Jak prawidłowo dawkować lek Paxifar?
Lek Paxifar, zawierający klozapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii opornej na leczenie oraz ciężkich zaburzeń psychicznych u pacjentów z chorobą Parkinsona. Prawidłowe dawkowanie leku jest kluczowe dla jego skuteczności i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować lek Paxifar.
Spis treści
- Dawkowanie w leczeniu schizofrenii
- Dawkowanie w leczeniu zaburzeń psychicznych w chorobie Parkinsona
- Dawkowanie w szczególnych populacjach
- Przerwanie leczenia
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Dawkowanie w leczeniu schizofrenii
W leczeniu schizofrenii opornej na leczenie, zalecana dawka początkowa leku Paxifar to 12,5 mg (pół tabletki 25 mg) raz lub dwa razy na dobę w pierwszej dobie, a następnie 25 mg raz lub dwa razy na dobę w drugiej dobie[1]. W przypadku dobrej tolerancji leku, dawkę dobową można stopniowo zwiększać o 25 mg do 50 mg w ciągu 2-3 tygodni, aby uzyskać docelowo dawkę do 300 mg na dobę[1]. Następnie, w razie potrzeby, dawkę dobową można dalej zwiększać o 50 mg do 100 mg w odstępach 3 do 4 dni lub najlepiej, co tydzień[1].
Skuteczna dawka dobowa to zwykle 200 mg do 450 mg, podzielona na kilka pojedynczych dawek. Niektórzy pacjenci mogą potrzebować większych dawek, do maksymalnie 900 mg na dobę, jednak przy dawkach powyżej 450 mg możliwe jest nasilenie działań niepożądanych, takich jak napady drgawkowe[1]. Większość pacjentów przyjmuje część dawki rano, a część wieczorem. Jeśli dawka dobowa wynosi 200 mg, można ją przyjąć jako dawkę pojedynczą, wieczorem[1].
Dawkowanie w leczeniu zaburzeń psychicznych w chorobie Parkinsona
W leczeniu ciężkich zaburzeń myślenia, emocji i zachowania u pacjentów z chorobą Parkinsona, zalecana dawka początkowa to 12,5 mg (pół tabletki 25 mg) wieczorem[2]. Następnie dawkę można stopniowo zwiększać o 12,5 mg, nie szybciej niż dwukrotnie w ciągu tygodnia, do uzyskania maksymalnej dawki 50 mg na dobę w ciągu dwóch tygodni[2]. Skuteczna dawka dobowa to zwykle 25 mg do 37,5 mg, przyjmowana jako jedna dawka wieczorem[2].
Stosowanie dawek większych niż 50 mg na dobę powinno mieć miejsce tylko w wyjątkowych przypadkach. Maksymalna dawka dobowa to 100 mg[2]. Zawsze należy stosować najmniejsze skuteczne dawki leku.
Dawkowanie w szczególnych populacjach
Pacjenci w wieku 60 lat i starsi powinni rozpoczynać leczenie od mniejszych dawek, np. 12,5 mg podane jednorazowo w pierwszej dobie leczenia, a następnie zwiększać dawkę nie więcej niż o 25 mg na dobę[1]. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni stosować lek Paxifar z zachowaniem ostrożności przy regularnym monitorowaniu prób czynnościowych wątroby[1].
Przerwanie leczenia
Przed planowanym zakończeniem leczenia lekiem Paxifar, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki w okresie 1 do 2 tygodni[1]. W razie konieczności nagłego przerwania leczenia, należy uważnie obserwować pacjenta w celu wykrycia reakcji związanych z przerwaniem leczenia, takich jak pocenie się, ból głowy, nudności, wymioty i biegunka[1]. Jeśli od czasu przyjęcia ostatniej dawki leku Paxifar upłynęło więcej niż 2 dni, leczenie należy wznowić podając dawkę 12,5 mg raz lub dwa razy na dobę w pierwszej dobie[1].
Słownik pojęć
- Klozapina – Substancja czynna leku Paxifar, stosowana w leczeniu schizofrenii i zaburzeń psychicznych w chorobie Parkinsona.
- Schizofrenia – Choroba psychiczna powodująca zaburzenia myślenia, emocji i zachowania.
- Agranulocytoza – Stan, w którym liczba białych krwinek we krwi jest znacznie zmniejszona, co zwiększa ryzyko zakażeń.
- Neuroleptyki – Leki stosowane w leczeniu swoistych zaburzeń psychicznych, takich jak psychozy.
- Napady drgawkowe – Niekontrolowane skurcze mięśni, które mogą wystąpić jako objaw niepożądany stosowania leku.
Podsumowanie
Lek Paxifar jest stosowany w leczeniu schizofrenii opornej na leczenie oraz ciężkich zaburzeń psychicznych u pacjentów z chorobą Parkinsona. Prawidłowe dawkowanie leku jest kluczowe dla jego skuteczności i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. W leczeniu schizofrenii dawka początkowa to 12,5 mg, a w leczeniu zaburzeń psychicznych w chorobie Parkinsona – 12,5 mg wieczorem. Pacjenci w wieku 60 lat i starsi oraz pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni stosować lek z zachowaniem ostrożności. Przed planowanym zakończeniem leczenia zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
| Dawkowanie w leczeniu schizofrenii | 12,5 mg raz lub dwa razy na dobę w pierwszej dobie, następnie 25 mg raz lub dwa razy na dobę w drugiej dobie, stopniowe zwiększanie dawki do 300 mg na dobę |
| Dawkowanie w leczeniu zaburzeń psychicznych w chorobie Parkinsona | 12,5 mg wieczorem, stopniowe zwiększanie dawki do 50 mg na dobę w ciągu dwóch tygodni |
| Dawkowanie w szczególnych populacjach | Pacjenci w wieku 60 lat i starsi: 12,5 mg jednorazowo w pierwszej dobie, następnie zwiększanie dawki nie więcej niż o 25 mg na dobę |
| Przerwanie leczenia | Stopniowe zmniejszanie dawki w okresie 1 do 2 tygodni, w razie konieczności nagłego przerwania leczenia – uważna obserwacja pacjenta |



















