Dawkowanie leku Sytena: Jak i kiedy stosować lek?
Sytena to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający substancję czynną sytagliptynę. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku Sytena, w tym jak i kiedy go stosować, na podstawie informacji zawartych w dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.
Spis treści
Dawkowanie
Zalecana dawka sytagliptyny wynosi 100 mg raz na dobę[1]. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków[2]. W przypadku stosowania w skojarzeniu z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ, należy utrzymać dotychczasową dawkę metforminy i/lub agonisty receptora PPARγ i jednocześnie stosować Sytenę[1].
Szczególne grupy pacjentów
W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, dawkowanie leku Sytena powinno być dostosowane w zależności od stopnia niewydolności nerek[1]:
- Lekkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 50 ml/min): dostosowanie dawki nie jest konieczne.
- Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 do < 50 ml/min): dawka wynosi 50 mg raz na dobę.
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) lub pacjenci ze schyłkową niewydolnością nerek: dawka wynosi 25 mg raz na dobę.
U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby dostosowanie dawki nie jest konieczne[1]. Nie przeprowadzono badań u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, dlatego należy zachować ostrożność[1].
Sposób podawania
Sytena może być przyjmowana podczas posiłku lub niezależnie od posiłku[1]. W razie pominięcia dawki, należy przyjąć ją możliwie szybko po przypomnieniu sobie o tym, ale nie należy stosować dawki podwójnej w tym samym dniu[1].
Przeciwwskazania
Sytena nie powinna być stosowana u pacjentów z nadwrażliwością na sytagliptynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku[1]. Lek nie jest również zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia[2].
Słownik pojęć
- Sytagliptyna – substancja czynna leku Sytena, należąca do klasy inhibitorów DPP-4, stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2.
- Inhibitory DPP-4 – leki, które zmniejszają stężenie cukru we krwi poprzez zwiększenie stężenia aktywnych hormonów inkretynowych.
- Klirens kreatyniny – wskaźnik używany do oceny funkcji nerek, mierzący zdolność nerek do filtrowania kreatyniny z krwi.
- Agonista receptora PPARγ – lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który zwiększa wrażliwość komórek na insulinę.
- Hipoglikemia – stan, w którym stężenie cukru we krwi jest zbyt niskie.
- Schyłkowa niewydolność nerek – zaawansowane stadium niewydolności nerek, w którym konieczne jest leczenie dializą lub przeszczepem nerki.
Podsumowanie
Sytena to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający sytagliptynę. Zalecana dawka wynosi 100 mg raz na dobę, a lek można przyjmować niezależnie od posiłków. Dawkowanie powinno być dostosowane w zależności od stopnia niewydolności nerek. Sytena nie powinna być stosowana u pacjentów z nadwrażliwością na sytagliptynę oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. W razie pominięcia dawki, należy przyjąć ją jak najszybciej, ale nie stosować dawki podwójnej. Lek nie jest zalecany w ciąży i podczas karmienia piersią. Możliwe działania niepożądane obejmują m.in. małe stężenie cukru we krwi, ból głowy, zakażenia górnych dróg oddechowych, nudności, wzdęcia, wymioty, ból żołądka, biegunka, zaparcia, senność, obrzęk rąk lub nóg, grypa, suchość w jamie ustnej, bóle stawów, bóle mięśni, ból pleców, śródmiąższowa choroba płuc, pemfigoid pęcherzowy.
| Dawkowanie | 100 mg raz na dobę |
| Sposób podawania | Podczas posiłku lub niezależnie od posiłku |
| Zaburzenia czynności nerek | Dostosowanie dawki w zależności od stopnia niewydolności |
| Zaburzenia czynności wątroby | Brak konieczności dostosowania dawki przy łagodnych i umiarkowanych zaburzeniach |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na sytagliptynę, dzieci i młodzież poniżej 18 roku życia |
| Możliwe działania niepożądane | Małe stężenie cukru we krwi, ból głowy, zakażenia górnych dróg oddechowych, nudności, wzdęcia, wymioty, ból żołądka, biegunka, zaparcia, senność, obrzęk rąk lub nóg, grypa, suchość w jamie ustnej, bóle stawów, bóle mięśni, ból pleców, śródmiąższowa choroba płuc, pemfigoid pęcherzowy |



















