Wskazania do stosowania leku Telexer: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Spis treści
- Wprowadzenie
- Wskazania do stosowania leku Telexer
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Lek Telexer zawiera dabigatran eteksylan i należy do grupy leków zwanych lekami przeciwzakrzepowymi. Jego działanie polega na blokowaniu substancji w organizmie odpowiedzialnej za powstawanie zakrzepów krwi[1]. W artykule omówimy wskazania do stosowania leku Telexer, jakie schorzenia i dolegliwości leczy, a także przeciwwskazania i dawkowanie.
Wskazania do stosowania leku Telexer
Lek Telexer jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu różnych schorzeń związanych z zakrzepami krwi. Poniżej przedstawiamy szczegółowe wskazania:
- Prewencja udarów i zatorowości systemowej – Lek Telexer jest stosowany u dorosłych pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) oraz co najmniej jednym dodatkowym czynnikiem ryzyka, takim jak wcześniejszy udar, przemijający atak niedokrwienny (TIA), wiek ≥75 lat, niewydolność serca, cukrzyca lub nadciśnienie tętnicze[1].
- Leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) – Telexer jest stosowany w leczeniu ZŻG i ZP oraz w prewencji nawrotów tych schorzeń u dorosłych pacjentów[1].
- Leczenie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dzieci i młodzieży – Lek jest stosowany w leczeniu ŻChZZ oraz w zapobieganiu nawrotom ŻChZZ u dzieci i młodzieży od urodzenia do wieku poniżej 18 lat[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Telexer zależy od wieku pacjenta, masy ciała oraz specyficznych wskazań medycznych. Poniżej przedstawiamy zalecenia dotyczące dawkowania:
- Dorośli – Zalecana dawka to 300 mg przyjmowana w postaci jednej kapsułki 150 mg dwa razy na dobę. U pacjentów w wieku 80 lat lub starszych zalecana dawka to 220 mg przyjmowana w postaci jednej kapsułki 110 mg dwa razy na dobę[2].
- Dzieci i młodzież – Zalecana dawka zależy od masy ciała i wieku pacjenta. Lek Telexer należy przyjmować dwa razy na dobę, jedną dawkę rano i jedną dawkę wieczorem, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia[2].
Przeciwwskazania
Nie należy stosować leku Telexer w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość – Uczulenie na dabigatran eteksylan lub którykolwiek z pozostałych składników leku[2].
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek – Lek nie jest zalecany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek[2].
- Aktywne krwawienie – Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z aktywnym, istotnym klinicznie krwawieniem[2].
- Choroby zwiększające ryzyko krwawienia – Takie jak choroba wrzodowa żołądka, uraz mózgu, niedawno przebyta operacja mózgu lub oczu[2].
- Jednoczesne stosowanie innych leków przeciwzakrzepowych – Z wyjątkiem szczególnych okoliczności, takich jak zmiana leczenia przeciwzakrzepowego[2].
Słownik pojęć
- Dabigatran eteksylan – Substancja czynna leku Telexer, należąca do grupy leków przeciwzakrzepowych.
- Leki przeciwzakrzepowe – Leki zapobiegające powstawaniu zakrzepów krwi.
- Niezastawkowe migotanie przedsionków (NVAF) – Forma nieregularnego rytmu serca niezwiązanego z wadą zastawkową.
- Zakrzepica żył głębokich (ZŻG) – Stan, w którym w żyłach głębokich, najczęściej nóg, tworzą się zakrzepy krwi.
- Zatorowość płucna (ZP) – Stan, w którym zakrzep krwi przemieszcza się do płuc, blokując przepływ krwi.
- Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (ŻChZZ) – Schorzenie obejmujące zakrzepicę żył głębokich i zatorowość płucną.
Podsumowanie
Lek Telexer jest skutecznym środkiem przeciwzakrzepowym stosowanym w prewencji i leczeniu różnych schorzeń związanych z zakrzepami krwi. Jego główne wskazania obejmują prewencję udarów i zatorowości systemowej u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków, leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej oraz leczenie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u dzieci i młodzieży. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i być świadomym przeciwwskazań oraz możliwych działań niepożądanych.



















