Konsekwencje przedawkowania leku Zolafren: Dawki, objawy i postępowanie
Spis treści
- Wstęp
- Dawki przedawkowania
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie w przypadku przedawkowania
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wstęp
Przedawkowanie leku Zolafren, zawierającego substancję czynną olanzapinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku nadmiernego spożycia tego leku. Informacje te są oparte na dokumentach dotyczących charakterystyki produktu leczniczego oraz ulotki leku[1][2].
Dawki przedawkowania
Przedawkowanie leku Zolafren może wystąpić już po przyjęciu dawki większej niż zalecana przez lekarza. Standardowa dawka dobowa wynosi od 5 mg do 20 mg[1]. Przypadki śmiertelne odnotowano już po przyjęciu jednorazowej dawki nie większej niż 450 mg, jednak zdarzały się również przypadki powrotu do zdrowia po przyjęciu jednorazowej dawki około 2 g olanzapiny[1].
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania leku Zolafren mogą być różnorodne i obejmują:
- Przyspieszone bicie serca – zwiększona częstość akcji serca[2].
- Pobudzenie lub agresywne zachowanie – nadmierna aktywność psychomotoryczna[2].
- Trudności w mówieniu – problemy z artykulacją[2].
- Mimowolne ruchy – zwłaszcza mięśni twarzy i języka[2].
- Ograniczenie świadomości – od sedacji do śpiączki[2].
- Ostre splątanie – dezorientacja[2].
- Drgawki – napady padaczkowe[2].
- Śpiączka – głęboka utrata przytomności[2].
- Gorączka – podwyższona temperatura ciała[2].
- Szybki oddech – przyspieszone oddychanie[2].
- Pocenie się – nadmierne wydzielanie potu[2].
- Sztywność mięśni – zwiększone napięcie mięśniowe[2].
- Zmniejszenie częstości oddechów – spowolnione oddychanie[2].
- Zachłyśnięcie – ryzyko aspiracji[2].
- Wysokie lub niskie ciśnienie krwi – zmiany w ciśnieniu tętniczym[2].
- Zaburzenia rytmu serca – nieregularna praca serca[2].
Postępowanie w przypadku przedawkowania
W przypadku podejrzenia przedawkowania leku Zolafren, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Nie istnieje swoista odtrutka przeciwko olanzapinie, dlatego postępowanie obejmuje standardowe procedury w przypadku przedawkowania leków:
- Płukanie żołądka – usunięcie zawartości żołądka[1].
- Podanie węgla aktywowanego – zmniejszenie dostępności biologicznej olanzapiny o 50-60%[1].
- Leczenie objawowe – monitorowanie i leczenie objawów klinicznych[1].
- Monitorowanie czynności życiowych – kontrola funkcji sercowo-naczyniowych i oddechowych[1].
Słownik pojęć
- Olanzapina – substancja czynna leku Zolafren, stosowana w leczeniu schizofrenii i epizodów manii.
- Przedawkowanie – przyjęcie dawki leku większej niż zalecana, co może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych.
- Śpiączka – głęboka utrata przytomności, w której pacjent nie reaguje na bodźce zewnętrzne.
- Węgiel aktywowany – substancja stosowana w leczeniu zatruć, która wiąże toksyny w przewodzie pokarmowym, zmniejszając ich wchłanianie.
Materiały źródłowe
| Przyspieszone bicie serca | Pobudzenie lub agresywne zachowanie | Trudności w mówieniu |
| Mimowolne ruchy | Ograniczenie świadomości | Ostre splątanie |
| Drgawki | Śpiączka | Gorączka |
| Szybki oddech | Pocenie się | Sztywność mięśni |
| Zmniejszenie częstości oddechów | Zachłyśnięcie | Wysokie lub niskie ciśnienie krwi |
| Zaburzenia rytmu serca |


















