Konsekwencje przedawkowania leku Mononit: Dawki, objawy i postępowanie
Lek Mononit, zawierający izosorbidu monoazotan, jest stosowany w leczeniu dławicy piersiowej i zapobieganiu jej napadom. Przedawkowanie tego leku może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku przedawkowania.
Spis treści
- Dawki uznawane za przedawkowanie
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie przy przedawkowaniu
- Słownik pojęć
Dawki uznawane za przedawkowanie
Zalecana maksymalna dawka dobowa leku Mononit wynosi 120 mg izosorbidu monoazotanu[1]. Przekroczenie tej dawki może prowadzić do przedawkowania. W przypadku przyjęcia większej niż zalecana dawki, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub udać do najbliższego szpitala[2].
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania leku Mononit mogą obejmować:
- Znaczne zmniejszenie ciśnienia krwi – ciśnienie skurczowe poniżej 90 mmHg[1].
- Ortostatyczne zaburzenia krążenia – obniżenie ciśnienia krwi związane z gwałtowną pionizacją ciała[2].
- Bladość skóry – skóra staje się blada z powodu zmniejszonego przepływu krwi[1].
- Nadmierne pocenie się – intensywne pocenie się jako reakcja organizmu na stres[1].
- Słabo wyczuwalne tętno – tętno staje się trudne do wyczucia[1].
- Odruchowa tachykardia – przyspieszenie akcji serca jako reakcja na niskie ciśnienie krwi[1].
- Ból głowy – intensywny ból głowy[1].
- Osłabienie – uczucie zmęczenia i braku energii[1].
- Zawroty głowy – uczucie wirowania lub utraty równowagi[1].
- Napadowe zaczerwienienie skóry – nagłe zaczerwienienie skóry, zwłaszcza twarzy i szyi[2].
- Nudności i wymioty – uczucie mdłości i wymioty[1].
- Biegunka – częste, luźne stolce[1].
- Methemoglobinemia – stan, w którym hemoglobina nie może skutecznie przenosić tlenu[1].
- Sinica – niebieskawe zabarwienie skóry z powodu niedotlenienia[1].
- Duszność – trudności w oddychaniu[1].
- Przyspieszenie oddechu – zwiększona częstość oddechów[1].
- Zwiększenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego – wzrost ciśnienia w czaszce, co może prowadzić do objawów neurologicznych[1].
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku przedawkowania leku Mononit, poza zwykle stosowanymi metodami (płukanie żołądka, ułożenie pacjenta w pozycji poziomej z uniesionymi nogami), należy poddać pacjenta obserwacji w warunkach oddziału intensywnej opieki medycznej, z możliwością monitorowania podstawowych funkcji życiowych[1]. W przypadku znacznego niedociśnienia i (lub) wstrząsu należy zastosować substytucję płynów i podać noradrenalinę (norepinefrynę) i (lub) dopaminę we wlewie[1]. Podanie adrenaliny (epinefryny) i jej pochodnych jest przeciwwskazane[1].
Słownik pojęć
- Izosorbidu monoazotan – substancja czynna leku Mononit, należąca do grupy azotanów organicznych, stosowana w leczeniu dławicy piersiowej.
- Ortostatyczne zaburzenia krążenia – obniżenie ciśnienia krwi związane z gwałtowną pionizacją ciała, np. podczas wstawania.
- Methemoglobinemia – stan, w którym hemoglobina nie może skutecznie przenosić tlenu, co prowadzi do niedotlenienia organizmu.
- Sinica – niebieskawe zabarwienie skóry z powodu niedotlenienia.
- Noradrenalina (norepinefryna) – lek stosowany w leczeniu znacznego niedociśnienia i wstrząsu.
Podsumowanie:
| Przedawkowanie | Przekroczenie 120 mg izosorbidu monoazotanu na dobę |
| Objawy | Znaczne zmniejszenie ciśnienia krwi, ortostatyczne zaburzenia krążenia, bladość skóry, nadmierne pocenie się, słabo wyczuwalne tętno, odruchowa tachykardia, ból głowy, osłabienie, zawroty głowy, napadowe zaczerwienienie skóry, nudności, wymioty, biegunka, methemoglobinemia, sinica, duszność, przyspieszenie oddechu, zwiększenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego |
| Postępowanie | Płukanie żołądka, ułożenie pacjenta w pozycji poziomej z uniesionymi nogami, obserwacja w warunkach oddziału intensywnej opieki medycznej, substytucja płynów, podanie noradrenaliny (norepinefryny) i (lub) dopaminy we wlewie |


















