Dawkowanie leku Oriven: Jak i kiedy stosować?

Lek Oriven, zawierający wenlafaksynę, jest stosowany w leczeniu depresji oraz zaburzeń lękowych. Prawidłowe dawkowanie jest kluczowe dla skuteczności terapii i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania leku Oriven, oparte na dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.

Spis treści

• Dawkowanie w depresji
• Dawkowanie w zaburzeniach lękowych
• Dawkowanie u specjalnych grup pacjentów
• Objawy odstawienia
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawkowanie w depresji

Zalecana początkowa dawka wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu wynosi 75 mg raz na dobę. U pacjentów niereagujących na początkową dawkę, korzystne może być zwiększenie dawki do maksymalnie 375 mg na dobę. Dawkę należy zwiększać stopniowo w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych^[1]. W przypadkach uzasadnionych klinicznie, wynikających z ciężkości objawów, zwiększanie dawki może odbywać się w krótszych odstępach, ale nie krótszych niż 4 dni^[1].

Dawkowanie w zaburzeniach lękowych

W leczeniu zaburzenia lękowego uogólnionego zalecana dawka początkowa wynosi 75 mg raz na dobę. U pacjentów, u których brak jest reakcji na leczenie po dawce początkowej, dawkę można zwiększyć maksymalnie do 225 mg na dobę^[1]. W leczeniu fobii społecznej zalecana dawka wynosi 75 mg raz na dobę. Nie wykazano, by stosowanie większych dawek przynosiło dodatkowe korzyści, jednak u niektórych pacjentów dawkę można zwiększyć do 225 mg na dobę^[1].

W przypadku zaburzenia lękowego z napadami lęku zaleca się stosowanie dawki 37,5 mg raz na dobę przez 7 dni, a następnie zwiększenie dawki do 75 mg na dobę. U pacjentów, u których brak reakcji na leczenie, dawkę można zwiększyć maksymalnie do 225 mg na dobę^[1].

Dawkowanie u specjalnych grup pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku: Nie ma konieczności modyfikowania dawki tylko ze względu na wiek pacjenta, jednak należy zachować ostrożność i stosować najmniejszą skuteczną dawkę^[1].

Dzieci i młodzież: Wenlafaksyna nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży^[1].

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy rozważyć zmniejszenie dawki o 50%. W przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby zaleca się ostrożność i rozważenie zmniejszenia dawki o ponad 50%^[1].

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek dawkę należy zmniejszyć o 50%. W przypadku pacjentów wymagających hemodializy również zaleca się zmniejszenie dawki o 50%^[1].

Objawy odstawienia

Należy unikać nagłego odstawienia leku Oriven. W przypadku przerwania terapii zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez okres trwający co najmniej od 1 do 2 tygodni, aby zmniejszyć ryzyko reakcji odstawienia^[1]. Objawy odstawienia mogą obejmować zawroty głowy, zaburzenia czucia, zaburzenia snu, pobudzenie, lęk, nudności, wymioty, drżenie, ból głowy, zaburzenia widzenia i nadciśnienie tętnicze^[2].

Słownik pojęć

• Wenlafaksyna – Substancja czynna leku Oriven, stosowana w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych.
• Inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI) – Grupa leków przeciwdepresyjnych, do której należy wenlafaksyna.
• Zespół serotoninowy – Potencjalnie zagrażający życiu stan, który może wystąpić w trakcie leczenia wenlafaksyną, zwłaszcza w przypadku jednoczesnego stosowania z innymi lekami.
• Objawy odstawienia – Objawy, które mogą wystąpić po nagłym przerwaniu leczenia wenlafaksyną, takie jak zawroty głowy, zaburzenia czucia, zaburzenia snu, pobudzenie, lęk, nudności, wymioty, drżenie, ból głowy, zaburzenia widzenia i nadciśnienie tętnicze.

Podsumowanie

Oriven, zawierający wenlafaksynę, jest stosowany w leczeniu depresji oraz zaburzeń lękowych. Zalecana początkowa dawka wynosi 75 mg raz na dobę, a maksymalna dawka to 375 mg na dobę. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, uwzględniając reakcję pacjenta na leczenie. Ważne jest unikanie nagłego odstawienia leku, aby zminimalizować ryzyko objawów odstawienia. Pacjenci powinni regularnie konsultować się z lekarzem w celu oceny skuteczności leczenia i dostosowania dawki.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku