Jak prawidłowo dawkować szczepionkę STAMARIL?
Szczepionka STAMARIL jest stosowana do ochrony przed żółtą febrą, poważną chorobą zakaźną przenoszoną przez komary. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie szczepionki, sposób jej podawania oraz ważne informacje, które pacjenci powinni znać przed jej zastosowaniem.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Szczepionka STAMARIL jest wskazana do czynnego uodparniania przeciw żółtej febrze u osób:
- Podróżujących, przejeżdżających lub mieszkających na obszarze, gdzie występuje ryzyko transmisji wirusa żółtej febry[1].
- Podróżujących do krajów, w których przy wjeździe wymagana jest Międzynarodowa Książeczka Szczepień[1].
- Narażonych na kontakt z potencjalnie zakaźnymi materiałami, np. personel laboratorium[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Szczepionka STAMARIL powinna być podana przynajmniej 10 dni przed przyjazdem do obszaru endemicznego, aby zapewnić odpowiednią ochronę[1]. Oto szczegółowe informacje dotyczące dawkowania:
Dorośli
Jedna dawka (0,5 ml) odtworzonej szczepionki[1].
Osoby w podeszłym wieku
Dawka jest taka sama jak u dorosłych. Ze względu na wyższe ryzyko poważnych działań niepożądanych, szczepionkę można podać tylko wtedy, gdy ryzyko zakażenia jest znaczące i nieuniknione[1].
Dzieci i młodzież
- Dzieci w wieku 9 miesięcy i starsze: jedna dawka (0,5 ml) odtworzonej szczepionki[1].
- Dzieci w wieku od 6 do 9 miesięcy: szczepienie nie jest zalecane, chyba że w wyjątkowych okolicznościach[1].
- Dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy: szczepionka STAMARIL jest przeciwwskazana[1].
Szczepienie przypominające
Oczekiwany okres ochrony po szczepieniu pojedynczą dawką wynosi przynajmniej 10 lat i może utrzymywać się przez całe życie. Szczepienie przypominające może być wymagane w zależności od oficjalnych zaleceń lokalnych organów ds. ochrony zdrowia[1].
Sposób podawania
Szczepionkę najlepiej podawać podskórnie. Podanie domięśniowe może być wykonane, jeżeli jest to zgodne z odpowiednimi oficjalnymi zaleceniami. Zalecane miejsca wstrzyknięcia to przednioboczna część uda u dzieci poniżej 12 miesięcy oraz mięsień naramienny u starszych dzieci i dorosłych[1]. NIE PODAWAĆ DONACZYNIOWO.
Przeciwwskazania
Szczepionki STAMARIL nie należy stosować w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na substancję czynną, jaja lub białka kurze[1].
- Ciężkie reakcje nadwrażliwości po poprzedniej dawce szczepionki[1].
- Wiek poniżej 6 miesięcy[1].
- Niedobory odporności wrodzone lub nabyte[1].
- Objawowe zakażenie HIV[1].
- Umiarkowana lub ciężka choroba przebiegająca z gorączką[1].
Środki ostrożności
Przed zastosowaniem szczepionki STAMARIL ważne jest, aby przeszkolony pracownik fachowego personelu medycznego przeprowadził ocenę ryzyka[2]. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku:
- Osób w wieku powyżej 60 lat[2].
- Niemowląt w wieku od 6 do 9 miesięcy[2].
- Osób z bezobjawowym zakażeniem HIV[2].
- Osób z zaburzeniami krzepnięcia[2].
- Osób uczulonych na lateks[2].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, szczepionka STAMARIL może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Ciężkie działania niepożądane mogą obejmować reakcje alergiczne, reakcje dotyczące mózgu i nerwów oraz poważne działania dotyczące narządów ciała[2]. Inne działania niepożądane mogą obejmować ból głowy, zmęczenie, ból mięśni, gorączkę, wymioty, ból stawów, reakcje w miejscu wstrzyknięcia oraz inne[2].
Słownik pojęć
- Żółta febra – Ciężka choroba zakaźna przenoszona przez komary, występująca w niektórych obszarach świata.
- Międzynarodowa Książeczka Szczepień – Dokument potwierdzający szczepienie przeciw żółtej febrze, wymagany przy wjeździe do niektórych krajów.
- YEL-AND – Choroba neurotropowa związana ze szczepieniem przeciw żółtej febrze.
- YEL-AVD – Choroba trzewna związana ze szczepieniem przeciw żółtej febrze.
- Immunosupresja – Stan obniżonej odporności organizmu, często spowodowany leczeniem lub chorobą.
| Wskazania do stosowania | Podróżujący, osoby narażone na kontakt z wirusem |
| Dawkowanie | Jedna dawka (0,5 ml) dla dorosłych i dzieci powyżej 9 miesięcy |
| Sposób podawania | Podskórnie, ewentualnie domięśniowo |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, wiek poniżej 6 miesięcy, niedobory odporności |
| Środki ostrożności | Osoby powyżej 60 lat, niemowlęta, osoby z zaburzeniami krzepnięcia |
| Możliwe działania niepożądane | Reakcje alergiczne, bóle głowy, zmęczenie, ból mięśni |



















