Menu

Amiloryd

Produkty powiązane z amiloryd
Furosemidum Polfarmex, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polfarmex, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polpharma, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polpharma, tabletki, 40 mg
Apo-Rami, tabletki, 10 mg
Apo-Rami, tabletki, 10 mg
Apo-Rami, tabletki, 2,5 mg
Apo-Rami, tabletki, 2,5 mg
Apo-Rami, tabletki, 5 mg
Apo-Rami, tabletki, 5 mg
Aspulmo, aerozol inhalacyjny, zawiesina, 100 µg/dawkę
Aspulmo, aerozol inhalacyjny, zawiesina, 100 µg/dawkę
Axtil, tabletki, 10 mg
Axtil, tabletki, 10 mg
Axtil, tabletki, 2,5 mg
Axtil, tabletki, 2,5 mg
Axtil, tabletki, 5 mg
Axtil, tabletki, 5 mg
Benalapril 10, tabletki, 10 mg
Benalapril 10, tabletki, 10 mg
Benalapril 20, tabletki, 20 mg
Benalapril 20, tabletki, 20 mg
Benalapril 5, tabletki, 5 mg
Benalapril 5, tabletki, 5 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
  1. Furosemidum Polpharma, 10 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  2. Furosemidum Polpharma, 10 mg/ml – stosowanie w ciąży
  3. Enarenal, 20 mg – przeciwwskazania
  4. Enarenal, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Enarenal, 5 mg – przeciwwskazania
  6. Enarenal, 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  7. Enarenal, 10 mg – przeciwwskazania
  8. Enarenal, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Dopaminum hydrochloricum WZF 4%, 40 mg/ml – przeciwwskazania
  10. Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, 10 mg/ml – przeciwwskazania
  11. Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, 10 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, 10 mg/ml – dawkowanie leku
  13. Digoxin Teva, 250 mcg – przeciwwskazania
  14. Digoxin Teva, 250 mcg – interakcje z lekami i alkoholem
  15. Digoxin Teva, 100 mcg – wskazania – na co działa?
  16. Digoxin Teva, 100 mcg – przeciwwskazania
  17. Digoxin Teva, 100 mcg – interakcje z lekami i alkoholem
  18. Aspargin, 250 mg + 250 mg (17 – przeciwwskazania
  19. Aspargin, 250 mg + 250 mg (17 – interakcje z lekami i alkoholem
  20. Aminomel 10 E – interakcje z lekami i alkoholem
  21. Amiloryd
  22. Hydrochlorotiazyd
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Furosemidum Polpharma, 10 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Furosemidum Polpharma może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami moczopędnymi, glikozydami naparstnicy, inhibitorami ACE, antagonistami receptorów angiotensyny II, NLPZ, antybiotykami aminoglikozydowymi, lekami przeciwcukrzycowymi i litem. Może również wchodzić w interakcje z sukralfatem i roztworami o obniżonym pH. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas stosowania furosemidu, ponieważ może to nasilać działanie moczopędne leku i prowadzić do odwodnienia oraz zaburzeń elektrolitowych.

  • Ilustracja poradnika Furosemidum Polpharma, 10 mg/ml – stosowanie w ciąży

    Stosowanie furosemidu przez kobiety w ciąży i karmiące piersią jest ograniczone ze względu na ryzyko dla płodu i niemowlęcia. Alternatywne leki moczopędne, takie jak hydrochlorotiazyd, spironolakton i amiloryd, mogą być bezpieczniejsze, ale zawsze powinny być stosowane pod nadzorem lekarza.

  • Ilustracja poradnika Enarenal, 20 mg – przeciwwskazania

    Enarenal to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, cukrzyca, obrzęk naczynioruchowy, ciąża oraz stosowanie sakubitrylu z walsartanem. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki, aby uniknąć poważnych komplikacji zdrowotnych. Ważne jest również monitorowanie interakcji z innymi lekami, takimi jak leki moczopędne, suplementy potasu, sole litu i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne.

  • Ilustracja poradnika Enarenal, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Enarenal może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym moczopędnymi, NLPZ i solami litu, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Może również wchodzić w interakcje z pokarmem i solą. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Enarenalu może nasilić działanie zmniejszające ciśnienie tętnicze krwi, dlatego zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu do minimum.

  • Ilustracja poradnika Enarenal, 5 mg – przeciwwskazania

    Enarenal to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, cukrzycy, obrzęku naczynioruchowego, ciąży oraz jednoczesnego stosowania sakubitrylu z walsartanem. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki, aby uniknąć niebezpiecznych interakcji i działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Enarenal, 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Enarenal może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami moczopędnymi, przeciwnadciśnieniowymi, sakubitrylem z walsartanem, suplementami potasu, solami litu, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, NLPZ, solami złota, sympatykomimetykami i lekami przeciwcukrzycowymi. Pokarm nie wpływa na wchłanianie enalaprylu, ale zamienniki soli kuchennej zawierające potas mogą prowadzić do hiperkaliemii. Jednoczesne spożywanie alkoholu może nasilić działanie zmniejszające ciśnienie tętnicze krwi, co może prowadzić do zawrotów głowy, uczucia „pustki” w głowie lub omdlenia.

  • Ilustracja poradnika Enarenal, 10 mg – przeciwwskazania

    Enarenal to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości, cukrzycy, obrzęku naczynioruchowego, ciąży oraz przyjmowania sakubitrylu z walsartanem. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki, aby uniknąć niebezpiecznych interakcji i skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Enarenal, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Enarenal, lek z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, sakubitrylem z walsartanem, NLPZ, solami litu, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, sympatykomimetykami oraz lekami przeciwcukrzycowymi. Może również wchodzić w interakcje z suplementami potasu oraz zamiennikami soli kuchennej zawierającymi potas. Pokarm nie wpływa na wchłanianie leku. Jednoczesne spożywanie alkoholu może nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi Enarenalu, co może prowadzić do zawrotów głowy, uczucia "pustki" w głowie lub omdlenia.

  • Ilustracja poradnika Dopaminum hydrochloricum WZF 4%, 40 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Dopaminum Hydrochloricum WZF jest stosowany w stanach zagrożenia życia, takich jak wstrząs. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, guz chromochłonny nadnerczy oraz ciężkie zaburzenia rytmu serca. Ważne jest monitorowanie pacjentów z hipowolemią, cukrzycą, niewydolnością nerek lub wątroby oraz chorobami naczyń krwionośnych. Na działanie dopaminy wpływają różne leki, dlatego należy poinformować lekarza o wszystkich stosowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, 10 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Dopaminum Hydrochloricum WZF jest stosowany w stanach zagrożenia życia, takich jak wstrząs spowodowany zawałem serca, urazem, zakażeniem krwi, operacjami kardiologicznymi oraz zaostrzeniem przewlekłej niewydolności serca. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na dopaminę, guz chromochłonny nadnerczy oraz ciężkie zaburzenia rytmu serca. Przed rozpoczęciem terapii należy zachować ostrożność w przypadkach hipowolemii, cukrzycy, niewydolności nerek lub wątroby oraz chorób naczyń krwionośnych. Na działanie dopaminy mogą wpływać inne leki, takie jak inhibitory MAO, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, beta-blokery, pochodne ergotaminy, guanetydyna, fenytoina oraz leki moczopędne.

  • Ilustracja poradnika Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, 10 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Dopaminum Hydrochloricum WZF może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak inhibitory MAO, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, beta-blokery, pochodne ergotaminy, guanetydyna, fenytoina oraz leki moczopędne. Może również reagować z substancjami stosowanymi podczas operacji, takimi jak cyklopropan, izofluran i halotan, oraz z roztworami o odczynie zasadowym. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia. Pacjenci powinni informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i unikać alkoholu.

  • Ilustracja poradnika Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, 10 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Dopaminum Hydrochloricum WZF jest stosowany w stanach zagrożenia życia, takich jak wstrząs. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu zdrowia pacjenta. Lek podawany jest dożylnie po uprzednim rozcieńczeniu. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na dopaminę, guz chromochłonny nadnerczy i ciężkie zaburzenia rytmu serca. Na działanie dopaminy wpływają różne leki, w tym inhibitory MAO, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i beta-blokery.

  • Ilustracja poradnika Digoxin Teva, 250 mcg – przeciwwskazania

    Digoxin Teva to lek stosowany w leczeniu migotania przedsionków i zaawansowanej niewydolności serca. Istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania, takich jak nadwrażliwość na digoksynę, arytmia, częstoskurcz komorowy, migotanie komór, kardiomiopatia przerostowa, idiopatyczne przerostowe zwężenie podzastawkowe aorty, wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego, wczesna faza zawału serca, ostra faza zapalenia mięśnia sercowego, zespół chorej zatoki oraz zespół przedwczesnego pobudzenia komór. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent niedawno przebył zawał serca, ma małe stężenie potasu i (lub) magnezu we krwi, duże stężenie wapnia we krwi, zaburzenia związane z sercem wynikające z niedoboru witaminy B1, zaburzenia pracy nerek, płuc,…

  • Ilustracja poradnika Digoxin Teva, 250 mcg – interakcje z lekami i alkoholem

    Digoksyna, stosowana w leczeniu migotania przedsionków i zaawansowanej niewydolności serca, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak leki moczopędne, inhibitory konwertazy angiotensyny, leki rozszerzające tętniczki, antybiotyki makrolidowe, wapń, leki przeciwarytmiczne, sympatykomimetyki oraz leki zobojętniające sok żołądkowy. Ponadto, pokarmy bogate w błonnik, sole potasu oraz ziele dziurawca mogą wpływać na wchłanianie i działanie digoksyny. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się ostrożność i konsultację z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Digoxin Teva, 100 mcg – wskazania – na co działa?

    Lek Digoxin Teva jest stosowany w leczeniu migotania przedsionków i zaawansowanej niewydolności serca. Dawkowanie jest indywidualnie dostosowywane do pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, arytmię i kardiomiopatię przerostową. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak leki moczopędne i antybiotyki makrolidowe. Działania niepożądane to m.in. wolny rytm serca, nudności i zawroty głowy.

  • Ilustracja poradnika Digoxin Teva, 100 mcg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Digoxin Teva, należy upewnić się, że pacjent nie ma przeciwwskazań takich jak nadwrażliwość, arytmia, częstoskurcz komorowy, kardiomiopatia przerostowa, idiopatyczne przerostowe zwężenie podzastawkowe aorty, wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego, wczesna faza zawału serca, ostra faza zapalenia mięśnia sercowego, zespół chorej zatoki, zespół przedwczesnego pobudzenia komór. Należy również omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i stany zdrowotne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo stosowania leku, takie jak niedawno przebyty zawał serca, małe stężenie potasu i (lub) magnezu we krwi, duże stężenie wapnia we krwi, zaburzenia związane z sercem wynikające z niedoboru witaminy B1, zaburzenia pracy nerek, płuc, tarczycy oraz zaburzenia…

  • Ilustracja poradnika Digoxin Teva, 100 mcg – interakcje z lekami i alkoholem

    Digoxin Teva, zawierający digoksynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami moczopędnymi, inhibitorami konwertazy angiotensyny, antybiotykami makrolidowymi i innymi. Pokarmy bogate w błonnik oraz wapń mogą wpływać na wchłanianie i działanie digoksyny. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, zaleca się ostrożność i konsultację z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Aspargin, 250 mg + 250 mg (17 – przeciwwskazania

    Aspargin to lek zawierający magnez i potas, stosowany w celu uzupełniania ich niedoborów. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, hipermagnezemię, hiperkaliemię, ciężką niewydolność nerek, zakażenia dróg moczowych, zaburzenia pracy serca, myasthenia gravis oraz znaczne niedociśnienie tętnicze krwi. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić z lekarzem wszelkie ostrzeżenia i środki ostrożności oraz potencjalne interakcje z innymi lekami.

  • Ilustracja poradnika Aspargin, 250 mg + 250 mg (17 – interakcje z lekami i alkoholem

    Aspargin, lek zawierający magnez i potas, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym antybiotykami z grupy tetracyklin, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi pochodnymi kumaryny, fluorochinolonami, fluorem, lekami zawierającymi fosforany, wapń i żelazo, atropiną, hioscyjaminą, glikozydami naparstnicy, lekami moczopędnymi, inhibitorami konwertazy angiotensyny, antybiotykami aminoglikozydowymi, lekami moczopędnymi pętlowymi, cisplatyną, cykloseryną, mitramycyną, amfoterycyną B, mineralokortykosteroidami, kortyzonem i potasem. Może również wchodzić w interakcje z fosforanami, wapniem, lipidami i fitynianami obecnymi w diecie. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, zalecana jest ostrożność. Pacjenci powinni konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania Asparginu w połączeniu z innymi lekami lub suplementami diety.

  • Ilustracja poradnika Aminomel 10 E – interakcje z lekami i alkoholem

    AMINOMEL 10E może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak kortykosteroidy, leki moczopędne, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, leki immunosupresyjne, tiazydowe leki moczopędne, witamina D oraz ceftriakson. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak elektrolity i insulina. W dostępnych dokumentach nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji leku AMINOMEL 10E z alkoholem, jednak zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Amiloryd

    Amiloryd to substancja czynna stosowana przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz obrzęków związanych z chorobami wątroby. Najczęściej występuje w połączeniu z hydrochlorotiazydem, dzięki czemu skutecznie wspomaga usuwanie nadmiaru wody i soli z organizmu, jednocześnie chroniąc przed utratą potasu. Właściwe dawkowanie i stosowanie amilorydu zapewnia efektywną kontrolę objawów, jednak wymaga zachowania ostrożności ze względu na możliwe interakcje oraz działania niepożądane.

  • Ilustracja poradnika Hydrochlorotiazyd

    Hydrochlorotiazyd to lek o działaniu moczopędnym, który odgrywa ważną rolę w terapii nadciśnienia tętniczego oraz obrzęków. Występuje zarówno jako samodzielna substancja, jak i w połączeniach z innymi lekami, co pozwala na skuteczniejsze leczenie różnych schorzeń układu sercowo-naczyniowego. Poznaj najważniejsze informacje na temat jego działania, wskazań, dawkowania i bezpieczeństwa.