Spis treści

• Wprowadzenie
• Wskazania do stosowania leku Pernuvi Combi
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Lek Pernuvi Combi jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, znanej również jako cukrzyca insulinoniezależna. Zawiera dwie substancje czynne: wildagliptynę i metforminę, które pomagają kontrolować stężenie cukru we krwi. W artykule omówimy wskazania do stosowania tego leku, schorzenia, które leczy, oraz inne istotne informacje dla pacjentów.

Wskazania do stosowania leku Pernuvi Combi

Lek Pernuvi Combi jest wskazany do stosowania jako uzupełnienie diety i ćwiczeń fizycznych w celu poprawy kontroli glikemii u osób dorosłych z cukrzycą typu 2:

• U pacjentów, u których nie uzyskano wystarczającej kontroli glikemii po zastosowaniu chlorowodorku metforminy w monoterapii – Oznacza to, że lek jest stosowany, gdy sama metformina nie jest wystarczająco skuteczna w kontrolowaniu poziomu cukru we krwi^[1].
• U pacjentów już leczonych wildagliptyną w skojarzeniu z chlorowodorkiem metforminy, w postaci oddzielnych tabletek – Lek jest stosowany, gdy pacjent już przyjmuje wildagliptynę i metforminę w oddzielnych tabletkach, aby uprościć terapię^[1].
• W skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi stosowanymi w leczeniu cukrzycy, w tym z insuliną – Lek jest stosowany, gdy inne leki przeciwcukrzycowe, w tym insulina, nie zapewniają wystarczającej kontroli glikemii^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Pernuvi Combi zależy od stanu pacjenta i jest ustalane indywidualnie przez lekarza. Zazwyczaj zalecana dawka to jedna tabletka powlekana 50 mg + 850 mg lub 50 mg + 1000 mg stosowana dwa razy na dobę. Tabletki należy przyjmować z posiłkiem lub tuż po posiłku, aby zmniejszyć ryzyko zaburzeń żołądkowych^[2].

Przeciwwskazania

Lek Pernuvi Combi nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą – Jeśli pacjent jest uczulony na wildagliptynę, metforminę lub inne składniki leku^[1].
• Każdy rodzaj ostrej kwasicy metabolicznej – W tym kwasica mleczanowa i cukrzycowa kwasica ketonowa^[1].
• Cukrzycowy stan przedśpiączkowy – Stan, w którym poziom cukru we krwi jest bardzo wysoki i może prowadzić do śpiączki^[1].
• Ciężka niewydolność nerek – GFR < 30 ml/min^[1].
• Stany ostre, które mogą zaburzać czynność nerek – Takie jak odwodnienie, ciężkie zakażenie, wstrząs^[1].
• Ostra lub przewlekła choroba, która może być przyczyną niedotlenienia tkanek – Niewydolność serca lub układu oddechowego, niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego, wstrząs^[1].
• Zaburzenia czynności wątroby – W tym pacjenci, u których aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT) lub aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) przed zastosowaniem leczenia przekraczała ponad 3 razy górną granicę normy^[1].
• Ostre zatrucie alkoholem, alkoholizm – Spożywanie nadmiernych ilości alkoholu^[1].
• Karmienie piersią – Lek nie powinien być stosowany w okresie karmienia piersią^[1].

Słownik pojęć

• Glikemia – Poziom glukozy (cukru) we krwi.
• Wildagliptyna – Substancja czynna stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2, która zwiększa wydzielanie insuliny i zmniejsza wydzielanie glukagonu.
• Metformina – Substancja czynna stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2, która zmniejsza wytwarzanie glukozy w wątrobie i zwiększa wrażliwość tkanek na insulinę.
• Kwasica mleczanowa – Rzadkie, ale poważne powikłanie metaboliczne, które może wystąpić w wyniku kumulacji metforminy w organizmie.
• GFR – Wskaźnik filtracji kłębuszkowej, który ocenia czynność nerek.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku