Jak prawidłowo dawkować lek Sugammadex Kalceks?

Sugammadex Kalceks to lek stosowany w celu odwrócenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez bromek rokuronium lub bromek wekuronium. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, w tym zalecenia dotyczące różnych grup pacjentów oraz sposób podawania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Dodatkowe informacje dotyczące szczególnych grup pacjentów
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania

Sugammadex Kalceks jest stosowany do odwrócenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez bromek rokuronium lub bromek wekuronium u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 17 lat. Lek ten jest szczególnie przydatny w sytuacjach, gdy konieczne jest szybkie przywrócenie funkcji mięśni po operacji^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Sugammadex Kalceks zależy od poziomu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, który ma zostać zniesiony. Lek powinien być podawany tylko przez lekarza anestezjologa lub pod jego nadzorem^[1].

Dorośli

• Rutynowe odwrócenie blokady: Po bloku wywołanym przez rokuronium lub wekuronium, jeżeli zniesienie bloku osiągnęło co najmniej 1-2 w skali stymulacji tężcowej (PTC), zaleca się zastosowanie dawki 4 mg/kg masy ciała. Średni czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 wynosi około 3 minuty^[1].
• Natychmiastowe odwrócenie blokady: Jeżeli istnieje kliniczna konieczność natychmiastowego zniesienia blokady po podaniu rokuronium, zaleca się podanie dawki 16 mg/kg masy ciała. Średni czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 wynosi około 1,5 minuty^[1].

Dzieci i młodzież (2-17 lat)

• Rutynowe odwrócenie blokady: W celu odwrócenia blokady wywołanej przez rokuronium, zaleca się stosowanie dawki 4 mg/kg masy ciała, jeżeli podczas jej odwrócenia osiągnięto co najmniej 1-2 w skali PTC. W celu odwrócenia blokady przy ponownym pojawieniu się T2, zaleca się stosowanie dawki 2 mg/kg masy ciała^[1].

Sposób podawania

Sugammadex należy podawać dożylnie w pojedynczym bolusie. Bolus należy podać szybko, w ciągu 10 sekund, do istniejącego stałego wkłucia dożylnego^[1].

Dodatkowe informacje dotyczące szczególnych grup pacjentów

W przypadku niektórych grup pacjentów dawkowanie Sugammadex Kalceks może wymagać dostosowania lub szczególnej ostrożności^[1].

Zaburzenia czynności nerek

Nie zaleca się stosowania sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCl < 30 mL/min). W przypadku łagodnego i umiarkowanego zaburzenia czynności nerek zalecenia dotyczące dawkowania są takie same, jak u osób dorosłych bez zaburzeń czynności nerek^[1].

Pacjenci w podeszłym wieku

Po podaniu sugammadeksu po ponownym wystąpieniu T2 po blokadzie wywołanej rokuronium średni czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 u osób starszych (65-74 lata) wynosi 2,6 minuty, a u osób w podeszłym wieku (75 lat lub więcej) 3,6 minuty. Należy postępować zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania u osób dorosłych^[1].

Pacjenci otyli

W przypadku pacjentów otyłych, w tym pacjentów chorobliwie otyłych (BMI ≥ 40 kg/m²), dawka sugammadeksu zależy od rzeczywistej masy ciała. Należy postępować zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania u osób dorosłych^[1].

Słownik pojęć

• Blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego – Stan, w którym leki zwiotczające mięśnie blokują przekazywanie sygnałów nerwowych do mięśni, co powoduje ich rozkurcz.
• PTC (post-tetanic counts) – Skala stymulacji tężcowej używana do oceny głębokości blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.
• Bolus – Szybkie podanie leku w dużej dawce dożylnie.
• CrCl (klirens kreatyniny) – Miara wydolności nerek, określająca zdolność do filtrowania kreatyniny z krwi.

Podsumowanie

Sugammadex Kalceks jest lekiem stosowanym do odwrócenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez bromek rokuronium lub bromek wekuronium. Dawkowanie leku zależy od poziomu blokady oraz masy ciała pacjenta. Lek powinien być podawany przez lekarza anestezjologa. Szczególne grupy pacjentów, takie jak osoby z zaburzeniami czynności nerek, osoby w podeszłym wieku oraz pacjenci otyli, mogą wymagać dostosowania dawkowania.