Jak prawidłowo dawkować lek Sastium?
Lek Sastium, zawierający substancję czynną sertralinę, jest stosowany w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, takich jak depresja, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (ZO-K), lęk napadowy, zespół lęku społecznego oraz zespół lęku pourazowego (PTSD). Prawidłowe dawkowanie leku jest kluczowe dla osiągnięcia optymalnych efektów terapeutycznych i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych[1][2].
Spis treści
- Dawkowanie u dorosłych
- Dawkowanie u dzieci i młodzieży
- Dawkowanie w szczególnych przypadkach
- Sposób podawania
- Objawy odstawienia
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Dawkowanie u dorosłych
Dawkowanie leku Sastium u dorosłych zależy od rodzaju leczonego zaburzenia:
- Depresja i zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (ZO-K): Zazwyczaj skuteczna dawka wynosi 50 mg na dobę. Dawkę można zwiększać stopniowo o 50 mg, w odstępach co najmniej jednego tygodnia, aż do maksymalnej dawki 200 mg na dobę[1][2].
- Lęk napadowy, zespół lęku społecznego i zespół lęku pourazowego (PTSD): Leczenie należy rozpocząć od dawki 25 mg na dobę, po tygodniu zwiększając ją do 50 mg na dobę. Dawkę można następnie zwiększać stopniowo o 50 mg, aż do maksymalnej dawki 200 mg na dobę[1][2].
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Lek Sastium może być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat wyłącznie w leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (ZO-K). Dawkowanie zależy od wieku pacjenta:
- Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: Zalecana dawka początkowa wynosi 25 mg na dobę. Po tygodniu dawkę można zwiększyć do 50 mg na dobę. Maksymalna dawka wynosi 200 mg na dobę[1][2].
- Młodzież w wieku od 13 do 17 lat: Zalecana dawka początkowa wynosi 50 mg na dobę. Maksymalna dawka wynosi 200 mg na dobę[1][2].
Dawkowanie w szczególnych przypadkach
W niektórych przypadkach dawkowanie leku Sastium może wymagać dostosowania:
- Pacjenci w podeszłym wieku: Lek należy stosować ostrożnie, ponieważ może występować zwiększone ryzyko hiponatremii (niskiego stężenia sodu we krwi)[1].
- Pacjenci z niewydolnością wątroby: Zaleca się stosowanie mniejszych dawek lub zmniejszenie częstości podawania leku[1].
- Pacjenci z niewydolnością nerek: Dostosowanie dawki nie jest wymagane[1].
Sposób podawania
Lek Sastium należy przyjmować raz na dobę, rano lub wieczorem. Tabletki można przyjmować z posiłkami lub niezależnie od nich[1][2]. Ważne jest, aby unikać nagłego odstawienia leku. W przypadku konieczności przerwania leczenia, dawkę należy zmniejszać stopniowo przez okres co najmniej jednego lub dwóch tygodni, aby ograniczyć ryzyko wystąpienia reakcji odstawienia[1][2].
Objawy odstawienia
Objawy odstawienia mogą wystąpić po nagłym przerwaniu leczenia sertraliną. Najczęściej zgłaszane objawy to zawroty głowy, zaburzenia czuciowe (np. parestezje), zaburzenia snu, pobudzenie lub lęk, nudności, wymioty, drżenia i bóle głowy. Objawy te zazwyczaj mają łagodne lub umiarkowane nasilenie i ustępują w ciągu 2 tygodni, choć u niektórych pacjentów mogą utrzymywać się dłużej[1][2].
Słownik pojęć
- Sertralina – Substancja czynna leku Sastium, należąca do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI).
- Depresja – Zaburzenie psychiczne charakteryzujące się smutkiem, trudnościami ze spaniem i brakiem radości z życia.
- Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (ZO-K) – Zaburzenie lękowe, w którym występują uporczywe wyobrażenia (obsesje) i powtarzalne rytuały (kompulsje).
- Zespół lęku pourazowego (PTSD) – Stan, który może wystąpić po traumatycznym przeżyciu, charakteryzujący się objawami podobnymi do depresji i lęku.
- Hiponatremia – Niskie stężenie sodu we krwi.
- Parestezje – Zaburzenia czuciowe, takie jak mrowienie lub drętwienie.
Podsumowanie
| Depresja i ZO-K | 50 mg na dobę, maksymalnie 200 mg na dobę |
| Lęk napadowy, zespół lęku społecznego, PTSD | 25 mg na dobę, po tygodniu 50 mg na dobę, maksymalnie 200 mg na dobę |
| Dzieci (6-12 lat) z ZO-K | 25 mg na dobę, po tygodniu 50 mg na dobę, maksymalnie 200 mg na dobę |
| Młodzież (13-17 lat) z ZO-K | 50 mg na dobę, maksymalnie 200 mg na dobę |
| Pacjenci w podeszłym wieku | Ostrożne stosowanie, ryzyko hiponatremii |
| Pacjenci z niewydolnością wątroby | Mniejsze dawki lub zmniejszenie częstości podawania |
| Pacjenci z niewydolnością nerek | Brak konieczności dostosowania dawki |



















