Jak prawidłowo dawkować lek Zoxon?

Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawkowanie w przypadku nadciśnienia tętniczego
• Dawkowanie w przypadku łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH)
• Dawkowanie w szczególnych przypadkach
• Przeciwwskazania
• Ostrzeżenia i środki ostrożności
• Słownik pojęć
• Podsumowanie
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Lek Zoxon jest stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Działa poprzez rozszerzanie naczyń krwionośnych, co prowadzi do zmniejszenia oporu obwodowego i obniżenia ciśnienia tętniczego. W przypadku BPH, Zoxon zmniejsza dolegliwości związane z utrudnieniem odpływu moczu i poprawia wyniki badań urodynamicznych^[1].

Dawkowanie w przypadku nadciśnienia tętniczego

Leczenie nadciśnienia tętniczego za pomocą leku Zoxon należy rozpoczynać od dawki 1 mg raz na dobę. Zależnie od skuteczności, dawka może być stopniowo zwiększana:

• Po 1-2 tygodniach do 2 mg raz na dobę
• Następnie do 4 mg raz na dobę
• Maksymalna zalecana dawka wynosi 16 mg na dobę

Do rozpoczęcia leczenia zaleca się następujący schemat dawkowania:

1. Dzień 1-8: 1 mg doksazosyny rano
2. Dzień 9-14: 2 mg doksazosyny rano

Następnie dawka może być zwiększana do skutecznej dawki podtrzymującej^[1].

Dawkowanie w przypadku łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH)

Leczenie BPH za pomocą leku Zoxon również rozpoczyna się od dawki 1 mg raz na dobę. W razie potrzeby dawka może być zwiększana:

• Po 1-2 tygodniach do 2 mg raz na dobę
• Następnie do 4 mg raz na dobę
• Maksymalna zalecana dawka wynosi 8 mg na dobę

Do rozpoczęcia leczenia zaleca się następujący schemat dawkowania:

1. Dzień 1-8: 1 tabletka Zoxon 1 mg raz na dobę
2. Dzień 9-14: 2 tabletki Zoxon 1 mg raz na dobę

Następnie dawka może być indywidualnie zwiększana do skutecznej dawki podtrzymującej^[1].

Dawkowanie w szczególnych przypadkach

Pacjenci w podeszłym wieku: Farmakokinetyka doksazosyny nie zmienia się u pacjentów w podeszłym wieku, dlatego można stosować zwykłe dawkowanie. Jednakże dawka powinna być możliwie jak najmniejsza, a zwiększanie dawki powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza^[1].

Zaburzenia czynności nerek: Farmakokinetyka doksazosyny pozostaje niezmieniona u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. Możliwe jest stosowanie zazwyczaj zalecanej dawki, jednak dawka powinna być możliwie najmniejsza, a zwiększanie dawki powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza^[1].

Zaburzenia czynności wątroby: Podczas stosowania doksazosyny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować szczególną ostrożność. Brak jest doświadczenia klinicznego dotyczącego stosowania leku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby^[1].

Przeciwwskazania

Stosowanie leku Zoxon jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na doksazosynę, inne pochodne chinazoliny (np. prazosynę, terazosynę) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
• Niedociśnienie ortostatyczne w wywiadzie
• Łagodny rozrost gruczołu krokowego z jednoczesnym przekrwieniem górnych dróg moczowych, przewlekłymi infekcjami dróg moczowych lub kamicą pęcherza moczowego
• Niedociśnienie tętnicze
• Monoterapia u pacjentów z przepełnieniem pęcherza moczowego, bezmoczem z postępującą niewydolnością nerek lub bez^[1]

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Zoxon należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi potencjalnych skutków ubocznych i ryzyka związanego z leczeniem:

• Niedociśnienie ortostatyczne: Na początku leczenia może wystąpić niedociśnienie ortostatyczne, objawiające się zawrotami głowy, uczuciem słabości lub rzadko, omdleniami. Lekarz może zalecić kontrolę ciśnienia tętniczego na początku terapii^[2].
• Choroby serca: U pacjentów z ciężkimi chorobami serca szybkie i znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego może powodować zaostrzenie dolegliwości dławicowych^[2].
• Niewydolność wątroby: U pacjentów ze stwierdzoną niewydolnością wątroby podawanie doksazosyny nie jest zalecane^[2].
• Inhibitory PDE-5: Jednoczesne przyjmowanie inhibitorów PDE-5 (np. syldenafil, tadalafil, wardenafil) może prowadzić do objawowego niedociśnienia tętniczego^[2].
• Priapizm: Długotrwałe, bolesne wzwody mogą wystąpić bardzo rzadko. W takim przypadku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem^[2].
• Badania przesiewowe: Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Zoxon lekarz może przeprowadzić badania mające na celu wykluczenie innych chorób, w tym raka gruczołu krokowego^[2].

Słownik pojęć

• Samoistne nadciśnienie tętnicze – stan, w którym ciśnienie krwi jest podwyższone bez wyraźnej przyczyny.
• Łagodny rozrost gruczołu krokowego (BPH) – nienowotworowe powiększenie gruczołu krokowego, które może powodować problemy z oddawaniem moczu.
• Niedociśnienie ortostatyczne – nagłe obniżenie ciśnienia krwi przy zmianie pozycji ciała, np. z siedzącej na stojącą.
• Inhibitory PDE-5 – leki stosowane w leczeniu zaburzeń erekcji, takie jak syldenafil, tadalafil, wardenafil.
• Priapizm – długotrwały, bolesny wzwód, który nie jest związany z podnieceniem seksualnym.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku