Jak prawidłowo dawkować lek MST Continus?
Lek MST Continus jest stosowany w leczeniu średnio natężonych i silnych bólów, które nie ustępują po zastosowaniu słabszych leków przeciwbólowych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić skuteczne i bezpieczne leczenie.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Interakcje z innymi lekami
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Lek MST Continus jest wskazany do zwalczania średnio natężonych i silnych bólów, które nie ustępują po zastosowaniu słabszych leków przeciwbólowych. Może być również stosowany w zwalczaniu silnych bólów pooperacyjnych od drugiego dnia po operacji[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku MST Continus powinno być ustalane indywidualnie, w zależności od natężenia bólu, wieku pacjenta oraz reakcji na uprzednio stosowane leki przeciwbólowe[1]. Poniżej przedstawiamy szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania:
Dorośli
Leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej skutecznej dawki, która powinna być zwiększana w trakcie leczenia. U pacjentów z niską masą ciała jako dawkę początkową stosuje się 10 mg co 12 godzin, a u pozostałych pacjentów 30 mg co 12 godzin. Kolejne dawki można zwiększać o 30-50% aż do uzyskania odpowiedniej kontroli bólu[1].
Młodzież powyżej 12 lat
W leczeniu ciężkiego bólu nowotworowego dawkowanie jest ściśle uzależnione od decyzji lekarza; jako dawkę początkową zaleca się 0,2-0,8 mg/kg mc. co 12 godzin. Dostosowanie dawki należy przeprowadzić w taki sposób jak opisano w przypadku dorosłych pacjentów[1].
Dzieci poniżej 12 lat
Nie zaleca się stosowania MST Continus u dzieci w wieku poniżej 12 lat[1].
Pacjenci w podeszłym wieku oraz pacjenci w ogólnie złym stanie zdrowia
Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 75 lat i powyżej) oraz pacjenci w ogólnie złym stanie zdrowia mogą wykazywać większą wrażliwość na morfinę. Dlatego przy dostosowywaniu dawki należy zachować większą ostrożność i (lub) zastosować dłuższe odstępy pomiędzy dawkami. Jeśli to konieczne, należy zmniejszyć dawkę[1].
Sposób podawania
Produkt MST Continus stosuje się doustnie w stałych odstępach, co 12 godzin. Tabletki należy połykać w całości. Nie wolno ich dzielić, gryźć i kruszyć, ponieważ może to doprowadzić do natychmiastowego uwolnienia morfiny i przyjęcia potencjalnie toksycznej dawki[1]. Przyjmowanie tabletek jest niezależne od czasu przyjmowania posiłków, produkt może być przyjmowany zarówno podczas posiłków, jak i między nimi[2].
Przeciwwskazania
Lek MST Continus nie powinien być stosowany w następujących przypadkach[1]:
- nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą
- zespół ostrego brzucha
- niedrożność porażenna jelit
- ciężka depresja oddechowa z niedotlenieniem i/lub hiperkapnią
- opóźnione opróżnianie żołądka
- ostre choroby wątroby
- ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc
- ciężka astma oskrzelowa
Środki ostrożności
Podczas stosowania leku MST Continus należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach[1]:
- uzależnienie od opioidów
- psychiczne uzależnienie od leków, substancji psychotropowych i/lub alkoholu
- delirium tremens
- ciężkie zaburzenia czynności ośrodka oddechowego i czynności płuc
- depresja oddechowa
- ciężka postać serca płucnego
- bezdech senny
- uraz głowy, zmiany śródczaszkowe lub podwyższone ciśnienie śródczaszkowe
- niedociśnienie tętnicze z hipowolemią
- przerost gruczołu krokowego z zaleganiem moczu w pęcherzu
- zwężenie cewki moczowej
- kolka nerkowa
- ciężkie zaburzenia czynności nerek
- ciężkie zaburzenia czynności wątroby
- zaburzenia czynności dróg żółciowych
- zapalenie trzustki
- nieswoiste zapalenie jelit
- niedoczynność tarczycy
- niewydolność kory nadnerczy
- guz chromochłonny
- padaczka lub zwiększona skłonność do drgawek
- jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO i okres 2 tygodni od zaprzestania stosowania inhibitorów MAO
- jednoczesne podawanie leków hamujących czynność ośrodkowego układu nerwowego
- zaparcia
Interakcje z innymi lekami
Podczas stosowania leku MST Continus należy unikać jednoczesnego stosowania z niektórymi lekami, ponieważ mogą one nasilać działanie morfiny lub prowadzić do poważnych działań niepożądanych[1]. Do takich leków należą:
- leki uspokajające, np. benzodiazepiny
- inne leki opioidowe
- leki nasenne
- leki przeciwlękowe
- leki stosowane do znieczulenia ogólnego
- leki miorelaksujące
- leki przeciwnadciśnieniowe
- alkohol
- inhibitory monoaminooksydazy (MAO)
- leki przeciwcholinergiczne
- leki o działaniu agonistyczno-antagonistycznym w stosunku do receptora opioidowego
- cymetydyna
- ryfampicyna
- rytonawir
- środki działające wybiórczo antagonistycznie na receptory opioidowe
Słownik pojęć
- Opioidy – grupa leków przeciwbólowych działających na receptory opioidowe w mózgu, stosowanych w leczeniu silnych bólów.
- Depresja oddechowa – stan, w którym dochodzi do spowolnienia lub zahamowania czynności oddechowej, co może prowadzić do niedotlenienia organizmu.
- Bezdech senny – zaburzenie oddychania podczas snu, charakteryzujące się przerwami w oddychaniu trwającymi co najmniej 10 sekund.
- Inhibitory MAO – leki stosowane w leczeniu depresji, które hamują działanie enzymu monoaminooksydazy, odpowiedzialnego za rozkład neuroprzekaźników w mózgu.
- Hiperkapnia – stan, w którym dochodzi do nadmiernego nagromadzenia dwutlenku węgla we krwi.
- Hipowolemia – stan, w którym dochodzi do zmniejszenia objętości krwi krążącej w organizmie.
- Przerost gruczołu krokowego – powiększenie prostaty, które może prowadzić do problemów z oddawaniem moczu.
- Delirium tremens – ciężkie zaburzenie psychiczne występujące u osób uzależnionych od alkoholu, charakteryzujące się majaczeniem, drgawkami i halucynacjami.
| Wskazania do stosowania | Średnio natężone i silne bóle, bóle pooperacyjne |
| Dawkowanie | Indywidualne, co 12 godzin, zależne od natężenia bólu i wieku pacjenta |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, zespół ostrego brzucha, niedrożność jelit, depresja oddechowa, opóźnione opróżnianie żołądka, ostre choroby wątroby, ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc, ciężka astma oskrzelowa |
| Środki ostrożności | Uzależnienie od opioidów, psychiczne uzależnienie, delirium tremens, ciężkie zaburzenia czynności ośrodka oddechowego, depresja oddechowa, serce płucne, bezdech senny, uraz głowy, niedociśnienie z hipowolemią, przerost gruczołu krokowego, zwężenie cewki moczowej, kolka nerkowa, ciężkie zaburzenia czynności nerek i wątroby, zaburzenia czynności dróg żółciowych, zapalenie trzustki, nieswoiste zapalenie jelit, niedoczynność tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, guz chromochłonny, padaczka, jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO, jednoczesne podawanie leków hamujących czynność ośrodkowego układu nerwowego, zaparcia |
| Interakcje | Leki uspokajające, inne leki opioidowe, leki nasenne, leki przeciwlękowe, leki stosowane do znieczulenia ogólnego, leki miorelaksujące, leki przeciwnadciśnieniowe, alkohol, inhibitory MAO, leki przeciwcholinergiczne, leki o działaniu agonistyczno-antagonistycznym w stosunku do receptora opioidowego, cymetydyna, ryfampicyna, rytonawir, środki działające wybiórczo antagonistycznie na receptory opioidowe |


















