Wskazania do stosowania leku Perazin: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?

Spis treści

• Wskazania do stosowania leku Perazin
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania leku Perazin

Lek Perazin jest stosowany w leczeniu różnych postaci schizofrenii oraz ostrych zaburzeń psychotycznych, w tym katatonicznych, z towarzyszącymi objawami pobudzenia psychoruchowego, manii i urojeń^[1]. Schizofrenia to przewlekła choroba psychiczna, która wpływa na sposób myślenia, odczuwania i zachowania pacjenta. Objawy mogą obejmować omamy, urojenia, dezorganizację myślenia i zachowania oraz objawy negatywne, takie jak apatia i brak motywacji.

Dawkowanie i sposób podawania

Lek Perazin jest podawany doustnie. Początkowa dawka wynosi od 50 do 100 mg na dobę, a następnie stopniowo zwiększa się ją do 300-600 mg na dobę w dawkach podzielonych. Maksymalna dawka lecznicza wynosi 800 mg na dobę^[1]. Leczenie pacjentów ambulatoryjnych należy rozpocząć od najmniejszych skutecznych dawek, a następnie dawkę można zwiększyć, aż do uzyskania pożądanej reakcji na leczenie. W przypadku pacjentów hospitalizowanych można rozpocząć leczenie od większych dawek, aby uzyskać szybszą reakcję na leczenie^[2].

Przeciwwskazania

Leku Perazin nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, złośliwego zespołu poneuroleptycznego w wywiadzie, ciężkiego uszkodzenia szpiku kostnego lub komórek krwi, stanów śpiączkowych, ciąży i okresu karmienia piersią, ostrych zatruć lekami nasennymi, opioidami, innymi lekami neuroleptycznymi, lekami uspokajającymi, lekami przeciwdepresyjnymi, alkoholem, guzów zależnych od prolaktyny, ciężkiej niewydolności wątroby oraz stanów depresyjnych^[1].

Środki ostrożności

Podczas leczenia perazyną pacjent nie powinien spożywać produktów zawierających alkohol. Pacjenci w podeszłym wieku powinni otrzymywać dawki perazyny zmniejszone o połowę. W przypadku zaburzeń czynności wątroby, dawki należy odpowiednio zmniejszyć. Po zastosowaniu maksymalnych dawek może dojść do ciężkiego uszkodzenia wątroby^[1]. Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością nerek, ponieważ pochodne fenotiazyny mogą powodować niedociśnienie^[2].

Interakcje z innymi lekami

Podanie perazyny razem z lewodopą powoduje wzajemne znoszenie ich działania. Cymetydyna zwiększa biodostępność perazyny, a węglan litu zwiększa ryzyko uszkodzenia układu nerwowego i hiperglikemii. Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne nasilają działanie hipotensyjne, a leki o działaniu przeciwcholinergicznym zwiększają ryzyko wystąpienia majaczeń i zmniejszają siłę działania przeciwpsychotycznego^[1]. Etanol, leki nasenne i uspokajające zwiększają działanie uspokajające i ryzyko powikłań oddechowych^[2].

Możliwe działania niepożądane

Do najczęstszych działań niepożądanych należą mlekotok, zmiana ciśnienia wewnątrzgałkowego, obrzęk błony śluzowej nosa, zaparcia, trudności w oddawaniu moczu, przyrost masy ciała, suchość błon śluzowych jamy ustnej, nasilone pragnienie oraz zaburzenia czynności seksualnych^[2]. Bardzo rzadko mogą wystąpić obrzęki, spadek poziomu granulocytów we krwi, objawy pozapiramidowe, złośliwy zespół poneuroleptyczny, zaburzenia oddychania, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, nudności, zgorzelinowe zapalenie jelit, zmiany skórne typu rumienia oraz zastój w drogach żółciowych^[1].

Słownik pojęć

• Schizofrenia – Przewlekła choroba psychiczna, która wpływa na sposób myślenia, odczuwania i zachowania pacjenta.
• Katatonia – Zespół objawów, w którym dominują zaburzenia motoryki, przybierające postać albo spowolnienia aż do zahamowania ruchów, albo gwałtownego pobudzenia ruchowego.
• Złośliwy zespół poneuroleptyczny – Rzadkie, ale poważne powikłanie stosowania leków neuroleptycznych, charakteryzujące się podwyższeniem ciepłoty ciała do 40°C i sztywnością mięśniową.
• Fenotiazyny – Grupa leków stosowanych głównie jako leki przeciwpsychotyczne.
• Hipotonia ortostatyczna – Nagły spadek ciśnienia krwi występujący wskutek szybkiego przejścia z pozycji leżącej do stojącej.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku