Menu

Zdjęcie przedstawia lek na receptę Apidra, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m/ml.
roztwór do wstrzykiwań100 j.m./ml

Apidra to lek przeciwcukrzycowy, którego głównym składnikiem jest insulina glulizynowa. Jest stosowany w celu obniżenia poziomu cukru we krwi u osób cierpiących na cukrzycę. Lek działa poprzez uzupełnianie braku insuliny, hormonu kluczowego dla regulacji poziomu cukru we krwi. Apidra zaczyna działać w ciągu 10-20 minut po podaniu, a jej działanie utrzymuje się przez około 4 godziny.

Skład produktu

Wskazania do stosowania

Chcesz zadać pytanie o produkt ?

Zadaj je farmaceucie

Zapytaj

Reklama

Czym jest Apidra i kiedy się go stosuje?

Apidra to nowoczesny lek insulinowy przeznaczony dla osób chorujących na cukrzycę, które wymagają leczenia insuliną. Produkt zawiera insulinę glulizynową – specjalnie opracowany odpowiednik naturalnej insuliny ludzkiej, który działa wyjątkowo szybko. Każdy mililitr roztworu zawiera 100 jednostek insuliny glulizynowej, co odpowiada 3,49 mg substancji czynnej.

Insulina glulizynowa została wytworzona przy użyciu zaawansowanych metod biotechnologicznych – powstaje w bakteriach Escherichia coli dzięki technologii rekombinacji DNA. Jest to bezbarwny, przezroczysty roztwór wodny, gotowy do wstrzykiwania.

Lek jest przeznaczony dla dorosłych, młodzieży oraz dzieci od 6 lat z cukrzycą wymagającą leczenia insuliną. Może być stosowany zarówno w cukrzycy typu 1, jak i typu 2.

Jak działa Apidra?

Apidra należy do grupy szybko działających insulin. Jej główną zaletą jest wyjątkowo szybki początek działania – efekt hipoglikemizujący (obniżający poziom cukru we krwi) pojawia się już po 10-20 minutach od wstrzyknięcia. To znacznie szybciej niż w przypadku zwykłej insuliny ludzkiej.

Mechanizm działania insuliny glulizynowej polega na:

  • Obniżaniu poziomu glukozy we krwi poprzez zwiększanie wychwytu cukru przez komórki mięśni i tkanki tłuszczowej.
  • Hamowaniu wytwarzania glukozy w wątrobie.
  • Zmniejszaniu rozkładu tłuszczów w komórkach tłuszczowych.
  • Hamowaniu rozkładu białek oraz zwiększaniu ich syntezy.

Apidra charakteryzuje się krótszym czasem działania niż zwykła insulina ludzka – jej efekt kończy się około 2 godziny wcześniej. Dzięki temu lepiej naśladuje naturalną odpowiedź organizmu na posiłek i pozwala na precyzyjniejszą kontrolę poziomu cukru po jedzeniu.

Jak stosować Apidra?

Dawkowanie leku musi być ustalane indywidualnie przez lekarza prowadzącego. Apidra stosuje się w schematach leczenia łącznie z insuliną o umiarkowanym i długim czasie działania lub z analogami insuliny podstawowej. Można go również łączyć z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi.

Czas podawania

Apidra należy podawać krótko (0-15 minut) przed posiłkiem lub bezpośrednio po posiłku. Ta elastyczność w czasie podania jest jedną z głównych zalet tego leku – w przeciwieństwie do zwykłej insuliny ludzkiej, nie trzeba wstrzykiwać jej na pół godziny przed jedzeniem.

Sposoby podawania

Lek można podawać na kilka sposobów:

  • Wstrzyknięcie podskórne – najczęściej stosowana metoda. Insulinę wstrzykuje się w powłoki brzuszne, udo lub mięsień naramienny. Należy regularnie zmieniać miejsca wstrzyknięć w obrębie danej okolicy, aby uniknąć zmian w tkance podskórnej.
  • Ciągła infuzja podskórna – za pomocą specjalnej pompy insulinowej. Zestaw do infuzji oraz zbiornik należy wymieniać co najmniej co 48 godzin.
  • Podanie dożylne – tylko przez lekarza w warunkach szpitalnych.

Wchłanianie i skuteczność

Najszybsze wchłanianie występuje po wstrzyknięciu w powłoki brzuszne – jest ono nieco szybsze niż po podaniu w udo. Wstrzyknięcie w mięsień naramienny daje wyniki pośrednie. Po wstrzyknięciu nie należy masować miejsca iniekcji.

Szczególne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności nerek

U osób z problemami nerkowym insulina glulizynowa zachowuje swoje właściwości działania. Jednak zapotrzebowanie na insulinę może być obniżone, dlatego konieczne jest szczególnie staranne monitorowanie poziomu cukru i dostosowanie dawek przez lekarza.

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z niewydolnością wątroby zapotrzebowanie na insulinę może być zmniejszone ze względu na osłabioną zdolność wątroby do wytwarzania glukozy i wolniejszy metabolizm insuliny.

Pacjenci w podeszłym wieku

U starszych osób, szczególnie z osłabioną czynnością nerek, może być konieczne zmniejszenie dawek insuliny.

Dzieci i młodzież

Lek może być stosowany u dzieci od 6 lat. Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania u dzieci poniżej 6. roku życia. Badania wykazały, że u dzieci i młodzieży insulina glulizynowa działa podobnie jak u dorosłych – wchłania się szybko i skutecznie kontroluje poziom cukru po posiłkach.

Kiedy nie wolno stosować leku Apidra?

Istnieją sytuacje, w których bezwzględnie nie wolno stosować tego leku:

  • Nadwrażliwość (alergia) na insulinę glulizynową lub którykolwiek składnik leku.
  • Hipoglikemia (zbyt niski poziom cukru we krwi) – w tej sytuacji podanie insuliny mogłoby być niebezpieczne.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Zmiana insuliny

Zmiana rodzaju insuliny, jej mocy, marki lub sposobu wytwarzania powinna zawsze odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarza. Może to wymagać zmiany dawkowania oraz konieczności częstszego monitorowania poziomu cukru.

Hipoglikemia (zbyt niski poziom cukru)

Jest to najczęstsze działanie niepożądane leczenia insuliną. Do objawów hipoglikemii należą:

  • Zimne poty i chłodna, blada skóra.
  • Zmęczenie, zdenerwowanie lub drżenie.
  • Niepokój i nietypowe znużenie.
  • Trudności z koncentracją i zawroty głowy.
  • Nadmierny głód.
  • Zmiany widzenia i ból głowy.
  • Nudności i kołatanie serca.

Ciężka hipoglikemia może prowadzić do utraty świadomości, drgawek, a nawet trwałego uszkodzenia mózgu lub zgonu. Dlatego tak ważne jest, aby osoby z cukrzycą zawsze miały przy sobie kilka kostek cukru, słodycze lub słodki sok owocowy.

Ryzyko hipoglikemii zwiększa się w przypadku:

  • Wysiłku fizycznego bezpośrednio po posiłku.
  • Zmiany zwykle przestrzeganego planu posiłków.
  • Podania zbyt dużej dawki insuliny.

Hiperglikemia (zbyt wysoki poziom cukru)

Stosowanie niewłaściwych dawek lub przerwanie leczenia może prowadzić do hiperglikemii i kwasicy ketonowej – groźnych powikłań, które mogą być śmiertelne. Szczególnie dotyczy to osób z cukrzycą typu 1.

