Jak prawidłowo dawkować lek Polhumin Mix-3?

Polhumin Mix-3 to insulina ludzka stosowana w leczeniu cukrzycy. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić skuteczne i bezpieczne leczenie.

Spis treści

• Wstęp
• Dawkowanie leku Polhumin Mix-3
• Przygotowanie insuliny do podania
• Wykonanie wstrzyknięcia
• Postępowanie przy przedawkowaniu
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wstęp

Polhumin Mix-3 jest insuliną ludzką stosowaną w leczeniu cukrzycy. Insulina ta wytwarzana jest z wykorzystaniem technik genetycznych (rekombinacja DNA) w bakteriach Escherichia coli. Jest identyczna z insuliną wytwarzaną przez organizm ludzki. Insulina jest hormonem wytwarzanym w organizmie ludzkim w trzustce, który bierze udział w przemianach węglowodanów, tłuszczów i białek, powodując m.in. obniżenie stężenia glukozy (cukru) we krwi^[1].

Dawkowanie leku Polhumin Mix-3

Dawkowanie insuliny jest indywidualne dla każdego pacjenta. Dawkę insuliny określa się na podstawie wieku pacjenta, aktywności ruchowej, stanu zdrowia (np. występowanie niewydolności nerek), jak również stosowania innych leków. Dokładna dawka insuliny powinna być określona na podstawie regularnego monitorowania stężenia cukru we krwi i w moczu^[1].

• Dawkowanie u dzieci: W leczeniu cukrzycy u dzieci należy dążyć do uzyskania prawidłowych wartości stężenia cukru we krwi (normoglikemii). Najbardziej właściwą metodą leczenia cukrzycy w tej grupie wiekowej jest insulinoterapia czynnościowa, umożliwiająca uzyskanie odpowiedniego stężenia insuliny, podstawowego i poposiłkowego^[1].
• Pacjenci z niewydolnością wątroby i nerek: U pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek okres półtrwania insuliny w surowicy ulega wydłużeniu i wzrasta jej stężenie we krwi. Przy klirensie kreatyniny poniżej 60 ml/min eliminacja insuliny przez nerki ulega znacznemu zmniejszeniu, co może mieć znaczenie kliniczne. U pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek dawkę insuliny należy odpowiednio zmniejszyć^[1].
• Pacjenci w podeszłym wieku: U pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 70 lat), ze względu na większe ryzyko znacznego obniżenia stężenia glukozy w surowicy krwi, nie należy dążyć do uzyskania normoglikemii w trakcie insulinoterapii. Dla tych chorych zaleca się algorytm dwóch wstrzyknięć insuliny na dobę. Utrzymanie glikemii poniżej progu nerkowego jest często wystarczające^[1].
• Pacjenci z otyłością: U pacjentów z otyłością może być konieczne zwiększenie dawek insuliny^[1].

Przygotowanie insuliny do podania

Przed umieszczeniem wkładu zawierającego insulinę we wstrzykiwaczu do podawania insuliny, wkład należy kilkakrotnie obrócić do góry i na dół, tak by szklana kulka swobodnie mogła się przemieszczać od jednego do drugiego końca wkładu. Czynność tę należy wykonać kilkakrotnie (około 10 razy), aż do uzyskania jednorodnej mętnej lub mlecznej zawiesiny. Jeśli wkład znajduje się już we wstrzykiwaczu, należy nim obrócić kilkakrotnie tak jak opisano powyżej. Powyższe czynności należy wykonać przed każdym wstrzyknięciem insuliny^[1].

Wykonanie wstrzyknięcia

Polhumin Mix-3 podaje się we wstrzyknięciu podskórnym przez wstrzyknięcie w okolicę brzucha, udo, ramię, okolicę mięśnia naramiennego lub okolicę pośladkową. Miejsca wstrzyknięć należy zmieniać w obrębie tego samego obszaru w celu zmniejszenia ryzyka lipodystrofii i amyloidozy skórnej^[1].

• Ująć skórę między dwa palce, a następnie wbić igłę w fałd skóry pod kątem około 45° i wstrzyknąć insulinę pod skórę.
• Wyciągnąć igłę i lekko ucisnąć miejsce wstrzyknięcia na kilka sekund, aby zapobiec wyciekaniu insuliny.
• Miejsce wstrzyknięć należy zmieniać zgodnie z zaleceniem lekarza^[1].

Postępowanie przy przedawkowaniu

W wyniku przedawkowania insuliny może wystąpić hipoglikemia. Postępowanie przy przedawkowaniu insuliny zależy od nasilenia hipoglikemii^[1]:

• W stanach lekkiej i umiarkowanej hipoglikemii należy natychmiast spożyć rozpuszczone w wodzie 2-5 kostek lub łyżeczek cukru albo szklankę napoju zawierającego cukier (przynajmniej 15 g węglowodanów).
• W ciężkiej hipoglikemii, kiedy pacjent traci przytomność, należy podać 1 mg glukagonu podskórnie lub domięśniowo, lub dożylnie glukozę. Glukozę należy również podać dożylnie w przypadku, gdy stan pacjenta nie poprawia się po podaniu glukagonu. Po odzyskaniu przytomności przez pacjenta zaleca się doustne podanie węglowodanów, aby zapobiec nawrotowi hipoglikemii. Pacjentowi nieprzytomnemu nie można podawać pożywienia i picia, ze względu na możliwość zachłyśnięcia^[1].

Słownik pojęć

• Escherichia coli – Bakteria wykorzystywana w biotechnologii do produkcji insuliny ludzkiej.
• Hipoglikemia – Stan obniżonego stężenia glukozy we krwi.
• Glukagon – Hormon podawany w celu podniesienia poziomu glukozy we krwi w przypadku ciężkiej hipoglikemii.
• Lipodystrofia – Zmiany w tkance tłuszczowej w miejscu wstrzyknięcia insuliny.
• Amyloidoza skórna – Gromadzenie się białka amyloidu w skórze, co może wpływać na wchłanianie insuliny.

Podsumowanie

Polhumin Mix-3 to insulina ludzka stosowana w leczeniu cukrzycy. Dawkowanie leku jest indywidualne i zależy od wielu czynników, takich jak wiek, aktywność fizyczna i stan zdrowia pacjenta. Przed podaniem insuliny należy odpowiednio przygotować wkład, a wstrzyknięcia wykonywać zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku przedawkowania insuliny należy natychmiast podjąć odpowiednie kroki, aby zapobiec hipoglikemii.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku