Jak prawidłowo dawkować lek Zylena?
Lek Zylena, zawierający substancję czynną olanzapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii. Prawidłowe dawkowanie leku jest kluczowe dla skuteczności terapii i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować lek Zylena, bazując na informacjach zawartych w dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.
Spis treści
- Dawkowanie dla dorosłych
- Dawkowanie dla dzieci i młodzieży
- Szczególne grupy pacjentów
- Sposób podawania
- Przerwanie leczenia
- Słownik pojęć
Dawkowanie dla dorosłych
Dawkowanie leku Zylena dla dorosłych zależy od rodzaju leczonej choroby:
- Schizofrenia: Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę[1].
- Epizod manii: Dawka początkowa wynosi 15 mg na dobę w monoterapii lub 10 mg na dobę w terapii skojarzonej[1].
- Zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej: Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę[1].
Dawka dobowa może być ustalana w zależności od stanu klinicznego pacjenta w zakresie 5 do 20 mg na dobę. Zwiększenie dawki ponad rekomendowaną dawkę początkową jest zalecane tylko po ponownej ocenie stanu klinicznego i powinno być dokonywane nie częściej niż co 24 godziny[1].
Dawkowanie dla dzieci i młodzieży
Nie zaleca się stosowania olanzapiny u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, z uwagi na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności leczenia. Znacznie większy przyrost masy ciała oraz większe zmiany stężenia lipidów i prolaktyny zgłaszano podczas krótkotrwałych badań z udziałem młodzieży, niż w badaniach z udziałem dorosłych[1].
Szczególne grupy pacjentów
Dawkowanie leku Zylena może wymagać dostosowania w przypadku szczególnych grup pacjentów:
- Pacjenci w podeszłym wieku: Mniejsza dawka początkowa (5 mg na dobę) nie jest rutynowo zalecana, jednak powinna być rozważana u pacjentów w wieku 65 lat i powyżej, o ile przemawiają za tym czynniki kliniczne[1].
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby: U tych pacjentów należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej (5 mg). W przypadkach umiarkowanej niewydolności wątroby dawka początkowa powinna wynosić 5 mg i być ostrożnie zwiększana[1].
- Osoby palące: Metabolizm olanzapiny może być indukowany przez palenie tytoniu. Zalecane jest monitorowanie stanu klinicznego i w razie potrzeby rozważenie zwiększenia dawki olanzapiny[1].
Sposób podawania
Lek Zylena jest przeznaczony do podania doustnego. Tabletkę ulegającą rozpadowi w jamie ustnej należy umieścić w jamie ustnej, gdzie ulega ona szybkiemu rozproszeniu w ślinie i może być łatwo połknięta. Trudne jest wyjęcie z jamy ustnej nienaruszonej tabletki ulegającej rozpadowi w jamie ustnej. Tabletkę należy zażywać bezpośrednio po otwarciu blistra. Ewentualnie, bezpośrednio przed podaniem leku, tabletkę można również rozpuścić w szklance wody lub innego odpowiedniego napoju (soku pomarańczowego, soku jabłkowego, mleka lub kawy)[1].
Przerwanie leczenia
W przypadku planowanego zakończenia leczenia olanzapiną, należy rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki leku. Rzadko, w przypadku nagłego przerwania stosowania olanzapiny zgłaszano wystąpienie ostrych objawów, takich jak: pocenie się, bezsenność, drżenie, lęk, nudności lub wymioty[1].
Słownik pojęć
- Olanzapina – substancja czynna leku Zylena, stosowana w leczeniu schizofrenii i epizodów manii.
- Schizofrenia – choroba psychiczna objawiająca się m.in. halucynacjami, urojeniami i wycofaniem z kontaktów społecznych.
- Epizod manii – stan chorobowy charakteryzujący się nadmiernym pobudzeniem, euforią i zwiększoną aktywnością.
- Choroba afektywna dwubiegunowa – zaburzenie psychiczne, w którym występują naprzemienne epizody manii i depresji.
- Fenyloketonuria – rzadka choroba genetyczna, w której fenyloalanina gromadzi się w organizmie z powodu jej nieprawidłowego wydalania.
Podsumowanie
| Schizofrenia | Zalecana dawka początkowa: 10 mg na dobę |
| Epizod manii | Zalecana dawka początkowa: 15 mg na dobę (monoterapia) lub 10 mg na dobę (terapia skojarzona) |
| Zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej | Zalecana dawka początkowa: 10 mg na dobę |
| Pacjenci w podeszłym wieku | Mniejsza dawka początkowa (5 mg na dobę) może być rozważana |
| Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby | Mniejsza dawka początkowa (5 mg na dobę) może być rozważana |
| Osoby palące | Może być konieczne zwiększenie dawki |
| Sposób podawania | Podanie doustne, tabletka ulega rozpadowi w jamie ustnej |
| Przerwanie leczenia | Stopniowe zmniejszanie dawki |


















