną postacią stwardnienia rozsianego. Chociaż jego stosowanie wiąże się z szeregiem możliwych działań niepożądanych, większość z nich ma łagodny przebieg i ustępuje samoistnie. Działania niepożądane mogą dotyczyć różnych układów organizmu, a ich występowanie zależy od indywidualnych cech pacjenta, dawki oraz czasu stosowania leku. Poznaj najważniejsze informacje o profilu bezpieczeństwa ponesimodu, aby lepiej zrozumieć, na co warto zwrócić uwagę podczas terapii.

  • Pioglitazon to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który może powodować różnorodne działania niepożądane. Występowanie tych działań zależy m.in. od drogi podania, postaci leku, skojarzenia z innymi lekami oraz indywidualnych cech pacjenta. Działania niepożądane mogą mieć łagodny przebieg, ale niektóre z nich bywają poważne i wymagają natychmiastowej reakcji. Poznaj najczęściej zgłaszane działania niepożądane pioglitazonu, ich częstotliwość oraz czynniki, które mogą zwiększać ryzyko ich wystąpienia.

  • Peginterferon alfa-2b to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu czerwienicy prawdziwej. Jego stosowanie może wiązać się z wystąpieniem różnych działań niepożądanych, które zazwyczaj mają łagodny lub umiarkowany charakter, choć w niektórych przypadkach mogą być poważniejsze. Występowanie i nasilenie działań niepożądanych zależy od wielu czynników, takich jak dawka, czas stosowania czy indywidualna wrażliwość pacjenta. Poznaj najważniejsze informacje o możliwych działaniach niepożądanych peginterferonu alfa-2b i dowiedz się, na co zwracać uwagę podczas terapii.

  • Ozanimod to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu stwardnienia rozsianego oraz wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Jego profil bezpieczeństwa jest dobrze poznany, a najczęstsze działania niepożądane są zazwyczaj łagodne i odwracalne. Działania niepożądane mogą jednak różnić się w zależności od dawki, długości stosowania i indywidualnych cech pacjenta. Warto wiedzieć, na jakie objawy zwrócić uwagę podczas terapii ozanimodem i jak postępować w przypadku ich wystąpienia.

  • Midostauryna to substancja czynna stosowana w leczeniu niektórych nowotworów krwi, takich jak ostra białaczka szpikowa oraz rzadkie choroby układu krwiotwórczego. Jak każdy lek, może powodować działania niepożądane, które różnią się w zależności od rodzaju choroby, dawki i czasu stosowania. Większość objawów ma charakter łagodny lub umiarkowany, ale możliwe są także poważniejsze reakcje, szczególnie podczas leczenia skojarzonego z chemioterapią lub długotrwałego przyjmowania midostauryny.

  • Luspatercept to nowoczesna substancja czynna stosowana u dorosłych w leczeniu niedokrwistości związanej z zespołami mielodysplastycznymi oraz beta-talasemią. Schemat dawkowania jest ściśle dostosowany do potrzeb pacjenta i regularnie modyfikowany na podstawie efektów leczenia oraz wyników badań laboratoryjnych. Poznaj zasady dawkowania, modyfikacje dla różnych grup pacjentów oraz najważniejsze zasady bezpiecznego stosowania luspaterceptu.