Jak prawidłowo dawkować lek Warfin?
Warfin to lek stosowany w celu zapobiegania i leczenia zakrzepicy oraz jej powikłań. Prawidłowe dawkowanie jest kluczowe dla skuteczności terapii i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować lek Warfin, bazując na informacjach zawartych w dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.
Spis treści
- Dawkowanie dla dorosłych
- Dawkowanie dla dzieci i młodzieży
- Dawkowanie w specjalnych przypadkach
- Przeciwwskazania i środki ostrożności
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
Dawkowanie dla dorosłych
Dawkowanie leku Warfin dla dorosłych zależy od wartości INR (znormalizowany wskaźnik aktywności protrombiny). Docelowy zakres wartości INR podczas doustnego leczenia przeciwzakrzepowego wynosi:
- Zapobieganie powikłaniom zakrzepowo-zatorowym u pacjentów po protezowaniu zastawek serca: INR 2,5 – 3,5.
- Inne wskazania: INR 2,0 – 3,0.
U pacjentów z prawidłową masą ciała i samoistną wartością INR poniżej 1,2, dawkowanie wynosi 10 mg warfaryny przez trzy kolejne dni. Podawanie leku kontynuuje się zgodnie z tabelą zależnie od wartości oznaczenia INR wykonanego w czwartym dniu leczenia[1].
Dawkowanie dla dzieci i młodzieży
Dane z kontrolowanych badań klinicznych dotyczących dzieci są bardzo ograniczone. Leczenie warfaryną nie jest zalecane u noworodków ze względu na ryzyko jednoczesnego wystąpienia niedoboru witaminy K. Rozpoczęcie i kontynuację leczenia przeciwzakrzepowego u dzieci przeprowadza lekarz pediatra[1].
Dawkowanie może być dostosowane zgodnie z tabelą przedstawioną poniżej:
- Dzień 1: Jeśli wyjściowe INR wynosi 1,0 do 1,3, dawka nasycająca wynosi 0,2 mg/kg p.o.
- Okres wysycenia (2-4 dzień): Dawkowanie zależy od wartości INR i może obejmować powtórzenie dawki nasycającej, zmniejszenie dawki lub wstrzymanie leku.
- Okres leczenia podtrzymującego: Dawkowanie zależy od wartości INR i może obejmować zwiększenie, zmniejszenie dawki lub wstrzymanie leku[1].
Dawkowanie w specjalnych przypadkach
W przypadku pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów drobnej budowy, pacjentów z samoistnym wskaźnikiem INR powyżej 1,2 lub u pacjentów z zaburzeniami bądź otrzymujących leki wpływające na skuteczność leczenia, zalecaną dawką początkową jest 5 mg warfaryny przez dwa kolejne dni[1].
Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek mogą wymagać mniejszych lub większych dawek warfaryny, w zależności od współistniejących chorób. Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby mogą wymagać mniejszych dawek warfaryny, ponieważ zaburzenie czynności wątroby może nasilać działanie warfaryny poprzez hamowanie syntezy czynników krzepnięcia oraz zmniejszenie metabolizmu warfaryny[1].
Przeciwwskazania i środki ostrożności
Warfin nie powinien być stosowany w pierwszym trymestrze i ostatnich czterech tygodniach ciąży, u pacjentów z tendencją do krwawień, ciężką niewydolnością wątroby, nieleczonym nadciśnieniem tętniczym, świeżo przebytym krwawieniem wewnątrzczaszkowym, tendencją do częstych upadków, po zabiegach chirurgicznych w obrębie ośrodkowego układu nerwowego lub oka, z zapaleniem wsierdzia, otępieniem, psychozami, alkoholizmem oraz nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze[1].
Możliwe działania niepożądane
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane podczas leczenia warfaryną dotyczą powikłań związanych z krwawieniem. Ogólny odsetek krwawień wynosi około 8% na rok dla wszystkich krwawień, składających się z mniej ciężkich krwawień (6% rocznie), ciężkich krwawień (1% rocznie) oraz krwawień śmiertelnych (0,25% rocznie)[1]. Inne działania niepożądane obejmują martwicę kumarynową, zespół purpurowego palucha, reakcje alergiczne, przemijające łysienie, priapizm, zwapnienia tchawiczne, zatorowość cholesterolową oraz kalcyfilaksję[2].
Słownik pojęć
- INR – Znormalizowany wskaźnik aktywności protrombiny, używany do monitorowania skuteczności leczenia przeciwzakrzepowego.
- Martwica kumarynowa – Rzadkie powikłanie leczenia warfaryną, objawiające się ciemniejącymi zmianami skórnymi z obrzękiem, które mogą przechodzić w zmiany martwicze.
- Zespół purpurowego palucha – Rzadkie powikłanie leczenia warfaryną, objawiające się symetrycznymi purpurowymi zmianami skóry paluchów oraz podeszew, towarzyszące piekącemu bólowi.
- Kalcyfilaksja – Rzadki zespół zwapnienia naczyń krwionośnych z martwicą skóry, związany z wysoką śmiertelnością.
| Dawkowanie dla dorosłych | 10 mg przez trzy dni, następnie zgodnie z wartością INR |
| Dawkowanie dla dzieci | 0,2 mg/kg p.o. na dzień 1, następnie zgodnie z wartością INR |
| Przeciwwskazania | Pierwszy trymestr i ostatnie cztery tygodnie ciąży, tendencja do krwawień, ciężka niewydolność wątroby, nieleczone nadciśnienie tętnicze, świeżo przebyty krwotok wewnątrzczaszkowy, tendencja do częstych upadków, zabiegi chirurgiczne w obrębie ośrodkowego układu nerwowego lub oka, zapalenie wsierdzia, otępienie, psychozy, alkoholizm, nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze |
| Możliwe działania niepożądane | Umiarkowane krwawienia, nudności, wymioty, biegunka, martwica kumarynowa, zespół purpurowego palucha, reakcje alergiczne, przemijające łysienie, priapizm, zwapnienia tchawiczne, zatorowość cholesterolowa, kalcyfilaksja |


















