Jak prawidłowo dawkować lek MST Continus?
Lek MST Continus jest stosowany w leczeniu średnio natężonych i silnych bólów, które nie ustępują po zastosowaniu słabszych leków przeciwbólowych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić skuteczne i bezpieczne leczenie.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wskazania do stosowania
Lek MST Continus jest wskazany do zwalczania średnio natężonych i silnych bólów, które nie ustępują po zastosowaniu słabszych leków przeciwbólowych. Może być również stosowany w zwalczaniu silnych bólów pooperacyjnych od drugiego dnia po operacji[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku MST Continus powinno być ustalane indywidualnie, w zależności od natężenia bólu, wieku pacjenta oraz reakcji na uprzednio stosowane leki przeciwbólowe. Poniżej przedstawiamy szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania:
Dorośli
- Dawka początkowa: U pacjentów z niską masą ciała zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 10 mg co 12 godzin. U pozostałych pacjentów dawka początkowa wynosi 30 mg co 12 godzin[1].
- Zwiększanie dawki: Dawka powinna być stopniowo zwiększana o 30-50% aż do uzyskania odpowiedniej kontroli bólu[1].
- Ból pooperacyjny: U pacjentów o masie ciała mniejszej niż 70 kg stosuje się 2 tabletki po 10 mg co 12 godzin. U pacjentów o masie ciała większej niż 70 kg stosuje się 1 tabletkę 30 mg co 12 godzin[1].
Młodzież powyżej 12 lat
- Dawka początkowa: Zaleca się 0,2-0,8 mg/kg masy ciała co 12 godzin. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od decyzji lekarza[1].
- Nie zaleca się: Stosowania tabletek o mocy 100 mg i 200 mg u młodzieży ze względu na wysoką zawartość morfiny[1].
Dzieci poniżej 12 lat
- Nie zaleca się: Stosowania leku MST Continus u dzieci w wieku poniżej 12 lat[1].
Pacjenci w podeszłym wieku oraz pacjenci w ogólnie złym stanie zdrowia
- Ostrożność: Pacjenci w wieku 75 lat i powyżej oraz pacjenci w ogólnie złym stanie zdrowia mogą wykazywać większą wrażliwość na morfinę. Zaleca się ostrożne dostosowywanie dawki i/lub wydłużenie odstępów między dawkami[1].
Sposób podawania
- Podawanie doustne: Tabletki należy połykać w całości, nie wolno ich dzielić, gryźć ani kruszyć. Może to doprowadzić do natychmiastowego uwolnienia morfiny i przyjęcia potencjalnie toksycznej dawki[1].
- Przyjmowanie posiłków: Lek może być przyjmowany zarówno podczas posiłków, jak i między nimi[1].
Przeciwwskazania
Leku MST Continus nie należy stosować w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość: Uczulenie na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników leku[2].
- Zespół ostrego brzucha: Stan wymagający natychmiastowej interwencji chirurgicznej[2].
- Niedrożność porażenna jelit: Stan, w którym jelita przestają pracować[2].
- Ciężka depresja oddechowa: Zmniejszenie częstości oddechów lub zahamowanie czynności oddechowej[2].
- Ostre choroby wątroby: Ciężkie zaburzenia czynności wątroby[2].
- Ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc: Choroba płuc utrudniająca oddychanie[2].
- Ciężka astma oskrzelowa: Przewlekła choroba dróg oddechowych[2].
Środki ostrożności
Podczas stosowania leku MST Continus należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach:
- Uzależnienie od opioidów: Pacjenci, którzy byli lub są uzależnieni od opioidów[2].
- Uzależnienie psychiczne: Pacjenci uzależnieni psychicznie od leków, substancji psychotropowych lub alkoholu[2].
- Depresja oddechowa: Pacjenci z zaburzeniami oddychania[2].
- Bezdech senny: Pacjenci z bezdechem sennym[2].
- Uraz głowy: Pacjenci z urazem głowy lub podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym[2].
- Niskie ciśnienie krwi: Pacjenci z niedociśnieniem tętniczym[2].
- Przerost gruczołu krokowego: Pacjenci z przerostem gruczołu krokowego[2].
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek: Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek[2].
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby: Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby[2].
- Zapalenie trzustki: Pacjenci z zapaleniem trzustki[2].
- Nieswoiste zapalenia jelit: Pacjenci z nieswoistymi zapaleniami jelit[2].
- Niedoczynność tarczycy: Pacjenci z niedoczynnością tarczycy[2].
- Padaczka: Pacjenci z padaczką lub zwiększoną skłonnością do drgawek[2].
- Jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO: Pacjenci stosujący inhibitory MAO lub w okresie 2 tygodni od zaprzestania ich stosowania[2].
- Jednoczesne stosowanie leków hamujących czynność ośrodkowego układu nerwowego: Pacjenci stosujący leki hamujące czynność ośrodkowego układu nerwowego[2].
- Zaparcia: Pacjenci z zaparciami[2].
Słownik pojęć
- Opioidy – Grupa leków przeciwbólowych działających na receptory opioidowe w mózgu, stosowanych w leczeniu silnych bólów.
- Depresja oddechowa – Stan, w którym dochodzi do zmniejszenia częstości oddechów lub zahamowania czynności oddechowej.
- Niedrożność porażenna jelit – Stan, w którym jelita przestają pracować, co prowadzi do zatrzymania gazów i stolca.
- Bezdech senny – Zaburzenie oddychania podczas snu, charakteryzujące się przerwami w oddychaniu.
- Inhibitory MAO – Leki stosowane w leczeniu depresji, które hamują działanie enzymu monoaminooksydazy.
Podsumowanie
| Wskazania | Średnio natężone i silne bóle, bóle pooperacyjne |
| Dawkowanie | Indywidualne, zależne od natężenia bólu, wieku pacjenta i reakcji na leki |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, zespół ostrego brzucha, niedrożność porażenna jelit, ciężka depresja oddechowa, opóźnione opróżnianie żołądka, ostre choroby wątroby, ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc, ciężka astma oskrzelowa |
| Środki ostrożności | Uzależnienie od opioidów, uzależnienie psychiczne, depresja oddechowa, bezdech senny, uraz głowy, niskie ciśnienie krwi, przerost gruczołu krokowego, ciężkie zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, nieswoiste zapalenia jelit, niedoczynność tarczycy, padaczka, jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO i leków hamujących czynność ośrodkowego układu nerwowego, zaparcia |


