Pompy insulinowe

Osoby stosujące ciągłą infuzję podskórną muszą być odpowiednio przeszkolone. Awaria pompy lub zestawu do infuzji może szybko prowadzić do hiperglikemii i kwasicy ketonowej. Pacjenci muszą zawsze posiadać alternatywny sposób podawania insuliny na wypadek awarii pompy.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Hipoglikemia lub hiperglikemia mogą zaburzyć zdolność koncentracji i szybkość reakcji. Ma to szczególne znaczenie podczas prowadzenia samochodu czy obsługiwania maszyn. Pacjenci powinni podejmować odpowiednie środki ostrożności, aby uniknąć hipoglikemii w tych sytuacjach.

Interakcje z innymi lekami

Wiele substancji może wpływać na metabolizm glukozy i działanie insuliny. Podczas ich stosowania może być konieczna modyfikacja dawkowania insuliny glulizynowej.

Leki nasilające działanie hipoglikemizujące

Następujące leki mogą zwiększać ryzyko hipoglikemii:

  • Doustne leki przeciwcukrzycowe.
  • Inhibitory konwertazy angiotensyny (inhibitory ACE).
  • Fibraty i fluoksetyna.
  • Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO).
  • Salicylany (np. aspiryna) i sulfonamidy.

Leki osłabiające działanie hipoglikemizujące

Następujące leki mogą osłabiać działanie insuliny:

  • Kortykosteroidy.
  • Leki moczopędne i glukagon.
  • Hormony tarczycy.
  • Estrogeny i progestageny (np. w pigułkach antykoncepcyjnych).
  • Atypowe leki przeciwpsychotyczne (np. olanzapina, klozapina).

Leki o podwójnym działaniu

Leki beta-adrenolityczne, klonidyna, sole litu i alkohol mogą zarówno nasilać, jak i osłabiać działanie insuliny. Dodatkowo leki sympatykolityczne mogą zmniejszać lub całkowicie maskować objawy ostrzegawcze hipoglikemii.

Pioglitazon

Jednoczesne stosowanie insuliny z pioglitazonem może zwiększać ryzyko niewydolności serca, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka. Należy obserwować pacjentów pod kątem objawów niewydolności serca, przyrostu masy ciała i obrzęków.

Ciąża i karmienie piersią

Ciąża

Dane dotyczące stosowania insuliny glulizynowej u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazały różnic między insuliną glulizynową a insuliną ludzką. Bardzo ważne jest utrzymanie dobrej kontroli poziomu cukru przez cały okres ciąży.

Zapotrzebowanie na insulinę zmienia się w trakcie ciąży:

  • W pierwszym trymestrze zwykle maleje.
  • W drugim i trzecim trymestrze wzrasta.
  • Bezpośrednio po porodzie szybko spada.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy insulina glulizynowa przenika do mleka kobiecego. Insulina zwykle nie dostaje się do mleka i nie wchłania się po podaniu doustnym, więc nie stanowi zagrożenia dla dziecka. U kobiet karmiących piersią może być konieczne dostosowanie dawkowania insuliny i diety.

Możliwe działania niepożądane

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 osób)

Hipoglikemia – najczęstsze działanie niepożądane. Może wystąpić przy podaniu zbyt dużej dawki insuliny w stosunku do zapotrzebowania. Objawy pojawiają się zwykle nagle i obejmują zimne poty, blade skóry, drżenie, trudności z koncentracją, zawroty głowy, nadmierny głód i kołatanie serca. Ciężka hipoglikemia może prowadzić do utraty świadomości lub drgawek.

Często (u 1 do 10 osób na 100)

Reakcje w miejscu wstrzyknięcia – mogą obejmować zaczerwienienie, obrzęk i swędzenie. Są zwykle przemijające i ustępują w trakcie dalszego leczenia.

Miejscowe reakcje nadwrażliwości – podobne do reakcji w miejscu wstrzyknięcia.

Rzadko (u 1 do 10 osób na 1000)

Lipodystrofia – zmiany w tkance tłuszczowej w miejscu wstrzyknięcia. Można ich uniknąć, regularnie zmieniając miejsca podawania insuliny w obrębie danego obszaru.

Częstość nieznana

Ogólne reakcje nadwrażliwości – mogą obejmować pokrzywkę, ucisk w klatce piersiowej, duszność i świąd. Ciężkie przypadki anafilaksji mogą stanowić zagrożenie dla życia.

Hiperglikemia – może wystąpić podczas stosowania w pompie insulinowej, szczególnie w przypadku błędów obsługi lub awarii pompy. Może prowadzić do kwasicy ketonowej.

Przedawkowanie

Przyjęcie nadmiernej dawki insuliny może prowadzić do hipoglikemii. Nie ma dokładnych danych dotyczących przedawkowania insuliny glulizynowej, ale hipoglikemia może rozwijać się stopniowo.

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Łagodną hipoglikemię można leczyć, podając doustnie węglowodany lub słodkie pokarmy. Dlatego osoby z cukrzycą powinny zawsze mieć przy sobie kilka kostek cukru, słodycze, herbatniki lub słodki sok owocowy.

Ciężka hipoglikemia z utratą świadomości wymaga:

  • Podania domięśniowo lub podskórnie glukagonu (0,5-1 mg) przez odpowiednio przeszkoloną osobę.
  • Lub dożylnego podania glukozy przez wykwalifikowany personel medyczny.

Jeśli pacjent nie zareaguje na glukagon w ciągu 10-15 minut, należy podać glukozę. Po odzyskaniu przytomności zaleca się doustne podawanie węglowodanów, aby uniknąć nawrotu hipoglikemii. Po ciężkiej hipoglikemii pacjent powinien być monitorowany w warunkach szpitalnych.

Przechowywanie

Niewykorzystane opakowania

Lek należy przechowywać w lodówce w temperaturze 2-8°C. Nie zamrażać. Chronić przed bezpośrednim kontaktem z zamrażalnikiem. Przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Po pierwszym użyciu

Produkt może być przechowywany maksymalnie 4 tygodnie w temperaturze poniżej 25°C, z daleka od bezpośredniego źródła ciepła lub światła. Wstrzykiwaczy będących w użyciu nie wolno przechowywać w lodówce. Zaleca się zanotowanie daty pierwszego użycia na opakowaniu.

Ważne informacje

Apidra zawiera metakrezol, który może powodować reakcje alergiczne u wrażliwych osób. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co oznacza, że jest praktycznie „wolny od sodu”.

Przed każdym wstrzyknięciem należy zawsze sprawdzić etykietę insuliny, aby uniknąć pomyłkowego podania niewłaściwego rodzaju insuliny. Roztwór można stosować tylko wtedy, gdy jest przezroczysty, bezbarwny i nie zawiera widocznych cząstek stałych.

Nie wolno mieszać Apidry z innymi insulinami (z wyjątkiem ludzkiej insuliny izofanowej NPH) ani z innymi produktami leczniczymi. Podczas stosowania w pompie insulinowej nie wolno go mieszać z żadnymi innymi lekami.

Charakterystyka Apidra

Tabela charakterystyki leku

Apidra, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Dostępne opakowania Lek Apidra dostępny jest w opakowaniach:
Wskazania do stosowania Apidra stosuj na:
Skład Substancje czynne zawarte w Apidra to:
Kategorie
Moc Dawka 100 j.m./ml
Postać roztwór do wstrzykiwań
Producent Producentem Apidra jest Sanofi
Dostępność Lek dostępny na receptę (RX)
Lekoludek z uniesionym kciukiem.

Opinie o Apidra

Jak pacjenci oceniają ten produkt?

Średnia ocena produktu:

Ten produkt jeszcze nie został przez nikogo oceniony.
Dodaj własną opinię jako pierwszy!

Zamienniki Apidra
oraz produkty podobne

Poradniki dla pacjenta

Powiązane wg kategorii

Producentem Apidra jest
firma Sanofi

W portfolio producenta Sanofi znajduje się więcej produktów:

Nie daj się jesieni

Nie daj się jesieni

Sprawdź