Konsekwencje przedawkowania leku Memantine Vipharm
Przedawkowanie leku Memantine Vipharm może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku nadmiernego spożycia tego leku.
Spis treści
- Dawki uznawane za przedawkowanie
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie przy przedawkowaniu
- Słownik pojęć
Dawki uznawane za przedawkowanie
Przedawkowanie leku Memantine Vipharm może wystąpić przy spożyciu dawek znacznie przekraczających zalecane. Zgodnie z dokumentacją, stosunkowo duże przedawkowanie to dawki wynoszące 200 mg i 105 mg na dobę przez 3 dni[1]. W przypadku ekstremalnego przedawkowania, pacjent przeżył zażycie doustne 2000 mg memantyny[1].
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania memantyny mogą być różnorodne i obejmować zarówno objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN), jak i układu pokarmowego. Do najczęściej zgłaszanych objawów należą:
- Zmęczenie – uczucie wyczerpania i osłabienia.
- Ospałość – nadmierna senność i trudności w utrzymaniu czujności.
- Zawroty głowy – uczucie wirowania lub braku równowagi.
- Splątanie – dezorientacja i trudności w myśleniu.
- Omamy – widzenie lub słyszenie rzeczy, które nie istnieją.
- Agresja – nagłe wybuchy złości i agresywne zachowanie.
- Wymioty – nudności i wymioty.
- Biegunka – częste, luźne stolce.
W przypadku ekstremalnego przedawkowania mogą wystąpić poważniejsze objawy, takie jak śpiączka, podwójne widzenie i pobudzenie[1].
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku podejrzenia przedawkowania memantyny, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie powinno być objawowe, ponieważ nie ma specyficznego antidotum na zatrucie memantyną[1]. Zalecane procedury obejmują:
- Płukanie żołądka – usunięcie zawartości żołądka w celu zmniejszenia wchłaniania leku.
- Podanie węgla leczniczego – w celu przerwania potencjalnego ponownego krążenia jelitowo-wątrobowego.
- Zakwaszenie moczu – w celu przyspieszenia eliminacji leku z organizmu.
- Wymuszona diureza – zwiększenie wydalania moczu.
W przypadku objawów nadpobudliwości OUN, należy rozważyć ostrożne leczenie objawowe[1].
Słownik pojęć
- Ośrodkowy układ nerwowy (OUN) – część układu nerwowego obejmująca mózg i rdzeń kręgowy, odpowiedzialna za przetwarzanie informacji i kontrolę funkcji organizmu.
- Śpiączka – stan głębokiej nieświadomości, w którym pacjent nie reaguje na bodźce zewnętrzne.
- Podwójne widzenie – zaburzenie widzenia, w którym pacjent widzi dwa obrazy jednego obiektu.
- Pobudzenie – stan zwiększonej aktywności fizycznej i psychicznej, często związany z niepokojem i nadmiernym pobudzeniem.
| Zmęczenie | Uczucie wyczerpania i osłabienia |
| Ospałość | Nadmierna senność i trudności w utrzymaniu czujności |
| Zawroty głowy | Uczucie wirowania lub braku równowagi |
| Splątanie | Dezorientacja i trudności w myśleniu |
| Omamy | Widzenie lub słyszenie rzeczy, które nie istnieją |
| Agresja | Nagłe wybuchy złości i agresywne zachowanie |
| Wymioty | Nudności i wymioty |
| Biegunka | Częste, luźne stolce |
| Śpiączka | Stan głębokiej nieświadomości |
| Podwójne widzenie | Zaburzenie widzenia, w którym pacjent widzi dwa obrazy jednego obiektu |
| Pobudzenie | Stan zwiększonej aktywności fizycznej i psychicznej |


















