Jak prawidłowo dawkować lek Ultiva?

Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawkowanie dla dorosłych
• Dawkowanie dla dzieci i młodzieży
• Dawkowanie w kardioanestezji
• Dawkowanie na oddziałach intensywnej opieki medycznej
• Szczególne grupy pacjentów
• Przeciwwskazania i ostrzeżenia
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Ultiva to lek zawierający remifentanyl, który jest silnym opioidem stosowanym w celu złagodzenia bólu. Lek ten charakteryzuje się bardzo szybkim początkiem działania i krótkim czasem działania. Ultiva jest stosowana zarówno podczas operacji, jak i w celu złagodzenia bólu u pacjentów wentylowanych mechanicznie na oddziałach intensywnej opieki medycznej (OIOM)^[1].

Dawkowanie dla dorosłych

Dawkowanie remifentanylu należy dostosować indywidualnie, w zależności od odpowiedzi pacjenta. Poniżej przedstawiono zalecenia dotyczące dawkowania dla dorosłych:

• Wprowadzenie do znieczulenia (indukcja): Remifentanyl można podawać w infuzji z szybkością 0,5 do 1 mikrograma/kg mc./min wraz z początkowym pojedynczym wstrzyknięciem 1 mikrograma/kg mc., trwającym nie krócej niż 30 sekund^[1].
• Podtrzymanie znieczulenia: Po intubacji dotchawiczej, szybkość infuzji remifentanylu należy zmniejszyć w zależności od metody znieczulenia. Szybkość podawania można stopniowo zwiększać o 25 do 100% lub zmniejszać o 25-50% co 2 do 5 minut, aż do uzyskania pożądanej odpowiedzi^[1].
• Znieczulenie z zachowaniem własnej czynności oddechowej: Zalecana początkowa szybkość infuzji wynosi 0,04 mikrograma/kg mc./min; można ją dostosowywać w zależności od pożądanego efektu^[1].

Dawkowanie dla dzieci i młodzieży

W przypadku dzieci i młodzieży (w wieku od 1 roku do 12 lat) dawkowanie remifentanylu również należy dostosować indywidualnie. Poniżej przedstawiono zalecenia dotyczące dawkowania:

• Podtrzymanie znieczulenia: Zalecane dawki remifentanylu w zależności od jednocześnie stosowanych produktów leczniczych anestetycznych wynoszą od 0,05 do 1,3 mikrograma/kg mc./min^[1].

Dawkowanie w kardioanestezji

W przypadku pacjentów poddawanych zabiegom kardiochirurgicznym dawkowanie remifentanylu jest następujące:

• Wprowadzenie do znieczulenia: Infuzja remifentanylu z początkową szybkością 1 mikrograma/kg mc./min. Nie należy podawać remifentanylu w pojedynczym wstrzyknięciu podczas wprowadzania do znieczulenia^[1].
• Podtrzymanie znieczulenia: Szybkość infuzji remifentanylu należy dostosować do potrzeb pacjenta. W razie konieczności można także podać dodatkowe dawki w pojedynczych wstrzyknięciach^[1].

Dawkowanie na oddziałach intensywnej opieki medycznej

Remifentanyl można stosować w celu zapewnienia działania przeciwbólowego u pacjentów mechanicznie wentylowanych przebywających na oddziale intensywnej opieki medycznej. Zalecana szybkość infuzji wynosi od 0,1 do 0,15 mikrograma/kg mc./min. Szybkość infuzji powinna być zwiększana każdorazowo o 0,025 mikrograma/kg mc./min do uzyskania pożądanego poziomu sedacji i znieczulenia^[1].

Szczególne grupy pacjentów

W przypadku pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów z nadwagą, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dawkowanie remifentanylu może wymagać dostosowania:

• Pacjenci w podeszłym wieku: Początkowa dawka remifentanylu powinna stanowić połowę dawki zalecanej u dorosłych^[1].
• Pacjenci z nadwagą: Dawkowanie remifentanylu należy dostosować do należnej masy ciała^[1].
• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Nie jest konieczne dostosowanie dawki^[1].
• Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Pacjenci mogą być bardziej wrażliwi na hamujący wpływ remifentanylu na ośrodek oddechowy, dlatego należy uważnie monitorować ich stan^[1].

Przeciwwskazania i ostrzeżenia

Ultiva jest przeciwwskazana w przypadku nadwrażliwości na remifentanyl lub inne pochodne fentanylu oraz w przypadku stosowania we wstrzyknięciach zewnątrzoponowych i podpajęczynówkowych. Lek nie może być stosowany jako jedyny produkt leczniczy do indukcji znieczulenia^[1].

Słownik pojęć

• Remifentanyl – Silny opioid stosowany w celu złagodzenia bólu.
• Opioid – Grupa leków działających przeciwbólowo poprzez wiązanie się z receptorami opioidowymi w mózgu.
• Indukcja – Proces wprowadzania pacjenta w stan znieczulenia.
• Infuzja – Podawanie leku w postaci ciągłego wlewu dożylnego.
• Intubacja dotchawicza – Wprowadzenie rurki do tchawicy w celu zapewnienia drożności dróg oddechowych.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku