Jak prawidłowo dawkować lek Mifomet?

Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawkowanie leku Mifomet
• Szczególne populacje
• Sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Lek Mifomet zawiera dwie substancje czynne: sytagliptynę i metforminę. Jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, pomagając kontrolować poziom cukru we krwi. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować lek Mifomet, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Dawkowanie leku Mifomet

Dawkowanie leku Mifomet zależy od aktualnego schematu leczenia pacjenta oraz jego tolerancji na lek. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 100 mg sytagliptyny^[1].

• Dorośli z prawidłową czynnością nerek (GFR ≥ 90 mL/min): Zwykle stosowana dawka początkowa to 50 mg sytagliptyny dwa razy na dobę (całkowita dawka dobowa 100 mg) oraz przyjmowana już dawka metforminy^[1].
• Pacjenci już przyjmujący sytagliptynę i metforminę: Mifomet powinien być włączany do leczenia w dawce odpowiadającej przyjmowanym już dawkom sytagliptyny i metforminy^[1].
• Pacjenci z niedostatecznie wyrównaną glikemią podczas skojarzonego leczenia metforminą i pochodną sulfonylomocznika: Dawka powinna zapewniać dostarczanie 50 mg sytagliptyny dwa razy na dobę oraz dawki metforminy podobnej do dawki przyjmowanej poprzednio^[1].
• Pacjenci z niedostatecznie wyrównaną glikemią podczas skojarzonego leczenia metforminą i agonistą receptora PPARγ: Dawka powinna zapewniać dostarczanie 50 mg sytagliptyny dwa razy na dobę oraz dawki metforminy podobnej do dawki przyjmowanej poprzednio^[1].
• Pacjenci z niedostatecznie wyrównaną glikemią podczas skojarzonego leczenia insuliną i metforminą: Dawka powinna zapewniać dostarczanie 50 mg sytagliptyny dwa razy na dobę oraz dawki metforminy podobnej do dawki przyjmowanej poprzednio^[1].

Szczególne populacje

Zaburzenia czynności nerek: Dawkowanie leku Mifomet należy dostosować w zależności od stopnia zaburzeń czynności nerek. Wartość GFR powinna być oznaczona przed rozpoczęciem leczenia, a następnie regularnie monitorowana^[1].

• GFR 60-89 mL/min: Maksymalna dawka dobowa metforminy wynosi 3000 mg, a sytagliptyny 100 mg^[1].
• GFR 45-59 mL/min: Maksymalna dawka dobowa metforminy wynosi 2000 mg, a sytagliptyny 100 mg^[1].
• GFR 30-44 mL/min: Maksymalna dawka dobowa metforminy wynosi 1000 mg, a sytagliptyny 50 mg^[1].
• GFR < 30 mL/min: Metformina jest przeciwwskazana, a maksymalna dawka dobowa sytagliptyny wynosi 25 mg^[1].

Zaburzenia czynności wątroby: Lek Mifomet jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby^[1].

Pacjenci w podeszłym wieku: Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku Mifomet u pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie monitorując czynność nerek^[1].

Dzieci i młodzież: Lek Mifomet nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat ze względu na niewystarczającą skuteczność^[1].

Sposób podawania

Lek Mifomet należy przyjmować dwa razy na dobę podczas posiłku, aby ograniczyć działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego związane z przyjmowaniem metforminy^[1]. Ważne jest, aby kontynuować zalecaną dietę o odpowiednim rozkładzie spożycia węglowodanów w ciągu dnia^[1].

Przeciwwskazania

Lek Mifomet jest przeciwwskazany u pacjentów z^[1]:

• nadwrażliwością na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą,
• każdym rodzajem ostrej kwasicy metabolicznej,
• cukrzycowym stanem przedśpiączkowym,
• ciężką niewydolnością nerek (GFR < 30 mL/min),
• ostrą lub przewlekłą chorobą, która może powodować niedotlenienie tkanek,
• zaburzeniami czynności wątroby,
• ostrym zatruciem alkoholowym, alkoholizmem,
• karmiących piersią.

Słownik pojęć

• Sytagliptyna – substancja czynna należąca do grupy inhibitorów DPP-4, stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2.
• Metformina – substancja czynna należąca do grupy biguanidów, stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2.
• GFR – wskaźnik przesączania kłębuszkowego, miara czynności nerek.
• Kwasica mleczanowa – rzadkie, ale ciężkie powikłanie metaboliczne, które może wystąpić w wyniku kumulacji metforminy.
• PPARγ – receptor aktywowany przez proliferatory peroksysomów typu gamma, związany z regulacją metabolizmu glukozy i lipidów.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku